அருந்தவப்பன்றி – சுப்பிரமணிய பாரதி’
-பாரதி கிருஷ்ணகுமார்
இந்தப் புத்தகம் பாரதியைப் பற்றிய ஆய்வு நூல்.பாரதியாரால் 1898 முதல் 1904 ம் ஆண்டு வரை எழுத முடியவில்லை.அவரது வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட மனப்போராட்டங்கள், தடைகள், கவிதை எழுத முடியாமல் போன காலம், மீண்டும் கவிதையின் பக்கம் அவர் திரும்பிய விதம் ஆகியவற்றை ஆராய்கிறது."ஆய்வு என்பது பல பக்கமும் எட்டு திசையும் போகக்கூடாது.ஒரு குறிப்பிட்ட மையத்தை நோக்கித்தான் போக வேண்டும்.இறுதியாக நாம் என்ன சொல்ல வருகிறோமோ அதற்கான படிக்கட்டை ஒழுங்காக அமைத்துத்தர வேண்டும்" எனும் பிரபஞ்சனின் வரிக்கு ஏற்ற ஆய்வு நூல் இது.
நாய் பிழைப்பு என பலரும் பல கட்டங்களில்.சொல்வதுண்டு. ஆனால் பன்றி வாழ்க்கை என சொல்லுவதில்லை.பாரதியே தன்னுடைய ஒரு காலகட்ட வாழ்க்கையை ‘அருந்தவப்பன்றி’ என்ற உருவகத்தின் மூலம் குறிப்பிடுகிறார். அருந்தவம் செய்த முனிவன் சாபத்தால் பன்றியாக மாறி, பின்னர் அந்த வாழ்க்கையையே விரும்பி வாழ்வது போன்ற உருவகத்தைத் தன் வாழ்க்கையுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறார் பாரதி. பெருவாரியான மனிதர்கள் அருந்தவபன்றிகள் தான். இவ்வுண்மை தெரியாதவர்கள் கொடுத்து வைத்தவர்கள் என்கிறார் முன்னுரையில்
எட்டயபுர ஜமீன் போல பல சமஸ்தானங்கள் அதிகாரமின்றி இருந்த காலகட்டம்.மன்னரை புகழ்ந்து பாடும் பாடல்களை பாடி மன்னரை சந்தோசப்படுத்த வேண்டும்.அந்த காலத்தில் பாரதியும் அங்கு பணி செய்தார்.அதனை நினைத்து வருந்தி
"கவிதா தேவி அருள் வேண்டல்’ என்ற நீண்ட சுயசரிதைக் கவிதைப் பாடலில் தனது வாழ்க்கையில் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் கவிதையிலிருந்து விலகியிருந்ததை இந்தக் கவிதையின் வழியாகக் கண்டறிந்து, அந்தக் காலகட்டத்தின் பின்னணியை ஆசிரியர் ஆராய்கிறார்.
இக்கவிதை இந்தியா இதழில் 85 வரிகள் முதல் பகுதியாக 87 வரிகள் இரண்டாம் பகுதிகளாக வருகிறது.
1893ம் ஆண்டு சிவஞான யோகியார் பாரதியின் கவிப்பெருக்கைக் கண்டு " பாரதி எனும் பட்டத்தை வழங்கினார்.
பாரதியின் தந்தை சின்னச்சாமி க்கு இருந்த தொழில்நுட்ப அறிவைப் பற்றி கூறியுள்ளார்.ஜி டி நாயுடு போன்று தொழில் துறையில் அவருக்கிருந்த முனைப்பை காட்டுகிறது.பீதப்புரத்தில் எட்டயபுரம் காட்டன் ஜின்னிங் பேக்டரி லிமிட்டெட் கம்பெனி பற்றி ஆய்வு செய்து கூறியுள்ளார். அதனைப் பார்க்கும்போது அன்றே அவருக்கு இருந்த ஆர்வத்தையும் இந்தியாவிலேயே மேலைநாட்டு தொழில்நுட்ப அறிவை நம் நாட்டுக்கு பயன்படும்படி எண்ணிய சிந்தனை வியக்க வைக்கிறது.
பாரதியார் வரலாற்றை படிக்க நினைப்போர்க்கு வ ராமசாமி எழுதிய புத்தகத்தோடு இந்த அருந்தவபன்றியும் முக்கியமானவையாகும். தன் படிப்புக்கு செலவு செய்ய பெற்றோரால் உதவ முடியாத நிலையில் எட்டயபுர மன்னருக்கு சீட்டுக்கவி எழுதியதை முதல் கவிதையாக 64 வரிகளில் எழுதியுள்ளார்.இதனை 1974ம் ஆண்டு கலைமகள் இதழில் அவரின் தம்பி விசுவநாதன் பிரசுரித்துள்ளார். தஞ்சை தமிழ் பல்கலைக்கழக ஆய்வுப் பதிப்பில் உள்ளது.அதனை பொருளுடன்,எந்த சூழலில் எழுதப்பட்டது என்பதை இப்புத்தகத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளளார்.
அதாவது, உயர்ந்த சிந்தனைகளையும் கவிதைத் திறனையும் கொண்ட பாரதி, தன்னுடைய படைப்பாற்றலிலிருந்து விலகி வாழ்ந்த காலத்தைத் தாழ்வான வாழ்க்கையாக உணர்ந்தார் என்பதே
அவரே கவித்துவத்தில் குறிப்பிடுகிறார்.சின்ன சங்கரன் கதையின் நுட்பத்தையும் பதிவு செய்கிறார்.எல்லாரும் கதையின் நடுப்பகுதியில் இருநது தொடங்குவார்கள். ஆனால் இக்கதையில் பாரதி இரு வேறு முறைகளை பயன்படுத்தி கதைகளை எழுதியுள்ளார். இக்கதை நகைச்சுவையும், கிண்டலுமான கதை.
பாரதியார் பாண்டிச்சேரியில் இருந்த காலகட்டத்தில் இருந்த நிலையை குறித்தாலும் எட்டயபுரம் குறித்த ஆய்வு அவ்வப்போது சொல்லப்பட்டு கொண்டே இருக்கிறது.அதாவது மையத்தை விட்டு அகலாமல் ஆய்வு நூல் செல்கிறது.
இந்நூல் பாரதியின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய வெளிப்புறத் தகவல்களை மட்டும் பயன்படுத்தாமல், பாரதியின் கவிதைகள், கதைகள், கட்டுரைகள் போன்ற அவரது படைப்புகளுக்குள் இருக்கும் அகச்சான்றுகளை ஆராய்கிறார்.பாரதியின் இளமை வரலாற்றையும் அவர் தங்கை பாகிரதி தாயார் இறந்த பின் வள்ளியம்மைக்கு பிறந்த தன் தங்கை தம்பி விசுவநாதன் ஆகியோர் பற்றிய தகவலையும் தருகிறார்.
பாரதியை பற்றி படிக்கும் போதெல்லாம் பிரம்மிப்புதான். செல்வ செழிப்பில் பிறந்தாலும் அவர் நினைத்திருந்தால் எட்டயபுர மன்னருக்கு பணிவிடைகள் செய்து எட்டயபுரத்தில் ஆஸ்தான கவியாக இருந்து ஊர் மெச்ச வாழ்ந்திருப்பார்.
மதுரை சேதுபதி பள்ளியில் ஆசிரியராக பணியாற்றி நல் வாழ்வு வாழ்ந்து ஓய்வு பெற்றிருப்பார். சுதந்திர தாகம் கொண்டு தன்னலம் கருதாது விடுதலை உணர்வை அனைவருக்கும் ஊட்டியதால் மகாகவி என போற்றப்படுகிறார்.
'அருந்தவப்பன்றி’ பாரதியைப் பற்றிய வழக்கமான வாழ்க்கை வரலாறு அல்ல; பாரதியின் உள்ளத்தை அவரது படைப்புகளின் வழியாக வாசிக்க முயலும் ஓர் ஆய்வு. பாரதியைப் புதிய கோணத்தில் புரிந்துகொள்ள விரும்பும் வாசகர்களுக்கு இது குறிப்பிடத்தக்க நூலாகிறது.
*ஜமீனுக்கும் பாரதிக்கும் உள்ள நட்பு.. விலகி இருந்தால் சேரத்துடிக்கும் அன்பு..சேர்ந்திருந்தால் விலக துடிக்கும் சுயம் என்று வர்ணிக்கிறார் ஆசிரியர்
*9 மொழிகள் அறிந்துள்ளார். அதனால் தான் என்னவோ யாம் அறிந்த மொழிகளிலே என குறிப்பிடுகிறார்.
*ஆறு ஆண்டுகளுக்குப்பிறகு தனிமை இரக்கம் எனும் கவிதை விவேகபானுவில் வெளி வருகிறது.
பிற்சேர்க்கையில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
*சீட்டுக்கவி, சின்ன சங்கரன் கதை ஆகியவை பின்னிணைப்பில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
*எனக்கிவ் வாழ்க்கை இன்புடைத் தேயாம்:
நினக்கிதில் துன்பம் நிகழுமேல் சென்றவ்
வாளினின் நெஞ்சை வகுத்துநீ மடிக" என்றிது கூறி அருந்தவப் பன்றிதன் இனத்தொடும் ஓடி இன்னுயிர் காத்தது.
*1905ல் முற்றிலும் பெண்களுக்கான சக்கரவர்த்தினி எனும் மாத பத்கிரிக்கை ஆசிரியராகிறார்
*இளசை என்பது எட்டயபுரத்தின் இன்னொரு பெயர்.சமஸ்தானத்திற்கு சீட்டுக்கவி எழுதிய போது இளசை சுப்பிரமணியன் என்றே எழுதுகிறார்.
தொடர்ந்து வாசிப்போம்
தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு