book-29

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:29/150+

Pages:-361

உங்களால் வெல்ல முடியும்

-ஷிவ் கோரா

வெற்றி என்றாலே அது அதிர்ஷ்டத்தில் வந்துள்ளதாக எண்ணுவர்.தங்களுக்கு வெற்றி கிடைக்கவில்லையெனில் அதிர்ஷ்டம் இல்லையென்று அலுத்துக்கொள்வர்.இப்புத்தகம் ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும் ஒரு மந்திரவார்தையாக ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும் சொல்லியிருக்கார்.முதலாவதாக வெற்றிக்குத் தேவை மனப்பாங்கு என்கிறார்.இதற்கு உதாரணமாக விவசாயி-வைரம் கதையை சொல்கிறார். அக்கதை சொல்ல வந்த கருத்திற்குமிகவும் பொருத்தமாக இருக்கிறது.

நாம்.உடனிருக்கும் பணியாளர்களை கையாளவது பற்றிய கார்னெஜியின் விளக்கம்..நாம் தங்கத்தை தோண்டி எடுக்க முனையும்போது மண்ணை பார்க்க மாட்டோம். தங்கத்தை மட்டும் தேடுவதுதான் நம் நோக்கம் போல் நேர்மறை எண்ணங்களை பயன்படுத்துங்கள் என்கிறார்.

நல்லனவற்றை செய்வது, கடந்தகால தவறுகளை எண்ணிக்கொண்டு நில்லாமல் எதிர்காலத்தின் மீது நம்பிக்கை வைத்து செயலாற்றுவது, 

அறிவு என்பது எதையும் விரைவாகக் கற்பது. திறமை என்பது கற்றதைச் செயல்படுத்துவது. செயல் திறன் என்பது கற்றதைச் செயல்படுத்தும் திறமையும் விருப்பமும் ஆகும். விருப்பம் என்பது திறமை படைத்த ஒரு மனிதரைச் செயல்திறன் உடையவராக மாற்றும் ஒரு மனப்பாங்காகும். எத்தனையோ திறமைசாலிகளெல்லாம் செயல்திறன் அற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள். நல்ல மனப்பாங்கு இல்லாத மனிதர்களிடம் இருக்கும் திறமைகள் உபயோகமில்லாமல் போய்விடும்.ஆகவே அறிவையும் தொழில்நுட்பத்தை கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

சுயமதிப்பை வளர்த்துக் கொள்வதன் மூலம் வெற்றி அடைய உள்ள விசயங்களை கதைகள் உரையாடல்கள் வழியே முன்வைக்கிறார்.வெற்றி என்பது புரியாத புதிர் அல்ல;மாறாக சில அடிப்படைக்கொள்கைகளை விடாமல் பயன்படுத்துவதால் வரும் விளைவு ஆகும்.ஒரு மதிப்பு வாய்ந்த இலக்கை படிப்படியாக அடைவதே வெற்றியாகும் என்கிறார் ஏர்ல் நைடிங்கேல்.உதாரணத்திற்கு கூட்டுப்புழுவில் இருந்து வண்ணத்துப்பூச்சி வெளிவரும் சமயத்தில் யாரும் உதவக்கூடாது என்றார் ஆசிரியர். ஆனால் ஒரு மாணவர் அப்பூச்சி போராடுவதை பார்த்து உதவியதால் அது இறந்தது. ஆசிரியர் உடனே அப்போராட்டம் தான் அப்புச்சி உயிர்வாழி முக்கியமானது என்று விளக்கி தடைகளை தாண்டினால் உயிர்வாழ்வது சாத்தியம் என்றார்.

சில வரலாற்று செய்திகள் நம்பிக்கை ஊட்டும் விதத்தில் உள்ளன

"ரிச்சர்ட் ப்ளெச்னிடென், 1904 இல், செயின்ட் லூயிஸ் உலகக் கண்காட்சியில் இந்திய டீயின் விற்பனையை மேம்படுத்த எண்ணினார். மிகவும் சூடாக இருந்ததால், அவரது டீயை யாருமே மாதிரிக்குக்கூட குடித்துப் பார்க்கவில்லை. மற்ற எல்லாக் குளிர்பானங்களும் நன்றாக விற்றுக் கொண்டிருப்பதைப் கவனித்தார். தன் டீயைக் குளிர வைத்து, சர்க்கரையுடன் கலந்து விற்கலாம் என்ற யோசனை திடீரென்று அவருக்குத் தோன்ற, அப்படியே அவர் செய்தார். மக்களும் அதை விரும்பினார்கள்.அதுவே உலகிற்கு குளிர்ந்த டீயை அறிமுகப்படுத்திய நிகழ்ச்சியாகும்.

ஒரே வேலைதான். ஆனால் பணியாளர்கள் வெவ்வேறு மனநிலையில் பணியை ஏற்பதால் அயர்ச்சி ,எதிர்மறைத்தன்மை ஏற்படுகிறது. இதை களைவதற்கான வழியை சொல்கிறார். பணியிடத்தில் அகத்தூண்டல், புறத்தூண்டல் செயல்ப்டும் விதம் அழகியகதை மூலம் விளக்கப்படுகிறது. "ஒரு பணியாளரிடம் வாடிக்கையாளர் 'இங்கே எப்போதிலிருந்து வேலை செய்கிறீர் எனக் கேட்டதற்கு என்னை அவர்கள் வெளியேற்றிவிடுவேன் என பயமுறுத்திய நாளிலிருந்து என்று பதிலளித்தார்.இதற்கு நேர்மாறாக ஊக்கம், பொறுப்புணர்வு மிகுந்த அகவயத்தூண்டல் எவ்வாறு ஊழியர்களை பணிசெ ய்ய வைக்கிறது என்பதன் உதாரணத்தையும் நமக்குத் தருகிறார்.

வெற்றி பெறுவதற்கு சுய கெளரவம் மிக முக்கியம். பென்சில் விற்கும் பிச்சைக்காரரிடம் நீங்களும் என்னை போல் வியாபாரி தான் என்று கூறி பிச்சையிடாமல் பென்சில் வாங்கியது அவரை ஊக்குவித்து வெற்றியடைய வைத்தது.பொருள் பற்றிய அறிவை விட மக்களைப் பற்றிய அறிவுதான் வியாபாரிக்கு மூலதனம்.ஹென்றி போர்ட் v8 என்ஜினை உருவாக்க அவரின் உதவியாளர்கள் சாத்தியமில்லை என்றனர். இறுதியில் அவரே ஊக்குவித்து உருவாக்கினார். கல்வியின் வன்முறையைத் தாண்டி கற்பனையை ஓட விட்டதால் இக்கண்டுபிடிப்பு சாத்தியமென்றார்.

அகம்பாவம் என்பது முட்டாள்தனத்தின் வலி தெரியாமல் இருக்கச் செய்யும் மயக்க மருந்தாகும் என்கிறார் நியூட் ரோக்னே. வெற்றி பெற தேவையானது அகம்பாவமில்லாமல் இருப்பது.எப்போதும் மற்றவர்களிடம் நன்றியுடன் இருப்பது முக்கியமாகும்.ஒரு பவுண்ட் கெட்டிக்காரத்தனத்தை விட ஒரு அவுன்ஸ் விஸ்வாசம் அதிக மதிப்பு உடையது.நேர்மையாய் இருப்பது உண்மையாய் இருப்பது பொறுமையுடன் செயல்படுவது என ஒவ்வொரு அத்தியாத்திற்கும் ஏற்ற பொன்மொழிகள் சிறு துணுக்குகள், கதைகள் முடிந்தபின் அதற்குரிய செயல்திட்டங்கள் விளக்கமாய் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

இலக்குகளே வெற்றியை அடைய கவனச் சிதறலின்றி ஓடவைக்கிறது.

ஒரு தரமான புகைப்படம் எடுக்க கேமராவிற்கு ஃபோகஸ் முக்கியமோ அதுபோல இலக்கும் முக்கியமானது.

அர்த்தமில்லாத இலக்கையும் குறிப்பிடுகிறார்..ஒரு நாய் ஒவ்வொருகாரையும் பின் தொடர்ந்து குரைக்கும்.அந்த காரை பிடித்து விட்டால் அந்த காரை வைத்து அந்த நாய் என்ன செய்ய இயலும் என கேள்வி எழுப்பும்போது அர்த்தமற்ற இலக்குகளை பற்றிய தெளிவு நமக்கு கிடைக்கிறது.

நூற்றுக்கணக்கானவர்களோடு ஒரு மூன்று நபர்கள் மராத்தான் பந்தயத்தில் ஓடினார்கள். பதக்கத்தை வென்றதோ நான்காவது நபர். அதற்காக இந்த மூவரும் தோல்வியடைந்து விட்டார்கள் என்று பொருளாகுமா? இல்லவே இல்லை. அந்த மூவருமே வெவ்வேறு

குறிக்கோள்களுடன் பந்தயத்தில் கலந்து கொண்டார்கள். 

முதலாமவர், தன் நீடித்த உறுதிப்பாட்டைச் சோதிக்க ஓடினார், இரண்டாமவர், முன்னர் தான் நிகழ்த்தியதை விட முன்னேற்றிக் காட்ட விரும்பினார்;மூன்றாமவர், தன் வாழ் நாளில் அதற்கு முன்னால் மராத்தானில் ஓடியதே இல்லை. அவரது குறிக்கோள் பந்தயத்தில் முழுமையாக ஓடி இலக்குக் கோட்டை அடைந்துவிட வேண்டும் என்பதேயாகும். அதனையே அவரும் செய்தார். இவை நமக்கு என்ன சொல்கின்றன? வெவ்வேறு குறிக்கோள்களை உடைய அந்த மூவரும் அவற்றை நிறைவேற்றினார்கள். ஆகவே, யார் பதக்கத்தை வென்றிருந்தாலும் அவர்கள் எல்லோருமே வெற்றியாளர்களே.

மார்க் ட்வைன் சொன்னதுபோல, ஒரு கௌரவத்தைப் பெற்றிருந்து, அதற்குத் தகுதியற்று இருப்பதை விட அதைப் பெறும் தகுதி இருந்தும், அதனைப் பெறாமல் இருப்பதே சிறந்ததாகும். ஏனென்றால், மதிப்பு என்பது தகுதி பெற்று இருப்பதே தவிர வேறு எதையும் பெற்றிருப்பது இல்லை.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

அதி ஆழமானபாழ் கிணறு என் தனிமைஒரு சொல்லிட்டு நீ அதைநிரப்பு-இசை

ரிலேடிவிட்டி தியரியை நீங்கள் கண்டுபிடிக்காமல் இருந்தால்? ஐன்ஸ்டின்: மூன்று வாரங்களுக்குள் வேறு யாரவது கண்டுபிடித்திருப்பார்கள், ஏனெனில் பலர் உலகமெங்கும் ஆராய்ச்சி செய்கிறார்கள், யார் முதலாவது வருகிறார்கள் என்பதே கேள்வி... கண்டுபிடிப்புகள் என்பது ஒரு பந்தயம்

இவ்வளவுக்கும் நடுவே,விழுந்து மறைகின்ற ஒரு ஜன்னல்கண்ணாடி வெளிச்சம்போல,நீ நிறைந்து செல்கிறாய்.அறையில் ஒருகணம் கடல் ததும்பி விலகுகிறது.- பா. திருச்செந்தாழை

வெறுப்பு இறந்த காலத்திலும் எதிர் காலத்திலும் இருப்பது… நிகழ்காலத்தில் உங்களால் வெறுக்க முடியாது. முயற்சி செய்து பாருங்கள். முடியவே முடியாது… இறந்த கால, எதிர்கால தொடர்பில்லாமல் வெறுப்பு காட்டவே முடியாது.அன்பு செய்யுங்கள் இந்த உலகம் மீண்டும் சுவர்க்கமாகும்.அன்புக்கு எந்த அடிக்குறிப்பும் தேவை இல்லை. அது தான் அன்பின் அழகு. அது தான் அன்பின் சுதந்திரம். வெறுப்பு ஒரு பந்தம், ஒரு சிறை.உண்மை அன்பு உங்கள் உள்ளத்தின் மகிழ்ச்சியின் இடையறாத வெளிப்பாடு. அதை பகிர்ந்து கொள்வதற்கும் பொழிவதற்கும் காரணமே தேவையில்லை. வேறு நோக்கமே தேவையில்லை. பகிர்ந்து கொள்ளும் மகிழ்விற்காகவே பகிர்ந்து கொள்வது.' - ஓஷோ

book-28

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:28/150+

Pages:-287

மன வளர்ச்சி குறைபாடுகள்

-டாக்டர் எம்.எஸ்.தம்பிராஜா

பத்தாண்டுக்கு முன் ஆட்டிசம் என்பது புத்தகத்தில் மட்டும் படிக்கக்கூடியதாக எங்கோ ஒன்று இருப்பதாக கேள்விப்படுவோம்.

குழந்தைகளிடையே மனவளர்ச்சி குறைபாடுகள் தற்காலத்தில் அதிகரித்து வருகிறது. முன்பு அவர்களை.ஒதுக்கி வைப்போம் தற்போதைய சூழலில் ஆட்டிசம் குறித்த விழிப்பிணர்வு அதிகரித்துள்ளது.கற்றவர்கள் மத்தியில் கூட தெளிவின்மை நிலவுகிறது.மற்றொருபுறம் கல்வி என்பது அடைவுகளைப் பொறுத்து தீர்மானிக்கப்படுகிறது.கற்றல் குறைபாடு உள்ள குழந்தைகள் அதிகரித்த வண்ணம் உள்ளனர். அதனை நிவர்த்தி செய்ய வழிமுறைகள் என்ன என்பது குறித்தும் இப்புத்தகம் பேசுகிறது.

உலகெங்கும் 12 முதல் 14 மாதத்தில் மற்றவர் உதவியின்றி நடக்கும் ஆற்றலை பெறுகின்றன. இது 18மாதத்துக்கு மேல் தாமதமானால் அறிவுத் திறன் குறைபாட்டின் முதல் அறிகுறி ஆகும்.

பேசுதல், தகவல் பரிமாற்ற இடர், மீண்டும் மீண்டும் அதே செயலைச் செய்யும் மனப்பாங்கு இம்மூன்றும் ஆட்டிசத்தை அடையாளப்படுத்து கின்றன.நூறில்ஒரு  குழந்தைக்கு இக்குறைபாடு உள்ளது.ஆட்டிசம் ஒன்று அல்ல, கடுமையான, மிதமான, லேசான என வகைப்படுத்தலாம். ஆட்டிசம் கண்டுபிடித்த வரலாறு,அது நரம்பியல்சார்ந்த வளர்ச்சிக் குறைபாடு என்பது உள்ளிட்ட அதன் அறிகுறிகளை சொல்கிறது. முதலாவதாக மொழித்திறன் குறைபாடே குறைவாக பேசுதல், பேச்சுமொழியை புரிந்து கொள்வதில் சிக்கல்,பயன்பாட்டு மொழிச்சிக்கல் போன்றவை பேசுவதில் இடர் ஏற்படுத்துகின்றன.

ஒரே செயலை தொடர்ந்து செய்தல், சில விஷயங்களில் அபார ஈடுபாடு இருக்கும்.மரபியல் சார்ந்த காரணமோ, மூளைச்சேதமோ, நரம்புக் கோளாறு, ஆனால் அறியப்பட்ட காரணங்களில் மிக சொற்பமே ஆட்டிசம் தோன்ற காரணமாக அமைகிறது.நூறில் ஒருவருக்கு ஆட்டிசம் தற்காலத்தில் வருகிறது.அதிலும் ஆண்களுக்கு அதிகம்.3வயதுக்கு முன்பே தெரிய வருகிறது.சுமாரான ஆட்டிசம் உள்ளவர்களுக்கு பதின்ம வயதுவரை கூட அடையாளம் காணப்படுவது இல்லை.இவை எந்த வித எக்ஸ் ரேவிலும் தெரியாது. வளர்ச்சி மற்றும் செயல்களின் மூலமே கண்டறிய முடியும். இந்நூலில் தரப்பட்டுள்ள அறிகுறிகள்,கேள்விப்பட்டியல் பகுதி இதனை விளக்குகிறது.

புதிய திறன்களை கற்பிப்பது, பேச்சு மற்றும் மொழிப்பயிற்சி, தொடர் செயல்களையும் மிதமிஞ்சிய ஈடுபாட்டைக் குறைப்பது, சமூக திறன் மேம்படுத்துதல்,புலன்களை ஒருமைப்படுத்துதல் தான் சிகிச்சையாகப் பார்க்கப்படுகிறது. இதில் பெற்றோர் ஆசிரியர்களின் பங்கே பிரதானம்.வயது வந்தவர்களின் ஆட்டிசம் குறித்த தரவுகளும் விளக்கங்களும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

#அறிவுத்திறன் குறைபாடு

வயதுக்கு ஏற்ற அறிவு வளர்ச்சி இல்லாததும், அன்றாட செயல்களில் பின் தங்கி இருப்பதும் ஆகும். இது மூளை வளர்ச்சியில் ஏற்படும் தடையினால் உண்டாகும் ஒரு பற்றாக்குறை ஆகும்.அறிவுத் திறனில் எல்லாத்திறன்களும் சராசரிக்கு குறைவாக இருக்கும். டிஸ்லெக்சியாவில் வாசிப்புமட்டும் குறைவாய் இருக்கும்.அறிவு திறன் குறைபாட்டினால் தாமதமாக கற்பது, சிந்தனை திறன் குறைவு, கற்பதில் இடர்கள் ஏற்படும்.கற்றலில் பின் தங்கி இருப்பார்கள்.இதிலம் சுமார், மிதமான,கடுமையான, மிககடுமையான, என நான்கு நிலைகள் இருக்கிறது. சுமாரான அறிவுத்திறன் குறைபாடு உடையவர்கள் 5&6 ம் வயதில் தெரியவரும்.தன் ஒத்த வயதினரைவிட இரண்டு ஆண்டுகள் பின் தங்கி இருப்பர் . இதனை ஆசிரியரும் பெற்றோரும் சோம்பேறித்தனம்,அக்கறையின்மை என நினைத்துவிடுகின்றனர்.

சரி படிக்கவில்லை எனில்  எல்லாரும் அறிவு சார் குறைபாடா என்றால் இல்லை.பொருளாதார ரீதியாக பின் தங்கியவர்கள்,வாய்ப்பு குறைந்த குழந்தைகள் ஆவர். கற்றலில் மட்டும் பின் தங்கி வேறு செயலாக்கத்தில் திறன் வாய்ந்தவராக இருந்தால் அவர்கள் மெதுவாய் கற்போர் இல்லை.தேவையான பயிற்சிகள் கொடுத்தால் முன்னேறுவர்

ஹைபர் ஆக்டிவ் குழந்தைகள் பற்றிய செய்திகளும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.அவர்களின் குணாதிசயங்களும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.நடத்தை சார்ந்த பிரச்சினைகள் உள்ள குழந்தைகள் பற்றிய குறிப்பும் விரிவாக உள்ளது 

பெற்றோர்களும் ஆசிரியர்களும் குழந்தைகளின் குறைபாடுகளை உணர்ந்து தங்கள் அணுகுமுறைகளை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும்.மற்ற குழந்தைகளடன் ஒப்பிடுதல் கூடாது. அவர்களின் முன்னேற்றம் குறைவாகத்தான் இருக்கும் என எண்ண வேண்டும்.அவர்கள்.கற்ற விஷயங்களை மறந்துவிடுவர் எனவே பொறுமையை கையாள வேண்டும்.அக்கறையுடன் செயல்பட வேண்டும்.ஆசிரியர்கள் அவர்களுக்கு சிறப்பு பயிற்சி கொடுக்க வேண்டும்.

#கற்றல் குறைபாடு

கற்கும் வாய்ப்பு இருந்தும் பின்தங்கி இருப்பர்.வாசிப்புத்திறன் குறைபாடு, மிகை எழுத்துப் பிழைகள், முக்கிய அடையாளங்கள். மூளை வளர்ச்சியின் போதுவாசிப்புக்குத் தேவையான நரம்பு வலை பின்னல்கள் சரிவர செயல்படாததால் இக்குறைபாடு ஏற்படுகிறது.ஒரு மனிதனின் வாசிக்கும் திறனைப் பாதிக்கும் மூளை சார்ந்த கற்றல் குறைபாடு டிஸ்லெக்சியா.ஜெர்மன் கண் மருத்துவர் ருடால்டாஃப் பெர்லின் எனும் கண் மருத்துவர் 1887ல் டிஸ்லெக்சியா என்ற சொல்லை உருவாக்கினார்.பின் 1896

பிரிங்கிள் மோர்கன் எனும் பொது மருத்துவர் பிரிட்டிஷ் மருத்துவ இதழில் விவரித்து எழுதினார். இது பாதிக்கப்பட்டவர் 50-70% பேருக்கு கணக்கு கையெழுத்து திறன்களில் குறைபாடு இருக்கும். இதனால் பலர் தவறாக புரிந்துகொண்டு பள்ளியை விட்டு நிறுத்திவிடுகின்றனர். வாசிப்பு, எண் கணிதம், கையெழுத்து மூன்றும் ஒரே குழந்தையிடன் காணப்பட்டால் கற்றல் குறைபாடு எனலாம்.டிஸ்லெக்சியாவை மூளையை ஸ்கேன் செய்தால் கூட தெரியாது.சோதனைகள் மூலமே அறிய முடியும்.தனிச்சொல் வாசிப்பு சோதனை, போலிச் சொற்கள் எழுத்து கொண்ட வாசிப்பு சோதனகளை கொடுத்து பயிற்சி செய்யலாம்.

பேசுதல், நடத்தல் போல வாசிப்பு இயல்பாய் வருவதில்லை. அது பயிற்சியின் மூலமே மட்டுமே வருகிறது.ஜப்பானிய் மொழியில் ர எனும் எழுத்து இல்லை.அவர்கள் ர என்பதை ல என்று உச்சரிக்கிறார்கள். ராதா என்பதை லாதா என்றே சொல்கிறார்கள். இப்படிதான் பலரின் உச்சரிப்பும் அவர்கள் வளர்ந்த சூழல் பொறுத்து மாறுபடுகிறது.வாசிப்பும் வாசிப்பதை புரிந்து கொள்வதும் வெவ்வேறான செயல்பாடுகள். புரிந்து கொள்வதிலும் குறைபாடுகள் வருகிறது.மொழியின் உச்சரிப்பு தமிழும் ஆங்கிலமும் வேறுபடுவதை அறியலாம். அதனை உச்சரிக்கும் விதத்தில் புரிந்து கொள்ளவும் வேண்டும்.

வீட்டில் குழந்தைகளுக்கு வாசிக்க கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும்.ஒலிப்பு முறைகளை கற்றுக் கொடுக்கலாம். அடிப்படை கணிதத்திறன் மேம்படுத்தலாம் அவர்களை எவ்வாறு வளர்க்க வேண்டும் என பெற்றோர்களுக்கான அறிவுரைப்பகுதியாகவும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. ஆட்டிசம் பாதித்த குழந்தைகளுக்கு சிறப்பு பள்ளி இயங்கி வருவது குறிப்பிடத்தக்கது.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

லதா

எப்பொழுது பார்த்தாலும் யாரையாவது நம் தராசில் வைத்து குறை கூறிக் கொண்டும் வன்மம் கக்கிக் கொண்டுமே ஏன் இருக்கிறோம்? 

நம் எண்ணம் மட்டுமே சிறந்தது. நாம் வாழும் முறை, கடைபிடிக்கும் கொள்கைகள் மட்டுமே சிறந்தது என நினைப்பதும் மற்றவர் தனிப்பட்ட வாழ்வில் புகுந்து அவர் இப்படி செய்வது சரியில்லை, அவர் அப்படி வாழ்வது முறையில்லை என்று எப்பொழுதும் எதையாவது கிளறிக் கொண்டே இருப்பதும் எவ்வாறு சரியாக இருக்க முடியும்? 

இங்கு அனைவரும் ஒரே பாதையில் பயணிப்பவர் இல்லை. அவரவர் பாதை அவரவரை செதுக்கியிருக்கும். ஆனால் எதோ நாமெல்லாம் ஒரே மோல்டில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு பொருள் போலும், இம்மி பிசகாமல் அனைவரும் ஒரே போல் தான் சிந்திக்க வேண்டும், செயல்பட வேண்டும், அது மட்டுமே சரியென வாதாடுவது நம்மை முட்டாளாகத்தான் பொருள்பட வைக்கிறது. 

கலாச்சார காவல்காரர்களை நிந்தித்து, முற்போக்கு மனப்பான்மை கொண்டவர்களாக தன்னை பறைசாற்றிக் கொள்பவர்கள் கூட, தனக்கென ஒரு லட்சுமண ரேகை வரைந்திருக்கிறார்கள் இதைத் தாண்டக் கூடாது, இதைத் தாண்டலாம் என. இதில் ஒரு தவறுமில்லை. அது தனக்கான எல்லைக் கோடாக வைத்திருக்கும் வரை. ஆனால் அதே எல்லைக்கோட்டை வேறொருவர் தாண்டினால், அங்கு இவர்களும் கலாச்சாரக் காவலர்களாகத்தான் ஆகிவிடுகிறார்கள். 

அதாவது மனிதர் எத்தனை இழிவானவர்கள் என்றால் தனக்கென வருகையில் தான் தாண்டியவரை எல்லாம் சரி, ஆனால் இன்னும் நாம் தாண்டாதவற்றை மற்றவர் தாண்டும்போது அங்கு நம்மால் அதை ஏற்க இயலாது போகிறது, உடனே அங்கு நாம் நீதிபதியாக மாறுகிறோம். 

இதில் பிற்போக்கு என்ன முற்போக்கு என்ன? மற்றவர் சொந்த வாழ்வில் அழையாத நீதிபதியாக உள்ளே நுழைந்து தராசை கையில் ஏந்தும் போதே நாம் நாகரிகமற்ற மனிதர்களாகிறோம். அங்கேயே எல்லா போக்கும் உடைந்துவிடுகிறது.

இன்று தினசரி வாழ்வில் தகவல்கள் அளவுக்கு அதிகமாகி வருவது பிரச்சனையல்ல,நம்மிடம் சரியான தகவல் வடிகட்டிகள் இல்லை என்பதுதான் பிரச்சனை-கிளே ஷிர்க்கி

திட்டமிட்டபடி எதுவும் நடப்பதில்லை என்பதில் தான் - வாழ்வின் பேரழகு ஒளிந்திருக்கிறது. எதிர்பாராத தருணங்களே வாழ்வின் உண்மையான பரிசுகள்!-கலாப்ரியா

எல்லோருக்கும்நல்லவராக இருக்கவேண்டும் எனில் நீங்கள் முதலில்ஒரு நல்லவராக இருப்பதை கைவிட்டுவிடவேண்டும்-மனுஷ்ய புத்திரன்

book-27

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:27/150+

Pages:-362

மந்திரவாதியின் சீடன்

-இவால்ட் ஃப்ளிஸர்

இந்நாவலை எழுத்தாளர் இமையம் அவர்களின் பரிந்துரை செய்ததால் வாசித்தேன். தத்துவம் சார்ந்த புத்தகம் விருப்பம் என்பதால் உடனடியாக வாசித்தேன்.

நான் யார்?”, “வாழ்க்கையின் உண்மை என்ன?” போன்ற அடிப்படை கேள்விகளை கதையின் வழியாக எழுப்புகிறது.

காஷ்மீரின் பள்ளத்தாக்கு பகுதியில் ஆன்மிக பயணம் செய்யும் துறவியின் பார்வையில் நாவல் துவங்குகிறது.பத்ரிநாத் சென்று அங்குள்ள முதிய சாமியாரை சந்திக்க திட்டம்.அப்படி செல்லும் போது அதில் வித்தியாசமான மனிதர்கள், பனிமூடிய மலைப்பின்னணியில் நடந்து செல்வது, புனிதப் பயணமா, அல்லது யாரை தேடிச் செல்கிறார் ஆகியவை அடுத்து என்ன எனும் ஆர்வத்தை தூண்டுகின்றன

இளம் துறவியின் உள்ளார்ந்த தேடல், வாழ்க்கையின் அர்த்தம், சுயஅறிவு போன்ற கேள்விகளை மையமாகக் கொண்டு நகர்கிறது.

முதியவரை சந்தித்து உரையாடல் நடைபெறுகிறது.உனக்கு என்ன வேண்டும் என்கிறார்.. "முழுமை.என்னுடனும் உலகத்துடன் ஒன்றியிருத்தல் வேண்டும் என்கிறார். இதிலிருந்து உரையாடல் துவங்குகிறது.யோகானந்தர் இளைய துறவிக்கு முன்மாதிரியாக விளங்குகிறார்.

"காரணகாரிய அறிவுடைய மனதுக்கு எல்லாமே பிரச்சனைதான். ஒரு பிரச்சனைக்கான எந்தத் தீர்வும் இன்னொரு பிரச்சனையை உருவாக்குகிறது. தன்னளவில் யதார்த்தம் பிரச்சனையற்றது. அதுகுறித்த என் பார்வைதான் பிரச்சனையானது. எல்லாமே என் மூளைக்குள் நுழைந்து விடுகின்றன. என் மூளை ஒரு தேச எல்லைபோல. என் அறிவு சுங்க அதிகாரிபோல உள்ளே வரும் விலைமதிப்பற்றவற்றில் பெரும்பாலானவற்றையும், புதுமையான, அந்நிய தேசத்துக்குரிய யாவற்றையும், வித்தியாசமானவை, நிலைகுலைய எனத்தோன்றும் யாவற்றையும் கைப்பற்றிவிடுகிறது. ஒழுங்கமைவைப் பாதுகாப்பதே அறிவின் கடமை. அதுதான் மரபு. வெளியே பார்க்க ஜனநாயகவாதி; உள்ளேயோ ஒருபோதும் கண்ணுறங்காத தந்திரமிகு சர்வாதிகாரி. என்கிறார் முதியவர்.

மீண்டும் பயணம்.செய்கிறார் துறவி.

தான் என்ற எண்ணம் என்பதற்கான விளக்கம், ஒவ்வொரு நிகழ்விலும் புத்தம் சார்ந்த போதனைகளை வழங்குகிறார்.கண்களை மூடி இருக்கும்போது சுற்றுப்புற இரைச்சல்கள் துறவிக்கு மனப்போராட்டம் ஏற்படுத்துகின்றன.

இதற்கு குரு " மனச்சோர்வு இயற்கை எனும்போது ஒருவர் நிரந்தர களிப்பில் நீடிக்கமுடியாது என்கிறார்.

ஏனெனில் இவற்றை நிரந்தரமாக பிடித்து வைத்துக் கொள்ளமுடியாது. இவற்றினிடத்தை எதிர்மறை எண்ணங்கள் வந்து பிடித்துக் கொள்கின்றன என்கிறார்

நிதர்சன உண்மை என உணர்ந்தேன்.

இமயமலையின் இயற்கை வருணனைகள் நாமே அங்கிருக்கும் உணர்வை தருகிறது. குருவிற்கும் சீடனுக்குமான உரையாடல், வாழ்வியல் உண்மைகள், தத்துவம் ஆகியவை இருவரின் உரையாடலிலும் இருக்கிறது.

படித்து ரசிக்க வேண்டிய இடங்கள் மட்டுமல்லாமல்.. படித்து சிந்திக்க வேண்டிய இடங்கள் அதிகம் வருகிறது.

அகச் சிக்கல்களால் அல்லாடும் சீடன் குருவுடன் சேர்ந்து ஞானத்தைத் தேடி பயணிக்கிறான். அந்தப் பயணம் வெறும் வெளி நடைபயணம் அல்ல; அது மனிதன் தன்னை அறியும் உள்பயணமாகவும் விரிகிறது. பயணமெங்கும் சந்திக்கும் மனிதர்கள், தாந்திரீகம், கனவு, இயற்கை குறித்த செய்திகள் எல்லாம் வருகின்றன.

ஹென்றி அலெக்ஸாண்டர் எனும் கதாபாத்திரம் நாவல் ஓட்டத்திற்கு உதவுகிறது.வியப்பூட்டும் சடங்குகள், தாந்திரீகம் கதைக்கு தனிச்சுவை தருகின்றன.ஒரு இடத்தில் ஹென்றி இவ்வாறு கூறுகிறார் "உங்களது இலக்கின்மீது கவனம் குவிக்க அதிக ஆற்றலைச் செலுத்தும்போது, இலக்கை அடையும் வழியின்மீது கவனம் குவிக்க உங்களிடம் குறைந்த ஆற்றலே எஞ்சியிருக்கும். 

ஏன் வாழ்கிறோம்?”, “எது உண்மை?”, “மனித விடுதலை என்றால் என்ன?” போன்ற கேள்விகள் மெய்யியல் உரையாடல் போல முக்கியமாக வருகின்றன. ஒரு இடத்தில் சொல்கிறார்

"வார்த்தைகள் என்பவை உலகின் சன்னல்மீது நாம் தொடர்ந்து எறியும், அதனை ஊடுருவிப் பார்க்க முடியாத திரையாக மாற்றிவிடும் கற்கள்தான் என்று தோன்றியது. ஒவ்வொரு வார்த்தையும், மிக நேர்மையான வார்த்தையும்கூட, தன்னளவில் ஒரு சிறிய பொய்யாக இருக்கிறது. அது உணர்வைச் சிந்தனைக்குள் மொழிபெயர்ப்பதாக, அதனால் அதனைத் தோராயமான ஒன்றாக மாற்றுவதாக இருக்கிறது. நாம் அனைவரிலும் சிந்தனையை மேற்கொள்வது தன்முனைப்பு, தன்முனைப்பு ஒரு முகமூடி, தன்முனைப்பு ஒரு சுயபிம்பம்" என்கிறார்.

வினாடி நேர உள்ளொளி பத்து வருட அறிமைக்குச் சமம் எனும்வரி சிந்திக்க வைத்தது.தினசரி வாழ்க்கையில் ஏதேனுமொரு பிம்பத்தை தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.மனிதன் தன்னைப் புரிந்துகொள்வதே ஞானத்தின் முதல் படி என்ற உணர்வு நிலைக்கிறது.

ஞானம் என்பது வெளியில் இருந்து வருவதுகிடையாது. அது உள்ளிருந்து வரும் பூரணத்துவம்.அதனை கண்டடைய யாரோ ஒருவர் தூண்டுகிறார். அவ்வாறு கிடைக்கும் அக ஒளி நமக்குள் ஒரு மாற்றத்தை தோற்றுவிக்கிறது. அதனை அடைந்த பின்பு புதிதாய் நமக்குள் பரவசம் பரவுகிறது. வாழ்விற்கு ஓர் அர்த்தம் கிடைக்கிறது. வாசிக்கும் நமக்கும்

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்ட பிரபு

நீங்கள் புத்தகம் வாசிப்பதை ரகசியமாக வீடியோ எடுத்து உங்களிடம் காட்டினால் அப்போது தெரியும் நீங்கள் எவ்வளவு ஆழ்ந்து லயித்துப் போயிருக்கிறீர்கள் என்பது. உங்கள் முகபாவத்தின் வழியே சொற்கள் ஏற்படுத்திய வியப்பும் நெகிழ்வும் மகிழ்ச்சியும் கடந்து போவதை நீங்களே காண முடியும். -எஸ் ரா

சமயத்தில் கோபம் வந்தாலும்,பிறகு நினைத்துச் சிரிக்கச் செய்யும்படியான காரியம்தானே குறும்புத்தனம்? அது தப்பில்லை. ஆனால் பின்னால் நினைத்து அருவருப்பு அடையும்படியான காரியத்தைச் செய்வது அசிங்கம் அல்லவா? ~பிரபஞ்சன்.

'தேவாலயத்தில் பிரார்த்தனை செய்வதற்கும் சிறைக் கூடத்தில் பிரார்த்தனை செய்வதற்கும் என்ன வித்தியாசம்?' என்று ஒருவர் பாதிரியாரிடம் கேட்டார்.எதுவுமில்லை. அங்குள்ளவர்கள் தண்டனை பெற்று விட்ட குற்றவாளிகள், ' என்று பதிலளித்தார் பாதிரியார்.-ரா.கி.ரங்கராஜன்

நியஅஸ்

நாம் அனைவருக்கும் cognitive bias இருக்கும் — இது மனித இயல்பு.

தரவுகள் (Data) நமக்கு பெரும்பாலும் தெளிவான கதையை சொல்லும். ஆனால் நாம் கேட்பதில்லை.

மாறாக நாம் என்ன செய்கிறோம் என்றால்? முன்பே நம்பியதை இறுகப் பற்றிக்கொள்கிறோம். உண்மைகளை நம் வசதிக்கேற்ப திரித்து புரிந்துகொள்கிறோம். நம் விருப்பத்திற்கு எதிராக இருக்கும்  தகவல்களை புறகணிக்கிறோம்

தரவை நேர்மையாக ஏற்றுக்கொண்டால்,  தீர்வுகள் எளிமையானதாக  இருக்கும். ஆனால் நாம் அதை ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. முன் முடிவுகளோடு அணுகுகிறோம்.

நம் அனுமானங்களால் முடிவு எடுக்காமல், உணர்ச்சிவயப்பட்டு  முடிவு எடுக்காமல், தரவுகள் பக்கம் நின்று ஒரு முடிவு எடுத்தால் தீர்வுகள் சுலபமாக கிடைக்கும்.

இதைதான் Darius Foroux எழுதிய Think Straight வலியுறுத்துகிறது.

முட்டாள்களால் வெறுக்கப்படுவது என்பது, அவர்களில் ஒருவராக நீங்கள் இல்லை என்பதற்காக நீங்கள் கொடுக்கின்ற விலையாகும்.-Jean Cocteau

பாரி

'கல்யாண மாலை கொண்டாடும் பெண்ணே' பாடலில் , 'செஞ்சமெனும் வீணை பாடுமே தோடி' என்றொரு வரி உண்டு. 

இந்த வரிகளை , 'நெஞ்சமெனும் வீணை பாடுமே தோழி' என்றுதான் பல வருடங்களாக நினைத்துக்கொண்டு இருந்தேன். நினைத்தது என்ன, அப்படியே பாடிக்கொண்டும் திரிந்திருக்கிறேன். ஓரிரு வருடங்களுக்கு முன்னர் , காணொலி ஒன்றில் ஒரு பெண்மணி விளக்கி இருந்தார். அதன் பிறகு அந்த வரிகளைத் தேடினால், நிறைய தளங்களில் 'செஞ்சமெனும் வீணை' என்றே இருந்தது. குறிப்பாக 2000 த்தின் தொடக்க காலத்தில் இருந்த இணைய தளங்களிலும் 'செஞ்சமெனும் வீணை' இருந்தன. அந்தக் காலக்கட்டத்தில் அவை கண்ணில் பட்டிருந்தால்கூட எப்படி தப்பா எழுதி வச்சிருக்காங்க என்று நக்கீரர் அவதாரம் எடுத்திருப்பேன். ஆனால் அதுதான் உண்மையான வரிகள் என்று அறிந்த பின், வாலியை பிரமித்தேன். 

அந்த வரியின் பொருள் இதுதான். செஞ்சம் என்பது வீணைகளில் ஒரு வகை. இந்த வீணை, சோக ராகங்களை இசைப்பதற்கென்று பிரத்யேகமாக உருவாக்கப்படுபவை. ஆனால், அந்த வீணையில் தோடி ராகத்தை இசைத்தால் மட்டும் சோகம் தாண்டிய ஒரு சுகமான இசையை அந்த வீணை பிரசவிக்குமாம். வாலிக்கு இயல்பிலேயே இந்த இசை வாத்திய பின்னணி கொண்டோரோடு புழங்கக்கூடிய வாய்ப்பு இருந்ததனால் சட்டென எழுதிவிட்டார். குறிப்பாக, படத்தில் கதாநாயகனில் கதாபாத்திற்கு அந்த வரிகள் பெரிதாக பொருந்தியிருக்கும். சோகத்தை தனக்குள் நிரந்தரமாக வைத்துக்கொண்டு, பிறர்க்காக திரைப்பாடல்களை மகிழ்வாகப் பாடும் பாடகன் அவன். அவன்தான் செஞ்சம், அவன் பாடுகிற ராகங்கள் தோடியைப் போல சுகமானவையாக அமைந்து பிறரை மகிழ்விக்கும் என்கிற பொருளை அந்த வரிகள் கொண்டிருக்கும். 

'சோகங்கள் எனக்கும் நெஞ்சோடு இருக்கும் 

சிரிக்காத நாள் இல்லையே' 

என்கிற வரியின் இன்னொரு வடிவம்தான் அந்த 'செஞ்சமெனும் வீணை பாடுமே தோடி'.

 , 'சபையில் பேரெடுக்க குயில்கள் இசைப்பதில்லை.. எனக்கே நான் சுகம் சேர்க்க தினமும் பாடுகின்றேன்' என்கிற வாலியின் வரிகளிலேயே பதில் சொல்லி அமைகிறேன்.

-அ.பாரி

அலெக்ஸாண்டர் கிரகாம்பெல் போன் கண்டுபிடித்த போது ஒரு விழாவின் சொன்னது..பேசும் யந்திரத்தை நான் ஒன்றும் கண்டுபிடித்து விடவில்லை... அதைக் கடவுளே கண்டுபிடித்து விட்டார். நான் கண்டுபிடித்தது என்னவென்றால் பேசும்போது பாதியில் நிறுத்திவிடக் கூடிய ஒரு யந்திரத்தை.... அவ்வளவுதான்."

லஷிமி சரவணக்குமார்

'எல்லாருக்கும் ஆச கனவு லட்சியம் எல்லாம் இருக்கும். 

ஆனா அப்பிடி ஆசப்படற விஷயத்துக்காக கடைசி வர வெய்ட் பண்ணி தன்னோட இலக்க அடையறது ஆயிரத்துல ஒருத்தர் தான். 

அதுக்காக மிச்ச 999 பேர் திறமையில்லாதவங்கன்னு இல்ல.... ஜெயிச்ச ஒருத்தர் கிட்ட இருக்க ஏதோவொன்னு இவங்க கிட்ட இல்லாம இருந்திருக்கும். பணம், பழக்கவழக்கம், சின்ன சின்ன ஏமாத்து வேலைகள், தந்திரங்கள்... எல்லாம் சேந்துதான் வெற்றியும் அமையுது. 

பொறுமையா காத்திருந்தா என்னிக்காச்சும் ஒருநாள் அதுக்கான பலன் கண்டிப்பா கெடைக்கும்னு பொதுவா சொல்லுவாங்க.... அப்பிடி பொறுமையா காத்திருக்க சூழல் எல்லாருக்கும் அமையறதில்ல. 

இன்னிக்கி என் பசிக்கு சோறுபோட என் கலையால முடியலன்னா, அந்த பசிய ஒரு தனிநபர் தாங்கிக்கலாம், புறக்கணிப்ப சிரிச்சிக்கிட்டே கடந்துடலாம். ஆனா அவன் குடும்பம்??? பொறுமையா காத்திருக்க முடியாத குடும்பச் சூழல்ல பொறந்த ஒருத்தனோட கனவையெல்லாம் இந்த உலகம் ஒரு பொருட்டா நினைக்கிறதில்ல. 

பல பேர் இந்த போராட்டத்துல சோர்ந்துபோய் வேற வேலைக்குப் போயிடறான். சில பேர் வெளியே வரவே முடியாத ஒரு சுழலுக்குள்ள சிக்கி காணாமப் போயிடறான். இங்க ஒவ்வொரு துறைலயும் ஜெயிச்சவன விட கடைசி வர போராடி எதுமே செய்யமுடியாத ஏக்கத்தோட காணாமப் போனவனுங்களுக்குப் பின்னால லட்சம் கதை இருக்கு. 

அதக் கேக்கறதுக்கு எந்தக் காதுகளும் இல்ல. 

எல்லாருக்குமே ஜெயிச்சவனோட கதைகள் தான் தேவையா இருக்கு... 

உங்க பக்கத்துலயே  ஒருத்தன் அவனோட லட்சியத்துல தோத்துட்டு சாதாரணமான ஒரு வாழ்க்கைய வாழ்ந்துட்டு இருக்கலாம். 

எப்பவாச்சும் உங்ககிட்ட ஏதாச்சும் பேசனும்னு வந்தா ரெண்டு நிமிசம் அவனுக்காக ஒதுக்குங்க.

ஜெயிக்காதவன் கிட்ட நீங்க காட்ற உதாசீனம் தான் உலகத்திலயே மிகப்பெரிய வன்முறை.'

-   Lakshmi Saravanakumar

சிறுமி

அந்தச் சிறுமி இதற்குமுன் ரயிலில் வந்ததே இல்லையென்பதால், ரயில் டிக்கெட்டை இறுக்கமாகப் பிடித்திருந்தாள். விலைமதிப்பற்ற அந்த டிக்கெட்டைத் தருவதற்குத் தயங்கினாள்.

"நானே இத வச்சுக்கலாமா?" என அச்சிறுமி டிக்கெட் பரிசோதகரிடம் கேட்டாள்.

"இல்ல, முடியாது" என்று சொல்லிக்கொண்டே டிக்கெட்டை அவளிடமிருந்து அவர் பறித்துக்கொண்டார்.

டிக்கெட்டுகளால் நிரம்பியிருந்த அவருடைய பெட்டியைக் காண்பித்து, "இதெல்லாம் உங்க டிக்கெட்டா?" என்றாள்.

"இல்ல... ரயில்வே ஸ்டேஷனுக்குச் சொந்தமானது" என்றார்.

அந்தப் பெட்டியை பேராசையுடன் உற்றுப்பார்த்தபடி தொடர்ந்து சொன்னாள், "நான் பெரியவள் ஆனதும், ரயில் டிக்கெட் விக்கப்போறேன்..."

டிக்கெட் பரிசோதகர் முதல்முறையாக அவள்மேல் ஒரு கணம் பார்வையை பதித்தார். " என் சின்னப்பையனும் ஸ்டேஷன்ல வேலை செய்யதான் ஆசப்படுறான். அதனால நீங்க ரெண்டு பேருமே சேர்ந்து வேலை செய்யலாம்" எனச்சொல்லி மெதுவாகச் சிரித்தார்.

அச்சிறுமி ஒருபக்கமாக சாய்ந்து அவரைப் பார்த்து, "ஹூம்... நான் இப்ப ஸ்கூலுக்குப் போய்ட்டு இருக்கிறதால பிசியா இருக்கேன். இருந்தாலும் நீங்க சொன்னதப்பத்தி யோசிக்கிறேன்" எனக்கூறிவிட்டு, அவளுடைய அம்மா தனக்காகக் காத்திருக்கும் இடத்திற்கு, "நான் ஒரு டிக்கெட் விக்குறவரா ஆகப்போறேன்" என கத்திக்கொண்டே ஓடினாள்.

- 'டோட்டோ-சான் ஜன்னலில் ஒரு சிறுமி' புத்தகத்திலிருந்து...

அலைவுகள் - இதுதான் குழந்தமையின் உயிரியக்கம். அதுவா இதுவா என்ற தேர்ந்தெடுப்பில் நிலைகொள்ளா நிலை. மனித சாராம்சத்தை சந்திக்கும் ஒவ்வொரு குழந்தையும் தான் அதுவாகவே ஆகிப்போய்விட வேண்டுமென எண்ணத்தை வளர்க்கிறது. பூமியிலுள்ள விறுவிறுப்புகள் எல்லாம் குழந்தைகளுக்காகப் படைக்கப்பட்டவை. உண்மையில் சொல்லப்போனால் 'தான் எதுவாக ஆகவேண்டும் என்ற இரகசியத்தை' ஒரு குழந்தைக்கு எது திறந்தளிக்கிறதோ அதுவே காலக்கல்வி. உலகில் எல்லா நல்லவைகளையும் அனுபவப்படுத்த ஒரு குழந்தைக்கு முழு உரிமையுள்ளது.

25

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:25/150+

Pages:-144

கண்ணாட்டி

-ஷான் கருப்பசாமி

ஷானின் எழுத்துகள் வசீகரமானவை. தான் சொல்ல வந்த கருத்துகளை இயல்பான மொழி நடையில் சொல்லுவார். கவிதையாகட்டும் கட்டுரையாகட்டும் எந்த வித பூடகமும் இல்லாமல் எளிமையாய் இருக்கும். சமூகத்தில் பல்வேறு தளங்களில் இயங்குபவர்கள் குறித்த எதார்த்தமான கதைகள்.இதில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

மாமா கதை உறவு சார் கதை அல்ல. மேட்ச் மேக்கர் எனும் ஏ.ஐ செயலியின் சுருக்கம் தான். எதிர்காலத்தில் ஒருவருடன் இணைந்து வாழ பொருத்தம் பார்த்து சொல்லும்.ஷானின் வார்த்தையில் சொன்னால் இன்னார் நம் வாழ்வில் வருவது விளங்குமா இல்லையா என்று சொல்லும்.கதைக்களமே வித்தியாசமா எதிர்காலத்தில் நடக்கும் படி இருக்கும். 108 வயதான தனது தாத்தாவுடன் உரையாடும் முனீத்தின் கண்ணில் அழகி படுகிறாள்.உனக்கு அவள் பொருந்தமாட்டாள் என மாமா சொல்லியும் புனீத் விஞ்ஞானத்துகூட

வீம்பா விளையாட நினைப்பது கதை

சுவாரஸ்யமாய் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அழகி ஒரு இடத்தில் ரொம்ப ப்ராக்டிகலாக

/ஒரே மாதிரியான விருப்பங்கள் இருப்பதே கூட நீண்டகால அடிப்படையில் சலிப்பை உருவாக்கும்/ என சொல்வதும்

மாமாவின் ஒரு அறிவுரையாக

/உணர்வு ஒரு பனிமூட்டம். அதைத் தாண்டி உங்களால் பார்க்க முடியாது/ என்று சொல்வதும் கதை ஓட்டத்துக்கு பொருந்துகிறது.

இந்த நூலின் தலைப்பு கண்ணாட்டி என்பது அன்பானவர்களைக் குறிக்கும் சொல்லாகும்.பள்ளியின் முதல்வராய் இருக்கும் ராதிகா செல்லும் காரில் தவறி விழப்போகும் பாட்டியை காப்பாற்றுகிறார். அதன் பின் அன்பாய் ராதிகா பேசுவது பாட்டிக்கும், பாட்டியின் வெள்ளந்தி பேச்சு ராதிகாவுக்கும் பிடித்துப் போக அதன்பின் நடைபெறும் அன்பான நட்பின் உரையாடல் தான் கதை. கதையின் பாட்டியின் மூக்குக் கண்ணாடி முக்கிய கதை மாந்தராகவே வருகிறது. ஓட்டுநர் அன்வர், டீக்கடை ஆறுமுகம் போன்றோர் கதை ஓட்டத்துக்கு உதவுகின்றனர்./ராதிகா பேசும்போது பாட்டி அவள் முகத்தையே தாகம் தீர அள்ளி விழுங்கிக் கொள்வதி போல் பார்ப்பது, பிறகு போதும் என்பது போல அந்த இமைகள் மெல்ல மூடுவது நல்ல காட்சியமைப்பு/

பரணி சில்க்ஸ் மஞ்சப்பை அன்பின் குறியீடாக வெளிப்பாடாக நம்மையும் எதிர்பார்க்க வைக்கிறது.

அப்பாவின் எல்லா கனவுகளையும் பிள்ளைகளால் நிறைவேற்ற முடியுமா என்ன?ஆனால் ஒரு சில கலைஞர்கள் அவ்வாறு நினைப்பார்கள்.அப்படித்தான் புல்லாங்குழல் வாசிக்கும் சடகோபனும் தன் பிள்ளை வேணுகோபாலை சிறு வயதில் இருந்தே தயார் படுத்துகிறார். ஆனால் வேணுவோ பணி நிமித்தமாக, காதல் காரணமாக மும்பை செல்கிறார்.அப்பாவுக்கு உடல் நிலை சரியில்லாதா சூழலில் வேணு அப்பாவிடம் வருகிறார். அதன் பின் என்ன ஆனது என்பது கதை.இறுதிக்காட்சி உணர்வு பூர்வமாய் இருந்தது.

கிராமத்தில் அறிவாளியான குமுதா அக்கா படிப்பதில் சுட்டி. எந்த விசயத்தையும் பதட்டப்படாமல் எதிர்கொள்வாள்.தட்டான் பிடிக்கும் போது பாம்பை பார்த்துவிடும் முத்துவுக்கு குமுதா தான் தைரியம் சொல்வாள். ராசு மாமாவை விரும்பி காதல் கைகூடாததால் மீசை மாப்பிள்ளைக்கு திருமணம் நடக்கிறது.அதன் பின் குமுதா அக்காவுக்கு என்ன நடந்தது என்பது மீதிக்கதை. கிராமத்து யதார்த்த வாழ்வியலை இக்கதை சொல்கிறது.

/கெஸ்சு வாங்க ஓடி வர்ற, எனத்துக்குடா நீ அங்க போன, பொட்டாட்ட இரு,/போன்ற கொங்குத்தமிழ் வட்டார மொழி மேலும் மெருகூட்டுகிறது. "தைரியம் இல்லாதவங்களுக்கு எதுக்கு ஆசையும், கனவும்..." போன்றவரிகள் ராசு மீதான இயலாமையைக் காட்டுகிறது.பெற்றோரின் புன்னகையில் அத்தனை சந்தோசமும் அக்காவிடமிருந்தே எடுக்கப்பட்டது எனும் வரி அக்மார்க் ரைட்டர்ஸ் டச். வரதட்சணை விசயம் கதையின் கருத்தாக நெற்றி பொட்டில் அறைந்து சொல்லப்படுகிறது.

ஆபிஸில் அடுத்த வாரம் வெளிநாடு போக வேண்டும் அலுவல் விசயமாக. விமலுக்கு பாஸ்போர்ட் ரினீவல் செய்யவில்லை. காவல் நிலையம் சென்று எல்லாம் வெரிஃபை செய்யக் கொடுத்தும் இன்னும் ஆகவில்லை. இன்னும் நாலு நாள் தான் இருக்கு. போலிசிடம் கேட்டால் இந்தா அந்தானு இழுக்கிறாங்க. ஒருவழியா போன் செய்து இலஞ்சம் எதிர்பார்க்கிறாங்களானு கேட்டுட்டான் விமல்..எஸ்.ஐ க்கு.கோபம் தலைக்கு ஏற இங்க வாடானு கூப்பிட... பயந்து கொண்டே செல்கிறான் விமல். அடுத்து என்ன என்பதுதான் விறுவிறுப்பான லஞ்சம் கதை.ஒவ்வொரு கதைக்குள்ளும் நாமே ஒரு கதாபாத்திரமாக மாறிவிடும் மாயவலை எல்லா கதைகளிலும் வருகிறது.

/ஒரு சதுரங்க ஆட்டத்தின் காய்கள் போல இருவரும் எதிரெதிரே அமர்ந்திருந்தார்கள்/ என்பதில் அழகான உவமை போல் இருந்தது.

காலனியில் இட்லி சுட்டு விற்கும் அமிர்தம் பாட்டியின் கதை தான் கரு.

தத்துப்பிள்ளை ஜேம்சு மற்றும் கூட்டாளி மோகன் இருவரும் தான் நாயகர்கள்.ஒரு கட்டத்தில் மனிதர்கள் மீது நம்பிக்கை இழக்க..

மனித நேயமிக்க அமிர்தம் என்ன செய்தார் என்பது கதை.பசிதாண்டா இந்த உலகத்தில் நெசம். எனக்கு பசிக்குதுனு வெக்கத்தவிட்டு சொல்லறப்பத்தான் ஒரு மனுசன் நூத்துக்கு நூறு நெசத்தப் பேசறான்னு அர்த்தம் என அமிர்தம் சொல்வது சத்திய வார்த்தைகள்.

கதைகள் ஒவ்வொன்று ஒவ்வொரு தளத்தில் பயணித்தாலும்.. பொறுமையாக கதை பேசும் நியாயம் படிக்கும்போது உணர முடிகிறது.

எந்த இடத்திலும் மிகைப்படுத்தல்களோ, தேவையற்ற வார்த்தை விரயங்களோ இல்லை. ஒவ்வொன்றும் படித்து முடித்தவுடன் அசைபோட வைக்கிறது.

கதைகளில் அதிக கதாபாத்திரங்கள் இல்லாமல் ஒன்றிரண்டு கதாபாத்திரங்கள் தான் ஆனாலும் ஒவ்வொன்றும் தனி குணத்துடன் வெளிப்படுத்தியிருப்பார்.கடந்து போகும் காலத்தை குறிப்பிடும்போது அதிலிருந்து கற்றுக் கொண்டு கடந்து போக விடுங்கள் என கதைகள் சொல்கின்றன. மெல்லிய சூழல் எவ்வாறு நம் மனதில் ஒரு கணத்தை அசைத்துப் பார்க்கின்றன என்பதை இக்கதைகள் விளக்குகின்றன.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

tea-27

#மனசுக்கு_ஒரு_தேநீர்_27

மனித வாழ்க்கையில் தவிர்க்க முடியாத ஒரு உணர்ச்சி தான் frustration விரக்தி அல்லது எண்ணக்குலைவு ஆகும். நாம் எதிர்பார்த்தது நடக்காமல் போகும் போது, முயற்சிகள் பலனளிக்காத போது, அல்லது சூழ்நிலைகள் நம்மை கட்டுப்படுத்தும் போது உருவாகும் அந்த உள் அழுத்தமே frustration.

ஒரு மாணவன் கடினமாக படித்தும் தேர்வில் எதிர்பார்த்த மதிப்பெண் பெறாமல் போனால், ஒரு தொழிலாளி உழைத்தும் உயர்வு கிடைக்காமல் இருந்தால், அல்லது நம்முடைய உறவுகளில் புரிதல் இல்லாமல் போனால்—இந்த எல்லா தருணங்களிலும் frustration தோன்றுகிறது.

 frustration என்பது முழுக்க முழுக்க தீமையானதல்ல. அது ஒரு signal—நாம் எதையாவது மாற்ற வேண்டும், வளர வேண்டும் என்று சொல்லும் ஒரு உள் அழைப்பு.ஆபிரகாம் லிங்கன் தேர்தலில் தொடர் தோல்விகளால்.. மனமொடிந்து இருளில் செல்லும்போது ஒரு இடத்தில் இடறுகிறார்..அப்போது சொல்லிக்கொள்கிறார்

I have stumbled, but I have not fallen

நான் இடறிவிட்டேன் ஆனால் கீழே விழவில்லை என எண்ணிக்கொண்டு மீண்டும் போட்டியிட்டு வெற்றி பெறுகிறார்.

 frustration என்பதை ஒரு தோல்வி என்று பார்க்காமல், வளர்ச்சிக்கான ஒரு படிக்கட்டு என்று பார்க்கச் சொல்லுகிறது.

வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற்றவர்கள் யாரும் frustration-ஐ தவிர்க்கவில்லை. அவர்கள் அதை சமாளிக்க கற்றுக்கொண்டார்கள். உதாரணமாக, ஆயிரக்கணக்கான முயற்சிகளுக்குப் பிறகு தான் மின் விளக்கை கண்டுபிடித்த Thomas Edison. அவர் தோல்வியை frustration-ஆக பார்க்காமல், “இது வேலை செய்யாத வழி” என்று எடுத்துக்கொண்டார்.

“I have not failed. I've just found 10,000 ways that won't work.” – Thomas Edison

இந்த மனப்பாங்கு தான் frustration-ஐ சக்தியாக மாற்றுகிறது.

நமது எதிர்பார்ப்புகளை நியாயமான அளவில் வைத்துக்கொள்வது

பொறுமையை வளர்த்துக்கொள்வது

தோல்விகளை பாடமாக எடுத்துக்கொள்வது,மெல்ல மெல்ல இலக்கை அடைய கற்றுக் கொடுக்கிறது.

வீழ்வது தவறு அல்ல, எழுந்து நிற்பதுதான் முக்கியம்.

முடிவாக, frustration என்பது நம்மை தடுக்க வரவில்லை; அது நம்மை தள்ளிச் செல்ல வருவது. அதை சரியாக புரிந்து கொண்டால், அது நம்முடைய பலமாக மாறும். வாழ்க்கையில் மனக்கசப்பை வெற்றி நோக்கி மாற்றும் திறன் தான் உண்மையான அறிவு.

“Frustration is not the end of the road; it is the beginning of a better path.” 

புத்தம் புது காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

book-23

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:23/150+

Pages:-164

அறியாத உறவுகள்

-நிர்மல்

நிர்மல் அவர்களின் கட்டுரைகள் தனித்துவமானவை. ஆழ்ந்த உண்மைகளை மிக எளிதாக வெளிப்படுத்துவார்.வாசிக்கும் போதே சிந்திக்கவும் வைப்பவர். எந்த வார்த்தை விரயமும் இன்றி மொழியை சிக்கனமாக பயன்படுத்துவர். இந்த உழைப்பைப்பற்றிய சிந்தனையை நமக்கு தருபவை.நான்கு அத்தியாங்களில் உழைப்பு குறித்த விழிப்புணர்வை நாம் பார்க்கைத் தவறிய உழைப்பு குறித்த கோணங்களில் நம்மை பார்க்க வைக்கிறது.

தொழில் நுட்ப வளர்ச்சியில் எதிர்காலத்தில் உடல் உழைப்பு இருக்குமா எனும் கேள்விக்குறி நம்முள் இயல்பாகவே எழும். காலம் பதில் சொல்லும் என கடந்தி போனாலும் உழைப்பு குறித்த வரலாறை நாம் தெரிந்து கொள்வது அவசியம்.உழைப்பு ஒருபோதும் அதே மதிப்பில் நாம் பண்டமாற்று செய்ய முடியாது.பொருளாதாரத்தை முன்னிறுத்தி உழைப்பை செய்தாலும் அதில் மனிதனின் திறமை வெளிப்படுகிறது. கூலியுடன் நமக்கான அங்கீகாரமும் நமக்கு கிடைக்கிறது.

மனித உழைப்பு எவ்வாறெல்லாம் பரிமாற்றமடைகிறது என்கிறார்.. உதாரணத்திற்கு சந்தைகளின் உழைப்பின் பலனை பொருளாக மாற்றுதல்,வங்கிகள் உழைப்பின் பலனை சேமிக்க வைக்கிறது, நிறுவனங்கள் கூட்டு முயற்சியாக உழைப்பை ஒருங்கிணைக்கிறது என்பதாக அதன் பல்வேறு பரிமாற்றங்களை எடுத்துரைக்கிறார்.

உழைப்பின் தோன்றல்களை ஆதிச்சுவடுகளான கல்வெட்டில் இருந்தும் வரலாற்று ஆதாரங்களிலிருந்தும் உழைப்பின் ஆதி வரலாற்றை ஆய்வு நோக்கில் எடுத்துச் சொல்லியுள்ளார்.

/ 'Cemetery' என்பது 'Koimeterion' எனப்படுகிற 'உறங்கும் இடம்' என்று பொருள் தரும் கிரேக்கச் சொல்லிலிருந்து உருவானது 'Grave' என்பது 'குழி'எனப்படும் பழமையான ஜெர்மானியச் சொல்லிலிருந்து வந்ததாக அறியப்படுகிறது. ஆனால், தமிழில் நாம் இன்றும் நீத்தார் உறைவிடத்தை 'கல்லறை' என்றே அழைக்கிறோம்/

/தமிழில் 'கல்' என்றால் 'பாறைக் கற்கள்' எனப் பொருள் படும். அதேபோல் 'கல்' என்றால் கல்வி, கற்றல் என்றும் பொருள். இப்படியான பெருங்கற்களை, மனிதர்கள் தங்களின் கூட்டுழைப்பால் பெயர்த்து எடுத்துக்கொண்டு வந்து நிலைநிறுத்தும் தொழில்நுட்பம்தான் மனிதர்கள் கற்றுக்கொண்ட முதல் பாடமாகவும், மற்றவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்த முதல் திறனாகவும் இருந்திருக்கும்./

தேனீக்களும் கூட்டு உழைப்பு செய்கின்றன. ஆனால் மனிதர்களின் கூட்டு உழைப்பு பரிணாமம் அடைந்திருப்பதால் பலருக்கும் வேலை அதிகம் கிடைத்திருக்கிறது.

இப்படியான மனிதர்களின் உழைப்புச் சூழலில்தான் இங்கிலாந்தில் 1771ல்  ரிச்சர்ட் ஆர்க்ரைட் தொழிற்சாலையை உருவாக்கினார்.இதே போல் பல தொழிற்சால உருவாக முதலாளி தொழிலாளி என வர்க்கம் உருவாகியது.வேலைப்பளு அதிகரித்தது.1908ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 7, ம் தேதி கோரல்மில் தொழிலாளர் போராட்டம் வரலாற்றில் பெரிய திருப்புமுனையாக அமைந்தது. வ.உ சி தேச விடுதலை போராட்டதுக்கு தூண்டுகோலாக அமைந்து இந்தியாவிலேயே முதல் வேலைநிறுத்தம் நடந்து வரலாற்று பெருமையைச்சேர்த்தது. இதன் பலனாக தொழிலாளர் கோரிக்கை ஏற்கப்பட்டது.உழைப்பு சுரண்டலை எதிர்த்து போராட தொழிலாளர்களுக்கு உத்வேகமும் அளித்தது.மேலும் பணிப்பாதுகாப்பு, பணிநேரம் முறைமை, விடுமுறை போன்ற கண்ணியமான பணிச்சூழலை பெற்றுத் தந்தது.இதற்கு முன்னோடியாக அமைந்தது கார்ல் மார்க்ஸின் சிந்தனையும் முழக்கமும் ஆகும்

/கார்ல் மார்க்ஸ் எழுதிய 'மூலதனம்'(Das Kapital) என்ற நூலில், முதலாளித்துவச் சமூகத்தில் மனித உழைப்பு (Labour Power) ஒரு தனித்துவமான பண்டமாக (Commodity) மாறிவிடுவதைச் சுட்டிக்காட்டினார். “மற்ற பண்டங்களைப் போலவே, மனிதர்களின் உழைப்பு என்ற சக்தியும் சந்தையில் வாங்கப்பட்டு, பின்னர் விற்கப்படுகிறது. தொழிலாளி தனது உடல் மற்றும் மன உழைப்புத் திறனை. 'கூலி' என்ற விலைக்கு முதலாளியிடம் விற்கிறான். ஆனால், உழைப்பு என்பது வெறும் பண்டம் மட்டுமல்ல. அது ஒரு சிறப்புத் தன்மை கொண்டது. இதுவே மதிப்பை உருவாக்கும் ஒரே ஆதாரம் (Source of value)" என்றார் மார்க்ஸ்./

உழைப்பை ஓர் ஆன்மிக நோக்கில் ஒழுங்காகப் பார்த்தல், மனவலிமையை வளர்த்தல்.மேலும் இதற்கு வலு சேர்க்கும் வகையில் பற்றுதல் இல்லாமல் உழைக்கிற சக்திதான் யோகத்தின் அடிப்படை" என்கிறார் விவேகானந்தர்.

"தேன் சுவைக்க வந்த தேனீ. தேனில் சிக்கிவிடுவதைப் போல. நாமும் அப்படியே - ஓர் இலக்கைத் தேர்ந்தெடுத்து, அதில் அடிமையாகிறோம். உழைக்கும்போது நாம் அதில் மூழ்கி விடுகிறோம். அந்த வேலை வெற்றிபெறாவிட்டால் மனதிற்குள் உடைந்துபோகிறோம். வெற்றி என்பது நல்ல முறையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட முயற்சியின் விளைவே" என்பதை அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

இந்தியர்களின் உழைப்பை வணிக உத்தி மூலமாக ஆங்கிலேயர் எவ்வாறு அடிமைப்படுத்தினர் என்றும்,அதனை தொடர்ந்து தொழிலாளர் இயக்கங்கள் எவ்வாறு எழுச்சி பெற்றது என்பதனையும் கூறியுள்ளார்.கணினி வருகை, ஏ.ஐ எனும் செயற்கை நுண்ணறவு வருகைக்கு பின் உழைப்பில் ஏற்பட்ட மாற்றம் பற்றி கூறுகிறது. 

இயந்திர கற்றல் செயற்கை நுண்ணறிவின் அடிப்படை.லேபிளிங், அல்காரிதம் பொன்ற நுட்பங்களை தேவையானதை கற்பிப்பதற்கு பல இலட்சம் மனிதர்களின் மறைமுக உழைப்பு தேவைப்பட்டுள்ளது. மாற்றங்களினால் மனித உழைப்பு எவ்வாறு மடைமாற்றப்பட்டுள்ளது. சொல்லப்போனால் மனித உழைப்பை அல்காரிதம்கள் நேரிடையாக நிர்வகிக்கத் தொடங்கி உள்ளன.

தாஜ்மஹாலை கட்டியவர் ஷாஜகான் என்றே சொல்கிறோம்.ஆனால் அதில் பல ஆயிரம் தொழிலாளர்களின் உழைப்பு மறைக்கப்பட்டுள்ளது. இன்றுதொழில்நுட்பங்களும் அதனையேதான் செய்துவருகின்றன

உழைப்பு என்றவுடன் உடல்சார்,அறிவுசார் உழைப்பு எனப் பிரித்து அதில் உள்ள இடைவெளிகளை பற்றி கூறியுள்ளார்.

எனவே ஏ.ஐ செய்யும் மாயை வேலை இழப்பா?வேலை மறைப்பா என்பதை குறித்த தெளிவான விளக்கங்களை அளித்துள்ளார்.

இணைய வசதி வந்தபின் காலை முதல் மாலை வரை இருந்த பணி கலாச்சாரம் தற்போது மாறியுள்ளது. எப்போது வேண்டுமானாலும் வேலை வாங்கிக் கொள்ளலாம்.மனித வளம் அதிகம் இருப்பதால் குறைவான ஊதியத்தில் வேலை செய்யும் கிக் வேலை, ப்ளாட்பார்ம் வேலைகள் பெருகிவிட்டன.ஒரு ப்ளம்பர் ஒரு சிறு வேலைக்கு ஆயிரம் ரூபாய் கேட்டார்.அதேநேரம் ஒரு மாத ஊதியத்தில் ஏழாயிரம் ஊதியத்துக்கு வேலை பார்க்கும் நிலையும் உள்ளது என ஜெயமோகன் ஒரு இடத்தில் கூறியுள்ளார். மாத ஊதியம் பெறுவோரிடம்

உழைப்பு மலிவாக பார்க்கபடுகிறது. 

உழைப்பு குறித்த உன்னத உரையாடலாக இந்நூல் உள்ளது

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

மனத்தில், ஆழத்தில் பீதி அதுபாட்டிற்குப் புழுப்போலத் துளைத்துக் கொண்டே இருந்தது. மேலே மட்டும் சமாதானம் கொஞ்ச ஒரு தரம் அந்த திகில் மேல் மட்டத்திற்கு வந்து தலை எடுக்கும். உடம்பு பதறும் நெஞ்சு உலரும் அடிவயிறு கலங்கும் முகம் விகாரமடையும் மறுபடியும் மெதுவாகச் சமாதானத்தின் பலம் அதிகமாகும். பயத்தைக் கீழே அமுக்கிவிடும்.சுகமோ துக்கமோ எந்த நிலைமையிலும் நீடிக்க முடியாது என்பதற்கு மனித சுபாவத்தில் இதுவும் ஓர் அத்தாட்சியோ?'விடியுமா?' சிறுகதையில் இருந்து..-கு.ப.ராஜ கோபாலன்

கமகக்கண்ணன்

ஏன் பற்று வேண்டாம்?

பற்று என்பது ஒருவிதமான ஆற்றல் இழப்பு. எதையோ பற்றிக்கொண்டு இருக்க ஒரு உயிருக்கு நீடித்த ஆற்றல் தேவை. பாக்டீரியாவைப் பற்றிக் கொண்டிருக்கும் எதிர்ப்புரதம் கூட வீணாக ஆற்றலைச் செலவழிக்கிறது. 

ஆனால் அந்த ஆற்றல் சற்றும் பயனின்றி விரயமாகிறது. சிந்திக்க. 

எழுத்தாளன் ஏன் ரசிக மனநிலையில் இருக்கக் கூடாது என்பதற்கு வலுவான காரணம் உண்டு. 

அவன் பல்வேறு உணர்ச்சி நிலைகளில் கற்பனை செய்ய வேண்டியவன். கதை மாந்தர்களின் நவரசங்களையும் கற்பனையில் விளைந்த  கதைக்கள நுட்பங்களையும் பின்புலத்தில் முதுகெலும்பாக நிற்கும் தகவல்களின் ஒருங்கிணைவையும் சமநிலையில் வைத்து உணர்ச்சிகளை அணுக வேண்டியவன். அவனுடைய பெரும் ஆற்றல் அப்படியே செலவிடப்பட வேண்டும். அதுவே எழுத்துக்காரனின் தொழில் அறம்.

ஆனால் பெரியோரை வியத்தலும் சிறியோரை இகழ்தலுமாகவே இருப்பவனுக்கு ஒருபோதும் நல்ல இலக்கியம் கைகூடாது. நல்ல இலக்கியத்தையும் அதை எழுதியவரையும் மனம் திறந்து பாராட்டலாம். ஆனால் தொழவோ துதிபாடவோ தேவையில்லை என்பதைப் பட்டறிவில் இருந்தே துல்லியமாக அறிவிக்கிறேன்.  

இல்லறத்தில் ஈடுபடும் ஒருவர் பணத்தின் மீது அதீதப் பற்று கொண்டால் குடும்பத்தின் அநேக இனிமைகளை இழக்க நேரிடும். அதீத தேசப்பற்று வேற்று தேசத்தானைப் பகைமை பாராட்டச் சொல்லும். அதில் ஏகப்பட்ட இழப்புகள் உள்ளன. இப்படித்தான் பற்று என்பது ஒருவனது வாய்ப்புகளையும் அவன் மேம்படுவதற்கான சாத்தியங்களையும் குறைக்கிறது. 

பற்றின்மையோ விடுதலையைத் தருவதன் மூலம் ஒருவனது உள்ளுறங்கும் நிலையாற்றலை உசுப்புகிறது. அதுவே உய்வு. அதுவே ஆன்மீக உச்சம். அதுவே ஞானக் கண்டடைவு. அதற்குப் பலன் உண்டு. பற்றின்மையின் நிலையாற்றல் அவனுக்கும் உலகுக்கும் அரியவற்றை ஆற்றும். அன்பின் இயக்கத்தால் அண்டை அயலாரையும் தேற்றும்.

tea-26

#மனசுக்கு_ஒரு_தேநீர்_26

நீங்கள் ஒரு கப் காபியை வைத்திருக்கிறீர்கள். யாராவது வந்து உங்களுடன் மோதும்போது அல்லது உங்கள் கையை அசைத்து, உங்கள் காபியை எல்லா இடங்களிலும் கொட்டும்போது

நீங்கள் ஏன் காபியைக் கொட்டினீர்கள்?

உங்கள் பதில்: "நிச்சயமாக யாரோ என்னுடன் மோதியதால், நிச்சயமாக!"இதுவாக இருக்கும்.

ஆனால், தவறான பதில்.

உங்கள் கோப்பையில் காபி இருந்ததால் நீங்கள் காபியைக் கொட்டினீர்கள்.

கோப்பையில் தேநீர் இருந்திருந்தால், நீங்கள் தேநீர் கொட்டியிருப்பீர்கள்.

கோப்பையின் உள்ளே என்ன இருக்கிறது, அதுதான் வெளியேறும்.

ஆகையால், வாழ்க்கை வந்து உங்களை அசைக்கும்போது, உங்களுக்குள் இருப்பது வெளியே வரும்.

எனவே நாம் நம்மை நாமே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும் ... "என் கோப்பையில் என்ன இருக்கிறது?" வாழ்க்கை கடினமாகும்போது, ​​என்ன கொட்டுகிறது?

மகிழ்ச்சி, நன்றியுணர்வு, அமைதி மற்றும் பணிவு?அல்லது கோபம், கசப்பு, கடுமையான வார்த்தைகள் மற்றும் எதிர்வினைகள்?

நீங்களே தேர்ந்தெடுங்கள்!

இன்று நம்முடைய கோப்பைகளை நன்றியுணர்வு, மன்னிப்பு, மகிழ்ச்சி, உறுதிப்படுத்தும் வார்த்தைகளால் நிரப்புவோம். மற்றவர்களிடம் இரக்கம், மென்மை மற்றும் அன்பு ஆகியவற்றை காட்டுவோம்.பிறர் மீது அக்கறை கொள்ளுங்கள்.பிறரால் நீங்கள் எப்படி நடத்தப்பட வேண்டும் என விரும்புகிறீர்களோ அதைப்போல அவர்களை நடத்துங்கள்

நினைவில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். எப்போதும் ஒரே ஒரு நேரம் மட்டுமே முக்கியமானது. இப்போது! இதுவே மிக முக்கியமான நேரம். ஏனெனில் இதுவே நாம் ஆற்றலோடு இருக்கும் நேரம். நீ ஒரு மனிதனுக்கு என்னவாக இருக்கிறாய் என்பதைப் பொருத்தே யார் முக்கியமான மனிதன் என்பதை அறியமுடியும். எந்த ஒரு மனிதனும் தனக்கு யாருடன் எப்படித் தொடர்பு ஏற்படும் என்பதை அறிய முடியாது. மிக முக்கியமான காரியம் என்னவெனில் நல்லது செய்வது. ஏனெனில் அதன் பொருட்டே மனிதனுக்கு இந்த வாழ்க்கை கொடுக்கப்பட்டுள்ளது." என்கிறார்

டால்ஸ்டாய்

புத்தம் புது காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

book-22

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:22/150+

Pages:-320

இரண்டு கிழவர்கள்

-லியோ டால்ஸ்டாய்

 லியோ டால்ஸ்டாய் என்றதும் நினைவுக்கு வருவது நான் பதினொன்றாம் வகுப்பு படிக்கும் போது ஆங்கில துணைப்பாடத்தில் வந்த கதை தான் எளிய மக்களுக்கு உதவி செய்வது தான் கடவுளை அடையும் உண்மையான வழி என்பதனை அழுத்தமாய் அந்த கதை சொல்லி இருக்கும் அந்த கதையின் நினைவோடு தான் இந்த புத்தகத்தை வாசிக்க துவங்கினேன்.முதலில் இப்புத்தக மொழிபெயர்ப்பு மிக எளிமையாகவும் கதைக்கும் மனதுக்குள் நெருக்கமாகவும் இருந்தது.

இரண்டு கிழவர்கள் கதையில் எஃபீம் (Efim) மற்றும் எலீஷா (Elisha) என்ற இரண்டு முதியவர்கள், 

 எபிம் தீவிரமான உறுதியான மனம் கொண்டவர்.கொஞ்சம் பணக்காரர். எலிசா என்பவர் தேன் வளர்ப்பு செய்து பிழைத்துக் கொண்டிருப்பவர். இருவருக்குமே இயேசு பிறந்த ஊரான ஜெருசலேமுக்கு இறப்பதற்கு முன் செல்ல வேண்டும் என்பது நோக்கமாய் இருந்தது. அந்த நோக்கத்தை தூண்டி விட்டவர் எலிசா.  நாம் பணம் சேர்த்துக் கொண்டு ஜெருசலத்தை நோக்கி புறப்படுவோம் என்று ஆறு மாத காலம் திட்டம் தீட்டுகின்றனர்.

 பயணம் செய்யும்போது எலிசா பின் தங்கி விடுகிறார். ஒரு குடிசையில் அவர் சென்று பார்த்த இடம் அவருக்கு வியப்பாக இருந்தது. அங்கேயே தங்கிவிட்டார்.அதன் பின் என்ன நடந்தது எபிம் மட்டும் ஜெருசலம் செல்கிறார். அங்கு சந்தித்த நிகழ்வுகள் அனைத்தும் தான் இந்த கதையின் மையம். ஒவ்வொரு மனிதனும் தான் வாழும் காலத்தில் பிறரின் அன்பை சம்பாதிப்பதும் பிறரிடம் அன்பை செலுத்துவதும் தான் உண்மையானது என்னும் பேருண்மை இந்த கதையின் மூலம் அறிய முடிகிறது.

மனிதர்களுக்கு தேவை அறிவுரைகள் இல்லை. தெளிவுரைகள். எல்லோர் சூழ்நிலையும் ஒன்றல்ல, எல்லோர் பார்வைகளும் ஒன்றல்ல...ஒவ்வொருவர் திறனும் ஒன்றல்ல.... அப்படி இருக்கையில் நாம் சொல்லும் எந்த அறிவுரையும் கண்டிப்பாக மற்றவருக்கு ஒரே போன்ற விளைவை ஏற்படுத்தாது....நாம் நல்லது என நினைத்து சொல்லும் அறிவுரை அவர்கள் சூழ்நிலை பொருத்து நன்மையும் விளைவிக்கலாம், தீமையும் விளைவிக்கலாம்.

என லதா அவர்கள் ஒரு பதிவில் சொல்லி இருப்பார். இந்த கதையில் வரும் இவானும் தனக்கு தெரியாத ஏதோ ஒன்று மற்றவருக்கு தெரிந்திருக்கிறது. அதை அறிந்திருந்ததை தானும் அறிந்திருந்தால் நிச்சயம் அவரைப் பற்றி புரிந்து கொண்டிருப்பேன். நாம் நம்முடைய மனதில் நினைப்பதைத்தான் நாம் உண்மை என்று நினைக்கிறோம். மற்றவர்களின் பார்வையில் அல்லது அவர்கள் உண்மையில் நடந்ததை நாமும் தெரிந்து கொள்ளும்போது நம்முடைய முடிவுகளை நாம் மாற்றிக் கொள்கிறோம்.

உன் அயலானையும் நேசி எனும் கருத்தை முன் வைத்து இழந்த வாய்ப்பு கதை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இவான் குடும்பமும்,கேவ்ரில் குடும்பமும்..பூவே உனக்காக பாணியில் இரு குடும்பத்தினரும் ஒற்றுமையாக வாழ்ந்து வருகின்றனர். இவானின் வயதான தந்தை இதை எல்லாம் பார்த்து மகிழ்கின்றார். ஒரு முறை முட்டை அருகில் உள்ள வீட்டில் வைத்ததை பேசப்போய்தீராப் பகையில் முடிகிறது. இறுதியில் எவ்வாறு இணைந்தார்கள் என்பது தான் கதை.தொய்வின்றி சுவாரஸ்யமாய் செல்லும்.கதை மனித மனம் எவ்வாறு எல்லாம் சுயநலமாய் சிந்திக்கிறது என்பதை அழகாய் வெளிப்படுத்தியிருப்பார். கதையில் வரும் முதியவரின் கதாபாத்திரம் அழகாய் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும்.

கதையில் முக்கியமான கட்டத்தில் அவர் சொல்லும் அறிவுரை

/நீ உனக்குதான் எல்லாம் தெரியுமென்றும் எனக்கு எதுவும் தெரியாது எனவும் நினைக்கிறாய். இல்லை! நீ இன்னும் குழந்தைதான். ஒரு பைத்தியக்காரத்தனம் உன்னுடைய செயல்களைக் கட்டுப்படுத்துகிறது என்பதை அறியாமல் உன் கண்கள் குருடாகி விட்டன. மற்றவர்களின் பாவங்கள் உன் கண்களுக்குத் தெரிகிறது. ஆனால் உன்னுடைய பாவங்களை நீ உன் முதுகுக்குப் பின்னால் மறைத்துக் கொண்டுள்ளாய். கேவ்ரியல் செய்தது தவறுதான் என்பதை நான் அறிவேன். ஆனால் அவன் ஒருவன் மட்டுமே தவறு செய்தான் எனில் இந்த உலகத்தில் எந்தத் தீமையும் இருக்காது. இந்த உலகத்தில் உள்ள அனைத்துத் தீயவையும் ஒரு மனிதன் செய்தவை என நீ கருதுகிறாயா? இல்லை! இந்த உலகில் தீமை செய்வதற்கு இரண்டு மனிதர்கள் தேவை. கேவ்ரியலிடம் இருக்கும் கெட்டதை மட்டுமே நீ பார்க்கிறாய். ஆனால் உன்னிடம் இருக்கும் கெட்டதை உன்னுடைய கண்கள் மறைத்துவிட்டன. அவன் ஒருவன் மட்டுமே கெட்டவனாக இருந்து நீ நல்லவனாக இருந்திருந்தால் எந்தத் தவறும் நடந்திருக்காது."/ என்ற இடம் மிக அற்புதமானது

ஒரு ஒரு காபி கடையில் நடக்கும் கடவுள் பற்றிய விவாதம் தான் சூரத்தின் காபி ஹவுஸ் கதையின் மையக்கரு. ஒவ்வொருவரும் தங்கள் கடவுள் குறித்த மேன்மையான எண்ணங்களை வெளிப்படுத்துகின்றனர். அது ஒரு தத்துவ விவாதமாகவும் மாறி செல்கிறது. தத்துவார்த்தங்களின் இறுதியில் அனைவரும் மௌனமாகி யாருடைய நம்பிக்கை சிறந்தது என்பதை மேற்கொண்டு விவாதிக்காமல் விட்டனர் என்று கதை முடிகிறது. பணம் படைத்தவர்கள் நிம்மதியாக இருக்கின்றனர் என்ற எண்ணங்களில் உள்ள பொய்மை குறித்த கருத்தினை 'இலியாஸ்' கதை விளக்குகிறது.

டால்ஸ்டாயின் கதைகள் அனைத்துமே அன்பினை மையமாகக் கொண்டவை. அந்த அன்பினை பற்றி குறிப்பிடும் போது, ஏதோ ஒரு நீதிக் கதைகள் போல் இறுதியில் இல்லாமல் வாழ்வியலில் இருந்து மனிதர்கள் துன்பப்படும் நேரத்தில் கூட அன்பினை எவ்வாறு கடைபிடிக்க வேண்டும் என்பதனை தான் ஒவ்வொரு கதைகளிலும் சொல்லி இருப்பார்.

இந்த தொகுப்பில் இன்னும் மற்றொரு முக்கிய கதையாக பார்ப்பது 'கடவுளுக்கு உண்மை தெரியும் ஆனால் காத்திருக்கிறார்' எனும் கதைதான்.விளாடிமிர் நகரத்தில் வாழும் இவான் எனும் இளமையான வியாபாரி.. தன்னுடைய வியாபாரத்துக்கு புறப்படும் போது மனைவி ஒரு கெட்ட கணவனை காண்கிறாள்.அதாவது கணவன் வயதான தோற்றத்தில் வந்து தனது அங்கியை கழட்டி சிரிப்பது போல ஒரு கெட்ட கனவு வருகிறது. இதனை தன் கணவரிடமும் பகிர்ந்து கொள்கிறாள். ஆனால் கணவன் அதனை பற்றி சிறிதும் கவலையில்லாமல் வியாபாரத்துக்கு கிளம்புகிறார். அப்போது ஒரு தங்கும் விடுதியில் ஒரு கொலை நடைபெறுகிறது.அந்தப் பழி இவர் மீது விழுகிறது.அதன் பின்பு என்ன நடந்தது என்பதுதான் கதை. மனைவியின் கனவு பலித்ததா உண்மையான குற்றவாளியை இவான் தேடி கண்டுபிடித்தாரா? அவனுக்கு என்ன தண்டனை கொடுத்தார் என்பதுதான் இந்த கதையின் கரு.

டால்ஸ்டாயின் கதைகள் பொதுவாக மனித வாழ்க்கையின் ஒழுக்கம், ஆன்மீகம், சமூக அநீதி, மற்றும் உள்ளார்ந்த போராட்டம் ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்டது. அவர் வெறும் நிகழ்ச்சிகளைச் சொல்வதில்லை; மனித மனத்தின் மாற்றத்தையும் வாழ்வின் நெறியையும் கதைகளில் அமைக்கிறார். மனிதன் தன் எண்ணங்களை எவ்வாறு எல்லாம் மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்றும், மனிதநேயம் தான் மனிதனின் மகத்தான கொடை என்பதனையும் தன் எழுத்துக்களின் வழியே ஒவ்வொரு கதைகளையும் அதனை அடிப்படையாகக் கொண்டு அமைத்து இருப்பார். இந்த புத்தகத்தை படித்து முடிக்கும் போதும் மனிதனின் அன்பும் மனிதநேயமும் பெருகும் என்பது உறுதி 

தொடர்ந்து வாசிப்போம் 

தோழமையுடன் மணிகண்ட பிரபு

நிகழ்காலமும் கடந்தகாலமும் ஒருவேளை எதிர்காலத்திலும் கலந்திருக்கலாம், எதிர்காலமோ கடந்தகாலத்துக்குள்ளேயே அடங்கியிருக்கலாம். காலம் அனைத்தும் என்றும் நிகழ்காலமாகவே இருக்குமெனில், காலத்தை மீட்டெடுக்கவே முடியாது.-டி எஸ்.இலியட்தமிழில் ஆசை

ஜா-36

வாழ்க்கைக்கு ஹைக்கூ 36

"இந்த பனிக் காலை;

 எனக்குப் பிடிக்காத அந்த கருங்காகம். 

ஆனாலும் கூட பேரழகு!" 

மட்சுவோ பாஷோ (Matsuo Basho) எழுதிய இந்தக் கவிதை முரண்களில் இருக்கும் அழகை ரசிக்கச் சொல்கிறது.

சுற்றிலும் வெண்மையான பனி படர்ந்த ஒரு காலை பொழுது. இங்கு பனி என்பது தூய்மை மற்றும் அமைதியின் அடையாளம். காகம் பொதுவாக அதன் நிறத்திற்காகவும், குரலுக்காகவும் பலரால் விரும்பப்படாத ஒரு பறவை.

ஆனாலும் அந்த வெண்மையான பனிப் பின்னணியில், காகத்தின் கறுப்பு நிறம் ஒரு அற்புதமான ஓவியம் போலத் தெரிகிறது. வெறுப்பைத் தாண்டி, அந்த ஒரு கணத்தில் அதன் அழகை கவிஞர் உணர்கிறார்.

வாழ்க்கை என்பது நாம் எதை விரும்புகிறோம், எதை வெறுக்கிறோம் என்பதைப் பொறுத்தது மட்டுமல்ல;  நாம் எதை, எந்த சூழலில் பார்க்கிறோம் என்பதைப் பொறுத்தும் அமையும்.

நாம் ஒரு விஷயத்தை பார்க்கும் கோணத்தை மாற்றினால் உலகம் மாறும். நமக்கு ஒருவரைப் பிடிக்கவில்லை என்றால், அவரிடம் இருக்கும் நல்ல விஷயங்கள் நம் கண்ணுக்குத் தெரிவதில்லை. ஆனால், நம்முடைய முன்முடிவுகளைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டுப் பார்த்தால், நாம் வெறுக்கும் ஒன்றிலும் ஒரு அழகு இருக்கும். அலுவலகத்தில் ஒரு சக ஊழியரை நமக்கு எதோ ஒரு காரணத்தால் பிடிக்காமல் இருக்கலாம். ஆனால், ஒரு இக்கட்டான சூழலில் அவர் வேலையை மிக நேர்த்தியாக முடிப்பதைக் காணும்போது, "அவர் கோபக்காரராக இருந்தாலும், அவர் திறமைசாலி" என்று நீங்கள் உணர்வது இந்த ஹைக்கூ போன்ற ஒரு தருணமே.

முரண்பாடுகளை ஏற்றுக்கொள்வதும் அதனுள்ளிருந்து வெளிப்படும் பேருண்மையை அறிவதும் வாழ்வை இனிதாக்கும். உலகம் என்பது கறுப்பும் வெளுப்பும் கலந்தது. பனி (வெண்மை) மட்டுமே இருந்தால் அது சலிப்பைத் தரும். அந்த வெண்மைக்கு இடையில் காகத்தின் கறுப்புதான் ஒரு கவித்துவமான அழகைத் தருகிறது. அதேபோல், வாழ்வில் கஷ்டங்களும், நமக்கு பிடிக்காத விஷயங்களும் இருந்தால்தான் மகிழ்ச்சியின் மதிப்பு தெரியும்.

இவரது அனைத்து ஹைக்கூ கவிதைகளிலும் வெளிப்படும் "நிகழ்காலத்தில் வாழ்தல்" இதிலும் வெளிப்படுகிறது. பாஷோ, காகத்தின் மீதுள்ள தனது பழைய வெறுப்பை மறந்துவிட்டு, அந்தச் சிறு நொடியில் அதன் அழகை ரசிக்கிறார். கடந்த கால கசப்புகளைச் சுமக்காமல், நிகழ்காலத்தில் இருக்கும் அழகை ரசிப்பதே நிறைவான வாழ்வு என்கிறார்.

உண்மையில், மகிழ்வான வாழ்வு என்பது எல்லாவற்றையும் நமக்குப் பிடித்தது போல மாற்றுவதில் இல்லை; நமக்கு பிடிக்காதவற்றிலும் இருக்கும் நன்மையை அல்லது அழகைக் கண்டறிவதில்தான் இருக்கிறது.

ஜா-35

வாழ்க்கைக்கு ஹைக்கூ: 35

“இந்த இலையுதிர் கால 

மாலைப் பொழுதின் தனிமையிலும்

இனிமை காணமுடியும்”

யோசா புசோன் (Yosa Buson) எழுதிய இந்த அழகான ஹைக்கூ கவிதை, தனிமையின் மறுபக்கத்தை மென்மையாக உணர்த்துகிறது.

கவிஞர் ஒரு இலையுதிர் கால மாலையில் மரங்கள் இலைகளை உதிர்ப்பதைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார். இலையுதிர் காலம் என்பது ஒரு ஆண்டின் முடிவைக் குறிப்பது, மரங்கள் இலைகளை இழந்து தனித்து நிற்கும் காலம். மற்றவர்களுக்கு அது சோகமாகத் தெரியலாம். ஆனால், கவிஞருக்கு அந்த அமைதியான தனிமையில் ஒரு 'பேரின்பம்' கிடைக்கிறது. ஆரவாரம் இல்லாத அந்த மௌனத்தில், தன்னைத் தானே உணரும் ஒரு மகிழ்ச்சியை அவர் கண்டடைகிறார்.

தனிமை என்பது தண்டனையல்ல, அது தன்னையறியும் வாய்ப்பு. நாம் எப்போதும் பிறருடைய அங்கீகாரத்தையும், துணையையும் தேடிக்கொண்டே இருக்கிறோம். ஆனால், நம்முடன் நாம் செலவிடும் நேரமே நம்மைச் செதுக்கும்.  வெளியுலகச் சத்தங்கள் அடங்கும்போதுதான் நம் மனதிற்குள் இருக்கும் குரல் நமக்குக் கேட்கும். இது ஒருவரை மன அழுத்தத்திலிருந்து விடுவித்து, மன நிறைவைத் தரும். ஒரு நீண்ட வேலை நாளுக்குப் பிறகு, வீட்டு முற்றத்தில் அமர்ந்து ஒரு கப் தேநீருடன் இயற்கையைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் அந்த 10 நிமிடத் தனிமை, பல மணிநேரப் பேச்சை விட அதிகப் புத்துணர்வைத் தரும்.

இலையுதிர் காலம் எப்படி இலைகளை இழக்கிறதோ, அதுபோல வாழ்வில் இழப்புகள் வரும்போது வருந்தாமல், அந்த நிலையிலும் இருக்கும் அழகைக் காண வேண்டும். பதவி உயர்வு கிடைக்கவில்லை என்றாலோ அல்லது ஒரு நண்பர் பிரிந்து சென்றாலோ, அதை ஒரு பேரிழப்பாகப் பார்க்காமல், புதிய விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்ளக் கிடைத்த நேரமாகப் பார்க்க வேண்டும்.

இலையுதிர் காலம் என்பது ஒரு மரத்தின் 'இழப்பு' அல்ல, அது ஒரு 'தயாரிப்பு'. மரமானது வரப்போகும் கடும் குளிர்காலத்தைத் தாங்குவதற்காகவும், வசந்த காலத்தில் புதிய தளிர் விடுவதற்காகவும் பழைய இலைகளை உதிர்க்கிறது. கவிஞர் தனிமையை ஒரு இருண்ட அறையாகப் பார்க்காமல், ஒரு 'வெற்று நிலமாக' (Empty Space) பார்க்கிறார். ஒரு பாத்திரத்தில் இருக்கும் பழைய நீர் கொட்டப்பட்டால்தான் புதிய நீரை நிரப்ப முடியும். அதுபோல, தேவையற்ற உறவுகள், சத்தங்கள் மற்றும் எண்ணங்கள் உதிரும்போதுதான் நம் ஆன்மா புதிய தெளிவைப் பெறுகிறது.

இன்னொறு பரிமாணத்தில், ஜப்பானிய தத்துவமான வாபி-சாபியை இந்தக் கவிதை நினைவூட்டுகிறது. வாபி-சாபி என்பது "முழுமையற்ற, நிலையற்ற மற்றும் குறைபாடுள்ள விஷயங்களில் இருக்கும் அழகைக் காண்பது" ஆகும்.  வாபி (Wabi): தனிமையில் இருக்கும் எளிமையையும், உலகியல் இன்பங்களிலிருந்து விலகி இருப்பதையும் குறிக்கும். சாபி (Sabi): காலம் கடந்து செல்வதையும், அதன் மூலம் ஏற்படும் முதிர்ச்சியையும் (உதாரணமாக: காய்ந்த இலைகள், தேய்ந்த கற்கள்) குறிக்கும். உதிர்ந்த இலைகளும், ஆட்கள் நடமாட்டம் குறைந்த அந்த மாலைப் பொழுதும் வாபி-சாபி தத்துவத்தின் நேரடி உருவம். தனிமை என்பது வெறுமை அல்ல; அது ஒரு முதிர்ந்த அழகு. ஒரு பழுத்த இலை காம்பிலிருந்து விடுபடும் அந்தத் தருணம் ஒரு விடுதலையின் அழகு.

நம் வாழ்வு எப்போதும் பரபரப்பாகவும், இரைச்சலுடன், கொண்டாட்டத்துடன் இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. நம்மிடம் இருக்கும் குறைகளையும், நாம் கடந்து வந்த வடுக்களையும், நம்முடைய தனிமையையும் அதன் இயல்பிலேயே நேசிப்பதுதான் மனநிறைவான வாழ்வின் ரகசியம்.

"தனிமை" (Loneliness) என்பது ஆட்கள் இல்லாத வருத்தம். ஆனால் "தனித்திருத்தல்" (Solitude) என்பது நம்முடன் நாம் இருக்கும் பெருமிதம். இந்த ஹைக்கூ, புற உலகை மறந்து அக உலகிற்குள் பயணிப்பதன் மூலம் கிடைக்கும் அமைதியே உண்மையான மகிழ்ச்சி என்பதை நமக்கு உணர்த்துகிறது.