Wednesday, 25 April 2018

கவிதை

முன்னால்:

முன்னால் போவது
எப்போதும் ஒரு வசதி
திரும்பிப் பார்க்க நேரும்
யாரும் வரவில்லை என்றால்
"முன்னால்" என்பதன்
புது அர்த்தம் புரியும்
புல்பூண்டற்ற வெட்டவெளியும்
வெயில் கொளுத்தும் வெட்டவானமும்
உன்னை என்ன செய்வதென்று
தவிக்கும்
    -அபி

பூஜையறை

ப்ளாஸ்டிக் மாவிலைத் தோரணங்கள்
ஸ்டிக்கர் கோலங்கள்

டப்பர்வேர் டப்பாவிலிருந்து ஊற்றுகிறார்கள்
விளக்குக்கு எண்ணெய்

ஒலிநாடா ஒப்புவிக்கும்
கந்தர் சஷ்டிக் கவசம்

கடவுள் ஏன் கல்லானான்
கேட்டான் கண்ணதாசன்
கடவுள் ஏன் பிளாஸ்டிக்கானான்
பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்

-பழனிபாரதி

மகுடேசுவரன்

கேடில் விழுச்செல்வம் கல்வி ஒருவற்கு
மாடல்ல மற்றை யவை.
இந்தக் குறளில் “ஒருவர்க்கு” என்பதுதானே சரி ?

“பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்” குறளில் “உயிர்க்கும்” என்றுதானே உள்ளது...
உயிற்கும் என்று இல்லையே... அது போல கேடில் விழுச்செல்வம் கல்வி ஒருவர்க்கு என்றல்லவா இருந்திருக்க வேண்டும் ?

**

ஒருவன்+கு = ஒருவற்கு என்றே புணரும்.

ஒருவனுக்கு என்று புணர்த்துவது தவறு. நாம் தவறாகவே எழுதிக்கொண்டுள்ளோம்.

மகன்+கு = மகற்கு என்று புணர்வதும் இவ்வாறுதான்.
அவன்+கு = அவற்கு என்று ஆகும்.
மகனுக்கு, அவனுக்கு என்று எழுதிக்கொண்டுள்ளோம்.

ஒருவர்+கு = ஒருவருக்கு என்று எழுதுவதும் பிழை. ஒருவர்க்கு என்றே புணர்த்தி எழுத வேண்டும். அதனால்தான் உயிர்+கு = உயிர்க்கு என்று புணர்ந்தது. இன்றைய வழக்கில் ‘உயிருக்கு’ என்று எழுதுகிறோம்.

நல்ல தமிழில் எழுதுவதாக நாம் நம்பிக்கொண்டுள்ள பலவிடங்களில் இவ்வாறு பிழைகள் செய்கிறோம்.

-மகுடேசுவரன்

Mani

உங்கள் புகழ்ச்சியால்
என் உடல் சில்லிட்டுவிட்டது
பிணம்.!

மடையனுடன் விவாதம் செய்யாதே
மக்கள் உங்கள் இருவரையும் பிரித்தறிவதில் தவறு செய்ய நேரிடலாம்!

-ஹிட்லர்

துளி வித்தியாசமின்றி மழை பெய்கிறது!

-படித்தது

சைக்கிள் என்பது ஓர் இரும்புக் கழுதை
-மேலாண்மை பொன்னுசாமி

பி.டி.எப் பிரியர்களுக்கு

https://twitter.com/dleokommedu/status/986434715996557312?s=19

@மணி

கெட்டுப்போன உணவை
குப்பையில் போட மனமில்லாமல்
ஒரு வறிய மனிதனைத் தேடிப்போய்
கொடுக்கிற கருணை மிகுந்த உலகின்
ஈரக்கைகள் என்னை தொடும்போது
நான் அவ்வளவு பயப்படுகிறேன்...
                               மனுஷ்யபுத்திரன்

பெரிய ஆசை ஒன்றுமில்லை
சற்று தொலைவில் வீடுகளில் 
மாலை உணவு தயாரிக்கும் புகை
எழும்பி வானில் போவதைப் பார்க்கும்படி ஒரு கல்லறை
-போகன்

புத்தகங்கள் படிக்காதிருப்பதும் ஒரு பழக்கம்தான். நிறுத்த முயன்றுபாருங்கள், மிகக் கடினமாக இருக்கும்.

-பேயோன்

புதிரின் ஒரு முனை திறந்து கொண்டபோதும் விசித்திரத்தின் முடிச்சை அத்தனை சுலபமாக அவிழ்த்துவிட எவரால் முடியும்?
-எஸ்.ரா (உபபாண்டவம்)

நிழல்தேடி அலைகிறேன்.. காலடியில் கேட்பாரற்றுக் கிடக்கிறது!"

-படித்தது

நாகா சார்

18.04.2018
நூல்வழிச்சாலை

மைல்கல் -21

வாடிவாசல் -3

மிருகத்தை ரோசப்படுத்தி பிறகு மனிதன் அதை அடக்கி வசப்படுத்தி வெற்றி காட்ட துணிந்து விளையாடுவதை ஒரு கலைநயத்தோடு கூறுவதே, ஜல்லிக்கட்டு என்கிற ஏறு தழுவுதல்.

*இலக்கணம்*

வீரர்கள் காளையின் திமிலில் கைபோட்டு அணைந்து, கொம்பு இரண்டையும் கையால் பிடித்து அழுத்தி அது எகிறிவிடாமல் சில விநாடி நாலு கால்களில் அசையாமல் நிற்கச் செய்து விட வேண்டும். கால்கள் துவள தடுமாறி முட்டியிலே மடித்து அது கீழே சரியச் செய்து விட வேண்டும்.
இல்லை, அவன் திறமை குறைவால் காளையிடம் அவன் வேலை பலிக்காமல் போய்க் கோட்டை விட்டுவிட்டு, தன் இயலாமையை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும்.
அல்லது, காலில்லாதவன் மாதிரி முகத்தைக் காட்டிக் கொண்டு, காளை கிட்டே நெருங்காமல் இருந்து விட வேண்டும், பயந்து கொண்டு!

சாய்கிற சூரியனின் பொழுதில் அந்த கோதாவுக்குள் ஒத்தைக்கு ஒத்தையாய் இறங்கும் மனுசனுக்கும், மாட்டுக்கும் நடக்கிற பலப்போட்டி இந்த இரண்டில் ஒரு முடிவு காணும்!
இதுதான், ஜல்லிக்கட்டுவின் இலக்கணம்!

*போட்டி ஆரம்பம்*

தொழுவத்திலிருந்து அழைத்து வரப்பட்ட செல்லாயி கோயில் காளை முதன்முதலாக வாடிவாசலில் விடப்பட அது துள்ளிக் குதித்து ஓடியது. கோயில் காளையை யாரும் பிடிக்க மாட்டார்கள்.
நம் நாயகன் பிச்சியும், மருதனும் தயாரானார்கள். அடுத்து வந்தது "ஆடுசா, குடிகாளை, பில்லைக்காளை".
இந்த சமயத்தில் பல ஜல்லிக்கட்டில் கலந்து பரிசுகள் பல வாங்கிய தெற்கத்தி ஊரைச்சார்ந்த முருகு என்கிற மாடுபிடி வீரன் இவர்களிடமும் தோஸ்தாகி விட்ட கிழவனிடமும் சீண்டியபடி பேசும் போது "கோதாவில் இறங்கி விட்டது பில்லைக்காளை".

கொம்புகளில் கட்டப்பட்ட ஜரிகை சல்லா பளபளக்க, இரண்டு கூர்மையான கொம்புகளை முன் நீட்டிக்கொண்டு வாடிவாசலில் தலை நீட்டியது பில்லைக்காளை!
முதலில் முருகு பாய்ந்து அணைமரத்தில் ஒரு கையும் இன்னொரு கையால் பில்லைக்காளையின் கொம்புக்கு பிடியைத் துளாவ, அவனுக்கு பிடிபடவில்லை, காளை.
பில்லைக்காளை கொம்பை மேலே தூக்காமல் கீழ்நோக்கியே முகத்தை தனித்து நின்றது. திட்டிவாசலுக்கு உள்ளேயிருந்து ஒரே பிடுங்காக மருண்டு பாய்ந்து போகிற ஜாதியில்லை அது!
எந்தப் பக்கத்திலிருந்தெல்லாம் கைகள் கொம்பை தேடுகின்றன என்பதை உஷாராக பார்த்து ஆராய்ந்து எப்படி தன்னை பாதுகாத்துக் கொள்வது என்று அங்குலம், அங்குலமாக கால்களை முன்னே நகர்த்தியது.
முருகுவால் அதன் கொம்பை பிடிக்க முடியவில்லை. இனி இதை யாருமே பிடிக்க முடியாது என்று கணித்தவனாக முருகு ஒதுங்க, அவன் கையை எடுத்த அதே க்ஷணம் கழுகு பாய்ந்து அடிக்கிற மாதிரி இரண்டு கைகள் விரித்துச் சீறி மாட்டின் கொம்பின் மீது விழுந்தன. சபக் என்ற சத்தம். "பிச்சி"மாட்டின் இரு கொம்புகளையும் சேர்த்து பிடித்து மாட்டின் முகத்தை கீழ்நோக்கி அமுக்கினான்.

*வீரன் பிச்சி*

காளை முழு வலுவுடன் உலுப்பி அலைத்துப் பார்த்தது. பிச்சியின் வலுவில் கொம்பலைப்பு வேகம் தளர்ந்து திணறியது.

கூட்டம் மலைத்துப் போய் நின்றது.
"பில்லைக்காளை பிடிபட்டுப் போச்சு" என்ற கரகோஷம் விண்ணைப்பிளக்க, காளையை விடுவித்தான் பிச்சி!திட்டிவாசலில் இருந்து ஒரு பெரிய உருமாத்துணி பிச்சியின் மேல் பறந்து வந்து விழுந்தது, பரிசாக!

மேடை மீதிருந்து ஜமீன்தார் ஒரு ஐந்து ரூபாய் நோட்டை அவன் மீது எறிந்தார். அந்தப் பாராட்டு அவனுக்கு பெரிதாகப் பட்டது. "சரி போ, மாடுகளை நல்லா பிடி" என்றார் ஜமீன்தார், பிச்சியிடம்.
பல மாடுகள் தொடர்ந்து வாடிவாசல் வழியே விடப்பட்டாலும் அடுத்ததாக பிச்சி தன் மச்சான் மருதாவுடன் மிகச்சிறந்த காளைகளில் ஒன்றான "பளையூர் காளை"
கொராலுவை பிடிக்க முன்வந்தார்கள்.

ஒரு சாமர்த்தியமான டெக்னிக்கை உபயோகப்படுத்தி கிழவன் சொன்ன "கொராலு பிசாசுவை" பிச்சி ஒரே மடக்காக காளையின் காலைக்கட்டிப் பிடித்து இழுக்க கால் சுண்டப்பட்ட வேகத்தில் நிலைக்க முடியாமல் பரு உடலுடன் முன்கால்கள் மடிய சரிந்தது. பிச்சி உடனே கொம்பைப் பிடித்து உருமால் சுருக்கை உருவினான்.
அவனை நோக்கி வந்த கூட்டம் தலை மேல் தூக்கி கொண்டாடியது!
ஜரிகை அங்கவஸ்திரத்தை அவன் மேல் மாலையாக போட்டார்கள்.
வெற்றி முகமாக இருந்த பிச்சியிடம் ஜமீன்தார் பத்து ரூபாய் நோட்டைத் திணித்தார். ஜமீன்தாரைப் பார்த்து கும்பிட்டான் பிச்சி!

*அடுத்த சவால்*

"டேய்! வாடிபுரம் காளைய புடுச்சிப் பார்க்கிறயா?" என்று ஜமீன்தார் பிச்சியைப் பார்த்து கேட்க, "உறுதியா சொல்ல முடியாதுங்க!"
என்று ஜமீன்தார் கண்களை நேரே சந்திக்காமல் தலைகுனிந்தவாறு பிச்சி இழுத்தான்.
ஜமீன்தார் முகம் சுணங்கியதையும் பிச்சி கவனித்தான்.
ஜமீன்தார் தன் வாடிபுரம் காளையை இந்த கிழக்கத்தி பிச்சி பிடித்து விடுவானா? என்ற சற்றே கலக்கத்திலும் இத்தனை வருடம் தன் காளையை ஒரு பயலும் தொடக்கூட முன்வராத சமயத்தில் ஒரு பயல் மேலே விழ தயாராவது கண்டு ஒரு துடிப்பு அவரிடம் ஏற்பட்டது!
வாடிபுரம் காரிக்காளையைப் பற்றி அவருக்கு நன்கு தெரியும்.
அவனை வாழைநார் மாதிரி கிழித்து எறிந்துவிடும்.
அதை அடக்கத் துடிக்கும் அந்த வாலிபன் பிச்சியை பார்க்க பார்க்க அவருக்கு படபடத்தது. அடுத்து....

"வாடிபுரம் காளை!"

"கருப்புப்புசாசு"!

"ராட்சசக் காரி!".

கூட்டம் கூவிய குரல்களில் ஒரு நடுக்கம் இருந்தது.

"கிளக்கத்தான் காரிய பிடிக்கப் போறான்"

"பய செத்தான்"

"பட்டு உருமாவுக்கு ஆசைப்பட்டு உசிரை இந்தானு கொடுக்கிறானே, பாவி!"

இப்படி கூட்டத்தின் கதறலுக்கு நடுவே பிச்சி தயாராகிறான்!

இந்தக் காரிக்காளை தான் பிச்சியின் அப்பனை குத்திக் கொன்ற நல்ல ஜாதிக்காளை!

பிச்சி, இந்த காரிக்காளையை அடக்கினானா?
இந்தக் காளைக்கு என்ன டெக்னிக் வைத்திருக்கிறான் பிச்சி!

வரும் வெள்ளி களமிறங்கியே தீருவோம்!

"க்ளைமாக்ஸ்"  வெள்ளியன்று வெள்ளித்திரையில் காண்பது போல் கண்டு (வாசித்து) மகிழலாம்!

அன்புடன்
நாகா
18.04.2018

படித்தது

உலக அனுபவம் குறைய குறைய அடிக்கடி ஆச்சர்யப்பட நேரிடும்
-சுந்தர ராமசாமி

நான் இல்லாவிட்டால் இறந்துவிடுவேன் என்றவளை
நேற்று தெருவில் பார்த்தேன்
கையில் சாத்திய குழந்தையோடு..
இறந்தபிறகு
பிறந்ததா இது.?

- போகன்

தினமணியில் எனது வரி

Friday, 20 April 2018

மணி

[17/04, 8:14 am] TNPTF MANI: தாமதமாக வருவோர்களை நனைப்பதெற்கென்றே மழையை சேமித்து வைக்கின்றன மரக்கிளைகள்!!"

-பாமரன்
[17/04, 6:18 pm] TNPTF MANI: குழந்தைகளுக்கு பொய் சொல்லத் தெரியாது என்பதில்லை... சொல்லும் பொய்கேற்றவாறு முகபாவம்தான் வைக்கத் தெரிவதில்லை பாவம்

-செளம்யா
[17/04, 9:23 pm] TNPTF MANI: எந்தப் பூச்சிக்கும்
இறுதிச்சடங்கு செய்வது
எறும்புகளே.!
[17/04, 9:52 pm] ஞானவேல் pc: கடவுளை அடைய
ஒரேயொரு வழிதான் உண்டு
அது- அவர் செய்வதையே
நாமும் செய்வது - படைப்பது

-பால் காகின்
[17/04, 11:17 pm] TNPTF MANI: உறவுகள்...

“அழுது தொலைச்சிராதள்ளா
மானம் போயிரும்.”
நொடிக்கொருதரம்
மகளை சத்தம் வெளியே வராமல்
அடக்கிக்கொண்டு
தானும் அழுகையை
ஜெயித்துக்கொண்டு
செத்துப்போன
சிசுவைத்துணியில்
சுற்றி
கழுத்து தொங்கிவிடாமல்
கவனமாக
வற்றிப்போன
மார்போடு அணைத்துக்கொண்டு
ஜெனரல் ஆஸ்பத்திரி
வாசலில்
டவுன் பஸ்ஸுக்காய்
அம்மாவும்
அப்பாவும்..!

   -    கலாப்ரியா.

படித்தது

[16/04, 8:23 pm] TNPTF MANI: மரணத்தின் வாசலில்
அதிகமாய் வலியூட்டுவது
வாழத் தூண்டும்
ஒரு புன்னகைதான்

-லதாமகன்

[17/04, 6:34 am] TNPTF MANI: வறுமை ஏழ்மை – இந்த இரண்டு சொற்களுக்கும் பொருள் வேறுபாடு என்ன ?

வறுமை என்பது

வறண்ட வற்றிய நிலை.

ஏழ்மை என்பது

என்றும் இருந்திராத இன்மை நிலை.

குளம் கோடைக்காலத்தில் நீரற்று வற்றி வறண்டு இருக்கும்.

அது குளத்தின் வறுமை !

பாலை எல்லாக்காலத்தும் நீர் காணாது நிரந்தரமாக இன்மையில் வாடும்.

அது பாலையின் ஏழ்மை !

எப்போதும் இல்லாத நிலை ஏழ்மை.

இப்போது ஏற்பட்டு விட்ட இல்லாத நிலை வறுமை.

எப்பொழுதும் கொள்கையில்லாத அரசியல் கட்சிகள் ஏழ்மையானவை.

இப்பொழுது பதவியில் இல்லாத அரசியல் கட்சிகள் வறுமையானவை

.
[17/04, 7:17 am] TNPTF MANI: வாழ்க்கை
---------------------------
நம்ப முடியாத அளவுக்கு
சலிப்பூட்டுகிறது
சொல்ல முடியாத படிக்கு
சாரமற்றிருக்கிறது
விழுங்கிவிட முடியாத அளவுக்கு
கசப்படிக்கிறது
துப்பிவிட முடியாத படிக்கு
சிக்கிக் கொண்டு விட்டிருக்கிறது
கனவுகாண முடியாத அளவுக்கு
வறண்டு போயிருக்கிறது
கற்பனை செய்ய முடியாதபடிக்கு
எரிச்சல் படுத்துகிறது
தீர்த்து வைக்க முடியாத அளவுக்கு
பிரச்சனை கொண்டிருக்கிறது
அணைக்கவே முடியாதபடிக்கு
கனன்று பற்றி எறிந்து கொண்டிருக்கிறது
காற்று போல நீர்போல இல்லாத
இந்த மிருகத்தை என்னதான் செய்வது
---------------------------------------------------------------
-விக்ரமாதித்யன்

[17/04, 7:21 am] TNPTF MANI: கண்ணாடியில் முகத்தை பார்த்தேன்.ஷேவ் பண்ணிக்கொள்ள வேண்டிய அவசியத்தை கண்ணாடி அவ்வளவாக வற்புறுத்தவில்லை
-சுந்தர ராமசாமி

[17/04, 7:24 am] TNPTF MANI: சமாதானத்திற்கான நோபல் பரிசை உண்மையில் குழந்தைகளுக்குத் தான் தரப்பட வேண்டும்

-படித்தது

புத்தர்

புத்தர் பாதை

உன் கண்ணாடியில் உன் முகம்

புத்தர் தனது சீடர்களில் சில பேரை அருகில் அழைத்தார்.

ஏழு சீடர்கள் வந்து நின்றனர். ஒவ்வொருவரிடமும் ஒரு மெல்லிய நீண்ட துணியைக் கொடுத்தார் புத்தர். ஒவ்வொரு துணியும் ஒவ்வொரு நிறத்தில் இருந்தது. அவரவருக்கு கொடுத்த துணியின் நிறத்தை நினைவில் வைத்துக்கொள்ளச் சொன்னார்.

அந்தத் துணியில் அவரவர்களையும் இறுக்கமாக ஒரு முடிச்சுப் போடச் சொன்னார். புத்தர் சொன்னது போலவே முடிச்சுப் போட்டர்கள். இதையடுத்து அந்த முடிச்சுப் போட்ட துணியை அவர்களுக்கிடையே மாற்றிக்கொள்ளச் சொன்னார். மாற்றிக்கொண்டார்கள்.

‘’இப்போது நான் ’ம்’ என்று சொன்னவுடன்... 10 நொடிகளில் அந்த முடிச்சை அவிழ்க்க வேண்டும்’’ என்று சொல்லி ‘’ம்...’’ என்றார். அவர் குறிப்பிட்ட 10 நொடிகளில் எவராலும் துணி முடிச்சை அவிழ்க்க முடியவில்லை.

’’ ஆரம்பத்தில் யார் யாரிடம் எந்தந்த நிறத்தில் துணியிருந்ததோ, அவர்கள் அந்தந்த துணியை வாங்கிக் கொள்ளுங்கள்...’’ என்றார். அவரவர்களிடம் அவரவர் நிறத் துணி வந்தது.

‘’இப்போது நான் ‘ம்’ என்று சொன்னவுடன் 10 நொடிகளில் அந்த முடிச்சை அவிழ்க்க வேண்டும்’’ என்று சொல்லி ‘’ம்...’’ என்றார்.

இப்போது 3 நொடிகளில் எல்லோரும் முடிச்சை அவிழ்த்துவிட்டார்கள்.

புத்தர் அவர்களைப் பார்த்து சொன்னார்: ’’அடுத்தவர் போட்ட முடிச்சை அவ்வளவு எளிதில் ஒருவர் அவிழ்த்துவிட முடியாது!’’

===============

'குழந்தை இழுத்தக்

கோடுகளில் சிரிக்கிறார்

தியான புத்தர்!'

- வெற்றிப்பேரொளி

------------------

சொல்ல வந்த கருத்தை மீண்டும் மீண்டும் வெவ்வேறு வார்த்தைகளில் சொல்லி , அதை நினைவில் பதிய வைப்பது புத்தரின் பாணி. அதாவது, எப்போதும் அலைபாய்ந்துகொண்டிருந்த மனித மனத்தில், எந்தவொரு கருத்தையும் மூன்று முறை சொல்ல கவனத்தை ஈர்ப்பார் புத்தர்!

==========

மணி

[16/04, 12:15 pm] TNPTF MANI: முதல்வரி

’நிஜமான வாசகன் புத்தகம் வாங்கித்தான் படிக்கிறான். டவுன்லோட் வாசகர்கள் ஹார்ட் டிஸ்கை மட்டுமே நிரப்பிக்கொள்கிறார்கள் ’ ஈபுக்கின் முதல்வரி
[16/04, 12:52 pm] TNPTF MANI: பேப்பருக்குத் தான் எவ்வளவு சகிப்புத்தன்மை

-நகுலன்
[16/04, 2:57 pm] TNPTF MANI: If you hate someone,
You cannot understand him
[16/04, 5:55 pm] TNPTF MANI: மூளையின் உள்ளே முழுநேரமும் ஒரு எரேசர் உழைத்துக் கொண்டிருக்கிறது..அதனடமிருந்து தப்பித்து வரும் மிச்சமீதியையே நியாபகசக்தி என்கிறோம்.!

-படித்தது

நாகா

16.04.2018
நூல்வழிச்சாலை

மைல்கல் -20

வாடிவாசல் -2

மதுரையை அடுத்த அலங்காநல்லூருக்கு திண்டுக்கல் தாண்டி வரும் வாடிப்பட்டி வழியே ஓரிரு முறை சென்றிருக்கிறேன். அது ஒரு சிறிய மலைப்பாதை! சில மைல் தூரம் ஆளரவம் இன்றி அமைதியாக காட்சி தரும் சாலை. பின்னர், மதுரையிலிருந்து நேராக அலங்காநல்லூர் செல்லும் சாலையில் இந்த சாலை இணைந்து விடும். நல்ல பசுமையான மரங்கள் அடர்ந்த வனப்பகுதியில் ஒரு அருவி இருப்பதாக சொன்னார் என்னுடன் வந்த நண்பர்.

அலங்காநல்லூர் ஊருக்கு வந்தவுடன் டிபிக்கல் மதுரை கிராமம், "அலங்காநல்லூர்".
காளைகள் வெளிவரும் வாடிவாசலும், பிடிபடாத மாடுகள் துள்ளி குதித்து ஓடும் பரந்த மைதானமும் சிறு புல்வெளிகளுடன் பார்க்க பரவசமூட்டியது. நம் நண்பர் ஜல்லிக்கட்டு எப்படியெல்லாம் நடக்கும் என்பதையும், ஊரே திருவிழாக் கோலம் பூண்டு அனைவருமே உற்சாகத்தின் உச்சத்தில் இருப்பார்கள் என்றும் அவர் விவரித்துக் கூற எனக்குள்ளே உற்சாக வைகை கரை புரண்டு ஓடியது. நான் போனது திருவிழா நடக்காத வேறொரு சமயமாக இருந்ததால், ஜல்லிக்கட்டு நடக்கும் போது அவசியம் வரவேண்டும் என்ற ஆசை, காளையின் பெருமூச்சு போல எனக்குள்ளே பொங்கிக் கொண்டே இருக்கிறது.
வரும் பொங்கல் திருவிழாவில் நேரில் பார்த்துடுவோம்ல!....

*சி.சு.செ வின் கதை*

செல்லாயி சாட்டு எனப்படும் ஜல்லிக்கட்டு நடைபெறுகிறது. பல ஊர்களிலிருந்தும் மிகச்சிறந்த காளைகளும் மாடுபிடி வீரர்களும், அந்த திருவிழாவைக் காண ஏராளமான சனங்களும் வந்தவண்ணம் உள்ளனர். ஜில்லாவின் தெற்கு மற்றும்
கிழக்கு பக்கத்திலிருந்தும் ஆட்கள் வந்து மொய்க்கிறார்கள்!

*பிச்சியும் மருதனும்*

பிச்சி மற்றும் அவன் மச்சான் மருதன் இருவரும் கிழக்கிலிருந்து செல்லாயி ஜல்லிக்கட்டு வாடிவாசலுக்கு வந்து காளைகளை பிடிக்க வியூகங்களை வகுக்க பார்த்தபடி தங்களுக்குள் பேசிக் கொண்டிருக்க, அருகில் உள்ள ஒரு கிழவன், ஜல்லிக்கட்டின் சகல நுணுக்கங்களையும் தெரிந்தவன் நட்பு கூடுகிறது.
பேசும்போது, பிச்சி, மருதனின் ஊரான கிழக்கே உள்ள உசிலனூர் என்று தெரியும்போது அந்தக் கிழவன் அந்த ஊரிலிருந்த அம்புலி என்ற ஏறுதழுபவனைப் பற்றி மிகப் பெருமையாக சிலாகிக்கிறார்.

பெரியபட்டி மொக்கையத்தேவர் காளை "காரி" யை அடக்கும் போது காரி, அம்புலியை குத்தி அதனால் அம்புலி இறந்து போனதையும் நினைவு கூறுகிறார்.
பிச்சி அமைதியாக அவரை பார்த்தபடி இருக்க, அவன் மச்சான் மருதன், "பெருசு, அந்த அம்புலியோட மகன்தான் இந்த பிச்சி" என்கிறான்.

அந்தக் கிழவருக்கு பிச்சியின் மேல் பெருமதிப்பு கூட ஜல்லிக்கட்டின் பல நுணுக்கங்களை, அந்த சல்லியில் கலந்து கொள்ள வரும் பல காளைகளின் பெயர், விபரம், வளர்ப்போர் விபரம் அந்தக்காளைகளின் பலம் மற்றும் பலவீனங்களை இவர்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள அது பிச்சிக்கு மிக உபயோகமாக இருக்கிறது.

குறிப்பாக, பெரியபட்டி ஜமீனின் காளை "காரி" இந்த சல்லிக்கு வருமா என்ற கேள்விக்கு அது வராமலா? என்று பதிலளித்து அவன் கேள்வியின் பின்புறமுள்ள அர்த்தம் அவருக்கு புரிய, அந்த கிழவர் இப்படி சொல்கிறார்!

"அப்பன் செய்ய விட்டதை, மகன் நீ செஞ்சுரலாம்னு வந்தியா, தம்பி" என்கிறார்.
உசிலனூர் சல்லி நடந்தது பிச்சிக்கு ஞாபகம் வருகிறது!

"அப்பன் அம்புலியை "காரி" காளை கொத்தி எறிந்தது கண்முன் நிழலாடியது.
சற்று தள்ளி "பிச்சி" நின்று கொண்டிருந்தான். அப்போது அப்பா அம்புலி சொன்னது இதுதான்!
"என்ன ஆனாலும், நீ குறுக்கே விழுந்திராதே! அப்பன் ஆணைடா. எனக்கப்றம் இந்த வாடியெல்லாம் உன் ராஜ்யம்தான். பொறுத்துக்கோ. காரி இப்போ உனக்கு இல்ல" என்று எச்சரித்து "பையனை விட்றாதீங்க, வாடி வாசல்ல, என்று பக்கத்தில் நின்று கொண்டிருந்தவர்களிடம் சிறைப்படுத்திவிட்டு காரி மேல் பாய்ந்தான் அப்பா அம்புலி!

அப்பன் குடல் வெளியே வந்து ஊற்றாகப் பெருகி, வழிந்த ரத்த வாசனை இன்னமும் அருகிலே வீசுவது போல் மூக்கில் நெடி ஏற அந்த காரியை, அம்புலி மகன் பிச்சி அடக்க வந்த சல்லி இது!
மகன் அடங்கா காளை, தோல்வியே கண்டிராத, எவராலும் அடக்க முடியாத காரி காளையை "பிச்சி" அடக்கினானா? என்பதே இந்த வாடிவாசல் கதை!

*பரபரப்பான வாசிப்பு*

இந்த நூலை எடுத்து வாசிக்க ஆரம்பித்து ஒரே மூச்சில் படித்து கீழே வைத்தேன்.
இரண்டு நாட்கள் கழித்து மீண்டுமொருமுறை முழுவதுமாக ஆழ்ந்து ரசித்து படித்தேன். ஒவ்வொரு முறையும், ரத்தம் சூடேறி கையும், காலும் பரபரக்க ஒரு வெற்றி வெறி சூடாக உடல் முழுவதும் பரவியது.

மதுரை வட்டார பாஷையில் ஒரு மாடுபிடி வீரராகவே உடனிருந்து எழுதிய கதை போல சி.சு. செல்லப்பாவின் கதை நடை அதி அற்புதம்.

வீரம், வெறி, சாமர்த்தியம், உடல்பலம், நுணுக்கம், சட்டதிட்டம், ஆட்களின் சைக்காலஜி, அதிகார ஜமீன்களின் எண்ணம்,  மாடு பிடிக்கும் விவரனை என சும்மா புகுந்து சல்லியாடியிருக்கிறார், சி.சு.செல்லப்பா!

தமிழ் சினிமாவின் எந்த ஒரு க்ளைமாக்ஸ் காட்சியும் இந்த கதையின் இறுதிக்காட்சியின் விவரனைக்கு பக்கத்தில் கூட வரமுடியாது.

அப்படியொரு பிரமாதமான "விஷுவலை" படிக்கும் போது நம் கண்முன்னே நிறுத்தும் எழுத்து சாமர்த்தியம் இந்த ஆசிரியருக்கு! தலைகுனிந்து வணக்கம் செலுத்த வேண்டும் இவர் எழுத்துக்கு!

இந்த சல்லிக்கட்டு விளையாட்டில் மனிதன் எப்போது வெல்கிறான், காளை எப்படி வீரத்தின் சின்னமாக ஏற்கப்படுகிறது என்ற விவரங்களும் ஒரு மாடுபிடி நுணுக்கமும் அடுத்த பதிவில் கற்போம்!

காரியை பிச்சி அடக்கினானா?
தெரிந்து கொள்ள புதன் வரை காத்திருக்கவும்!
அன்புடன்
நாகா
16.04.2018

சுஜாதா

சுஜாதா

நேரம்!

ஒர் இளம் நகரவாசி, ‘நேரம் பொன்னானது. அதை வீணாடிக்கக் கூடாது’ என்று நம்பினார்.
அதனால், காலை அலுவலகத்துக்குப் புறப்படுமுன் ஷேவ் பண்ணிக்கொண்டே குளிப்பார். பாத்ரூம் போகும்போதே, பேப்பர் படிப்பார். தோசையோ, இட்லியோ வெகுவாகச் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும் போதே, கையை காலை ஆட்டி, உடற்பயிற்சி பண்ணிக்கொண்டே, ரேடியோவில் பக்திப் பாடல்கள் கேட்பார்.

இவ்வாறு ஒவ்வொரு நிமிஷத்தையும் விரயமடிக்காமல் பணம் சம்பாதிப்பதிலேயே கவனமாக இருந்தார். ஒருமுறை இந்த அவசரத்தின்போது ஒரு சின்ன பிழை நேர்ந்துவிட்டது. மாறுதலுக்காக ஆம்லெட் சாப்பிட எண்ணி, அதைக் கையால் சாப்பிட்டால் நேரமாகும்; கையலம்ப வேண்டும் என்று, முள் கரண்டியால் சாப்பிடும்போது நியூஸ் பேப்பரில் கவனமிருந்ததால், அக்கரண்டி அவர் கண்ணைக் குத்திவிட்டது.

கண்ணின் விழி, கரண்டியால் வந்துவிட்டது.
இப்போது அவர் ஒரு கண்ணால் ஜீவனம் நடத்திக்கொண்டிருக்கிறார். நேரம் பொன்னானது என்று யாராவது சொன்னால் சீறுகிறார். அவ்வப்போது அமைதியாக மீன் பிடிக்கச் சென்று விடுகிறார். மணிக்கணக்காக ஒரு மீனுக்காகக் காத்திருக்கிறார், பிடித்து மறுபடி நீரில் விட்டு விடுகிறார்.

நீதி : நேரத்தைவிட, வாழ்க்கை பொன்னானது