book-51

உப்புக்கடலைக் குடிக்கும் பூனை

-க.சீ சிவக்குமார்

‘உப்புக்கடலைக் குடிக்கும் பூனை’ என்ற தலைப்பு வாசகனுக்குள் உடனடியாக ஒரு வினாவை எழுப்புகிறது.பூனை ஏன் உப்புக்கடலைக் குடிக்கிறது?

இது இயல்புக்கு மாறான ஒரு காட்சியை உருவாக்குகிறது. ஆனால் சிவகுமாரின் கதைகளின் இயல்பே இதுதான். வாழ்க்கையில் சாதாரணமாகத் தோன்றும் சம்பவங்களுக்குள் இருக்கும் விசித்திரத்தையும் நகைச்சுவையையும் அவர் கண்டுபிடிக்கிறார்.தலைப்பு வெறும் நகைச்சுவைத் தலைப்பு அல்ல; வாழ்க்கையின் முரண்பாடுகளைச் சுட்டும் படிமம்.

நவீன சிறுகதைகளில் அரிதாகிவரும் நகைச்சுவை சிவகுமாரின் எழுத்தில் இயல்பாக வெளிப்படுகிறது. அவரது கதாபாத்திரங்கள் பெரிய சாதனையாளர்களாகவோ, அசாதாரண மனிதர்களாகவோ இருப்பதில்லை; நம்மைச் சுற்றி வாழும் எளிமையான, பாசாங்கற்ற, வெள்ளந்தியான மனிதர்களே. அதனால் அவர்களுடன் வாசகன் மிக நெருக்கமாகப் பயணிக்க முடிகிறது

 "அறிவின் புனித ஊற்று தொடர்ந்து பீறிட்டே கொண்டே இருப்பதால் யாருடமாவது பேசியே தீர வேண்டுமென" தேனி தேனரசனின் குணாதிசியத்தை அமிழ்து அமிழ்து கதை மூலம் காணலாம்.தன்வினை, பிறவினையை தமிழில் படித்திருப்போம் அது சாராயம் விற்கும் வேலன்துறை அய்யப்பனுக்கு நடக்கும்.போது நமக்கு எளிதில் புரிகிறது. தற்கொலை செய்த நண்பனின் பிணத்தை தூக்கிக் கொண்டு வருகையில் வழி தோறும் அவன் நினைவுகளின் வலியை இயல்பிகந்த கிண்ணாரத்தில் வெளிப்படுத்தியிருப்பார். அக்கதையில் தன் பெயரையே பயன்படுத்தியிருப்பது இன்னும் ஆச்சர்யம்.உன் கல்லறை வாக்கியம் என்ன என முடிகிறது கதை

கடிகாரத்தை பழுது பார்க்க செல்கையில் நடக்கும் சுவாரஸ்யத்தை சுற்று கதையில் தவறவிடக்கூடாது. நிலவொளியில் வானவில்லை தோன்ற செய்யும் காதலர்களாக கானலங் காதலில் எள்ளலுடம் வெளிப்படுத்தியிருப்பார்.

"கைக்கு கிடைக்கும் வரை சொந்த கோழியும் சொந்த கோழி அல்ல" என கறி.கதையில் புதிய கோணத்தில் எழுதியிருப்பார்."ஈடில்லாததும், வீடில்லாததுமான அந்த நாய்’’ என ஆரம்பிக்கும் தி நேம் இஸ் மணி ஜாக்கிசான் பட டைட்டில்.கதை அக்மார்க் நையாண்டி. " அடிபடாமல் நீண்டநாள் வாழனும்னா கொஞ்சம்.கட்டுக்குள் தா இருக்கனும்னு ஜென் தத்துவத்தை போதித்திருப்பார்.

கிராமிய வாழ்வையும், எளிய மனிதர்களின் அன்றாடப் பாடுகளையும், அவர்களுடைய ஆசை–ஏமாற்றங்களையும் நகைச்சுவையும் கருணையும் கலந்த பார்வையில் அணுகுகிறது. 

சினிமா ஆசையில் சென்னையில் ரூம் மேட்டாக வரும் பூந்துறை பாரதி, ஒடலை காமராசுவின் யதார்த்த வாழ்க்கை பலரின் நிழல்களை தொட்டுப் பார்க்கிறது.குருசேவ் குழந்தையாக இருக்கும்போது கதை கிட்ணன்-ராச்சாளின் சுய விளம்பர கதைகளை சொல்கிறது.சாதி சான்றிதழ் வாங்கச் செல்லும் அனுபவம என்பது ஏழு மலைஎழு கடல் தாண்டி செல்லும் ராஜசேகர ரணதீரன் உண்மையில் மாவீரன் தான். கிளி.ஜோசியம் பார்த்து பீதியடைந்த ஓட்டுநர் தர்மராஜின் பயமயம் சிரிக்க வைக்கிறது நம்மை." பிராய்டுகள் தோன்றியிருக்கவிட்டாலும் கனவுகள் தோன்றியிருக்கக் கூடும் என்பது அக்மார்க் குசும்பு.செத்தது எதுவாக இருந்தாலும்.மத்தது அதுவாக இருக்கும் என் எந்த பூனை செத்தது என நம்மையும் கண்ணாமூச்சி ஆட வைத்திருப்பார்.

தனிமை, ஏக்கம், உறவுகளின் வெறுமை போன்ற ஆழமான உணர்வுகளை அவர் நேரடியாகப் பிரசங்கிப்பதில்லை. அவற்றைச் சாதாரண நிகழ்வுகள், விலங்குகள், மனிதர்களின் நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றின் வழியாக வெளிப்படுத்துகிறார்.வீட்டுக்கு ஓடு மாற்றும் மராமத்து அவஸ்தைகளை இயல்பாடு வீடு கதையில் சொல்லியிருப்பார்.

பைக் ஓட்டும் மகளிடம் இயல்பாக தாய்க்கு ஏற்படும் பயத்தை தனக்கே உரிய பாணியில் பயம் வந்திட கதையில் சொல்லியிருப்பார். வாழ்த்து அட்டையை, காதல் கடிதங்களை மையப்படுத்திய கரு சுவாரஸ்யமானது.மளிகை பாக்கி செலுத்த வேண்டியது தான் மட்டுமே

 என மனைவி சொல்லும் நோக்கத்தில் தன்மானம் மிளிர்கிறது. கைம்பெண்ணுக்கு கலர் புடவை கட்டியதை முற்போக்குத்தனமாக எதிர்கொள்ளாமல் இன்னும்.பழைய காலத்தில் உழலும் அக்கா கணவனுக்கு சரியான பதிலடி கொடுத்திருப்பார் மல்லிகா

அண்ணன் தங்கைக்கு எழுதும் ஒரு கடிதம் தான் கதை.அதில் சொல்ல மறைத்த ஆயிரம் விஷயங்கள் இருக்கும்.கடன் பாக்கி வைத்ததை செலுத்தவரும் நோயாளி.. கதை நெகிழ்ச்சியுடன் மனிதனின் விவரமான மறுபக்கமும் தெரிகிறது.

"கடல் வத்தி மீன் புடிக்கலாம்னா முடியாதே". புகுந்த வீட்டில் செத்துப் போகும் நினைவைக் கொண்டு வரும் ரோமி நாய் நெஞ்சை உலுக்குகிறது.

"ஜெயிச்சா ஊருக்கு நல்லது, தோத்தா நமக்கு நல்லது" என அரசியல் அரிச்சுவயை அஞ்சாப்பு வாய்ப்பாடு மாதிரி எளிதில் சொல்லியிருப்பார்.

தன்னுடைய கதைகளை பற்றி முன்னுரையில் கூட கதைகள் அனுபவத்தில் முகிழ்ந்தவை.அதை கைப்பற்றுத் திராணியற்றவர்களின் கழிவிரக்கத்தோடு பொருத்துகையில்

கறுப்பு நகைச்சுவையுடன் கூடிய ஒரு கலையாக மாறுவதாக கூறுகிறார்.

எந்த ஒரு வருணனை, மூக்குத் தொடும் வித்தையெல்லாம் இன்றி இயல்பான நகைச்சுவையுடன் எள்ளலுடன் கதை சொல்லும் பாணி கைவரப்பெற்றவர் க.சீ சிவக்குமார். இந்த ஸ்ட்ரெஸ் உள்ள காலத்தில் அவரின் நகைச்சுவை எழுத்தினை இந்த தமிழ் சமூகம் மிஸ் செய்கிறது.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

The journey starts with a single step — not with thinking about taking a step.”“பயணம் என்பது ஒரு அடியை எடுத்து வைப்பதில்தான் தொடங்குகிறது; அந்த அடியை எடுத்து வைப்பதைப் பற்றி சிந்தித்துக் கொண்டிருப்பதில் அல்ல.”-Jeff olson

படித்தது

ஷேக்ஸ்பியர் தனது 'சிம்பலைன்' (Cymbeline) நாடகத்தில் சொன்னது: "செலுத்தப்படாத சில படகுகளையும் அதிர்ஷ்டக் காற்று துறைமுகத்திற்கு அடித்துக் கொண்டு வருகிறது!"

ஆனால், நகர முடியாத அளவிற்கு பலமாக நங்கூரமிடப்பட்ட எந்தவொரு படகையும் அதிர்ஷ்டத்தால் கூடக் கரையேற்ற முடியாது!

மேதைகளின் மறைக்கப்பட்ட பழக்கவழக்கங்களில் ஒன்று என்ன தெரியுமா? 

அவர்கள் அனைவரும் தங்களின் இலக்குகளை அடைவதற்காக ஒரு பெருநகரத்திற்கோ (Metropolis) அல்லது ஒரு பல்கலைக்கழகத்திற்கோ புலம்பெயர்ந்து செல்கிறார்கள்!

ஷேக்ஸ்பியர், பெஞ்சமின் பிராங்க்ளின், மற்றும் ஃபிளெமிங்— லண்டன் நகருக்குச் சென்றார்கள்.

வாட்சன் மற்றும் கிரிக் — கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக் கழகத்திற்கு சென்றார்கள்.

லூயிஸ் பாஸ்டர் — லில்லி நகருக்கும், பின்னர் பாரிஸிற்கும் சென்றார்.

மார்க் ஜுக்கர்பெர்க்— சிலிக்கான் வேலிக்குச் சென்றார்.

இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்களின் இளம் பருவத்தில் ஒரு பெருநகரத்திற்கோ, ஒரு பல்கலைக்கழகத்திற்கோ, அல்லது ஒரு பெருநகரத்திற்குள் இருக்கும் பல்கலைக்கழகத்திற்கோ புலம்பெயர்ந்தார்கள்.

"நான் அதிர்ஷ்டத்தை நம்புவதில்லை. அதிர்ஷ்டம் என்பது உழைப்பிற்கான தயாரிப்பும், வாய்ப்பின் தருணமும் சந்திக்கும் புள்ளியாகும்" என்றார் ஓப்ரா வின்ஃப்ரே 2011-ல். 

உண்மைதான், ஆனால் அந்த சந்திப்பு நடக்கும் இடத்திற்கு நீங்கள் முதலில் சென்றாக வேண்டும் அல்லவா? 

ஓப்ரா வின்ஃப்ரே சிகாகோ நகருக்குப் புலம்பெயர்ந்தார்!

மேதைகளும், அவர்களின் மாபெரும் நகரங்களும்

ஏதென்ஸ்: சாக்கிரட்டீஸும் பிளேட்டோவும் அங்கே பிறந்தவர்கள்; ஆனால் அரிஸ்டாட்டில் தனது 17-ஆவது வயதில் அங்கே புலம்பெயர்ந்து சென்றவர்!

லண்டன்: மைக்கேல் ஃபாரடே அங்கே பிறந்தவர்; ஆனால் ஷேக்ஸ்பியர், சார்லஸ் டிக்கன்ஸ், மற்றும் வர்ஜீனியா வுல்ஃப் ஆகியோர் பிற இடங்களிலிருந்து லண்டனுக்கு வந்தவர்கள்.

வியன்னா:  சூபெர்ட் மற்றும் ஷோன்பெர்க் ஆகியோர் அந்நகரத்து உள்ளூர்வாசிகள்; ஆனால் ஹேடன், மொஸார்ட், பீத்தோவன், பிராம்ஸ், மற்றும் மாலர் ஆகியோர் பிற இடங்களிலிருந்து குடிபெயர்ந்தவர்கள்! சிக்மண்ட் பிராய்டும் அப்படித்தான்.

நியூயார்க்: அலெக்சாண்டர் ஹாமில்டன் நியூயார்க்கிற்கு புலம்பெயர்ந்தார். 

நவீன கலை உலகின் மாபெரும் ஆளுமைகளான யாயோய் குசாமா, ஜாக்சன் பொல்லாக், ராபர்ட் மதர்வெல், மார்க் ரோத்கோ, மற்றும் ஆண்டி வார்ஹோல் ஆகியோர் நியூயார்க்கிற்கு புலம்பெயர்ந்தவர்கள். 

1953-ல் ஜப்பானின் கிராமப்புற பழமைவாதச் சூழலிலிருந்து நியூயார்க்கிற்குச் சென்றதைப் பற்றி குசாமா கூறியது: "நான் அங்கிருந்து வெளியேறியாக வேண்டியிருந்தது!"

பல்கலைக்கழகங்களைப் பொறுத்தவரை: ஐசக் நியூட்டனுக்குக் கேம்பிரிட்ஜ் இருந்தது. ஐன்ஸ்டீனுக்கு பெர்லினில் உள்ள மேக்ஸ் பிளாங்க் நிறுவனமும், பின்னர் பிரின்ஸ்டனில் உள்ள உயர்கல்வி நிறுவனமும் இருந்தன. தொழில்நுட்பக் குருக்களான இலான் மாஸ்க், செர்ஜி பிரின், லாரி பேஜ், மற்றும் பீட்டர் தீல் ஆகியோர் ஸ்டான்போர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் கழித்த காலங்கள் முக்கியமானவை.

மேதைகள் ஒரே இடத்தில் தங்குவதில்லை. தங்களுக்கு சாதகமான சூழல் எங்கு இருக்கிறதோ, அங்கே நோக்கி நகர்கிறார்கள்!

மேதாவித்தனத்தின் 'இயக்க விதி' (Genius Anti-inertia Law)

இந்த இடப்பெயர்வு விதியை நாம் "மேதாவித்தனத்தின் இயக்க விதி" (Genius Anti-inertia Law) என்று அழைக்கலாம்.

நிச்சயமாக இந்த விதிக்கு சில விதிவிலக்குகளும் உள்ளன:

ஓஹியோவின் சிறிய நகரமான டேட்டனிலேயே தங்கியிருந்த ரைட் சகோதரர்கள்.

திறந்தவெளிப் புலங்கள் தேவைப்பட்ட தாவரவியலாளர்கள் கிரிகோர் மெண்டல் மற்றும் ஜார்ஜ் வாஷிங்டன் கார்வர்.

இயற்கை ஆராய்ச்சியாளரான டார்வின் மற்றும் வெளிப்புற ஓவியர்களான (Plein air painters) க்ளாட் மோனே, ஜார்ஜியா ஓ'கீஃப் போன்றோர் தங்களின் தொழில்முறைத் தேவை காரணமாக இந்த விதியிலிருந்து விலக்கு பெறுகிறார்கள்.

ஆனால் ஒரு பொதுவான விதியாக,மேதைகள் பண்ணைகளிலேயே தேங்கிவிடுவதில்லை!

'நட்சத்திரங்கள் மின்னும் இரவு' ஓவியத்தை வரைந்த வின்சென்ட் வான்கோ கூட தனது இளம் வயதில் கூறினார்: "மாதத்திற்கு 50 பிராங்குகள் குறைவாகக் கிடைக்கிறது என்பதற்காக என்னை மீண்டும் கிராமத்திற்கே செல்லச் சொல்வது நியாயமில்லை. என் எதிர்கால ஆண்டுகள் அனைத்தும் நான் ஆண்ட்வெர்ப் அல்லது பாரிஸ் போன்ற நகரங்களில் உருவாக்கிக் கொள்ளும் தொடர்புகளோடுதான் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன."

1886-ல் வான்கோ பாரிஸ் நகருக்குக் குடிபெயர்ந்தார்!

அக்காலகட்டத்திலோ அல்லது அதற்குச் சற்றுப் பின்னரோ பாரிஸிற்குப் புலம்பெயர்ந்த மற்ற கலைஞர்கள்:

ஓவியர்கள்:

பிக்காசோ, மார்ட்டிஸ், மோடிக்லியானி, மார்க் சகால், பிராக், பிரான்குசி, ஜோன் மிரோ, மற்றும் டியாகோ ரிவேரா.

இசையமைப்பாளர்கள்: 

க்ளாட் டெபுசி, ஸ்ட்ராவின்ஸ்கி, மற்றும் ஆரோன் கோப்லாண்ட்.

எழுத்தாளர்கள் & கவிஞர்கள்: எஸ்ரா பவுண்ட், அபோலினேர், ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸ், கெர்ட்ரூட் ஸ்டைன், எர்னஸ்ட் ஹெமிங்வே, மற்றும் ஃபிட்ஸ்ஜெரால்ட்.

"நான் பாரிஸுக்குப் போயிருக்காவிட்டால், இன்று யாராக இருக்கிறேனோ அப்படி ஆகியிருக்க முடியாது"* என்றார் மார்க் சகால்.

"நாங்கள் யாராக இருந்தாலும், இறுதியில் பாரிஸிற்கே திரும்பி வந்தோம்" என்றார் ஹெமிங்வே.

மேதைகளை ஈர்க்கும் காந்தச் சக்திகள்

பாரிஸ், இருபதாம் நூற்றாண்டின் நியூயார்க், அல்லது இன்றைய சிலிக்கான் வேலி போன்ற பெருநகரங்களை நோக்கி ஒரு மேதையை ஈர்ப்பது எது?

வரலாற்றுப் பூர்வமாக படைப்பாற்றல் மிக்க நகரங்கள் அனைத்தும், பல்வேறு பின்னணிகளைக் கொண்ட மனிதர்கள்—பெரும்பாலும் புதிய புலம்பெயர்ந்தோர்கள்—தங்களின் மாறுபட்ட சிந்தனைகளோடு ஒன்றிணையும் 'சந்திப்புப் புள்ளிகளாகவே' (Crossroads) இருந்துள்ளன!

புதிதாக வருபவர்கள், ஏற்கனவே உள்ள அறிவு சூழலில் புதிய சிந்தனைகளை விதைக்கிறார்கள்.

அதன் மூலம் புதிய சிந்தனை முறைகள் பிறக்கின்றன. 

உலகெங்கிலும் உள்ள மிகச் சிறந்த தொழில்நுட்ப மூளைகளைச் சிலிக்கான் வேலி 'H-1B விசா' மூலம் ஈர்க்கிறது.  இது உயர்திறன் கொண்ட வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் குடியேற்றத்தை அனுமதிப்பதால் "மேதாவி விசா" (Genius visa) என்றே அழைக்கப்படுகிறது.

"நாகரிகத்தின் அனைத்து மாபெரும் முன்னேற்றங்களும் சர்வதேசத்தன்மை உச்சத்தில் இருந்த காலகட்டங்களிலேயே நிகழ்ந்துள்ளன" என்றார் வரலாற்றாசிரியர் கென்னத் கிளார்க்.

இறுதியாக, இத்தகைய மாறுபட்ட சிந்தனைகள் ஒன்றோடொன்றுக் குறுக்கு விசாரணை (Cross-pollinate) செய்யப்பட வேண்டுமானால், அங்கே அரசு சார்ந்த தடைகள் இருக்கக் கூடாது. 

"சுதந்திரமான வளி மண்டலத்தில் மட்டுமே மேதாவித்தனத்தால் சுதந்திரமாக மூச்சுவிட முடியும்" என்றார் ஜான் ஸ்டூவர்ட் மில்.

அதேபோல, அது ஊக்குவிக்கப்படவும் வேண்டும்! 

சிலிக்கான் வேலி முதலீட்டாளர்கள் உலகின் எந்த இடத்தையும் விட அதிகத் துணிகர முதலீட்டு நிதியை (Venture capital) வழங்குகிறார்கள். 

நிதி ஆதரவு, புதிய யோசனைகளுக்கான அணுகல், கருத்து சுதந்திரம், ஆரோக்கியமான போட்டி, மிகச்சிறந்தவர்களுடன் தன்னைச் சோதித்துப் பார்க்கும் வாய்ப்பு—இவையே மேதைகளை ஈர்க்கும் ஈர்ப்பு விசைகளாகும் (Gravitational forces).

அடுத்த சிலிக்கான் வேலி எங்கே?

அந்த நகரம் எவ்வளவு பெரியதாக இருக்க வேண்டும்? ஒரு 'மையப் புள்ளியை' (Critical mass) அடையும் அளவுக்குப் பெரியதாக இருக்க வேண்டும்!

ஒரு இசையமைப்பாளருக்கு திரையரங்குகள், கலைஞர்கள், தயாரிப்பாளர்கள், பார்வையாளர்கள் மற்றும் விமர்சகர்கள் தேவை.

ஒரு ஓவியருக்கு சக கலைஞர்களின் ஆதரவு மட்டுமன்றி, முகவர்கள், கலைக்கூடங்கள், விழாக்கள், காட்சி இடங்கள் மற்றும் கலைப் புரவலர்கள் தேவை.

ஒரு தொழில் நுட்ப பொறியாளருக்குப் பிற பொறியாளர்கள், உபகரணங்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சிப் பணம் தேவை.

அவர்கள் அனைவருக்கும் போட்டியாளர்களும் தேவை, வேலைகளும் தேவை!

வாய்ப்புகளின் திரட்சியே (Agglomeration of opportunity) மேதைகளை நகர வைக்கிறது.

மேதைகளைப் போலவே, இந்தப் படைப்பாற்றல் மையங்களும் எப்போதும் நகர்ந்துகொண்டே இருக்கின்றன. 

வரலாற்றுப் பூர்வமாக அவை கிழக்கிலிருந்து மேற்காக நகர்ந்து வந்துள்ளன: 

சீனாவிலிருந்து மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்கும், ஐரோப்பாவிற்கும், ஐக்கிய ராஜ்யத்திற்கும், அமெரிக்காவின் கிழக்குக் கரைக்கும், பின்னர் மேற்குக் கரைக்கும் நகர்ந்துள்ளன.

அடுத்த சிலிக்கான் வேலி எங்கே உருவாகும்? 

மேதாவித்தனம் ஒரு முழு வட்டமடித்து மீண்டும் ஆசியாவிற்கே திரும்புமா? 

அது ஏற்கனவே சிங்கப்பூரில் உருவெடுத்துவிட்டதா? 

பாரிஸ் சுற்றுலா பயணிகளால் நிறைந்து வழியும் நிலையிலும், நியூயார்க்கின் வாடகைகள் விண்ணைத் தொடும் நிலையிலும்—அடுத்த கண்டுபிடிப்பு மையம் எங்கே அமையும்?

இந்தக் கேள்விக்கான விடையை தெரிந்து கொள்ள, அந்த ஓய்வில்லாத மேதைகளை பின் தொடருங்கள்! அல்லது, அதைவிடச் சிறந்த வழி: 

அந்த சாதகமான காற்று எந்தத் திசையில் வீசுகிறது என்பதைக் கணித்து, பெட்டியைக் கட்டிக்கொண்டு, மற்றவர்களுக்கு முன்பாகவே அங்கே போய் இறங்குங்கள்!

-படித்தது

வேலைக்கான ஒரு விண்ணப்பத்தில், "நீங்கள் எப்போதேனும் கைது செய்யப்பட்டுள்ளீர்களா?" என்று ஒரு கேள்வி இருந்தது. அக்கேள்விக்கு, "இல்லை" என்று விண்ணப்பதாரர் பதிலளித்தார். முதல் கேள்வியின் தொடர்ச்சியாக, இரண்டாவது கேள்வி, "ஏன்?" என்று இருந்தது. இதற்கு விடையளிக்க வேண்டியதில்லை என்பதை உணர்ந்திராத அந்த "நேர்மை"யான, வெகுளியான விண்ணப்பதாரர். "ஏனென்றால், நான் ஒருபோதும் பிடிபடவில்லை என்று நினைக்கிறேன்," என்று எழுதினார்.

கவலை என்பது ஒருஆடுகுதிரை மாதிரிதான்.இருக்கும் இடத்திலேயே நம்மை உட்கார வைத்துவிட்டு எங்கேயோ நம்மை அழைத்துச் செல்வதைப் போன்ற போலியான எண்ணத்தை உருவாக்கிவிடும்.அதில் ஆடி ஆடி நம் நேரத்தை வீணாக்குகிறோம்-சுகபோதானந்தா

அதிகம் கேள்

அதிகம் கேளுங்கள்; குறைவாகப் பேசுங்கள்

இன்றைய காலத்திய உரையாடல்கள், ஒருவர் பந்தைத் திருப்பி அடிக்காமலேயே அடுத்த பந்தை எப்படிப் போடுவது என்று யோசித்துக்கொண்டிருக்கும் டென்னிஸ் போட்டிகளைப் போல மாறிவிட்டன.

ஆனால், உண்மையாகவே கேட்கத் தெரிந்த ஒருவர் நம்மிடம் பேசும்போது, அந்த அனுபவமே வித்தியாசமாக இருக்கிறது. குறுக்கிடாமல் கேட்பார்கள். நாம் சொல்வதை முடிப்பதற்குள் தங்களுடைய கதையைச் சொல்ல அவசரப்படமாட்டார்கள். நம்முடைய மோசமான நாளைவிட தங்களுடைய மோசமான நாளை உயர்த்திக் காட்டவும் முயலமாட்டார்கள்.

வேலை தொடர்பான ஒரு மின்னஞ்சல் உங்களுக்கு ஏற்படுத்திய மன அழுத்தத்தைப் பற்றி நீங்கள் சொல்லும்போது, நீங்கள் பாதியிலேயே இருக்கும்போது,

“அட, எனக்கும் அதே மாதிரிதான் நடந்தது…”

என்று தங்கள் அனுபவத்தைத் திணிக்காமல், நீங்கள் சொல்லி முடிக்கும் வரை அமைதியாகக் கேட்பார்கள்.

உங்கள் தருணத்தை அவர்கள் தங்களுக்கான தருணமாக மாற்றிக்கொள்ள மாட்டார்கள். அதனால்தான், அவர்களுடன் பேசிவிட்டு வரும்போது நம்முள் ஒரு நல்ல உணர்வு தங்குகிறது.

ஏன்?

ஏனெனில் கேட்பது என்பது குறைத்து மதிப்பிடப்படும் ஒரு வகையான அன்பு.

சில நேரங்களில், பேசாமல் ஒரு கணம் அமைதியாக இருப்பதும், ஒருவருடைய உணர்வுகளுக்கு இடம் கொடுப்பதும் நம்மை இன்னும் அழகாகக் காட்டுகிறது.

மனிதனுக்கு இரண்டு காதுகளும், ஒரு நாவும் இருப்பதற்கும் ஒரு காரணம் இருக்கிறது.

அதனால், குளிர்ச்சியாகவும் முதிர்ச்சியாகவும் இருப்பவர்கள்,

தாங்கள் பேசுவதைவிட அதிகமாகக் கேட்கிறார்கள்.

கேளுங்கள். புரிந்துகொள்ளுங்கள். அதன் பிறகு பேசுங்கள்.

ஆங்கிலத்தில் Nadeem

நான் போன நேரம்ரூமி செருப்பில்ஆணி அடித்துக் கொண்டிருந்தார்வலிக்காதா? என்றேன்ஆணிக்கும் தான் வலிக்கும்சுத்திக்கும் தான் வலிக்கும்கைக்கும் தான் வலிக்கும்வலியில்லாமல்என்னதான் நடக்கும்என்றார் ரூமி-ஈரோடு தமிழன்பன்

தாவோ

ஒரு நாள் இளவரசன் ஒருவன் தன் படைகளோடு காட்டிற்கு சென்றான். அவனைப் பார்த்ததும் மரக்கிளைகளில் விளையாடிக் கொண்டிருந்த குரங்குகள் எல்லாம் ஓடிவிட்டன. ஆனால் ஒரே ஒரு குரங்கு மட்டும் இவனைப் பற்றி கவலைப்படாமல் மரத்துக்கு மரம் தாவிக் கொண்டிருந்தது. அது அந்த இளவரசனக்கு எரிச்சலை ஏற்படுத்த அந்த குரங்கை நோக்கி அம்பை எய்தான்.

 அந்த குரங்கு தன்னை நோக்கி பாய்ந்து வந்த அம்பை கையால் பிடித்து தூர வீசியது. கோபம் அடைந்த இளவரசன் தன் படைவீரர் அனைவரையும் அழைத்து குரங்கை கொல்ல உத்தரவிட்டான். அடுத்த கணம் நூற்றுக்கணக்கான அம்புகள் பாய குரங்கு அந்த இடத்திலேயே உயிர் விட்டது. ஒருவனுக்கு திறமைகள் இருந்தால் அதை அத்தனை பேருக்கும் விளம்பரமாய் காட்டக்கூடாது. அதுவே அழிவுக்கு காரணம் ஆகிவிடும்.

-தாவோ

விக்னேஷ்

ஒரு மான் சிங்கத்தைப் பார்த்தால் மட்டுமே பயந்து ஓடும்..

ஆபத்து நீங்கிய பின், அமைதியாகப் புல் மேயத் தொடங்கிவிடும். 

ஆம், மனிதர்களைத் தவிர மற்ற எல்லா உயிரினங்களும் 

நேற்றைய பற்றிய கவலைகளையும் 

நாளையைப் பற்றிய பயங்களையும் பற்றி யோசிக்காமல் நிகழ்காலத்தில் மட்டுமே வாழ்கிறது..

ஆனால் மனிதன் மட்டுமே

"நாம் ஒருநாள் இறந்துபோவோம்" என்ற உண்மையை முன்கூட்டியே உணர்ந்த ஒரே உயிரினம்..

எதிர்காலம் பற்றிய சிந்தனை வந்தவுடனே, மரண பயமும் வந்துவிட்டது. தான் சேர்த்து வைத்தது, நேசித்தது எல்லாம் ஒருநாள் தன்னை விட்டுப் போய்விடும் அல்லது தான் அவற்றை விட்டுப் போக வேண்டும் என்ற நிதர்சனம், அவனுக்குள் ஒரு மாபெரும் இருத்தலியல் வலியை உருவாக்குகிறது..இந்த வலியிலிருந்து தப்பிக்கவே அவன் மறுபிறப்பு, சொர்க்கம்,கடவுள் போன்ற தத்துவங்களைத் தேடினான்..

பசி, தாகம், பாதுகாப்பு என்ற அடிப்படைத் தேவைகள் நிறைவேறியவுடன் மனித மூளை அமைதியாக இருப்பதில்லை. 

"நான் ஏன் இங்கே இருக்கிறேன்? 

என் வாழ்வின் அர்த்தம் என்ன?" 

என்பதைப் போன்ற பதில் இல்லாத கேள்விகளை கேட்கத் தொடங்கியது.

பிரபஞ்சத்திற்கு எந்த நோக்கமும் இல்லை..ஆனால் மனிதனுக்கு மகிழ்ச்சியாய் இருக்கவும் அழுது புலம்பவும் ஏதோ ஒரு காரணம் தேவைப்படுகிறது.. எல்லாவற்றிலும் ஒரு நோக்கம் அல்லது 'அர்த்தம்' தேவைப்படுகிறது. இந்த முரண்பாடுதான் மனிதனின் ஆகப்பெரிய உளவியல் துயரம்..

நாம் எப்போதும் எதன் மீதோ தீராத ஆசையை வளர்த்துக் கொண்டே இருக்கிறோம்.. தொடர்ந்து ஆசைப்படுவதும், ஒன்று கிடைத்ததும் மற்றொன்றைத் தேடுவதிலும் 

"இந்த உலகம் என்பது நமது சிந்தனையின் பிரதிபலிப்பே என்ற உண்மை புரியும்போது ஏமாற்றமும் சலிப்புமே எஞ்சி நிற்கிறது!

மனிதன் தன் சிந்தனைகளைப் பகிர்ந்துகொள்ள மொழியைக் கண்டுபிடித்தான். 

ஆனால், எவ்வளவுதான் வார்த்தைகளைக் கோர்த்தாலும் தனக்குள் இருக்கும் அந்த ஆழமான வெறுமையை, துயரத்தை இன்னொருவருக்கு முழுமையாகக் கடத்த முடிவதில்லை என்பதே நிதர்சனம்.. கூட்டமாக வாழ்ந்தாலும், ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒரு தனித்தீவுதான்!

தனிமையைப் போக்கிக் கொள்ளும் முயற்சிகளில் தான்  கலையும், கவிதைகளும், காதலும் பிறந்தன..

கற்பனைத் திறன் மட்டுமே அவனுக்கு சிறகுகள் கொடுத்தது.. கலைகளை கற்றுக்கொள்ள நிர்பந்தித்தது..

நிரந்தர தப்பித்தல் மரணம் என்றாலும் தற்காலிக தப்பித்தல் மகிழ்ச்சிக்கான வழி என்று உரைத்துச் சொன்னது..

ஆனால் நம் சிந்தனைகளை நாம் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதை விட நிகழாத ஒன்றை யோசித்து நிகழ வாய்ப்பே இல்லாத ஒன்றை அதிகதிகமாக சிந்தித்து நம்மை நாமே நொந்து கொள்கிறோம்..

நமக்குள் மகிழ்ச்சியை விதைப்பவைகளை சிந்திப்பதும் 

இந்த நொடியில் வாழ்வது மட்டுமே மகிழ்ச்சியான வாழ்விற்கு அடிப்படை! 

சிந்தனை என்பது மனிதனுக்குக் கிடைத்த வரம் மட்டுமல்ல..

அது அவன் சுமக்க வேண்டிய ஒரு  சிலுவையும்கூட..!

- விக்னேஷ்வரன்

book-49

Reading_Marathon2024

#24RM050

Book No:36/100+

Pages:-247

திருநெல்வேலி எழுச்சியும் வ உ சி யும் 1908

-ஆ.இரா வேங்கடாசலபதி

வரலாறு என்பது நாம் தெரிந்து கொண்ட வரலாற்றை விட நாம் அறிந்து கொள்ளும் வரலாற்றை மீண்டும் நம் மனதில் கட்டமைக்கிறோம். நேற்று திருச்செந்தூர் செல்லும் வழியில் பாரதியாரின் இல்லத்துக்குச் சென்றிருந்தபோது கிடைத்த தகவல்.. அது பாரதியாரின் தாயார் வீடு அவரின் தந்தை வீடு சீவலப்பேரில் உள்ளது. அப்போதே வீட்டோட மாப்பிள்ளையாக வந்ததால் அந்த வீட்டிலேயே இறுதிவரை பாரதியாரின் தந்தை இருந்தார் என்பதுதான். இவ்வாறு வரலாற்றை மீளாய்வு செய்து கேட்கும்போது உண்மையான வரலாறு நமக்குத் தெரிய வருகிறது.

தமிழை தமிழ் படித்தவர்கள் மட்டுமல்லாது பொறியியல் படித்தவர்களும் தமிழ் இலக்கிய உலகுக்கு சேவை செய்வது போலத்தான்..சலபதியும் வணிகவியல் படித்து வரலாற்று துறைக்கு பெருமை சேர்க்கும் விதமாக இந்த ஆய்வு நூல் விளங்குகிறது.

நூலின் துவக்கத்தில் 1908 ஆம் ஆண்டு சுதேசி இயக்கத்தின் உச்சகட்டமாக மார்ச் 12ஆம் தேதி வ உ சி சுப்பிரமணிய சிவாவும் பத்மநாப அய்யங்கார் கைது செய்ததை அடுத்து..ஊரில் நடைபெற்ற எழுச்சிகளை விவரிக்கும் விதமாக இருக்கிறது. இதனை அரசாங்க அலுவலகத்தில் ஆவணங்களிலும் திருநெல்வேலி கலகம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. மக்கள் எழுச்சி என்ற போது வெள்ளையர் தமக்கும் அதிகாரத்தின் கிளர்ச்சியாகவும் கண்டமையால் கலகம் என்றே வருணித்தனர். ஆனால் எழுச்சி என்பதே மிகவும் பொருத்தமானது என்று கூறுகிறார் ஆசிரியர்.

இந்த எழுச்சியின் பின்னால் சுதேச இயக்கத்தில் இந்தியாவில் பல இடங்களில் போராட்டங்கள் வலுவாக நடைபெற்றது. தமிழகத்தில் அப்போது அமைதி பூங்காவா இருந்தது அடுத்து சுதேசி இயக்கம் வந்தபின் தான் கிளர்ச்சிகள் ஆரம்பித்தன.

வ உ சி யோடு இணைந்து சுப்பிரமணிய சிவாவும் வந்தது அந்தப் பகுதி மக்களிடையே புது உத்வேகத்தை தந்தது. பொதுக்கூட்டங்கள் நடைபெற்றது கருத்தாழமிக்க உரைகள் மக்களை சிந்திக்க தூண்டின. அதோடு கப்பல் கம்பெனியும் ஆரம்பித்தது அன்றைய அரசுக்கு பெரும் தலைவலியாக இருந்தது. தூத்துக்குடியில் தடை மீறி போராட்டத்தில் பொதுக்கூட்டங்கள் நடைபெற்றது. அறிந்த வின்ச் அவர்கள் வ.உ.சிக்கு மிரட்டல் விடுத்தார். ஆயினும் மிரட்டலுக்கு பணியாத நிலையில் அவரை கைது செய்து பாளையங்கோட்டை சிறைக்கு அழைத்து செல்லப்பட்டனர். ஆயினும் பிணை வழங்க மறுத்தாலும் பத்மநாப ஐயங்கார் மட்டும் விடுதலை ஆனார். ஜூலை 7ஆம் தேதி வ உ சிக்கு இரட்டையாளர் தண்டனையும் சிவாவுக்கு 10 ஆண்டு விதித்தது.

மறுநாள் ஊரில்  கிளர்ச்சி செய்ய ஆரம்பித்தனர் இந்து கல்லூரியில் மாணவர்களும் ஆசிரியர்களும்.

காவல் நிலையத்தில் சென்று வந்தே மாதரம் முழங்கியவாறு காவல் நிலையத்தை முற்றுகையிட்டு, மருத்துவ நிலையத்தை முற்றுகை இட்ட சிலரையும் கைது செய்தனர்.மின் கம்பிகள் அறக்கப்பட்டன.தெருவிளக்கு ஏறத்தாழ அனைத்தும் உடைக்க பட்டன. எல்லாம் காரணம் வ உ சி ஏற்படுத்திய எழுச்சிகரமான பேச்சை கேட்டு மாணவர்கள் பலரும் விடுதலைப் போராட்டத்தில் தீவிரமாய் பங்கு கொண்டதே ஆகும். நெல்லையில் நடந்த துப்பாக்கிச் சூட்டில் மூன்று பேர் இருந்ததாக செய்திகள் தெரிகிறது தச்சநல்லூரிலும கிளர்ச்சிகள் தொடர்ந்தவாறு இருந்தன.

வணிகர்கள் அனைவரும் கடைகளை அடைத்து விட்டு நெல்லைக்கு வந்து தூத்துக்குடி வணிகர்கள் கடைக்காரர்களை கடைகளை மூடுமாறு தூண்டியதே துவக்க புள்ளியாக அமைந்ததாக சொல்கிறார். அன்றைய நெல்லை மாவட்டத்தில் மொத்தம் இருந்த ஐரோப்பியர்கள் 397 பேர் மட்டுமே .இங்கிருக்கும் மக்கள் எழுச்சி தொடர்ந்து நிகழ்ந்தால் என்ன செய்வது என்று அதிகாரிகள் கையை பிசைந்தனர்.

ஆனாலும் கிளர்ச்சிக்குப் பிறகு கைது செய்வோர் எண்ணிக்கை அதிகரித்த வண்ணம் இருந்தது. திருநெல்வேலி 57 பேரும் தூத்துக்குடியில் 36 பேரும் கைதாக 27 பேர் தண்டனை அடைந்தனர். எழுச்சியை கட்டுப்படுத்த உதவிய போலீசாருக்கு பரிசுகளையும் அரசாங்கம் வழங்கியது.

திருநெல்வேலி கஷ்ட நிவர்த்தி நிதியை திரட்டுவதற்கு அனைவரும் மயன்றனர் அதில் வந்த தொகையையும் முக்கிய பிரமுகஸ்தர்கள் அனுப்பிய நன்கொடையும் அது தெளிவாக விரித்துள்ளார். கலகத்தை தொடர்ந்து வழக்கு விசாரணையும் தொடர்ந்து நடைபெற்றது கழகத்தில் ஈடுபட்ட மக்களுக்கும் தண்டனை கிடைத்தது. வழக்கின் முடிவில் 32 பேர் எழுச்சிக்கு காரணமாக குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் ஆனவர்கள் கலவரத்துக்கு முழு முதற்காரணம் வ.உ.சி.எம் சுப்பிரமணிய சிவாவும் என்ற குற்றம் சாட்டப்பட்டனர் நீதிபதி. இதில் முதலாதவர் ஏட்டு குருநாதய்யர் அவரின் பின்புறம் என்ன என்பதையும் விரிவாக ஆய்வு செய்கிறது. அவருக்கு ஏழு ஆண்டுகள் நாடு கடத்தல் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. இவரின் வரலாற்றை அறியும் போது மிகவும் வியப்பாக இருந்தது. 

அதேபோல லோகநாத ஐயர் சங்கரநாராயண அய்யர் சங்கரநாராயணன் பிள்ளை மற்றும் சிறை கைதிகள் பற்றியும் இந்த நூல் விரிவாக பேசுகிறது. .பொதுவாக கைதானவர்களை பற்றி மட்டுமே பேசாமல் கைதுக்கு பின்புலமாய் யார் இருந்தார்கள் என்பதை குறித்தும் ஆய்வு செய்கிறது. வ உ சிக்கு ஆதரவாக எதிராக ஆஜரான வக்கீல்கள் அவர்களின் சம்பளத்தொகை முதல் கொண்டு என்ன ஒவ்வொரு நாளையும் விவரிக்கிறது. 

தமிழகத்தில் இப்படி ஒரு எழுச்சியா என்பது மற்ற மாநிலங்கள் திரும்பிப் பார்க்கவும் அளவிற்கு திருநெல்வேலியில் இருந்தது என்று கூறுகிறார். ஆறு மாதத்திற்குப் பிறகு லாலி கவர்னர் நெல்லை வந்தார். அதற்குப்பின் தண்டகாவல்படை விளக்கிக் கொள்ளப்பட்டது. தண்டக்காவல் படை என்பது குற்றச்செயலில் ஈடுபட்டால் அல்லது கிளர்ச்சி செய்தால் மொத்த ஊரையுமே குற்றவாளியாக கருதி கூட்டு தண்டனை விதிப்பது இதுவாகும்.

இச்செய்திகள் எல்லாம் சுதேசி,இந்து நாளிதழ் விரிவாக பதிவு செய்தனர். பாரதி நடத்திய இந்தியா இதழ் சுதேசி இயக்கத்தின் அரிய கருவூலமாக சலபதி கூறுகிறார்.

வ உ சி யின் மனநிலை எவ்வாறு இருந்தது என்பது ஒரு கதாநாயகனுக்கு உரிய அம்சத்தோடு விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. கிளர்ச்சியை கண்டு செய்திகளை கேட்டதும் குடும்பத்தினரை பாதுகாப்பான இடங்களுக்கு செல்ல வைத்ததும் அறிய முடிகிறது. தம்மோடு சேர்ந்து சிறை கைதிகள் அதிகம் வருவதுகண்டு கவிதை நடையிலேயே வீரமிக்க பாடல்களை சொல்லி இருக்கிறார். அதன் பின்பு கடித போக்குவரத்து மூலம் சுதேச இயக்க நிலைப்பாட்டினையும், குடும்பத்தாரின் எண்ணங்களையும், மற்றும் உள்ள தலைவர்களின் நிலையும் அறிந்து கொள்ள உதவியது.

இந்த எழுச்சி ஏற்படுத்திய மாற்றங்கள் என்னென்ன கிடைத்த விடுதலை உணர்வு என்ன, மக்களின் மனதில் தோன்றிய கருத்துக்கள், மக்களின் கைதுகள், ஆங்கில அரசின் திட்டங்கள் என்பனை பற்றி எல்லாம் விரிவாக இறுதி அத்தியாயத்தில் பேசுகின்றது. கரூரில் திருவனந்தபுரத்திலும் இந்த எழுச்சி ஆதரவாக ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடைபெற்றன தெரிய வருகிறது. அதை தொடர்ந்து திலகரும் சில மாதங்களுக்குப் பிறகு கைது செய்யப்பட்டபோது, ரஷ்ய புரட்சியாளர் லெனின் உடன் கடிதப் போக்குவரத்து நடைபெற்றதும் அறிய முடிகிறது.

வ உ சி யும் சுப்பிரமணிய சிவாவும் விடுதலை ஆன பின்பு அவர்களை முடக்கி போட்டு விட்டது. காந்தி யுகத்தின் எழுச்சி சுதேசி இயக்க பல அரசியல் செயல்பாட்டாளர்களை நிலைகுலைய வைத்தது. பலர் காந்தி வழிக்கு திரும்பியதால் இவர்களால் தொடர்ந்து இயங்க இயலாமலும் போய்விட்டது.

அதன் பின்பு வந்தவர்களும் திருநெல்வேலியில் எழுச்சியை பற்றி தொடர்ந்து கொண்டு செல்ல இயலவில்லை இவை வெற்றியா தோல்வியா என்ற கருத்து மட்டும் கேள்வி மட்டும் எஞ்சி நிற்பதாக சொல்லி இருக்கிறார். ஆனாலும் இந்த திருநெல்வேலி புரட்சி தமிழகத்தில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. அகில இந்திய அளவில் பேச வைத்தது. துவக்க நிலையிலேயே இந்த எழுச்சி மக்களிடையே தன்னம்பிக்கை வளர்த்தது. தமிழகத்தின் தென்பகுதியில் இதன் தாக்கம் அதிகம் இருந்ததை உணர முடிகிறது.

ஆய்வு நூலுக்குரிய அத்தனை அம்சங்களும் இருக்கிறது. ஒவ்வொரு பத்தியின் முடிவிலும் இது எங்கிருந்து எடுக்கப்பட்டது, இதன் ஆய்வு நூல்கள் என்னென்ன என்பதையும ,பிற்சேர்கை நூல்கள் எவை என்பதனையும் அறிய முடிகிறது. விரிவான ஆய்வு பார்வை இருந்தால் மட்டுமே இது போன்ற நூல்களும் வரலாற்று உண்மைகளையும் மீண்டும் படிப்பது சாத்தியமாகும் 

தொடர்ந்து வாசிப்போம் 

தோழமையுடன் மணிகண்ட பிரபு

ஆங்கில கட்டுரை

மனித வரலாற்றிலேயே மிகப்பெரிய கவனச் சிதறல் நெருக்கடியின் காலத்தில் நாம் வாழ்கிறோம்.

ஒவ்வொரு காலையும் நீங்கள் விழித்தெழும்போது, உங்கள் கவனத்தையும் விழிப்புணர்வையும் கவர்ந்து செல்லும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு உலகையே எதிர்கொள்கிறீர்கள்.

உலகின் மிகச் சிறந்த பொறியாளர்களில் ஆயிரக்கணக்கானோரும், கோடிக்கணக்கான டாலர்கள் மதிப்புள்ள கணினிச் செயலாக்கத் திறனும், ஒரே ஒரு நோக்கத்திற்காகவே இப்போது செயல்படுகின்றன: உண்மையில் முக்கியமல்லாத விஷயங்களில் உங்கள் பார்வையை நிலைநிறுத்தி வைப்பது.

பொய்கள், தவறான கூற்றுகள், தரமற்ற ஆலோசனைகள் இவ்வளவு அதிகமாகிவிட்டன; எதை நம்புவது என்பதையே நம்மால் உறுதியாக அறிய முடியாத நிலை உருவாகியுள்ளது.

அதுமட்டுமல்ல, நாம் நம் நேரத்தின் பெரும்பகுதியை இணையத்தில் செலவிடுவதால், நம் மனத்தின் மீது நிகழும் இந்தத் தொடர்ச்சியான தாக்குதல்கள் தெளிவாகச் சிந்திக்கும் நமது திறனையே மெதுவாகச் சிதைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன.

நமது நலனில் உண்மையான அக்கறை இல்லாதவர்களிடமே, நமது மனத்தின் சாவியை நாமே ஒப்படைத்துவிட்டோம்.

ஸ்டோயிக் தத்துவஞானி Epictetus இதே பிரச்சினையை இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சுட்டிக்காட்டினார். அவர் கூறுகிறார்:

"யாராவது உங்கள் உடலை ஒரு வழிப்போக்கனிடம் ஒப்படைத்தால், நீங்கள் கோபப்படுவீர்கள். ஆனால், சந்திக்கும் ஒவ்வொருவரிடமும் உங்கள் மனதை ஒப்படைத்து, அவர்கள் அதை விரும்பியபடி குழப்பவும் கலக்கவும் அனுமதிப்பதில் உங்களுக்கு வெட்கமாக இல்லையா?"

சிந்திக்கும் திறனை இழந்துவிட்டால், உங்கள் வாழ்க்கையை உங்கள் விருப்பப்படி வாழும் திறனையும் இழந்துவிடுகிறீர்கள்.

அப்போது உங்கள் வாழ்க்கையின் ஓட்டுநர் நீங்கள் அல்ல; வெறும் பயணியாக மட்டுமே மாறிவிடுகிறீர்கள்.

இந்தச் சத்தமும் சிதறலும் நிரந்தரமாகிவிடும் முன்பே, நமது மனத்தின் வடிகட்டும் திறனை நாம் சரிசெய்ய வேண்டும். இல்லையெனில், மிகவும் ஆபத்தான ஒரு வலையில் நாம் சிக்கிக்கொள்வோம்.

திறமை பற்றிய மாயை

நாம் அடிக்கடி தகவல்களை நுகர்வதையே திறமை பெறுவதுடன் குழப்பிக்கொள்கிறோம்.

நீங்கள் ஐந்து செய்திமடல்களைப் படிக்கிறீர்கள். மூன்று பாட்காஸ்ட்களைக் கேட்கிறீர்கள். காலையிலான தலைப்புச் செய்திகளை விரைவாகப் பார்வையிடுகிறீர்கள்.

அதனால், "நான் எல்லாவற்றையும் தெரிந்துகொண்டு இருக்கிறேன்; நிகழ்வுகளைப் பின்தொடர்கிறேன்" என்று உங்களுக்குத் தோன்றலாம்.

ஆனால், அந்தத் தகவல்கள் நீண்ட காலத்தில் உங்கள் நடத்தை அல்லது வாழ்க்கை முறையில் எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை என்றால், நீங்கள் உண்மையில் எதையும் கற்றுக்கொள்ளவில்லை.

நீங்கள் செய்தது, அதிகச் செலவுள்ள ஒரு பொழுதுபோக்கில் பங்கேற்றது மட்டுமே.

செயலாக மாறாத தகவல் என்பது வெறும் சுமை. அது மனதை நிரப்பும் தேவையற்ற குப்பை மட்டுமே.

நோபல் பரிசு பெற்ற பொருளாதார அறிஞர் Herbert A. Simon பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பே கூறியிருந்தார்:

"தகவல்கள் பெருகும்போது, கவனம் வறுமையடைகிறது."

-Darius Foroux

மனிதர்கள் அனைவரும் கைவிடப்பட்டவர்கள். நம்மையுமறியாமல் நாம் இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் தூக்கி எறியப்பட்டு இருக்கிறோம். நாம் அனைவரும் வாழ்க்கை மேடைக்கு தரதரவென்று இழுத்து வரப்பட்டிருக்கும் நடிகர்கள். நமக்கு நம்முடைய வசனங்கள் பற்றிய அறிதல்கள் இல்லை. நமக்காக அந்த வசனத்தை யாரும் எழுதவுமில்லை; சொல்லிக் கொடுப்பதற்கும் ஆள் இல்லை. நம் வசனங்களை நாமே பேசி நம்முடைய வாழ்க்கையை நாம்தான் அமைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.அர்த்தங்கள் அற்ற ஓர் உலகில் மனிதன் அந்நியனாகவே வாழ்கிறான். ஜீன்-பால் சார்த்ரே.

48

பிளவு

எஸ்.எல்.பைரப்பா

எஸ்.எல். பைரப்பா எழுதி, ஜெயா வெங்கட்ராமன் தமிழில் மொழிபெயர்த்த 'பிளவு' நாவல், நவீன சமூகத்தில் மனித உறவுகளுக்கு இடையே ஏற்படும் விரிசல்களையும், சட்டத்திற்கும் யதார்த்தத்திற்கும் இடையிலான போராட்டத்தையும் மிக நுணுக்கமாகப் பேசுகிறது. மொழிபெயர்ப்பு என்ற எண்ணமே ஏற்படாமல் அடுத்தடுத்த சம்பவங்கள் முந்தைய சம்பவங்களின் நீட்சியாக ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் விரிகிறது

ஒரு தொழிற்சாலையின் உரிமையாளரான ஜெயகுமார், அவனது குடும்பம், மற்றும் பேராசிரியை இலா ஆகியோரின் வாழ்க்கைப் பாதையில் நிகழும் 'பிளவுகளை' இந்த நாவல் மையமாகக் கொண்டுள்ளது.

நாவலின் தொடக்கத்திலேயே ஜெயகுமார் தனது இரண்டாவது மனைவி மங்களாவால் உள்நோக்கத்துடன் ஒரு பொய் வழக்கில் சிக்கவைக்கப்பட்டு சிறைக்குச் செல்கிறார். ஜெயகுமாரின் முதல் மனைவி வைஜெயந்தி, அவரோடு இணைந்து கம்பெனியை வளர்த்தவர். அவளது மறைவிற்குப் பிறகு, தனது தனிச்செயலாளரான மங்களாவைத் திருமணம் செய்கிறார். ஆனால், இந்தத் திருமணம் அன்பினால் உருவானது அல்ல, மாறாக மங்களாவின் திட்டமிட்ட 'சட்ட வலை' என்பதை ஜெயகுமார் பின்னாளில் உணர்கிறார்

ஜெயகுமார் மங்களாவுடன் கொண்ட தற்காலிக உடல் உறவின் விளைவாக அவள் கர்ப்பமடைகிறாள். இதனைத் திருமணத்தில் முடிக்க மங்களா விரும்புகிறார். தனது கௌரவத்தைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளவும், சிறை செல்வதைத் தவிர்க்கவும் ஜெயகுமார் மங்களாவைத் திருமணம் செய்ய நிர்ப்பந்திக்கப்படுகிறார்

இந்நாவல் நவீன பெண்ணியச் சிந்தனைகளையும், அவை சில நேரங்களில் எவ்வாறு தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பதையும் விவாதிக்கிறது. மங்களா மற்றும் வழக்கறிஞர் சித்ரா ஹசூர் போன்ற கதாபாத்திரங்கள் சட்டத்தின் துணையுடன் ஜெயகுமாரை முடக்குகின்றனர். டெல்லியில் நடைபெறும் கசப்பான சம்பவத்தினால் சிறைதண்டனை பெறுவதோடு தனது தொழிற்சாலையையும் இழக்கிறார்.

நியாயம், அநியாயம், மதிப்பு, மரியாதை இதெல்லாம் சட்டத்துக்குச் சம்பந்தப்பட்டது இல்லை. இருக்கற சட்டத்தை உபயோகிச்சுக்கிட்டு ஒவ்வொரு குழுவும் எவ்வளவு பலன்பெற முடியுமோ அது எங்கயும் நடக்கறதுதான்" என்று வழக்கறிஞர் சுப்பராமய்யா கூறும் வரிகள், நாவல் உணர்த்தும் கசப்பான உண்மையைப் பிரதிபலிக்கின்றன.

அதேபோல், பேராசிரியை இலா போன்ற படித்த பெண்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் பிளவுகளையும் நாவல் சித்தரிக்கிறது. தனது தொழில் முன்னேற்றத்திற்காகக் கணவனைப் பிரிந்து வாழும் இலா, பின்னாளில் ஒரு அமைச்சரின் தொடர்பால் தனது மதிப்பையும் மகளின் பாசத்தையும் இழக்கிறாள்

நாவலில் நம்பிக்கையூட்டும் ஒரு பகுதியாக ஜெயகுமாரின் மகள் வத்ஸலா (புட்டக்கா) மற்றும் நஸிகேதனின் உறவு அமைகிறது. விபத்தில் மூளை வளர்ச்சி பாதிக்கப்பட்ட வத்ஸலாவை, அமெரிக்காவிலிருந்து திரும்பிய நஸிகேதன் மனப்பூர்வமாகத் திருமணம் செய்துகொள்கிறான்

பிளவு' நாவல் வெறும் குடும்பக் கதை மட்டுமல்ல; அது நவீன இந்தியச் சட்டங்கள், பாலினப் பாகுபாடுகள் மற்றும் மனிதர்களின் இரட்டை வேடங்களைத் தோலுரித்துக் காட்டும் ஒரு சமூக ஆவணம்.

*திருமணம்ங்கறது ஒரு சவப்பெட்டி. அதுக்குள்ள நம்மள அடச்சு மூடி ஆணி அடிக்கிறாங்க"

*நல்லவர்களுக்கு எப்போதுமே அறிவு கொஞ்சம் குறைவு, பயமும் அதிகம்

*காதலிச்சவங்களை அவநம்பிக்கைக்கு உள்ளாக்குறதவிட அதிகமான வலி உலகத்துல என்ன இருக்கு?"

விவாகரத்திற்குப் பிறகு ஜெயகுமாரிடமிருந்து ஒரு கோடி ரூபாய் மற்றும் வீட்டைப் பெற்றுக்கொண்ட மங்களா, நிம்மதியான வாழ்வைத் தேடுகிறாள். ஆனால், அவளது முன்னாள் காதலன் பிரபாகரன், தனது குடும்ப கௌரவம் மற்றும் பதவியைக் கருத்தில் கொண்டு அவளைத் திருமணம் செய்ய மறுப்பதோடு, அவளுடனான உறவையும் துண்டித்துக் கொள்கிறான். வேலைக்காரர்களும் அவளை விட்டுச் செல்ல, வீட்டில் அவள் தனிமைப்படுத்தப்படுகிறாள்.

நாவலின் இறுதியில், மூளை வளர்ச்சி குன்றிய வத்ஸலா, நஸிகேதனைத் திருமணம் செய்து கொண்டு மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையைத் தொடங்குகிறாள். மங்களா ஜெயகுமாரைப் பார்க்கச் செல்லும்போது, வத்ஸலா ஏழு மாதக் கர்ப்பிணியாக, ஒரு சுமங்கலிப் பெண்ணின் பொலிவுடன் காட்சியளிக்கிறாள். பின்னர் அவர்களுக்கு ஒரு அழகான ஆண் குழந்தை பிறப்பதையும், வத்ஸலா ஒரு சிறந்த தாயாகத் திகழ்வதையும் இலா-வின் மகள் பிரீத்தி எழுதும் கடிதம் உறுதிப்படுத்துகிறது.

ஒட்டுமொத்தமாக, தவறான உறவுகளும் சட்டத்தின் ஓட்டைகளும் தற்காலிக வெற்றியைத் தந்தாலும், உண்மையான அன்பும் தார்மீக விழுமியங்களுமே இறுதியில் நிலைக்கும் என்பதை நாவல் உணர்த்துகிறது.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

47

தென்னிந்திய சிறுகதைகள்

-கே.வி ஷைலஜா

தென்னிந்திய மொழிகளின் இலக்கிய வளத்தை ஒரே தொகுப்பில் அறிமுகப்படுத்தும் முக்கியமான முயற்சியாக கே.வி. ஷைலஜா தொகுத்த தென்னிந்திய சிறுகதைகள் அமைந்துள்ளது. தமிழ், மலையாளம், தெலுங்கு, கன்னடம் ஆகிய நான்கு மொழிகளிலும் எழுதப்பட்ட சிறந்த சிறுகதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து வாசகர்களுக்கு வழங்கும் இந்நூல், மொழிகளுக்கு இடையேயான இலக்கியப் பாலமாக விளங்குகிறது.

ஒவ்வொரு மொழிக்கும் தனித்துவமான பண்பாடு, வாழ்க்கை முறை, சமூகச் சிக்கல்கள், மனித உறவுகள் மற்றும் உணர்வுகள் உள்ளன. அவை அனைத்தும் இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ள கதைகள் வழியாக இயல்பாக வெளிப்படுகின்றன. மொழி மாறினாலும் மனித மனம் ஒன்றே என்பதை இந்தக் கதைகள் உணர்த்துகின்றன.

இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ள கதைகள் வெறும் பொழுதுபோக்கிற்காக மட்டுமல்ல; சமூக அக்கறை, பெண்களின் வாழ்க்கை, வறுமை, சாதி, குடும்ப உறவுகள், காதல், தனிமை, நகரமயமாக்கல், மனிதநேயம் போன்ற பல்வேறு கருப்பொருள்களை ஆழமாகச் சித்தரிக்கின்றன.

முன்னுரையில் குளத்தங்கரை அரசமரம் பற்றி குறிப்பிடும் பிரபஞ்சன் சிறுகதைகளின் நுட்பத்தையும் வரலாற்றையும் பாடமாக கூறியுள்ளார். சிறுகதையின் விஸ்தரிப்பை ஏற்படுத்திய கதைகள் சிலவற்றை தொகுத்துள்ளார்.

இனி விடிதலுக்கான, சாத்தியமற்ற இருள் இது.மழையினால் பூமியை தின்ன, வெறி பிடித்து வானம் வாய் பிளந்து நிற்கிறதாக வறண்ட ஊரில் திருட வந்து மாட்டிக்கொண்ட திருடன் வறண்ட பூமியை போல வறண்ட மனமுள்ள மனிதர்களிடம் எவ்வாறு ஈரம் ஏற்பட்டது என்பதுதான் சத்ரு கதை

ஜே.பி சாணக்யாவின் புகழ்பெற்ற ஆண்களின் படித்துறை கதை.இந்த கதையில் முடிவை பல முறை வாசித்துள்ளேன் மனம் கலங்க வைக்கும் இடம்."யாருமற்ற அவள் வீட்டுவாசலில், சாவைப் பற்றி நினைத்திராத சமயத்தில் துவைத்துக் காயவைத்த ஆடைகள் ஈரத்துடன் காற்றில் படபடத்துக் கொண்டிருந்தன என இருக்கும்

நோய்வாய்ப்பட்டு தனித்திருக்கும் இளைஞனுக்கு வாசிப்பின் போதையும் நோய்மையின் வாதையும் எவ்வாறு சமநிலைப்படுத்திக் கொண்டான் என்பது அட்சர ஆழியின் கதை.வேளான்கன்னியும்.கிறிஸ்டோபரும் சேர்ந்துவிட மாட்டார்களா என நினைக்க வைக்கிறது மறையும் முகம் கதை.

பால்யகால காதல் வாழ்க்கை பிரிவையே பரிசாக அளிக்கிறது. "அந்த காடு கனவு.எங்கள் ஆன்மாக்கள் பரந்த வெளியெங்கும் சுற்றிக் கொண்டிருக்கும்.காடு எனக்குள் இப்போதும் ஒரு நாளும் முடிவுக்கு வராத தனிமையைக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது என உண்ணியை பிரிந்த இளம் பெண்ணின் வேதனையை காட்டின் பெருங்கனவு கதை சொல்கிறது.

கடன் தொல்லை தாளாமல் வரும் ஆகஸ்ட் மாதம் 15ம் தேதி நள்ளிரவு பன்னிரண்டு மணிக்கு குடும்ப சகிதம் தற்கொலை செய்யப்போகிறோம் என்பது தான் கொமாலா கதையின் துவக்க வரி. இதற்கு பின் நடப்பதுதான் கதை.'ஒருவிதத்தில் பார்த்தால் ஒவ்வொருவரும் கடன் பட்டவர்கள்" எனும் வரி பொருத்தமாய் இருந்தது.

எல்லா செய்திகளும் முன்னரே எழுதப்படுபவை தான்.ஒவ்வொன்றையும் எவ்வளவு சீக்கிரம் கண்டடையப் போகிறோம் என்பதுதான் பத்திரிக்கையாளனின் சாமர்த்தியம் -கே.ஆர் மீராவின் செய்திகளின் நாற்றம் கதையில்.

செய்தியாளர் மாணவர் விழித்திறன் சவால்கொண்ட மூவரைப் பற்றி செய்தி சேகரிக்கச் செல்லும்போது

நடக்கும் கதைதான் மூன்று குருடர்கள் யானையைப் பார்த்த அங்கத சுவையுடன் இக் கதை.

19ம் நூற்றாண்டில் மலபார் பிரதேசத்தில் விலைமலிவான உலோகத்தை தங்கமாக்கும் ரசவாதத்தை கண்டுபிடிக்கும் முயற்சியிலிருக்கும் அய்யாச்சாமிக்கு அடுத்து நிகழ்ந்தது என்ன என்பது ரசவாதத்தின் சரித்திரம்.'ஒவ்வொரு வாழ்க்கையும் ரசவாதத்தைக் கண்டு பிடிப்பதற்கான முயற்சிதான் என்பதும்,அவன் மனிதனைத் தங்கமாக்கும் வித்தையைத்தானே கண்டுபிடித்தான் எனும் வரிகளும் ரசித்தவை.

#தெலுங்கு கதைகள்

தமிழ் மண்ணின் விவசாயம், குடும்ப உறவுகள் போலவே தெலுங்கு அடிப்படையில் கதைகள் உள்ளன.

கணவன் மறுமணம் செய்த பிறகு பத்தாண்டுகள் கழித்து மாமனார் பார்க்க வரும் லாவண்யா எதிர்கொள்ளும் சவால்கள், கிராமத்திலிருந்து பிழைக்க நகரத்திற்கு வரும் சிவாவும் லட்சுமியும் சந்திக்கும் இடர்கள், கிராமத்து வாழ்க்கையை தொலைத்து நகர்த்திற்கு சென்று காசுக்கு வாங்கும் ஆக்ஸிஜன் மரத்தின் மெளன அழுகை தெரிகிறது.வீட்டு வேலை செய்யும் ஷகிலாவின் வாழ்க்கை, விவசாயி கடன் வாங்க செல்லும் விவசாய வங்கியின் விதிமுறைகளால் தடம் புறளும் வாழ்க்கை, பலாத்காரம் செய்யப்பட்ட பெண்ணை பார்க்கும் உலகம் என ஒரு மொழியில் பிறந்த சிறந்த படைப்புகள் மற்றொரு மொழி வாசகர்களையும் சென்றடைய வேண்டும் என்ற இலக்கிய நோக்கத்தை இது வெற்றிகரமாக நிறைவேற்றுகிறது.பெண்களின் குரலுக்கும் விளிம்புநிலை மக்களின் அனுபவங்களுக்கும் உரிய இடம் அளிக்கிறது.

#கன்னட கதைகள்

செம்மானின் கங்கை கதை காசிக்கு சென்று கங்கை நதிக்கு தான் கொடுக்க நினைக்கும் பரிசை கொடுக்க நினைக்கும் செருப்பு தைக்கும் கிழவனுக்கு உதவி செய்கிறான் ஒருவன் அதன் பின் நடப்பது கதை.கேப் டப்பியை திருடும் சிறுவன் கதையில் விரியும் கதை, கதை சொல்லும் சக்கக்காவின் கதையை இனிமேல் யார் சொல்லுவாங்ல எனும் பாபுவின் கதை

 ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு சமூகத்தின் கண்ணாடியாகவும், ஒரு காலத்தின் பதிவாகவும் அமைகிறது.

தொகுப்பாசிரியர் கே.வி. ஷைலஜா கதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்த விதம் இந்நூலின் சிறப்பாகும். வெவ்வேறு இலக்கியப் பாணிகளையும், பல தலைமுறை எழுத்தாளர்களின் குரல்களையும் ஒரே நூலில் வாசகர்கள் அறிந்து கொள்ளும் வாய்ப்பை அவர் உருவாக்கியுள்ளார். இதன் மூலம் தென்னிந்திய இலக்கியத்தின் பரந்த பரிமாணத்தை வாசகர்கள் எளிதாக உணர முடிகிறது.

மொத்தத்தில், தென்னிந்திய சிறுகதைகள் என்பது சிறுகதைத் தொகுப்பாக மட்டுமல்ல; தென்னிந்திய மக்களின் வாழ்க்கை, பண்பாடு, சிந்தனை மற்றும் மனித உணர்வுகளை அறிமுகப்படுத்தும் இலக்கியச் சாளரமாகும். சிறுகதை வாசிப்பில் ஆர்வமுள்ளவர்களுக்கும், ஒப்பிலக்கியத்தை அறிய விரும்பும் மாணவர்களுக்கும், தென்னிந்திய மொழி இலக்கியங்களை விரிவாகப் புரிந்துகொள்ள விரும்பும் வாசகர்களுக்கும் இந்நூல் வழிகாட்டியாக அமைகிறது.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

guardian கட்டுரை

மக்கள் எதைப் பற்றி சிந்திக்கிறார்கள்? – ஒரு ஆய்வின் தமிழாக்கம்

மக்கள் எதைப் பற்றி அதிகம் சிந்திக்கிறார்கள் என்பதை ஆராய்ந்த ஒரு ஆய்வு, நவீன மனித மனத்தின் செயல்பாட்டை வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வந்துள்ளது. பெரும்பாலானோரின் சிந்தனைகள் வேலை, காபி குடிக்க வேண்டும் என்ற விருப்பம், மீண்டும் படுக்கைக்குச் சென்று தூங்க வேண்டும் என்ற ஆசை ஆகியவற்றைச் சுற்றியே இருப்பதாக அது கண்டறிந்துள்ளது.

இந்த ஆய்வில், மற்றவர்களைவிட அதிக நேரம் உலகைப் பற்றிக் கவலைப்படுபவர்கள், வீட்டு வேலைகள் மற்றும் பணநிலையைப் பற்றிச் சிந்திப்பவர்கள், உடல் மற்றும் மனநலத்தில் கவனம் செலுத்துபவர்கள், வேலைக்கும் பொழுதுபோக்கிற்கும் சம முக்கியத்துவம் கொடுப்பவர்கள் என நான்கு தனித்துவமான சிந்தனைக் குழுக்கள் இருப்பதற்கான ஆதாரங்களும் கிடைத்தன.

இந்தக் குழுக்கள் நிரந்தரமானவை அல்ல; காலத்திற்கேற்ப ஒருவர் ஒரு குழுவிலிருந்து மற்றொரு குழுவிற்கு மாறக்கூடும். இருப்பினும், மக்களின் சிந்தனைகளை சீரற்ற நேரங்களில் பதிவு செய்வதன் மூலம் மனித சிந்தனைப் போக்குகளை நுட்பமாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும் என்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்தனர்.

அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியாவில் உள்ள Claremont Graduate University மற்றும் சீனாவின் Wuhan University ஆகியவற்றைச் சேர்ந்த பொருளாதார அறிஞர்கள் இந்த ஆய்வை மேற்கொண்டனர். 

மனிதர்களின் விழிப்புணர்வுள்ள சிந்தனைகள் குறித்து இதுவரை மிகக் குறைவான ஆய்வுகள் நடந்திருந்ததே இதற்குக் காரணம்.

ஆய்வின் மூத்த ஆசிரியரான டாக்டர் ஜோஷுவா டாசோஃப் கூறுகையில்:

"மனிதனாக இருப்பதன் பெரும்பகுதி நம் மனதில் என்ன நடக்கிறது என்பதையே சார்ந்துள்ளது. பொருளாதார அறிஞர்களாகிய நாம் இதைப் பற்றி இதுவரை ஆழமாக ஆராயாதது உண்மையிலேயே ஆச்சரியமானது."

ஆய்வு எவ்வாறு நடத்தப்பட்டது?

19 முதல் 71 வயதுக்குட்பட்ட 258 தன்னார்வலர்கள் தங்கள் கைப்பேசியில் ஒரு செயலியைப் பதிவிறக்கம் செய்தனர். இரண்டு வாரங்கள், தினமும் எட்டு முறை சீரற்ற நேரங்களில் அந்த செயலி ஒலி எழுப்பியது. ஒவ்வொரு முறையும், அவர்கள்:

*அந்த நேரத்தில் என்ன சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்,

*என்ன செய்து கொண்டிருந்தார்கள்,

*தங்களின் மகிழ்ச்சி அளவு என்ன

என்பதை பதிவு செய்ய வேண்டியிருந்தது.

மொத்தமாக 23,000-க்கும் அதிகமான பதிவுகள் சேகரிக்கப்பட்டன.

ஆய்வின் முக்கியக் கண்டுபிடிப்புகள்

பகல் நேரத்தில் மக்களின் சிந்தனைகள் பெரும்பாலும் வேலை சார்ந்ததாகவும், மாலை மற்றும் இரவு நேரங்களில் பொழுதுபோக்கை நோக்கிச் செல்வதாகவும் கண்டறியப்பட்டது.

மக்களின் சிந்தனைகளில் சுமார் பாதி திட்டமிட்ட (Intentional) சிந்தனைகளாக இருந்தன. மீதமுள்ளவை திடீரென தோன்றும் அல்லது மனம் அலைபாய்வதால் உருவாகும் சிந்தனைகளாக இருந்தன.

சிந்தனைகளில்:

20% – உடல் உணர்வுகள் (சோர்வு, தூக்கம் போன்றவை)

17% – வேலை

14% – உணவு

10% – பொழுதுபோக்குகள், விளையாட்டு, கலை

10% – உறவுகள்

ஆகியவை இடம்பெற்றன.

தேவைகளைப் பற்றிய சிந்தனைகளில்:

29% – ஓய்வு

குறிப்பாக சிறிது தூக்கம் அல்லது குட்டித் தூக்கம் (Nap)

ஆகியவை முக்கிய இடம் பெற்றன.

மனம் வெறுமையாக இருந்ததா?

மிக அரிதாக மட்டுமே "எதுவும் நினைக்கவில்லை" என்று பதிலளிக்கப்பட்டது. அதே சமயம், பாலியல் தொடர்பான சிந்தனைகள் மிகவும் குறைவாகப் பதிவாகின. இதற்குக் காரணம், அவற்றைப் பகிர்வதில் மக்கள் தயக்கம் காட்டியிருக்கலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் கருதினர்.

ஆய்வின் போது அனுப்பப்பட்ட அறிவிப்புகளில் சுமார் 25%க்கு எந்தப் பதிலும் வரவில்லை.

மார்கஸ் ஆரேலியஸின் கருத்து சரியா?

ரோமப் பேரரசரும் தத்துவஞானியுமான மார்கஸ் ஆரேலியஸ் கூறிய,

"உன் வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சி, உன் சிந்தனைகளின் தரத்தைப் பொறுத்தது."

என்ற கருத்தையும் ஆய்வாளர்கள் சோதித்தனர்.

அவர்களின் முடிவு:

ஒருவர் எதைப் பற்றி சிந்திக்கிறார் என்பது, அவர் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார் என்பதை கணிக்க மிகவும் முக்கியமான காரணியாக இருந்தது.

இதனால், "மார்கஸ் ஆரேலியஸ் கூறியது உண்மையாக இருக்கலாம்" என்று ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிட்டனர்.

ஆய்வின் வரம்புகள்

இந்த ஆய்வில் பங்கேற்றவர்கள் அனைவரும் மேற்கு நாடுகளைச் சேர்ந்த, கல்வியறிவு, தொழில்மயமாக்கல், செல்வம் மற்றும் ஜனநாயகச் சூழலில் வாழும் (WEIRD) மக்களாக இருந்தனர். எனவே, இந்த முடிவுகளை உலகம் முழுவதற்கும் பொதுவாகப் பொருத்த முடியாது என்று ஆசிரியர்கள் எச்சரித்துள்ளனர்.

நான்கு வகையான சிந்தனையாளர்கள்

1. கவலைப்படுபவர்கள் (The Worriers)

இந்தக் குழுவினர் உலக அரசியல், போர்கள், சமூகப் பிரச்சினைகள், கொரோனா போன்ற நிகழ்வுகள் குறித்து சராசரியைவிட 60% அதிகமாகச் சிந்தித்தனர்.

தங்கள் உடல்நலம் மற்றும் பாதுகாப்பைப் பற்றியும் 50% அதிகமாக சிந்தித்தனர்.

இவர்கள் மற்றவர்களைவிட இசையைப் பற்றியும் இரு மடங்கு அதிகமாகச் சிந்தித்தனர்.

2. குடும்ப மற்றும் நடைமுறை சிந்தனையாளர்கள் (The Domestics)

இவர்கள் வீட்டு வேலைகள், குடும்பம், பணநிலை, செலவுகள் ஆகியவற்றைப் பற்றிச் சராசரியைவிட 50% அதிகமாகச் சிந்தித்தனர்.

மேலும் திரைப்படங்கள், புத்தகங்கள், தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பற்றியும் சிந்தித்தனர்.

3. உடல்–மன சிந்தனையாளர்கள் (The Bodily Thinkers)

இந்தக் குழுவினர் தங்கள் உடல் உணர்வுகள், மனநிலை மற்றும் உணர்ச்சிகளைப் பற்றியே அதிகம் சிந்தித்தனர்.

சராசரி வயது: 32

மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெண்கள்

தேவையற்ற, திடீர் சிந்தனைகள் அதிகம் (28%)

பெண்களில் மாதவிடாய் சுழற்சி அல்லது உடல், மனநலப் பிரச்சினைகள் காரணமாகவும் இவ்வகை சிந்தனைகள் அதிகரித்திருக்கலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

4. வேலைக்கும் வாழ்க்கைக்கும் சமநிலை கொடுப்பவர்கள் (The Work-hard, Play-hards)

இவர்கள் வேலை குறித்துச் சராசரியைவிட 50% அதிகமாகவும், அதே நேரத்தில் பொழுதுபோக்குகள், விளையாட்டு, கலை போன்றவற்றைப் பற்றியும் 25% அதிகமாகவும் சிந்தித்தனர்.

இந்தக் குழுவினரே:

அதிக வருமானம் பெற்றவர்கள்

அதிக மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தவர்கள்

இந்த ஆய்வு, மனித மனம் எப்போதும் சுறுசுறுப்பாக இயங்கிக்கொண்டே இருப்பதையும், நமது சிந்தனைகளின் தரமும் திசையும் நமது மகிழ்ச்சியுடன் நேரடியாக தொடர்புடையவை என்பதையும் வெளிப்படுத்துகிறது. மேலும், ஒரே மனிதர் வாழ்க்கைச் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப இந்த நான்கு சிந்தனைப் போக்குகளுக்கிடையே மாறிக்கொண்டே இருக்கலாம் என்பதையும் இந்த ஆய்வு வலியுறுத்துகிறது.

நன்றி The Guardian

கடல்.கொண்ட குமரிக்கோட்டுக்குதெற்கே வாழ்ந்த பழங்குடிகளில் எஞ்சியவை சிலவே.மூத்த முதற்குடிகளாக மிஞ்சியது மீன்குடி.அதன் தலைவனே மன்னனானான்.தோரணியின் தொன்மை காரணமாக பழையோன், பண்டையோன் என்று அழைக்கப்பட்டது மருவி பாண்டியன் என்றாயிற்று-கொற்றவைஜெயமோகன்

46

குட்டி இளவரசன்

-அந்த்வான் து செந்த்-எக்சுபெரி

அந்த்வான் து செந்த்-எக்சுபெரி எழுதிய "குட்டி இளவரசன்" (Le Petit Prince) உலகப் புகழ்பெற்ற ஒரு உன்னதப் படைப்பாகும். 1943-இல் வெளியான இப்புத்தகம், குழந்தைகளுக்கு மட்டுமின்றி, பெரியவர்களுக்குமான ஒரு அழகான வாழ்வியல் கதையாகக் கருதப்படுகிறது. தமிழில் இதனை வெ. ஸ்ரீராம் மற்றும் ச. மதனகல்யாணி மிகச் சிறப்பாக மொழிபெயர்த்துள்ளனர்.

கதையின் நாயகனான விமானி,சிறு வயதில் ஓவியம் வரைவதில் ஆர்வம் கொண்டவர். அதற்கு பெரியவர்களுக்கி விளக்கம் சொல்லி சலித்துப் போய் பெரியவனாகி விமானியாகிறார்.சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தனது விமானம் பழுதடைந்ததால் சகாரா பாலைவனத்தில் தரையிறங்குகிறார். அங்கு மனித நடமாட்டமே இல்லாத பகுதியில், ஒரு விசித்திரமான சிறுவனை அவர் சந்திக்கிறார். அவன் தான் "குட்டி இளவரசன்". அவன் "சிறுகோள் பி. 612" என்ற ஒரு சிறிய கிரகத்திலிருந்து வந்தவன். அந்தக் கிரகம் ஒரு வீட்டை விடச் சற்று பெரியது.

குட்டி இளவரசன் தனது கிரகத்தில் இருந்த ஒரு ரோஜா மலரை ஆழமாக நேசிப்பவன். அந்த மலருடன் ஏற்பட்ட சிறிய மனவருத்தத்தால், அவன் தனது கிரகத்தை விட்டுப் பல்வேறு கிரகங்களுக்குப் பயணம் செய்கிறான். இந்தப் பயணத்தின் போது அவன் பின்வரும் நபர்களைச் சந்திக்கிறான்

அரசன், தற்பெருமைக்காரன், குடிகாரன்,வியாபாரி மற்றும் சிலரை சந்தித்ததை பகிர்ந்து கொள்கிறான்.

இந்தச் சந்திப்புகள் மூலம், பெரியவர்கள் எண்களையும், வெளிப்படையான விஷயங்களையும் மட்டுமே கவனிப்பவர்கள் என்பதையும், அவர்கள் வாழ்க்கையின் உண்மையான அழகைப் புரிந்துகொள்ளத் தவறுபவர்கள் என்பதையும்  மென்மையான நகைச்சுவையுடன்

சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

வாழ்வின் ரகசியம் பூமிக்கு வரும் குட்டி இளவரசன் ஒரு நரியைச் சந்திக்கிறான். அந்த நரி அவனுக்கு " ஆழமான பொருளைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது. "உலகில் நீ எனக்கு ஒருவனாக, நான் உனக்கு ஒருவனாக மாறுவதுதான் பழக்கப்படுத்துதல்" என்று நரி விளக்குகிறது. மேலும், கதையின் மிக முக்கியமான கருத்தாக, "இதயத்திற்குத்தான் பார்வை உண்டு; முக்கியமானவை கண்களுக்குத் தெரிவதில்லை" என்ற ரகசியத்தை நரி அவனிடம் பகிர்ந்துகொள்கிறது.

தனது ரோஜா மலருக்காகத் தான் பொறுப்பாளி என்பதை உணரும் குட்டி இளவரசன், மீண்டும் தனது கிரகத்திற்கே திரும்ப முயல்கிறான். இக்கதையில் வரும் யானையை விழுங்கிய மலைப்பாம்பு, பெட்டிக்குள் இருக்கும் ஆடு போன்ற ஓவியங்கள், பெரியவர்களின் வறண்ட கற்பனைத் திறனைச் சாடுகின்றன.

குட்டி இளவரசன் வெறும் கதை புத்தகம் மட்டுமல்ல; அது அன்பு, நட்பு, பொறுப்புணர்வு மற்றும் குழந்தைப் பருவத்துத் தூய்மையை நினைவூட்டும் ஒரு வாழ்வியல் பாடம். பிரெஞ்சு அரசாங்கம் இதன் ஆசிரியரைப் போற்றும் வகையில், குட்டி இளவரசன் மற்றும் ஆசிரியரின் படங்களைக் கொண்ட ஐம்பது பிராங்க் நோட்டை வெளியிட்டது அதன் சிறப்பை உணர்த்துகிறது.

உன்னுடைய ரோஜாவுக்கு நீ செலவழித்த நேரந்தான் ரோஜாவை உனக்கு அவ்வளவு முக்கியமானதாகச் செய்கிறது". நாம் ஒருவருக்காகச் செலவிடும் நேரமும் அக்கறையும்தான் அவர்களை நமக்குச் சிறப்பானவர்களாக மாற்றுகிறது.

*நீ பழக்கப்படுத்திக்கொண்டதற்கு நீ என்றுமே பொறுப்பாளியாகிறாய்" ஒருவருடன் உறவை ஏற்படுத்திக்கொண்டால், அவர்களுக்கு நாம் என்றென்றும் கடமைப்பட்டவர்களாகிறோம்.

*மற்றவர்களுக்கு நீதி வழங்குவதைக் காட்டிலும், தனக்குத் தானே நீதி வழங்கிக்கொள்வது மிகக் கடினம்". அவ்வாறு ஒருவன் தனக்குச் சரியான நீதி வழங்கிக்கொண்டால் அவன் ஒரு உண்மையான ஞானி என்று அரசன் குறிப்பிடுகிறான்.

*உண்மையான அழகு கண்களுக்குப் புலப்படுவதில்லை. மனிதர்கள் எதைத் தேடுகிறார்கள் என்பது தெரியாமல் அலைபாய்கிறார்கள், ஆனால் அவர்கள் தேடுவது ஒரே ஒரு ரோஜாவிலோ அல்லது சிறிதளவு தண்ணீரிலோ கிடைத்துவிடும்.

*பெரியவர்கள் தங்களுக்குள் இருக்கும் குழந்தையை மறந்துவிடக்கூடாது என்பதையும், வாழ்க்கையில் அன்பும் நேரமும் எவ்வளவு மதிப்புமிக்கவை என்பதையும் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

45

இப்படித்தான் உருவானேன்

-பழ.கருப்பையா

பழ கருப்பையா எனும்

 பெயர் என் அப்பா சொல்லி கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். ஜனதா கட்சியில் பிடிப்பானவராய் இருந்தவர்.

பல கட்சிகள் மாறினாலும் தான் கொண்ட கொள்கையில் தீவிரமாய் இருப்பவர். அங்காடித் தெரு படத்தில் அண்ணாச்சியாக அவரின் நடிப்பு அசாத்தியமாய் இருக்கும். தனித்தமிழில் அவர் எழுதும் கட்டுதைகள் தனித்துவமானவை. துக்ளக் விழாவில் கேட்ட அவரின் உரையை பல முறை கேட்டுள்ளேன்.

தமிழ் இலக்கியம், அரசியல், சமூகச் சிந்தனை ஆகிய துறைகளில் தனித்துவமான குரலாகத் திகழ்பவர் பழ. கருப்பையா. அவரது எழுத்துகள் நேர்மையும் துணிவும் நிறைந்தவை. சமூக நிகழ்வுகளை விமர்சனப் பார்வையுடன் அணுகும் அவரது பாணி வாசகர்களிடையே தனி வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளது. அந்த வரிசையில் வெளிவந்துள்ள "இப்படித்தான் உருவானேன்" என்ற நூல்வாழ்க்கைப் பயணத்தையும், சிந்தனை வளர்ச்சியையும், அனுபவங்களையும் பதிவு செய்யும் சுயசரிதைத் தன்மையுடைய படைப்பாகும்.மனிதனை உருவாக்குவது பிறப்பு அல்ல; அவன் தேர்ந்தெடுக்கும் பாதையும் தாங்கும் போராட்டங்களுமே என்பது நூல் முழுக்கத் தெரிகிறது.

காரைக்குடி குடிநீர் போராடத்தில் 19 நாட்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்து குடிநீர் காவலனாக அறியப்பட்டவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.காந்தி, வள்ளலாரை படித்த பின் வாழ்வில் திருப்புமுனை உண்டாக்கியதாக கூறுகிறார்.காமராஜர் மீது அளவற்ற பற்று கொண்டவர்.எமர்ஜென்சி காலத்தில் ஜனதாவில் இணைந்தார்.

சோசலிச அடையாளங்களுடன் அன்றைய இளைஞராய் காரைக்குடி சட்டமன்றத் தொகுதில்  நின்று அதிமுக வேட்பாளரிடம் தோற்றுப் போனார்.தோல்வி முடிவு அல்ல; தன்னை மறுபடியும் உருவாக்கிக் கொள்ளும் வாய்ப்பு என்பதுபோல

'பகடையை வீசு அதுவரைதான் நம் வேலை! தாயம் விழுபதில் என் பங்கு இல்லை என அன்றைய ஜனதா தலைவர் பா.ராமச்சந்திரன் உடனான நட்பை பற்றியும் விவரித்துள்ளார்.

ஒரு சாதாரண மனிதராக தன்னம்பிக்கை, விடாமுயற்சி, வாசிப்பு, சமூக அக்கறை ஆகியவற்றின் மூலம் எவ்வாறு தனக்கென ஒரு அடையாளத்தை உருவாக்கிக் கொண்டார் என்பதை பழ. கருப்பையா மனம் திறந்து பதிவு செய்கிறார். எமர்ஜென்சி கால கட்டத்தில் நடைபெற்ற அரசியல் நிகழ்வுகள், அரசியல் தலைவர்களின் நிலைபாடுகள் குறித்து விரிவாக எழுதியுள்ளார்.

சிறுவயது நினைவுகள், குடும்பச் சூழல், கல்வி, அரசியல் ஈடுபாடு, பொதுவாழ்வு, இலக்கிய உலகில் ஏற்பட்ட அனுபவங்கள் ஆகியவை இயல்பான நடையில் சொல்லப்பட்டுள்ளன.வெற்றியையோ சுயதம்பட்ட புகழையோ சொல்லாமல் தான் சந்தித்த தோல்விகள் தவறான முடிவுகள் ஆகியவற்றையும் மறைக்காமல் பகிர்ந்து கொள்கிறார்.

பெரியார், செழியன், ஜனதா கட்சி அனுபவம் மற்றும் சோசலிச தலைவர்களுடனான நட்பு, அரசியல் ரீதியான தொடர்பினையும் கூறியுள்ளார்.இப்படிப்பட்ட அரசியல்வாதி சினிமா துறையில் இன்று நீ நாளை நான் படம் மூலம் திரைத்துறையில் நுழைகிறார்.கமல், நளினி, மோகன்,விஜயகாந்த் என அடுத்தடுத்த நட்சத்திரங்களுடன் திரைப்பட பணியை சொல்லி தன் சரிவையும் வெளிப்படையாக சொல்லியிருப்பார்.தமிழறிஞர்களுடன் உடன் இருந்த தருணம் மற்றும் கண்ணதாசன் இறந்தபோது.. அழுதும் தொழுதும் ஆகப் போவதென்ன?

தமிழ்க் கவியையுலகம் வறுமையுற்றது என முடித்திருப்பார்.

பொருத்தமான் இடங்களில் நல்ல மேற்கோள்களை சூழலுக்கு தகுந்தபடி பயன்படுத்தி இருப்பார்.

வளம்பட வேண்டாதார் யார்யாரும் இல்லை

அளந்தன போகம் அவரவர் ஆற்றான்

எல்லார்க்கும் எல்லாவற்றையும் அடையத்தான் ஆசை.ஆனால் எதுவரையில் அடைய வேண்டும் என்பது ஒருவனால் வரையறுக்கப்பட்டிருப்பதாய் நாலடியார் கூறுவதாய் மேற்கோள் சொல்லியிருப்பார் பொருத்தமாய் இருந்தது அவர் சொன்ன இடத்தில்.

"விதியை ஊழ் என்பார் வள்ளுவர். உனக்கு உரியதல்லாத செல்வத்தை எவ்வளவு வருத்திக் காத்தாலும், அது உன்னைவிட்டு போய்விடும் என்று"

"தூய யோவானாக இருப்பது வாழ்க்கைக்குக் உதவாது. அரசியலுக்கும் உதவாது

காரைக்குடியில் இவர் இளையாராஜாவுக்கு நடத்திய பாராட்டு விழாவில் தான் கலைஞர் இசைஞானி பட்டம் கொடுத்தார் என்பது புதிய செய்தியாக இருந்தது.

சமூக நீதி, மொழிப்பற்று, அரசியல் நேர்மை, மனிதநேயம், சுயமரியாதை போன்ற கருத்துகள் வலியுறுத்தி இருப்பார். ஒருவரின் வாழ்க்கையை வடிவமைப்பதில் குடும்பம், ஆசிரியர்கள், நண்பர்கள், புத்தகங்கள் மற்றும் சமூக அனுபவங்கள் எவ்வளவு முக்கியமானவை என்பதையும் ஆசிரியர் பல நிகழ்வுகளின் மூலம் எடுத்துரைக்கிறார்.தான் 2011 முதல் 2016 வரை துறைமுகம் தொகுதி சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்த காலகட்டத்தில் செய்த பணிகள் சட்டமன்ற நிகழ்வுகள் ஆகியவற்றை சுவைபட எழுதியுள்ளார்.துக்ளக் ஆண்டுவிழாவில் எம்.எல்.ஏ வாக இருந்தால் என்ன செய்யலாம்? இலஞ்சம் வாங்கலாம், பெஞ்சை தட்டலாம் ,வேறென்ன செய்யலாம் என பேசியதால் கோபத்துக்கா ஆளாகி என்ன ஆனது என்றும் அதனை அவர் எதிர்கொண்ட விதமும் துணிச்சல்

எளிமையான மொழி, நகைச்சுவை உணர்வு, கூர்மையான விமர்சனப் பார்வை மற்றும் சிந்திக்க வைக்கும் சம்பவங்கள் ஆகியவை இந்நூலின் வாசிப்பு அனுபவத்தை செழுமைப்படுத்துகின்றன. இது வெறும் சுயசரிதை அல்ல; ஒரு காலகட்டத்தின் சமூக, அரசியல் மற்றும் பண்பாட்டு வரலாற்றையும் பதிவு செய்யும் ஆவணமாக அமைகிறது.

"வாழ்க்கை கற்றுத் தரும் பாடங்கள் எந்தப் பல்கலைக்கழகமும் கற்றுத் தர முடியாது.ஒரே கட்சியில்  பலர் தொடர்ந்து இருக்கிறார்கள்! சிலர் ஏன் இருக்க முடிவதில்லை? 

வாழ்க்கை என்பது நிகழ்வுகளின் தொகுப்பு அல்ல; அவற்றிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ளும் பாடங்களின் தொகுப்பு என புரிந்து கொள்ளலாம்

 குறித்த பார்வையையும் பதிவு செய்கிறார்.தான் விரும்பி கேட்ட உரைகள் ஓஷோ மற்றும் ஜே. கிருஷ்ணமூர்த்தி என்கிறார். அறிவின் தொகுப்பாக கடைசி அத்தியாயத்தை பதிவு செய்துள்ளார்.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

விக்னேஷ்வரன்

கால்பந்தின் கதைகள் ஒவ்வொன்றும் வாழ்வின் மீதான நம்பிக்கைகளை அதிகமான அளவில்  எனக்குள் உயர்த்துகிறது. 

2026 FIFA உலகக் கோப்பை இறுதிப் போட்டியில் ஆர்ஜென்டினாவுக்கு எதிராக கூடுதல் நேரத்தில் (106 ஆவது நிமிடத்தில் )ஃபெரான் டோரஸ் அடித்த கோல், அவரை உலக அரங்கில் இன்று கதாநாயகனாகிவிட்டது. ஸ்பெயின் 1-0 என்ற கணக்கில் வெற்றி பெற்று இரண்டாவது உலகக் கோப்பையை வென்றது. அந்தக் கோல் வழியே டோரஸின் தனிப்பட்ட மீட்சிக் கதை ஒன்றும் இணைந்துள்ளது.

2022 ஆம் ஆண்டில் ஸ்பெயின் உலகக் கோப்பை போட்டிகளிலிருந்து வெளியேறிய  அணியில் ஃபெரான் டோரஸும் இருந்தார். ஏற்கனவே மான்செஸ்டர் சிட்டியிலிருந்து பார்சிலோனாவுக்கு பெரிய தொகைக்கு மாறிய பிறகு ஏற்பட்ட காயங்கள், அதனால் ஏற்பட்ட விமர்சனங்கள், முக்கியமாகச் சமூக வலைத்தளங்களில் அவர் மீது தொடுக்கப்பட்ட தனிப்பட்ட தாக்குதல்கள், அணிகளில் விளையாடுவதற்குக்  குறைவான நேரம் கிடைப்பது என பல பிரச்சினைகள் அவரைத் தொடர்ந்து தாக்கின. "நான் ஒரு ஆழமற்ற பள்ளத்தில் இருப்பதாக உணர்ந்தேன். அதிலிருந்து  வெளியே வரும் வழியே தெரியவில்லை. என் நம்பிக்கையை இழந்துவிட்டேன். அனைத்தும் என்னைப் பாதித்தது” என்று மிகுந்த மனவழுத்தத்தில் உழன்று கொண்டிருந்தார் டோர்ஸ், இறுதியில்  விளையாட்டு மனநல நிபுணர் ஒருவரிடம் கலந்துரையாடலுக்குப் போகிறார். இந்தத் தொடர் கலந்துரையாடல் வழியே அவரின் விளையாட்டு மற்றும் தனிப்பட்ட வாழ்வின் பிரச்சினைகள் கலந்துரையாடப்படுகின்றன. உளவியல் நிபுணர் வழியிலான இத்தகைய தொடர் கலந்துரையாடல்கள் அவருக்கு மிகச்சிறந்த சிகிச்சையும் நம்பிக்கையை கிடைத்திட வழிவகை செய்கிறது. இதன் வழியே ஃபெரான் டோரஸ் வேகமாக மீண்டெழுகிறார். இந்த மீண்டெழுந்த செயலுக்கு அவர் வைத்துக் கொண்ட பெயர் “ஷார்க் மென்டாலிட்டி” (Shark Mentality) அல்லது “எல் டிபுரான்” (El Tiburón).

அதாவது, சுறா மீன் எப்போதும் நகர்ந்து கொண்டே இருப்பது போல, ஒருபோதும் நிற்காமல், தினசரி மேம்பாட்டுக்கு முயல்வது, விமர்சனங்களைத் தாண்டி முன்னேறுவது மற்றும் போட்டியில் இரக்கமற்ற முறையில் எதிர் அணியைத் தாக்குவது. இந்த மனநிலை அவரை மீண்டும் நம்பிக்கைக்குரிய விளையாட்டு வீரர்களில் ஒருவராக மாற்றுகிறது.

ஸ்பெயின் அணியில் ஃபெரான் டோரஸின் இடம் என்பது எப்பொழுதும் சூப்பர் சப்ஸ்டிடியூட் என்பதாகும், அதாவது, ஆட்டம் தொடங்கும்போது முதல் பதினொரு வீரர்களுடன் இல்லாமல், தேவைப்படும் போது ஆட்டத்தின் நடுவில் உள்ளே வந்து பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவது. இதுவே ஸ்பெயின் அணியில் அவருக்கு அளிக்கப்பட்ட முக்கியமான கதாபாத்திரம். நேற்றைய போட்டியில் இப்படியாகச்  சப்ஸ்டிடியூட்டாக உள்ளே வந்து விளையாடிக் கொண்டிருந்த போது சக வீரர் நிகோ வில்லியம்ஸ் அடித்த பந்து அவரை நோக்கி வந்தபோது, அவர் அடித்த அந்த வலிமையான இடது கால் ஷாட், அவரை வரலாற்றில் இடம் பிடிக்கச் செய்தது மட்டுமின்றி ஸ்பெயினுக்கும் கோப்பையும் அளித்துவிட்டது.

நேற்று போட்டி முடிந்தபின்பு ஃபெரான் டோரஸ் சொன்னது: “பந்து என்னை நோக்கி வந்தது. என் ஸ்பெயின் மக்களின் சக்தி ஒன்றாக என்னுடன் இருப்பதாக நினைத்துக் கொண்டு பந்தை உதைத்தேன்.”

மனவழுத்தில் மீண்டெழுந்த கதை என்றெல்லாம் இதை எழுதுவதை விடவும் இக்கதையில் முக்கியமானது: எந்தவொரு தனிநபரும் மனதளவில் தான் ஆழமற்ற பள்ளத்தில் இருப்பதாக உணர்ந்தால் உடனடியாக செய்ய வேண்டியது மனநலம் சார்ந்த நல்ல கலந்துரையாடல் அல்லது சரியான சிகிச்சை முறை. இதில் வெட்கம் கொள்வதற்கு ஒன்றுமில்லை. 

குறைந்தபட்சம் அழுத்தமான கணங்களில் உங்களுக்குப் பிடித்தவர்களிடம் அதிகமான கலந்துரையாடல் செய்யுங்கள், நாம் யாரும் இங்கே தனியாக இல்லை. ஃபெரான் டோரஸக்கு கோல், வெற்றி, கோப்பை என்றால் நமக்கும் அருளப்பட்டவை ஏதாவது என்றாவது கிடைக்கும்.

ஜியோ டாமின்

மனிதன் இயல்பிலேயே சுயநலமானவனா?

அறிவியல் என்ன சொல்கிறது?

இந்த கேள்விக்கான பதிலை நீண்டகாலமாக சமூகம் கேட்டு வந்திருக்கிறது. நவீன அறிவியலானது ஒரு மனிதனின் குணநலனை மூன்று வகையான விஷயங்கள் தீர்மானிப்பதாகச் சொல்கிறது. ஒன்று அவன் தனது மூதாதையரிடமிருந்து பெற்றிருக்கும் மரபுப்பண்புகள், இரண்டாவது அவன் வளரும் / வளர்க்கப்படும் சூழல் (குறிப்பாக குடும்பம் இதில் தாக்கம் செலுத்துகிறது) மூன்றாவது அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் அனுபவங்கள்.

இந்த மூன்றில் முதலாவது மட்டுமே அகக்காரணி. மற்ற இரண்டும் புறக் காரணிகள். நம் கேள்வி மனிதன் இயல்பிலேயே சுயநலமானவனா என்பதாக இருப்பதால் இந்த புறக்காரணிகளை இப்போதைக்கு விட்டுவிட்டு அவனது மரபணுக்கள் அவனை சுயநலமியாக வைத்திருக்கிறதா அல்லது பொது நலன் நாடுபவனாய் வைத்திருக்கிறதா என்பதைப் பார்ப்போம்.

இதனைத் தெரிந்துகொள்ள மனிதப் படிமலர்ச்சிக்கு (பரிணாமம்) நாம் செல்ல வேண்டும். 

மாறும் சவாலான சூழலுக்கு ஏற்றபடியான ‘தகவமைப்பைப் பெற்றிருக்கும்’ உயிர்(கள்) தழைக்கும் என்பது படிமலர்ச்சிக் கோட்பாட்டின் அடிப்படை. அதாவது, மரபியல் சிதைவுபோன்ற (Mutation) ஏதேச்சையாக நிகழும் உயிரியல் மாற்றங்கள், மாறும் புறச்சூழலுக்கு சாதகமாக இருக்கும்போது உயிர்கள் தழைக்கின்றன / முரண்படும்போது அழிகின்றன. 

40-50 மனிதர்கள் இருக்கும் ஒரு தொல்பழங்கால மனிதரின் குழுவை எடுத்துக்கொள்வோம். கடுமையான வறட்சியையும் பட்டினியையும் அவர்கள் எதிர்கொள்கிறார்கள். குழுவுக்கான மிகச்சிறிய உணவே இருக்கிறது. ஒரு மனிதனுக்கு, 'இந்த உணவை நான் மட்டும் சாப்பிட்டுவிட்டால் என்ன?' என்ற எண்ணம் தோன்றுகிறது. இதை அவர் சாதுர்யமாகச் செய்துவிட்டால் குறைந்தபட்சம் உடனடியாக அவரது உயிர் பிழைக்கும் வாய்ப்பு அதிகரிக்கிறது. 

அவர் அதனைச் செய்து பிழைத்துக்கொள்கிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். இந்த பிழைத்தல் அவரது சுயநலனுக்குக் காரணமான மரபணுக்களை அடுத்தத் தலைமுறைக்குக் கடத்துகிறது. இதுவொரு வெற்றிகரமான பிழைத்தல் யுக்தியாக இருக்கும்பட்சத்தில் மனிதனின் இயல்பான குணமும் இயல்பூக்கமுமாக மாறுகிறது என்று கருதலாம்.

அதாவது படிமலர்ச்சிக் கோட்பாட்டின்படி பிழைத்திருக்க உதவும் தகவமைப்பானது பல்கிப் பெருகும்படித் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறது. 

ஆனால் உண்மையிலேயே இப்படிப்பட்ட மனிதரைத்தான் பரிணாமம் தேர்ந்தெடுத்ததா?

-ஜியோ டாமின்

43

ஒருபோதும் அன்பு என்பது ஒரு மக்கள் இயக்கமாக இருந்ததில்லை. உண்மையில் யாருமே சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பியதில்லை. ஒரு சில மனிதர்களின் அன்பினாலும், தீராத பேரார்வத்தினாலும் தான் இந்த உலகம் ஒன்றாகப் பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறது. உண்மையில் அது அப்படித்தான் இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இல்லையென்றால் நீங்கள் எப்போதோ விரக்தியில் மூழ்கியிருப்பீர்கள்.

ஏதாவது ஒரு மத்தியானப் பொழுதில், ஏதாவது ஒரு நகரத்தின் தெருவில் ஜாலியாக நடந்து செல்லுங்கள். உங்களைச் சுற்றியிருப்பவர்களைக் கூர்ந்து கவனியுங்கள். நீங்கள் யாரைப் பார்க்கிறீர்களோ, அவர் வேறு யாருமல்ல, அவர் நீங்களே தான் என்பதை மட்டும் நினைவில் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் பார்க்கும் ஒவ்வொரு மனிதரும் நீங்களே தான்.

நீங்கள் அந்த மோசமான

மனிதராக இருந்திருக்கலாம். நீங்கள் அந்த அரக்கனாக இருந்திருக்கலாம் அல்லது அந்த அதிகார வெறி மிக்க

காவல்துறை அதிகாரியாக

இருந்திருக்கலாம். அவர்களைப் போல

மாறாமல் இருக்க, உங்களுக்குள்ளேயே நீங்கள் தான் முடிவு செய்ய வேண்டும்.

- ஜேம்ஸ் பால்ட்வின்

சக்திவேல்

ஒருபோதும் அன்பு என்பது ஒரு மக்கள் இயக்கமாக இருந்ததில்லை. உண்மையில் யாருமே சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பியதில்லை. ஒரு சில மனிதர்களின் அன்பினாலும், தீராத பேரார்வத்தினாலும் தான் இந்த உலகம் ஒன்றாகப் பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறது. உண்மையில் அது அப்படித்தான் இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இல்லையென்றால் நீங்கள் எப்போதோ விரக்தியில் மூழ்கியிருப்பீர்கள்.

ஏதாவது ஒரு மத்தியானப் பொழுதில், ஏதாவது ஒரு நகரத்தின் தெருவில் ஜாலியாக நடந்து செல்லுங்கள். உங்களைச் சுற்றியிருப்பவர்களைக் கூர்ந்து கவனியுங்கள். நீங்கள் யாரைப் பார்க்கிறீர்களோ, அவர் வேறு யாருமல்ல, அவர் நீங்களே தான் என்பதை மட்டும் நினைவில் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் பார்க்கும் ஒவ்வொரு மனிதரும் நீங்களே தான்.

நீங்கள் அந்த மோசமான

மனிதராக இருந்திருக்கலாம். நீங்கள் அந்த அரக்கனாக இருந்திருக்கலாம் அல்லது அந்த அதிகார வெறி மிக்க

காவல்துறை அதிகாரியாக

இருந்திருக்கலாம். அவர்களைப் போல

மாறாமல் இருக்க, உங்களுக்குள்ளேயே நீங்கள் தான் முடிவு செய்ய வேண்டும்.

- ஜேம்ஸ் பால்ட்வின்

42

சமகாலத் தமிழ் சிறுகதைகள்

-பாரதிபாலன்

சமகாலத் தமிழ்ச் சிறுகதைகள் (2000–2020) என்பது எழுத்தாளர் பாரதிபாலன் தொகுத்து, சாகித்திய அகாதெமி வெளியிட்ட சிறுகதைத் தொகுப்பு. இருபது ஆண்டுகளில் தமிழில் வெளிவந்த குறிப்பிடத்தக்க சிறுகதைகளை ஒரே நூலில் தொகுத்து வழங்கும் முயற்சியாக இது உருவாகியுள்ளது.

உலகமயமாக்கல், நகரமயமாக்கல், தகவல் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி, குடும்ப உறவுகளின் மாற்றம், பெண்களின் வாழ்வியல், விளிம்புநிலை மக்களின் குரல், சாதி, பாலினம், சுற்றுச்சூழல், இடம்பெயர்வு போன்ற பல்வேறு சமகாலப் பிரச்சினைகள் இக்கதைகளின் வழியாக வெளிப்படுகின்றன. இதில் இமையத்தின் வீடியோ மாரியம்மன், ஜெயமோகனின் அறம் உள்ளிட்ட கதைகள் அதிகம் கவனம் ஈர்த்ததால் புதிய எழுத்தாளர்களின் சில கதைகளை பகிர்கிறேன்.

அரசயல் புலனாய்வு பத்திரிக்கை துறையில் வேலை செய்யும் நிருபரின் அனுவபவங்கள், நிர்வாகத்தினரிடம் சந்திக்கும் பிரச்ச்னைகளே ஞாபக குறிப்பு கதை.

கதை எழுத நினைக்கும் குடும்ப தலைவி கதையின் கருவாக என்ன எழுதலாம் என யோசிக்கும் கதையில் அடுத்தடுத்து நடைபெறும் அன்றாட அவஸ்தைகளே அவளுக்கு கருவாக கிடைப்பதுதான் கரு வின் கதை. வார்த்தைக் கோர்வையில் சம்பவங்களை அடுக்கிச்செல்லும் உமா மகேஸ்வரியின் ஆற்றல் மெய் சிலிர்க்க வைக்கிறது.

அழுக்கான ஆடை உடுத்தும் தந்தையால் மன உளைச்சலுக்கு உண்டாகும் மகன் அதன் காரணத்தை அறியும் போதுதான் உண்மை புலனாகிறது என்பது புன்னகையால் நிரப்பப்படும் புரியாத வெற்றிடங்கள் கதை. அழகிய தலைப்பாக கதைக்கு பொருத்தமானது.அப்பாக்கள் மீதான மகன்களின் உளவியல் பார்வையை முன்வைக்கிறது.

ஒரு தோப்பு வாங்க நினைக்கும் இடைநிலை ஆசிரியருக்கு அந்த தோப்பு வாங்க வேண்டிய அவசியத்தை அழகியப்பெரியவனின் தோப்பு  கதை உணர்வு பூர்வமாக சொல்கிறது.இக்கதையை பவா செல்லத்துரையின் கதையாடலில் கேட்டிரிந்தாலும் படிக்கும்போது இன்னும் வீரியமிக்கதாய் உள்ளது

டொமினிக் எனும் அயல் நாட்டுக்காரன் திருவண்ணாமலை ஆசிரமத்தில் நீண்டகாலம் வசிப்பவன். கணவனை பிரிந்த ராணியையும் குழந்தையும் பாதுகாப்பவன். ஒரு நாள் அவளின் கணவன் சக்திவேலுடன் கைகலப்பு ஆகிறது. அதன் பின் டொமினிக் எடுக்கும் முடிவு தான் பவா செல்லத்துரையின் டொமினிக் கதை.

"இரு நண்பர்கள் கைகுழுக்கி தழுவும் போது உடல் சூடு இடம் மாறுகிறது" என்கிறார்.

"கடந்த கால இழிவுகள், பெருமிதங்கள் ஒரு போதும் நிகழ்காலப் பசியைப் போக்கி விடுபவையலல",

"வாழ்வின் ரகசிய முடிச்சுகள் ஏதோ ஒரு எதிர்பாராத தருணத்தில்தான் அவிழ்கிறது"" அவன் நடையில் ஒரு தீர்மானமிருந்தது" ;போன்ற வரிகள் ரசிக்க வைத்தன.

ஐந்து பெண்களை மணந்த பாஞ்சாலியின் உணர்வுகளை தர்மத்தின் ஆகுதியில் வெண்ணிலா விவரித்துள்ளார்.

மணவிலக்கு கோரிய மனைவியை பத்து மாதங்களுக்கு பிறகு சமாதானம் பேச கேரளாவில் சந்திக்கும் கணவன் எதிர்கொள்ளும் மன உளைச்சல் தான் சாம்ராஜின் அனந்தசயனபுரி கதை.

' ஏறக்குறைய தெருவில் யாரும் இல்லை.ஒரு நீள் மெளனம் போல் தெரு கிடந்ததாக சொல்லும்போது நாமும் உறைந்து நிற்கிறோம்.மரம் மழையை ஞாபகம் வைத்துச் சொட்டிக் கொண்டிந்தது அழகிய காட்சி.

பிள்ளையில்லாத இசக்கிமுத்து குலதெய்வமான கருப்பசாமியை கும்பிட்டு வரும்போது எதிர்படும் ஆட்டை.. பிள்ளை போல் வீட்டில் வளர்கிறான். பிள்ளை பிறந்தபின் நேர்த்திக்கடன் செலுத்துவதில் பாசம் தடுக்கிறது. அந்த உணர்வு போராட்டம்தான் குலசாமியை கொன்றவன் கதை.கிராமத்து எளிய மனிதர்களின் மனசாட்சியை அழகாக கதையாக்கியுள்ளனர்

பிரசவ அறையில் இருக்கும் பெண்ணின் மன உணர்வு.. ஆர்வமும் எதிர்பார்ப்பும் உடைய குரல்கள் கசிய சொந்தங்கள் கதவுக்கு வெளியே காத்திருப்பதை பெண்ணின் மனம் எவ்வாறெல்லாம் சந்தோசத்தை பயத்தினூடே கடத்தும் நிகழ்வுகளே பிரசவ வெளி கதை. 

வெற்றிகள் இல்லாத காலங்களில் ஒரு குதிரை ஜாக்கிக்குள் இருக்கும் வெறுமை கொடூரமானது.குதிரை ரேஸில் உயிர் தப்பிய அசோக் நீண்ட நாட்கள் கழித்து சந்திக்கும் ப்ளூவின் பாசப்பிணைப்பு ஆழமானது. தற்போதைய ப்ளூவின் நிலையை எண்ணி வெதும்பி வெளியேறும் அசோக்கை போலவே நம்மை நெகிழ வைக்கிறது.

சித்த வைத்தியரான தாத்தாவிற்கும் மருத்துவரான பேரன் சுதர்சனுக்கும் இடையில் நடக்கும் பாசமும் தொழில் அர்ப்பணிப்பும் அம்பு படுக்கை கதை.

தூர் கவிதை போல அப்பாவின் மனதை தூர்வாராமல் இருந்து உண்மைய தெரியவரும்போது அப்பா தொலைந்திருப்பார்.. இறுதியாக மகன் உணர்ந்தது தான் மனக்கிணறு கதை.தாழம்பூ டீச்சரின் காதல் வாழ்க்கை தோல்வியடைய மண வாழ்க்கையும் தோல்வியடைய அவரின் ஈரமணமும் ஈகை குணமும்.ல் என்றும் தோல்வியடையாது என்பதை தாழ்ம்பூ டீச்சரின் கதை உணர்த்துகிறது.

அன்றாடம் கழிவு நீர்க்குழாயில் விஷவாயு தாக்கி தொழிலாளி மரணம் எனும் செய்தியை நாம் பார்த்து கடந்திருப்போம். அதன் வலியை சவக்குழி கதையில் காட்டியிருப்பார்கள்.இறுதியில் அது வழக்கமான பிணநாற்றம் அல்ல என்ச் சமுதாயத்தின் முகத்தை அதிகாரத்தின் தப்பித்தலை தோலுருத்து காட்டியிருப்பார்.

ஆணவ படுகொலையையும் அதன் மூலம் ஏற்படும் பாதிப்பையும் நாயம்மை கதையில் சுகுணாதிவாகர் காட்சிபடுத்தியிருப்பார்."அது என்னவோ மகள்கள் அம்மாவாகப் போகிறார்கள் என்று தெரிந்தால் அம்மாக்கள் குழந்தையாகிவிடுகிறார்கள் என எதார்த்தத்தை சொல்லியிருப்பார்.

செய்தி சேனலில் வேலை பார்க்கும் நர்மதாவுக்கு நிறைய எதிரிகள். காரணம் தொலைக்காட்சியில் சர்ச்சைக்குரிய கருத்தை எடுத்து விவாதிப்பதால்.அப்போது ஒரு நாள் முகம் தெரியாத ஒருவன் கறுப்பு மை அடித்து விட்டு சென்றுவிடுகிறான். அதன் பின் என்ன ஆனது என்பதே எஸ்.ரா எழுதிய கருப்பு ரத்தம் கதை

சிறுகதைகள் மனித உறவுகள், வாழ்க்கையின் உண்மைகள் குறித்து புதிய பார்வையை உருவாக்குகின்றன.சாதி, பாலின சமத்துவம், வறுமை, சுற்றுச்சூழல், கல்வி போன்ற பிரச்சினைகளைப் பற்றி விழிப்புணர்வு உருவாக்குகின்றன.பல எழுத்தாளர்களின் கதைகள் உள்ளதால் புதிய சொற்கள், நடைகள், உவமைகள் ஆகியவற்றை அறிய பல்வேறு கதைகள் உதவுகிறது

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

41

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:41/150+

Pages:-525

நெடுங்குருதி

-எஸ் ராமகிருஷ்ணன்

இந்த நாவல் வேம்பலை என்ற புனைவில் உருவான ஒரு கிராமத்தை மையமாகக் கொண்டது..இது ஆசிரியரின் பால்ய கால நினைவுகளில் இருந்த கிராமங்களின் வெயிலும் மூர்க்கமும் கலந்த ஒரு மறுவடிவம் என அவரே குறிப்பிடுகிறார்

வேம்பலை வரைபடத்தில் இல்லாததொரு ஊர்" என்று குறிப்பிடப்பட்டாலும், அது ராமநாதபுரம் மாவட்டத்து கிராமங்களின் நுட்பங்களையும், அங்குள்ள மனிதர்களின் வாழ்வியலையும் பிரதிபலிக்கிறது.

கத்தியை யாரோ சாணை பிடிப்பது போல தெருவை வெயில் தீட்டிக் கொண்டிருந்தது எனும் வரி வெக்கையான உலகை நமக்கு காட்டுகிறது.

சண்டையிட்டு பிரிந்த தந்தையின்றி தாயின் அரவணைப்பில் வளரும் நாகு என்ற சிறுவனின் வாழ்விலிருந்து தொடங்கி, அவனது குடும்பம் மற்றும் வேம்பலை கிராமத்து மனிதர்களின் தலைமுறை கதையை விவரிக்கிறது.வேணியும் நீலாவும் நாகுவுடன் பிறந்தவர்கள்.எதிர்பாராத விதமாக நீலா இறந்துவிட, வேணிக்கு மட்டும் திருமணம் நடக்கிறது.

நாகுவின் மணவாழ்க்கை, விரும்பிய பெண் பற்றிய பகுதிகள் வருகிறது.

ஆதிலட்சுமி எனும் மாற்றுத்திறனாளி சிறுமி பகல் கனவு காண்பவள், அனைத்தி விஷ்யங்களையும் அறிந்து கொளபவள்,மரண படுக்கையில் இருக்கும் சென்னம்மா இறக்கும் சடங்கு வாழ்ந்த பகுதியை காண்பிப்பது கதையின் குறியீடு போல் உள்ளது. சொந்த வீடு ஊர் எல்லாருக்கும் நெருக்காமானது. சின்னு, மல்லிகா, வேணி போன்ற கதாபாத்திரங்கள் மூலம் மனிதர்களின் ஆசாபாசங்கள், ஏக்கங்கள் மற்றும் வாதைகளை ஆசிரியர் வெளிப்படுத்துகிறார்.

வழிப்பறிக் கொள்ளைக்குப் பெயர் பெற்ற வேம்பர்கள் கொற்கைப் பாண்டியனின் வீரர்களுக்குப் பயந்து தப்பி ஓடி, வேப்ப மரங்கள் தங்களை உள்வாங்கிக் காப்பாற்றியதாக நம்பப்படும் ஒரு நிலப்பரப்பில் குடியேறியவர்கள்.வெல்சி துரை வேம்பர்களை அடக்க முயன்றது. ஒரு மோதலில் வேம்பன் ஒருவன் வெல்சி துரையின் குரல்வளையை அறுத்துவிடுகிறான்.இதற்குப் பழிவாங்கத் துடித்த வெல்சி துரை, வேம்பலை கிராமத்தைச் சூழ்ந்து கொண்டு, ஒரு கிணற்றுக்குள் ஒளிந்திருந்த 42 வேம்பர்களைத் துப்பாக்கியால் சுட்டுக் கொன்றான்.

வேறு ஊருக்கு மக்கள் செல்லக் கூடாது என குதிங்கால் நரம்பு மற்றும் குரல் நரம்பு அறுக்கப்பட்ட வரலாற்றுத் துயரமும் இதில் விரிவாகப் பேசப்படுகிறது.இச் சமூகத்தின் வீரமும், அவர்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிகளும்,தெரிய வருகிறது.

வேம்பலையின் மீது படர்ந்திருக்கும் தீர்க்க முடியாத சாபத்தின் துர்கனவாகவும், வசியக் குரலால் மனிதர்களைத் தன்பால் ஈர்க்கும் ஒரு நிலப்பரப்பாகவும் வேம்பலை காட்டப்படுகிறது.

ரேகை சட்டம் (Criminal Tribes Act)

இதன்படி, ஊரில் உள்ள ஆண்கள் அனைவரும் காவல் நிலையத்தில் தங்கள் கைரேகையைப் பதிவு செய்ய வேண்டும் மற்றும் இரவில் அங்கேயே தங்க வேண்டும் என்பது விதியாக இருந்தது போன்ற அடக்குமுறைகளால் ஒரு சமூகம் எவ்வாறு பாதிக்கப்பட்டது என்பதையும், அதன் விளைவாக அவர்கள் எதிர்கொண்ட வறுமையையும் மூர்க்கத்தையும் நாவல் பதிவு செய்கிறது.

இச்சட்டத்தினால் நாகுவிற்கு பாதிப்பு ஏற்படுகிறது.

இதற்கு நாகுவின் குடும்பம் பலியாகிறது, வேம்பலையின் இயல்பான முகம் மக்களை எவ்வாறு அலைக்கழிக்கிறது என்பதே மையம். இதில் பல்வேறு கதாபாத்திரங்கள் மனிதநேயத்தை பேசுகிறது

நாகுவின் மகள் வசந்தா எங்கு செல்வதென தெரியாமல் நிற்கும்போது தன் தந்தை வாழ்ந்து மறைந்த வேம்பலைக்கே திரும்புகிறாள்.சேதுவிற்கும் கிட்ணாவிற்கும் பிறந்த ஆண் குழந்தைக்கு, தனது தந்தையின் பெயரான 'நாகு' என்ற பெயரைச் சூட்ட வசந்தா சொல்கிறாள். நாவலின் இறுதியில், வசந்தா மற்றும் சேதுவின் சாமான்கள் ஏற்றிய வண்டி வேம்பலைக்குள் நுழையும்போது, அந்த ஊர் தன் சுபாவம் மாறாமல் அப்படியே இருக்கிறது. வானிலிருந்து கொக்குகள் நிசப்தமாக வேம்பலையில் இறங்குகின்றன.என்பது

திரைக்காட்சி போல் நம்முள் விரிகிறது

வேம்பலையை நோக்கி மனிதர்களை அழைத்துக் கொண்டே இருக்கின்றன. ஒரு பிரமாண்டமான கனவின் திரைமீது அறியப்படாத யதார்த்தம் எழுதுகிறது

#ரசித்தது

*வாழ்ந்து இறந்த பிறகுதான் ஊரின் மீதும் வீட்டின் மீதும் நேசம் அதிகமாகிவிடுகிறது.இறப்பிற்கு பிறகும் மனிதனுக்கு ஒரு பிடிமானம் தேவைப்படுகிறது.

வாழ்க்கை என்பது மனிதர்களைப் பொருட்படுத்தாத ஒரு சக்தி. மனிதர்கள் எவ்வளவோ போராடினாலும், வாழ்வு அதன் போக்கில் எவ்வித சலனமுமின்றி எல்லாவற்றையும் முடித்துக்கொண்டு சென்றுவிடுகிறது

*உலகம் மிக மர்மமானது. எண்ணிகையற்ற தெரியாதவைகளால் நிறைந்தது. நீயும், நானும் அருகாமையிலிருக்கும் இந்த நிமிஷம் என்றாவது ஒரு நாள் வியப்பாக உனக்கு தோன்றும்.அப்போது தான் இந்த நிமிஷத்தை நீ புரிந்துகொண்டிருக்கிறாய்  என்று அர்த்தம்!" 

*மனிதர்கள் ஒருவரை ஒருவர் சந்திப்பதும், பிரிந்து போவதும் தற்செயலானவை அல்ல; அவை உலகம் என்ற மர்மமான இயந்திரத்தின் ஒரு பகுதி. ஒவ்வொன்றும் ஒரு காரணத்துடனேயே நடக்கின்றன

*ஒரு மச்சத்தைப் போல பிறந்தது முதல் உடலோடு ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறது எனது ஊர். 

*உலகில் அன்பை விட மேலானது ஒன்றிருக்கிறது, அது பெயரிடப்படாதது,

கருணையை விடவும் நெகிழ்ச்சியானது, அன்பால் வேதனையை பகிர்ந்துகொள்ள மட்டுமே முடியும், எது வேதனைய இல்லாமல் செய்கிறதோ அது அன்பை விட மேலானது,

நாம் அன்பை விட மேலான ஒன்றிற்காக காத்துக்கொண்டிருக்கிறோம்.

*ஆயிரக்கணக்கான பறவைகள் கடந்து போனபோதும் வானில் அதன் சுவடேயில்லை.

*வாழ்வின் சந்தோஷங்களை நினைத்துப் பார்த்துக் கொள்கின்ற எவரும் கண்ணீர் சிந்திய நிமிஷங்களை நினைத்துப் பார்த்துக் கொள்வதில்லை."

மனிதனின் வேர்கள் நிலத்திலும், நினைவுகளிலும்,உள்ளன; அவற்றிலிருந்து விலகும்போது அவனது அடையாளமும் நீங்குகிறது" என்பதே இந் நாவல்

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

நினைவுகள் தந்திரமானவை. அவற்றால் உங்களை என்ன வேண்டுமானாலும் செய்துவிட முடியும். அவைகளுக்குக் கடந்த காலமோ, நிகழ்காலமோ, எதிர்காலமோ எதுவும் இல்லை. அவை உங்களை அழிப்பதற்கென்றே பிறக்கின்றன. தக்க சமயங்களுக்காகக் காத்திருக்கின்றன. -பொன்முகலி

நியாம்டர்

எப்போதும் சேமித்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டும், செலவு செய்வது தவறு என்ற மனநிலை எனக்கு மட்டும்தான் இருக்கிறது என்று நினைத்தேன். ஆனால் FIRE (Financial Independence, Retire Early) சமூகத்தில் இதைப் பற்றி நிறைய பேசுகிறார்கள்.

FIRE பயணத்தில் இருப்பவர்களில் பலருக்கு "accumulation mindset" உருவாகிவிடுகிறது. தொடர்ந்து சேமிப்பார்கள். மிகவும் சிக்கனமாக வாழ்வார்கள். ஓய்வுபெற்ற பிறகும், போர்ட்ஃபோலியோ மதிப்பு குறைந்துவிடுமோ என்ற பயம் விடாமல் இருக்கும். அதனால், வேலைக்குச் செல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்லாவிட்டாலும், பழைய சிக்கன வாழ்க்கையே தொடர்கிறது.

"இன்னும் ஒரு வருடம் காத்திருக்கிறேன்..."

"இன்னும் இரண்டு வருடம்..."

"இன்னும் மூன்று வருடம்..."

₹50 லட்சம் ₹1 கோடியாகிறது. ₹1 கோடி ₹2 கோடியாகிறது. ₹2 கோடி ₹3 கோடியாகிறது.

ஆனால் அவர்கள் நிற்பதில்லை. அடுத்த வட்ட எண்ணை, அடுத்த மைல்கல்லை நோக்கி மீண்டும் காத்திருக்கிறார்கள்.

"இப்போதுதான் ₹1.56 கோடி இருக்கிறது. சிங்கப்பூர் சுற்றுலாவுக்கு ₹20 லட்சம் செலவு செய்தால் போர்ட்ஃபோலியோ குறைந்துவிடும். ₹2 கோடி ஆன பிறகு போகலாம்."

₹2 கோடி ஆகிறது.

"சரி, ₹20 லட்சம் செலவு செய்த பிறகும் ₹2 கோடி இருக்க வேண்டுமென்றால், முதலில் ₹2.2 கோடி ஆகட்டும்."

₹2.2 கோடி ஆனதும், "இன்னும் கொஞ்சம் காத்திருந்தால் ₹2.5 கோடி ஆகிவிடும்" என்ற புதிய இலக்கு தோன்றுகிறது.

இப்படியே வாழ்க்கை முழுவதும் இலக்குகள் மாறிக்கொண்டே இருக்கும். ஆனால் வாழ்க்கையை அனுபவிக்க வேண்டிய நாள் மட்டும் வரவே வராது.

FIRE சமூகத்தின் ஆலோசனை வேறுபட்டது.

முழு போர்ட்ஃபோலியோவை ஒரே தொகையாகப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தால், அதிலிருந்து ஒரு ரூபாய்கூட செலவு செய்ய மனம் வராது.

அதற்கு பதிலாக, மாதந்தோறும் தானாக உங்கள் வங்கிக் கணக்கிற்கு ₹10,000 அல்லது உங்களுக்கு ஏற்ற தொகையை மாற்றும் முறையை அமைத்துக்கொள்ளுங்கள். அதை "Fun Bucket" அல்லது "Enjoyment Fund" என்று தனியாக வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

மேலும், ஒரு ஆண்டில் சந்தை உங்கள் திட்டமிட்ட 4% வருமானத்தை விட அதிகமாக, உதாரணத்திற்கு 8% அல்லது 10% வளர்ந்தால், அந்த கூடுதல் லாபத்தில் இருந்து 3%–4% தொகையை வங்கிக் கணக்கிற்கு மாற்றிவிடுங்கள்.

அந்தப் பணத்தை குற்ற உணர்வு இல்லாமல் செலவு செய்யுங்கள். ஏனெனில், வாழ்க்கையின் நோக்கம் போர்ட்ஃபோலியோவை இறக்கும் வரை பெரிதாக்குவது அல்ல; அந்தப் போர்ட்ஃபோலியோ உங்களுக்காக உருவாக்க வேண்டிய நினைவுகளையும் அனுபவங்களையும் வாழ்வதே.

~ நியாண்டர் செல்வன்

39

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:39/150+

Pages:-256

 அவன் பெயர் சொல்

-ரமேஷ் பிரேதன்

 

தமிழ் நவீன இலக்கியத்தில் தனித்துவமான குரலாக அறியப்படும் எழுத்தாளர் ரமேஷ் பிரேதன், மனித மனத்தின் சிக்கல்கள், சமூகத்தின் மறைக்கப்பட்ட உண்மைகள், அதிகார அமைப்புகளின் வன்முறை ஆகியவற்றை தனது படைப்புகளில் ஆழமாகப் பதிவு செய்கிறார். அவரது அவன் பெயர் சொல் 

கதைக்களம் பாண்டிச்சேரி.

நான் லீனியர் முறையில் கதை துவங்குகிறது. வாழ்க்கையில் மிகப் பெரிய வலி எது தெரியுமா? வாழ் நாள் எல்லாம் தனக்கு விதிக்கப்பட்ட மதத்தைச் சுமந்து திரிவது, சாதியை சுமப்பது, அதிலும் தீண்டத்தகாதவனாக இருந்தால் அதன் அடையாளத்தை சேர்ந்து சுமப்பது என மகள் சூன் யதாவுக்கு கடிதம் போல் மின்னஞ்சல் எழுதுகிறார். தையல்கார தந்தையால்

நோன்புக் கஞ்சிக்கு ஆசைப்பட்டு பத்தாம் வயதில் ராமசாமி எனும் நான் மதம் மாற்றம் செய்யப்பட்ட ரஹ்மான் ஆகிறார்.

பாய் வியாபாரம் செய்து முதலாளியாக உயர்ந்த ரஹ்மான் தன் மனைவி பெர்னதேத்தை மணந்த அனுபவத்தை ப்ளாஷ்பேக்கில் சொல்கிறார் .பிரெஞ்சு தேசத்தை  சேர்ந்தவள்.தமிழ் பண்பாட்டுடன் ஒட்ட முடியாமல் உன்னை தூக்கிக் கொண்டு பிரிகிறாள்.மகள்.பிறந்த மூன்று மாதத்தில் இறந்துவிடுகிறாள்.

 இருப்பையே மறுப்பதற்கு ஒப்பானது என்பதை நாவல் பல அடுக்குகளில் வெளிப்படுத்துகிறது.

சாராயக்கடை பற்றிய ஆவணப் படம் எடுப்பதிலும்,தீவிர எழுத்து வேட்கையிலும் இருக்கும் ரஹ்மான் உரையாடல், உள்ளுணர்வுகளை, ஒட்டகம் போன்ற குறியீடுகள் மூலமாக கதையை நகர்த்துகிறார்.

மனைவி அருகில்.இருப்பதைப்போல்

பல.இடங்கள் வருகிறது. இறந்து போன மனைவியுடன் பேசுவது போல் பித்தி நிலைக்கு உள்ளான தந்தையாக கடிதம் எழுதுகிறார். மகளின் ஓரிரி மின்னஞ்சலை பற்றி சொன்னாலும், படிக்கிற நமக்கே இப்பிடி இருக்கே பாவம் பொன்னுனு பரிதாபப்பட வைக்கிறது. ஆனால் ஒவ்வொரு கடிதமும் ஏதோ சொல்றார்னு போகுது.

தான் எழுதும் நாவலை பகிர்கிறார். முக்கிய காட்சிகளை உரையாடுகிறார்.மழை குறித்த  செய்திகளை, சக நண்பனை இறப்பு குறித்து ஒவ்வொன்றையும் பகிர்கிறார்.

இறுதயாக மகள் எழுதும் ஒரே மின்னஞ்சல் இப்புத்தகத்தின் இறுதியில் வருகிறது. ஆரம்பத்தில் இருந்து தொடங்கிய கேள்விகள் அனைத்திற்கும் விடையாக அமைகிறது.

ஆண்குறி, புணர்வு, பெண் குறித்த வர்ணனைகள ஓவர் டோஸாக உள்ளது.

*மழை மனதில் பல திறப்புகளை உண்டாக்குகிறது

*பைத்தியங்கள் பிறப்பதும் தெரிவதுமில்லை, இறப்பதும் திறப்பதுமில்லை

*வார்த்தைகள் அவளை எனக்கு வெளிப்படுத்திவிட ஒன்றையொன்று முட்டிக்கொண்டு மூச்சு திணறுகின்றன

 

பெயர்" என்பது ஒரு குறியீடாக முன்வைக்கப்படுகிறது.

நினைவுகளின் பயணம்

கதாபாத்திரங்களின் கடந்தகால அனுபவங்கள், மறக்கப்பட்ட சம்பவங்கள், மன உளைச்சல்கள் ஆகியவை நினைவுகளின் வழியாக வெளிப்படுகின்றன.அடையாளத்தை இழந்த மனிதனின் உளவியல் போராட்டமாக நாவல் சொல்லப்படுகிறது.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

கடந்த கால இழிவுகள், பெருமிதங்கள் ஒரு போதும் நிகழ்காலப் பசியைப் போக்கி விடுபவையலல","வாழ்வின் ரகசிய முடிச்சுகள் ஏதோ ஒரு எதிர்பாராத தருணத்தில்தான் அவிழ்கிறது""-பவா செல்லதுரை

40

#reading_marathon2026 

#26RM009

Book No:40/150+

Pages:-272

பூமியெங்கும் புத்தக வாசம்

-மு.முருகேஷ்

"நேர்காணல் என்பது கேள்வி–பதில் நிகழ்வு மட்டுமல்ல; ஒரு மனிதனின் திறமை, ஆளுமை, மனப்பான்மை ஆகியவற்றை அறிய உதவும் கண்ணாடியாகும்."அந்த வகையில் தி இந்து உதவி ஆசிரியரும் கவிஞருமாகிய மு.முருகேஷ் அவர்களின் ஆளுமை நேர்காணல்களும் புத்தகம் குறித்த பிரபலங்களின் அனுபவங்களும் பகிரப்பட்டுள்ளன.

சரியான கேள்விகள், சரியான மனிதர்களை அடையாளம் காட்டுகின்றன.'வாழ்க்கைங்கிறது எப்பவுமே யதார்த்ததிலிருந்து தானே புனைப்படும். அங்கிருந்து பூக்கும் விஷயம் தான் சரியானது என பூமணி சொல்கிறார்.தனது சேமிப்பிலிருந்த 16 இலட்சத்தில் தொடங்கப்பட்ட அறிவியல் தமிழ் அறக்கட்டளையில் 540 ஆவணங்களை தொகுத்த மணவை முஸ்தபாவின் முயற்சி பாராட்டும்படி இருந்தது.

தொழிலதிபர்கள், கைவினை கலைஞர்கள்,தன்னார்வலர்கள், தொண்டு நிறுவனங்கள், மொழிபெயர்ப்பாளர்கள், மாற்றுத் திறனாளிகள், அனைவரின்பேட்டியும் முன் மாதிரியாக இருந்தது.

நீர் நாய் ஆர்வலர்களின் பேட்டி ஆச்சர்யமாய் இருந்தது. பார்வையற்றவர்களின் பாதையில் நம்பிக்கை ஒளி ஏற்றும் பேராசிரியர் ரகுராமன். ஓய்வுபெற்ற போக்குவர்த்து துறை அலுவலர் பழனியப்பன் விழிப்புணர்வு நிகழ்வுகளை நடத்தி வருகிறார். அதில் சில விஷயங்களை சொல்கிறார்.ஓட்டுநர்கள் பசியுடன் வாகனம் இயக்க கூடாது, தூக்கமின்மை, மிகுந்த மன அழுத்தத்தில் வாகனம் இயக்காமை என்கிறார்.இரட்டை மலை சீனிவாசனின். வரலாற்றை எழுதிய அவரின் கொள்ளுப்பேத்தி நிர்மலா அருள்பிரகஷின் பேட்டி தாத்தாவின் வரலாற்றை அறிய உதவியது.

நேர்காணலில் முதல் பதில் முக்கியமல்ல; ஒவ்வொரு பதிலிலும் வெளிப்படும் நேர்மையே முக்கியம்.

கரிசல் காட்டு உழைப்பாளிகளின் வாழ்வை அசலாக பதிவு செய்த தோழர் மேலாண்மை பொன்னுசாமியின் நினைவஞ்சலியில் அவர்குறித்த செய்தியை அறிய முடிந்தது.

நேர்காணல் சிந்தனையையும் செயல்பாட்டையும் மதிப்பிடும்.. அவ்வகையில் பிரபல வாசிக்கும் அரசியல் தலைவர்களின் வாசிப்புபனுவத்தை பகிர வைத்துள்ளார். சீமானின் வாசிப்புக்கு சுப.வீ, மணிவண்ணன் போன்றோர் உந்து சக்தியாக விளங்கியதையும் தன்னை செதுக்கிய தாய்,  தமிழர் மீதான பண்பாட்டு படையெடுப்புகள், அசுரன், மெளனத்தின் சாட்சிகள் ஆகிய நூல்களை குறிப்பிடுகிறார்.

புத்தக வாசிப்பை தொடர்ந்து செயல்படுத்தி வரும் மேனாள் சட்டமன்ற உறுப்பினர் பாலபாரதி.. மொழிப்பெயர்ப்பு நூல் பிணந்தின்னிகள், நிரஞ்சனாவின் நினைவுகள் அழிவதில்லை, குறிப்பிடுகிறார்.

ஒருநாளில் 3 மணி நேரம் நாளிதழ் படிக்க செலவிடுவதாக கி.வீரமணி குறிப்பிடுகிறார். சிறுவயதில் காண்டேகரின் புத்தகங்கள், பெரியாரின் தத்துவ விளக்கம் நூல்களையும் குறிப்பிடுகிறார்.

கேரளா கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் சி.ஏ பாலன் எழுதிய தூக்குமர நிழலில் நூலை பலர் குறிப்பிட்டதுபோல பார்த்திபனும் குறிப்பிட்டுள்ளார். மேலும் சுஜாதாவின் எழுத்துககள் தன்னை பாதித்ததாக கூறியுள்ளார்.ஜெயந்தனின் பாவப்பட்ட மனிதர்கள் கதையை படமாக எடுக்க முயன்று முடியாமல் போனதையும் சொல்லியுள்ளார்.

வண்ணதாசனின் புத்தகமொன்று எல்லாவீட்டிலும் இருந்துவிட்டால், இந்த உலகின் பிரச்சினை என்பதே இருக்காதே என்கிறார் இயக்குநர் சசி லாசராவின் எழுத்துக்களை உள்வாங்கும் கர்வம் தனக்குள் வந்தத எண்ணி மகிழ்கிறார். 

/ ஒவ்வொரு துளிக்குள்ளும்

உறங்கிக் கிடக்கிறது

ஓராயிரம் துளிகள்/ எனும் கவித

 தனக்குள் எண்ணங்களை மூழ்கடிக்க வைத்ததாக தேவதச்சனின் கவிதையை சொல்கிறார்.

வானத்தைப் போலத்தான் புத்தக வாசிப்பும் விசாலமானது.ஒரு மனிதனால் எப்போதும் சிறு வட்டத்திற்குள் வாழமுடியும் ஆனால் புத்தகம் வாசிப்பவனுக்கு எல்லை இல்லை என்கிறார் பாக்யராஜ்.

"நல்ல நேர்காணல், சரியான நபரை மட்டுமல்ல; சரியான வாய்ப்பையும் உருவாக்குகிறது.ஒரு நேர்காணலின் வெற்றி, கேட்கப்படும் கேள்விகளில் அல்ல; பெறப்படும் உண்மையான பதில்களில் உள்ளது. ஒவ்வொரிவரின் பேட்டியிலும் அறிவை மட்டும் அளவிடாமல் அணுகுமுறையும் அளவிடப்படுகிறது 

 செயற்பாட்டாளர்களின் பேட்டிகள்

தொடர்புத் திறன்,பேசும் விதம், கருத்துகளை வெளிப்படுத்தும் திறன், தன்னம்பிக்கை போன்றவற்றை மதிப்பிட முடிகிறது.வாசிக்கும் நமக்கும் உத்வேகம் கொடுக்கிறது

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

38

#Reading_Marathon2026

#26RM009

Book No:38/150+

Pages:-653

குழந்தைகள் பெண்கள் ஆண்கள் 

சுந்தர ராமசாமி 

தமிழ் இலக்கியத்தில் குடும்பம், சமூகம், மனித உறவுகள் மற்றும் கால மாற்றங்களை ஆழமான உளவியல் பார்வையுடன் பதிவு செய்யும் முக்கியமான படைப்பாகக் கருதப்படுகிறது. இதில் குழந்தைகளின் உலகம், பெண்களின் அனுபவங்கள், ஆண்களின் அதிகார மனப்பான்மை மற்றும் அவற்றுக்கிடையேயான உறவுகளின் சிக்கல்கள் மிக இயல்பாக சித்தரிக்கப்படுகின்றன.

இந்த நாவல் ஒரு தனிப்பட்ட கதையை மட்டும் சொல்லுவதில்லை. மாறாக, ஒரு குடும்பத்தையும் அதன் வழியாக ஒரு சமூகத்தையும் வாசகன் முன் நிறுத்துகிறது. வயது, பாலினம், அதிகாரம், அன்பு, பொறுப்பு, ஆசை, ஏமாற்றம் போன்ற மனித வாழ்க்கையின் பல அடுக்குகள் இதில் வெளிப்படுகின்றன.

தாத்தாவின் கடனை அடைக்க கோட்டயம் செல்லும்.அப்பா எஸ்.ஆர் எஸ்க்கு அங்கேயே ஏஜென்சி தொழில் அமைகிறது.எஸ்.ஆர்.எஸ் லட்சுமி தம்பதியினரின் குழந்தைகள் மூத்தவள் ரமணி மற்றும் பாலு.கோட்டயத்தில் வசிக்கின்றனர். லட்சுமியின் தங்கை வள்ளி கல்வி பயில அங்கு வருகிறாள்.லட்சுமிக்கு ஆஸ்துமா நோய் இருப்பதால் அவர்களுக்கு உதவ இளம்விதவையான ஆனந்தம் அந்த வீட்டில் இருக்கிறாள்.

இதே குடும்பத்தில்  சாமு சீதையின் குழந்தைகளான லச்சம்,கோமு, பிஷாரடியின் குழந்தைகளான ஸ்ரீதரன்,அப்புக்குட்டன், சுகன் யா ஆகியோர் உள்ளனர். இதில் ஸ்ரீதரன் லண்டனில் ஐ.சி எஸ் படிக்க சென்று நாத்திகனாய் புரட்சிக்காரனாய் வருகிறான்.வள்ளியை திருமணம் செய்து வைக்கும் ஆசை நிராசையாகிறது. இவளின் தங்கை சுகன் யா தந்தைக்கும் த்மையனுக்கும்.உறவுப்பாலமாய் இருக்கிறாள்.

சேது அய்யரின் குடும்பத்தில் உள்ள வள்ளியுடன் ரமணிக்கு நல்ல தோழமை அமைகிறது.எஸ் ஆர் எஸ்ஸின் தங்கை பங்கஜாவின் வருகை சாதாரணமாய் குடும்பங்களில் நடக்கும் உரையாடல் போல் இருக்கிறது.

இந்த குடும்பங்களின் குழ்ந்தைகள், பெண்கள் பெரியவர்களுக்கு இடையேயான உரையாடலே நாவலாய் விரிகிறது.நாவல் ஒவ்வொரு அத்தியாத்திலும் உரையாடல் வழியே சென்று கொண்டே இருக்கிறது. இடம் வீடு குறித்த மையச்சரடு அவ்வப்போது வந்துகொண்டே இருக்கிறது.

#குழந்தைகளின் உலகம்

பகல் தூக்கத்திலிருக்கும்

தந்தைக்கு பயந்த மகன்பாலுவின் பார்வையில் குழந்தைகள் உலகம் விரிகிறது. எல்லாம் ஒழுங்காக இருக்க வேண்டும்.பகல்.தூக்கத்தில்.பாலுவின் மன் உலகத்தில் வாழை தோப்பு விவரிக்கப்படுகிறது.ரமணியின் பார்வையில் படகுப் பயணம், பாடல் என கதை செல்கிறது. இவர்களின் உலகில்.குரியன் ஜானகி ஆகியோர் கதாபாத்திரங்களும் பேசப்படுகிறது.

ரமணி,பாலு, லச்சம்,வள்ளி ஆகியோரன் விளையாட்டுகள் அணுகுமுறைகள் படிக்கும் நம்மையும் குழந்தைகளின் உலகத்திற்கே கொண்டு செல்கிறது

இயல்பாய் நடக்கும் அன்றாட குழந்தைகள் உலகமான டீச்சர் விளையாட்டு, பாட்டுப் போட்டி, கடுதாசி போடுவது, சைக்கிள் ஓட்டுவது என உரையாடலின் வழியே அமைகிறது. குழந்தைகளின் உலகத்தில் பெற்றோர்கள் இருப்பதை சூழலும் அனுபவமும் உணர்த்துகிறது.

பாலு தன் ஆசிரியை எலிசபெத்தை வீட்டுக்கு அழைத்து வருவது, அப்பாவுடன் பாலு முரண்படும் இடங்கள் என பாலுவின் கதாபாத்திரம் நன்கு வடிமைத்திருப்பார் சு.ரா.

லச்சத்தின் இறப்பு நம்மை மனம் கனக்க வைக்கிறது.

மொட்டை பாலு என பட்டப்பெயர் குறித்து சொல்லபோது..ஒழுங்கா கூப்பிட்டா அன்பைக் காட்ட முடியுமா? இஷ்டத்தை பொறுத்துதான் எல்லாமே என்கிறாள் வள்ளி. எத்தனை நிதர்சன வார்த்தைகள்.வீட்டை விட்டு ஓடிப்போயிடலாமா என கேட்கையில் பசிக்குமா என்கிறாள்.பாலு அதற்கு தோசை காய்க்கிற மரம் இருக்காதா? என வெள்ளந்தியாக கேட்கிறான். பாலு தனது எலிசபெத் டீச்சரை வாஞ்சையோடு வீட்டுக்கு அழைத்து வந்து எல்லா பொருட்களையும் காட்டுகிறான்.

#பெண்கள்

லட்சுமிக்கு ஆஸ்துமா இருந்தாலும் கணவனின் சுயமுரண்களை அறியும் ஆளுமை மிக்கவள்.

மனைவி லட்சுமியின் சுபாவத்தை தனது அழகிய உவமையில் சு.ரா விளக்குகிறார்

/அவளுடனான அவருடைய பேச்சு

நாலு முழம் கயிற்றில் கட்டப்பட்டிருக்கும் கன்றின் சுதந்திரம் போல் தான்.கன்று தும்பை அறுத்துக் கொள்ளும்போது அது எந்த திசை நோக்கிப் பாயும்?அது இலக்கணமற்ற சுதந்திரம்/ என்கிறார்.

நாவலில் வரும் இளம் விதவையான ஆனந்ததத்தை மணக்க விரும்பும் செல்லாப்பாவை பாராட்டுக்கின்றனர் எஸ்.ஆர் எஸ். தன் கணவன் சிறைக்கு சென்றாலும் தனி ஆளாக மன உறுதியுடன் இருக்கிறார் எலிசபெத் டீச்சர்.

ஏன் அழறேனு பாலு கேட்கும் போது ஆனந்தம் சொல்கிறாள்

அப்படி அழுதாத்தான் கொஞ்சமாவது நிம்மதியா இருக்க முடியும் என சொல்லி பெண்களின் அக உலகை விவரிக்கிறார்.

1939 களில் முற்போக்கு சிந்தனையாக வள்ளி மேற்படிப்பு படிக்க வள்ளி வருவது நல்ல முன்னேற்றத்தின் அறிகுறி.

#ஆண்கள்

எஸ்.ஆர்.எஸ் உடன் விவாதிக்க வரும் கோவிந்தன் குட்டி, கருநாகப்புள்ளி ஆகியோரின் உரையாடல் தத்துவமயமானது.

இந்திய சமுதாயத்தில் புரட்சி என்பது

 சாத்தியமல்ல.சீர்திருத்தங்கள் வழியாக சிறுகசிறுகத்தான் சமூகம் மாறும். ஒரு சீர்திருத்தத்தை புகுத்தும் வரையிலம் சமூகம் வெடித்திவிடும் என்றநிலை ஏற்பட்டால் தான் அந்த சீர்திருத்தம் அமலாகும் என்கிறார். இந்திய மனம் ஒரு நம்பிக்கையிலிருந்து இன்னொரு நம்பிக்கைக்கு தாவுமே தவிர கேள்வி கேட்கும் பகுத்தறிவை பார்க்காது என்கிறார்.

மேலும்.எதிர்காலம் என்பது இருட்டாகத்தான் இருக்கிறது. நம் அறிவில் சில வெளிச்சங்கள் தெரிந்தும் இருளின் திரை எல்லையற்றதாக விரிந்து கொண்டு இருக்கிறது என்கிறார்

எஸ்.ஆர்.எஸ் ஏஜென்சி தொழிலில் ஏற்பட்ட சில கசப்பான அனுபவத்தால் கோட்டயத்தைவிட்டு வெளியேறுகிறார்.இனி கோட்டத்தை இருளை எப்படி பார்ப்பேன் என மனம் உடைகிறார்.ஊருக்கு திரும்புவதுடன் நாவல் நிறைவுறுகிறது.

வீடு பற்றிய செய்திகள் அடிக்கடி வருகிறது.பிரதான கதாபாத்திரமான எஸ்.ஆர் எஸ் கண்டிபான தந்தையாக வருகிறார்.

 /சிறிய விஷயங்களைப் பெரிதாகக் காட்டும் கண் அவருக்கு. அலங் கோலத்தைச் சிறிய அளவில் நுழையவிட்டால் அது பூதாகரமாகிப் பெருகி தன்னையே விழுங்கிவிடும் என்ற பயம். சுற்றிவரப் பார்த்து சதா கொதித்துக்கொண்டிருப்பது அவருடைய இயற்கையாகிவிட்டது. லட்சுமிக்கோ சகஜமாகவும் கலகலப்பாகவும் இருக்கவேண்டும் என்று ஆசை.ஒவ்வொருவருக்கும் உள்ளங்கை நீரைக் கசியாமல் வைத்துக்கொள்ளக் கட்டாயப்படுத்தப் படுவது போல் ஆகிவிடுகிறது. எவ்வளவுதான் முயன்றாலும் அதையும் மீறி விரல் இடுக்கில் ஈரம் கசிகிறது./

கோபமும் ஈரமும் எல்லைமீறி வழிவதாக குறிப்பிடுகிறார்.

/நினைவுகள் வயதான பின்பும் மழுங்காமல் கூராக இருக்கின்றன. நின்று நிலைக்க எவ்வளவு மழுங்கல் தேவைப்படுகிறது/

/எப்படிச் செயல்பட வேண்டும் என்பது பல சந்தர்ப்பங்களில் மனிதனுக்குத் தெரிவதில்லை. என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அவனுக்குத் தெரிய வருகிறபோதும் பல சந்தர்ப்பங்களில் அவனால் அவற்றை அமுல்படுத்த முடியாமல் போய்விடுகிறது. ஒரு உலோகம் உருகித் திரவ வடிவம் கொண்டிருக்கும்போது அதற்கு நாம் விரும்பும் வடிவம் தர முடியும். அது உருவம் பெற்று இறுகியபின் அதை மாற்ற முடியுமா?./

/எல்லாவற்றுக்கும் நம்மிடம் விடைகள் இருப்பதன் தீர்மானம் கற்பனையானது/

ஒவ்வொரு பாத்திரங்களும் முரண்பா

 முரண்பாடுகளுடனும் குறைகளுடனும் காட்டப்படுகிறார்கள்.

எளிய ஆழமான மொழிநடை பலம்.

மனித மன்ங்களின் அசைவுகளை துல்லியமாக காட்டுகிறது.

"குழந்தைகளின் பார்வையில் உலகம் புதிது; பெண்களின் பார்வையில் உலகம் பொறுப்பு; ஆண்களின் பார்வையில் உலகம் அதிகாரம். இந்த மூன்றின் சந்திப்பே மனித வாழ்க்கை."

என்பதை உணர்த்துகிறது.

தொடர்ந்து வாசிப்போம் 

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு