மீசை
-எஸ் ஹரீஸ்
~தமிழில் மோ செந்தில்குமார்
எஸ். ஹரீஷின் மீசை ஒரு சாதாரண கிராமியக் கதையாகத் தொடங்கி, சாதியமைப்பு, சமூக அதிகாரம், அடக்குமுறை, பாலினப் பார்வை, நாட்டுப்புற நம்பிக்கைகள் ஆகியவற்றைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் விரிந்த நாவலாக உருவெடுக்கிறது.
கதையில் பவியான் என்பவன் வழியே நாவல் துவங்குகிறது. அவருடைய மகன் வாவச்சன்.தோணியில் சென்று மீன் பிடிப்பது,புல் அறுத்து வீடுகளுக்கு கொடுப்பது,.எனச் செல்கிறது.காலம் காலமாக தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தில் அடிமை போல் வாழ்பவர்கள். பவியானின் மூதாதையர் சோவனின் கதையும் சொல்லப்படுகிறது.இக்
கரையிலிருந்து அக்கரைக்கு தோணி ஓட்டுவது வேலை.அச்சமயத்தில் வந்த இருவர் பட்டாளத்தில் சேரும் திட்டத்தை கூறிய போது வாவச்சனின் மனதில் தன்னையும் அறியாமல் ஆசை பிறக்கிறது.
பிள்ளைக்கு கதை சொல்லும் எழுத்தாளனின் கதாபாத்திர அறிமுகமாகிறது.எழுத்தச்சன் எனும் நாடக கலைஞன் அந்த ஊருக்கு தோணியில் வருகிறார். ஊரில் நாடகம் நடப்பதாக செய்தி பரவுகிறது. நடிகர்கள் கிடைக்காமல் வாவச்ச்னை அவர் காவலர் வேடத்தில் நடிக்க வைக்க மீசை வைக்கிறார். அந்த ஊரில் யாரும் இதுவரை மீசை வைத்ததில்லை. வாவச்சனும் இயற்கையாக மீசை வைக்கின்றனர். அவனது நடிப்பு அனைவரையும் பயம் கொள்ள வைக்கிறது.அந்தக் கதாபாத்திரத்திற்கு ஒரு வசனம்கூட இல்லை. ஆனால் அவர் மேடையில் தோன்றும் தருணத்திலேயே பார்வையாளர்கள் அச்சத்தில் நடுங்குகின்றனர்.பிறகு அதே மீசையுடன் இருக்க விரும்புவதாக வாவச்சன் தெரிவிக்கிறார்
நாடகம் முடிந்து அவர்கள் சென்றாலும்
கிருஷ்ணன் தட்டன் ,வாவச்சன் மட்டுமே அதே கதாபாத்திர உணர்வுடன் ஊரில் வலம் வந்தனர். கிருஷ்ணன் மீது எதிர்மறை விமர்சனம் வந்தது. ஆனால் வாவச்சன் மீசை மீது ஆத்திரம் வந்தது. புலையர்களை வெறுத்தனர் அவர்கள் மீசை வைத்தால் இன்னும் சமநீதி அதிகமாகும் என எண்ணுகின்றனர்.ஊர்க்காரர்கள் புலையர்கள் பகலில் நடமாடுவதாக கலவரத்தில் ஈடுபட்டு பவியான் வீட்டை சூறையாடினர். வாவச்சன் இல்லாததால் ஏமாற்றத்துடன் திரும்புகின்றனர்.ஊர் கலவரம் வந்ததால் விசாரணை அதிகாரி அதற்கு காரணம் வாவச்சன் மீது குற்றம் சாட்டுகிறார். இதற்கிடையில் குட்டத்தி எனும் வேசி அறிமுகப்படுத்துகிறாள். அவளுக்கு மீசை வைத்த வாவச்சனை பற்றி அதிகாரியிடம் சொல்ல அதிகாரி இன்னும் மூர்க்கமாகிறார்.
மீசைகுறித்த செய்தி ஊர் முழுவதும் பரவிவிட்டது
“அது இன்னும் அதிகமாக விரிந்து பரவிவிட்டது. இனி வாவச்சன் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் அதற்குள்ளேயே ஒளிந்துகொள்ளலாம் என்கிறார் ஆசிரியர்.
பசியில் இருக்கும் வாவச்சன் உணவு தேடி அலைகிறான்.வாழை படத்தில் சிறுவன் ஓடுவது போல.தான் முன்பு அருந்திய உணவு வகைகளை எண்ணி கற்பனையில் பசியை ஆற்றிக் கொள்ளும் இடம் பதைபதைக்க வைக்கிறது.இதற்குள் ஊருக்குள் மீசை வைத்த வாவச்சனை தீவிரவாதி போல் சித்தரிக்கிறார்கள். அவன் மீசையில் மாந்திரிக சக்தி இருக்கிறது என புரளி பரவுகிறது. கேசவன் பிள்ளையும் ஆள் அனுப்பி தேடுகிறார்.. சிக்கவில்லை.
மீசை, பின்னர் அவனது அடையாளமாகவும் சமூக எதிர்ப்பின் குறியீடாகவும் மாறுகிறது.
அவனைச் சுற்றி உருவாகும் கதைகள், நாட்டுப்புறக் கற்பனைகள், புராணத் தன்மை கொண்ட சம்பவங்கள் ஆகியவை அவனை ஒரு சாதாரண மனிதனிடமிருந்து ஒரு வாழும் தொன்மமாக மாற்றுகின்றன.
தன் பரம்பரைக்கே இழுக்கு உண்டாக்கும்படி செய்து இனி கஞ்சிக்கும் கூழுக்கும் என்ன செய்வதென்ற கோபம் பவியானுக்கு தன் மகன் மீது ஆத்திரம் ஏற்படுகிறது.தன் தாய் குறித்த நினைவுகளை மீட்டெடுத்து நினைத்துப் பார்க்கிறான் வாவச்சன்.
நான் லீனியர் முறையில் கதை நகர்வதால் பல்வேறு கதாபாத்திரங்கள் வருகின்றன. செல்லா, தாணுலிங்கநாடார், தவளை, பாம்பு, முதலை என.திருவாங்கூர் காவலர் ஒருவர் மர்மமான முறையில் இறந்துவிட மீசைக்காரனை விட்டுவிட்டு அந்த விசாரணை பரபரக்கிறது.மீசைக்காரன் வேலனுடன், அவறாச்சனுடன், கடைசி முதலையுடன் உரையாடல் நடைபெறுகிறது
மலாயாவுக்குச் செல்லும் தனது வழியைக் கண்டுபிடிப்பதும், தான் விரும்பும் பெண்ணைச் சந்திப்பதுமே அவனுடைய ஒரே நோக்கங்கள்.மலேயாவுக்குச் சென்றானா?சீதையை கைபிடித்தானா?
இறுதியில் மீசைக்காரன் ஊர்க்கார்களிடம் கிடைத்தானா? என்பதே நாவல். மீசை என்பது தொன்மமாக உருவாகும் நாட்டார் மரபும் சொல்லப்படுகிறது. கதையில் குட்டநாட்டின் நீர்நிலங்கள், வயல்கள், கிராமங்கள், நாட்டுப்புறப் பண்பாடு ஆகியவை நாவலின் பின்னணியாக மட்டுமல்லாமல், கதையின் முக்கியமான ஓர் அங்கமாகவே இயங்குகின்றன. நாட்டுப்புறக் கதைகள், பாடல்கள், நினைவுகள், மாய யதார்த்தக் கூறுகள் ஆகியவற்றை இணைத்து ஹரீஷ் தனித்துவமான கதைசொல்லல் முறையை உருவாக்குகிறார்.மீசையின் கதைகள் வாய்மொழியாக கிழக்கு கரையெல்லாம் பரவுகிறது.
~ரசித்தவை
*“ஒரு மீசை எப்படி ஒரு மனிதனின் அடையாளத்திலிருந்து சமூக எதிர்ப்பின் அடையாளமாகவும், பின்னர் ஒரு தொன்மமாகவும் மாறுகிறது என்பதே ‘மீசை’ நாவலின் தனித்துவமான கதைப் பயணம்.”*
*அர்ஜுனனின் அஸ்திரம் போன்றது நல்ல கதை. எடுக்கும்போது ஒன்று, தொடுக்கும் போது பத்து, மனதில் தைக்கும் போது நூறும் பத்தாயிரமும்
*நாம் பார்ப்பவற்றுக்கும் கேட்பவற்றுக்கும் இன்னொருவர் உடன் இருந்தால் மட்டுமே முக்கியத்துவம் இருக்கும்
*ஒரு புத்தக வெளியீட்டு விழாவில் அழைக்கப்பட்டவர் எதை வேண்டுமானாலும் பேசுவதற்கு லைசென்ஸ் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது
*மரணம் ஒன்றுதான் இருக்கிறது என்றாலும் ஒருத்தனுக்குப் பலவிதங்களில் சாவதற்கான சாத்தியதைகள் உண்டு.
*தங்களுடைய இடங்கள் குறைந்தும் கூட முதலைகள் கவலைப்படவில்லை. பலவீனமானவரகளால் என்ன செய்ய முடியும்?
*கண்கள் உண்மை பேசாது என்ற நம்பிக்கை உள்ளதால் மீண்டும் பார்த்தேன்
மீசை வைப்பது என்ற ஒரு வரியைக் கொண்டு முந்நூறுக்கு மேற்பட்ட பக்கங்களில் சுவாரஸ்யமாக்கி, கிளைக்கதைகள் உருவாக்கி.. அக்காலத்திய நிலவுடமை சமுதாயம் உழைக்கும் வர்க்க, ஒடுக்கப்பட்ட வர்க மனிதர்களை கதாபாத்திரங்களாக்கி
நாவல் எழுதப்பட்டுள்ளது.மொழி பெயர்ப்பு என்ற உணர்வே இல்லாமல் எளிமையாக உள்ளது.ஆழமான ஆய்வு நோக்கில் கதை பின்னிப்பட்டுள்ளது
தொடர்ந்து வாசிப்போம்
தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு