25

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:25/150+

Pages:-144

கண்ணாட்டி

-ஷான் கருப்பசாமி

ஷானின் எழுத்துகள் வசீகரமானவை. தான் சொல்ல வந்த கருத்துகளை இயல்பான மொழி நடையில் சொல்லுவார். கவிதையாகட்டும் கட்டுரையாகட்டும் எந்த வித பூடகமும் இல்லாமல் எளிமையாய் இருக்கும். சமூகத்தில் பல்வேறு தளங்களில் இயங்குபவர்கள் குறித்த எதார்த்தமான கதைகள்.இதில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

மாமா கதை உறவு சார் கதை அல்ல. மேட்ச் மேக்கர் எனும் ஏ.ஐ செயலியின் சுருக்கம் தான். எதிர்காலத்தில் ஒருவருடன் இணைந்து வாழ பொருத்தம் பார்த்து சொல்லும்.ஷானின் வார்த்தையில் சொன்னால் இன்னார் நம் வாழ்வில் வருவது விளங்குமா இல்லையா என்று சொல்லும்.கதைக்களமே வித்தியாசமா எதிர்காலத்தில் நடக்கும் படி இருக்கும். 108 வயதான தனது தாத்தாவுடன் உரையாடும் முனீத்தின் கண்ணில் அழகி படுகிறாள்.உனக்கு அவள் பொருந்தமாட்டாள் என மாமா சொல்லியும் புனீத் விஞ்ஞானத்துகூட

வீம்பா விளையாட நினைப்பது கதை

சுவாரஸ்யமாய் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அழகி ஒரு இடத்தில் ரொம்ப ப்ராக்டிகலாக

/ஒரே மாதிரியான விருப்பங்கள் இருப்பதே கூட நீண்டகால அடிப்படையில் சலிப்பை உருவாக்கும்/ என சொல்வதும்

மாமாவின் ஒரு அறிவுரையாக

/உணர்வு ஒரு பனிமூட்டம். அதைத் தாண்டி உங்களால் பார்க்க முடியாது/ என்று சொல்வதும் கதை ஓட்டத்துக்கு பொருந்துகிறது.

இந்த நூலின் தலைப்பு கண்ணாட்டி என்பது அன்பானவர்களைக் குறிக்கும் சொல்லாகும்.பள்ளியின் முதல்வராய் இருக்கும் ராதிகா செல்லும் காரில் தவறி விழப்போகும் பாட்டியை காப்பாற்றுகிறார். அதன் பின் அன்பாய் ராதிகா பேசுவது பாட்டிக்கும், பாட்டியின் வெள்ளந்தி பேச்சு ராதிகாவுக்கும் பிடித்துப் போக அதன்பின் நடைபெறும் அன்பான நட்பின் உரையாடல் தான் கதை. கதையின் பாட்டியின் மூக்குக் கண்ணாடி முக்கிய கதை மாந்தராகவே வருகிறது. ஓட்டுநர் அன்வர், டீக்கடை ஆறுமுகம் போன்றோர் கதை ஓட்டத்துக்கு உதவுகின்றனர்./ராதிகா பேசும்போது பாட்டி அவள் முகத்தையே தாகம் தீர அள்ளி விழுங்கிக் கொள்வதி போல் பார்ப்பது, பிறகு போதும் என்பது போல அந்த இமைகள் மெல்ல மூடுவது நல்ல காட்சியமைப்பு/

பரணி சில்க்ஸ் மஞ்சப்பை அன்பின் குறியீடாக வெளிப்பாடாக நம்மையும் எதிர்பார்க்க வைக்கிறது.

அப்பாவின் எல்லா கனவுகளையும் பிள்ளைகளால் நிறைவேற்ற முடியுமா என்ன?ஆனால் ஒரு சில கலைஞர்கள் அவ்வாறு நினைப்பார்கள்.அப்படித்தான் புல்லாங்குழல் வாசிக்கும் சடகோபனும் தன் பிள்ளை வேணுகோபாலை சிறு வயதில் இருந்தே தயார் படுத்துகிறார். ஆனால் வேணுவோ பணி நிமித்தமாக, காதல் காரணமாக மும்பை செல்கிறார்.அப்பாவுக்கு உடல் நிலை சரியில்லாதா சூழலில் வேணு அப்பாவிடம் வருகிறார். அதன் பின் என்ன ஆனது என்பது கதை.இறுதிக்காட்சி உணர்வு பூர்வமாய் இருந்தது.

கிராமத்தில் அறிவாளியான குமுதா அக்கா படிப்பதில் சுட்டி. எந்த விசயத்தையும் பதட்டப்படாமல் எதிர்கொள்வாள்.தட்டான் பிடிக்கும் போது பாம்பை பார்த்துவிடும் முத்துவுக்கு குமுதா தான் தைரியம் சொல்வாள். ராசு மாமாவை விரும்பி காதல் கைகூடாததால் மீசை மாப்பிள்ளைக்கு திருமணம் நடக்கிறது.அதன் பின் குமுதா அக்காவுக்கு என்ன நடந்தது என்பது மீதிக்கதை. கிராமத்து யதார்த்த வாழ்வியலை இக்கதை சொல்கிறது.

/கெஸ்சு வாங்க ஓடி வர்ற, எனத்துக்குடா நீ அங்க போன, பொட்டாட்ட இரு,/போன்ற கொங்குத்தமிழ் வட்டார மொழி மேலும் மெருகூட்டுகிறது. "தைரியம் இல்லாதவங்களுக்கு எதுக்கு ஆசையும், கனவும்..." போன்றவரிகள் ராசு மீதான இயலாமையைக் காட்டுகிறது.பெற்றோரின் புன்னகையில் அத்தனை சந்தோசமும் அக்காவிடமிருந்தே எடுக்கப்பட்டது எனும் வரி அக்மார்க் ரைட்டர்ஸ் டச். வரதட்சணை விசயம் கதையின் கருத்தாக நெற்றி பொட்டில் அறைந்து சொல்லப்படுகிறது.

ஆபிஸில் அடுத்த வாரம் வெளிநாடு போக வேண்டும் அலுவல் விசயமாக. விமலுக்கு பாஸ்போர்ட் ரினீவல் செய்யவில்லை. காவல் நிலையம் சென்று எல்லாம் வெரிஃபை செய்யக் கொடுத்தும் இன்னும் ஆகவில்லை. இன்னும் நாலு நாள் தான் இருக்கு. போலிசிடம் கேட்டால் இந்தா அந்தானு இழுக்கிறாங்க. ஒருவழியா போன் செய்து இலஞ்சம் எதிர்பார்க்கிறாங்களானு கேட்டுட்டான் விமல்..எஸ்.ஐ க்கு.கோபம் தலைக்கு ஏற இங்க வாடானு கூப்பிட... பயந்து கொண்டே செல்கிறான் விமல். அடுத்து என்ன என்பதுதான் விறுவிறுப்பான லஞ்சம் கதை.ஒவ்வொரு கதைக்குள்ளும் நாமே ஒரு கதாபாத்திரமாக மாறிவிடும் மாயவலை எல்லா கதைகளிலும் வருகிறது.

/ஒரு சதுரங்க ஆட்டத்தின் காய்கள் போல இருவரும் எதிரெதிரே அமர்ந்திருந்தார்கள்/ என்பதில் அழகான உவமை போல் இருந்தது.

காலனியில் இட்லி சுட்டு விற்கும் அமிர்தம் பாட்டியின் கதை தான் கரு.

தத்துப்பிள்ளை ஜேம்சு மற்றும் கூட்டாளி மோகன் இருவரும் தான் நாயகர்கள்.ஒரு கட்டத்தில் மனிதர்கள் மீது நம்பிக்கை இழக்க..

மனித நேயமிக்க அமிர்தம் என்ன செய்தார் என்பது கதை.பசிதாண்டா இந்த உலகத்தில் நெசம். எனக்கு பசிக்குதுனு வெக்கத்தவிட்டு சொல்லறப்பத்தான் ஒரு மனுசன் நூத்துக்கு நூறு நெசத்தப் பேசறான்னு அர்த்தம் என அமிர்தம் சொல்வது சத்திய வார்த்தைகள்.

கதைகள் ஒவ்வொன்று ஒவ்வொரு தளத்தில் பயணித்தாலும்.. பொறுமையாக கதை பேசும் நியாயம் படிக்கும்போது உணர முடிகிறது.

எந்த இடத்திலும் மிகைப்படுத்தல்களோ, தேவையற்ற வார்த்தை விரயங்களோ இல்லை. ஒவ்வொன்றும் படித்து முடித்தவுடன் அசைபோட வைக்கிறது.

கதைகளில் அதிக கதாபாத்திரங்கள் இல்லாமல் ஒன்றிரண்டு கதாபாத்திரங்கள் தான் ஆனாலும் ஒவ்வொன்றும் தனி குணத்துடன் வெளிப்படுத்தியிருப்பார்.கடந்து போகும் காலத்தை குறிப்பிடும்போது அதிலிருந்து கற்றுக் கொண்டு கடந்து போக விடுங்கள் என கதைகள் சொல்கின்றன. மெல்லிய சூழல் எவ்வாறு நம் மனதில் ஒரு கணத்தை அசைத்துப் பார்க்கின்றன என்பதை இக்கதைகள் விளக்குகின்றன.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

tea-27

#மனசுக்கு_ஒரு_தேநீர்_27

மனித வாழ்க்கையில் தவிர்க்க முடியாத ஒரு உணர்ச்சி தான் frustration விரக்தி அல்லது எண்ணக்குலைவு ஆகும். நாம் எதிர்பார்த்தது நடக்காமல் போகும் போது, முயற்சிகள் பலனளிக்காத போது, அல்லது சூழ்நிலைகள் நம்மை கட்டுப்படுத்தும் போது உருவாகும் அந்த உள் அழுத்தமே frustration.

ஒரு மாணவன் கடினமாக படித்தும் தேர்வில் எதிர்பார்த்த மதிப்பெண் பெறாமல் போனால், ஒரு தொழிலாளி உழைத்தும் உயர்வு கிடைக்காமல் இருந்தால், அல்லது நம்முடைய உறவுகளில் புரிதல் இல்லாமல் போனால்—இந்த எல்லா தருணங்களிலும் frustration தோன்றுகிறது.

 frustration என்பது முழுக்க முழுக்க தீமையானதல்ல. அது ஒரு signal—நாம் எதையாவது மாற்ற வேண்டும், வளர வேண்டும் என்று சொல்லும் ஒரு உள் அழைப்பு.ஆபிரகாம் லிங்கன் தேர்தலில் தொடர் தோல்விகளால்.. மனமொடிந்து இருளில் செல்லும்போது ஒரு இடத்தில் இடறுகிறார்..அப்போது சொல்லிக்கொள்கிறார்

I have stumbled, but I have not fallen

நான் இடறிவிட்டேன் ஆனால் கீழே விழவில்லை என எண்ணிக்கொண்டு மீண்டும் போட்டியிட்டு வெற்றி பெறுகிறார்.

 frustration என்பதை ஒரு தோல்வி என்று பார்க்காமல், வளர்ச்சிக்கான ஒரு படிக்கட்டு என்று பார்க்கச் சொல்லுகிறது.

வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற்றவர்கள் யாரும் frustration-ஐ தவிர்க்கவில்லை. அவர்கள் அதை சமாளிக்க கற்றுக்கொண்டார்கள். உதாரணமாக, ஆயிரக்கணக்கான முயற்சிகளுக்குப் பிறகு தான் மின் விளக்கை கண்டுபிடித்த Thomas Edison. அவர் தோல்வியை frustration-ஆக பார்க்காமல், “இது வேலை செய்யாத வழி” என்று எடுத்துக்கொண்டார்.

“I have not failed. I've just found 10,000 ways that won't work.” – Thomas Edison

இந்த மனப்பாங்கு தான் frustration-ஐ சக்தியாக மாற்றுகிறது.

நமது எதிர்பார்ப்புகளை நியாயமான அளவில் வைத்துக்கொள்வது

பொறுமையை வளர்த்துக்கொள்வது

தோல்விகளை பாடமாக எடுத்துக்கொள்வது,மெல்ல மெல்ல இலக்கை அடைய கற்றுக் கொடுக்கிறது.

வீழ்வது தவறு அல்ல, எழுந்து நிற்பதுதான் முக்கியம்.

முடிவாக, frustration என்பது நம்மை தடுக்க வரவில்லை; அது நம்மை தள்ளிச் செல்ல வருவது. அதை சரியாக புரிந்து கொண்டால், அது நம்முடைய பலமாக மாறும். வாழ்க்கையில் மனக்கசப்பை வெற்றி நோக்கி மாற்றும் திறன் தான் உண்மையான அறிவு.

“Frustration is not the end of the road; it is the beginning of a better path.” 

புத்தம் புது காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

book-23

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:23/150+

Pages:-164

அறியாத உறவுகள்

-நிர்மல்

நிர்மல் அவர்களின் கட்டுரைகள் தனித்துவமானவை. ஆழ்ந்த உண்மைகளை மிக எளிதாக வெளிப்படுத்துவார்.வாசிக்கும் போதே சிந்திக்கவும் வைப்பவர். எந்த வார்த்தை விரயமும் இன்றி மொழியை சிக்கனமாக பயன்படுத்துவர். இந்த உழைப்பைப்பற்றிய சிந்தனையை நமக்கு தருபவை.நான்கு அத்தியாங்களில் உழைப்பு குறித்த விழிப்புணர்வை நாம் பார்க்கைத் தவறிய உழைப்பு குறித்த கோணங்களில் நம்மை பார்க்க வைக்கிறது.

தொழில் நுட்ப வளர்ச்சியில் எதிர்காலத்தில் உடல் உழைப்பு இருக்குமா எனும் கேள்விக்குறி நம்முள் இயல்பாகவே எழும். காலம் பதில் சொல்லும் என கடந்தி போனாலும் உழைப்பு குறித்த வரலாறை நாம் தெரிந்து கொள்வது அவசியம்.உழைப்பு ஒருபோதும் அதே மதிப்பில் நாம் பண்டமாற்று செய்ய முடியாது.பொருளாதாரத்தை முன்னிறுத்தி உழைப்பை செய்தாலும் அதில் மனிதனின் திறமை வெளிப்படுகிறது. கூலியுடன் நமக்கான அங்கீகாரமும் நமக்கு கிடைக்கிறது.

மனித உழைப்பு எவ்வாறெல்லாம் பரிமாற்றமடைகிறது என்கிறார்.. உதாரணத்திற்கு சந்தைகளின் உழைப்பின் பலனை பொருளாக மாற்றுதல்,வங்கிகள் உழைப்பின் பலனை சேமிக்க வைக்கிறது, நிறுவனங்கள் கூட்டு முயற்சியாக உழைப்பை ஒருங்கிணைக்கிறது என்பதாக அதன் பல்வேறு பரிமாற்றங்களை எடுத்துரைக்கிறார்.

உழைப்பின் தோன்றல்களை ஆதிச்சுவடுகளான கல்வெட்டில் இருந்தும் வரலாற்று ஆதாரங்களிலிருந்தும் உழைப்பின் ஆதி வரலாற்றை ஆய்வு நோக்கில் எடுத்துச் சொல்லியுள்ளார்.

/ 'Cemetery' என்பது 'Koimeterion' எனப்படுகிற 'உறங்கும் இடம்' என்று பொருள் தரும் கிரேக்கச் சொல்லிலிருந்து உருவானது 'Grave' என்பது 'குழி'எனப்படும் பழமையான ஜெர்மானியச் சொல்லிலிருந்து வந்ததாக அறியப்படுகிறது. ஆனால், தமிழில் நாம் இன்றும் நீத்தார் உறைவிடத்தை 'கல்லறை' என்றே அழைக்கிறோம்/

/தமிழில் 'கல்' என்றால் 'பாறைக் கற்கள்' எனப் பொருள் படும். அதேபோல் 'கல்' என்றால் கல்வி, கற்றல் என்றும் பொருள். இப்படியான பெருங்கற்களை, மனிதர்கள் தங்களின் கூட்டுழைப்பால் பெயர்த்து எடுத்துக்கொண்டு வந்து நிலைநிறுத்தும் தொழில்நுட்பம்தான் மனிதர்கள் கற்றுக்கொண்ட முதல் பாடமாகவும், மற்றவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்த முதல் திறனாகவும் இருந்திருக்கும்./

தேனீக்களும் கூட்டு உழைப்பு செய்கின்றன. ஆனால் மனிதர்களின் கூட்டு உழைப்பு பரிணாமம் அடைந்திருப்பதால் பலருக்கும் வேலை அதிகம் கிடைத்திருக்கிறது.

இப்படியான மனிதர்களின் உழைப்புச் சூழலில்தான் இங்கிலாந்தில் 1771ல்  ரிச்சர்ட் ஆர்க்ரைட் தொழிற்சாலையை உருவாக்கினார்.இதே போல் பல தொழிற்சால உருவாக முதலாளி தொழிலாளி என வர்க்கம் உருவாகியது.வேலைப்பளு அதிகரித்தது.1908ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 7, ம் தேதி கோரல்மில் தொழிலாளர் போராட்டம் வரலாற்றில் பெரிய திருப்புமுனையாக அமைந்தது. வ.உ சி தேச விடுதலை போராட்டதுக்கு தூண்டுகோலாக அமைந்து இந்தியாவிலேயே முதல் வேலைநிறுத்தம் நடந்து வரலாற்று பெருமையைச்சேர்த்தது. இதன் பலனாக தொழிலாளர் கோரிக்கை ஏற்கப்பட்டது.உழைப்பு சுரண்டலை எதிர்த்து போராட தொழிலாளர்களுக்கு உத்வேகமும் அளித்தது.மேலும் பணிப்பாதுகாப்பு, பணிநேரம் முறைமை, விடுமுறை போன்ற கண்ணியமான பணிச்சூழலை பெற்றுத் தந்தது.இதற்கு முன்னோடியாக அமைந்தது கார்ல் மார்க்ஸின் சிந்தனையும் முழக்கமும் ஆகும்

/கார்ல் மார்க்ஸ் எழுதிய 'மூலதனம்'(Das Kapital) என்ற நூலில், முதலாளித்துவச் சமூகத்தில் மனித உழைப்பு (Labour Power) ஒரு தனித்துவமான பண்டமாக (Commodity) மாறிவிடுவதைச் சுட்டிக்காட்டினார். “மற்ற பண்டங்களைப் போலவே, மனிதர்களின் உழைப்பு என்ற சக்தியும் சந்தையில் வாங்கப்பட்டு, பின்னர் விற்கப்படுகிறது. தொழிலாளி தனது உடல் மற்றும் மன உழைப்புத் திறனை. 'கூலி' என்ற விலைக்கு முதலாளியிடம் விற்கிறான். ஆனால், உழைப்பு என்பது வெறும் பண்டம் மட்டுமல்ல. அது ஒரு சிறப்புத் தன்மை கொண்டது. இதுவே மதிப்பை உருவாக்கும் ஒரே ஆதாரம் (Source of value)" என்றார் மார்க்ஸ்./

உழைப்பை ஓர் ஆன்மிக நோக்கில் ஒழுங்காகப் பார்த்தல், மனவலிமையை வளர்த்தல்.மேலும் இதற்கு வலு சேர்க்கும் வகையில் பற்றுதல் இல்லாமல் உழைக்கிற சக்திதான் யோகத்தின் அடிப்படை" என்கிறார் விவேகானந்தர்.

"தேன் சுவைக்க வந்த தேனீ. தேனில் சிக்கிவிடுவதைப் போல. நாமும் அப்படியே - ஓர் இலக்கைத் தேர்ந்தெடுத்து, அதில் அடிமையாகிறோம். உழைக்கும்போது நாம் அதில் மூழ்கி விடுகிறோம். அந்த வேலை வெற்றிபெறாவிட்டால் மனதிற்குள் உடைந்துபோகிறோம். வெற்றி என்பது நல்ல முறையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட முயற்சியின் விளைவே" என்பதை அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

இந்தியர்களின் உழைப்பை வணிக உத்தி மூலமாக ஆங்கிலேயர் எவ்வாறு அடிமைப்படுத்தினர் என்றும்,அதனை தொடர்ந்து தொழிலாளர் இயக்கங்கள் எவ்வாறு எழுச்சி பெற்றது என்பதனையும் கூறியுள்ளார்.கணினி வருகை, ஏ.ஐ எனும் செயற்கை நுண்ணறவு வருகைக்கு பின் உழைப்பில் ஏற்பட்ட மாற்றம் பற்றி கூறுகிறது. 

இயந்திர கற்றல் செயற்கை நுண்ணறிவின் அடிப்படை.லேபிளிங், அல்காரிதம் பொன்ற நுட்பங்களை தேவையானதை கற்பிப்பதற்கு பல இலட்சம் மனிதர்களின் மறைமுக உழைப்பு தேவைப்பட்டுள்ளது. மாற்றங்களினால் மனித உழைப்பு எவ்வாறு மடைமாற்றப்பட்டுள்ளது. சொல்லப்போனால் மனித உழைப்பை அல்காரிதம்கள் நேரிடையாக நிர்வகிக்கத் தொடங்கி உள்ளன.

தாஜ்மஹாலை கட்டியவர் ஷாஜகான் என்றே சொல்கிறோம்.ஆனால் அதில் பல ஆயிரம் தொழிலாளர்களின் உழைப்பு மறைக்கப்பட்டுள்ளது. இன்றுதொழில்நுட்பங்களும் அதனையேதான் செய்துவருகின்றன

உழைப்பு என்றவுடன் உடல்சார்,அறிவுசார் உழைப்பு எனப் பிரித்து அதில் உள்ள இடைவெளிகளை பற்றி கூறியுள்ளார்.

எனவே ஏ.ஐ செய்யும் மாயை வேலை இழப்பா?வேலை மறைப்பா என்பதை குறித்த தெளிவான விளக்கங்களை அளித்துள்ளார்.

இணைய வசதி வந்தபின் காலை முதல் மாலை வரை இருந்த பணி கலாச்சாரம் தற்போது மாறியுள்ளது. எப்போது வேண்டுமானாலும் வேலை வாங்கிக் கொள்ளலாம்.மனித வளம் அதிகம் இருப்பதால் குறைவான ஊதியத்தில் வேலை செய்யும் கிக் வேலை, ப்ளாட்பார்ம் வேலைகள் பெருகிவிட்டன.ஒரு ப்ளம்பர் ஒரு சிறு வேலைக்கு ஆயிரம் ரூபாய் கேட்டார்.அதேநேரம் ஒரு மாத ஊதியத்தில் ஏழாயிரம் ஊதியத்துக்கு வேலை பார்க்கும் நிலையும் உள்ளது என ஜெயமோகன் ஒரு இடத்தில் கூறியுள்ளார். மாத ஊதியம் பெறுவோரிடம்

உழைப்பு மலிவாக பார்க்கபடுகிறது. 

உழைப்பு குறித்த உன்னத உரையாடலாக இந்நூல் உள்ளது

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

மனத்தில், ஆழத்தில் பீதி அதுபாட்டிற்குப் புழுப்போலத் துளைத்துக் கொண்டே இருந்தது. மேலே மட்டும் சமாதானம் கொஞ்ச ஒரு தரம் அந்த திகில் மேல் மட்டத்திற்கு வந்து தலை எடுக்கும். உடம்பு பதறும் நெஞ்சு உலரும் அடிவயிறு கலங்கும் முகம் விகாரமடையும் மறுபடியும் மெதுவாகச் சமாதானத்தின் பலம் அதிகமாகும். பயத்தைக் கீழே அமுக்கிவிடும்.சுகமோ துக்கமோ எந்த நிலைமையிலும் நீடிக்க முடியாது என்பதற்கு மனித சுபாவத்தில் இதுவும் ஓர் அத்தாட்சியோ?'விடியுமா?' சிறுகதையில் இருந்து..-கு.ப.ராஜ கோபாலன்

கமகக்கண்ணன்

ஏன் பற்று வேண்டாம்?

பற்று என்பது ஒருவிதமான ஆற்றல் இழப்பு. எதையோ பற்றிக்கொண்டு இருக்க ஒரு உயிருக்கு நீடித்த ஆற்றல் தேவை. பாக்டீரியாவைப் பற்றிக் கொண்டிருக்கும் எதிர்ப்புரதம் கூட வீணாக ஆற்றலைச் செலவழிக்கிறது. 

ஆனால் அந்த ஆற்றல் சற்றும் பயனின்றி விரயமாகிறது. சிந்திக்க. 

எழுத்தாளன் ஏன் ரசிக மனநிலையில் இருக்கக் கூடாது என்பதற்கு வலுவான காரணம் உண்டு. 

அவன் பல்வேறு உணர்ச்சி நிலைகளில் கற்பனை செய்ய வேண்டியவன். கதை மாந்தர்களின் நவரசங்களையும் கற்பனையில் விளைந்த  கதைக்கள நுட்பங்களையும் பின்புலத்தில் முதுகெலும்பாக நிற்கும் தகவல்களின் ஒருங்கிணைவையும் சமநிலையில் வைத்து உணர்ச்சிகளை அணுக வேண்டியவன். அவனுடைய பெரும் ஆற்றல் அப்படியே செலவிடப்பட வேண்டும். அதுவே எழுத்துக்காரனின் தொழில் அறம்.

ஆனால் பெரியோரை வியத்தலும் சிறியோரை இகழ்தலுமாகவே இருப்பவனுக்கு ஒருபோதும் நல்ல இலக்கியம் கைகூடாது. நல்ல இலக்கியத்தையும் அதை எழுதியவரையும் மனம் திறந்து பாராட்டலாம். ஆனால் தொழவோ துதிபாடவோ தேவையில்லை என்பதைப் பட்டறிவில் இருந்தே துல்லியமாக அறிவிக்கிறேன்.  

இல்லறத்தில் ஈடுபடும் ஒருவர் பணத்தின் மீது அதீதப் பற்று கொண்டால் குடும்பத்தின் அநேக இனிமைகளை இழக்க நேரிடும். அதீத தேசப்பற்று வேற்று தேசத்தானைப் பகைமை பாராட்டச் சொல்லும். அதில் ஏகப்பட்ட இழப்புகள் உள்ளன. இப்படித்தான் பற்று என்பது ஒருவனது வாய்ப்புகளையும் அவன் மேம்படுவதற்கான சாத்தியங்களையும் குறைக்கிறது. 

பற்றின்மையோ விடுதலையைத் தருவதன் மூலம் ஒருவனது உள்ளுறங்கும் நிலையாற்றலை உசுப்புகிறது. அதுவே உய்வு. அதுவே ஆன்மீக உச்சம். அதுவே ஞானக் கண்டடைவு. அதற்குப் பலன் உண்டு. பற்றின்மையின் நிலையாற்றல் அவனுக்கும் உலகுக்கும் அரியவற்றை ஆற்றும். அன்பின் இயக்கத்தால் அண்டை அயலாரையும் தேற்றும்.

tea-26

#மனசுக்கு_ஒரு_தேநீர்_26

நீங்கள் ஒரு கப் காபியை வைத்திருக்கிறீர்கள். யாராவது வந்து உங்களுடன் மோதும்போது அல்லது உங்கள் கையை அசைத்து, உங்கள் காபியை எல்லா இடங்களிலும் கொட்டும்போது

நீங்கள் ஏன் காபியைக் கொட்டினீர்கள்?

உங்கள் பதில்: "நிச்சயமாக யாரோ என்னுடன் மோதியதால், நிச்சயமாக!"இதுவாக இருக்கும்.

ஆனால், தவறான பதில்.

உங்கள் கோப்பையில் காபி இருந்ததால் நீங்கள் காபியைக் கொட்டினீர்கள்.

கோப்பையில் தேநீர் இருந்திருந்தால், நீங்கள் தேநீர் கொட்டியிருப்பீர்கள்.

கோப்பையின் உள்ளே என்ன இருக்கிறது, அதுதான் வெளியேறும்.

ஆகையால், வாழ்க்கை வந்து உங்களை அசைக்கும்போது, உங்களுக்குள் இருப்பது வெளியே வரும்.

எனவே நாம் நம்மை நாமே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும் ... "என் கோப்பையில் என்ன இருக்கிறது?" வாழ்க்கை கடினமாகும்போது, ​​என்ன கொட்டுகிறது?

மகிழ்ச்சி, நன்றியுணர்வு, அமைதி மற்றும் பணிவு?அல்லது கோபம், கசப்பு, கடுமையான வார்த்தைகள் மற்றும் எதிர்வினைகள்?

நீங்களே தேர்ந்தெடுங்கள்!

இன்று நம்முடைய கோப்பைகளை நன்றியுணர்வு, மன்னிப்பு, மகிழ்ச்சி, உறுதிப்படுத்தும் வார்த்தைகளால் நிரப்புவோம். மற்றவர்களிடம் இரக்கம், மென்மை மற்றும் அன்பு ஆகியவற்றை காட்டுவோம்.பிறர் மீது அக்கறை கொள்ளுங்கள்.பிறரால் நீங்கள் எப்படி நடத்தப்பட வேண்டும் என விரும்புகிறீர்களோ அதைப்போல அவர்களை நடத்துங்கள்

நினைவில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். எப்போதும் ஒரே ஒரு நேரம் மட்டுமே முக்கியமானது. இப்போது! இதுவே மிக முக்கியமான நேரம். ஏனெனில் இதுவே நாம் ஆற்றலோடு இருக்கும் நேரம். நீ ஒரு மனிதனுக்கு என்னவாக இருக்கிறாய் என்பதைப் பொருத்தே யார் முக்கியமான மனிதன் என்பதை அறியமுடியும். எந்த ஒரு மனிதனும் தனக்கு யாருடன் எப்படித் தொடர்பு ஏற்படும் என்பதை அறிய முடியாது. மிக முக்கியமான காரியம் என்னவெனில் நல்லது செய்வது. ஏனெனில் அதன் பொருட்டே மனிதனுக்கு இந்த வாழ்க்கை கொடுக்கப்பட்டுள்ளது." என்கிறார்

டால்ஸ்டாய்

புத்தம் புது காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

book-22

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:22/150+

Pages:-320

இரண்டு கிழவர்கள்

-லியோ டால்ஸ்டாய்

 லியோ டால்ஸ்டாய் என்றதும் நினைவுக்கு வருவது நான் பதினொன்றாம் வகுப்பு படிக்கும் போது ஆங்கில துணைப்பாடத்தில் வந்த கதை தான் எளிய மக்களுக்கு உதவி செய்வது தான் கடவுளை அடையும் உண்மையான வழி என்பதனை அழுத்தமாய் அந்த கதை சொல்லி இருக்கும் அந்த கதையின் நினைவோடு தான் இந்த புத்தகத்தை வாசிக்க துவங்கினேன்.முதலில் இப்புத்தக மொழிபெயர்ப்பு மிக எளிமையாகவும் கதைக்கும் மனதுக்குள் நெருக்கமாகவும் இருந்தது.

இரண்டு கிழவர்கள் கதையில் எஃபீம் (Efim) மற்றும் எலீஷா (Elisha) என்ற இரண்டு முதியவர்கள், 

 எபிம் தீவிரமான உறுதியான மனம் கொண்டவர்.கொஞ்சம் பணக்காரர். எலிசா என்பவர் தேன் வளர்ப்பு செய்து பிழைத்துக் கொண்டிருப்பவர். இருவருக்குமே இயேசு பிறந்த ஊரான ஜெருசலேமுக்கு இறப்பதற்கு முன் செல்ல வேண்டும் என்பது நோக்கமாய் இருந்தது. அந்த நோக்கத்தை தூண்டி விட்டவர் எலிசா.  நாம் பணம் சேர்த்துக் கொண்டு ஜெருசலத்தை நோக்கி புறப்படுவோம் என்று ஆறு மாத காலம் திட்டம் தீட்டுகின்றனர்.

 பயணம் செய்யும்போது எலிசா பின் தங்கி விடுகிறார். ஒரு குடிசையில் அவர் சென்று பார்த்த இடம் அவருக்கு வியப்பாக இருந்தது. அங்கேயே தங்கிவிட்டார்.அதன் பின் என்ன நடந்தது எபிம் மட்டும் ஜெருசலம் செல்கிறார். அங்கு சந்தித்த நிகழ்வுகள் அனைத்தும் தான் இந்த கதையின் மையம். ஒவ்வொரு மனிதனும் தான் வாழும் காலத்தில் பிறரின் அன்பை சம்பாதிப்பதும் பிறரிடம் அன்பை செலுத்துவதும் தான் உண்மையானது என்னும் பேருண்மை இந்த கதையின் மூலம் அறிய முடிகிறது.

மனிதர்களுக்கு தேவை அறிவுரைகள் இல்லை. தெளிவுரைகள். எல்லோர் சூழ்நிலையும் ஒன்றல்ல, எல்லோர் பார்வைகளும் ஒன்றல்ல...ஒவ்வொருவர் திறனும் ஒன்றல்ல.... அப்படி இருக்கையில் நாம் சொல்லும் எந்த அறிவுரையும் கண்டிப்பாக மற்றவருக்கு ஒரே போன்ற விளைவை ஏற்படுத்தாது....நாம் நல்லது என நினைத்து சொல்லும் அறிவுரை அவர்கள் சூழ்நிலை பொருத்து நன்மையும் விளைவிக்கலாம், தீமையும் விளைவிக்கலாம்.

என லதா அவர்கள் ஒரு பதிவில் சொல்லி இருப்பார். இந்த கதையில் வரும் இவானும் தனக்கு தெரியாத ஏதோ ஒன்று மற்றவருக்கு தெரிந்திருக்கிறது. அதை அறிந்திருந்ததை தானும் அறிந்திருந்தால் நிச்சயம் அவரைப் பற்றி புரிந்து கொண்டிருப்பேன். நாம் நம்முடைய மனதில் நினைப்பதைத்தான் நாம் உண்மை என்று நினைக்கிறோம். மற்றவர்களின் பார்வையில் அல்லது அவர்கள் உண்மையில் நடந்ததை நாமும் தெரிந்து கொள்ளும்போது நம்முடைய முடிவுகளை நாம் மாற்றிக் கொள்கிறோம்.

உன் அயலானையும் நேசி எனும் கருத்தை முன் வைத்து இழந்த வாய்ப்பு கதை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இவான் குடும்பமும்,கேவ்ரில் குடும்பமும்..பூவே உனக்காக பாணியில் இரு குடும்பத்தினரும் ஒற்றுமையாக வாழ்ந்து வருகின்றனர். இவானின் வயதான தந்தை இதை எல்லாம் பார்த்து மகிழ்கின்றார். ஒரு முறை முட்டை அருகில் உள்ள வீட்டில் வைத்ததை பேசப்போய்தீராப் பகையில் முடிகிறது. இறுதியில் எவ்வாறு இணைந்தார்கள் என்பது தான் கதை.தொய்வின்றி சுவாரஸ்யமாய் செல்லும்.கதை மனித மனம் எவ்வாறு எல்லாம் சுயநலமாய் சிந்திக்கிறது என்பதை அழகாய் வெளிப்படுத்தியிருப்பார். கதையில் வரும் முதியவரின் கதாபாத்திரம் அழகாய் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும்.

கதையில் முக்கியமான கட்டத்தில் அவர் சொல்லும் அறிவுரை

/நீ உனக்குதான் எல்லாம் தெரியுமென்றும் எனக்கு எதுவும் தெரியாது எனவும் நினைக்கிறாய். இல்லை! நீ இன்னும் குழந்தைதான். ஒரு பைத்தியக்காரத்தனம் உன்னுடைய செயல்களைக் கட்டுப்படுத்துகிறது என்பதை அறியாமல் உன் கண்கள் குருடாகி விட்டன. மற்றவர்களின் பாவங்கள் உன் கண்களுக்குத் தெரிகிறது. ஆனால் உன்னுடைய பாவங்களை நீ உன் முதுகுக்குப் பின்னால் மறைத்துக் கொண்டுள்ளாய். கேவ்ரியல் செய்தது தவறுதான் என்பதை நான் அறிவேன். ஆனால் அவன் ஒருவன் மட்டுமே தவறு செய்தான் எனில் இந்த உலகத்தில் எந்தத் தீமையும் இருக்காது. இந்த உலகத்தில் உள்ள அனைத்துத் தீயவையும் ஒரு மனிதன் செய்தவை என நீ கருதுகிறாயா? இல்லை! இந்த உலகில் தீமை செய்வதற்கு இரண்டு மனிதர்கள் தேவை. கேவ்ரியலிடம் இருக்கும் கெட்டதை மட்டுமே நீ பார்க்கிறாய். ஆனால் உன்னிடம் இருக்கும் கெட்டதை உன்னுடைய கண்கள் மறைத்துவிட்டன. அவன் ஒருவன் மட்டுமே கெட்டவனாக இருந்து நீ நல்லவனாக இருந்திருந்தால் எந்தத் தவறும் நடந்திருக்காது."/ என்ற இடம் மிக அற்புதமானது

ஒரு ஒரு காபி கடையில் நடக்கும் கடவுள் பற்றிய விவாதம் தான் சூரத்தின் காபி ஹவுஸ் கதையின் மையக்கரு. ஒவ்வொருவரும் தங்கள் கடவுள் குறித்த மேன்மையான எண்ணங்களை வெளிப்படுத்துகின்றனர். அது ஒரு தத்துவ விவாதமாகவும் மாறி செல்கிறது. தத்துவார்த்தங்களின் இறுதியில் அனைவரும் மௌனமாகி யாருடைய நம்பிக்கை சிறந்தது என்பதை மேற்கொண்டு விவாதிக்காமல் விட்டனர் என்று கதை முடிகிறது. பணம் படைத்தவர்கள் நிம்மதியாக இருக்கின்றனர் என்ற எண்ணங்களில் உள்ள பொய்மை குறித்த கருத்தினை 'இலியாஸ்' கதை விளக்குகிறது.

டால்ஸ்டாயின் கதைகள் அனைத்துமே அன்பினை மையமாகக் கொண்டவை. அந்த அன்பினை பற்றி குறிப்பிடும் போது, ஏதோ ஒரு நீதிக் கதைகள் போல் இறுதியில் இல்லாமல் வாழ்வியலில் இருந்து மனிதர்கள் துன்பப்படும் நேரத்தில் கூட அன்பினை எவ்வாறு கடைபிடிக்க வேண்டும் என்பதனை தான் ஒவ்வொரு கதைகளிலும் சொல்லி இருப்பார்.

இந்த தொகுப்பில் இன்னும் மற்றொரு முக்கிய கதையாக பார்ப்பது 'கடவுளுக்கு உண்மை தெரியும் ஆனால் காத்திருக்கிறார்' எனும் கதைதான்.விளாடிமிர் நகரத்தில் வாழும் இவான் எனும் இளமையான வியாபாரி.. தன்னுடைய வியாபாரத்துக்கு புறப்படும் போது மனைவி ஒரு கெட்ட கணவனை காண்கிறாள்.அதாவது கணவன் வயதான தோற்றத்தில் வந்து தனது அங்கியை கழட்டி சிரிப்பது போல ஒரு கெட்ட கனவு வருகிறது. இதனை தன் கணவரிடமும் பகிர்ந்து கொள்கிறாள். ஆனால் கணவன் அதனை பற்றி சிறிதும் கவலையில்லாமல் வியாபாரத்துக்கு கிளம்புகிறார். அப்போது ஒரு தங்கும் விடுதியில் ஒரு கொலை நடைபெறுகிறது.அந்தப் பழி இவர் மீது விழுகிறது.அதன் பின்பு என்ன நடந்தது என்பதுதான் கதை. மனைவியின் கனவு பலித்ததா உண்மையான குற்றவாளியை இவான் தேடி கண்டுபிடித்தாரா? அவனுக்கு என்ன தண்டனை கொடுத்தார் என்பதுதான் இந்த கதையின் கரு.

டால்ஸ்டாயின் கதைகள் பொதுவாக மனித வாழ்க்கையின் ஒழுக்கம், ஆன்மீகம், சமூக அநீதி, மற்றும் உள்ளார்ந்த போராட்டம் ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்டது. அவர் வெறும் நிகழ்ச்சிகளைச் சொல்வதில்லை; மனித மனத்தின் மாற்றத்தையும் வாழ்வின் நெறியையும் கதைகளில் அமைக்கிறார். மனிதன் தன் எண்ணங்களை எவ்வாறு எல்லாம் மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்றும், மனிதநேயம் தான் மனிதனின் மகத்தான கொடை என்பதனையும் தன் எழுத்துக்களின் வழியே ஒவ்வொரு கதைகளையும் அதனை அடிப்படையாகக் கொண்டு அமைத்து இருப்பார். இந்த புத்தகத்தை படித்து முடிக்கும் போதும் மனிதனின் அன்பும் மனிதநேயமும் பெருகும் என்பது உறுதி 

தொடர்ந்து வாசிப்போம் 

தோழமையுடன் மணிகண்ட பிரபு

நிகழ்காலமும் கடந்தகாலமும் ஒருவேளை எதிர்காலத்திலும் கலந்திருக்கலாம், எதிர்காலமோ கடந்தகாலத்துக்குள்ளேயே அடங்கியிருக்கலாம். காலம் அனைத்தும் என்றும் நிகழ்காலமாகவே இருக்குமெனில், காலத்தை மீட்டெடுக்கவே முடியாது.-டி எஸ்.இலியட்தமிழில் ஆசை

ஜா-36

வாழ்க்கைக்கு ஹைக்கூ 36

"இந்த பனிக் காலை;

 எனக்குப் பிடிக்காத அந்த கருங்காகம். 

ஆனாலும் கூட பேரழகு!" 

மட்சுவோ பாஷோ (Matsuo Basho) எழுதிய இந்தக் கவிதை முரண்களில் இருக்கும் அழகை ரசிக்கச் சொல்கிறது.

சுற்றிலும் வெண்மையான பனி படர்ந்த ஒரு காலை பொழுது. இங்கு பனி என்பது தூய்மை மற்றும் அமைதியின் அடையாளம். காகம் பொதுவாக அதன் நிறத்திற்காகவும், குரலுக்காகவும் பலரால் விரும்பப்படாத ஒரு பறவை.

ஆனாலும் அந்த வெண்மையான பனிப் பின்னணியில், காகத்தின் கறுப்பு நிறம் ஒரு அற்புதமான ஓவியம் போலத் தெரிகிறது. வெறுப்பைத் தாண்டி, அந்த ஒரு கணத்தில் அதன் அழகை கவிஞர் உணர்கிறார்.

வாழ்க்கை என்பது நாம் எதை விரும்புகிறோம், எதை வெறுக்கிறோம் என்பதைப் பொறுத்தது மட்டுமல்ல;  நாம் எதை, எந்த சூழலில் பார்க்கிறோம் என்பதைப் பொறுத்தும் அமையும்.

நாம் ஒரு விஷயத்தை பார்க்கும் கோணத்தை மாற்றினால் உலகம் மாறும். நமக்கு ஒருவரைப் பிடிக்கவில்லை என்றால், அவரிடம் இருக்கும் நல்ல விஷயங்கள் நம் கண்ணுக்குத் தெரிவதில்லை. ஆனால், நம்முடைய முன்முடிவுகளைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டுப் பார்த்தால், நாம் வெறுக்கும் ஒன்றிலும் ஒரு அழகு இருக்கும். அலுவலகத்தில் ஒரு சக ஊழியரை நமக்கு எதோ ஒரு காரணத்தால் பிடிக்காமல் இருக்கலாம். ஆனால், ஒரு இக்கட்டான சூழலில் அவர் வேலையை மிக நேர்த்தியாக முடிப்பதைக் காணும்போது, "அவர் கோபக்காரராக இருந்தாலும், அவர் திறமைசாலி" என்று நீங்கள் உணர்வது இந்த ஹைக்கூ போன்ற ஒரு தருணமே.

முரண்பாடுகளை ஏற்றுக்கொள்வதும் அதனுள்ளிருந்து வெளிப்படும் பேருண்மையை அறிவதும் வாழ்வை இனிதாக்கும். உலகம் என்பது கறுப்பும் வெளுப்பும் கலந்தது. பனி (வெண்மை) மட்டுமே இருந்தால் அது சலிப்பைத் தரும். அந்த வெண்மைக்கு இடையில் காகத்தின் கறுப்புதான் ஒரு கவித்துவமான அழகைத் தருகிறது. அதேபோல், வாழ்வில் கஷ்டங்களும், நமக்கு பிடிக்காத விஷயங்களும் இருந்தால்தான் மகிழ்ச்சியின் மதிப்பு தெரியும்.

இவரது அனைத்து ஹைக்கூ கவிதைகளிலும் வெளிப்படும் "நிகழ்காலத்தில் வாழ்தல்" இதிலும் வெளிப்படுகிறது. பாஷோ, காகத்தின் மீதுள்ள தனது பழைய வெறுப்பை மறந்துவிட்டு, அந்தச் சிறு நொடியில் அதன் அழகை ரசிக்கிறார். கடந்த கால கசப்புகளைச் சுமக்காமல், நிகழ்காலத்தில் இருக்கும் அழகை ரசிப்பதே நிறைவான வாழ்வு என்கிறார்.

உண்மையில், மகிழ்வான வாழ்வு என்பது எல்லாவற்றையும் நமக்குப் பிடித்தது போல மாற்றுவதில் இல்லை; நமக்கு பிடிக்காதவற்றிலும் இருக்கும் நன்மையை அல்லது அழகைக் கண்டறிவதில்தான் இருக்கிறது.

ஜா-35

வாழ்க்கைக்கு ஹைக்கூ: 35

“இந்த இலையுதிர் கால 

மாலைப் பொழுதின் தனிமையிலும்

இனிமை காணமுடியும்”

யோசா புசோன் (Yosa Buson) எழுதிய இந்த அழகான ஹைக்கூ கவிதை, தனிமையின் மறுபக்கத்தை மென்மையாக உணர்த்துகிறது.

கவிஞர் ஒரு இலையுதிர் கால மாலையில் மரங்கள் இலைகளை உதிர்ப்பதைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார். இலையுதிர் காலம் என்பது ஒரு ஆண்டின் முடிவைக் குறிப்பது, மரங்கள் இலைகளை இழந்து தனித்து நிற்கும் காலம். மற்றவர்களுக்கு அது சோகமாகத் தெரியலாம். ஆனால், கவிஞருக்கு அந்த அமைதியான தனிமையில் ஒரு 'பேரின்பம்' கிடைக்கிறது. ஆரவாரம் இல்லாத அந்த மௌனத்தில், தன்னைத் தானே உணரும் ஒரு மகிழ்ச்சியை அவர் கண்டடைகிறார்.

தனிமை என்பது தண்டனையல்ல, அது தன்னையறியும் வாய்ப்பு. நாம் எப்போதும் பிறருடைய அங்கீகாரத்தையும், துணையையும் தேடிக்கொண்டே இருக்கிறோம். ஆனால், நம்முடன் நாம் செலவிடும் நேரமே நம்மைச் செதுக்கும்.  வெளியுலகச் சத்தங்கள் அடங்கும்போதுதான் நம் மனதிற்குள் இருக்கும் குரல் நமக்குக் கேட்கும். இது ஒருவரை மன அழுத்தத்திலிருந்து விடுவித்து, மன நிறைவைத் தரும். ஒரு நீண்ட வேலை நாளுக்குப் பிறகு, வீட்டு முற்றத்தில் அமர்ந்து ஒரு கப் தேநீருடன் இயற்கையைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் அந்த 10 நிமிடத் தனிமை, பல மணிநேரப் பேச்சை விட அதிகப் புத்துணர்வைத் தரும்.

இலையுதிர் காலம் எப்படி இலைகளை இழக்கிறதோ, அதுபோல வாழ்வில் இழப்புகள் வரும்போது வருந்தாமல், அந்த நிலையிலும் இருக்கும் அழகைக் காண வேண்டும். பதவி உயர்வு கிடைக்கவில்லை என்றாலோ அல்லது ஒரு நண்பர் பிரிந்து சென்றாலோ, அதை ஒரு பேரிழப்பாகப் பார்க்காமல், புதிய விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்ளக் கிடைத்த நேரமாகப் பார்க்க வேண்டும்.

இலையுதிர் காலம் என்பது ஒரு மரத்தின் 'இழப்பு' அல்ல, அது ஒரு 'தயாரிப்பு'. மரமானது வரப்போகும் கடும் குளிர்காலத்தைத் தாங்குவதற்காகவும், வசந்த காலத்தில் புதிய தளிர் விடுவதற்காகவும் பழைய இலைகளை உதிர்க்கிறது. கவிஞர் தனிமையை ஒரு இருண்ட அறையாகப் பார்க்காமல், ஒரு 'வெற்று நிலமாக' (Empty Space) பார்க்கிறார். ஒரு பாத்திரத்தில் இருக்கும் பழைய நீர் கொட்டப்பட்டால்தான் புதிய நீரை நிரப்ப முடியும். அதுபோல, தேவையற்ற உறவுகள், சத்தங்கள் மற்றும் எண்ணங்கள் உதிரும்போதுதான் நம் ஆன்மா புதிய தெளிவைப் பெறுகிறது.

இன்னொறு பரிமாணத்தில், ஜப்பானிய தத்துவமான வாபி-சாபியை இந்தக் கவிதை நினைவூட்டுகிறது. வாபி-சாபி என்பது "முழுமையற்ற, நிலையற்ற மற்றும் குறைபாடுள்ள விஷயங்களில் இருக்கும் அழகைக் காண்பது" ஆகும்.  வாபி (Wabi): தனிமையில் இருக்கும் எளிமையையும், உலகியல் இன்பங்களிலிருந்து விலகி இருப்பதையும் குறிக்கும். சாபி (Sabi): காலம் கடந்து செல்வதையும், அதன் மூலம் ஏற்படும் முதிர்ச்சியையும் (உதாரணமாக: காய்ந்த இலைகள், தேய்ந்த கற்கள்) குறிக்கும். உதிர்ந்த இலைகளும், ஆட்கள் நடமாட்டம் குறைந்த அந்த மாலைப் பொழுதும் வாபி-சாபி தத்துவத்தின் நேரடி உருவம். தனிமை என்பது வெறுமை அல்ல; அது ஒரு முதிர்ந்த அழகு. ஒரு பழுத்த இலை காம்பிலிருந்து விடுபடும் அந்தத் தருணம் ஒரு விடுதலையின் அழகு.

நம் வாழ்வு எப்போதும் பரபரப்பாகவும், இரைச்சலுடன், கொண்டாட்டத்துடன் இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. நம்மிடம் இருக்கும் குறைகளையும், நாம் கடந்து வந்த வடுக்களையும், நம்முடைய தனிமையையும் அதன் இயல்பிலேயே நேசிப்பதுதான் மனநிறைவான வாழ்வின் ரகசியம்.

"தனிமை" (Loneliness) என்பது ஆட்கள் இல்லாத வருத்தம். ஆனால் "தனித்திருத்தல்" (Solitude) என்பது நம்முடன் நாம் இருக்கும் பெருமிதம். இந்த ஹைக்கூ, புற உலகை மறந்து அக உலகிற்குள் பயணிப்பதன் மூலம் கிடைக்கும் அமைதியே உண்மையான மகிழ்ச்சி என்பதை நமக்கு உணர்த்துகிறது.

book-21

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:21/150+

Pages:-160

மஹாபிடாரி

-யுகபாரதி

யுகபாரதியின் எழுத்துகள் அவரைப்போலவே எளிமையானவை. அவருடைய முந்தைய புத்தகங்கள் யாவும் சிறியவையாக இருக்கும். நான் எடுத்தவுடனே பிரித்துப் பார்ப்பது யாருக்கு சமர்ப்பணம் செய்துள்ளார் என்பதைத்தான்.ஏனெனில் அவர் சமர்ப்பிப்பது எல்லாமே வித்தியாசமாய் இருக்கும். உதாரணத்திற்கு 

"பெட்டகமாய் மதிக்கப் பெற்று

பின்னாளில்

பொட்டலம் மடிக்கக் கிழிபட்ட 

புத்தகங்களுக்கு"

பஞ்சாரம் கவிதைத்தொகுப்பை இப்படியாக அர்ப்பணித்திருப்பார்

இந்தப் புத்தகம் "நிலவூறித் ததும்பும் விழிகளுக்கு என கவித்துவமாய் சொல்லியிருப்பார்.

எழுதுவோர் அனைவரின் முதல் முயற்சி கவிதைதான். ஆனால் அந்த கவிதைவடிவத்திற்கும் ஆழமான சொற்களையும் அர்த்தங்களையும் இட்டு நிரப்பும் போது கவிஞராகிறார்கள்.கவிதை வடிவத்தில் வெறும் அலங்காரச் சொற்களை மட்டும் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறவர்கள் இன்னும் கவிஞராக முயற்சிக்கிறார்கள் என கருதலாம்.அந்த வகையில் யுகபார்தி அவர்கள் அக்மார்க் கவிஞர்தான். இதில் 108, காதல் கவிதைகள் குமுதத்தில் வாசித்து இருந்தாலும் ஒரு சேர படிக்கும் போது மகிழ்ச்சிதான்.

பூக்காரம்மா கொடுக்கும் பூவினைப்பற்றி ஏற்கனவே எழுதியிருந்தாலும் இந்த புத்தகத்தில் ஒரு கவிதை " ஒரு விரற்கடைக் கூடுதலாக/நீட்டித்து நறுக்கினாளே/ அந்தக் கனகாம்பரத்தில்/ அறிந்து

 கொள்ளலாம் என் காதலின் நீளத்தை/ கவிதை அழகியல்.

ஒருமுறையேனும் உன் கண்களை சந்தித்திருந்தால் மறுபடியும் புத்தன் திரும்பிதிருப்பான் அரண்மனைக்கே என்னும் வரிகள் காதலின் வலிமை ஒரு ஞானியையே திசைமாற்றி இருக்கும் என்கிறார்.

இரண்டுத் தெரு 

தள்ளி நடந்தால் 

உன் வீடு வந்துவிடும் 

இடைப்பட்ட தூரத்தில் 

எத்தனை மரங்களோ அத்தனையிலும் என் காதல் அமர்ந்திருக்கிறது 

பகலில் காக்கையாக 

இரவில் ஆந்தையாக

கடைசி இருவரி எள்ளல்

பேருந்தில் கேட்கும் பாடல்களுக்கு ஆசை அதிகம். அப்படித்தான் இளையராஜா பாடலை அவள் முனுமுனுக்கும் போது அறிய முடியது உன் காதலும் உபரி வெட்கத்தையும்.

இதில் உபரி வெட்கம் கவனிக்க வேண்டிய வார்த்தை.இயல்பாய் இருக்கும் வெட்கத்தை அவர்களே வைத்துக் கொள்வார்கள். உபரியைத் தான் ஏற்றுமதி செய்கின்றனர் என அர்த்தம் தெரிகிறது.

காதலி அனுப்பும் குட்மார்னிங் செய்தியை கவித்துவத்துடன் சொல்லி அதன் இறுதியில்..

" சும்மா இருந்தாலும்/வரக்கூடிய சூரியன்கள்/எழுப்பாமல் விடுவதில்லை/காதலை என்கிறார்.

அதேபோல் அசந்து தூங்கும் காதலியை " எழுப்பிவிடக்கூடாதென்னும் எச்சரிக்கையில்/கனவிலும் தும்மாதிருக்கிறது/ என் காதல் என்கிறார்.

#ரசித்தவை

"*உன்னிடம் கேட்க யோசித்த கேள்விகளில் இதுவும் ஒன்று,

அற்புத விளக்கென்றுதானே கதையில் சொல்லப்படுகிறது பிறகேன் அதிலிருந்து 

தெய்வம் வராமல் 

பூதம் வருகிறது?"

*ஆடுகோழி பலியிடுமிடத்தில் அண்ணன்மார்கள் முன்னிருக்க ஒருவருக்கும் தெரியாமல் 

நீ சிரித்த சிரிப்பில் 

தொங்கிவிட்டது என் தலை விபரீதங்களைத் தொடங்கவே விசேஷங்கள்

*வெகுண்டெழுந்து நீ 

வீதியுலா வருகையில் 

உன் விபூதி தட்டில் 

இடுவதற்கே வைத்திருக்கிறேன் 

என் காதலை

*உனக்கொரு கோவிலோ

மாளிகையோ கட்டுமளவிற்கு

வசதியில்லை.

எங்கெங்கோ கிடக்கும்

சுள்ளிகளைப் பொறுக்கி

கூடமைக்கும் குருவியாகவும் வாய்ப்பில்லை.

அதையும் இதையும்

கட்டுவதால் ஆகப்போவது

ஒன்றும் இல்லையென

உன்னையே

இறுக்கி கட்டிக் கொள்ள

எழுந்தோடி வருகிறது

என் காதல்..

யுகபாரதி கவிதையில் மட்டுமல்ல உரைநடையிலும் வல்லவர் என்பது அவரின் அழகிய முன்னுரை உதாரணம் அதில்

காதல் கவிதைகளில் தென்படும் மற்றொரு மகிமை அது, எழுதியவனை முன்னிலைப் படுத்துவதில்லை. எங்கே அக்கவிதை தொடங்கியதோ அங்கிருந்து விலகி வேறு வேறு திக்கிற்குச் சென்றுவிடும். ஓர் ஆண் எத்தகைய அன்புடன் வெளிப்பட்டாலும், அதை ஒரு பெண் ஏற்கும் பட்சத்தில்தான் காதலாக மாறுகிறது. 'தெய்வம் கல்லிலா / ஒரு தோகையின் சொல்லிலா ' என்று 'வான் நிலா நிலா அல்ல' பாடலில் கண்ணதாசன் கேள்வி எழுப்புவார்.

புத்த்கத்தில் உள்ள எல்லா  கவிதைகளும் ஒரு பக்கத்தில் முடியும் எளிய கவிதைகள்.அன்றாடம் பயன்படுத்தும் இணைய மொழியில் இணைத்து எழுதியுள்ளார். ஒவ்வொரு கவிதையின் இறுதியிலும் ஏதேனும் ஒரு காதல் முடிச்சை ஒளித்து வைத்துள்ளார்.

தொடந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

book-20

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:20/150+

Pages:-123

நூலகாலஜி

-ஆயிஷா நடராஜன்

முதன் முதலில் புத்தகம் எடுத்து வாசித்தது கல்லூரி  நூலகத்தில் தான்.விதவிதமான புத்தகங்கள், ஒவ்வொன்றையும் பிரித்து பிரித்து பார்த்து வைப்பேன்.பெரிய புத்தகத்தை தூக்கி கனத்தை கைகள் எடைபோடும். தெரிந்த எழுத்தாளரின் புகைப்படத்தை பார்த்து ரசிப்பது, ஒரு புத்தகத்தை திறந்தவுடன் இதை வாசிக்காதே சுத்த த்ராபை என எழுதியிருந்த தெய்வ வாக்கை மீறி படிக்காமல் வைப்பது இவை எல்லாம் நூலகத்தில் தான்சாத்தியம்.

புதிய புத்தகங்களை நாம் காசு கொடுத்து வாங்கி வாசிக்கலாம். ஆனால் நூலகத்தின் மூலம் தான் நல்ல புத்தகத்தை தேர்ந்தெடுக்கும் பழக்கம் வரும். அட்டையை பார்த்தோ ஆயில் பிரிண்ட் பார்த்தோ யாரேனும் ஒருவர் சொல்லியதை காதால் கேட்டோ புத்தகத்தை எடுத்து பயிற்சி செய்து பார்க்கலாம்.15 நாட்களுக்கு ஒரு முறை புத்தகத்தை மாற்றி கொடுக்க வேண்டும் என்ற நடைமுறை நம்மை வாசிக்கத் தூண்டிக்கொண்டே இருக்கும். மேலும் அச்சில் இல்லாத அல்லது மீண்டும் பதிப்பிக்காத புத்தகங்களும் அந்த ஞானக்கிடங்கில் தான் ஒளிந்துள்ளது. அந்த நூலகம் குறித்தும் உலகளாவிய நூலகம் குறித்து தான் இந்த புத்தகத்தில் ஆயிஷா நடராஜன் அவர்கள் எழுதியுள்ளார்.

நூலகம் ஒருவரை எவ்வாறு மாற்றும் என்பதற்கு உதாரணமாக ஓக் மாண்டினோ எனும் எழுத்தாளரை பற்றி குறிப்பிடுகிறார். இளம் வயதில் அமெரிக்க படையில் ராணுவத்தில் சேரும் இவர் ஜெர்மனியின் மீது போர் தொடுத்த போது ஜெர்மனி வீரர்களை சுட்டுக் கொன்றதை நினைத்து குறற உணர்வில் மனம் வருந்துகிறார்

 அது தற்கொலை எண்ணம் வரை செல்கிறது அந்த நேரத்தில் அருகிலுள்ள நூலகத்துக்குச் சென்று இதனை செய்து முடிக்க திட்டமிடுகிறார் அவர் அமர்ந்திருந்த மேசையில் இருந்த ஒரு புத்தகம்

‘நான் இறந்து போவதற்கு முன்… (Before I die) என்கிற அந்தப் புத்தகத் தலைப்பு அவரைக் கவர்ந்திழுத்தது. துப்பாக்கியை கீழே வைத்துவிட்டு புத்தகத்தைக் கையில் எடுத்தார். அந்தப் புத்தகத்தை எழுதியவர் கிளமெண்ட் ஸ்டோன். இந்த புத்தகம் அவரை எந்த விதத்தில் மாற்றியது என்பதை பற்றி தான் முதல் கட்டுரை துவங்குகிறது.

ஆலய நுழைவுப் போராட்டங்கள் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். ஆனால் பெண்கள் படிப்பதற்காக நூலகத்துக்கு நுழைய போராட்டங்கள் நடத்திய வரலாறும் உள்ளது. சொல்லப்போனால் பெண்கள் நூலகத்துக்குள் நுழைய 500 ஆண்டுகள் தேவைப்பட்டதாக ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார்.

சோவியத் நாட்டில் இருந்த நூலகங்களை பற்றி சிங்காரவேலர் பதிவு செய்ததையும் கூறியிருப்பார் அதில் வாசிப்பே கற்றல் என்று குரூப்ஸ்கயாவின் தீவிர இயக்கப்படி, 1924ல் தலைவர் லெனின் மறைவிற்குப் பிறகும் அயராது மேலும் தீவிரமடைந்த அவரது நூலகப் புரட்சி மூன்று லட்சம் நூலகர்களை கற்றல்- தேவதைகளாக சோவியத் முழுதும் பயிற்சி தந்து நியமித்து 1939 வரை தொடர்ந்தது.

காமிக் புத்தக உலகம்தான் இன்றைய சர்வதேச நூலகங்களின் ரத்த ஓட்டமாக பிரகடனப்படுத்தப்படுகிறது. காமிக்ஸ் புத்தகங்கள் நூலகங்களில் நுழைந்த வரலாறும் மக்களிடம் அது ஏற்படுத்திய அதிர்வு குறித்த கட்டுரை சுவாரசியமாக இருந்தது.

1915ல் டெஸ்லாவும் எடிசனும் இயற்பியல் நோபல் பரிசை பகிர்கிறார்கள் என்று அறிவிக்கப்பட்டபோது பரிசைப் பெற உடனடியாக மறுப்பை வெளியிட்டார் டெஸ்லா. ஆனால் பிரான்ஸ், யுகோஸ்லேவியா உட்பட 17 நாடுகளின் உயரிய விருதுகள் பெற்றவர் அவர். தனது ஆய்வகங்கள் தீயிடப்பட்ட பிறகு கடும் வறுமையில் அடுத்தடுத்து விடுதிகளில் அறை எடுத்துத் தங்கிட... 1922 முதல் அவர் வாழ்வு அவரைப் பணித்தது. பசியும் பிணியும் வாட்டி எடுத்தன. அறிவியலுக்காக திருமணம்கூடசெய்து கொள்ளாமல் வாழ்ந்த டெஸ்லா இறுதிவரை இரண்டு பழக்கங்களை கைவிடவில்லை. பூங்காக்களில் புறாக்களுக்குத் தீனி போடுதல்... தேடித் தேடி நூலகங்களில் வாசித்த வாசிப்பு என்ன?என்ற வரலாற்றுச் செய்தியும் இந்த கட்டுரையில் இடம் பெற்றுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

நடமாடும் நூலகம் கேள்விப்பட்டோம் ஆனால் நடக்கும் நூலகத்தை அறிவீர்கள் என்ற கேள்வியுடன் தொடங்கும் கட்டுரையில் போலன் சர்க்கார் அங்கத்தின் விடுதலையில் முக்கிய பங்கு வைத்த நட்சத்திரம் அவர் என்ன செய்தார் தெரியுமா? 

1970ல் சட்டென்று ஒருநாள் அவர் இரு தோள்களிலும் தோள்பைகளில் வங்க- விடுதலையின் எழுச்சி நூல்களை எடுத்துக்கொண்டு தனது நடைப்பயணங்களைத் தொடங்கினார். அவரிடம் அவரது நடையின்போது இருநூறு புத்தகங்கள் இருந்தன. ராஜ்ஷஷி மாகாணத்தின் முப்பத்தாறு கிராமங்களில், தானே நேரில் நடந்து சென்று மக்கள் வாசிக்க புத்தகங்களை அறிமுகம் செய்திட அவர் முடிவெடுத்தார். ஒரு நாளைக்கு நான்கு கிராமங்கள். முற்றிலுமாக 36 கிராமங்களை, தானே நேரில் நடந்து சென்று மக்கள வாசிக்க புத்தகங்களை அறிமுகம் செய்திட அவர் முடிவெடுத்தார். ஒரு நாளைக்கு 4கிராமங்கள். முற்றிலுமாக 36 கிராமங்களை தனது புத்தக நடைப்பயணத்தில் முடித்தபின் ஒன்பது நாட்கள் கழித்து மீண்டும் அதே கிராமத்திற்கு வருவார். ஊர் மக்கள் முதலில் அவரது நூல் – அறிமுகத்தைக் கேட்டார்கள். பிறகு தங்களது விருப்ப நூலை தேர்வு செய்வார்கள். ஒன்பது நாட்களில் மறுமுறை அவர் வரும்போது திருப்பிக் கொடுத்துவிட வேண்டும். அடுத்த நூலை பெற்றுக்கொள்ளலாம்.

*டார்வினின் உயிரினங்களின் தோற்றம் மற்றும் வெர்னாட்ஸ்கியின் ‘பயோஸ்பியர்’ நூலும் தடை செய்யப்பட்டிருந்தது. அந்த நாட்களில் அந்த இரண்டு புத்தகங்களுமே சிங்காரவேலரிடம் இருந்தது மட்டுமல்ல... மேலும் இரண்டு பிரதிகளை ‘எப்படியோ’ வரவழைத்து அவர் பெரியாருக்கு ஒரு செட் மற்றும்  வீரத்துறவி விவேகானந்தருக்கு ஒரு செட் (இருவரின் நூலையும்) வழங்கி வாசிப்பு ஓர் அரசியல் செயல்பாடு என்பதை செயலில் காட்டியதை வரலாறு பதிவுசெய்துள்ளார்.

*படகு நூலகங்கள் பற்றி நமக்குத் தமிழில் முதலில் எழுதியவர் தோழர் சிங்காரவேலர். மகா கவிசுப்பிரமணிய பாரதி நடத்திய 'யங்- இண்டியா' இதழ் பற்றி ஒரு தனிக்கட்டுரையில் குறிப்பிடும் அவர் அது ஆந்திராவில் விஜயவாடா படகு நூலகங்கள் வரை பிரபலமாக வாசிக்கப்படுகிறது என்று ஒரு வரி எழுதுகிறார். இக்கட்டுரை 1941ல் எழுதப்பட்டது.

இந்த புத்தகத்தின் மூலம் நூலகம் குறித்த உலகெங்கிலும் உள்ள வரலாற்றினை அறிய முடிகிறது.நூலகத்தை பயன்படுத்திய அறிஞர்களையும் அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.

இவ்வாறு உலகம் முழுவதும் நூலகம் குறித்த பல்வேறு தகவல்கள். இந்த சிறிய புத்தகத்தில் சிந்திக்கும் விதத்தில் அமைந்துள்ளது. நூலகம் நம் ஊரில் இருந்தாலும் அதனை பயன்படுத்துவோர் எண்ணிக்கை மிகவும் குறைவாகவே உள்ளது. இன்று செல்போனுக்கு அடிமையான இளம் தலைமுறையை மடைமாற்றும் விதத்தில் நூலகத்தை பயன்படுத்துவது மிகச் சரியான தீர்வாக இருக்கும். ஏதேன்ஸ் நகரத்தில் முதலில் வந்தவை பள்ளிகள் அல்ல நூலகங்களே என்னும் செய்தியும் நமக்கு அறிய முடிகிறது. இன்று ஊடகத்தில் முன்வைக்கப்படும் புத்தகங்களை மட்டுமே வாங்கும் பழக்கத்தை நாம் கொண்டுள்ளோம். மாறாக புத்தகங்களை நாமே தேர்ந்தெடுக்கும் ரசனையை வளர்த்தெடுப்பதில் நூலகம் முக்கிய பங்கு வைக்கிறது. ஆகவே நூலகத்தில் நாம் உறுப்பினராகி வாசிப்பை மேம்படுத்துவோம் 

தொடர்ந்து வாசிப்போம் 

தோழமையுடன் மணிகண்ட பிரபு

வெல்ல நினைப்பவர்களும் அழிக்க நினைப்பவர்களும் தான் போரை விரும்புகிறார்கள். வாழ நினைப்பவர்கள் வேறு வழியின்றி அந்தப் போரை எதிர்கொள்கின்றனர் -சு.வெ

ராமானுஜம்

உளவியலில் Just Noticeable Difference என்று ஒரு விஷயம் சொல்வார்கள். அதாவது ஒரு பொருளின் அளவு அல்லது விலை மாறியிருப்பதை நம்மால் உணர முடியும் மாற்றம். உதாரணத்திற்கு பெட்ரோல் விலையைத் திடீரென ஒரே நாளில் இருபது ரூபாய் கூட்டினால் நமக்குச் சட்டென்று தெரியும். ஆனால் தினமும் பத்து பைசாவாகக் கூட்டினால் மெதுவாக 200 நாட்களில் இருபது ரூபாய் கூடியிருக்கும் . அதை நாம் உணரவே மாட்டோம். 

இதில் முக்கிய விஷயம் . ஒரிஜினல் அளவிலிருந்து எவ்வளவு சதவிகிதம் கூடியிருக்கிறது என்பதுதான்  முக்கியம்.  அதாவது பதினைந்து ரூபாய் டீ திடீரென இருபது ரூபாய் ஆனால் நமக்கு வித்தியாசம் தெரியும். ஏனெனில் ஒரிஜினலைவிட 33% க்கும் மேல் கூடியுள்ளது . இது ஐந்து ரூபாய்தான். ஆனால் அதுவே பத்து லட்சம் மதிப்புள்ள காரின் விலை ஐயாயிரம் ரூபாய் கூடினாலும் நமக்குத் தெரியாது. ஏனெனில் அது ஒரிஜினலைவிட அரை சதவிகிதம்தான்.  அதுவே ஐம்பதாயிரம் அல்லது ஒரு லட்ச ரூபாய் கூடினால்தான் நம் கவனத்தை ஈர்க்கும்.

இன்னொரு விஷயம்!  தினமும் அளவு பார்த்துக் கொண்டே இருந்தால் மாறுதல் நம் கண்களுக்குத் தெரியாது. ஒரு மரம் செடியாக இருக்கும் போது பார்த்துவிட்டுப் பத்து வருடங்கள் கழித்துப் பார்த்தால் அதன் வளர்ச்சி பிரமிக்க வைக்கும். அதுவே அந்த மரத்தைத் தினமும் பார்ப்பவர்களுக்குத் தெரியாது.

 உடல் எடை கூடுவதும் அப்படியே . கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கூடுவதை நம்மால் உணர முடியாது.  பெரும்பாலும் மாதம் அரைக்கிலோ, முக்கால் கிலோ கூடும். ஆனால் இரண்டு வருடங்களில் 12 -15 கிலோ கூடியிருக்கும்.

அதே போல் வெற்றிகளும் உடனே வெளியே தெரியாது. உடல் எடைக் குறைப்பாக இருக்கட்டும், ஓர் இசைக்கருவி வாசிப்பதாக இருக்கட்டும், முதலீடாக இருக்கட்டும் , மெதுவாகவே முன்னேற்றம் கண்ணுக்குத் தெரியாத வகையில் இருக்கும். முன்னேற்றம் இல்லை எனக் கைவிட்டுவிடக் கூடாது.

இந்த Just noticeable difference க்கும் கீழே இருக்கும் மாறுதல்களை உணர நீங்கள் மாற்ற விரும்புவதை அடிக்கடி தொடர்ந்து  அளவிட்டு ஆவணப்படுத்திக் கொண்டே இருங்கள். சேமிப்போ, உடல் எடையோ...சில வருடங்கள் கழித்து பழைய மதிப்பீடுகளைப் பார்த்து ஒப்பிடும்போதுதான் உங்கள் முன்னேற்றம் கண்ணுக்குத் தென்படும். மேலும் முன்னேற உந்துதலாக இருக்கும்.

ஆகவே ஆவணப் படுத்துங்கள். அளவிடுங்கள். எடை பார்க்கும் கருவி வாங்கி எடை பார்க்காமல் எடையைக் குறைக்கவே முடியாது. 

எனக்குப் பிடித்த வாசகம் ' You cannot change what you cannot  measure'. அளக்க முடியாத விஷயத்தை உங்களால் மாற்ற இயலாது. 

#அன்றாட_வாழ்வின்_உளவியல்

டாக்டர் ஜி ராமானுஜம்

-

ஒரு லிட்டர் பெட்ரோல் போட்டா உங்க கார் எத்தனை மைல் போகும்?'ஓட்டினா நாலு மைல்..தள்ளினா நாற்பது மைல்!"-உ.ராஜாஜி

Book-19

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:19/150+

Pages:-170

பூமர்

-செளம்யா

அரட்டை கேர்ள் எனும் சௌமியா அவர்களின் நான்காவது புத்தகம் இது. தொடர்ந்து அவரின் எழுத்துக்களை வாசித்து வருகிறேன். உண்மைக்கும் எதார்த்தத்திற்கும் மிக நெருக்கமாக இருக்கும். ஒரு சம்பவத்தை சொல்லும்போது கூர்மையான சில சொற்களை வைத்து நம்மை வீழ்த்தி விடுவார், அவரின் வார்த்தைகளுக்கு பின்னால் நம் மனதையும் செல்ல விட்டு அவர் சொல்வதை எல்லாம் நாம் ஆமோதிக்கும்படி எண்ண வைப்பார். இந்த கதைகளும் அப்படித்தான்.

"நீ சம்பாதிக்க ஆரம்பிச்சா இதைவிட நல்லதா வாங்கிட மாட்டியா"என்று தான் ஆரம்பிக்கிறது.. சொந்த வீட்டை விற்கும் அப்பாவின் வார்த்தை. இந்த ஒரு புள்ளியில் இருந்து துவங்கும் கதை இறுதியில் நாம் எதிர்பாராத விதத்திலும், மனம் ஏற்றுக்கொள்ளும் விதத்திலும் கதை முடிகிறது. ஆனால் மணலில் கல்லை ஒளித்து வைப்பது போல சொற்களில் தேடித் தேடி அந்த முடிவை நாம் எடுக்க வேண்டும் என்பது சுவாரசியமானது. /வேறு மார்க்கமற்ற கையறு நிலையில் இன்னும் நிகழாத அல்லது நிகழவே வாய்ப்பறற வசந்தமான ஒரு எதிர்காலத்தை கனவு கண்டு சமாதானம் கொள்வது ஒரு ஆறுதல்/ என்பது உளவியல் உண்மையே.

/எதனால் அப்படி முடிவெடுத்தாளோ தெரியாது. ஆனால் செயலில் இறங்கிய பின் ஒரு முறையேனும் மீள முயற்சித்திருப்பாள். அது கண்டதிருந்து கையாளாகாமல் இந்த அறை அவஸ்தை பட்டு இருக்கும்/ என்பதை படிக்கும் போது மனம் சற்று அசைபோடுகிறது அந்த காட்சியை.

நான்கு மாடி கட்டடத்தில் நின்றிருந்தால் முதலில் தோன்றுவது கீழே விழுந்தால் என்ன ஆகும் எனும் எதிர்மறை சிந்தனை தான். அப்படி வரும்போதே நம்மையறியாமல் கையின்பிடி இறுகுவதை காணலாம். சாவு குறித்த செய்தி கேட்பதை விட கண் முன் பார்ப்பது துயரமானது. மனம் அவர்களை நினைத்து நம்மை ஒப்பீடு செய்யும் யதெச்சையாக. இறையன்புவின் நாவல் ஒன்று சாகாவரம். நண்பனுடைய இறப்பை பொறுக்கமாட்டாது மனம் ஏற்படுத்தும்.அடுக்கடுக்கான கேள்விகள்தான் அந்நாவல். இத்தொகுப்பில் உள்ள இக்கதையும் சிறுவனின் பார்வையில் சாவை நோக்கிய சிந்தனையை கிளறுவதாக அமைகிறது." கடன் வாங்கித்திரும்பத் தராம செத்துப்போறவங்க அடுத்த பிறவியில் மாடாய் பொறப்பாங்கனு வரி வரும்..நான் நினைச்சிக்கிட்டேன் அடுத்த ஜென்மத்தில மனுசங்களை விட மாடுகளின் எண்ணிக்கை அதிகம் இருக்கும்னு

இக்கால ஜென்சி தலைமுறையின் கதைக்களம் தான் பூமர்.'உள்ளங்கை' கதை அவரின் தளத்தில் வந்தவுடனே படித்தேன். அக்கா தம்பி உறவின் மேன்மையை துருத்தலின்றி மிக இயல்பாய் பாசப்பிணைப்பை நவீனகாலத்தில் இருக்கும் அன்புடன் சொல்லியிருப்பார்.அக்கா கொடுக்கும் கட்டப்பைக்குள் ஷங்கர் பார்வையை நுழைக்கும் போது படிக்கும் நம்மையும் பையில் என்ன வைத்திருப்பார் என்று சொற்களில் துலாவ வைத்திருப்பார்.

தீராக்காதல் கதையும் ஏற்கனவே வாசித்திருந்தது தான். நடுத்தர வர்க்கத்து பெண்மணி எல்.ஐ சி ஏஜெண்டாக இருப்பாள். அங்கு வரும் மேலதிகாரி மீது வரும் ஈர்ப்பை கதை முழுவதும் நாசூக்காய் சுவாரஸ்யம் குறையாமல் சொல்லியிருப்பார்.

பெண்களின் கைகளுக்கு ஒரு மாயவித்தை இருக்கிறது என 'அலங்கோலம்' கதையில் ஒரு வரி வரும்..அதுபோல சொல்லும் இக்கதையில் ஏதேனும் ஒரு மந்திர வரிகள் அல்லது படித்தவுடன் அடடே என எண்ண வைக்கும். காட்சிகளையும் தன் சொற்சித்திரத்தால் வண்ண மயமாக்கிவிடுவார். கணவன் மனைவி அந்நியோன்யத்தை அழகிய வரிகளால் விரசமின்றி பதிவு செய்திருப்பார். இதற்கு நேர்மாறாக சந்தேகப்படும் கணவனையும் சகித்துக் கொள்ளும் மனைவையைப் பற்றியும் ஐயுறவு கதை அழகியல்.கதையின் இறுதியில் மகள் தனக்கு நேரும் ஒரு நிகழ்வின் போதுதான் அம்மா இத்தனை நாட்கள் சொல்லும் சொற்களில் உயிர் உள்ளதை அறியும் இடம் நச்

"கோடுகளுக்குள் இருக்கும்வரை பிரச்சனை இல்லைதான். ஆனால் கோடுகள் ஒவ்வொரு முறையும் புதிய வட்டத்தைப் போட்டுக் கொண்டே வந்தன. ஒவ்வொரு புதிய வட்டமும் முந்தையதை விட ஒரு சுற்று குறுகி இருந்தது. அந்த குறுகலுக்குள் அடைபட்டு மூச்சு முட்டும் நிலைக்குத் தான் தள்ளப்படுவதை உணரச் சில மாதங்களாகின ரம்யாவுக்கு என ரம்யாவின் மனநிலையை அழகாக ஒப்பிட்டு காட்டியிருப்பார்.

இத்தொகுப்பில் எனக்கு பிடித்த கதையாக மனக்குடல் கதை என சொல்லலாம். விவாகரத்தான இருவரும் மேட்ரிமோனி வழியாக பேசி சந்தித்து மறுமணத்துக்கு தயாராகின்றனர். எல்லாம் பொருந்தி வரும்போது ஒரே ஒரு செயல் நாயகனிடன் மனதில் உள்ளதை சொல்லும். அதன்பின் என்ன ஆனது என்பது தான் கதை. 

பிற்போக்குத்தனங்களை ஒரு பெண் எதிர்கொள்ளும் சூழலில் ஒரு பெண் என்ன முடிவெடுக்கிறாள் என்பது கதையின் இறுதியாக அமைகிறது.

 /சந்திப்பது என்பது இருவர் பார்த்துக் கொள்வது மட்டுமல்ல, பரஸ்பர நம்பிக்கையை சம்பாதிப்பது/

" காலம் எல்லாவற்றையும் ஆற்றித் தேற்றுகிறது.எந்த உயிரும் வாழ்நாள் முழுக்கத் தனித்திருப்பதில்லை. யாரோ ஒரு ஜீவன் யாருக்காகவோ துணை நிற்பது காலத்தின் விதி எனும் வரி அருமை. கதையோட்டத்திற்கு பொருந்துகிறது.

இறுதியில் வந்து அம்மாவின் திட்டுக்குத் தயாராகியபடி அலைபேசியை அழுத்தினாள் என்பது அழகியல்.

மருத்துவமனை கேண்டினில் ரோஷன் தேநீர் அருந்திக் கொண்டிருந்தான். இந்த மனித மனம்தான் எத்தனை விசித்திரமானது! நெஞ்சம் முழுக்கத் துக்கம் நிரம்பிய ஒருவனால் நா ருசிக்கத் தேநீர் அருந்த முடிகிறது. போதை நாடி புகை பிடிக்க முடிகிறது. உடல் எப்போதுமே மனதுக்கு ஓர் அடி முன்னால்தான் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது . ருசி, பசி...

பரிதவிப்பில் என கதை துவங்குகிறது.

சாலை விபத்தில் அடிபட்டு படுத்திருக்கும்.உயிருக்கு உயிரான மனைவியை நினைத்து மருகும் கணவன் ரோஷனின் மனநிலையைத்தான் சொல்லியிருப்பார்.மகள் மீது அதீத அக்கறையுள்ள தாயின் பிரச்சினை குறித்த காரணத்தை அழகாக சொல்லியிருப்பார்.

செளம்யாவின் கதைக்களம் யாவும் அன்றாட வாழ்க்கையில் நடைபெறும் சிக்கல்களை, சமூக அவலங்களை மிக யதார்த்த நடையில் படைத்தது சிறப்பு.அதனையே கதாபாத்திரங்களுக்கும் இடையேயான உரையாடலாக அமைந்தது நன்று.யதார்த்த உலகில் அல்லது போட்டி உலகில் தனி மனித உணர்வும் பார்வையும் சமூகத்தின் குரூர கணங்களை எதிர்கொள்ள முடியாத இயலாமையும் கதைகள் வெளிப்படுத்துகின்றன.வெறுமனே பெண்ணியம் பேசாமல் அடுக்கடுக்கான காரணங்களை சொல்லாமல், பிரசங்கம் போல் முழங்காமல், ஒவ்வொரு ஆண்களையும் உணர வைக்கிறார்.இதுவே படைப்பின் பெரும்பலம்.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

நீர் எதிர்ப்பதில்லை. நீர் பாய்கிறது. நீ உன் கையை அதில் மூழ்கடிக்கும்போது, ​​நீ உணர்வதெல்லாம் ஒரு வருடலை மட்டுமே. நீர் ஒரு திடமான சுவர் அல்ல, அது உன்னைத் தடுத்து நிறுத்தாது. ஆனால் நீர் எப்போதும் தான் விரும்பும் இடத்திற்கே செல்லும், இறுதியில் எதனாலும் அதை எதிர்த்து நிற்க முடியாது. நீர் பொறுமையானது. சொட்டும் நீர் ஒரு கல்லை அரித்துவிடும். அதை நினைவில் கொள், என் குழந்தையே. நீ பாதி நீர் என்பதை நினைவில் கொள். உன்னால் ஒரு தடையைக் கடந்து செல்ல முடியாவிட்டால், அதைச் சுற்றிச் செல். நீர் அவ்வாறு செய்யும். -மார்கரெட் அட்வுட்

book-18

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:18/150+

Pages:-376

கருந்துளை

-கரன் கார்க்கி

இந்த ஆண்டு சென்னை புத்தகத் திருவிழாவற்கு வந்திருந்த அனைவரின் கைகளிலுமிருந்த புத்தகம் தான் கரன்கார்க்கி எழுதிய கருந்துளை நாவல். அடிப்படையில் தத்துவம் குறித்த வாசிப்பு மிகவும் பிடிக்கும். அறிவார்ந்த உரையாடல் இருக்கும் என்பதால் விரும்பி வாசித்தேன். அதே போல் தத்துவ விளக்கம் நாவல் முழுக்க எளிமையாக விளக்கப்பட்டுள்ளது.

கல்லூரியில் தத்துவவியல் பயிலும்.மாணவர்களான சமரனும், சுகுவும் நண்பர்கள்.தத்துவத்தில் நாட்டமுள்ள மாணவன் சமரன் அனைவரிடமும் பழகாதவன். ஆனால் தத்துவ படிப்பில், அறிந்துகொளவதில், வாசிப்பில் ஆர்வமுள்ளவன். உடன் பயிலும் வெண்பாவை காதலித்தாலும் நியாயமற்ற சில செயல்கள் செய்ததால் குற்ற உணர்வு ஏற்பட்டு தற்கொலை குறித்த எண்ணங்கள் அவனிடம் அடிக்கடி ஏற்படும். அப்போதெல்லாம் சுகுதான் அவனை தேற்றுவான்.தத்துவ ஆசிரியராக வரும் முரளி சார் மீது அள்வற்ற அன்பு வைத்துள்ளான்.அவரிடம் வகுப்பில் தத்துவத்தில் உரையாடல் செய்வான்.

பொதுவாக தத்துவம் என்பது கேள்விகள் கேட்பது, அறிவியல் என்பது அந்தக் கேள்விகளுக்கு விடைகளைத் தருவது. எல்லாவற்றையும் வரையறை செய்து கொண்டு கேள்வி கேட்பது, காரண காரியத்துடன் விளக்குவது தான் அறிவின் முதற்படி என்கிறார்கள் தத்துவ அறிஞர்கள். 

அமெரிக்க நண்பரான சாக்கிய மோகன் என்பவருடன் தத்துவம் குறித்து உரையாட சமரன் அழைக்கப்படுகிறான்.தத்துவம்.

குறித்த உரையாடல் இப்பகுதியிலிருந்து துவங்குகிறது.

எல்லா இந்தியத் தத்துவங்களும் சுயம்பாக ஒன்றாக உருவாகவில்லை.உதாரணத்திற்கு ஈர்ப்பு விசை கண்டறிந்த நியூட்டன் ஈர்ப்பு விசைக்கான காரணத்தை கண்டறியவில்லை. ஐன்ஸ்டீன் கண்டறிந்ததாக விளக்குகிறார். இந்தியாவில் ஆத்திகப் பள்ளிகள் இருந்தது போல வேதங்களை ஏற்காதவர்களுக்கான நாத்திகப் பள்ளிகளும் இருந்தது என்றும் சாருவாகத் தத்துவம் நாத்திக பள்ளியை சேர்ந்தது எனக்கூறுவதும்,அதை விளக்கியிருப்பதும் சுவாரஸ்யம்.

இந்தியத்தத்துவங்கள் துறவறத்தை வலியுறுத்துவது போல மறுபிறப்பை ஏற்கின்றனவா? தத்துவங்கள் மீது புனிதப்பூச்சு உள்ளனவா? மதங்கள் ஏன் தத்துவங்கள் தருவித்துக் கொண்டன?போன்றவற்றிற்கு கருத்தாழமிக்க தொடர்பை கூறுகிறது.மனித வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தைத் தேடும் ஒரு தத்துவப் பயணம் என்று கூறலாம்

 கதைக்காக சட்டென்று சமரனை - சராசரி காதலனாக - காதல் வசனங்கள் பேசும் கதாபாத்திரமாகக் காட்டாமல் காதல் தருணங்களிலும் அவன் தீவிரத்தன்மையோடே இருக்கிறான். ஆனாலும் அவனுக்குள்ளும் எட்டிப்பார்க்கும் காதலையும் அவ்வப்போது எழுதியும் இருக்கிறார் நாவலாசிரியர். ‘ஒரே விழியில் ஆயிரம் முறை மூழ்கலாம்’ வரி அதற்கோர் உதாரணம். 

சமரன்-வெண்பா காதல் அத்தியாயமும் இறுக்கமாய் இல்லாமல் இயல்பாய் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.பேராசிரியர் முரளியின் பின்னணி குறித்து விளக்கப்பட்டுள்ளது.தத்துவ பிடிப்புடன் ஆசிரியர்களுக்கே உரிய நிலையில் உள்ளார். சக பேராசிரியரான ஜடாயுவுடன் வேறுபட்டவர் என்பதை வகுப்பு மாணவர்களின் பார்வையில் விளக்கியிருப்பார்."கண்ணுக்கு தெரியாமலிருக்கும் ஒரு பொருள் எந்த விதத்திலும் வெளிப்படாதிருக்கும் என்றால் அது இருக்கிறதென்பது உண்மையல்ல" எனும் புத்தரின் வாசகம் பொருத்தமான இடத்தில் வருகிறது.

/ஒட்டு மொத்த உயிரினங்களும் ஒன்றிலிருந்து இன்னொன்றெனப் பரிணமித்ததுதான். அந்த விதத்துல குரங்குல பல வெரைட்டி இருக்கு. எல்லாமே மரத்திலிருக்குற பழங்களைக் காலி பண்ணிட்டு அடுத்த மரத்துக்குத் தாவிடும். ஆனால், மரத்திலிருக்குற பழம் காலியான பிறகு நிலத்தில் உணவைத் தேடுன குரங்குக்கும் மனிதனுக்குமான பொதுவான மூதாதையிலிருந்து மனித இனம் தோன்றியது. அப்படியான ஒன்றான நியாண்டர்தால் மனிதனையும் குரங்கு வகையென்றே நாம் நினைத்திருந்தோம்/ எனும் பகுதியும் பின்னர் வரும் விளக்கமும் மூதாதையர் குறித்த புரிதலை விரிவாக்குகிறது.

நாவலின் எதிர்பாராத திருப்பமாக சுகுவிற்கு ஒன்று நிகழ்கிறது. அது சமரனை பாதிக்கிறது. தத்துவ விசாரணை செய்கிறான்.சமரனின் அம்மா கதாபாத்திரமும் அவளின் அடுத்த கட்ட நகர்வையும் சமரன் தீர்மானிக்கிறான்.நாவலின் ஒன்பதாவது அத்தியாயம் சினிமாபார்க்கும் உணர்வை காட்சிவடிவில் விறுவிறுப்புடன் சொல்லப்பட்டுள்ளது.அதனைத்

தொடர்ந்து வெண்பனியில் வரும் நினைவுகள் நாவலை தொடர்ந்து அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் செல்கிறது.

சமகால அரசியல் நிகழ்வுகள், சங்க கால.காட்சிகள், குதிரை குறித்த வரலாறு, பயணிகளின் கனிவான  கவனத்துக்கு, ராபர்ட் சிஷோம்-நம் பெருமாள் உரையாடல்,டாக்டர்-மகாத்மா உரையாடல் என

நாவலின் கடைசி அத்தியாயங்கள் அதிக ஆழமுள்ள கருத்துக்களுடன் வெளிப்பட்டுள்ளன

அதிகாரத்துக்கு எதிராகப் பேசினால் அது கருணையின்றி தங்களுக்கு எதிரான தத்துவத்தை கொன்றுவிடுவார்கள் என்று நிதர்சன உண்மைகளை வரலாற்று ஆதாரத்திலிருந்து தெரிவிக்கிறார்கள்..ஒருமரண போராட்டத்தில் இறுதியில். இறப்பவரின் மனநிலையில் என்னவெல்லாம் தோன்றுமோ அத்தனையும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

தத்துவ தரிசனமாக கடைசி மூன்று அத்தியாயங்கள் உள்ளன

#ரசித்தவை

*எதேச்சையான ஒன்று மற்றொன்றால் பயனுக்குள்ளாகிறது. பயன்பாட்டிலிருக்கும் ஒன்று மற்றொன்றால் பலப்படுகிறது. இப்படியாக வலிமையானது தப்பிப் பிழைக்கிறது - ஹெராக்லிடஸ்

*உண்மையென்பது பாதையற்ற நிலம் மட்டுமே, உண்மைக்கான பாதையை நான் போட முடியாது.

ஒளியை நோக்கிப் போவதாக நினைத்து இருளுக்குள்ளே நுழைந்து ஏமாறுவீர்கள்.

*தத்துவங்கள் மதங்களுடன் தொடர்புடையதாக மட்டுமே என்று நம்பப் பழகிவிட்டோம்

*மரபு, விதிகளின்படி வாழ்வதுவீண். நமக்கான வாழ்வை நாமே தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்-சார்த்தர்

*டுபாக்கூர்-இரண்டு மொழி தெரிந்தவர் என்று பொருள் அன்றைய நாளில் ஆங்கிலேயருக்கும் உள்ளூர் மக்களுக்கும் இடையில் பலவித தில்லுமுல்லுகளை செய்து பணம்.சம்பாதித்தவர்கள் என்பதால் துபாஷி என்ற சொல் வசைபாடும் சொல்லாக டுபாக்கூர் என மருவியது

நாவலுக்குரிய பொருத்தப்பாட்டுடன் உணர்வு ரீதியாக கடத்தாமல், தத்துவார்த்த ரீதியாக, பல்வேறு விஷயங்களை உள்ளடக்கி நல்லதொரு வாசிப்பு அனுபவமாக அமைந்தது

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

காதல் பால் போன்றது. நேரம் ஆக ஆகப் புளித்துப்போகும், திரிந்துபோகும், விஷமாகிவிடும்-கே.ஆர்.மீரா

டுபாக்கூர்-இரண்டு மொழி தெரிந்தவர் என்று பொருள் அன்றைய நாளில் ஆங்கிலேயருக்கும் உள்ளூர் மக்களுக்கும் இடையில் பலவித தில்லுமுல்லுகளை செய்து பணம்.சம்பாதித்தவர்கள் என்பதால் துபாஷி என்ற சொல் வசைபாடும் சொல்லாக டுபாக்கூர் என மருவியது-கரன் கார்க்கி

ஜா

கடந்த 75 ஆண்டுகளில் மனித சிந்தனை‌ முறையை மாற்றிய 5 முக்கியமான உளவியல் கருத்துகள்:

1. அடையாளம் என்பது நடத்தையால் உருவாக்கப்படுகிறது (Identity is built by behavior) பி.எஃப். ஸ்கின்னர் (1950):

நீங்கள் எப்படிப்பட்ட நபராக மாற விரும்புகிறீர்களோ, அப்படி ஆவதற்காகக் காத்திருக்க வேண்டாம். நீங்கள் அப்படிப்பட்டவராகவே நடந்துகொள்ளத் தொடங்குங்கள். அது உங்கள் இயல்பாக மாறும் வரை அதனை செய்து கொண்டே இருக்க வேண்டும். உங்களின் ஒவ்வொரு செயலும் உங்களின் எதிர்காலத்தை நோக்கி நீங்கள் வைக்கும் ஒரு அடியாகும்.

2. மக்கள் உங்களைப் பற்றி நினைத்துக் கொண்டிருக்கவில்லை (People aren’t thinking about you) சவிட்ஸ்கி (1999):

இதனை ஸ்பாட்லைட் விளைவு என்பார்கள். மக்கள் உங்கள் தவறுகளையோ அல்லது தோற்றத்தையோ அதிகமாகக் கவனிக்கிறார்கள் என்று நீங்கள் தவறாக மதிப்பிடுகிறீர்கள். ஆனால் உண்மையில் உங்களைப் போலவே அவர்களும் தங்களைப் பற்றியே கவனம் செலுத்துகிறார்கள். இதை உணர்ந்து கொண்டால் மனச் சுதந்திரம் கிடைக்கும்.

3. வளர்ச்சி என்பது போராட்டத்திலிருந்தே வருகிறது (Growth comes from struggle) கரோல் ட்வெக் (2006):

திறமை வெற்றியைத் தீர்மானிப்பதில்லை. உங்களின் நம்பிக்கை தான் தீர்மானிக்கிறது. உங்களால் வளர முடியும் என்று நீங்கள் நினைத்தால், நீங்கள் நிச்சயமாக வளர்வீர்கள். உங்களின் தொடர் முயற்சியானது திறமையை மேம்படுத்துகிறது. அதுவே 'வளர்ச்சி மனப்பான்மையின்' சக்தியாகும்.

4. தொடர்ச்சியான அனுபவங்களே சிந்தனையை வடிவமைக்கின்றன (Exposure shapes cognition) பாண்டுரா, (1977):

நம்பிக்கைகள், எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் தரநிலை (standard) ஆகியவை நாம் எவற்றை தொடர்ச்சியாக, திரும்பத்திரும்ப பார்க்கிறோமோ அவற்றால் ஏற்படுகின்றன. நீங்கள் தினமும் எதைப் பார்க்கிறீர்களோ, அது காலப்போக்கில் சாதாரணமானது என்று நம்பத் தொடங்கிவிடுகிறீர்கள்.‌ இன்றைய டிஜிட்டல் சூழல், ஏஐ போன்றவை ஆரம்பத்தில் வியப்பளித்தாலும் கொஞ்ச நாட்களில் அது சாதாரணமாக தெரிகிறது. இந்த மனநிலை நம்‌ மீது வலுவான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் ஒன்றாகும். 

5. நாம் உச்சக்கட்ட தருணத்தையும் இறுதியையுமே நினைவில் கொள்கிறோம் (We remember the peak and the end) டேனியல் கான்மேன் (1993):

நாம் நமது அனுபவங்களைச் சரியாக, முழுமையாக மதிப்பிடுவது கிடையாது. ஒரு நிகழ்வின் மிக முக்கியமான தருணத்தையும், அது எப்படி முடிந்தது என்பதையும் தான் நாம் நினைவில் வைத்திருக்கிறோம். எனவே நாம் என்ன எழுதினாலும், விவாதித்தாலும், கலைப்படைப்பை அல்லது விளக்கக்காட்சி உருவாக்கினாலும் அதனை‌ சிறப்பான முறையில் முடியுங்கள்; மேலும் மக்களுக்கு மறக்க முடியாத ஒரு உச்சக்கட்ட தருணத்தைக் கொடுங்கள்.

ஆறு சொல்லவே இல்லைநீரின் எந்த ரகசியத்தையும்.நீர் சொல்லவே இல்லைஆற்றின் மீது எந்தப் புகாரையும்.'உப்புச் சப்பற்ற வாழ்க்கை'அலுத்துக் கொள்கிறது படித்துறை.~ வண்ணதாசன் ~

வழக்கமான வழியில் அமைதியாக ஓடும் நதியென்று எதுவுமே இவ்வுலகில் இல்லை-கரன் கார்க்கி

book-16

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:16/150+

Pages:-152

நெருப்பில் வளர்பவை

-பா.திருச்செந்தாழை

படைப்பு மனநிலை உச்சத்தில் இருக்கும் போது.. கதை ஓட்டத்திற்கு வந்து விழுகின்ற வார்த்தைகள் யாவுமெந் கருத்துசெறிவுடனும், அழகியலுடனும் சொற்கள் துடுப்பு போல கதைகளை முன்னோக்கி நகர்த்தும்.அப்படித்தான் திருச்செந்தாழையின் கதைகளில் ஒவ்வொரு சொற்களும் மின்னும்.

யதார்த்த உண்மைகளை,வாழ்வியல் சிக்கல்களுடன் தரும் போது நல்லதொரு வாசிப்பு அனுபவமாகிறது.

பொதுவாக காக்கை ஒளிவீசும் பொருட்களை விரும்பி எடுத்துச் செல்லும் அல்லது மதிப்பில்லாத பொருளை மதிப்புள்ள பொருளை எண்ணும்.காக்கைப் பொன் கதையில் வரும் மையக் கதாபாத்திரமான மஞ்சுவும் இதுபோலத்தான்..சற்குணத்தின் அன்பை அறிய முற்படுகிறாள் என்பதை பல நுட்ப வரிக்ளால் நெய்திருப்பார். /வீடு முழுக்க மதிய நேரத்தின் இருள் இறங்கியிருந்தது/

/அறிவுரைகள் பதற்றத்தின் நீர்ச்சுழிப்பில் கலந்து மறைந்தன/

உரசிக்கிழித்த தீக்குச்சியின் பெரும்பிழம்பொன்று மெல்ல மெல்ல ஒரு துளியாகி வடிகின்ற வெளிச்சமும் கதவிடுக்கில் விழுந்தது எனும் சிறுகதைக்கான சரியானபாதை இறக்கத்தில் இறங்கும் விமானம் போல் மஞ்சுவை போல் நாமும் ஆயாச மடைகிறோம்.

வாழ்ந்து கெட்ட குடும்பங்களின் வீழ்ச்சியை கதையில் சொல்லி முடியாது. அப்படித்தான் சகுந்தலா-தினகரனின் குடும்ப வீழ்ச்சியால் பத்து வயதான சிவபாலனின் உழைப்பை காலம் வட்டியாக கேட்டிருக்கிறது."கரனை கரனையான அவனது புஷ்டிக் கட்டுகள் மீது சணல் சாக்குகளின் பிசிறுகள் இன்னமும் அப்பிக்கிடப்பதை பார்த்தால்.. வாசிக்கும் நமக்கும் தாய் போல்ச் இதயம் கனப்பதை கட்டுப்படுத்த முடியாது.தன் எழுத்துக்களின் வழியே அகத்தை தொட்டிருப்பார்.

கட்டி வச்சதோட வேலை முடிஞ்சிருச்சு..என்னையும் அக்காவையும் வளர்க்க வேண்டிய பெரும் பொறுப்பு அம்மாவுக்கு. எப்போதும் நெருப்புடனேயே வாழப் பழகியவள்.ஓடிப்போன கணவனை நினைக்காது..வைராக்கியத்துடன் குடும்பத்தை நடத்துகிறாள். பெரியவனாகி திருமணம் முடித்து சுரண்டல் லாட்டரியால் ஜெயிலுக்கு போய் திரும்பும் மகனின்  பார்வையில் கதை நகர்கிறது. வெளிச்சத்திற்கு தான் ஆயிரம் உபகரணங்கள் தேவை இருளுக்கு? எனும் வரியில் தங்கள் வாழ்வு குறித்த சுய புராணம் சொல்கிறார்.

குளிர்ச்சியான கற்களும் வெளிச்சத்தை அனுமதிக்காத இருளும் நிரம்பியிருந்த வீட்டினுள் தன்னுடைய நண்பன் சுதாகரன் சட்டகத்திற்குள் சிரித்துக் கொண்டிருந்தான். துக்கம் விசாரிக்கப் போன சுதன் வெளிச்சம் நீங்க்கிவிட்ட வீட்டையும் அம்மாவையும் பார்த்தான். நிராதரவான சூழலில் ஏதெனும் ஆறுதல் மொழி கூறுபவர்கள் தெய்வத்தின் தூதுவர்கள். நிராதரவாய் விட்டுச் செல்லாமல் வீட்டுக்கு அழைத்துச் செல்கிறான். எங்கேயும் செல்லமுடியாத தடுப்பு வேலியாக இருக்கும் இருளை விரட்டும் வெளிச்சம் போல் வந்தவனைப் பற்றி தாயின் அகம் பற்றிய கதை இது.

ஒரு அரசு ஊழியரின் மனநிலையும் அவரை நாடி வரும் அப்பாவி மக்களின் நாடியையும் பிடித்துப் பார்ப்பது போல மனநிலையை ஒரு பருக்கை பதமாக உணர்த்துகிறது.

/அத்தனை பேர்களது அசமந்தத்தின் நடுவே பற்றி எரிகின்ற காகிதம் போல ஒரு மனிதன் அலைவதை நான் எனக்குள் மிக நெருக்கமான ஞாபகப்படுத்தலாக உணர்ந்தேன். என்னை அறியாமல் அவரை நோக்கி, "இப்படி உட்காருங்க" என்றேன்.

அவரது பதற்றத்தைத் தணிக்கும் விதமான எவ்வித உத்தரவையும் வழங்குவதற்கான அதிகாரம் எனக்குக் கிடையாது. ஆனால் குறைந்தபட்சமாக அந்த அவதியோடு கைகோர்க்கத் துடித்தெழுந்த

ஒன்று உள்ளுக்குள் இருந்தது. அவர் என்னை அதே வினோதமான கண்களோடு பார்த்தார். அவரால் அவரது சுத்தல்களால் ஒருபோதும் உள்நுழைய முடியாத பிரம்மாண்ட கட்டிடத்தின் ஒரு சிறிய ஜன்னல் திறப்பைப் போல எனது குரலை அவர் உணர்ந்திருக்க வேண்டும்./

ஒரு நல்ல காட்சிக்கு பொருத்தமான வசனம் என்பது மிகவும் முக்கியமாகும். ஏனென்றால் அந்த காட்சியின் தன்மையை அந்த வசனங்கள் தான் பிரதிபலிக்கும். ஒரு சில வார்த்தைகள் அந்த கதைகளின் ஒட்டுமொத்த கருவையும் ஒரு சொற்களில் சொல்ல வைக்க முடியும். ஆனால் அந்த சொற்களை தேடுதலில் தான் அந்த எழுத்தாளனின் முயற்சி உள்ளது. அந்த வகையில் 

/நீரில் விழுந்து விட்ட எண்ணெய் துளியை போல கலக்கவும் முடியாமல் விலகவும் இயலாமல் நின்று கொண்டிருந்த அவனது அவஸ்தையும், பதை பதைப்புமான முகத்தை பார்த்தபடி/ என்று ஒரு வரி ஒரு பிடி வெளிச்சம் கதையில் வருகிறது. இதை சாதாரணமாக படித்தால் கூட ஒரு இலக்கிய தரமாக இருக்கிறது. கதையோடு ஒன்றி வரும் போது அந்த கதாபாத்திரத்தின் தன்மையை இன்னும் மெருகூட்டுகிறது.

காலி செய்யப்பட்ட வீட்டினுள் அல்லது புதிதாக கட்டிய வீட்டினுள் நுழைந்து உள்ளீர்களா? எந்த பொருளும் இல்லாமல் இருக்கும் பேரமைதி வீட்டில் இருக்கும். அந்த அமைதியை நான் பலமுறை ரசித்துள்ளேன் நான் ரசித்ததை அப்படியே கேமராவில் பதிவு செய்வது போல சொற்களில் கொம்பு கதையில் வடித்துள்ளார்...

/கிழவன் வீட்டைத் திறந்தான். பொருட்களை எல்லாம் எடுத்துவிட்ட பிறகு வெற்று அறைகளில் நிறையும் ஆயாசத்திற்கும் மௌனத்திற்கும் வேறொரு வாழ்க்கை இருப்பது போலக் கிழவனுக்குப் படும். சாதாரண மனிதர்களால் வாழ முடியாத ஒரு வாழ்க்கை. இந்த வெறுமைக்குள்ளும் அமைதிக்குள்ளும் மிக மிக மெதுவாக நகர்கின்ற காலத்திற்குள்ளும் பேசிக்கொள்ளத் தேவையற்று சிலைகளைப் போல வாழ்கின்ற ஒரு வாழ்க்கை. பொருட்கள்தான் எவ்வளவு அசிங்கத்தைச் சேர்த்து விடுகின்றன இந்த வாழ்வின் மீது. கிழவன் ஒரு குழந்தையைப் போல் அந்த வீட்டின் தூசி படிந்த அமைதி மீது மெல்ல மெல்ல நகர்ந்து கொண்டிருந்தான். எப்போதாவது இப்படி இடிபடப்போகின்ற வீட்டில் தனியே இருக்கக் கிடைக்கும் வாய்ப்பு வந்தால் கிழவன் தவறவிட மாட்டான். அப்படியான வீட்டில் இருந்தபடி குடிக்கின்ற பீடித்துண்டுகளுக்குள் உச்சமான போதை நிரம்பி விடும்/

நல்ல ஒரு அழகியல் நிகழ்வை இந்த கதைகளில் சொல்லியிருப்பார்.

திருவிழாவின் இரைச்சல் சத்தங்கள் இப்போதும் தொலைவாக எங்கோ காற்றில் துணி வீழ்வதைப் போல கசிந்து கொண்டிருந்தன. எனும் நிறைசூலி கதையின் துவக்க வரி நல்ல ஒரு கவித்துவ உணர்வைத் தருகிறது.

ஒரு தருணத்தை, சுவாரஸ்யமான கவித்துவ சொற்களில் காட்சிப்படுத்துவதென்பது மிகவும் சவாலானது.கதை முடிவுகளைக் காட்டிலும் கதையின் போக்கில் கவனித்து செல்வது மலை ரயிலில் போன்ற மெல்லிய உணர்வை தருகிறது.ஒரு படைப்பு படைப்பாளன் என்ன நோக்கத்தில் எழுதுகிறானோ அந்நோக்கத்தை வாசிப்பாளனையும் அடைய வைக்கிறார். "நாற்பதாண்டு கால பணிக்காலத்தில் கடிகாரத்தோடு போட்டியிட்டு கொண்டு வேலை செய்யும் முத்தையாவுக்கு தனக்கு வயதாவதை தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை.முடிக்கி டை அடிப்பது போல காலத்தை நகர விடாமல் பின்னோக்கி இழுக்கப் பார்க்கிறார். தனக்கு வயதாவதை விட நிறுவனத்திற்காக உழைக்க மேலும் மெனக்கெடுக்கிறார். இந்த உளவியல் போராட்டம் தான் நெகிழும் சித்திரம் கதை.நான்கு பக்கங்களே உள்ள கதையில் அந்த நபரை பற்றி முழுமையாக உணர வைத்திருப்பார்.

நெருப்பில் வளர்பவை என்றால் துன்பங்களிலும் போராட்டங்களிலும் உருவாகும் மனித உறுதியையும் வாழ்க்கை உண்மையையும் குறிக்கிறது.இக்கதைகள் ஒவ்வொன்றும் சொற்களால் நெய்யப்பட்ட அழகிய ஆடையாகும். அதனை வாசித்து முடிக்கும் போது புத்தாடை அணிந்த இன்பத்தை மனம் சுரக்கிறது.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

தேர்தல் வாக்குறுதிகள்?ஒருத்தனை ஏமாத்தனும்னா.. அவன் ஆசையைத் தூண்டனும்-கழுகார்

வீடு என்பது விடுதலையான இடம். எந்த இடத்தில் கால் நீட்டி மல்லாந்து கவலையின்றி சாய முடியுமோ, அசந்து தூங்க முடியுமோ, பயமின்றி உலவ முடியுமோ அதுவே வீடு. வீடு என்பது விடுதலையான இடம்.-பாலகுமாரன்

பணத்தைப் பெருக்குங்கள்..அதற்கு மனதை அடகு வைத்துவிடாதீர்கள்!-டிரேடிங் குறித்த கட்டுரையில்ஜெனி ஃப்ரீடா

ஜா-34

வாழ்க்கைக்கு ஹைக்கூ 34:

"உள்ளபடியே அவையவை,

அப்படியே இருப்பது நல்லது.

உதிர்ந்த இலைகளைப் 

பெருக்கிக் கொண்டே..."

- சந்தோகா டனேடா

ஜப்பானியத் துறவியும் கவிஞருமான சந்தோகா டனேடா (Santoka Taneda) என்பவரால் எழுதப்பட்ட இந்த ஹைக்கூ மிகவும் எளிமையான, ஆழமான வாழ்வியல் தத்துவத்தைக் கொண்டது.

இந்தக் கவிதை ஒரு சாதாரணச் செயலான "இலைகளைப் பெருக்குதல்" என்பதன் மூலம் ஒரு பெரிய உண்மையை விளக்குகிறது.

மரம் இலைகளை உதிர்ப்பது இயற்கையானது. அதை மாற்ற முடியாது. இலைகள் விழுந்து கொண்டே இருக்கும், நாம் பெருக்கிக் கொண்டே இருப்போம். "விஷயங்கள் எப்படி இருக்கின்றனவோ அப்படியே இருக்கட்டும்" என்று ஏற்றுக்கொள்ளுதலே நிறைவான வாழ்வின் அடிப்படை.

இலைகள் மீண்டும் விழும் என்று தெரிந்துமே ஒரு நபர் அதைச் சலிக்காமல் பெருக்குகிறார். பலனைப் பற்றி கவலைப்படாமல் தற்போதைய தருணத்தில் முழுமையாக ஈடுபடுவதையே இது குறிக்கிறது.

இந்தக் கவிதை "அங்கீகாரம்" (Acceptance) மற்றும் "தற்போதைய தருணத்தில் வாழ்தல்" (Mindfulness) பற்றிய அடிப்படைப் பாடத்தை நமக்குக் கற்பிக்கிறது.

1. தேவையற்ற போராட்டத்தைத் தவிர்த்தல்:

வாழ்க்கையில் பல விஷயங்கள் நம் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதில்லை. அவற்றை மாற்ற முயன்று நம் நிம்மதியை இழக்கிறோம். நிலையை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வது மன பாரத்தைக் குறைக்கும்.

உதாரணமாக போக்குவரத்து நெரிசலில் சிக்கிக்கொள்ளும்போது பதற்றப்படுவதால் எந்தப் பயனும் இல்லை. "இப்போது இதுதான் நிலை" என்று ஏற்றுக்கொண்டு, அந்த நேரத்தில் ஒரு நல்ல பாடலைக் கேட்பது, மனதுக்குள் ஒரு இனிய நினைவை கொண்டுவருவது அல்லது அமைதியாக இருப்பதுதான் நிறைவான வழி.

2. முடிவை விடச் செயலில் கவனம்:

இலைகளைப் பெருக்கி முடித்ததும் மீண்டும் இலை விழும். அது ஒரு முடிவில்லாத வேலை. ஆனால் அந்த வேலையைச் செய்யும் போது கிடைக்கும் அமைதிதான் முக்கியம்.

ஒரு மாணவர் தேர்வின் முடிவைப் பற்றி எப்போதும் கவலைப்படாமல், இன்று தான் படிக்க வேண்டிய பாடத்தில் மட்டும் முழு கவனத்தைச் செலுத்துவது. செயல் சரியாக இருந்தால், முடிவு தானாக அமையும்.

3. எளிய வாழ்க்கையின் அழகு:

வாழ்க்கை எப்போதும் சிக்கலானதாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. மிகச் சாதாரணமான வேலைகளைச் செய்வதிலும் ஒரு திருப்தி இருக்கிறது என்பதை இந்தக் கவிதை உணர்த்துகிறது.

உதாரணமாக வீட்டில் பாத்திரம் கழுவுவது அல்லது செடிகளுக்குத் தண்ணீர் ஊற்றுவது போன்ற எளிய வேலைகளை எதோஎ ஒரு கடமைக்கு செய்யாமல், ஒரு தியானம் போல ஈடுபாட்டுடன் செய்வது மனதிற்குப் பெரிய அமைதியைத் தரும்.

tea-24

#மனசுக்கு_ஒரு_தேநீர்_24

Failure to Finish Syndrome

மனித வாழ்க்கையில் பலர் புதிய செயல்களை ஆர்வத்துடன் தொடங்குகின்றனர். ஆனால் அந்த செயல்களை இறுதி வரை கொண்டு செல்ல முடியாமல் பாதியில் நிறுத்திவிடுகின்றனர். இந்த மனநிலையே Failure to Finish Syndrome.

 தொடங்கும் உற்சாகம் இருப்பினும், அதை நிறைவு செய்யும் பொறுமை மற்றும் உறுதி இல்லாத நிலைதான் இதன் அடிப்படை.

வாழ்க்கையில் ஒரு செயலை தொடங்குவது எளிதானது. ஆனால் அதை முடிக்கும் வரை தொடர்ந்து முயற்சி செய்வது சாதனை. புத்தாண்டில் பலரும் செய்த தீர்மானங்களுக்கு ஏறக்குறைய கல்லறை கட்டியிருப்போம் அல்லது கட்டும் தருவாயில் இருப்போம்

 பலருக்கு புதிய விஷயங்கள் மீது ஆர்வம் அதிகமாக இருக்கும். ஆனால் அந்த ஆர்வம் குறுகிய காலமே நீடிக்கும்.தொடர்ச்சியின்மை காரணமாக கைவிடுகிறோம். புதிய யோசனை வந்தவுடன் பழைய முயற்சியை கைவிடுகிறோம்.ஒரு வார இதழை வாங்கிவிட்டு படிக்கவில்லையெனில் அந்த வார இதழை வாங்காமல் இருப்பபரின் உணர்வுதான் நமக்கும் வரும்.

வாங்கிவிட்டு கூட படிக்கைவில்லையே எனும் ஆதங்கமும வரும்

ஒவ்வொரு புத்தாண்டிலும் பலரும் புத்தகம் படிக்கத் தொடங்குவதைப் பார்க்கலாம்.ஆரம்பத்தில் சில பக்கங்களை ஆர்வத்துடன் படிக்கிறோம். பிறகு மற்றொரு புத்தகத்தைப் பார்த்ததும் அதில் ஆர்வம் கொள்கிறோம். இதனால் பல புத்தகங்கள் தொடங்கப்பட்டிருக்கும்; ஆனால் ஒன்றும் முழுமையாக முடிக்கப்பட்டிருக்காது. உடற்பயிற்சியும் நடைப்பயிற்சியும்

 சோம்பல் அல்லது வேறு காரணங்களால் நிறுத்திவிடுவதைப் பார்க்கிறோம்.

ஒருநாள் நிறுத்தினாலும் மீண்டும் துவங்க முயற்சிக்க வேண்டும். அதன் மீது ஆர்வத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும்.

கடினமானதை செய்ய முயற்சிப்பது, முக்கியத்துவத்தை புறக்கணிக்காமல் இருப்பது, இன்றைய வேலையை ஒத்திப்போடாமல் குறைந்தபட்சமாவது மேற்கொள்ள உறுதி செய்ய வேண்டும்.

வாழ்க்கையில் பெரிய சாதனைகள் அனைத்தும் தொடர்ச்சியான முயற்சியின் விளைவாக உருவாகின்றன. 

“Genius is one percent inspiration and ninety-nine percent perspiration.”

என்று தாமஸ் எடிசன் கூறுகிறார்.

“Well begun is half done.”

ஆனால் உண்மை என்னவென்றால்:

“Well finished is fully done.”

ஆரம்பிப்பதை விட

முடிப்பதே உண்மையான சாதனை.

என்ன செய்யவேண்டும் என்பதில் செலுத்தும் கவனத்தை, என்ன செய்யக்கூடாது என்பதில் நாம் கவனம் செலுத்தினால் தீர்மானங்கள் வெற்றி பெறும் என்கிறார் ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ்.

புத்தம் புது காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

லதா

பிறருக்கு கொடுப்பது தான் பெருமை கொண்ட செயல் என்றும், பிறரிடமிருந்து பெறுவது தாழ்ந்த செயல் என்றும் நாமெல்லாம் போதிக்கப்பட்டு வளர்க்கப்பட்டிருக்கிறோம். 

அதனால் தான் நாம் எதையும் மற்றவர் கொடுக்கும் வேளை அதை graceful ஆக பெற்றுக்கொள்ளகூட கற்கவில்லை. பெறுவது என்பதே ஏதோ சங்கடமான செயலாக நினைக்கிறோம்..

உண்மையில் அப்படியல்ல. கொடுப்பது நற்செயல் தான். ஆனால் பிறர் கொடுப்பதை பெற்றுக்கொள்வது ஒன்றும் இழி செயல் இல்லை. 

ஒரு பாராட்டைக்கூட நம்மால் சங்கடமில்லாமல் ஏற்க முடிவதில்லை. ஒன்று நெளிந்து வளைந்து வெட்கத்துடன் ஏற்கிறோம், இல்லையெனில் தலை கனத்திருந்தால், நீ என்னடா என்னை பாராட்டுவது, எனக்கே என் தகுதி தெரியும்டா என்ற அளவில் செயல்படுகிறோம்.

இது பாராட்டுக்கு மட்டுமல்ல, எல்லாவற்றிற்குமே பொருந்தும். நாம் கொடுப்பதை பெருமையாகவும் பெறுவதை இழிவாகவும் நினைக்கும் மனநிலை மிகவும் மோசமானது, முட்டாள்தனமானதும் கூட. பெறுவதற்கு மனிதர்கள் இல்லையெனில், கொடுப்பவருக்கு எங்கிருந்து பெருமை வரும்? ஒரு பகிர்தலில் ஒரு பக்கம் நல்லதும் ஒரு பக்கம் கெடுதலும் எப்படி இருக்க இயலும்? 

பெரிய உதாரணம் எல்லாம் வேண்டாம். ஒரு சாதாரண நன்றியை கூட சட்டென அழகாக ஏற்றுக்கொள்ள கூசும் மனங்களை வளர்த்து வைத்திருக்கிறோம் நாம். நன்றி என்ற சொல் ஏதோ தீண்டத்தகாத வார்த்தைப்ப்போல், ஒருவர் நம்மிடம் சொல்லுபோது அப்படியே ஒரு அதிர்வு ....ஐயையோ எதுக்குங்க இதுக்கெல்லாம் நன்றி சொல்றீங்க? ஏங்க இவ்ளோ பெரிய வார்த்தையெல்லாம் சொல்றீங்க? ஏங்க நட்புக்குள்ள நன்றியெல்லாம் சொல்லி தள்ளி வைக்கிறீங்க? இவை தானே பெருபாலும் நாம் ஒரு சாதாரண நன்றியை எதிர்கொள்ளும் லட்சணம்? 

நாங்கள் வளர்ந்த காலகட்டத்தில் யாரும் thank you என்று சொன்னால், பதிலுக்கு no mention please என்று தான் சொல்லவேண்டும் என்று சொல்லிக்கொடுத்து வளர்க்கப்பட்டவர்கள். அப்படியென்றால், உங்க நன்றி எல்லாம் எங்களுக்கு தேவையே இல்ல என்று பதுவிசாக சொல்வது. ஆனால் சில வருடங்களில் இது தவறு என உணர்ந்த ஆங்கிலம் பேசும் யாரோ ஒருவர் welcome அல்லது most welcome என்று (வரவேற்கிறேன் அல்லது மிகவும் வரவேற்கிறேன்) சொல்வதை அறிமுகப்படுத்தியிருக்க வேண்டும். பிறகு இது இன்று வரை most welcome இல் நிற்கிறது. 

ஒருவர் ஒன்றை மனதார கொடுக்கும்போது, பேசும்போது, அன்பு செலுத்தும்போது,  அதையும் இயல்பாக ஏற்று அதே போல் இயல்பாக பெற்றுக்கொள்ளும் தகுதியை நாம் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். 

கொடுப்பது பெருமை எனவும், வாங்குவது இழிவு எனும் நிலையில் தான்  மனிதர்களிடையே பகிர்தல் என்பது தொலைந்து போய் பல விரிசல்கள் ஏற்படுகின்றன, ஏற்றத்தாழ்வு மனப்பான்மைகள் பெருகுகின்றன. 

பெறுவதற்கு யாரும் இல்லையேல், இங்கு அளிப்பவனுக்கு வேலையே இல்லை. இயல்பாக செய்வோமே எதை செய்தாலும். 

இங்கு அடித்து பிடுங்க கூட அஞ்ச மாட்டோம். ஆனால் அளிப்பதை அழகாக ஏற்றுக்கொள்ளத் தான் நமக்கெல்லாம் தெரியாது. 

பி.கு.  "என் கதை'யில் கமலாதாஸ் ஓர் இடத்தில் கூறி இருப்பார். "நான் அன்பு எனும் பிச்சையை வைத்துக்கொண்டு, அதை ஏந்திக்கொள்வதற்கான  பாத்திரங்களை தேடிக்கொண்டிருந்தேன்" என. இங்கு பிச்சை என்பதையும் தவறான பொருளில் பார்க்க வேண்டியதில்லை. அவர் சொல்ல வந்தது, என்னிடத்தில் அள்ளிக்கொடுக்கும் அளவுக்கு அன்பு பெருக்கெடுத்துக் கொண்டிருந்தது. ஆனால் அதை சரியாக வாங்குவதற்கு தான் மனிதர் ஒருவர் கூட கிடைக்கவில்லை என்று.

-லதா-