book-69

தமிழ்ச் சிறுகதையின் தடங்கள்

-ச தமிழ்ச்செல்வன்

2014 ஆம் ஆண்டு அல்லது 2015 ஆம் ஆண்டு கோவையில் மாநில அளவிலான இலக்கிய பாசறை கூட்டத்தை தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கம் ஏற்பாடு செய்திருந்தது. அன்று முதல் நாள் நிகழ்வில் இரவு தமிழ்ச்செல்வன் அவர்கள் தமிழ் சிறுகதையின் வரலாறு குறித்து ஏறத்தாழ ஒரு இரண்டு மணி நேரம் பவர் பாயிண்ட் பிரசெண்டேஷன் முதன் முதலாக ஒரு இலக்கிய சபையில் கண்டது அப்போதுதான். இரண்டு மணி நேரம் சிறுகதையின் ஆழ அகலங்களை மிக விரைவாகவும், அதன் பின்னணி வரலாற்று குறித்தும், தமிழ் சிறுகதை ஆசிரியர்கள் குறித்தும் அவர்களின் முத்தான கதைகள் குறித்தும் அதில் விரிவாக எடுத்து வைத்திருந்தார். ஒரு சிறுகதை எவ்வாறு ஆரம்பிக்கப்பட வேண்டும்.. ஒரு எடுப்பு தொடுப்பு முடிப்பு என்ற மூன்று விதங்களில் ஒரு சிறுகதை எதையெல்லாம் தொட்டுச் சென்று இருக்க வேண்டும் என்பது பற்றி சொல்லியிருந்தார்.

அதன் பிறகு ஆனந்த விகடன் இணைய இதழில் சிறுகதைகள் குறித்து அவ்வப்போது எழுதி வந்திருந்தார்‌ அதன் தொடர்ச்சியாக நீட்சியாக இந்த புத்தகம் ஒரு ஆய்வு நூல் போல் தமிழ் சிறுகதையாளர்கள் பற்றிய விரிவான கண்ணோட்டத்தை இதில் சொல்லி உள்ளது. முதலாவதாக வ.வேசு ஐயர் முதல் திராவிட இயக்க எழுத்தாளர்கள் வரை 60களின் இறுதிவரை முதல் பகுதியாகவும் இரண்டாம் பகுதியில் எழுபதுகளின் எழுச்சியாக வண்ண நிலவனில் ஆரம்பித்து கந்தர்வன் வரை மொத்தம் 52 எழுத்தாளர்கள் குறித்து கதைகளையும் அவர்கள் கதை சொல்லும் விதம் குறித்தும் இதில் சொல்லி இருக்கிறார்.

பெரும் இதழ்களுக்கு இணையாக சிற்றிதழ்களும் சிறுகதைகளை விதைதூவி மலரச் செய்தனர். ரகுநாதனின் சாந்தி இதழும் விஜயபாஸ்கரனின் சரஸ்வதி பின்னர் தாமரையும் செம்மலரும் மண ஓசையும் வர வேண்டி இருந்தது.புறச்சூழலில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களை தமிழ் சிறுகதைகளின்

அகச்சூழலை மாற்றி அமைத்தன. சொல் புதிது என்கிற இதழில் வரும் தலையங்கத்தில் இப்படி அமைந்திருந்தது " ஒரு சமூகத்தின் சிந்தனை போக்குகளை தீர்மானிப்பது அதன் அறிவார்ந்த மையம். தமிழ் சமூகத்தின் அறிவார்ந்த மையம் இன்று வரை மார்க்சிய அணுகுமுறைகளினாலும் நவீன பார்வையினாலும் தீர்மானிக்கப்படும் ஒன்றாகவே இருந்து வந்துள்ளது என்பதை பற்றி தன்னுடைய முன்னுரையில் இதனை தெரிவித்து இருப்பார்.

1912இல் வ.வே.சு ஐயர் வெளியிட்ட சிறுகதை தொகுதியில் வந்த குளத்தங்கரை அரசமரம் கதை முதல் கதையாக பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால் இதில் வேறுபட்ட கருத்தாக பாரதியாரின் கதையும் சொல்லப்படுகிறது. சிறுகதைக்கு முன்பாகவே நாவல் வாசிப்பு ஒரு மௌனவாசிப்பாளர்களை உருவாக்கி வைத்திருந்தது. இவர்களில் பெரும்பாலானோர் உயர் ஜாதிகளை சேர்ந்த நடுத்தர வர்க்கத்தினர் என்பதால் கதைகளும் அவர்களை பற்றியதாகவே அன்று வந்தன. தான் சார்ந்த பிராமண குடும்பத்தில் இருந்த சிந்தனைகளை பகடி செய்தவர் மாதவையா. சாஸ்தா பிரீதி என்ற கதையில் அதைச் சொல்லி இருப்பார். தமிழ் சிறுகதை வரலாற்றின் மூவர் வ.வே.சு, மாதவய்யா, பாரதி ஆகிய மூவருமே 1926 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பே மறைந்து விட்டனர். இவர்களின் காலத்தை சிறுகதை வரலாற்றில் முதல் கட்டம் எனக் குறிப்பிடலாம்.

புதுமைப்பித்தன் சிறுகதைகளில் உச்சமான கதையாக சொல்லப்படுவது செல்லம்மாள் ஆகும். ஒரு நாள் கழிந்தது நாசகார கும்பல் என்று மணிக்கொடி காலத்தில் துவங்கி பல்வேறு இதழ்கள் வந்த கதைகளை சிலாகித்து சொல்லுவார். அதன் பிறகு மௌனி கதைகளில் குறைவாகவே எழுதி இருப்பார். குடும்பத்தேர் என்கிற கதை தன் தாயை சமீபத்தில் இழந்திருந்த கிருஷ்ணய்யர் அவர்களை பற்றிய நினைவுகளில் ஆழ்ந்து போய் அவற்றை விவரிப்பது போல் அமைந்தது.

வாழ்க்கை என்னும் பெரும் நதி ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது அதிலிருந்து ஒவ்வொரு எழுத்தாளனும் ஒரு குடத்தை கொண்டு போய் நீர்முண்டு வந்து நமக்கு தருகிறான் என்று அன்னதா சங்கர்ராய் குறிப்பிடுவார். அந்த குடத்தின் அளவையும் தன்மையும் பொறுத்து நமக்கு கிடைக்கும் கதையின் தன்மை அமையும். இப்படிப்பட்ட புகழாரம் சூட்டியிருப்பவர் கு.பா ராஜகோபாலன் அரசு பணியில் இருந்து வருவாய் கண்காணிப்பாளராக பதவி ஏற்பட்ட காலத்தில் இவருடைய கதைகள் மிகவும் பிரபலமாக இருந்தது. இவரின் சிறிது வெளிச்சம் கதை கனகாம்பரம் விடியுமா போன்ற கதைகள் முக்கிய கதைகளாக தமிழ் சூழலில் இருக்கின்றன.

300-க்கும் மேற்பட்ட கதைகள் எழுதியிருந்தாலும் இலக்கிய உலகில் மறக்க பட்ட மனிதராகவே காட்டப்பட்டு இருப்பார் பி எஸ் ராமையா என்று அவரின் வரலாற்றை இதில் சொல்லி இருக்கிறார். பேரறிஞர் என்கிற அடைமொழியுடன் குறிப்பிடப்படும் அறிஞர் அண்ணா திராவிட நாடு இதழிலும் குடியரசு இதழிலும் சிறுகதைகளை எழுதியுள்ளார் 1934 ஆம் ஆண்டு ஆனந்த விகடனில் கொக்கரக்கோ என்ற சிறுகதை வெளியாகியது. வார்த்தையை சிக்கனம் என்பதை விட வாசகருக்கு தன் கருத்து போய் சேர வேண்டும் என்ற அக்கறையே அவருடைய சிறுகதைகளின் அடிநாதமாக இருக்கும். உண்மையான காந்தியவாதியான சி.சு செல்லப்பா இலக்கிய துறையில் தான் சரியான நம்பிக்கை ஒன்றிற்காக எல்லாவற்றையும் செய்தவர் .அவருடைய "மூடி இருந்தது" சிறுகதை சிறை வாழ்க்கையின் கடைசி நாளை நினைவில் பேசுவது போல் இருந்ததாக ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார்

கல்கிக்கான பெயர் காரணம் கேட்டபோது தான் வெளியிட்ட ஒரு கட்டுரையில் பழமையான சம்பிரதாயங்களையும் அர்த்தமற்ற பழக்கவழக்கங்களையும் விட்டொழித்து புதுமை யுகத்தை மலர செய்ய வேண்டும் என்ற நோக்கில் தான் புதுயுகத்தை சிருஷ்டிக்க போகும் பெருவீரனாக என்னை நினைத்துக் கொண்டு கல்கி என்ற புனைப் பெயரை தேர்ந்தெடுத்ததாகச் சொன்னார். அதே போல் அவரின் சிறுகதையில் கணவன் இறந்தால் மொட்டை போட்டுக் கொண்டு பிராமண வழக்கத்திற்கு எதிராக வாசக மனதில் அழுத்தமான உணர்வை தூண்டுவிடும் கதையாக கேதாரி எனும் கதை இருந்ததாக சொல்கிறார். இதனைத் தொடர்ந்து ராஜாஜி அனித்தமா கிருஷ்ணன் நம்பி லா.ச ராமாமிர்தம் விந்தன் மா அரங்கநாதன் ஜி நாகராஜன் போன்றோரின் படைப்புகளையும் பெண் படைப்பாளிகள் கதைகளை தேர்வு செய்து வை மு உட்பட பல்வேறு பெண் எழுத்தாளர்களை சொல்லி கௌரவப்படுத்தி உள்ளார்

70களில் இலக்கிய பாய்ச்சல் போல் சிறுகதைகளில் ஒரு புதிய பாய்ச்சலாக நல்ல பல எழுத்தாளர்கள் அப்போது தோன்றி எழுதி வந்தனர். அவர்களுக்கு பல்வேறு இலக்கிய இதழ்கள் இடமும் அளித்தனர்.அந்த வகையில் வண்ண நிலவன் ஜெயப்பிரகாசம் பூமணி போன்றோரின் கதைகள் அப்போது பெரிதும் பேசப்பட்டன. அப்போது எழுத்தாளர்களில் மண்வளம் சார்ந்து எழுத கூடியவர்களாக பலர் இருந்தனர் .குறிப்பாக கரிசல் எழுத்தாளர் என அடையாளப்படுத்தியதை கி ராஜநாராயணன் அவர்களும் பூமணி உதயசங்கர் போன்றோரும் சொல்லப்படுகின்றன .ஆனால் பூமணியை தலித் இலக்கியவாதி என்று அவரே தன்னை சொல்லிக் கொள்வார். இன் குலாப் சிறுகதை எழுதி இருக்கிறாரா என்ற வியப்புதான் பாலையில் ஒரு சுனையை பார்த்து மனதில் விழுந்ததாக 1992 இல் வந்த சிறுகதை தொகுப்பை பற்றி நமக்கு பகிர்கிறார்

70களில் துவங்கி 2017 வரை 212 சிறுகதைகளை எழுதியவர் தான் பிரபஞ்சன் பிரச்சார வாசனை சற்றும் இல்லாத எண்ணற்ற முற்போக்கான சிறுகதைகளை படைத்தளித்த படைப்பாளி அவர். சிறுகதைகளில் பீடிகையோ உணர்வு ரீதியான சண்டையோ இல்லாமல் "உன்னை பார்க்க வரும் போது வழியிலே ஒரு சண்டை ...என்பதாக மிகத் தற்செயலாக இந்த வாழ்க்கையின் போக்கில் நடக்கும் நிகழ்வுகளை திருப்பங்களை எவ்வித குரல் உயர்த்தலும் உணர்ச்சி மேலிடலும் இல்லாமல் சொல்லக்கூடியவர் தான் சா. கந்தசாமி.

மராட்டியத்தில் தோழர் பி சாய்நாத்தின் கட்டுரைகளை மட்டுமே பேசிக் கொண்டிருக்கும் மராட்டிய மாநில விவசாயிகளின் தற்கொலைகளை முன்வைத்து "யாம் உண்பேம்" என்ற ஒரு கதையை தமிழில் முதலில் எழுதிய எழுத்தாளர் தான் நாஞ்சில்நாடன். மராட்டிய மாநிலத்தில் பணிபுரிந்த காலத்தில் வாழ்ந்த வாழ்க்கையின் அர்த்தமாகவும் பெருங்கொடையாகவும் கதை இருப்பதாக தமிழ்ச்செல்வன் சொல்கிறார்

கந்தவர்வனின் பெயர் காரணத்தை அவர் சொல்லும் போது தமிழ் எழுத்தாளர் சங்க விமர்சனக் கட்டுரையை கண்ணதாசன் இதழுக்கு அனுப்பிய போது புனைப்பெயர் வைத்துக் கொள்ளும்படி சொன்னார்கள். திருலோ சீதாராமின் கந்தர்வகானம்

படித்துக் கொண்டிருந்தேன். அதில் உள்ள பெயரான கந்தர்வன் எனும் பெயரையே வைக்கலாம் என முடிவு செய்தேன். கந்தர்வன் கதையை பற்றி படிக்கும் போது அவரின் முதல் கதையான சனிப்பிணம் கதை மிகவும் படிப்பதற்கு சுவையானதாக இருக்கும். மேலும் ஜீவன், துண்டு, பாண்டியன் எக்ஸ்பிரஸ் மைதானத்து மரங்கள் போன்ற கதைகளில் இளமையும் எழிலும் கொண்ட நல்லதொரு சிறுகதையை வாசித்த அனுபவம் நிச்சயம் வாய்க்கும். அவருக்கு கி ராஜநாராயணன் எழுதிய கடித வரிகளை படிக்கும் போது கந்தர்வனின் மீது இன்னும் மதிப்பு கூடுகிறது.

*சிறுகதை என்பது தற்காலத்தில் எழுந்த மாநாட்டு சரக்கு .சிறுகதை என்றால் சிறிய கதை கொஞ்ச பக்கங்களில் முடிந்து விடுவது என்பதல்ல ஒரு சிறு சம்பவம் ஒரு மனநிலை என ஒரு பொருள் பற்றி எழுதுவது சிறுகதை என்பது வாழ்க்கை என் சாளரங்கள் என்றார் புதுமைப்பித்தன்

*உட்கார்ந்தா படிச்சு முடிச்சுட்டு தான் எழுந்திருக்க வேண்டும் முதல் வரியிலேயே கதை ஆரம்பம் ஆகிவிடும் ஒரு பொருள் பற்றியதாகவோ ஒரு மனநிலை பற்றியதாகவோ உரிமை கொண்டதாக அமைய வேண்டும் என்கிறார் அமெரிக்க எழுத்தாளர் 

*சொல்லை கொண்டு சொல்லற்ற நிலையை காட்ட முயல்வது தான் இலக்கியம் .அந்த இடத்தில் இலக்கிய உலகின் சிகரமும் ஆன்மீக உலகின் சிகரமும் இணைகின்றன

*சிறுகதை என்று எழுதப்படுகின்ற வாழ்க்கை புரிவது மாதிரி நிஜத்தில் இருக்கும். வாழ்க்கையே புரிபடாமல் இருக்கிறது என்பது இலக்கியச் சரித்திரமாக இருக்கிறது.

சிறுகதை எழுதுபவர்களில் முக்கியமாக தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய அல்லது சிறுகதையின் நுட்பத்தை அறிந்து கொள்ள விரும்புவர்கள் இந்த புத்தகத்தை நிச்சயம் வாசிக்க வேண்டும் .ஏனெனில் 54 எழுத்தாளர்களின் எழுத்துக்கள் பற்றியும் அவர்களின் வாழ்வியல் முறைகள் பற்றியும், கதை சொல்லும் விதம் பற்றியும், ஒரு ஆய்வு கட்டுரை போல இந்த நூல் இருக்கிறது. இதில் அவர்கள் பயன்படுத்திய மொழி வளமும் அவர்களின் பின்னால் இருந்த இலக்கிய வாசிப்பும் அவர்களை பற்றிய தெளிவான விளக்கமும் இந்த புத்தகத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. சிறுகதை குறித்து வாசிக்க வேண்டியவர்கள் வாசிக்க வேண்டிய முக்கியமான புத்தகம் இது 

தொடர்ந்து வாசிப்போம் 

தோழமையுடன் மணிகண்ட பிரபு

வார்த்தைகள் நமக்கு தேவைப்படுவதில்லை.. ஆனால் வார்த்தைகளுக்கு நாம் தேவைப்படுகிறோம்-ஹாருகி முரகாமி

68-ஒற்றை வைக்கோல் புரட்சி

ஒற்றை வைக்கோல் புரட்சி இயற்கை வேளாண்மை (The One-Straw Revolution) -மசானபு ஃபுகுவோகா

ஜப்பானிய இயற்கை விவசாயியும் தத்துவவாதியுமான

 ஃபுகுவோகா  அவர்கள் இளமையில் தாவர நோய்கள் குறித்த நுண்ணுயிரியல் நிபுணராகவும் வேளாண்மை ஆராய்ச்சி விஞ்ஞானியாகவும் பணியாற்றினார். பின்னர் இயற்கை குறித்த ஆழமான தெளிவுக்குப் பிறகு, தன் பணியைத் துறந்து கிராமத்திற்குத் திரும்பி, சுமார் 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தனது பண்ணையில் இயற்கை விவசாய முறைகளை நடைமுறைப்படுத்தி ஆராய்ந்தார்.

நவீன விவசாயத்தில் செய்யப்படும் தேவையற்ற கடின உழைப்புகளையும் இரசாயனப் பயன்பாடுகளையும் தவிர்த்து, இயற்கையின் போக்கிலேயே விவசாயம் செய்யும் எளிய தத்துவத்தை இவர் ஒன்றுமே செய்யத் தேவையில்லாத வேளாண்மை"என்று முன்வைக்கிறார்

இயற்கை வேளாண்மையின் நான்கு அடிப்படைகளாக பிரிக்கிறார்.

*உழவு செய்யாமலிருப்பது: நிலத்தை உழுவதோ திருப்புவதோ தேவையில்லை; தாவர வேர்களும் நுண்ணுயிரிகளுமே மண்ணை இயல்பாகப் பதப்படுத்தும்

*செயற்கை உரங்களை தவிர்த்தல்

வேதியியல் உரங்களோ தனியாகத் தயாரிக்கப்படும் தழையுரங்களோ தேவையில்லை

*களைக்கொல்லிகள் தவிர்வு: களைகளை முற்றிலும் அழிக்காமல், வைக்கோல் பரப்புதல் மற்றும் மூடு பயிர்கள் மூலம் அவற்றைக் கட்டுப்படுத்துதல்

*பூச்சிக்கொல்லிகள்  வேதியியல் பூச்சிக்கொல்லிகள் இன்றி, இயற்கைச் சமநிலையின் மூலம் பூச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துதல்

எளிய தொழில்நுட்பங்கள்: விதைகளைக் களிமண் உருண்டைகளாக்கி (seed balls) விதைத்தல், அறுவடைக்குப் பின் வைக்கோலை வயலிலேயே மூடாக்காகப் பரப்புதல் போன்ற முறைகள் மூலம் நவீன இரசாயன விவசாயத்திற்கு நிகரான மகசூலைப் பெற முடியும் என்பதை இவர் நிரூபித்தார்

*வயலில் நேரடியாக விதைகளைத் தூவும்போது எலிகள், பறவைகள், சுவர்க்கோழிகள் மற்றும் நத்தைகள் விதைகளைத் தின்றுவிடுகின்றன. மேலும், மழை பெய்து வயல் சகதியாக இருக்கும்போது நிலத்தில் இறங்கி வேலை செய்ய இயலாது. காரட் போன்ற சில காய்கறி விதைகள் எளிதில் முளைப்பதில்லை. இத்தகைய பிரச்சனைகளில் இருந்து விதைகளைப் பாதுகாத்து, அவை சரியாக முளைப்பதைத் உறுதிசெய்ய ஃபுகுவோகா களிமண் உருண்டை முறையைப் பயன்படுத்தினார்

*நெல் விதைகள் மட்டுமின்றி, பார்லி, கோதுமை, சோயாபீன்ஸ் மற்றும் காரட் போன்ற பல்வேறு தானியங்கள் மற்றும் காய்கறி விதைகளுக்கும் இக்களிமண் உருண்டை முறை பயன்படுத்தப்படுகிறது

*மசானபு ஃபுகுவோகா அவர்களின் இயற்கை வேளாண்மையில் வைக்கோல்  (Straw Mulching) என்பது நிலத்தின் வளத்தைப் பாதுகாக்கவும் உழைப்பைக் குறைக்கவும் பயன்படும் மிக முக்கியமான அடிப்படையாகும்

வைக்கோலை எந்திரங்களைக் கொண்டு துண்டாக்காமல், முழு வைக்கோலாகவே வயலில் பரப்ப வேண்டும். நிலத்திலிருந்து அறுவடை செய்யப்படும் தானியம் தவிர்த்து, எஞ்சிய வைக்கோல் அனைத்தையும் மீண்டும் நிலத்திற்கே திருப்பி அனுப்பிவிட வேண்டும். வைக்கோல் மூடாக்கு மண்ணின் ஈரப்பதத்தை நீண்ட நேரம் தக்கவைத்துக் கொள்வதால், அடிக்கடி நீர்ப்பாசனம் செய்ய வேண்டிய தேவையை நீக்குகிறது

ரசித்தவை

*இயற்கையை ஆக்கிரமித்து மனிதன் அதை 'மேம்படுத்துவது'  நோக்கமல்ல; மாறாக இயற்கையோடு முழுமையாக ஒத்துழைப்பதே அவரது கொள்கையாகும். 

*மனிதன் பகுப்பாய்வு அறிவியலின் மூலம் இயற்கையைத் துண்டு துண்டாகப் புரிந்து கொள்ள முயல்வது ஒரு குறுகிய பார்வை என்றும், அறிவியல் புரிந்து வைத்துள்ள இயற்கை என்பது ஆத்மாவற்ற, நாசம் செய்யப்பட்ட ஒரு எலும்புக் கூடு போன்றது என்றும் அவர் சாடுகிறார்.

*வேளாண்மை என்பது வெறும் பயிர்களையும் உணவையும் உற்பத்தி செய்வது மட்டும் அல்ல; "மனித இனத்தை வளர்த்து முழுமையடையச் செய்வதே அதன் இறுதி லட்சியமாகும்"

வேளாண்மை என்பது வெறும் பயிர்களை வளர்ப்பது மட்டுமல்ல; மனித இனத்தை வளர்த்து முழுமையடையச் செய்வதே அதன் இறுதி லட்சியம் என்று ஃபுகுவோகா வலியுறுத்துகிறார். இயற்கைக்கும் மனிதனுக்கும் இடையிலான பிணைப்பு, ஆரோக்கியமான உணவு முறை மற்றும் மனித மனநிலை குறித்த ஆழமான பார்வைகளை இந்நூல் வழங்குகிறது

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

book-67

கி.மு வில் சோமு

-சிம்புதேவன்

இயக்குநர் மற்றும் சித்திரக்கதை ஓவியரான சிம்புதேவன் (சிம்பு) படைத்த ‘கி.மு.வில் சோமு’ என்பது அறிவியல் கற்பனையும் நகைச்சுவையும் இணைந்த ஒரு சுவாரசியமான சித்திரக் கதையாகும். இக்கதை ஒரு கால இயந்திரத்தைக் (Time Machine) கண்டுபிடித்து, அதன் மூலம் கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் பயணம் செய்யும் கதாநாயகனின் சாகசங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு தொடங்குகிறது.

கதையின் தொடக்கத்தில், கதாநாயகன் சோமுவின் தாத்தா தனது விவசாய நிலத்தில் கிணறு தோண்டும்போது கிடைத்த ஒரு விசித்திரமான பழங்காலப் பலகையைக் கண்டெடுக்கிறார். அப்பலகையில் உள்ள குறியீடுகளின் அர்த்தத்தை அறிய அவர் 12 ஆண்டுகள் தீவிர ஆராய்ச்சி மேற்கொள்கிறார். ஆனால், ஒரு நாள் இரவில் அவரது ஆய்வகத்தில் ஏற்பட்ட எதிர்பாராத வெடிவிபத்தில் அவர் உயிரிழக்கிறார். இறப்பதற்கு முன் அவர் விட்டுச் சென்ற குறிப்புகளையும் சூத்திரத் தாளையும் சோமு பத்திரமாக எடுத்து வைத்துக்கொள்கிறான். பின்னர் சோமு படிப்பிற்காக மெட்ராஸுக்கு அனுப்பி வைக்கப்படுகிறான்

பதினெட்டு ஆண்டுகள் கடக்கின்றன. சோமு வளர்ந்து ஒரு திறமையான அறிவியலாளராக மாறுகிறான். அவனுடைய பால்ய நண்பனான வெங்கி ஒரு பட்டறையில் மெக்கானிக்காகப் பணியாற்றுகிறான். சோமு தன் தாத்தா விட்டுச்சென்ற பாதியில் நின்ற அதிசயக் குறிப்புகளைக் கொண்டு, தன் ஆராய்ச்சியை வெற்றிகரமாக நிறைவு செய்து யுரேகா’ என்று மகிழ்ச்சியடைகிறான்

காக்ஸ்

ஆறு மாதங்களாகச் சிறப்பு மருந்து கொடுத்து வளர்க்கப்பட்ட காகங்களின் உடலிலிருந்து கிடைக்கும் பறக்கும் சக்தியும், தலையில் அணியும் ‘காக்ஸ் தொப்பி’யின் செயல்பாடும் சேர்ந்து இந்த இயந்திரத்தை இயக்குகின்றன

இதன் மூலம் கி.மு., கி.பி. என எந்தவொரு வரலாற்று காலத்திற்கும், எதிர்காலத்திற்கும் எளிதாகப் பறந்து செல்ல முடியும்

சோமு இந்த இரகசியக் கண்டுபிடிப்பைத் தன் நண்பன் வெங்கியிடம் விவரிக்கும்போது, சோமுவின் மாமா மகளான சிறுமி ருக்கு அதை மறைந்திருந்து கேட்டுவிடுகிறாள். அவளும் பயணத்தில் கலந்துகொள்ள வற்புறுத்தவே, சோமு, வெங்கி, ருக்கு ஆகிய மூவரும் ‘காக்ஸ்’ இயந்திரத்தில் ஏறி முதன்முதலாக கி.பி. 1450-ஆம் ஆண்டை நோக்கித் தங்கள் காலப் பயணத்தைத் தொடங்குகிறார்கள்

தாத்தாவின் கனவை நனவாக்கி, காகங்களின் ஆற்றலால் இயங்கும் ‘காக்ஸ்’ கால இயந்திரத்தின் மூலம் சோமுவும் அவனது நண்பர்களும் மேற்கொள்ளும் இந்த பயணத்தின் அறிமுகமே, கதையின் சுவாரசியமான அடுத்தடுத்த சாகசங்களுக்கு வித்திடுகிறது..இறுதியில் அவர்கள் செய்த சாகசம் என்ன? கால இயந்திரம் இருந்தால் என்னென்ன நடக்கும்? என்பதை திரில்லுடன் நகைச்சுவையுடன் சொல்லப்பட்டுள்ளது. 

கதைகளின் ஜீவனே டைமிங் காமெடிதான்

*சோமுவின் ஆய்வகத்திற்குள் நுழையும் வில்லன் பிச்சு, தான் "பி.எஸ்.ஸி. இயற்பியல் படிச்சு 14 பேப்பர் அரியர்ஸ் வச்சிருக்கேன்" என்று பெருமையாகக் கூறிக்கொண்டே கால இயந்திரத்தின் நுட்பங்களைப் புரிந்து கொள்ள முயற்சிப்பான்

*ரோமாபுரியில் பிடிபடும் வில்லன் கபாலியை ஜூலியஸ் சீசர் மைதானத்தில் கொடூரக் காளையுடன் மோத விடுவார். ஆனால், தான் "அலங்காநல்லூர்காரன்" என்ற கெத்துடன் கபாலி ஜல்லிக்கட்டு பாணியில் அந்த மாட்டை அடக்கி அரசரையே வியப்பில் ஆழ்த்துவான்

தலைப்புகளே அனைத்துமே நகைச்சுவை பாணியில் இருக்கும். ஜூராசிக்கில் சுப்புணி,பிச்சுப் பயலின் பித்தலாட்டம்,காட்டிலே லூட்டி,

வலையில் சிக்கிய வெங்கி, கணவாய் பகுதியில் கபாலி,கேமரூன் கிளைமேக்ஸ்,கில்லாடி கிளியோபாட்ரா என படிக்க சுவாரஸ்யத்தைத் தூண்டும்.

*பணம் மற்றும் புகழ் மீதான பேராசை கண்ணை மறைத்ததால், தவறான வழியில் சென்று கால இயந்திரத்தைக் கைப்பற்ற முயன்றதாக சோமுவின் மாமா ஒப்புக்கொண்டு மனமாற்றம் அடைகிறார். பேராசையும் சுயநலமும் மனிதனைத் தவறான பாதைக்குக் கொண்டு செல்லும் என்பது இதன் மூலம் உணர்த்தப்படுகிறது

எதிர்காலச் சென்னையில் (கி.பி. 2090) தப்பிக்கும் முயற்சியில் பறக்கும் கம்பளம் தீப்பற்றி எரிகிறது. அப்போது ருக்குவை நோக்கிப் பாயும் துப்பாக்கிக் குண்டுக்கு இடையே, குட்டி டினோசரான சுப்புணி' குறுக்கே பாய்ந்து தன் உயிரைக் கொடுத்து ருக்குவைக் காப்பாற்றுகிறது

கபாலி ருக்குவை மீட்டெடுத்து வர, அனைவரும் 'காக்ஸ்' இயந்திரத்தில் ஏறி மீண்டும் நிகழ்காலத்திற்கு (1999 மார்ச் 30) திரும்புகிறார்கள். ஆனால்

ஒரு விபத்து நடந்து எதிர்பாராத இழப்ப்ய் ஏற்படுகிறது 

மறுநாள் ருக்குவின் பிறந்தநாள். தன்னைக் காப்பாற்ற உயிர்நீத்த சுப்புணியை நினைத்து அழுதுகொண்டே உறங்கும் ருக்குவின் கனவில், அவர்கள் காலப் பயணத்தில் சந்தித்த அசோகர், ஜூலியஸ் சீசர், கிளியோபாட்ரா, கொலம்பஸ் ஆகிய வரலாற்றுத் தலைவர்களும் சுப்புணியும் ஒன்றுகூடி ருக்குவிற்குப் பிறந்தநாள் வாழ்த்துத் தெரிவிப்பதுடன் கதை இனிதே நிறைவடைகிறது

நல்லதொரு கார்டூன் சித்திர நாவல்

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

64

மகாநதி

-பிரபஞ்சன்

மகாநதி என்றால் நீண்டதூரம் செல்லும் ஆறு.கிளை நதிகளையும் இணைத்துக் கொண்டு தனது தனித்துவம் இழக்காமல் செல்வது. அது போல் இந்நாவலும் கோவிந்தன் எனும் மைய கதாபாத்திரம் இறுதிவரை தன் கொள்கை பிடிப்புடன் செல்வது போல் இருக்கும்

பாண்டிச்சேரியில் தலை தலைமுறை கள்ளுக்கடை நடத்தி வரும் குடும்பத்தை சேர்ந்தவர் கோவிந்தன்.

ஒரு கை சம்பாத்திதால் நான்கு கைகளில் தான் தருமங்கள் செய்பவர்.

தனது வாழ்நாளில் ஒருவருக்கும் தீங்கின்றி வாழ்வை நடத்துபவர்.தன்னிடம் உதவி என்று கேட்டு வருபவருக்கு இல்லை என்று சொல்லாமல் உதவி செய்பவர்.

உத்ரா, வேதம் எனும் சிறுவர்களும் பாம்புக்கு பயந்து கள்ளுக்கடைக்குள் சென்று விடுகின்றனர். அப்போது கோவிந்தன் இவர்களை பாசத்துடன் நடத்துகிறார்.அதன்பின் வேதம் அவர்களின் குடும்பத்தில் ஒருவன் போல இருக்கிறான். அவனது பார்வையில் தான் நாவல் நகர்கிறது.

 கோவிந்துவின் மனைவி தையல்நாயகி கொள்கை பிடிப்புடன். இருக்கும் கணவனுக்கு ஏற்ற மனைவி. இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் உடன் இருப்பவர். இவர்களின் ஒரே மகள் கோகிலா. படிப்பு வராததால் வீட்டிலேயே இருக்கிறார். இவருக்கு வரன் பார்க்கும் நிகழ்வும் நடக்கிறது.

காந்திய கொள்கையில் பிடிப்புள்ளவராக, வள்ளலாரின் கருத்துக்களை மனதில் ஏந்தி வாழும் கோவிந்து ஒரு கட்டத்தில் கள்ளுக்கடையை விற்கிறார். தொழில் நசிவு, வரதுன்னுக்கு ஜாமின் கையெழுத்து போட்டதால் வீடு கைவிட்டுப் போகிதறது.இதன் பின்னும் தன் கொள்கையில் தளர்வு ஏற்பட்டதா? அதன் பின் என்ன ஆனார்? கோவிந்த் என்பதே நாவலின் மீதிப்பயணம்

கோவிந்துவின் குணம் தான் நாவல் முழுக்க சொல்லப்படுகிறது. அவருடைய வீடு பலருக்கு சரணாலயம் போல் இருக்கிறது. ஊரில் பலரும் அவரை மரியாதையுடன் நடத்துகின்றனர். அது முழுக்க முழுக்க அவரின் குணத்திற்காகவே.கணவனின் நிலை அறிந்து அவரின் முடிவை தன் முடிவாகவே எண்ணும் மனைவி தையல் நாயகி இன்னொரு மகாநதி.

மகளின் முடிவால் நிலைகுழையும் அதே வேளையில் அவள்.திரும்பி வந்தவுடன் ஏற்றுக் கொள்கிறார். கடைசி வரை மகளுக்கு உற்ற துணையாக இருந்து வழி நடத்துகிறார்.தன்னை நம்பி வந்த சோமு,பூஞ்சோலை-நடராசன், கட்சிக்காரர்கள் ஆகியோருக்கு மனதார உதவி செய்கிறார்.யாரிடமும் தான் உதவி கேட்டுச்செல்லாத இயல்புடம் இறுதிவரை வாழ்கிறார்.

கதைமாந்தர்களாக

விஸ்வநாதன்-சித்தப்பா-கள்ளுக்கடை எதிர்ப்பு போராளியாக மாமனாருக்கு எதிராகவே போராடுகிறார்.

கொள்ளுத்தாத்தா மூத்தார் பல தர மணம் கட்டி வாழும் அன்றைய சூழலை விவரிக்கிறார்.எப்படி வாழ்நதார்கள் என கேட்டதற்கு பசு மாட்டு கொட்டகையை உதாரணம் சொல்கிறார்.தனது நிலையாமையை டூப்ளக்ஸ் அவர்களின் கதையும், கருணையிடம் வாழ்வதை ஆயி எனும் தேவதாசி கதாபாத்திரம் இறந்த பின்னும் அவர்களின் குளத்து நீர் அவர்களை நினைக்க வைக்கிறது.

"குளம் எதை ஏற்று எதை தள்ளுகிறது. எவரை விரும்புகிறது? எவரை வெறுக்கிறது?பயனாவது அல்லாமல் குளத்தின் ஜனன நியாயம் வேறு என்ன? என்கிறார்

அரசியல் கருத்தில் தலைவனின் நிலையை விளக்குகிறார்..

"மக்கள் தங்கள் தலைவர்களைத் தாங்களே உருவாக்குவார்கள். தலைவர்களுக்கு இல்லாத பொய்ச் சிறப்புகளை இருப்பதாகப் பாவித்து அவர்களின்மேல் ஏற்றுவார்கள். தலைவர்களைத் தங்களினும் மேம்பட்டவர்களாக, மேம்பட்டவராகவே படைக்கப் பட்டவர்களாகத் தாங்களே கருதிக்கொள்வார்கள். தலைவர்களின் | ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும், அங்க அசைவுகளுக்கும் தாங்களே " புதுப்புது அர்த்தம் கற்பித்துக்கொள்வார்கள். தலைவர்களை விமர்சனத்துக்கும் அப்பாற்பட்டவர்களாக நினைப்பார்கள். அவர்களை யாரேனும் விமர்சித்தால், விமர்சிப்பவரைத் தங்கள் எதிரிகளாக கற்பிதம் செய்துகொள்வார்கள்.

அதே போல் தொண்டராய் வாழ்தலில் உள்ள குணங்களாக

"தொண்டராய் வாழ்தல்

தலைவரின் கட்டளை ஏற்றல், காதுகலஈ தீட்டி அவன் வசம் ஒப்புவித்தல்,

சொந்த உடம்பை அவம் காரியஙகளுக்கு ஒப்படைத்தல்

கடலில் தன்னை கரைத்துக் கொள்ளுதல், துளியைக் கடலுக்கு இரையாக கொடுத்தல், தனக்கென அளிக்கப்பட்ட ஒரு பிரத் யோக வாழ்க்கையை வீணே விரயம் செய்திடல்"

#ரசித்தவை

*பாம்பு...-இருக்கிற இடத்தை நிதானிக்க அதற்கும் அவகாக்சம் தேவைப்ப்ட்டது

*யாருக்குதான் மனசுக்குள் ஒரு லட்சியம் இல்லை.எப்படி ஆக விருப்பமோ அப்படியான மனுசனை மனதிற்குள் அடைகாக்காத மனுசன் யார்

*மனதின் மகிழ்ச்சி சம்பளத்தின் அடிப்படையிலா அமைகிறது?

சோற்றால் மட்டும் மனிதன் வாழ்கிறான் அல்ல.மன அமைதி மட்டுமே மனிதனை வாழ வைக்கிறது

*ஆரம்பபள்ளி.ஆசிரியனுக்கு ஒரு தாயின் சகிப்புத்தனமையும் எல்லையற்ற அன்பும் இருக்க வேண்டும்

*திருடரகளை காட்டிலும் மோசமான போலிசார் இருந்துவிட்டால்..?

*ரோசமுள்ள ஜாதிக்கு அடிக்கடி சாட்டையை சொடுக்கிறதே தப்பு. அதுவே மெதுவா போகும்

சாட்டை நிழகே போதும்

*என்னை வழிபடு துதி; என் நாற்காலிக்கு கால்கள் கொடுத்து உதவு.உன் மூளையை மூடி அடைத்துவிடு.உன் மனதை இருட்டாக்கிவிடு

*போராட்டமே வாழ்க்கை. போராடி போராடி தா வாழ்க்கை அங்குலம் அங்குல்மா முன்னேறிகிட்டு இருக்கு

*குளக்கரை படிக்கட்டுகள் சந்தோசமான ஆறுதலன சோகத்தை தருபவை

*குடிவிலக்கு முன்பு கெளரவம்.இப்போது அப்படியல்ல.

நிதனக்குடி சில சமயஙகளிளே சந்தோசத்தைக்கூட கொடுக்க முடியும்.

*ஒவ்வொரு ஊரிலும் காலைகளும்.மாலைகளும் ஒவ்வொரி விதத்தில் இருந்தன. காலஙகளுக்கு விசேசமான வித்தியாசமான மணஙகளும் இருந்தன.

*வெளியூரில் புதிய சூழ்நிலையில் வளர வாழ வாய்பப்பேற்படும் போதுதான் நாம் உண்மையில் வளர ஆரம்பிக்கிறோம்

*வேலாயுதத்தின் கதை நினைக்க மனசுக்கு வருத்தம். நம்மைச்சுற்றி மனிதர்கள் எவ்வளவு துன்பஙகளை சுமந்து கொண்டு வாழ்கிறார்கள்

*தனித்திரு-கூட்டத்துக்குள் கரைத்துக் கொண்டு ஒன்றும் இல்லாமல் ஆகிவிடாதே.

*நான் செண்பகத்தைக் காதலித்தேன். அப்படித்தான் அப் போது நினைத்தேன். அவள் என்னைக் காதலித்தாளா என்பது எனக்குத் தெரியாது. சிரித்தாள். நான் பேசினால் பதில் பேசி னாள். எனவே அது காதலாகத்தானே இருக்க வேண்டும்? அவள் என்னைக் காதலிக்கிறாள் என்று நினைப்பதும் நம்புவதும் ரொம்ப திருப்தியாக இருந்தது. 

*பெருமையைத் தூர நின்று தரிசிக்கும்போதுதான் பெருமை, சிறுமை என்கிற பேதமெல்லாம். பெருமைக்கு உள்ளே, பெருமையே நாமாய், நாமே பெருமையாய் பேதமற்றுக் கலந்துவிட்டால்? பெருமையும் இல்லை; சிறுமையும் இல்லை, 

*நஷ்டப்படாதவங்க யார் இருக்காஙக. இழந்ததை அனுபவமா எடுத்துக்கிட்டா நஷ்டம் என்னிக்கும் உறைக்காது

* வரதன் மகள்கள் பற்றி சொல்லும்போது..

காலத்துக்கு பல்லாயிரம் கைகள்.இருந்தன. அது வீடுதோறும் சென்று ஆளாகியிருக்கும் பெண்களுக்கெல்லாம் அவசர வளர்ச்சியை அள்ளிக்கொடுத்தது

*இறந்தகாலம் இறந்ததாகவே இருக்கட்டும். பழசை பாரமா சுமந்திக்கிட்டு நின்னா நல்ல காலத்தை நோக்கி வேகமா நடைபோட முடியாது.

இறுதியாக வேதம் கடிதம் எழுதுதலில் மனிதர்களின் வாழ்வியலை சொல்லியிருப்பார்..

"வாழ்க்கை, அர்த்தமற்ற, தர்க்கபூர்வமான காரணங்கள் இல்லாத நிகழ்ச்சிப் போக்குகளால் ஆனது என்றுதான் நான் நினைத்து வந்திருக்கிறேன். வாழ்க்கையை முடித்துக்கொண்ட மனிதர்களின் கதையை அணுகிப் பார்க்கும்போதோ, எல்லாமே ஒரு ஒழுங்கில், ஒரு சரடில், தீர்க்கமான முடிவை நோக்கித் தண்டவாளத்திலேயே அவர்கள் நடத்தப்பட்டு வந்திருக்கிறார்கள். . முடிவைக் குறிவைத்து அவர்களின் வாழ்க்கை நிகழ்வுகள் ஒழுங் காக நடைபெற்று வந்திருக்கின்றன. தண்ணீர் இருக்கும் இடத்தைத் தான் அவர்கள் தோண்டியிருக்கிறார்கள்.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

book-63

Book-63

அறிவியல் அடுத்தது என்ன?

ஆயிஷா இரா நடராசன்

கற்கால மனிதன் சக்கரம் கண்டுபிடித்தது தான் முதல் அறிவியல் கண்டுபிடிப்பாக பார்க்கப்படுகிறது.

அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளை தொழில் துறையோடு இணைக்கும் அமைப்பு மட்டுமே எதிர்காலத்தில் வளர்ச்சி பாதையில் இயங்கும் என விஞ்ஞானி சாந்தி ஸ்வரூப் பட்நாகரின் பொன்மொழியோடு ஏழு அத்தியாங்களில் புத்தகம் விரிகிறது.

இந்திய அறிவியல் வரலாறு, நவீனத் தொழில்நுட்பங்களின் எதிர்காலம், மறக்கப்பட்ட இந்திய விஞ்ஞானிகளின் சாதனைகள், சர்வதேசக் காப்புரிமைச் சூழல் மற்றும் தமிழ் மொழியில் அறிவியல் வளர்ச்சி என 7 முக்கியத் தலைப்புகளில் விரிவாகப் பேசுகிறது. சமுதாயத்தில் அறிவியல் விழிப்புணர்வையும் மூடநம்பிக்கைகளற்ற சிந்தனையையும் வளர்ப்பதை முதன்மை நோக்கமாகக் கொண்டு இந்நூல் இயற்றப்பட்டுள்ளது

நூலின் முதல் அத்தியாயம், இந்திய அறிவியல் மற்றும் தொழில்துறை ஆராய்ச்சி மன்றத்தின் (CSIR) பங்களிப்பை விரிவாக விவரிக்கிறது. 1942-இல் பிரித்தானிய ஆட்சிக்காலத்தில் சாந்தி ஸ்வரூப் பட்னாகர் மற்றும் ஆற்காடு ராமசாமி முதலியார் ஆகியோரின் முயற்சியால் தொடங்கப்பட்ட சி.எஸ்.ஐ.ஆர், விடுதலைக்குப் பின் நாட்டின் சுயசார்புக்கு பெரும் பங்காற்றியது.

தேசிய இயற்பியல் ஆய்வகம் (NPL), தேசிய எரிபொருள் ஆய்வகம் உட்பட 38 ஆய்வகங்களை நிறுவி, 7,000 இளம் விஞ்ஞானிகளை ஒருங்கிணைத்து சி.எஸ்.ஐ.ஆர் நாட்டின் தொழில் வளர்ச்சிக்கு அடித்தளமிட்டது.

1952 பொதுத்தேர்தலுக்காக 'வாக்களிக்கும் அழியா மை' (Silver Nitrate) கண்டுபிடிப்பு, 1955-இல் இந்திய தேசிய நாட்காட்டி உருவாக்கம், சென்னையில் மத்திய தோல் ஆராய்ச்சி நிறுவனம் (CLRI) மூலம் தோல் தொழிலில் உலகளவில் 4-வது இடம் பெற்றது, பசுமைப் புரட்சிக்கான வேளாண் கருவிகள் மற்றும் பூச்சிக்கொல்லிகள் தயாரிப்பு, எருமைப் பாலில் இருந்து பால் பவுடர் தயாரிக்கும் 'அமுல்' (Amul) கூட்டுறவுத் தொழில்நுட்பம்,கருப்பு வெள்ளை தொலைக்காட்சி மற்றும் கோவிட்-19 காலத்தில் 'கோவாக்சின்' தடுப்பூசி தயாரிப்பு எனப் பல அரிய சாதனைகளை இந்நூல் பட்டியலிடுகிறது.

கொரோனா பெருந்தொற்று காலத்தில் நமது அன்றாட வாழ்வின் அங்கமாக மாறிய அகச்சிவப்பு வெப்பமானி (Infrared Temperature Gun) இயங்கும் அறிவியல் தத்துவத்தை நூல் விரிவாக விளக்குகிறது. 1800-இல் வில்லியம் ஹெர்ஷல் அகச்சிவப்பு கதிர்களைக் கண்டுபிடித்ததில் தொடங்கி, 1912 டைட்டானிக் கப்பல் விபத்திற்குப் பின் எல். பெல்லிங்ஹாம் உருவாக்கிய கப்பல் வெப்பமானியே இன்றைய கைக் துப்பாக்கி வடிவ வெப்பமானிக்கு முன்னோடியாகும் என்பதை நூல் பதிவு செய்கிறது.

தொழில் துறை வெப்பமானிக்கும் மருத்துவ அகச்சிவப்பு வெப்பமானிக்கும் உள்ள வேறுபாடுகளை பட்டியலிட்டு காட்டியுள்ளார்.

செயற்கை நுண்ணறிவு & ரோபோக்கள்..எங்கும் நீக்கமற நிறையவிருப்பது தொழில்நுட்பம் தான். சுவிட்சர்லாந்தின் சுவிஸ் பெடரல் இன்ஸ்டிடியூட் உருவாக்கிய மூளை-வாசிப்பு ரோபோக்கள் (Brain-Reading Robots) மற்றும் வீட்டு உபயோக ரோபோக்கள்.எம்.ஆர்.ஐ பாடி ஸ்கேனிங் மூலம் மனித உடலின் டிஜிட்டல் அவதாரத்தை (Digital Twin) உருவாக்குதல், 3D முறையில் எலும்புகளை அச்சிடுதல் (3D Bone Production), மற்றும் நானோ தகனம்.

சுற்றுச்சூழல் மற்றும் கட்டுமானத் தொழில்நுட்பத்தில் காற்றில் உள்ள கார்பன் டை ஆக்சைடை உறிஞ்சி ஆக்சிஜனாக மாற்றும் 'டைரக்ட் ஏர் கேப்சர்' (Direct Air Capture) தொழில்நுட்பம், சூரிய ஒளியை மின்சாரமாக மாற்றும் 'திறன்-செங்கல்கள்' (Smart Bricks), மற்றும் விரிசல்களைத் தானே குணப்படுத்தும் 'பயோ-காங்கிரீட்' (Self-Healing Concrete).

போக்குவரத்தில் மணிக்கு நூற்றுக்கணக்கான கிலோமீட்டர் வேகத்தில் செல்லும் 'ஹைப்பர் லூப்' ரயில்கள், ஹைட்ரஜன் எரிபொருள் மற்றும் வைஃபைக்குப் பதிலாக ஒளியின் வேகத்தில் தகவல் கடத்தும் 'லைஃபை' (LiFi) தொழில்நுட்பம்.

ஸ்மார்ட் போனுக்கு பதில் மெட்டா என நான்காம் தொழில் நுட்ப புரட்சி ஏற்படவுள்ளது.

இந்திய விஞ்ஞானிகள் பகுதியில் நாம் அறிய வேண்டிய

இந்தியாவின் முதல் பெண் தாவரவியல் முனைவரான இடவல்லத் கக்காடு ஜானகியம்மாள் அவர்களை அறிமுகம் செய்துள்ளார், கோவையின் இம்பீரியல் கரும்பு ஆய்வகத்தில் 18 வகை கரும்பு மாதிரிகளை ஆய்வு செய்து அதிக இனிப்புத் தரும் 3 புதிய கலப்பினக் கரும்புகளை உருவாக்கி இந்தியாவில் 'இனிப்புப் புரட்சிக்கு' வித்திட்டார். லண்டனில் இவரது பெயரில் 'மக்னாலியா காபுஸ் ஜானகி அம்மாள்' என்ற மலர் பெயரிடப்பட்டுள்ளது. மேலும், அமைதிப் பள்ளத்தாக்கு (Silent Valley) காடுகளைப் பாதுகாக்கப் போராடிய சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலராகவும் திகழ்ந்தார்.அவரது வழிகாட்டுதலில் இந்தியாவில் 12, தேசிய தாவரவியல் பூங்காக்கள் நிறுவப்பட்டன.

இஸ்ரோ விஞ்ஞானி நம்பி நாராயணன் பற்றிய 'ராக்கெட்ட்ரி' 

பார்த்திருப்போம்.அதன் பின் உள்ள திரவ எரிபொருள் தொழில்நுட்பம், வைக்கிங் ராக்கெட் என்ஜின் விகாஷ் (Vikas) இன்ஜின்,பி.எஸ்.எல்.வி உருவாக்கம்,திரவ எரிபொருள் உருவாக்கத்தில் சதீஷ் தவாண், ஏ.இ. முத்துநாயகம் போன்ற கூட்டு குழுவின் சாதனைகளை விடுத்து தனிநபர் வழிபாடாகவும் அறிவியல் பிழைகளுடனும் ராக்கெட்ரி படம் சித்தரிக்கப்பட்டதை விமர்சிக்கிறது.

சர்வதேச கண்டுபிடிப்பாளர் இண்டெக்ச்ஸ்  (GII) இந்தியா 81-வது இடத்தில் இருந்து 40-வது இடத்திற்கு முன்னேறியுள்ளது.புதியது கண்டுபிடிப்பு invention, புதுமை புகுத்தல் innovation,improving முன்னேறுதல் என் மூன்று பகுதியை உள்ளடக்கியது ஆகும். அதே வேளையில், இந்தியாவில் காப்புரிமை (Patents) பெறுவதில் உள்ள நடைமுறைச் சிக்கல்களையும்  நூல் தோலுரிக்கிறது. இந்தியாவில் காப்புரிமை கோரி விண்ணப்பிப்பவர்களில் வெறும் 4.2% பேருக்கு மட்டுமே காப்புரிமை கிடைக்கிறது என்ற அதிர்ச்சி தரும் புள்ளிவிவரத்தையும், கல்வி நிறுவனங்களில் பதவி உயர்வுக்காக மட்டுமே விண்ணப்பிக்கும் போக்கையும் விமர்சிக்கிறது.

சங்க இலக்கியப் பாடல்கள் (பட்டினப்பாலை), கணக்கதிகாரம் போன்றவற்றிலேயே அறிவியல் செய்திகள் பின்னிப் பிணைந்து இருந்தன.1870-இல் வந்த 'ஜன விநோதினி', 1903-இல் 'விவேக பானு', 1917-இல் 'கல்பதரு' போன்ற இதழ்களும், மகாகவி பாரதியாரின் 'பால பாரதி', 'விஜயா' இதழ்களும் தமிழ் அறிவியல் எழுத்துக்கு வித்திட்டன.

ம. சிங்காரவேலர் எளிய தமிழில் மூன்றே பத்திகளில் டார்வினின் கொள்கைகள் உட்பட 600-க்கும் மேற்பட்ட அறிவியல் கட்டுரைகளை ஒரு பைசா தமிழன், விடுதலை இதழ்களில் எழுதினார். பெ.நா. அப்புசாமி, கல்கி கோபாலகிருஷ்ணன், சுஜாதா (ரங்கராஜன்) ,ஏ.என் சிவராமன், தனிநாயகம் அடிகள் ஆகியோர் வெகுஜன மக்களிடம் அறிவியலைக் கொண்டு சேர்த்தனர்.

1981-இல் தொடங்கப்பட்ட தமிழ்நாடு அறிவியல் இயக்கத்தின் 'துளிர்' இதழ், மனவை முஸ்தபாவின் அறிவியல் கலைச்சொல்லாக்க அகராதிகள், மற்றும் விஞ்ஞான் பிரச்சார் அமைப்பின் 'அறிவியல் பலகை' இணைய இதழ் ஆகியவை தமிழ் அறிவியல் வளர்ச்சியை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் சென்றன.

தற்காலத்தில் அறிவியல் கருத்துக்களை கட்டுரைகளை வெளியிடும் அனைத்து இதழ்களையும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அறிவியல் என்பது வெறும் ஏட்டுச் சுரைக்காய் அன்று; அது மானுட வாழ்வை மேம்படுத்தும் சக்தி என்பதைப் பறைசாற்றுகிறது. கடந்த கால இந்திய அறிவியல் சாதனைகளைப் பெருமையுடன் நினைவுகூர்வதோடு நிறுத்திவிடாமல், எதிர்காலத் தொழிற்புரட்சிக்கு இந்தியச் சமூகம் எவ்வாறு ஆயத்தமாக வேண்டும் என்பதையும், தமிழில் அறிவியல் கலைச்சொற்களும் இலக்கியங்களும் பெருக வேண்டியதன் அவசியத்தையும் தெளிவுபடுத்தும் ஒரு வழிகாட்டி நூலாக இது திகழ்கிறது.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

manipmp நற்காலை

1912ஆம் ஆண்டு கவிஞர் ரவீந்திரநாத் தாகூர் லண்டனுக்குச் சென்றிருந்தார். எழுத்தாளர் எட்வர்ட் கார்பெண்டர் அவரிடம், “இந்தப் பெருநகரத்தில் உங்களை மிகவும் கவர்ந்தது என்ன?” என்று கேட்டார்.

தாகூர்,

“எல்லோரும் இடைவிடாமல், அமைதியின்றி அலைந்து கொண்டிருப்பதுதான்,” என்றார்.

அதற்கு கார்பெண்டர்,

“ஆம். எல்லோரும் எதையோ தேடிக்கொண்டு அவசரமாக ஓடிக்கொண்டிருப்பது போலத் தெரிகிறது,” என்றார்.

தாகூர் பதிலளித்தார்:

“ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இருக்கும் மகத்தான பொக்கிஷத்தை அவர்களே அறியாததால்தான்.”

தாகூர் கண்டறிந்த அந்த உண்மை இன்றும் மாறவில்லை.

நாமும் இன்னும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

இன்னும் தேடிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

லாவோட்சு கூறுகிறார்..மனிதன் ஞானத்தைத் தேடி வெளியில் ஓடாமல், தன்னுள்ளே திரும்பிச் செல்ல வேண்டும்.

சேறும் தெளிந்த நீரும் என்ற உவமையின் மூலம் விளக்குகிறார்.

“சேறு அடங்கி, நீர் தெளிவாகும் வரை காத்திருக்கும் பொறுமை உனக்கு இருக்கிறதா?

சரியான செயல் தானாகவே தோன்றும் வரை அசைவின்றி இருக்க உன்னால் முடியுமா?”

நீங்கள் மன அழுத்தத்தில் இருக்கும்போதும், பதற்றமாக இருக்கும்போதும், குழப்பமாகவோ கோபமாகவோ இருக்கும்போதும் உங்கள் எண்ணங்கள் கலங்கிய நீரில் எழும் சேற்றைப் போன்றவை.

தெளிவைப் பெற வேண்டும் என்று அவசரப்பட்டு முயற்சிக்கும்போதெல்லாம், அந்த நீரை இன்னும் அதிகமாகக் கலக்கிறீர்கள்.

பிரச்சினையைத் தொடர்ந்து கிளறிக்கொண்டே இருந்தால், அதற்குள் இருக்கும் தெளிவை உங்களால் பார்க்க முடியாது.

சில நேரங்களில் மனதை வலுக்கட்டாயமாகச் சரிசெய்ய வேண்டியதில்லை.

நற்காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

book-62

இரண்டு உலகங்கள்

-வண்ணநிலவன் சிறுகதைகள்

தொகுத்தவர்-கே.என் செந்தில்

எழுபதுகளின் துவக்கத்தில் வண்ணநிலவன் எழுத ஆரம்பித்தார். அந்த காலக்கட்டத்தில் இருந்த வாழ்வினையும் தம் கதைகளின் வாயிலாக வரித்துக் கொண்டார்.

வாழ்க்கையின் விளிம்பில் நிற்கும் எளிய மனிதர்களின் துயரத்தையும், அவர்களுக்குள் எஞ்சியிருக்கும் அன்பையும் மனிதநேயத்தையும் கண்டடையும் சிறுகதைகளின் தொகுப்பே ‘இரண்டு உலகங்கள்’.”

வெளி உலகம் ஒன்றே, உள்ளுலகம் இன்னொன்று..அந்த இரண்டின் இடையே மனிதன் வாழ்கிறான்.

ஆரவாரமில்லாத, இயல்பான கதைமொழி.சாதாரண மனிதர்களையே கதையின் மையமாக்கி..மனிதர்களின் அக உணர்வுகளை நுட்பமாகச் சித்தரித்தல்.வறுமை, சமூகச் சூழல் போன்றவற்றால் ஏற்படும் வாழ்க்கைச் சிக்கல்களைப் பதிவு செய்தல்.

மிகக் குறைவாகச் சொல்லி வாசகனுக்குள் அதிகமான சிந்தனைகளை உருவாக்குதல்.

மனிதர்களின் இயல்புகள்  அவ்வளவு ஒன்றும் பிரகாசமானவை அல்ல. இருள் படிந்தவைதாம். ஆனால் இந்த இருளை மட்டுமே காட்டுவதல்ல; அதை மட்டுமே காட்டுவதல்ல. அதை  மீறும் வெளிச்சத்தைப் பற்றிப் பேசுவதே அவர் எழுத்து என்று பார்க்கிறேன் என்கிறார் சுகுமாரன்

இந்த தொகுப்பில் முன்னுரை எழுதிய கே.என் செந்திலின் அறிமுகம் இன்னும் புத்தகத்தை நுட்பமாக வாசிக்க தூண்டுகிறது. இத்தொகுப்பில்  தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 34 கதைகள் உள்ளன.

வறுமையின் கொடுமையில் பிள்ளைக்கு பால் வாங்க கூடாத நிலையில் இருக்கும் சந்திரா தன் கணவனின் இயலாமையை நினைத்தும் கடந்த காலத்தில் தவறவிட்ட வாழ்க்கையை சிறையாக உணர்ந்தும் நினைத்தும் பீறிடுகிறாள் அயொத்தி கதையில்..இக்கட்டான சூழலில் சாரதாவுக்கு உதவும் இன்னொரு பெண் கடவுளாக தெரிகிறாள். பலாப்பழ வாடை சம்பள வாங்காத சீனிவாசனின் குடும்ப இயல்பை நம்மை கனக்க வைக்கிறது.

காலையில் அப்பாவை எழுப்புவது கூட கவித்துவமாக எழுதியிருப்பார்

/அவர் எழுந்துருக்க வெகுநேரம் வரை கூப்பிட வேண்டும்.அது சலனம்தான். அவர்களுக்கு நம்பிக்கை தரும் சலனம். நான்கைந்து அழைப்புகளில் அவர் எழுந்திருக்க வேண்டியதற்கான சிறு ஆயத்தம் மூச்சாக வெளிவரும். வேற்று ஆள் அறிந்து கொள்ள முடியாத நுட்பமான சிறு சீறல். அப்போது அவர் அவர்களுக்கு மெச்சத் தகுந்தவர்.அந்தச் சீறல் அடையாளம் அந்த நிகழ்ச்சியில் ரொம்பவும் முக்கியமானது. மீண்டும் அயர்ந்துபோகாமல், அவரை அழைக்க நல்ல தருணம் அப்போதுதான் ஆரம்பமாகும். ஒவ்வொருவரும் காய்ந்துபோன உதடுகளில் மலர்ச்சியைத் தருவித்துப் பார்த்துக் கொள்வார்கள். எல்லாம் தினமும் செய்யும் காரியம்/

‘எஸ்தர்’ என்பது ஒரு பெண்ணின் கதையாக மட்டும் இல்லாமல், வறுமையோடும் பற்றாக்குறையோடும் போராடும் ஒரு குடும்பத்தின் வாழ்க்கைச் சித்திரம். எதையும் பெரிதுபடுத்தாமல், சாதாரண மனிதர்களின் சாதாரண வாழ்க்கைக்குள் இருக்கும் பெரும் வலியை வண்ணநிலவன் மிக நுட்பமாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

வாழ்ந்து கெட்ட குடும்பங்களுக்கு இணையானது வாய்ப்பு கைவிட்டுப் போன நடிகர்கள். பாபு வும் அப்படித்தான். ஓஹோனு நடித்த நடிகன் வாய்ப்பின்றி குடிப்பழக்கத்திற்கு அடிமையான வாழ்வை தத்ரூபமாக வெள்ளித்திரையில் சொல்லியிருப்ப்பார்.கரையும் உருவங்கள் கதை அக்காவுக்கும் வேலை இல்லா தம்பிக்கான உணர்வு பூர்வ உரையாடல்.அதற்கு இணையான கதை தம்பியின் அக்கா பாசத்தை சரஸ்வதி கதையில் கொண்டு வந்திருப்பார்

*பொதுவாகவே வாழ்வு, கடந்தகால நினைவுகளிலும் நிகழ்கால சம்பவங்களிலும் அல்லாடிக் கொண்டிருக்கிறது.நினைவிலும் நிஜத்திலும் நாட்கள் கழிகின்றன. நிஜம் நினைவுச் சருகாகி மனத்தை நிறைக்கிறது. இது மனத்தின் அவஸ்தையா, வாழ்வின் அவஸ்தையா என்பதே புரிவதில்லை. சம்பவங்களின் தொகுப்பு நாளாவட்டத்தில் நினைவுகளாய்ச் செமித்து, நிகழ்காலத்தில் மனம் ஒன்றவிடாமல் சஞ்சலப்படுத்துகின்றன. இச்சலனமே இல்லாமல் காலமும் சம்பவங்களும் உறைந்து போகக் கூடாதா என்று மனம் ஏங்கிற்று. நிகழ்காலமும் நடப்புலகும் உறைந்து, உலகு பனிச்சிற்பம் போல் ஆகிவிடக் கூடாதா? மனச்சிற்பங்கள் கதையில் வார்த்தைகளை சிற்பியைப் போல் செதுக்கியிருப்பார்.

/யாருடைய மனத்தில் எப்போது அன்பு சுரக்கும் என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்/உயர்வைப்போலவே தாழ்வும்

வெகு வேகமாகத்தான் வருகிறது/மெஹருன்னிசாவின் கதையுடன் வரும் வாசகம் காட்சியோடு ஒன்ற வைக்கிறது.

பெரும்பாலான கதை மாந்தர்கள் வறுமையில் உழல்பவர்களாக, தந்தை இல்லாதவராக,மனித மனங்களின் நம்பகமற்ற தன்மையை விளக்குவதாக இருக்கிறது. வண்ணநிலவனின் கதைகளில் உயர்ந்த சமூகப் பின்னணியைக் கொண்டவர்களைவிட சாதாரண மக்கள் முக்கிய இடம் பெறுகின்றனர்.

வறுமையை வெறும் சமூகப் பிரச்சினையாக மட்டும் காட்டாமல், அது மனிதர்களின் உறவுகளையும் மனநிலையையும் எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதை சித்தரிக்கிறார்.

எளிமைக்குள் ஆழமும், சாதாரண வாழ்க்கைக்குள் அசாதாரணமான மனித உணர்வுகளையும் காட்டுவதே வண்ணநிலவனின் சிறுகதைகளின் தனிச்சிறப்பு.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

61

Book-61

அண்ணா தன் வரலாறு

-டாக்டர் அண்ணா பரிமளம்

தமிழக அரசியல் மற்றும் சமூக வரலாற்றில் அழியாத தடம் பதித்த பேரறிஞர் அண்ணாவின் வாழ்க்கையையும் சிந்தனைகளையும் அறிந்துகொள்ள உதவும் முக்கியமான நூல்.அண்ணா அவர்களே தன் வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதியது போல் டாக்டர் அண்ணா பரிமளம் எழுதிய இந்நூல் அமைந்துள்ளது.

தன் வரலாறு என தனியாக எழுதவில்லை.அவரின் சொற்பொழிவுகள், கடிதங்கள், ஆகியவற்றை ஆய்வு செய்து எழுதியுள்ளார்.

நான் நெசவாளி குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன் என்ற முறையில் சொல்லிக் கொள்வேன். நெசவாளியாய்ப் பிறந்தவர் யாரும் பொறுமையாக இருப்பதைத் தவிர, வேறு வழியில்லை. எத்தனை தடவை அறுந்த நூலை இணைத்துப் பார்க்கிறோம். எத்தனைக் சிக்கல்களைப் பிரித்திருக்கிறோம். ஆகவே நெசவாளிக் குடும்பத்தில் பிறந்தவர்கள், நெசவாளியாக இல்லாவிட்டாலும் நெசவாளிக் குடும்பத்திற்கு இயல்பான 'பொறுமை 'க் குணத்தைப் பெற்றிருப்பார்கள்!என சட்டசபை பேச்சில் குறிப்பிட்டதை நுழைவுப்பகுதியாக உள்ளது சிறப்பு.

தாயார் பங்காரம்மாவைவிட சிறிய தாயார் ராசாமணி அம்மையாரிடமே (தொத்தா) பயம் கலந்த பக்தியோடு இருந்ததை குறிப்பிடுகிறார். பின்னாளில் தொத்தாவின் இறப்பு குறித்த நீண்ட்ச் பதிவினை பாசப்பிணைப்போடு எழுதியுள்ளார்

நாடக நடிப்பு, படிப்பும்.கல்லூரி வாழ்க்கையும் அரசியல் ஈடுபாட்டினையும் கூறியிருப்பார்.தான் கல்லூரியில் படிக்கும் போது குறிப்பு எடுக்காமல்.படித்ததை அறிந்து ஆசிரியர் கோபித்துக் கொண்டார். ஆனால் தேர்வில் முதல் மதிப்பெண் எடுத்ததைப் பாராட்டினார்.தன்னால் பொருளாதாரம் படிக்க இயலுமா என சந்தேகத்தை போக்கி கல்லூரி படிப்பை வெற்றிகரமாக முடித்தார்.

அண்ணாவின் இளமைக்காலம், கல்வி, எழுத்துப் பணி, பேச்சாற்றல், நாடகத் துறை மீதான ஈடுபாடு, பத்திரிகைப் பணி, அரசியல் பயணம் என அவரது வாழ்க்கையின் பல்வேறு நிலைகளை கூறுகிறது.பெரியாரின் சுயமரியாதை இயக்கத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட அண்ணா, சமூகத்தில் நிலவிய சாதி வேறுபாடு, மூடநம்பிக்கை, சமூக ஏற்றத்தாழ்வு ஆகியவற்றை எதிர்த்து தனது எழுத்தையும் பேச்சையும் ஒரு சமூக மாற்றத்திற்கான கருவியாகப் பயன்படுத்தினார்.

பிரதாப முதலியார் சரித்திரம், கலிங்கத்துப்பரணி, சிலப்பதிகாரம், ரோம் சாம்ராஜ்ய எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும்,கரிபால்டி உள்ளிட்ட பல அயல்நாட்டு வீரர்களின் கதைகள், திருவிக, அக்கிரகாரத்து அதிசயப்பிறவி, வ ராமசாமி புத்தகம் தன்னை கவர்ந்தவைகளாக குறிப்பிடுகிறார்

அண்ணாமலை பல்கலை மாண்வர்களான அன்பழகன் படிப்பு முடிந்ததும் இயக்கத்தில் சேர்வாரென இருந்தேன்.நெடுஞ்செழியன் தமிழ் புலமைக்கு அவர் தமிழறிஞராக மிளிர்வார் என எண்ணினேன். ஆனால்.திராவிட சிந்தனை அவரையும் இயக்கத்தின் பால் இணைத்தது என்றும் கே.பி.பி சாமி, சம்பத்,கலைஞர்,சங்கரலிங்கனார் பற்றிய அறிமுகங்களை சொல்லியிருக்கிறார்.

மாநாடு,  திராவிட நாடு இதழ், சிறைவாழ்க்கை,தமிழ்நாடு என பெயர்சூட்டிய வரலாறு,பயணங்கள், நாடக வாழ்க்கை, இயக்கத் தேர்தலும் கட்டமைப்பும்,தேர்தல் தோல்வி,சீர்திருத்தத் திருமணம் போன்றவை பற்றி எழுதியுள்ளார்.சிந்தனை திறன் படைத்தவருக்கு தனிமை என்பது வரம்.அவ்வாறு சிறையில் இருந்த காலகட்டம் ஓவியம் வரைவது புத்தகம் படிப்பது, வரலாற்றை பகிர்வது, இந்தி மொழிக்கு எதிரான கருத்தியல் உருவாக்கும் களத்தினை அண்ணா அவர்கள் சிறையில் கட்டமைத்துள்ளார்.1964ம் ஆண்டு ஒவ்வொரு நாளும் என்ன நடந்தது என தேதியுடன் நாட்குறிப்பு தந்துள்ளனர்.

நேருவுக்கு செல்வாக்கு அதிகமா? அண்ணாதுரைக்கு அதிகமா? என்று அமைச்சர் (பக்வத்சலம்) மக்களைக் கேட்கிறார். அமைச்சர் அவ்வளவு கஷ்டப்படாமல் என்னையே கேட்டால் நானே சொல்லுவேன். என்னை விட நேரு அவர்களுக்கு செல்வாக்கு நிரம்ப இருக்கிறது. ஆனால் நான் பக்வத்சலம் அவர்களுக்கு ஒன்று சொல்லுவேன். நேருவினுடைய செல்வாக்கு வளரவேண்டிய அளவுக்கு வளர்ந்தாகி விட்டது. அண்ணாத் துரையின் செல்வாக்கு வளர ஆரம்பித்திருக்கிறது என நயம்பட சொல்லியிருப்பார்.

உடல்நலமின்றி இருந்தகால கட்டங்கள் சொல்லொனா துயரை அனுபவித்தாலும் ஒவ்வொருவரையும்

நன்றியோடு நினைவு கூர்ந்துள்ளார்.

அதே போன்று சிறை வாழ்க்கை அனுபவங்களை டைரி குறிப்பு போல் ஒவ்வொரு நாள் நிகழ்வுகள், வாசித்த புத்தகங்கள், சந்தித்த நபர்கள் தலைவர்கள் பற்றியும் எடுத்துரைத்துள்ளார்.

பெரியாருடனான உறவு பற்றி, ஹரித்துவார் பயணத்தில் அவரை பெரிய சாமியார் என்றும் அண்ணாவை சின்ன சாமியார் என்றும் கூறிய சம்பவங்களை நினைவு கூர்கிறார்.நான் இருக்கும்.இடத்தில் பெரியாரின் கருத்துகள் இருக்கும்.அமெரிக்காவில் சிகிச்சையில் இருந்த காலக்கட்டத்தில் பெரியாருக்கு, அண்ணா அனுப்பிய மின்னஞ்சல் பகிரப்பட்டுள்ளது.கலைவாணர் சிலை திறப்புவிழா தான் அண்ணா அவர்கள் கலந்து கொண்ட கடைசி நிகழ்ச்சி.

 

*எவனொருவன் இந்திரியங்கள் எனும் துட்டக் குதிரைகளுக்கு அறிவெனும் கடிவாளமிட்டு அடக்கி, நன்னெறி எனும் பாதையிலே செலுத்துகிறானோ, அவனே அரனடி எனும் திருத்தலத்தை அடைவான். இடையே இச்சை எனும் நச்சுக்கொடி கிடக்கும்; பச்சென்று இருக்கிறதே என்று பார்த்தாலோ சிக்கினோரைச் சீரழிக்கும். அதற்கு நிராசை எனும் சாட்டை கொண்டு குதிரையைத் தட்டவேண்டும்

*பகல் பொழுதைக் கழிப்பதைவிட, இரவுகள்தான் அதிகமாகத் தொல்லை தருகின்றன. செங்காய்களைப் பறித்து வந்து, அவை கனிவதற்காக, வைக்கோற் போரில் போட்டு ஓர் அறையில் போட்டு மூடிவைப்பார்கள், நன்கு கனிவதற்காக. இரவு, அறைகளிலே உள்ள நிலைமை இதுபோல். காற்று துளியும் கிடையாது.(சிறைச்சாலையில்)

அண்ணா கண்ட கனவாக குறிப்பிடப்படுவது தமிழகம் வளம் கொழிக்கும் இடமாக இருக்க வேண்டும்.மாநிலங்கள் அதிக அளவிலான அதிகாரங்களை பெறுதல் வேண்டும் அதற்கு இந்திய அரசியல் அமைப்பு சட்டம் மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டும். தான் உடல் நலம் குன்றிய நிலையிலும் தம்பிக்கு கடிதம் எழுதாமல் இருந்ததில்லை. அண்ணா அவர்கள் நூற்றாண்டு கண்ட தலைவர் என்பது நிதர்சன உண்மையாகும்

தொடர்ந்து வாசிப்ப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

மாற்றத்தை எதிர்க்காதேஉன் வாழ்வில் எதிர்பாராமல் வரும் மாற்றங்களை எதிர்த்து நிற்காதே.அதற்குப் பதிலாக, வாழ்க்கை உன் வழியாக தன்னை வாழ அனுமதி.உன் வாழ்க்கை தலைகீழாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறது என்று கவலைப்படாதே.நீ இதுவரை பழகியிருந்த வாழ்க்கைமுறைதான், இனி வரப்போகும் வாழ்க்கையைவிடச் சிறந்தது என்று உனக்கு எப்படித் தெரியும்?சில நேரங்களில், நாம் இழப்பு என்று நினைக்கும் மாற்றமேநமக்கான புதிய தொடக்கமாக இருக்கலாம்.வாழ்க்கை திரும்பும் திசையை எப்போதும் நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டியதில்லை;அது எங்கே அழைத்துச் செல்கிறது என்பதை நம்பி நடப்பதே போதும்.-படித்தது

book-60

நவபாரத சிற்பிகள்

பி.ஆர்.அம்பேத்கர்

-டபிள்யு.என்.குபேர்

“கல்வி என்பது தனிமனித முன்னேற்றத்திற்கான கருவி மட்டுமல்ல; சமூக மாற்றத்திற்கான சக்தியும் ஆகும்.”

நிகழ்கால வருங்கால சந்ததியினர் பயன்பெறும் வகையில் இந்த நவபாரத சிற்பிகள்.புத்தகம் மத்திய தகவல் ஒலிபரப்பு அமைச்சகம்

 வெளியிட்டுள்ளது.15 அத்தியாங்களாக விரியும் இந்நூல் அம்பேத்கரின் முகங்களை பதிவு செய்கிறது.சமூகத்தின் அடித்தளத்தில் பிறந்த ஒருவராக, தனது வாழ்க்கையில் எதிர்கொண்ட தீண்டாமை, சாதிப் பாகுபாடு, சமூக அவமதிப்பு போன்ற தடைகளை கல்வி மற்றும் அறிவின் துணையுடன் எதிர்கொண்டு உயர்ந்த அம்பேத்கரின் பயணத்தை நூல் எடுத்துரைக்கிறது.

சமூக கட்டமைப்பு பகுதிக்குள் சாதியின் தோற்றுவாய் உருவான வரலாற்றையும் அதன் தொடர்ச்சியாக தீண்டாமை பின் விளைவாய் அமைந்தது.புத்தர்,கிறிஸ்தவ, பிரிட்டிஷ் ஆட்சியிலும் தொடர்ந்தது. இந்திய தாழ்த்தப்பட்ட வர்க்கங்களின் சேவை சங்கம் 1917ல் மாநாடு கூடி தீண்டத்தகாதவர்களின் கோரிக்கையை அன்றைய காங்கிரஸ் மாநாட்டில் தீர்மானமாகவும் நிறைவேற்றப்பட்டது.

அம்பேத்கரின் வாழ்க்கையை வெறுமனே ஒரு தனிமனிதரின் வெற்றிக்கதையாக ஆசிரியர் அணுகவில்லை. சமூக சமத்துவம், கல்வி, மனித உரிமை, பெண்களின் உரிமை, பொருளாதார நீதி, அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் போன்ற பல்வேறு தளங்களில் அவர் முன்வைத்த சிந்தனைகளையும் பதிவு செய்கிறார்.

'இந்தியாவிற்கான தேசியப் பங்கீடு: வரலாறு பூர்வமான பகுப்பாய்வு எனும் ஆய்வுக்கட்டுரையை 1916 சமர்ப்பிக்கிறார்.அதில் பிரிட்டிஷாரின் தொழில் கொள்கை, உற்பத்தியாளர் நலன்,சமூக ஒடுக்குமுறைகள் அதில் பேசப்பட்டுள்ளது.

பரோடா மன்னரின் நிதி அமைச்சராக நியமிக்கப்பட்டும் அவமானஙகளை சந்தித்தார்.அதனபின் தீண்டாமை ஒழிப்பு மாநாடு, மூக்நாயக் இதழ், லண்டனில் பொருளாதார  படிப்பு, என செல்கிறது. அவர் தனது ஆசான்களாக கபீர், ஜோதிபாபூலே, புத்தர் ஆகியோரைக் கொண்டிருந்தார்.1927ல் மனு ஸ்மிரிதி எரிப்பு போராட்டம், அர்ச்சகர் தொழில் ஜனநாயக்கப்படுத்தல், சத்தியாகிரகம்

கோவில் நுழைவு போராட்டங்கள், போன்ற சமூகப் போராடஙகளை விரிவாக எடுத்துரைத்துள்ளனர்.

தனி வாக்காளர் தொகுதிகளும், தனி இட ஒதுக்கீடும் தீண்டாமையை ஒழிப்பதற்கான வழிகள் அல்ல என்றார் காந்தி.

தனி வாக்காளர் தொகுத்திக்கான வரலாற்று ரீதியிலான போராட்டங்கள், சீக்கியர்கள், முஸ்லீம்கள் அப்படியே தொடரலாம் எனில் தீண்டத்தகாதவர்கள் அவ்வறே தொடரலாமா என அண்ணல் கேள்வி எழுப்பினார்.அதற்குபின்வருமாறு உறிதி அளித்தார்.

காந்திஜி, "ஐந்தாண்டுகள் அல்லது என் வாழ்நாளுக்குள்" என்று தம் இறுதி முடிவாகக் கூறினார்.  ஆனாலும் காந்திஜி பத்தாண்டுகளுக்குத் தம் ஒப்புதலைக் கொடுத்தார். இந்தத் தீர்ப்பாணையின் மூலம் தனியே தேர்தலை நடத்துவதற்குப் பதிலாக, தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினரின் தலைவர்கள் இரு கட்டங்களில் தேர்தல்களை நடத்திட ஒப்புக்கொண்டார்கள். நான்கு வேட்பாளர்கள், தனித் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பு வாக்காளர்களிலிருந்து தேர்ந் தெடுக்கப்பட வேண்டும் என்றும், பின்னர் அவ்வாறு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நால்வரில் ஒருவரை, பொது வாக்காளர்கள் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்பதே அவர்கள் முன்வைத்த ஒப்பந்தமாகும். பின்னர் இந்த ஒப்பந்தம் 1932 செப்டம்பர் 24 சனிக்கிழமையன்று 5 மணியளவில் கையொப்பமிடப்பட்டது. இதுவே வரலாற்றில் பூனா ஒப்பந்தம் எனப் பதிவு செய்யப்பட்டது. இந்தப் பூனா ஒப்பந்தம் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. 1935ம் ஆண்டு ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது.

பின்னர் பூனா ஒப்பந்தம் மாற்றாக 1944 செப் 23ல் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு தனி வாக்காளர் தொகுதி கோரி தீர்மானம் கொண்டு வந்தார்.சிறுபான்மையின அடிப்படை உரிமைகளை பெற்றிட வேண்டுமென தம்மாலான அனைத்து முயற்சிகளையும் மேற்கொண்டார்.

ஹரிஜன இயக்கம், இந்து மதத்திலிருந்து வெளியேறும் போராட்டம்,இரட்டை வாக்குரினை அதிருப்தியை வைஸ்ராயிடம் கூறினார். உலகப்போர் வந்ததால் வைஸ்ராய் போர் முடிந்தவுடன் சரிசெய்வதாக கூறி,எக்ஸிக்யூட்டிவ் கவுன்சிலில் தொழிலாளர் உறுப்பினராக நியமிக்கபப்ட்டார். அப்போது வந்த வெள்ளையனே வெளியே இயக்கத்தை பற்றி அதிருப்தியை வெளியிட்டதால் விமர்சிக்கப்பட்டார்.இந்து முஸ்லீம் மட்டுமல்லாது தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினரிடையேயும் முத்தரப்பு ஒப்பந்தம் அவசியம் என கூறினார்.

மேலும் பிரிட்டிசார் சென்றாலும் தாழ்த்தப்பட்டவர்க்கு அரசியலைப்பு சட்டத்தில் பாதுகாப்பு வழஙகிட வேண்டுமெனவும் வலியுறுத்தினார்.

இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்குவதில் அம்பேத்கரின் பங்களிப்பு நூலின் முக்கியமான பகுதியாக அமைகிறது. சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம், ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் அடிப்படை உரிமைகள் வேண்டும், சமூக நீதியின்றி உண்மையான ஜனநாயகம் சாத்தியமில்லை எனக்கூறுகிறார். அரசியலைப்பு சட்டத்தை வெற்றிக்கரமாக.முடித்த அரசியல் சூழல் காரணமாக 1951 செப் 27ல் அமைச்சரவையிலிரிந்து ராஜினாமா செய்கிறார்.1952 தேர்தலில் தோற்கடிக்கப்படுகிறார்.காஷ்மீர் பிரிவினையை நியாயப்படுத்தியது, பம்பாய் முஸ்லீம்களுக்கு தனித்தொகுதி கோரியது, கட்சியின் ஸ்தாபன பலவீனமும் தோல்விக்கு காரண்மாகின.1954 இடைத்தேர்தலிலும் தோற்கடிக்கப்பட்டார்.

தான் புத்த மதத்திற்கு மாறியதற்கான காரணத்தை எடுத்துரைக்கும் பகுதி சுருக்கமாகவும் ஆழமாகவும் தரப்பட்டுள்ளது.தலாய்லாமா விழாவை முடித்துக்கொண்டு டிசம்பர் 4 ல் மாநிலங்களவையில் பங்கேற்று டிச்மபர் 6 அன்று உறக்கத்திலேயே இறந்துவிட்டதை அவர் மனைவி அறிந்தார்.சர்க்கரை நரம்பு மண்டல நோயின் விளைவாக அவர் இறந்தார். விமானம் மூலம் பம்பாயில் அவர் இல்லத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது.இரங்கல் கூட்டத்தில் அவரது மகன் மறைவு குறித்து விசாரணை நடத்த முறையீடு செய்கிறார்.1957 நவம்பர் 26 மக்களவையில் நேரு அம்பேத்கர் இயற்கையாகவே மரணம் அடைந்ததாக குறிப்பிடுகிறார்.

*7மொழிகள் அறிந்திருந்தார். ராஜ்கிரிகா எனும் தனது பங்களாவை நல்ல நூலகமாக கட்டினார்.அங்கேயே தங்கி உறஙகுவார்.

*உஸ்மானியா, கொலம்பியா பல்கலைக்கழகங்கள் முனைவர் பட்டம் வழங்கி சிறப்பித்தது.

*தீண்டாமை எப்படி உருவானது என்பது குறித்து அவர் கூறுவதாவது: கி.பி. 200 வரை தீண்டாமை உருவாக வில்லை. பின்னர் அது கி.பி. 600 வாக்கில்தான் உருவாகத் தொடங்கியது. கி.பி. நான்காம் நூற்றாண்டு வாக்கில் பசுக்களைக் கொல்லுதல் மாபெரும் குற்றமாகக் கருதப்பட்டது. எனவே, தீண்டாமை என்பது கி.பி. 400 வாக்கில் வந்திருக்கலாம் என்கிற முடிவுக்கு அவர் வந்தார். புத்தமதத்திற்கும் பிராமணீயத்திற்கும் இடையிலான போராட்டத்திலேயே தீண்டாமை பிறந்தது என்கிறார். 

*அம்பேத்கதால் உருவாக்கப்பட்ட இந்திய குடியரசுக்கட்சி 1969ல் இரண்டாக பிளவுண்டது.1974ல் ஒன்றிணைந்தது.1975 மாநாட்டில் கவாய் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

அம்பேத்கர் குறித்து அறிந்து கொள்ள உதவும் நூல்

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

book-59

Book-59

என் பல்வண்ணக்காட்சிக் கருவி

-இறையன்பு

இறையன்பு அவர்களின் பரந்துபட்ட வாசிப்பில் அமைந்த 50 கட்டுரைகளின் தொகுப்பு நூல் இது. சங்க இலக்கியம், மருத்துவம், கவிதை, ஆய்வுநூல் என அவரின் வாசிப்பில் மூலம் தான் பெற்ற அனுபவத்தை வாசகருக்கு அர்ப்பணிக்கிறார் இறையன்பு.

ஒரு பொருளை ஒரே கோணத்தில் பார்த்தால் அதன் முழுமையான பரிமாணத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. பல வண்ணங்களைக் காட்டும் காட்சி கருவியைப் போல, வாழ்க்கையையும் பல்வேறு கோணங்களில் அணுக வேண்டும் என்ற சிந்தனையை மையமாகக் கொண்டு அமைந்த நூலாக பல் வண்ணக்காட்சி கருவி விளங்குகிறது

இறையன்புவின் எழுத்தில் வழக்கமாகக் காணப்படும் எளிமை, ஆழமான சிந்தனை, வாழ்க்கை அனுபவங்கள், உளவியல் பார்வை, சமூகக் கவனிப்பு ஆகியவை இந்நூலிலும் வெளிப்படுகின்றன. அன்றாட வாழ்க்கையில் நாம் சாதாரணமாகக் கடந்து செல்லும் நிகழ்வுகள், மனிதர்களின் குணங்கள், உறவுகள், வெற்றி–தோல்விகள் போன்றவற்றை வேறுபட்ட பார்வையில் சிந்திக்கத் தூண்டுகிறார்.

மனிதம் தழைத்தோங்க  வன்மத்தை விட்டொழிக்க வலியுறுத்துகிறார். பூனையின் மகிமைகளை அடுக்கிப்பேசி..சேலத்தில்.காந்தி ஐயர் என்பவர் தீண்டாமை ஒழிப்பில் இணைத்துக்கொண்டு தனது உணவகத்தில் தாழ்த்தபப்ட்ட சமூகத்தினரும் உட்கார்ந்து சாப்பிட அனுமதித்ததால் ஊரில் யாரும் சாப்பிட வரவில்லை.ஆனாலும் கொள்கையில் விடாபிடியாய் இருந்து தொடர்ந்து நடத்தி வெற்றி பெற்றார் எனும் அறியாத தகவலையும் பகிர்ந்திருப்பார்.

சாலை என்பது கற்களால் போடப்படுவது.பாதை என்பது சொற்களால் அமைக்கப்படுவது என அகநோக்கில் சொல்லியிருப்பார். மனதளர்ச்சி,சீனத்தில் மதக்கலவரமே நடந்ததில்லை என்பது கண்ணில் ஒற்றிக்கொள்ள வேண்டிய செய்தி எனக்கூறி கன்பூசியஸ், லாவொட்ஸ் குறித்த சிந்தனைகள் பகிர்கிறார்.

*ஜோசப் பிரௌதான் என்கிற பொருளாதார நிபுணர் வறுமையின் தத்துவம் என்கிற நூலை எழுதினார். அதிலிருந்த கருத்துகளுக்குச் சவாலாக மார்க்ஸ் எழுதிய நூல்தான் தத்துவத்தின் வறுமை. பிரௌதானுடைய தத்துவம் சத்தானது அல்ல என்பதே மார்க்சின் வாதம்.

தொ.ப வின் நூல்களை திறனாய்வு செய்வதுடன், அதில் தான் படித்து வியந்த செய்திகளை பகிர்கிறார். சாதிய ஆதிக்கத்தால் கொல்லப்பட்ட ஒருவனை தெய்வமாக்கப்பட்டால் அவன் இரண்டு சாதியாராலும் வணங்கப்படுவான் அவனை கொன்ற ஆதிக்க சாதி ஆவி அச்சம் காரணமாகவும், கொலை செய்யப்பட்டவர் சாதி பாதுகாப்பு கருதியும் வணங்குவதை சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

மண்ணுக்கு மருதாணி எனும் அத்தியாத்தில் விவசாயம் சம்பந்தமான தகவலகளையும் புத்தகங்களையும்.அறுமுகம் செய்கிறார்.பெரும்பாலும் நாம் அறியாத தகவல்களே உள்ளன.

காற்றே பாதுகாப்பு வேலிக்கு சவுக்கு மரங்களை வாழை மரத்தோப்பிற்கு ஓரமாக நட்டால் சாய்க்காமல் பாதுக்காக்கும்.அதன் நிழல் பயிரை பாதிக்காது என்கிறார்.ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் இடம்பெற்ற துணுக்குச் செய்தி கட்டுரைகளை சுவாரஸ்யமாக்குகிறது.

அலப்பரை' என்கிற தமிழ்ச் சொல் எப்படி வந்தது என்று முத்துநிலவன் கூறும் செய்தி சுவையானது. 'பறை' என்பது ஊரறியச் சொல்வது. 'அலர்' என்றால் மலர்ந்த பூ என்று பொருள். தமக்குள் மறைவாகப் பேசிக்கொள்வது பலரும் அறியப் பகிரப்பட்டால் அது 'அலர்' ஆகி விடும். அப்படி அனைவருக்கும் தகவலைப் போட்டு உடைப்பது 'அலர்ப்பறை' அதுவே 'அலப்பர' என்னும் மதுரைத் தமிழாகி 'அலப்பரை' என்கிற சென்னைத் தமிழானது.மேலும் அடமானம்,ஆய்த எழுத்து எனும்  வார்த்தைகளை மேற்கோளாய் சொல்லியிருப்பார்.

நகைச்சுவையோடு இருப்பதற்கு வாசிப்பு அவசியம் என்று சொல்லி அதற்கு காரணம் வாசிப்பவர்க்கு மூளையின் ஒரு பகுதி துடிப்பாக இருப்பதுதான் காரணம் என்கிறார். முடிவெடுப்பது எவ்வாறு என்று கேள்விப்பட்டிருப்போம் ஆனால் மேலாண்மையில் முடிவெடுப்பதை தவிர்ப்பது எவ்வாறு என்று கூறிகிறார்.பாரதிதாசன் திருபுவனையில் ஆசிரியராகப் பணியாற்றும்போது பிரஞ்சு அரசுக்கு எதிராக செயல்பட்டாரென சிறையில் அடைக்கப்பட்டு பணி நீக்கம் செய்யப்பட்டு..மீண்டும் வழக்கு தொடுத்து ஆசிரயரானார், மணியாச்சி சம்பவத்தில் மாடசாமிக்கு பாவேந்தர் அடைக்கலம் கொடுத்துள்ளார்..என்பது புதிய செய்தியாக இருந்தது.

நேர்மை குறித்த பார்வையில் நிதர்சனத்தை சொல்லியிருப்பார்..

நேர்மைக்கு நம் மக்கள் தருகிற வினோதமான விளக்கங்களை நினைத்து நான் வியந்திருக்கிறேன். 'அவராகக் கேட்கமாட்டார், கொடுத்ததை வாங்கிக் கொள்வார். மிகவும் நல்லமனிதர்' என்றுபாராட்டுவார்கள். 'பணம் வாங்கினால் அவசியம் செய்து கொடுப்பார், நேர்மையான மனிதர்' என்று சிலாகிப்பார்கள். 'காரியம் முடியவில்லை என்றால் பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்து விடுவார்' என்று புளகாங்கிதம் அடைவார்கள்.

மகத்தான பணிகளை மெளனமாக ஆற்றுபவர்கள் போல முக்கிய உறுப்புகள் கண்ணுக்கு தெரியாமல் இருப்பதை சிலாகிக்கிறார்.ஓஷோ, கலீல்ஜிப்ரான், கிருஷ்ணமூர்த்தியின் தத்துவங்களை பல நூல்களில் மேற்கோளாக சொல்லுவார்.

/நான் போன நேரம்

ரூமி செருப்பில்

ஆணி அடித்துக் கொண்டிருந்தார்

வலிக்காதா? என்றேன்

ஆணிக்கும் தான் வலிக்கும்

சுத்திக்கும் தான் வலிக்கும்

கைக்கும் தான் வலிக்கும்

வலியில்லாமல்

என்னதான் நடக்கும்

என்றார் ரூமி/

கண்ணாடியில் உள்ள களங்கம் எப்போது நீங்கும் என்று கேட்டதும்

ரூமி சொன்னார்

'கண்ணாடி முன் நீ முகம் காட்டாதபோது'

என்கிறார் ஈரோடு தமிழன்பன்

இக்கவிதைகள் ஏற்கனவே படித்திருந்தாலும் மேலும் சுவையூட்டுகிறது.

மழைப்பாதை வெண்மேகஙகள், வாபிசாபி,சராசரி என்கிற எதிரி,Tongue of the slip,Reasons to stay alive,The golden road, தெய்வம் என்பதோர்,யுகபாரதியின் மேல் கணக்கு, நேர்மைபடும் பாடு, லோகோபைலட்டின் வாழ்க்கை, திருநெல்வேலி எழுச்சியும் வ உ.சியும், முத்துநிலவன் புத்தகம்,நெஞ்சறுப்பு, ஆங்கில புத்தகங்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு புத்தகங்களை அறிமுகம் செய்கிறார் ஒவ்வொரு அத்தியாத்திலும்.

கட்டுரை எழுதுவது சாதாரண காரியமன்று. அதிகம் வாசித்திருக்க வேண்டும். தகுந்த மேற்கோள் சொல்ல வேண்டும்.தன் சுய அனுபவத்தை எந்தவித மிகையுமல்லாமல் சொல்லும்போது ஒரு கட்டுரை என்று நினைவு கூரப்படும் பொக்கிஷ்மாக மிளிரும்.

முதுமுனைவர் இறையன்புவின் கலைடாஸ்காப்பும் அவ்வித பொக்கிஷமே

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

கடந்த காலம் என்பது வருத்தப்படுவதற்காக அல்ல..கற்றுக் கொள்வதற்காக-படித்தது

அலப்பரை' . 'பறை' என்பது ஊரறியச் சொல்வது. 'அலர்' என்றால் மலர்ந்த பூ என்று பொருள். தமக்குள் மறைவாகப் பேசிக்கொள்வது பலரும் அறியப் பகிரப்பட்டால் அது 'அலர்' ஆகி விடும். அப்படி அனைவருக்கும் தகவலைப் போட்டு உடைப்பது 'அலர்ப்பறை' அதுவே 'அலப்பர' என்னும் மதுரைத் தமிழாகி 'அலப்பரை' என்கிற சென்னைத் தமிழானது-நா.முத்துநிலவன்

அகழ்வாரைத் தாங்கும்நிலமல்லஇதுபுகழ்வாரைத் தாங்கும்நிலம்-தங்கம் மூர்த்தி

ஆங்கிலத்தில் ஒழுங்கை discipline என்று சொல்லுகிறோம்.அதன் பொருள் கற்றுக்கொள்ளுதல்.அந்த வார்த்தையில் இருந்துdisciple என்ற வார்த்தை வந்தது. அது ஆங்கிலத்தில் சீடனைக் குறிக்கும் சொல்.சீடன் என்பவன் கற்றுக் கொள்ளத் தயாராக இருப்பவன்-ஓஷோ

இரவு மணி பத்துக்கு மேல் ஆகிவிட்டதால் தெருவில் நடமாட்டம் இல்லை.நிலவு பால் போல் காய்ந்து கொண்டிருந்தது.உடற்பிணியும் மனப்பிணியும் உள்ளவர்களைத் தவிர மற்ற எல்லாரும் உறங்கியாகிவிட்டது..~நாடகத்தின் முடிவு கதையின் துவக்கத்தில்-அசோகமித்திரன்

book-58

Book-58

வெட்டுப்புலி’

- தமிழ்மகன் 

வருத்தப்படாத வாலிபர் சங்கத்தில் திடீர்னு ஒரு கொலை நடக்கும். அதன் பின்னணியில் இருக்கும் மர்மம் வெளிப்படுவது போல் திடீரென பார்த்த வெட்டுப்புலி தீப்பெட்டி அட்டையில், ஒருவர் சிறுத்தைப்புலியை எதிர்கொள்வது போன்ற படம் இடம்பெற்றிருக்கும்.

அது என் கொள்ளுத்தாத்தா என சொல்ல போதையில் உள்ள பிரபாஸூம் பெர்னாண்டஸூம் ஆச்சர்யப்பட்டு..அந்தப் படத்தில் இருக்கும் உண்மையான மனிதரைத் தேடி கிராமத்துக்கு செல்கின்றனர்.

ஒரு சிறிய சம்பவத்தின் வழியாகப் பெரிய வரலாற்றைச் சொல்லும் முயற்சி 

தமிழ்ச்செல்வன் தனது நண்பர்களுடன் அந்தப் படத்தின் பின்னணியைத் தேடிச் செல்கிறான். அந்தத் தேடல், ஒரு வீரனின் வாழ்க்கையை மட்டும் வெளிப்படுத்தாமல், ஒரு நூற்றாண்டு காலத் தமிழக சமூக, அரசியல், பண்பாட்டு மாற்றங்களுக்குள் வாசகனை அழைத்துச்செல்கிறது.

அங்கு உறவினர்கள சொல்லும் கதை 1930களில் பயணப்படுகிறது. நள்ளிரவில் ஆங்கிலேயரின் குதிரைகளை எடுத்துக்கொண்டு செல்லும் லட்சுமணன்.. விடியலில் வீட்டுக்கு வந்ததும் ஊர் முழுக்கச்செய்தி வாழை தோட்டத்தில் பெரிய நைனாவின் அருகில் செத்துப் போன சிறுத்தையுடன் பார்த்த மக்கள் வெட்டுப்புலி எனவே நைனாவை அழைக்கத்தொடங்கினர்.லட்சுமணன் எடுத்து வந்த குதிரை யை திருடியதாக ஆங்கிலேயர் லட்சுமணனை விசாரிக்க ஒரு கலகம் ஆரம்பிக்கிறது.

ஆங்கிலேயரின் தண்டனையின்றி சமாதானம் அடைந்து தந்தை தசரத ரெட்டி மகன் லட்சுமணனை வேறு ஊருக்கு அனுப்பி வைக்க அங்கு அவர் காதலில் விழுகிறார்.அந்த காதல் தோல்வியுற..மீண்டும் ஊர் திரும்பும்போது சாதிய எதிர்பாளராக மாறி ஊருக்கு முற்போக்கு எண்ணங்களை விதைக்கும் நாவல்அதன் பின் ஒவ்வொரு பத்து ஆண்டுகளாக கதை நகர்கிறது.

காலவெள்ளத்தில் நிகழ்காலத்தில்.லட்சுமணன் பேரன் அவர் சென்ற பாதையிலேயே சிறுத்தை சண்டை நடைபெற்ற ரங்காவரம் பகுதிக்குச் செல்கிறான். லட்சுமணன் பிறந்ததை தசரத ரெட்டி கொண்டாடுகிறார்.சுதந்திர போராட்ட காலக்கட்டம் என்பதால்.. அந்த போராட்டங்கள் விடுதலை முயற்சி போன்றவை சொல்லப்படுகிறது.  ஆறுமுக முதலி என்பவர் அந்த காலக்கட்டத்தில் சென்னையில் படம் எடுக்க வருகிறார்.தசரத ரெட்டியின் சகலைக்கு அண்ணனான சின்னா ரெட்டியை தோப்பில்.இருக்கச் சொல்லிவிட்டு போனபோதுதான் சிறுத்தை வரும் காட்சி சொல்லப்படுகிறது.அதன் பின் சின்னாரெட்டியின் பின்னணி போன்றவை சொல்லப்படுகிறது.

அந்த சிறுத்தை கொல்லப்பட்ட இடத்தில் நின்று அவர்களின் பேரன்களும் நண்பர்களும் உணர்ச்சி பொங்க பார்க்கின்றனர்.

அதன் பின் கதை தொடர்சியாக தமிழகத்தில் நடைபெற்ற இந்தி எதிரப்பு, திராவிட அரசயல் என வரலாற்றை பதிவு செய்கிறது. சிறுத்தையை கொன்றவர் கதையை மையமாக க்கொண்டு அப்போதிருந்து  தற்போது வரையிலான தமிழகத்தின் மாற்றங்களை பதிவு செய்கிறது.  சென்னை மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளின் மக்களின் வாழ்க்கை, பழக்கவழக்கங்கள், அரசியல் மாற்றங்கள், சமூக உறவுகள், ஆசைகள், ஏமாற்றங்கள் போன்றவை நாவலில் இடம் பெறுகின்றன. சென்னை, செங்கல்பட்டு பகுதிகளில் திராவிட இயக்க குடும்பங்களின் வரலாறு சொல்லப்படுகிறது.

சிறுத்தையை வெட்டிய குடும்பத்தினர் அடுத்தடுத்த தலைமுறையினர் அரசியலில் ஈடுபாடுடனும் ஆர்வத்துடன் இருப்பது சொல்லப்படுகிறது. அரசியலும் சிறுத்தையை போல அடக்கியாள வேண்டுமா என குறியீடு புலப்படுகிறது.

நான்லீனியர் முறையில் நாவல் சுவாரஸ்யமாக பயணிக்கிறது. தமிழக அரசியலில் திராவிட இயக்கங்களின் தாக்கம்,மிசா, சென்னையின் வரலாறு அண்ணாவின் அரசியல் வருகையும் எழுச்சியும், இந்தி எதிர்ப்பு,இலங்கை தமிழர் பிரச்சனை, அன்றைய காலகட்ட சினிமாக்கள் என்ன காலப்பயணம் பயனிக்கிறது.வரலாறும் புனைவும் இணைந்து பயணிக்கிறது.லட்சுமண ரெட்டி கதாபாத்திரம் நாவல் முழுதும் வரும் முக்கிய கதாபாத்திரம்.

1930 களில் துவங்கி 2009சமகாலம் வரை பயணிக்கிறது.அன்றைய அரசியல் காலகட்டங்களை, சினிமாவின் வரலாற்றையும் கூறுவதுடன் கால ஓட்டத்தில் இவ்விரண்டு மாற்றங்களையும் கூறுகிறது.சினிமாவில் சாதிக்க நினைத்த சிவகுருவும், அரசியலில் கோலோச்ச நினைத்த தியாகராசன் வீழ்ச்சியும் சொல்லியுள்ளார்.

*கண்டுகொள்ளாமல்.இருப்பதும் சும்மா இருப்பதும் வாழ்வின் ஒரு தரிசனம் போல

மனிதர்கள் ஏற்படுத்தும் தடயங்களை காலம் அரித்து நிர்மூலமாக்கும் அழகிய விளையாட்டை நினைத்துக் கொண்டேன் என முடிகிறது நாவல்

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

56

கல்விக்கதைகள்

-ச தமிழ்ச்செல்வன்

‘கல்விக்கதைகள்’ கல்வியைப் பற்றிய வழக்கமான அறிவுரைகளைச் சொல்வதற்குப் பதிலாக, குழந்தைகள், பள்ளி, ஆசிரியர், வகுப்பறை, கல்விமுறை ஆகியவற்றை கதைகளின் வழியாகச் சிந்திக்க வைக்கும் ஒரு சிறப்பான சிறுகதைத் தொகுப்பு. 2023-ஆம் ஆண்டு எஸ்.ஆர்.வி. தமிழ்ப் பதிப்பகம் வெளியிட்ட இந்நூல் 311 பக்கங்களைக் கொண்டது.

ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு திறப்புதான்.ஒவ்வொரு கதையும் அவ்வகையில் ஒரு சுரங்கம் தான். கல்வி குறித்த மாணவர் குறித்த பள்ளி வயது பாலியம் குறித்த 21 கதைகள் இத்தொகுப்பில் உள்ளன.

தமிழின் முக்கியமான படைப்பாளிகள் கல்வி மற்றும் குழந்தைகள் சார்ந்து எழுதிய கதைகள் இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளன

‘கல்வி’ என்ற சொல்லைக் கேட்டவுடன் நமக்கு பள்ளி, ஆசிரியர், பாடப்புத்தகம், தேர்வு, மதிப்பெண் போன்றவைதான் முதலில் நினைவுக்கு வருகின்றன. ஆனால் கல்வி என்பது இவற்றைத் தாண்டி, ஒரு மனிதனைச் சிந்திக்கவும் கேள்வி கேட்கவும் சமூகத்தைப் புரிந்துகொள்ளவும் உருவாக்கும் ஒரு நீண்ட பயணம். இந்தப் பரந்த பார்வையை முன்வைக்கும் நூலாக ச. தமிழ்ச்செல்வன் தொகுத்த ‘கல்விக்கதைகள்’ அமைந்துள்ளது.

ஆரம்ப காலத்தில் படித்த நிகும்பலை கதை எனக்கு அப்போதே உந்துசக்தியாக இருந்தது. கல்லூரியில் பரிட்சைக்கு படிக்கும் மாணவர்களின் செயல்களும் தேர்வறைக்கு சென்று புறமுதுகிட்டு வரும் வீரர்களின் கதையை சுவாரஸ்யமாக சொல்லியிருப்பார். ஒரு அன்பளிப்பு குழந்தைகளின் வாழ்வில் எத்தகைய மாற்றமெல்லாம் தரும் என இக்கதை கூறுகிறது. அழகிரிசாமி எழுதிய இக்கதையை க்ளாசிக் என்றே சொல்லலாம். இன்றும் நான் குழந்தைகளுக்கு அன்பளிப்பு கொடுக்க காரணமாக இருந்தது இக்கதைதான்.

பள்ளிக்கூடமும் கல்வியும் இயற்கையாய் ஆடு மாடுகளை மேய்த்துக் கொண்டிரிந்த ராமசாமிக்கு எவ்வளவு அழுத்தத்தை கொடுத்தது என கி.ரா வின் ஜெயில் கதை உணர்த்துகிறது.

புதிதாய் வந்த எலிசபெத். டீச்சருக்கும்

மண்டை ஓட்டை கழட்டி பாடங்களை உள்ளே வைத்து மூடி விடுவதில் சாமர்த்தியசாலி.சீனியரான பத்மாவதி டீச்சருக்கும்.இடையில் நடக்கும் தொழில்முனை போட்டியில் யார் வென்றார் என்பதே எங்கள் டீச்சர் கதை.மற்றொரு கதையான கால்பந்து விளையாட்டில் கோப்பை வாங்க வைத்த ஏகாம்பரம் சார் அன்று மாணவர்களுக்கு கடவுள். திறமைகளை வெளிக் கொண்டு வந்த அவருக்கு ஒரு சோதனை வருகிறது அது என்பதுதான் நாடார் சார் கதை.

மரி என்ற பெண்ணுக்கு ஏன் டி.சி கொடுக்க கூடாது என பேச்சை ஆரம்பிக்கும் தலைமையாசிரியரிடம் அவள் பற்றிய விபரங்கள் தெரிந்து கொள்ளும்.ஆசிரியர் அவள் வீட்டுக்கு செல்கிறார். அவளின் அணுகுமுறையில் ஆசிரியரின் குணத்தினால மாற்றமடைவதுதான் மரி என்ற ஆட்டுக்குட்டியின் கதை.சுதந்திர தினம் வருவதை ஒட்டி பள்ளியும் மாணவர்களும் கலெக்டர் வருகைக்கு காத்திருக்கிறார்கள். அவர் வந்து சென்ற பின் முத்தையாவும் பள்ளியும் புது பொலிவு பெறுகிறார்கள்.

கணக்கில் எத்தனை பூஜ்யம் நான் சம்பாதித்திருக்கேன். பூஜ்யம் எனது நண்பர்கள்.என போகும் கதை.. கண்க்கு வாத்தியாருக்கும் மாணவனுக்கும்.நடக்கும்.கதை. பொதுவாக கணக்கு பலருக்கு வேப்பங்காய். அதை தேன் போல் மாற்றுவது ஆசிரியர் செயல்பாடுதான். அதுபோன்ற கதைதான் கிருஷ்ணன் நம்பி எழுதியிருப்பார்.

ஆசிரியருக்கு காசு கொடுக்க நினைக்கும் புவனுவின் குடும்ப சூழல் பயம் ஆகியவை இறுதியில் பனிபோல் விலகுகிறது ராசேந்திர சோழனின் கதையில்.இரு குழந்தைகளின் உலகத்தை சிலிர்ப்பு கதையில் காட்டியிருப்பார் தி.ஜா.

இன்பச் சுற்றுலா செல்வதற்கு தயாராய் இருந்த சோலை அதற்கு செல்லமுடியாத சூழல் அமைகிறது. அது அவனை மட்டும் பாதிக்கவில்லை படிக்கும் நம்மை உலுக்கிறது. அவன் தந்தையைப் போல தேற்றுவதற்கு நமக்கு வார்த்தைகளின்றி தவிக்கிறோம்.இன்பச்சுற்றுலா என்றவுடன் வண்ணதாசன் எழுதிய குற்றால அருவி கதையும் நினைவுக்கு வருகிறது.

இமையத்தின் அரசாங்க பள்ளிக்கூடம் கதை ஒரு மேல்நிலைப்பள்ளி தலைமயாசிரின் பணிகளை சொல்கிறது. பணிகள் என்றால் கோப்புகளை கவனிப்பதோ, வகுப்பறை மேற்பார்வையோ அல்ல. மாணவர் பிரச்சினை தீர்ப்பது, புள்ளி விபரங்களை கொடுப்பது என கழிகிறது அந்த நேரத்தில் மாணவி ஷாலினியின் பிரச்சனையை  வகுப்பாசிரியர் தலைமை ஆசிரியரிடம் கொண்டு வருகிறார்.இப்பிரச்சினை என்ன என்பதை இயல்பான நடையில் யதார்த்த உண்மைகளை வெளிச்சமிட்டு காட்டுகிறார்.

சமகால நெருக்கடியையும் சமூகத்தின் முகத்தையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

அ.வெண்ணிலா எழுதிய வெளியே கதை படிக்கும் போதே நெஞ்சம் கனக்கும். 90களில்.கழிவறை இல்லா காலங்களில். வீட்டிலும் பள்ளியிலும் கழிவறை இல்லாமல் காட்டிற்கு தான் செல்லவேண்டும். அப்படி செல்லும் சிறுமி யின் கதை தான். நாம் எப்படிப்பட்ட கஷ்டகாலத்தை கடந்து வந்திருக்கிறோம் என்பதை உணரமுடிந்தது.

இக்கதைகள் அனைத்தும் குழந்தைகளின் மன உலகையும், பள்ளிக்கூட அனுபவங்களையும் விவரிக்கிறது.இக்கதைகள் அனைத்தும் தனித்தன்மையானவை.

கல்வி என்பது தேர்வில் வெற்றி பெறுவதற்கான கருவி மட்டுமல்ல; அது மனிதனை மனிதனாக உருவாக்கும் செயல்முறை என்பதை இந்நூல் வலியுறுத்துகிறது. கிராமப்புற விளிம்பு நிலை மக்கள் கல்வியை அணுகும் விதம், கிராமிய சூழல், மனிதம், ஆசிரியர் மாணவர் உறவு ஆகியவை ஒவ்வொரு கதைகளின் அடி நாதமாக இருக்கிறது.இன்றைய பள்ளி மாணவ மாணவியர் இக்கதைகளை வாசித்தால் மனதில் பெரும் மாற்றம் வரும்.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

55

பாரதி ஒரு பார்வை

-வலம்புரி ஜான்

பாரதி- மின்னலை விழுங்கி, மின்சாரத்தைக் கொப்பளித்தவன்

ஆதிக்க வெள்ளத்தின் அடியில் கிடந்தாலும்-பாதிக்கப்படாத பாஸ்பரஸ் அவன்

வலம்புரி ஜான் பாரதி குறித்து எழுதிய வரிகள்

பாரதி குறித்து வரும் புத்தகங்கள் பாரதி குறித்த மதிப்பினை இன்னும் உயர்த்துவதாகும். அதிலும் இப்புத்தகம் இன்னும் ஒரு படி மேல். பாரதியை வெறுமனே சிலாகிக்காமல் தன் மொழித்திறத்தால் கற்பனை திறத்தால் அவன் தொட்ட உச்சத்தை படிக்கும் போது ஏன் அவரை சிலாகிக்க வேண்டும் எனும் உண்மையும் உரைத்துள்ளது.

சாதிக்கு எதிரான பார்வை பாரதியின் பாடலில் உள்ளது போல் அவரின் வாழ்விலும் அதை கடைபிடித்தாரா? எவ்வாறு என்பதை ஆய்வு செய்கிறது.

விடுதலை ஒன்றே குறிக்கோள்.எனும் நோக்கில் காந்தி திலகர் வரிசையில் பாரதியும் செயல்பட்டுள்ளார்.

பாரதியின் எழுத்துக்களில் உள்ள முரண்களை பற்றி பேசுகிறார். அச்சம்தவிர் எனில் ஏன் பாண்டிச்சேரியில் இருக்க வேண்டும், பெரிதினும் பெரிது கேள் எனில் ஏன் காணி நிலம் கேட்கிறார். எழுத்துக்கும் வாழ்க்கைக்கும் இடையில் இடைவெளி கூடாது என விவரித்து ஏன் என்பதற்கு சரியான காரணத்தையும் அடுக்குகிறார். பாரதியின் தீர்க்கதரிசன நினைவு எவ்வளவு நுட்பமானது என்பதை உணரவைக்கிறார் வலம்புரியார்.

பெண்களை எத்தனையோ கவிஞர்கள் புகழ்ந்துள்ளனர். தள்ளியும் உள்ளனர். பாரதி மட்டுமே பெண் விடுதலை குறித்தும் பெண் அடிமைப்பட்டுள்ளார் எனும் நெருப்பு விதைகளை ஊன்றியன். சிந்தித்தவன்.

'பெண்டாட்டி தனியடிமைப் படுத்த வேண்டிப்

பெண்குலத்தை முழுதடிமைப் படுத்தலாமோ?

எனும் வரியில் பெண்டாட்டி அடிமையாக நினைக்கலாம் அவன் பிள்ளை மனைவி மகள்,மருமகள் என அத்தனி பேரும் அடிமைப்படுத்த பட்டிருப்பதாக தெரிவிக்கிறார். சந்திரிக்கையின் கதையில் விதவையின் மறுமணம் பற்றி எழுதுகிறார்.

எங்கிருந்து பார்த்தாலும் வானம் ஒன்றுதான் என்பது வைரமுத்து அடிக்கடி பயன்படுத்தும் வார்த்தை. வல்ம்புரியாரும் எல்லா சமயங்களும் அன்பை போதிப்பதாக ஒரு கட்டுரைக்கு இத்தலைப்பில் தான் கருத்து சொல்லியிருப்பார். உண்மையைத் தேட முயற்சிக்கிறவன் எங்கிருந்தும் தேடட்டும்.இந்தப்வழி ஒன்றே சரியானது என்கிற முரட்டுத்தனமான மூடத்தனத்திலிருந்து மாத்திரம் தன்னை விடுவித்துக் கொண்டால் போதுமானது இல்லையெனில் மண்டைக்காடுகளே உலகமெஙகிலும் தொடர்கதைகளாகும்.

இன்றில்லாமல் போகலாம் நாளை மறுநாள்.. என்றாவது ஒரு நாள்..இந்த என்றாவது ஒரு நாள் இருக்கிறதே அதுதான் வாழ்க்கை என்கிறார். இப்படித்தான் பாரதி ஆடுவோமே பாடலை எழுதுகிறார்.'பொழுது புலர்ந்தது யாம் செய்த தவத்தால்.. என நம்பிக்கையூட்டியவர்.கடுகளவு விசுவாசம் உனக்கு இருந்தால், இந்த மலையை நோக்கி, நீ நகர்ந்து சென்று கடலிலேவிழு என்றால் விழுந்துவிடும் என்பதாக நம்பிக்கை ஊட்டும் கருத்துகளை பல்வேறு இடங்களில் மேற்கோளாக கூறுகிறார்.

கவிதை என்பது ஒரு Impulsive rebellion against the already existed scheme of ideas

என கவிதை உருவாக காரணம் என்ன என அலசுகிறார்.தன்னில் முரண்படுபவன் எழுதுகிறான்.சமாதானத்துடன் இருப்பவர் சத்தமில்லாமல் இருக்கிறார்.தண்ணீர் விடாத செடியில் முதலாக பட்டுப்போவது தளிர்தான் அந்த தளிரே கவிஞன். புதுக்கவிதை என்பது வசந்தத்தின் வரவு.வரலாற்றின் விளைச்சல். காலத்தின் கட்டாயம். என நவீன கவிதை குறித்தும் பாரதியின் கவிதை குறித்தும் பாரதிக்கு பின்னால் வந்த கவிஞர்களின் கவிதை குறித்தும் பேசியுள்ளார்.

கரும்புத் தோட்டத்திலே உழைத்து உழைத்து ஓடாகிப் போகிற பாரத மாதர்களுக்காக அவன் அழுகிறான். அதைச் சொல்லுகிறபோது, 'விம்மி விம்மி விம்மி விம்மி அழும் குரல் கேள் காற்றே' என்று நான்கு தடவை சொல்லுகிறான். குசேல பாக்யானத்தில் வரும் குசேலரை அழைப்பான் கண்ணன். 'வம்மின் வம்மின் வம்மின்' என்று அழைப்பான். நான்காவது முறை அவர் அப்படிச் சொல்லமாட்டார். காரணம் தமிழ் அப்படிச் சொல்ல விடவில்லையாம். மூன்று முறை அழைத்ததும் கேட்டதால் வந்தார். அவல் தந்தார்; ஆவலை நிறைவேற்றிக் கொண்டார். குசேலர் பிழைத்தார்.ஆனால் பாரதி நான்கு முறை சொல்லுகிற ஆறுதல் பிறக்காத என தேறுதல் குறித்து. பாரதியின் எழுத்தை நுட்பமாக ஆராய்கிறார்.

வந்தே மாதரம் என்பது இந்திச் சொல் அல்ல வங்க சொல்..அதன் அர்த்தம்.மாநிலத்தாயை வணஙகுவது. Textம்  notes ம் போடுகிற வழக்கத்தை ஆரம்ப்பித்தது பாரதியே.

வயிற்றுக்கு சோறிட வேண்டும் என்கிறான். சாப்பிட்டேன் என்று எப்போது சொல்வோம்.வயிறு ஆரச் சாப்பிட்டால் தானே.வருந்துகின்ற பசி ஆறச் சோறிட வேண்டும் என பொறுமையாக புரிந்து கொண்டால் அர்த்தம் புதிது.

ஒளவையின் பாடலையும்.மேற்கோள் சொல்கிறார் ஓதாமல் ஒருநாளும் என் வரும். படிக்காமல், வாசிக்காமல் என இருந்திருக்கலாம்.“எந்த நாளும் கல்வி கற்காமல் இருக்கக் கூடாது. கற்காமல் என்பது நாம் புதிதாக ஒன்றை கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். வெறுமனே வாசித்தால்.மட்டும் போதாது எனும் பொருளும் உண்டு

அன்றாடம் படி புதிதாக உரக்க படி என்கிறார்.

பாரதி திலகர் பிரிவை சார்ந்தவராய் இருந்தாலும் காந்தியை பழித்தவர் அல்ல.அடிமைத்தனம் போக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் ஆசை கொண்டவர்.அதனால் தான் அவர் பாடாதது தாலாட்டுப்பாடல் மட்டுமே.

விடுதலை தாகத்தை அனைவருக்கும் தம் எழுத்தின் மூலம் பறைசாற்றியவர்.அதோடு தமிழ் மக்கள்.அறிந்து கொள்ள வேண்டிய முற்போக்கு விசயங்களை தம் எழுத்தில் வடித்தார்.இது போன்ற ஆய்வுக்கட்டுரைகளை எழுதுவதற்கு பாரதியை முழுமையாக படித்தால் மட்டும் போதாது அதே சிந்தனையில் இருக்கும் மற்ற இலக்கியங்களையும் அறிந்து தக்க இடத்தில் மேற்கோள் காட்ட வேண்டும். சங்க இலக்கியம், உலக இலக்கியம், பைபிள்,  சிவ புராணம், ஆழ்வார் பாசுரம் என அனைத்தும் தக்க இடத்தில் தந்து அனைத்து கட்டுரைகளையும் திறன்பட திறனாய்வு செய்துள்ளார் வலம்புரி ஜான்

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

இளங்கோ

பரிணாம வளர்ச்சி விகிதத்தில் இதுவரை வந்த தலைமுறைகள் முந்தைய தலைமுறையை விட அடுத்த தலைமுறை சிறப்பான கற்கும் திறன் செயல்திறன் புரிதல் போன்ற அளவுகோல்களில் சிறந்து இருந்தது நரம்பியல் நிபுணர்களால் நிறுவப்பட்டுள்ளது.

 ஆனால் 1990 களுக்குப் பின்னர் பிறந்த தலைமுறை கற்கும் திறன் குறைவாக உள்ளது என்று பல ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. நாம் நினைப்பது போல தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி அவர்களின் எந்தத் திறனையும் வளர்த்தெடுக்கவில்லை. இரசனை என்று ஒன்று கூட இல்லை. குழந்தைகள் பிறக்கும் போதே குறைவான திறனுடன் பிறக்கின்றன. 

மொழியை உள்வாங்குவதில் இளம் வயது மூளை சிறப்பாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் மொழியை ஏற்கும் திறன் குறைய குறைய மற்ற தொடர்பு வழிமுறைகளும் திறன்களையும் குழந்தைகள் இழக்கிறார்கள். இதில் திரை நேரம் என்று சொல்லப்படும் ஸ்க்ரீன் டைம் இரண்டாம் சேதாரத்தை ஏற்படுத்துகிறது. 

உற்பத்தி அறிவு ஆக்க அறிவு தர்க்க அறிவு போன்ற மூளையை குவியப்படுத்தும் திறன் இல்லாமல் ஆகிறது. 

இதெல்லாம் முன்பு அறம் சார்ந்த சிக்கல்கள் என்று தான் கல்வியாளர்கள் கருதினார்கள். இப்போது வரும் பல ஆய்வு முடிவுகள் உள்ளார்ந்த சேதாரத்தை ஸ்கேன் செய்து காட்டுகிறார்கள். மித மிஞ்சிய கோபம் குரோதம் என எல்லா வகையான எதிர்மறையான விளைவுகளை காட்டுகிறது. 

உண்மையில் ஒழுக்கம் சார்ந்த பார்வை அல்ல. மூளையின் பிரச்சினை இது.

54

டார்வின் ஸ்கூல்

-ஆயிஷா இரா நடராசன்

தமிழ் சிறார் இலக்கியத்தில் அறிவியலையும் சுவாரஸ்யமான கதை சொல்லலையும் இணைத்துப் படைப்பதில் குறிப்பிடத்தக்கவர் எழுத்தாளர் ஆயிஷா இரா. நடராசன். குழந்தைகளிடம் அறிவியல் ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் பல படைப்புகளை உருவாக்கியுள்ள அவர், எளிய மொழியில் ஆழமான சிந்தனைகளை முன்வைப்பவர். அந்த வகையில் ‘டார்வின் ஸ்கூல்’ குறிப்பிடத்தக்க நூலாகும்.

டார்வின் என்ற பெயர் கேட்டவுடன் நினைவுக்கு வரும்போது பரிணாம வளர்ச்சியும் உயிரினங்களின் தோற்றமும்.கதையின் நாயகனான ரோச் பீட்டர் எனும் சிறுவனின் மூளைக்குள் விலங்குகளின் மொழியைப் புரிந்து கொள்ளும் மைக்ரோ சிப் ஒன்றை அவரின் அப்பா பொருத்தியதால்..எல்லா விலங்குகளின் மொழியும் அவனுக்குப் புரிகிறது.

மாரி எனும் ஆந்தையுடன் ரோச் பீட்டர் விலங்குகள் படிக்கும்.பள்ளியை அறிகிறான். அதனை பார்க்க ஆவல் கொள்கிறான்.மாரியின் உதவியிடன் அங்கு செல்கிறான்.பாரதி எனும் முயல் உடன் வருகிறது.அது அடிக்கடி கவிதை பாடுகிறது.ஆனால் சிறிது நேரத்தில் மாரி, பாரதி,ஆர்.பி மோப்ப சக்தி நாய் ஆகியோர் தொலைந்து விடுகின்றனர்.பெரும் ஒளி அவனை நோக்கி வருகிறது.மின்மினி ஒளி என தெரிகிறது.

ஒவ்வொரு விலங்கின் உதவியுடன் நண்பர்களை தேடும்போது ஒவ்வொரு உயிரினங்களின் அமைப்பை அறிந்து கொள்கிறான்.வெளவால்களின் பதிலகள் தலைகீழாக எழுத்துக்கள் அமைந்தது நாமும் காட்டிற்குள் இருக்கும் உணர்வை தருகிறது.

உணவு சங்கிலியின் முக்கியத்துவம் கூறப்பட்டுள்ளது.

காடுகளின் பல்லுயிர்ப் பாதுகாப்பு, காடுகளை பாதுகாக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும் எடுத்துரைக்கிறது.

ஃபிலோஸ் எனும் எலி, கோவிங்டன் ஆகியோர் உதவுகின்றனர்.

இப்புத்தகம் குழந்தைகளை கேள்வி கேட்கும் மனப்பான்மையை ஊக்குவிக்கும் வகையில் இருக்கிறது.

இயற்கைத் தேர்வு, உயிரினங்களின் தோற்றம் போன்ற அறிவியல் கருத்துகள் நமக்கு நினைவுக்கு வருகின்றன. ஆனால், இந்நூல் வெறும் அறிவியல் தகவல்களை எடுத்துச் சொல்லும் நூலாக மட்டும் அமையாமல், குழந்தைகளின் உலகத்தையும் அவர்களுடைய கேள்விகளையும் சிந்தனைகளையும் மையமாகக் கொண்டு அறிவியலை அணுகுகிறது.டார்வினின் ஃபிலோஸ் எனும் பெயரையே நாயகனை அழைக்கின்றனர்.

சிறுவனுக்கு உதவி செய்த கோவிங்டன் எனும் பெயர் கொண்ட எலி. இந்தப் பெயர் டார்வின் பயணம் செய்த கப்பலில் உதவியாளராக இருந்த கர்னல் கோவிங்டன். 

ஆந்தைக்கு ஏன் இரவில்.கண் தெரிகின்றன?

பறவை இனம் எப்போது தோன்றியது? என கேள்விகளும் பதில்களும்

தேன்சிட்டு, பாம்பு, யானை, கானகத்தின் பயன்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு தகவல்களை கூறியுள்ளனர்.

*மனிதன் உணர்ச்சிகளுக்கு அடிமையாகும் போது விலங்குகள எல்லாவற்றையும் விட பலமாகவும் பலவீனனாகவும் ஒரே சமயத்தில் ஆகிவிடுவான்.

* பாம்பு நாக்கை நீட்டி மடக்குவது காற்றை சுவை கொண்டு அறிவதற்கு.காற்றில் பரவியுள்ள வேதிப்பொருளை அறிந்து தற்காத்துக் கொள்ள உதவுவதாக கூறியுள்ளன்ர்.

குழந்தைகளிடம் ஆதாரத்துடன் சிந்தித்தல், சந்தேகம் எழுப்புதல், காரணத்தைத் தேடுதல், மூடநம்பிக்கைகளை ஆராய்ந்து பார்க்கும் மனப்பான்மை போன்ற அறிவியல் குணங்களை வளர்க்கும் வகையில் இந்நூல் அமைந்துள்ளது.

இறுதியில் கானகத்திற்கு வரும் ஆபத்தை எவ்வாறு சிறுவனும் அவனுடைய நண்பர்களும் எதிர்கொண்டனர் என்பதை கூறியுள்ளனர். குழந்தைளுக்கு படிக்க உகந்தது

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

சக்திவேல்

ஒருபோதும் அன்பு என்பது ஒரு மக்கள் இயக்கமாக இருந்ததில்லை. உண்மையில் யாருமே சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பியதில்லை. ஒரு சில மனிதர்களின் அன்பினாலும், தீராத பேரார்வத்தினாலும் தான் இந்த உலகம் ஒன்றாகப் பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறது. உண்மையில் அது அப்படித்தான் இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இல்லையென்றால் நீங்கள் எப்போதோ விரக்தியில் மூழ்கியிருப்பீர்கள்.

ஏதாவது ஒரு மத்தியானப் பொழுதில், ஏதாவது ஒரு நகரத்தின் தெருவில் ஜாலியாக நடந்து செல்லுங்கள். உங்களைச் சுற்றியிருப்பவர்களைக் கூர்ந்து கவனியுங்கள். நீங்கள் யாரைப் பார்க்கிறீர்களோ, அவர் வேறு யாருமல்ல, அவர் நீங்களே தான் என்பதை மட்டும் நினைவில் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் பார்க்கும் ஒவ்வொரு மனிதரும் நீங்களே தான்.

நீங்கள் அந்த மோசமான

மனிதராக இருந்திருக்கலாம். நீங்கள் அந்த அரக்கனாக இருந்திருக்கலாம் அல்லது அந்த அதிகார வெறி மிக்க

காவல்துறை அதிகாரியாக

இருந்திருக்கலாம். அவர்களைப் போல

மாறாமல் இருக்க, உங்களுக்குள்ளேயே நீங்கள் தான் முடிவு செய்ய வேண்டும்.

- ஜேம்ஸ் பால்ட்வின்

tom addison

ஐன்ஸ்டீனின் 7 வாழ்வியல் சார்ந்த கருத்துக்களை  Tom additison எழுதுகிறார்

1. வாழ்க்கை — நகர்ந்து கொண்டே இரு

“வாழ்க்கை என்பது மிதிவண்டி ஓட்டுவது போன்றது. சமநிலையைப் பேண வேண்டுமென்றால், தொடர்ந்து நகர்ந்து கொண்டே இருக்க வேண்டும்.”

வாழ்க்கையில் நகர்வதை நிறுத்துவதற்கு ஒருபோதும் சரியான நேரம் கிடையாது.

துயரமான காலங்களிலும் அல்ல.

நல்ல காலங்களிலும் அல்ல.

சோகமான நேரங்களிலும் அல்ல.

எந்த நேரத்திலும் அல்ல.

உங்களுக்கு என்ன நடந்தாலும், நீங்கள் முன்னோக்கி நகர்ந்துகொண்டே இருக்க வேண்டும்.

இல்லையெனில் நீங்கள் கீழே விழுந்துவிடுவீர்கள். விழுந்த பிறகு மீண்டும் எழுந்து நிற்பது கடினமாகிவிடும்.

2. வெற்றியை விட மதிப்புமிக்கவராக இருங்கள்

“வெற்றியடைந்த மனிதராக மாற முயற்சிக்காதீர்கள்; மாறாக, மதிப்புமிக்க மனிதராக மாற முயற்சி செய்யுங்கள்.”

வெற்றி பெற வேண்டும் என்பதையே ஒரே நோக்கமாகக் கொண்டிருப்பவர்கள், பெரும்பாலும் உண்மையான வெற்றியை அடைவதில்லை.

மிகவும் வெற்றிகரமானவர்கள், பிறருக்கு மிகப் பெரிய மதிப்பை வழங்குவதில் கவனம் செலுத்துகிறார்கள்.

அவர்கள் பெறுவதைவிட அதிகமாகக் கொடுக்கிறார்கள்.

சிறந்த சேவையை வழங்குகிறார்கள்.

அதற்குப் பதிலாக எதையும் எதிர்பார்ப்பதில்லை.

3. கேள்வி கேட்பதை நிறுத்தாதீர்கள்

“கேள்வி கேட்பதை நிறுத்தாமல் இருப்பதே முக்கியம். ஆர்வத்திற்கு அதற்கே உரிய ஒரு காரணம் இருக்கிறது.”

அளவற்ற ஆர்வமே ஞானத்தையும் ஆழமான அறிவையும் வளர்த்துக்கொள்வதற்கான மிகச் சிறந்த வழியாகும்.

‘முட்டாள்தனமான கேள்வி’ என்று எதையும் நினைக்காமல் கேளுங்கள்.

ஒரே ஒரு பதிலைக் கேட்டவுடன் திருப்தியடைந்து விடாதீர்கள்.

உங்களைச் சுற்றியுள்ள மற்றவர்களைவிட ஆழமாகச் சிந்தித்து, மேலும் தெரிந்துகொள்ளத் தயாராக இருங்கள்.

4. “துன்பம் ஒருவனை அவனுக்கே அறிமுகப்படுத்துகிறது.”

கடுமையான சவால்களைக் கடந்து செல்லாமல் ஒருவர் தன்னுடைய சிறந்த வடிவத்தை அடைய முடியாது.

துன்பங்களின் வழியாகத்தான் நாம் வளர்கிறோம்.

சவால்களின் வழியாகத்தான் நம்முடைய வாழ்க்கையின் முழுமையான திறனை உணர முடிகிறது.

5. எளிமையாக விளக்க முடியாவிட்டால்...

“ஒரு விஷயத்தை எளிமையாக விளக்க முடியவில்லை என்றால், அதை நீங்கள் போதுமான அளவு புரிந்துகொள்ளவில்லை என்று அர்த்தம்.”

நீங்கள் புரிந்துகொண்ட ஒரு விஷயத்தை சில எளிய வாக்கியங்களில் தெளிவாக விளக்க முடியும்.

அவ்வாறு விளக்க முடியவில்லை என்றால், அந்த விஷயத்தைப் பற்றிய உங்கள் அறிவு இன்னும் ஆழமாகவில்லை என்று பொருள்.

எனவே மீண்டும் கற்றுக்கொள்ளத் திரும்பிச் செல்ல வேண்டும்.

6. தவறுகள் செய்வது தவறல்ல

“ஒருபோதும் தவறு செய்யாத ஒருவர், புதிய முயற்சி எதையும் செய்ததில்லை.”

யாரும் தவறு செய்ய விரும்புவதில்லை. தோல்வியடைவதும், பிறர் முன்னிலையில் முட்டாளாகத் தோன்றுவதும் யாருக்கும் பிடிக்காது.

ஆனால் ஒருபோதும் தவறு செய்யாத ஒருவர், உண்மையில் தன்னுடைய எல்லைகளைத் தாண்டி முயற்சி செய்ததில்லை.

தவறுகள் மோசமானவை அல்ல.

அடுத்த முறை எதைச் சிறப்பாகச் செய்ய வேண்டும் என்பதைக் கற்றுக்கொடுக்கும் அனுபவத் தரவுகளே தவறுகள்.

7. மனிதர்களின் இயல்பு

“பிரபஞ்சமும் மனித முட்டாள்தனமும் மட்டுமே முடிவில்லாதவை; ஆனால் பிரபஞ்சத்தைப் பற்றி எனக்கு அவ்வளவு உறுதியாகத் தெரியவில்லை.”

பழமொழி சொல்வது போல, மனிதர்கள் எப்போதும் மனிதர்களாகத்தான் இருப்பார்கள்.

அவர்கள் சில நேரங்களில் முட்டாள்தனமான செயல்களைச் செய்வார்கள்.

பகுத்தறிவற்ற விதத்திலும் நடந்து கொள்வார்கள்.

அவர்களின் செயல்கள் நம்மைத் தலையசைக்கவும் வைக்கும்.

ஆனால் இதைப் பற்றி நம்மால் பெரிதாக எதுவும் செய்ய முடியாது!

எனவே, பிறருடைய குறைகளைப் பொறுமையுடனும் மன்னிக்கும் மனப்பான்மையுடனும் அணுகுவதுதான் நம்மால் செய்யக்கூடிய சிறந்த செயல்.

52

இடக்கை

-எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்

இந்த நாவல், மொகலாயப் பேரரசர் ஔரங்கசீப்பின் இறுதி நாட்களையும், அதே காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த விளிம்புநிலை மனிதர்களையும் மையமாகக் கொண்டது. உலகையே தன் கைக்குள் வைத்திருந்த பேரரசர், தன் இறுதிக் காலத்தில் ஒரு எளிய படுக்கையில் தனிமையில் கிடக்கிறார். "இரவின் முன் மன்னரும் எளியவரும் ஒன்றுதானே" என்ற தத்துவம், மரணத்தின் முன்னால் அதிகாரம் எவ்வளவு பலமற்றது என்பதை உணர்த்துகிறது.

மனிதன் இறுதியில் சந்திக்கப்போவது தன் தனிமையையும் கடந்த கால நினைவுகளையும் மட்டுமே. வாழ்க்கை என்பது வெறும் நினைவுகளின் தொகுப்பு என்பதை ஔரங்கசீப்பின் கதாபாத்திரம் நமக்குப் புரியவைக்கிறது.

நாவலின் தலைப்பான 'இடக்கை' என்பது இடது கைப் பழக்கம் கொண்ட 'சாமர்' இன மக்களைக் குறிக்கிறது. தூமகேது என்ற கதாபாத்திரத்தின் வழியாக, இந்த எளிய மக்கள் அதிகார வர்க்கத்தால் எப்படி அநீதியாக நடத்தப்படுகிறார்கள் என்பதை ஆசிரியர் விவரிக்கிறார். "இடக்கை என்பது வெறும் கையல்ல; அது இந்த ராஜ்யத்திற்குப் புறக்கணிக்கப்பட்ட ஒரு பகுதி" என்ற தாயின் கூற்று சமூகத்தின் ஏற்றத்தாழ்வைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.தூமகேதுவின் மனைவி மலம் அள்ளும் தொழில் செய்பவர்."சொர்க்கத்திற்கு சென்றாலும் அங்கேயும் நம்மை மலம் அள்ளச் சொல்லுவார்கள்.நம்மை இவர்கள் மனிதர்களாக மதிப்பதேயில்லை எனும் வரிகள் வலிமிகுந்தது.

 செய்யாத குற்றத்திற்காக தூமகேது கைது செய்யப்பட்டு, பிஷாடன் என்ற சிற்றரசனின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள 'காலா' சிறையில் அடைக்கப்படுகிறார். அங்கு சக்ரதார் போன்ற அறிஞர்களைச் சந்திப்பதன் மூலம் நீதியைப் பற்றிய புதிய பார்வையைப் பெறுகிறார். பின்னர் சிறையிலிருந்து தப்பிக்கும் அவர், தனது மனைவி நளா மற்றும் பிள்ளைகளைத் தேடி நாடெங்கும் அலைகிறார்

நாவலில் வரும் சூபி ஞானி இபின் முகைதீன் மற்றும் சிறைச்சாலையில் சந்திக்கும் சக்ரதார் போன்ற கதாபாத்திரங்கள் நீதியைப் பற்றிய நுட்பமான தத்துவங்களைப் பேசுகிறார்கள். "சட்டம் யாவருக்கும் சமம், ஆனால் அந்தச் சட்டத்தை யார் உருவாக்குகிறார்கள் என்பதில் தான் நீதி ஒளிந்துள்ளது" என்பது போன்ற விவாதங்கள் சிந்திக்க வைக்கின்றன.

அதிகாரம் நீதியை வளைக்கலாம், ஆனால் காலம் வழங்கும் நீதியையும் இயற்கையின் விதியையும் யாராலும் மாற்ற முடியாது.

பேரரசரின் அந்தப்புரப் பணியாளரான அஜ்யா என்ற திருநங்கையின் கதாபாத்திரம், ஒளரங்கசீப் இறந்தவுடன் கைது செய்யப்பட்டு, சிறைவாழ்வு விவரிக்கப்படுகிறது.  அதிகார மாற்றத்தின் போது நடக்கும் வன்முறைகளையும், ஒரு தனிமனிதனின் விசுவாசத்தையும் காட்டுகிறது. ஔரங்கசீப் தன் கைப்படத் தைத்த ஒரு குல்லாவையும், தங்க நாணயங்களையும் ஒரு எளிய மனிதனிடம் ஒப்படைக்கச் சொல்லி அஜ்யாவிடம் வேண்டுவது, அவரது இறுதிக்கால மனமாற்றத்தைக் காட்டுகிறது.அஜ்வாக்காக உயில் எழுதுகிறார். தான் இறந்த பின் ஒப்படைக்க வேண்டிய பொருட்களை குறித்துக் கொடுக்கிறார்.

இதற்காகப் பயணம் மேற்கொள்ளும் அஜ்யா, ஒற்றர்களால் சந்தேகிக்கப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்படுகிறார். இறுதியில், மிகக் கொடூரமான சித்திரவதைகளுக்குப் பிறகு அஜ்யா தூக்கிலிடப்படுகிறார்.

'இடக்கை' நாவல் வெறும் வரலாற்றுச் செய்திகளின் தொகுப்பல்ல. அது, "அதிகாரம் என்பது ஒரு மரண சிம்மாசனம்" என்ற உண்மையை உரக்கச் சொல்கிறது. ஒரு மனிதன் தன் வாழ்வில் எதைத் தேடி ஓடினாலும், இறுதியில் அவன் எஞ்சுவது அவனது அறம் சார்ந்த செயல்களால் மட்டுமே என்பதை இந்நாவல் மிக அழகாகப் பதிவு செய்துள்ளது.

*நாவல், அரியணையில் உலகையே அசைத்துப் பார்த்த மொகலாயப் பேரரசர் ஔரங்கசீப், தனது 88-வது வயதில் நோய்வாய்ப்பட்டு படுக்கையில் கிடப்பதில் இருந்து தொடங்குகிறது. மரணத்தின் விளிம்பில் இருக்கும் அவர், தனது கடந்த காலச் செயல்களை எண்ணி வருந்துகிறார். குறிப்பாக, தனது இளமைக்காலத்தில் 'அனா' என்ற தாதி கேட்டுக் கொண்டதற்காக, உதிர்ந்த ஒரு பூவை மீண்டும் கிளையில் ஒட்ட வைக்க முயன்று தோற்றுப்போகிறார். அந்தத் தோல்வியைத் தாங்க முடியாமல் அந்தப் பூவைத் தைக்கத் தெரிந்த அந்தத் தாதியை யானை காலில் மிதித்துக் கொல்ல ஆணையிடுகிறார். இந்தச் செயல் அவரது மனச்சாட்சியைத் தனது இறுதிக்காலத்தில் பிசைகிறது.

*சத்கர் தேசத்தை ஆளும் பிஷாடன், அதிகார போதையில் இருக்கும் ஒரு கோரமான ஆட்சியாளராகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார். குரங்குடன் சதுரங்கம் ஆடுவது, மக்களுக்கு விசித்திரமான தண்டனைகளை வழங்குவது என இவரது காலம் அநீதியால் நிறைந்துள்ளது. இவரது முட்டாள்தனமான உத்தரவுகளால்  மக்கள் பெரும் துயருக்கு ஆளாகிறார்கள்.

நாவலின் இறுதியில், ஔரங்கசீப் இறந்துபோகிறார். அவர் அஜ்யாவிடம் கொடுத்து அனுப்பிய குல்லா, பல கைகள் மாறி இறுதியாக அலைந்து திரியும் தூமகேதுவின் கைகளுக்கு வந்து சேர்கிறது. பேரரசர் தன் கையால் தைத்த அந்தக் குல்லாவை, அதன் மதிப்பு அறியாமல் ஒரு பிச்சைக்காரன் தூமகேதுவுக்குத் தானமாகத் தருகிறான்.

*கஷ்டங்கள் தானே வருவதில்லை, நாம் என்றோ விதைத்தவையே இன்று உருமாறித் திரும்பி வருகின்றன."

*குற்றத்தின் நிழலில் வாழும்போது சிரிப்பு ஒன்றுதான் ஆறுதலானது

*தூமகேதுவின் இறுதி அலைச்சல்: பல ஆண்டுகள் தனது மனைவி நளா மற்றும் பிள்ளைகளைத் தேடி அலைந்த தூமகேது, இறுதியில் உடல் நலிந்து, பேசக்கூடத் தெம்பற்ற நிலையில் ஒரு புளியமரத்தடியில் வந்து அமர்கிறார். தான் ஒரு நடைப்பிணம் என்று உணரும் அவர், இனி ஒரு அடிகூட எடுத்து வைக்க முடியாது என்ற விரக்தியில் கண்களை மூடிக்கொள்கிறார்.

அதற்கு மொகலாய் ஆட்சி மாற்றத்தை விவரிக்கிறார்.

அப்போது அந்த வழியாக ஒரு தர்காவிற்கு யாத்திரை செல்லும் ஒரு பெரிய கூட்டம் வருகிறது. அவர்களில் ஒருவர் தூமகேதுவுக்குச் சில நாணயங்களைத் தருகிறார், மற்றொருவர் உணவும் நீரும் தந்து அவரை ஆற்றுப்படுத்துகிறார்.

அந்தக் கூட்டத்தில் இருந்த ஒரு பிச்சைக்காரன், தனது தலையில் இருந்த வெண்ணிறக் குல்லாவைக் கழற்றி, "சகோதரா, இதை அணிந்து கொள். வெயிலில் இருந்து உன்னைப் பாதுகாக்கும்" என்று கூறி தூமகேதுவுக்குத் தானமாகத் தருகிறான். அது பேரரசர் ஔரங்கசீப் தனது இறுதிக்காலத்தில் தன் கைப்படத் தைத்து, அஜ்யாவிடம் கொடுத்து அனுப்பிய அதே குல்லா என்பது தூமகேதுவுக்குத் தெரியாது.

 யாத்ரீகர்களில் ஒருவன் தனது கையில் இருந்த ஒரு சாமந்தி மாலையை தூமகேதுவை நோக்கி வீசுகிறான். பத்து வயதில் ஒரு திருவிழாவின் போது தான் ஆசைப்பட்ட அந்தச் சாமந்தி மாலை தன் மடியில் வந்து விழுந்ததும், தூமகேதுவின் கண்கள் கலங்குகின்றன.தன்மனைவியை காட்ட தேடுகிறான்.அவள் இல்லாமல் வருந்துகிறான். ஆனாலும் அங்கு கேட்கும் மேளச்சத்தத்தை கேட்டு இடது கை தாளமிடுகிறது.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

book-51

உப்புக்கடலைக் குடிக்கும் பூனை

-க.சீ சிவக்குமார்

‘உப்புக்கடலைக் குடிக்கும் பூனை’ என்ற தலைப்பு வாசகனுக்குள் உடனடியாக ஒரு வினாவை எழுப்புகிறது.பூனை ஏன் உப்புக்கடலைக் குடிக்கிறது?

இது இயல்புக்கு மாறான ஒரு காட்சியை உருவாக்குகிறது. ஆனால் சிவகுமாரின் கதைகளின் இயல்பே இதுதான். வாழ்க்கையில் சாதாரணமாகத் தோன்றும் சம்பவங்களுக்குள் இருக்கும் விசித்திரத்தையும் நகைச்சுவையையும் அவர் கண்டுபிடிக்கிறார்.தலைப்பு வெறும் நகைச்சுவைத் தலைப்பு அல்ல; வாழ்க்கையின் முரண்பாடுகளைச் சுட்டும் படிமம்.

நவீன சிறுகதைகளில் அரிதாகிவரும் நகைச்சுவை சிவகுமாரின் எழுத்தில் இயல்பாக வெளிப்படுகிறது. அவரது கதாபாத்திரங்கள் பெரிய சாதனையாளர்களாகவோ, அசாதாரண மனிதர்களாகவோ இருப்பதில்லை; நம்மைச் சுற்றி வாழும் எளிமையான, பாசாங்கற்ற, வெள்ளந்தியான மனிதர்களே. அதனால் அவர்களுடன் வாசகன் மிக நெருக்கமாகப் பயணிக்க முடிகிறது

 "அறிவின் புனித ஊற்று தொடர்ந்து பீறிட்டே கொண்டே இருப்பதால் யாருடமாவது பேசியே தீர வேண்டுமென" தேனி தேனரசனின் குணாதிசியத்தை அமிழ்து அமிழ்து கதை மூலம் காணலாம்.தன்வினை, பிறவினையை தமிழில் படித்திருப்போம் அது சாராயம் விற்கும் வேலன்துறை அய்யப்பனுக்கு நடக்கும்.போது நமக்கு எளிதில் புரிகிறது. தற்கொலை செய்த நண்பனின் பிணத்தை தூக்கிக் கொண்டு வருகையில் வழி தோறும் அவன் நினைவுகளின் வலியை இயல்பிகந்த கிண்ணாரத்தில் வெளிப்படுத்தியிருப்பார். அக்கதையில் தன் பெயரையே பயன்படுத்தியிருப்பது இன்னும் ஆச்சர்யம்.உன் கல்லறை வாக்கியம் என்ன என முடிகிறது கதை

கடிகாரத்தை பழுது பார்க்க செல்கையில் நடக்கும் சுவாரஸ்யத்தை சுற்று கதையில் தவறவிடக்கூடாது. நிலவொளியில் வானவில்லை தோன்ற செய்யும் காதலர்களாக கானலங் காதலில் எள்ளலுடம் வெளிப்படுத்தியிருப்பார்.

"கைக்கு கிடைக்கும் வரை சொந்த கோழியும் சொந்த கோழி அல்ல" என கறி.கதையில் புதிய கோணத்தில் எழுதியிருப்பார்."ஈடில்லாததும், வீடில்லாததுமான அந்த நாய்’’ என ஆரம்பிக்கும் தி நேம் இஸ் மணி ஜாக்கிசான் பட டைட்டில்.கதை அக்மார்க் நையாண்டி. " அடிபடாமல் நீண்டநாள் வாழனும்னா கொஞ்சம்.கட்டுக்குள் தா இருக்கனும்னு ஜென் தத்துவத்தை போதித்திருப்பார்.

கிராமிய வாழ்வையும், எளிய மனிதர்களின் அன்றாடப் பாடுகளையும், அவர்களுடைய ஆசை–ஏமாற்றங்களையும் நகைச்சுவையும் கருணையும் கலந்த பார்வையில் அணுகுகிறது. 

சினிமா ஆசையில் சென்னையில் ரூம் மேட்டாக வரும் பூந்துறை பாரதி, ஒடலை காமராசுவின் யதார்த்த வாழ்க்கை பலரின் நிழல்களை தொட்டுப் பார்க்கிறது.குருசேவ் குழந்தையாக இருக்கும்போது கதை கிட்ணன்-ராச்சாளின் சுய விளம்பர கதைகளை சொல்கிறது.சாதி சான்றிதழ் வாங்கச் செல்லும் அனுபவம என்பது ஏழு மலைஎழு கடல் தாண்டி செல்லும் ராஜசேகர ரணதீரன் உண்மையில் மாவீரன் தான். கிளி.ஜோசியம் பார்த்து பீதியடைந்த ஓட்டுநர் தர்மராஜின் பயமயம் சிரிக்க வைக்கிறது நம்மை." பிராய்டுகள் தோன்றியிருக்கவிட்டாலும் கனவுகள் தோன்றியிருக்கக் கூடும் என்பது அக்மார்க் குசும்பு.செத்தது எதுவாக இருந்தாலும்.மத்தது அதுவாக இருக்கும் என் எந்த பூனை செத்தது என நம்மையும் கண்ணாமூச்சி ஆட வைத்திருப்பார்.

தனிமை, ஏக்கம், உறவுகளின் வெறுமை போன்ற ஆழமான உணர்வுகளை அவர் நேரடியாகப் பிரசங்கிப்பதில்லை. அவற்றைச் சாதாரண நிகழ்வுகள், விலங்குகள், மனிதர்களின் நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றின் வழியாக வெளிப்படுத்துகிறார்.வீட்டுக்கு ஓடு மாற்றும் மராமத்து அவஸ்தைகளை இயல்பாடு வீடு கதையில் சொல்லியிருப்பார்.

பைக் ஓட்டும் மகளிடம் இயல்பாக தாய்க்கு ஏற்படும் பயத்தை தனக்கே உரிய பாணியில் பயம் வந்திட கதையில் சொல்லியிருப்பார். வாழ்த்து அட்டையை, காதல் கடிதங்களை மையப்படுத்திய கரு சுவாரஸ்யமானது.மளிகை பாக்கி செலுத்த வேண்டியது தான் மட்டுமே

 என மனைவி சொல்லும் நோக்கத்தில் தன்மானம் மிளிர்கிறது. கைம்பெண்ணுக்கு கலர் புடவை கட்டியதை முற்போக்குத்தனமாக எதிர்கொள்ளாமல் இன்னும்.பழைய காலத்தில் உழலும் அக்கா கணவனுக்கு சரியான பதிலடி கொடுத்திருப்பார் மல்லிகா

அண்ணன் தங்கைக்கு எழுதும் ஒரு கடிதம் தான் கதை.அதில் சொல்ல மறைத்த ஆயிரம் விஷயங்கள் இருக்கும்.கடன் பாக்கி வைத்ததை செலுத்தவரும் நோயாளி.. கதை நெகிழ்ச்சியுடன் மனிதனின் விவரமான மறுபக்கமும் தெரிகிறது.

"கடல் வத்தி மீன் புடிக்கலாம்னா முடியாதே". புகுந்த வீட்டில் செத்துப் போகும் நினைவைக் கொண்டு வரும் ரோமி நாய் நெஞ்சை உலுக்குகிறது.

"ஜெயிச்சா ஊருக்கு நல்லது, தோத்தா நமக்கு நல்லது" என அரசியல் அரிச்சுவயை அஞ்சாப்பு வாய்ப்பாடு மாதிரி எளிதில் சொல்லியிருப்பார்.

தன்னுடைய கதைகளை பற்றி முன்னுரையில் கூட கதைகள் அனுபவத்தில் முகிழ்ந்தவை.அதை கைப்பற்றுத் திராணியற்றவர்களின் கழிவிரக்கத்தோடு பொருத்துகையில்

கறுப்பு நகைச்சுவையுடன் கூடிய ஒரு கலையாக மாறுவதாக கூறுகிறார்.

எந்த ஒரு வருணனை, மூக்குத் தொடும் வித்தையெல்லாம் இன்றி இயல்பான நகைச்சுவையுடன் எள்ளலுடன் கதை சொல்லும் பாணி கைவரப்பெற்றவர் க.சீ சிவக்குமார். இந்த ஸ்ட்ரெஸ் உள்ள காலத்தில் அவரின் நகைச்சுவை எழுத்தினை இந்த தமிழ் சமூகம் மிஸ் செய்கிறது.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

The journey starts with a single step — not with thinking about taking a step.”“பயணம் என்பது ஒரு அடியை எடுத்து வைப்பதில்தான் தொடங்குகிறது; அந்த அடியை எடுத்து வைப்பதைப் பற்றி சிந்தித்துக் கொண்டிருப்பதில் அல்ல.”-Jeff olson

படித்தது

ஷேக்ஸ்பியர் தனது 'சிம்பலைன்' (Cymbeline) நாடகத்தில் சொன்னது: "செலுத்தப்படாத சில படகுகளையும் அதிர்ஷ்டக் காற்று துறைமுகத்திற்கு அடித்துக் கொண்டு வருகிறது!"

ஆனால், நகர முடியாத அளவிற்கு பலமாக நங்கூரமிடப்பட்ட எந்தவொரு படகையும் அதிர்ஷ்டத்தால் கூடக் கரையேற்ற முடியாது!

மேதைகளின் மறைக்கப்பட்ட பழக்கவழக்கங்களில் ஒன்று என்ன தெரியுமா? 

அவர்கள் அனைவரும் தங்களின் இலக்குகளை அடைவதற்காக ஒரு பெருநகரத்திற்கோ (Metropolis) அல்லது ஒரு பல்கலைக்கழகத்திற்கோ புலம்பெயர்ந்து செல்கிறார்கள்!

ஷேக்ஸ்பியர், பெஞ்சமின் பிராங்க்ளின், மற்றும் ஃபிளெமிங்— லண்டன் நகருக்குச் சென்றார்கள்.

வாட்சன் மற்றும் கிரிக் — கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக் கழகத்திற்கு சென்றார்கள்.

லூயிஸ் பாஸ்டர் — லில்லி நகருக்கும், பின்னர் பாரிஸிற்கும் சென்றார்.

மார்க் ஜுக்கர்பெர்க்— சிலிக்கான் வேலிக்குச் சென்றார்.

இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்களின் இளம் பருவத்தில் ஒரு பெருநகரத்திற்கோ, ஒரு பல்கலைக்கழகத்திற்கோ, அல்லது ஒரு பெருநகரத்திற்குள் இருக்கும் பல்கலைக்கழகத்திற்கோ புலம்பெயர்ந்தார்கள்.

"நான் அதிர்ஷ்டத்தை நம்புவதில்லை. அதிர்ஷ்டம் என்பது உழைப்பிற்கான தயாரிப்பும், வாய்ப்பின் தருணமும் சந்திக்கும் புள்ளியாகும்" என்றார் ஓப்ரா வின்ஃப்ரே 2011-ல். 

உண்மைதான், ஆனால் அந்த சந்திப்பு நடக்கும் இடத்திற்கு நீங்கள் முதலில் சென்றாக வேண்டும் அல்லவா? 

ஓப்ரா வின்ஃப்ரே சிகாகோ நகருக்குப் புலம்பெயர்ந்தார்!

மேதைகளும், அவர்களின் மாபெரும் நகரங்களும்

ஏதென்ஸ்: சாக்கிரட்டீஸும் பிளேட்டோவும் அங்கே பிறந்தவர்கள்; ஆனால் அரிஸ்டாட்டில் தனது 17-ஆவது வயதில் அங்கே புலம்பெயர்ந்து சென்றவர்!

லண்டன்: மைக்கேல் ஃபாரடே அங்கே பிறந்தவர்; ஆனால் ஷேக்ஸ்பியர், சார்லஸ் டிக்கன்ஸ், மற்றும் வர்ஜீனியா வுல்ஃப் ஆகியோர் பிற இடங்களிலிருந்து லண்டனுக்கு வந்தவர்கள்.

வியன்னா:  சூபெர்ட் மற்றும் ஷோன்பெர்க் ஆகியோர் அந்நகரத்து உள்ளூர்வாசிகள்; ஆனால் ஹேடன், மொஸார்ட், பீத்தோவன், பிராம்ஸ், மற்றும் மாலர் ஆகியோர் பிற இடங்களிலிருந்து குடிபெயர்ந்தவர்கள்! சிக்மண்ட் பிராய்டும் அப்படித்தான்.

நியூயார்க்: அலெக்சாண்டர் ஹாமில்டன் நியூயார்க்கிற்கு புலம்பெயர்ந்தார். 

நவீன கலை உலகின் மாபெரும் ஆளுமைகளான யாயோய் குசாமா, ஜாக்சன் பொல்லாக், ராபர்ட் மதர்வெல், மார்க் ரோத்கோ, மற்றும் ஆண்டி வார்ஹோல் ஆகியோர் நியூயார்க்கிற்கு புலம்பெயர்ந்தவர்கள். 

1953-ல் ஜப்பானின் கிராமப்புற பழமைவாதச் சூழலிலிருந்து நியூயார்க்கிற்குச் சென்றதைப் பற்றி குசாமா கூறியது: "நான் அங்கிருந்து வெளியேறியாக வேண்டியிருந்தது!"

பல்கலைக்கழகங்களைப் பொறுத்தவரை: ஐசக் நியூட்டனுக்குக் கேம்பிரிட்ஜ் இருந்தது. ஐன்ஸ்டீனுக்கு பெர்லினில் உள்ள மேக்ஸ் பிளாங்க் நிறுவனமும், பின்னர் பிரின்ஸ்டனில் உள்ள உயர்கல்வி நிறுவனமும் இருந்தன. தொழில்நுட்பக் குருக்களான இலான் மாஸ்க், செர்ஜி பிரின், லாரி பேஜ், மற்றும் பீட்டர் தீல் ஆகியோர் ஸ்டான்போர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் கழித்த காலங்கள் முக்கியமானவை.

மேதைகள் ஒரே இடத்தில் தங்குவதில்லை. தங்களுக்கு சாதகமான சூழல் எங்கு இருக்கிறதோ, அங்கே நோக்கி நகர்கிறார்கள்!

மேதாவித்தனத்தின் 'இயக்க விதி' (Genius Anti-inertia Law)

இந்த இடப்பெயர்வு விதியை நாம் "மேதாவித்தனத்தின் இயக்க விதி" (Genius Anti-inertia Law) என்று அழைக்கலாம்.

நிச்சயமாக இந்த விதிக்கு சில விதிவிலக்குகளும் உள்ளன:

ஓஹியோவின் சிறிய நகரமான டேட்டனிலேயே தங்கியிருந்த ரைட் சகோதரர்கள்.

திறந்தவெளிப் புலங்கள் தேவைப்பட்ட தாவரவியலாளர்கள் கிரிகோர் மெண்டல் மற்றும் ஜார்ஜ் வாஷிங்டன் கார்வர்.

இயற்கை ஆராய்ச்சியாளரான டார்வின் மற்றும் வெளிப்புற ஓவியர்களான (Plein air painters) க்ளாட் மோனே, ஜார்ஜியா ஓ'கீஃப் போன்றோர் தங்களின் தொழில்முறைத் தேவை காரணமாக இந்த விதியிலிருந்து விலக்கு பெறுகிறார்கள்.

ஆனால் ஒரு பொதுவான விதியாக,மேதைகள் பண்ணைகளிலேயே தேங்கிவிடுவதில்லை!

'நட்சத்திரங்கள் மின்னும் இரவு' ஓவியத்தை வரைந்த வின்சென்ட் வான்கோ கூட தனது இளம் வயதில் கூறினார்: "மாதத்திற்கு 50 பிராங்குகள் குறைவாகக் கிடைக்கிறது என்பதற்காக என்னை மீண்டும் கிராமத்திற்கே செல்லச் சொல்வது நியாயமில்லை. என் எதிர்கால ஆண்டுகள் அனைத்தும் நான் ஆண்ட்வெர்ப் அல்லது பாரிஸ் போன்ற நகரங்களில் உருவாக்கிக் கொள்ளும் தொடர்புகளோடுதான் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன."

1886-ல் வான்கோ பாரிஸ் நகருக்குக் குடிபெயர்ந்தார்!

அக்காலகட்டத்திலோ அல்லது அதற்குச் சற்றுப் பின்னரோ பாரிஸிற்குப் புலம்பெயர்ந்த மற்ற கலைஞர்கள்:

ஓவியர்கள்:

பிக்காசோ, மார்ட்டிஸ், மோடிக்லியானி, மார்க் சகால், பிராக், பிரான்குசி, ஜோன் மிரோ, மற்றும் டியாகோ ரிவேரா.

இசையமைப்பாளர்கள்: 

க்ளாட் டெபுசி, ஸ்ட்ராவின்ஸ்கி, மற்றும் ஆரோன் கோப்லாண்ட்.

எழுத்தாளர்கள் & கவிஞர்கள்: எஸ்ரா பவுண்ட், அபோலினேர், ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸ், கெர்ட்ரூட் ஸ்டைன், எர்னஸ்ட் ஹெமிங்வே, மற்றும் ஃபிட்ஸ்ஜெரால்ட்.

"நான் பாரிஸுக்குப் போயிருக்காவிட்டால், இன்று யாராக இருக்கிறேனோ அப்படி ஆகியிருக்க முடியாது"* என்றார் மார்க் சகால்.

"நாங்கள் யாராக இருந்தாலும், இறுதியில் பாரிஸிற்கே திரும்பி வந்தோம்" என்றார் ஹெமிங்வே.

மேதைகளை ஈர்க்கும் காந்தச் சக்திகள்

பாரிஸ், இருபதாம் நூற்றாண்டின் நியூயார்க், அல்லது இன்றைய சிலிக்கான் வேலி போன்ற பெருநகரங்களை நோக்கி ஒரு மேதையை ஈர்ப்பது எது?

வரலாற்றுப் பூர்வமாக படைப்பாற்றல் மிக்க நகரங்கள் அனைத்தும், பல்வேறு பின்னணிகளைக் கொண்ட மனிதர்கள்—பெரும்பாலும் புதிய புலம்பெயர்ந்தோர்கள்—தங்களின் மாறுபட்ட சிந்தனைகளோடு ஒன்றிணையும் 'சந்திப்புப் புள்ளிகளாகவே' (Crossroads) இருந்துள்ளன!

புதிதாக வருபவர்கள், ஏற்கனவே உள்ள அறிவு சூழலில் புதிய சிந்தனைகளை விதைக்கிறார்கள்.

அதன் மூலம் புதிய சிந்தனை முறைகள் பிறக்கின்றன. 

உலகெங்கிலும் உள்ள மிகச் சிறந்த தொழில்நுட்ப மூளைகளைச் சிலிக்கான் வேலி 'H-1B விசா' மூலம் ஈர்க்கிறது.  இது உயர்திறன் கொண்ட வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் குடியேற்றத்தை அனுமதிப்பதால் "மேதாவி விசா" (Genius visa) என்றே அழைக்கப்படுகிறது.

"நாகரிகத்தின் அனைத்து மாபெரும் முன்னேற்றங்களும் சர்வதேசத்தன்மை உச்சத்தில் இருந்த காலகட்டங்களிலேயே நிகழ்ந்துள்ளன" என்றார் வரலாற்றாசிரியர் கென்னத் கிளார்க்.

இறுதியாக, இத்தகைய மாறுபட்ட சிந்தனைகள் ஒன்றோடொன்றுக் குறுக்கு விசாரணை (Cross-pollinate) செய்யப்பட வேண்டுமானால், அங்கே அரசு சார்ந்த தடைகள் இருக்கக் கூடாது. 

"சுதந்திரமான வளி மண்டலத்தில் மட்டுமே மேதாவித்தனத்தால் சுதந்திரமாக மூச்சுவிட முடியும்" என்றார் ஜான் ஸ்டூவர்ட் மில்.

அதேபோல, அது ஊக்குவிக்கப்படவும் வேண்டும்! 

சிலிக்கான் வேலி முதலீட்டாளர்கள் உலகின் எந்த இடத்தையும் விட அதிகத் துணிகர முதலீட்டு நிதியை (Venture capital) வழங்குகிறார்கள். 

நிதி ஆதரவு, புதிய யோசனைகளுக்கான அணுகல், கருத்து சுதந்திரம், ஆரோக்கியமான போட்டி, மிகச்சிறந்தவர்களுடன் தன்னைச் சோதித்துப் பார்க்கும் வாய்ப்பு—இவையே மேதைகளை ஈர்க்கும் ஈர்ப்பு விசைகளாகும் (Gravitational forces).

அடுத்த சிலிக்கான் வேலி எங்கே?

அந்த நகரம் எவ்வளவு பெரியதாக இருக்க வேண்டும்? ஒரு 'மையப் புள்ளியை' (Critical mass) அடையும் அளவுக்குப் பெரியதாக இருக்க வேண்டும்!

ஒரு இசையமைப்பாளருக்கு திரையரங்குகள், கலைஞர்கள், தயாரிப்பாளர்கள், பார்வையாளர்கள் மற்றும் விமர்சகர்கள் தேவை.

ஒரு ஓவியருக்கு சக கலைஞர்களின் ஆதரவு மட்டுமன்றி, முகவர்கள், கலைக்கூடங்கள், விழாக்கள், காட்சி இடங்கள் மற்றும் கலைப் புரவலர்கள் தேவை.

ஒரு தொழில் நுட்ப பொறியாளருக்குப் பிற பொறியாளர்கள், உபகரணங்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சிப் பணம் தேவை.

அவர்கள் அனைவருக்கும் போட்டியாளர்களும் தேவை, வேலைகளும் தேவை!

வாய்ப்புகளின் திரட்சியே (Agglomeration of opportunity) மேதைகளை நகர வைக்கிறது.

மேதைகளைப் போலவே, இந்தப் படைப்பாற்றல் மையங்களும் எப்போதும் நகர்ந்துகொண்டே இருக்கின்றன. 

வரலாற்றுப் பூர்வமாக அவை கிழக்கிலிருந்து மேற்காக நகர்ந்து வந்துள்ளன: 

சீனாவிலிருந்து மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்கும், ஐரோப்பாவிற்கும், ஐக்கிய ராஜ்யத்திற்கும், அமெரிக்காவின் கிழக்குக் கரைக்கும், பின்னர் மேற்குக் கரைக்கும் நகர்ந்துள்ளன.

அடுத்த சிலிக்கான் வேலி எங்கே உருவாகும்? 

மேதாவித்தனம் ஒரு முழு வட்டமடித்து மீண்டும் ஆசியாவிற்கே திரும்புமா? 

அது ஏற்கனவே சிங்கப்பூரில் உருவெடுத்துவிட்டதா? 

பாரிஸ் சுற்றுலா பயணிகளால் நிறைந்து வழியும் நிலையிலும், நியூயார்க்கின் வாடகைகள் விண்ணைத் தொடும் நிலையிலும்—அடுத்த கண்டுபிடிப்பு மையம் எங்கே அமையும்?

இந்தக் கேள்விக்கான விடையை தெரிந்து கொள்ள, அந்த ஓய்வில்லாத மேதைகளை பின் தொடருங்கள்! அல்லது, அதைவிடச் சிறந்த வழி: 

அந்த சாதகமான காற்று எந்தத் திசையில் வீசுகிறது என்பதைக் கணித்து, பெட்டியைக் கட்டிக்கொண்டு, மற்றவர்களுக்கு முன்பாகவே அங்கே போய் இறங்குங்கள்!

-படித்தது

வேலைக்கான ஒரு விண்ணப்பத்தில், "நீங்கள் எப்போதேனும் கைது செய்யப்பட்டுள்ளீர்களா?" என்று ஒரு கேள்வி இருந்தது. அக்கேள்விக்கு, "இல்லை" என்று விண்ணப்பதாரர் பதிலளித்தார். முதல் கேள்வியின் தொடர்ச்சியாக, இரண்டாவது கேள்வி, "ஏன்?" என்று இருந்தது. இதற்கு விடையளிக்க வேண்டியதில்லை என்பதை உணர்ந்திராத அந்த "நேர்மை"யான, வெகுளியான விண்ணப்பதாரர். "ஏனென்றால், நான் ஒருபோதும் பிடிபடவில்லை என்று நினைக்கிறேன்," என்று எழுதினார்.

கவலை என்பது ஒருஆடுகுதிரை மாதிரிதான்.இருக்கும் இடத்திலேயே நம்மை உட்கார வைத்துவிட்டு எங்கேயோ நம்மை அழைத்துச் செல்வதைப் போன்ற போலியான எண்ணத்தை உருவாக்கிவிடும்.அதில் ஆடி ஆடி நம் நேரத்தை வீணாக்குகிறோம்-சுகபோதானந்தா