தீப்பற்றிய பாதங்கள்

தீப்பற்றிய பாதங்கள்

-டி.ஆர். நாகராஜ்

தமிழில் சீனிவாச ராமாநுஜம்

கர்நாடகத்தைச் சேர்ந்த இடதுசாரி காந்தியர் (டோடபல்லபுரா ராமையா)டி.ஆர். நாகராஜ், இலக்கிய விமர்சகர், பண்பாட்டுச் சிந்தனையாளர், சமூக அரசியல் ஆய்வாளர்.தலித்துகளின் நிலைகண்டு தலித்துகளை காட்டிலும்

சமூக விடுதலை பெற சிந்தித்தவர்.

சமத்துவத்தையும் சுயமரியாதையையும் நோக்கி நீண்டுகொண்டிருக்கும் ஒரு சமூகத்தின் போராட்டப் பாதையின் குறியீடு. சமூக நீதியையும் சாதியற்ற சமுதாயத்தையும் விரும்பும் ஒவ்வொருவரும் வாசிக்க வேண்டிய நூல்.

புத்தகம் ஒரு நாட்டுப்புற கதையில் இருந்து ஆரம்பிக்கிறது.இரு விதமான கொள்களை உடையவர்கள் ஒருவரையொருவர் சந்திக்க நேர்ந்தால் ஒவ்வொருவரும் மற்றவரை முட்டாள் என்றே பிரகடனப்படுத்துவார்கள் எனும் wittgenstein மேற்கோள் காட்டி அம்பேதகர்-காந்தி  பூனா ஒப்பந்தம் குறித்த  நுண்ணிய ஆய்வினையும், தெளிவினையும் கூறுகிறார்.அதனை தொடர்ந்து தலித் இயக்கம், தீண்டாமை, ஆலய நுழைவு என தலித் நடவடிக்கைகளில் காந்தியின் பங்கு, அம்பேத்கர் முரண் பற்றி விர்வாக பேசுகிறது.மகாத்மா காந்தி மற்றும் டாக்டர் அம்பேத்கர் ஆகியோரின் சமூகச் சிந்தனைகள், தலித் இயக்கத்தின் வளர்ச்சி, சாதிய ஒடுக்குமுறை, பண்பாட்டு நினைவுகள், அரசியல் வன்முறை, தலித் இலக்கியத்தின் தனித்துவம் போன்ற பல்வேறு தளங்கள் விவாதிக்கப்படுகின்றன.

சாதி என்பது ஒரு சமூகப் பிரச்சினை மட்டுமல்ல; அது மனிதர்களின் அடையாளம், சுயமரியாதை, வாழ்வுரிமை ஆகியவற்றோடு பின்னிப் பிணைந்திருக்கும் ஓர் அமைப்பு என்பதை இந்நூல் உணர்த்துகிறது. வரலாற்றை ஒரே கோணத்தில் பார்க்காமல், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் அனுபவங்களின் வழியாகவும் அணுக வேண்டியதன் அவசியத்தை இந்நூல் வலியுறுத்துகிறது.

எரவாடா சிறையில் காந்தியின் உண்ணாவிரதத்தை பற்றிய செய்தி. சொல்லப்படுகிறது.1933 மே 8 ம்.தேதி காந்தியை சந்திக்க கல்வி உதவித்தொகை கேட்டு வந்த ஹரிஜன் இளைஞனின் கையால் ஆரஞ்சு பழச்சாறு அருந்தி உண்ணாவிரத்தை முடித்துக் கொள்ள முனைகிறார் காந்தி இதனை அம்பேத்கருக்கு எதிரான பார்வையாக ஆய்வுக்கு உட்படுத்துகிறார்.

காந்திய முறையில் உள்ள மிகப்பெரிய போதாமை என்னவெனில் அது பிறருடன் இருமைவாதத்தன்மையிலான உறவுமுறையை தக்கவைப்பது. இருமையவாதம் என்பது என்னவெனில் "வாழ்க்கை என்பது கருப்பு – வெள்ளை என்று இரண்டு நிறங்களில் மட்டும் அமைந்ததல்ல; அவற்றுக்கு இடையில் எண்ணற்ற சாம்பல் நிறங்களும் இருக்கின்றன.இதுவே இருமைவாதச் சிந்தனையைக் கடந்து, வாழ்க்கையைப் பல கோணங்களில் புரிந்துகொள்வதற்கான தொடக்கம்.

காந்தியின் கொள்கை தேசியவாதம் எனும்.நிலையில் பயனுள்ள்தாக இருந்தாலும்..யதார்த்தத்தை எதிர்கொள்ள இருமைவாதத்தை நிராகரிக்கும் செயலை அம்பேத்கர் செய்தார்.இந்து முஸ்லீம் பிரச்சனையிலும் காந்தி இருமைய வாத கருத்தினை கொண்டிருந்தார் என்பதையும் ஆராய்கிறார்.

தலித் பிரச்சனையும் மார்க்ஸ் மற்றும் அம்பேத்கருடன் ஒப்பீடு கட்டுரையில் தலித்துகளின் பிரச்சனையை நிலம் விவசாயம் சார்ந்த பிரச்சினையாக இந்திய மார்க்சியம் பார்த்ததாக கூறுகிறார். விவசாய உறவுகளை மாற்றியமைப்பது, விழுமியம் சார்ந்த பிரச்ச்னையாக பார்த்தது , கர்னாடகத்தில் இதனை சரியாக புரிந்து கொண்டு வளர்ந்த தலித் இயக்கத்தை உதாரணமாக சுட்டுகிறார்.மார்க்ஸ், காந்தி, அம்பேத்கர் சம அளவில் முக்கியத்துவம் கொண்டவர்களாக கூறுகிறார். 

கிராமங்களில் தலித்.மீதான் வன்முறை அதிகம்.தாழ்த்தப்பட்டோர் மேல் ஜாதிபெண்ணை கிண்டல் செய்ததால் ஊரைவிட்டு விலக்கி வைத்தனர். மேல் ஜாதியினர் குற்றத்துக்காக தனிநபர் பார்வவையும் கீழ் சாதியினருக்கு சமூகமாக பார்க்கப்படுகிறது.கிராம பஞ்சாயத்துகளில் மேல் சாதியினருக்கு கிடைக்கும்.நியாயம் தாழ்த்தப்பட்டவர்க்கு கிடைக்காததால் அவர்களுக்கு பஞ்சாயத்து மீது நம்பிக்கை இல்லை.தலித் விவசாயிகள்.இடையே உருவாகும் சிக்கல் என கிராமங்களில் நிலவும் முரண்பாடுகளை பற்றி விரிவாக ஆராய்கிறது.

இடஒதுக்கீடு, மண்டல் கமிஷன் அதன் தாக்கம், தனியார் நிறுவனங்களில் இடஒதுக்கீடு சாத்தியங்கள்,என இடஒதுக்கீடு அம்சங்களை பற்றி பேசுகிறது.கன்னட தலித்-பண்டாயா இலக்கிய இயக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, தலித் இலக்கியத்தின் அழகியல், எதிர்ப்பு அரசியல் மற்றும் அதன் மொழி மரபு குறித்து ஆழமான அவதானிப்புகளை முன்வைக்கிறார்.

காந்தி – அம்பேத்கர் சிந்தனைகளை ஒப்பிட்டு வாசிப்பதும், தலித் இலக்கியத்தின் சமூகப் பங்களிப்பைப் புரிந்துகொள்வதும் வாசகருக்குப் புதிய சிந்தனைத் திறப்புகளை உருவாக்குகின்றன.

தலித் இயக்க வளர்ச்சி கால கட்டங்களாக 1900-1930, 1930-1972, 1972 ல் மகாராஷ்டிரத்தில் பிறந்த தலித் இயக்கம் இந்தியா எங்கும் பரவியது.

தலித் மீதான வன்முறைகள் இரு விதமான போக்குகள் உள்ளன. கிராமச் சமூகத்தில் நீதி, மரபான சமூகம் ஒத்துக் கொள்ள மறுக்கும் புதிய உரிமைகளை தலித்கள் பெறுவதற்கு.முயல்வதன் விளைவுகள் என்கிறார்.

நவீனகால விமர்சகரான ஆஷிஷ் நந்தி குறித்தும் அவரின் சிந்தனைகளை குறித்தும் ஆராய்கிறார்.பின்னிணைப்பில் நாகராஜின் கதை தன்மை, கதையாடல் ரீதியான கற்பனைகள், குறித்து ஆய்வு கட்டுரை உள்ளது.

ரசித்தவை

" இன்று வந்து நாளை தங்குபவர்கள்" என அந்நியர்கள் குறித்த கருத்தியலை இரண்டாம் அத்தியாயம் பேசுகிறது.

* 'எவரும் அரிவாளை விழுங்கக் கூடாது. ஏனெனில், அது மற்ற மென்மையான பலவீனமான பகுதிகளைக் கிழித்துக்கொண்டு வெளியே வந்துவிடும்.' அரிவாளை விழுங்குவது, அதுவும் மிகவும் கவர்ச்சிகரமான, அரசியல்ரீதியான, தத்துவார்த்தரீதியான வடிவங்களில் வரும்போது, மிகவும் சிரமமானதுதான். 

புத்தகம் தத்துவார்த்த ரீதியாக மூலபிரதிக்கு நெருக்கமான சொற்கள் மூலம் கொண்டு செல்லப்படுகிறது. அடர்த்தியான தத்துவார்த்த நடையில் புரியும்படி சொல்லப்பட்டுள்ளது. வரலாற்றுச் செய்திகள் புரியலின் புதிய கதவுகளை திறக்கிறது. சுதந்துரத்துக்கு பிறகான இந்தியாவை சிந்தனை மாற்றத்தை பிரகடனப்படுத்துகிறார்.காந்தி உயிருடன் இருந்திரந்தால் அம்பேத்கர் குடியரசு கட்சியை துவங்கியிருக்கமாட்டார். தலித் 

உரிமைகள் மீட்கப்பட்டிருக்கும்.என பல்வேறு வரலாற்று செய்திகளையும் ஆராய்கிறது

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

ஜானகிராம்

ஜென் தோட்டம் | மலர் 25

"காலம் நிகழ்காலத்திலிருந்து 

கடந்தகாலத்தை நோக்கி நகர்கிறது."

நாம் பொதுவாக காலம் என்பது கடந்தகாலத்தில் தொடங்கி, நிகழ்காலம் வழியாக வந்து, எதிர்காலத்தை நோக்கிச் செல்வதாக நினைப்போம். அது உண்மையல்ல.

நிகழ்காலம் மட்டுமே நிஜமானத் தருணம். நாம் எதிர்காலத்தை நோக்கிப் பயணிக்கவில்லை; மாறாக, ஒவ்வொரு நிகழ்காலச் செயலும் நிகழ்ந்து முடிந்தவுடன் அது கடந்தகாலமாகப் பதிவாகிறது. அதாவது, நமது கடந்தகாலம் நமது நிகழ்காலத்தை உருவாக்குவதில்லை; நிகழ்காலத்தில் நாம் எடுக்கும் முடிவுகளே நமது கடந்தகாலத்தை உருவாக்குகின்றன.

நாம் கடற்கரை மணலில் நடந்து செல்கிறோம். நாம் இப்போது எடுத்து வைக்கும் காலடிதான் 'நிகழ்காலம்'.  அடுத்த அடியை எடுத்து வைத்தவுடன், முன்பு வைத்த அடி 'கடந்தகாலமாக' (காலடிச் சுவடாக) மாறுகிறது. நமக்குப் பின்னாலுள்ள சுவடுகள் நம்மை முன்னோக்கித் தள்ளவில்லை; மாறாக, நாம் ஒவ்வொரு முறையும் நிகழ்காலத்தில் வைக்கும் அடியே பின்னால் சுவடுகளாக மாறுகின்றன.

இளம் வயதில் சேமிக்காமல் விட்டதால், வந்த நல்ல வாய்ப்புகளை தவற விட்டதால் இன்று கஷ்டப்படுகிறேன் என்று பலர் வருத்தப்படுவதை பார்க்கிறோம். இதனை தலைகீழாகப்பார்க்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இன்று சேமிக்க ஆரம்பித்தால் இனி வரக்கூடிய கடந்தகாலம் நமக்கு நன்மையைத் தரும். எதிர்காலம் என்பது நிகழ்காலத்தில் நாம் எடுக்கும் முடிவுகள் கடந்தகாலமாகும் போது ஏற்படும் விளைவுகள் என்ற புரிதல் வந்துவிட்டால் மனம் தெளிவாகும். 

நாம் செய்த பழைய தவறுகளை நினைத்து வருந்தாமல், இந்த நிமிடத்தில் நாம் செய்யும் செயல்களின் மீது முழு கவனம் செலுத்தினால், நமக்கான ஒரு சிறந்த கடந்தகாலத்தை நம்மால் உருவாக்க முடியும். 

#ஜென்_தோட்டம் #ZenGardan

என் கையில் ஒரு புத்தகம் இருக்கும் வரை, நான் என் நேரத்தை வீணடிப்பதாக ஒருபோதும் உணர்வதில்லை.”-Charlie munger

கற்கை நன்றே_196

உங்கள் மனதிற்குள் ஒலிக்கும் குரல்...

உங்கள் தலைக்குள் ஒரு குரல் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.

அது எல்லாவற்றைப் பற்றியும் கருத்துச் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறது. உங்கள் வேலை, கண்ணாடியில் தெரியும் உங்கள் முகம், கடைசியாக ஒருவருடன் பேசிய விதம், ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நீங்கள் சொன்ன ஒரு வார்த்தை என இன்னும் உங்கள் நினைவில் தங்கியிருக்கும் விஷயங்கள் வரை... எல்லாவற்றையும் விமர்சிக்கிறது.

அது உங்களை மற்றவர்களுடன் ஒப்பிடுகிறது. நீங்கள் எப்படிப்பட்ட மனிதர் என்பதையும் தீர்மானித்துச் சொல்கிறது.

பெரும்பாலானவர்கள் அந்தக் குரல் சொல்வதையெல்லாம் உண்மை என்றே நம்புகிறார்கள்.

அது, "என்னால் இதைச் சரியாகச் செய்ய முடியாது" என்று சொன்னால், உடனே "என்னால் இதைச் சரியாகச் செய்ய முடியாது" என்ற முடிவுக்கு வந்துவிடுகிறார்கள்.அவர்களுக்கு என்னைப் பிடிக்கவில்லை" என்று அது சொன்னால், அதுவே உண்மை என்று நம்பிவிடுகிறார்கள்.

இப்படித்தான், பெரும்பாலான நேரங்களில் தவறான முடிவுகளைச் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு மனக்குரலின் தீர்ப்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு தங்கள் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நாளையும் கடத்துகிறார்கள்.

அந்தக் குரல் நீங்கள் அல்ல!

அது வெறுமனே எண்ணங்களின் ஓட்டம் மட்டுமே.

அவற்றில் சில பயனுள்ளவை. பெரும்பாலானவை மீண்டும் மீண்டும் மனதில் ஓடிக்கொண்டிருப்பவை. அவற்றில் கணிசமானவை தவறானவையும் கூட.

2010-ஆம் ஆண்டு ஹார்வர்டு பல்கலைக்கழகம் நடத்திய ஓர் ஆய்வு, 2,250 பேரின் மனநிலையை அவர்கள் அன்றாடச் செயல்களில் ஈடுபட்டிருந்தபோதே ஆய்வு செய்தது.அதில், மனித மனம் தான் செய்துகொண்டிருக்கும் செயலிலிருந்து சுமார் 47 சதவீத நேரம் வேறு சிந்தனைகளுக்குத் தாவிச் செல்வது கண்டறியப்பட்டது.

அதுவும் மகிழ்ச்சியான நினைவுகளை நோக்கி அல்ல.கடந்தகால வாக்குவாதங்கள், எதிர்காலத்தைப் பற்றிய கவலைகள், மற்றவர்களுடன் தன்னை ஒப்பிட்டுப் பார்த்தல், தன்னைத் தானே குறைசொல்லிக்கொள்ளுதல் எனப் பலவற்றை நோக்கி மனம் அலைபாய்கிறது.

விழித்திருக்கும் நேரத்தில் ஏறக்குறைய பாதி நேரத்தை, நம்மிடம் யாரும் கருத்துக் கேட்காமலேயே கருத்துச் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு மனக்குரலைக் கேட்டுக்கொண்டே கழிக்கிறோம்.

ஒரு எண்ணம் என்பது மனதில் நிகழும் ஓர் நிகழ்வு மட்டுமே.அது தோன்றுகிறது. அதை நாம் கவனிக்கிறோம். பின்னர் அது மறைந்துவிடுகிறது.

அது நிஜத்திற்கான ஆதாரம் அல்ல. நாம் யார் என்பதைத் தீர்மானிக்கும் இறுதித் தீர்ப்பும் அல்ல.

எண்ணங்களோடு ஒன்றிப்போவது (Cognitive Fusion)

எண்ணங்களைக் குறித்து நாம் கொண்டிருக்கும் இந்தக் குழப்பத்தை உளவியல் அறிவியலாளர்கள் Cognitive Fusion என்று அழைக்கிறார்கள்.

அதாவது, ஓர் எண்ணம் வெறும் எண்ணம் என்பதை மறந்து, அதையே உண்மை என்று நம்பத் தொடங்குவதுதான் இது.

"நான் ஒரு தோல்வியாளர்" என்ற எண்ணம் மனதில் தோன்றுகிறது.

அதை வெறுமனே கடந்து செல்லும் ஓர் எண்ணமாகப் பார்க்காமல், நம்முடைய அடையாளமாகவே ஏற்றுக்கொள்கிறோம்.

இறுதியில், அந்த எண்ணமே நாம் நம்மைப் பற்றிச் சொல்லிக்கொள்ளும் அடையாளமாக மாறிவிடுகிறது.

எண்ணங்களிலிருந்து விலகி நின்று பார்ப்பது (Cognitive Defusion)

இதற்கு நேர்மாறான அணுகுமுறையே Cognitive Defusion என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஒரு எண்ணம் மனதில் தோன்றும்போது, அதை நாம் கவனிக்கிறோம். ஆனால், அந்த எண்ணத்திற்கும் அது சொல்லும் முடிவுக்கும் இடையில் ஒரு சிறிய இடைவெளியை உருவாக்குகிறோம்.

உதாரணமாக,

"நான் ஒரு தோல்வியாளர்" என்பது,

"நான் ஒரு தோல்வியாளர் என்ற எண்ணம் இப்போது என் மனதில் தோன்றுகிறது" என்று மாறுகிறது.இது வெறும் வார்த்தை விளையாட்டு போலத் தோன்றலாம். ஆனால், அந்த எண்ணம் நம்மைத் தாக்கும் விதத்தையே இது மாற்றிவிடுகிறது

.

முதல் வாக்கியம் உங்களை அந்த எண்ணத்தின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுசெல்கிறது.

இரண்டாவது வாக்கியமோ, அது வெறும் ஓர் எண்ணம் என்பதை உணரச் செய்கிறது.

அது வானிலையைப் போன்றது.

மேகமூட்டமான வானத்தின் கீழ் உங்களால் நிற்க முடியும். ஆனால், அதற்காக நீங்களே புயலாக மாறிவிடுவதில்லை.

உங்கள் மனதில் தோன்றும் ஒவ்வோர் எண்ணமும் உண்மையாகிவிடுவதில்லை. எண்ணங்களை நீங்கள் கவனிக்கலாம்; ஆனால் அவற்றை நம்பியே வாழ வேண்டிய அவசியமில்லை.

-Darious foroux

இனிய காலை 

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

இப்போதெல்லாம்மனிதர்கள் தங்களைப் பற்றிசெய்துகொள்ளும் விளம்பரங்கள்பொருள்களை விடவும் அதிகமாககாணக் கிடைக்கின்றன-மனுஷ்

zebra crossing

ஜீப்ரா கிராசிங். 🦓🦓🦓

ஒரு 75 வருட வரலாறு.!

Zebra Crossing அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு இன்றுடன் (2026 அக்டோபர் 31) சரியாக 75 ஆண்டுகள் நிறைவடைகின்றன. என்பதால், அது எப்படி எப்போது எங்கே இருந்து ஆரம்பித்தது என்ற வரலாறை இப்போது ஒருமுறை பார்த்துவிடலாம்.

1930 மற்றும் 1940-களில் மோட்டார் வாகனங்களின் எண்ணிக்கை வேகமாக உயரத் துவங்கிய காலத்தில் சாலையில் பாதசாரிகள் விபத்துக்குள்ளாவது உலகளவில் ஒரு பெரிய பிரச்சனையாக மாறத் துவங்கியது. ஆரம்பத்தில் இதைத் தவிர்க்க இங்கிலாந்து சாலைகளில் பாதசாரிகள் கடக்கும் இடங்களைக் குறிக்க Metal Studs எனும் உலோகக் குமிழ்கள் மற்றும் Belisha Beacons சாலையோர மஞ்சள் நிற விளக்குக் கம்பங்களை பயன்படுத்திப் பார்த்தார்கள் ஆனால், இங்கிலாந்தின் அடர்ந்த பனிமூட்டத்தின்போதும், இரவு நேரங்களிலும் ஓட்டுநர்களுக்கு இவை சரியாகத் தெரியாமல் போகவே விபத்துகள் கொஞ்சமும் குறையவில்லை.

இதனால் பாதசாரிகளைக் காக்க தீவிர ஆராய்ச்சியில் இறங்கிய இங்கிலாந்தின் Road Research Laboratory (RRL) நிறுவனம்.. ஓட்டுநர்கள் எந்த வானிலையிலும், எவ்வளவு தூரத்திலிருந்து பார்த்தாலும் தெளிவாகத் தெரியக்கூடிய வண்ணம் எது என்பதைக் கண்டறிய பல வண்ணக் கலவைகளை வைத்து சோதிக்க ஆரம்பித்தனர். நீலம் - மஞ்சள், சிவப்பு - வெள்ளை, கருப்பு - வெள்ளை என பல கலவைகளை பல இடங்களில் பல கட்டங்களில் ஆராய்ந்த பிறகு, தார்ச் சாலையின் கருப்பு நிறமும், அதன் மேல் வரையப்படும் வெள்ளை நிறக் கோடுகளும் மட்டுமே மனிதக் கண்களுக்கு மிகத் தொலைவிலிருந்தே துல்லியமாகத் தெரிவதை அறிவியல் பூர்வமாக கண்டறிந்தார்கள். பிறகு அதை செயல்படுத்திப் பார்க்க 1949-ல் இங்கிலாந்து முழுவதும் சுமார் 1,000 இடங்களில் இதை தற்காலிகமாக வரைந்து சோதித்துப் பார்க்கவும் செய்தார்கள்.

பிற்பாடு இங்கிலாந்தின் பிரதமராக இருந்த, அன்றைய போக்குவரத்துத் துறை அமைச்சர் ஜேம்ஸ் கால்லகன் (James Callaghan) இந்த புதிய கருப்பு-வெள்ளைக் கோடுகள் கொண்ட சோதனைச் சாலையைப் பார்வையிட வந்தபோது, அந்த வடிவமைப்பைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே, "இது பார்க்க வரிக்குதிரை (Zebra) போல இருக்கிறதே!" என்று எதேச்சையாக கூறினார். அன்று அவர் சொன்ன அந்த ஒற்றை வார்த்தைதான் இன்று உலகம் முழுவதும் Zebra Crossing என்று அதன் அதிகாரப்பூர்வ பெயராக நிலைத்துவிட்டது.

முறையான சோதனைகளுக்குப் பிறகு, 1951 அக்டோபர் 31 அன்று ( இதே தேதியில்) லண்டன் Slough நகரின் High Street பகுதியில், உலகின் முதல் நிரந்தர Zebra Crossing  சட்டப்பூர்வமாகத் திறக்கப்பட்டு, அந்த இடத்தில் ஓட்டுநர்கள் பாதசாரிகளுக்குக் கண்டிப்பாக வழிவிட வேண்டும் என்ற சட்டமும் இயற்றப்பட்டது.

இந்தக் கோடுகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட முதல் வருடத்திலேயே இங்கிலாந்தில் பாதசாரிகளின் விபத்து மரணங்கள் 11% வரை குறைந்தன. இந்த பிரம்மாண்ட வெற்றி, எல்லா உலக நாடுகளையும் இந்த எளிய முறையைப் பின்பற்ற வைத்தது. என்றாலும், துரதிர்ஷ்டவசமாக முதன்முதலில் வரையப்பட்ட அந்த Slough நகரச் சாலை, பின்னாட்களில் பாதசாரிகள் மட்டுமே நடக்கும் பகுதியாக மாற்றப்பட்டதால், அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க முதல் 'ஜீப்ரா கிராசிங்' தற்போது அங்கு இல்லை என்கிறார்கள்.

இங்கிலாந்தில் இது பிறந்தாலும் இந்த ஜீப்ரா கிராசிங்கை உலகப் புகழ்பெற்ற ஒரு கலாச்சாரச் சின்னமாக மாற்றியது 'தி பீட்டில்ஸ்' (The Beatles) இசைக்குழு தான். 1969 ஆகஸ்ட் 8 அன்று, லண்டனின் Abbey Road என்ற இடத்தில் உள்ள ஒரு ஜீப்ரா கிராசிங்கில் இந்த இசைக்குழுவின் நான்கு உறுப்பினர்களும் சாலையைக் கடப்பது போன்ற ஒரு புகைப்படம் எடுக்கப்பட்டது. அது அவர்களின் புகழ்பெற்ற Abbey Road இசை  ஆல்பத்தின் அட்டையாக வெளியாகி பிரபலமானது. இதனால் இன்று வரை உலகெங்கிலும் இருந்து மில்லியன் கணக்கான சுற்றுலாப் பயணிகள் லண்டனுக்கு வந்து, அதேபோல போஸ் கொடுத்து புகைப்படம் எடுத்துச் செல்லும் ஒரு வரலாற்றுச் சுற்றுலாத் தலமாக அந்த ஜீப்ரா கிராசிங் திகழ்கிறது. இப்போத்ம் இங்கிலாந்து அரசு அதனைப் பாதுகாக்கப்பட்ட வரலாற்று இடமாக அறிவித்து அதைப் பாதுகாத்து வருகிறது.

ஜீப்ரா கிராசிங்கின் இந்த வெற்றிக்குப் பிறகு, தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிக்கு ஏற்ப இங்கிலாந்தில் பாதசாரிகள் கடக்க பல்வேறு வகையான வழிகள் உருவாக்கப்பட்டன. ஜீப்ரா கிராசிங் என்ற இந்தப் பெயரின் தாக்கத்தால், அவை அனைத்திற்கும் Pelican Crossing, Puffin Crossing,Toucan Crossing என்று  பறவைகள் மற்றும் விலங்குகளின் பெயர்களே வைக்கப்பட்டன.

இன்றைக்கு இந்த ஸ்மார்ட்போன் யுகத்தில் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பங்கள் எவ்வளவு வளர்ந்திருந்தாலும், 75 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வெறும் சுண்ணாம்பாலும் தாராலும் உருவாக்கப்பட்ட இந்த எளிய 'கருப்பு-வெள்ளைக் கோடுகள்' டெக்னிக் இதுவரை எந்த டெக்னாலஜியாலும் வெல்லப்பட முடியாமல் இத்தனை ஆண்டுகள் கடந்தும் இன்றும் உலகெங்கிலும் பல கோடி மக்களின் உயிரைக் காக்கும் உன்னதக் கேடயமாக விளங்கி வருவது ஒரு பெரும் ஆச்சர்யம்தான் இல்லையா.!

🦓🦓🦓

விருப்பங்களும் இலட்சியங்களும் நமக்குநாமே சொல்லிக் கொள்ளும் கதைகள். கதைகளை உருவாக்கிக்கொண்டு அவற்றுக்காக வாழலாம். அந்தக் கதைக்கு வெளியேயும் வாழ்க்கை இருக்கிறது என்பதை மறந்துவிடக் கூடாது.-கணேஷ் வெங்கட்ராமன்

book-82 உங்கள்.குழந்தை யாருடையது

Book-82

உங்கள் குழந்தை யாருடையது?

- ஜெயராணி

உங்கள் குழந்தை யாருடையது?” என்ற தலைப்பே பெற்றோர்களைச் சிந்திக்கத் தூண்டும் ஒரு கேள்வியாக அமைகிறது. குழந்தைகள் பெற்றோருக்குச் சொந்தமான உடைமைகள் அல்ல; அவர்கள் தனித்த சிந்தனைகளும் உணர்வுகளும் விருப்பங்களும் கொண்ட தனி மனிதர்கள் என்பதை இந்நூல் வலியுறுத்துகிறது.

எழுத்தாளர் ஜெயராணி, குழந்தை வளர்ப்பு குறித்த நமது வழக்கமான புரிதல்களையும் அணுகுமுறைகளையும் தனது கட்டுரைகள் வழியாக விமர்சனப் பார்வையுடன் அணுகுகிறார். குழந்தைகளின் மீது பெற்றோர் தங்களுடைய விருப்பங்களையும் எதிர்பார்ப்புகளையும் திணிப்பது, மதிப்பெண்களையும் மனப்பாடக் கல்வியையும் மட்டுமே முக்கியமாகக் கருதுவது போன்ற நடைமுறைகளை இந்நூல் கேள்விக்குட்படுத்துகிறது

கோழி வளர்ப்பு மீன் வளர்ப்பு போலவே குழந்தைகள் வளர்ப்பும் தற்போது அவசியமாகிவிட்டது. கண்டிப்பான பெற்றோர், செல்லம் கொடுக்கும் பெற்றோர் என இருவகைகளாக உள்ளனர். குழந்தைகளுக்கு சுதந்திரம் கொடுப்பதாக நினைத்து பிடி கோழிகளாக இன்று பெற்றோர்கள் வளர்க்கின்றனர்.தன் குழந்தை எப்பவும் சந்தோசமாக இருக்க வேண்டும் என நினைத்து தீராத சோகத்தை அவர்களின் பின் வாழ்க்கையில் ஏறபடுத்துகின்றனர். வீடு, பள்ளி, சமுகம் இன்றைய குழந்தை வளர்ப்பில் முக்கிய பங்காற்றுகின்றன.ஆனந்த விகடனில் வெளிவந்த அடல்ட்ஸ் ஒன்லி தொடரின் விரிவாக்கப்பட்ட வடிவமே இப்புத்தகம்

13 தலைப்புகளில் இன்றைய குழந்தைகளின் தேவை மற்றும் எண்ணங்களை பிரதிபலிக்கிறது.

குழந்தைகளை கண்டிப்பது, உயர்கல்வியை தேர்ந்தெடுப்பது, என வாழ்க்கையை துரத்திப் பிடிக்க கற்றுக் கொடுக்கின்றனர்.

உணவு குறித்த விழிப்புணர்வு குறைவு, துரித உணவு, ஆரோக்கியமான உணவு குறித்த அ செய்திகளை பகிர்வதுடன் பசி என்ற உணர்வே இல்லாமல் வளரும் குழந்தைகள் எவ்வாறு ஆரோக்கியத்தை எதிர்கொள்கின்றனர் எனவும் பேசுகிறது.

குழந்தைகளுக்காக பெற்றோர்கள் நேரம் செலவழிப்பது குறைவதால் உண்டாகும் பாதிப்புகளை கூறுவதோடு அயல் நாடுகளில் குழந்தைகளுடன் நேரம் செலவிடுவதை ஒப்பிடுகிறார். சக மாணவர் மீதான வன்முறை, பாலியல் குறித்த புரிதல்கள்,அவர்களுடன் பேசுவதே காலப் போக்கில் குறைந்துவிட்டதாக கூறுகிறார்.

ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும் வரும் பெட்டிச் செய்திகள் கவனிக்க வைக்கின்றன.எண்களுக்கும் எண்ணங்களுக்கும் உண்டான வேறுபாட்டைக் கூறுகிறார். 1330 குறள்கள் ஒப்புவிப்பது அறிவா அல்லது தகவல் சேகரிப்பா  எனக் கூறி அதில் அறிவுக்கு உண்டான வரையறையைக் கூறுகிறார்.பள்ளி மதிப்பெண் பெறுவதற்கு மட்டுமல்ல, நற்பண்புகளை வளர்க்கவும், சமூக உறவை  மேம்படுத்தவும் எனக்கூறி குழந்தைகளின் உலகை பெற்றோர் புரிந்து கொளவ்து பற்றி.. குட்டி இளவரசன் மூலம் மேற்கோள் சொல்கிறார்..

"எனக்கு ஆறு வயதான போது ஓர் அற்புதமான படத்தைக் கண்டேன். அது ஒரு காட்டுவிலங்கை மலைப்பாம்பு ஒன்று விழுங்கிக் கொண்டிருப்பதை காட்டியது. அந்தப் படத்தைக் கண்டதும் அதை வரையலாமே என்று நானும் ஓர் ஓவியம் தீட்டினேன். என்னுடைய படத்தை பெரியவர்களிடம் காண்பித்த போது அது ஒருவருக்கும் புரியவில்லை. அப்போதுதான் எனக்கு ஓர் உண்மை புரிந்தது. பெரியவர்கள் ஒருபோதும் எதையும் தாங்களாகவே புரிந்து கொள்வதில்லை. எப்போது ஓயாமல் விளக்கங்களைத் தருவது குழந்தைகளுக்கு சலிப்புத் தருவதாக இருக்கிறது."

குழந்தை வளர்ந்ததும் தற் சார்பு உடையவராக, சுயசிந்தனை உள்ளவராக வளர இயற்கை அனுமதிக்கிறது. அந்த வளர்ச்சியை பெற்றோரே அங்கீகரிப்பதில்லை எனக்கூறி பதின்பரும வயதில் ஏற்படும் பிரச்னைகளையும் தீர்வுகளையும் கூறுகிறார்.

நாம் நம் குழந்தைக்கு எளிமையாக வாழ்வதன் அவசியத்தை கற்பிக்கவே இல்லை.அது பிழைக்கத் தெரியாத வழி என ஒதுக்குகிறோம்.இந்திய பெற்றோர்கள் செய்யும் தவறுகளில் ஒன்று குழந்தைக்கு சொத்து சேர்த்து சம்பாதிப்பதுதான். அதனால் குழந்தைகள் பொறுப்புணர்வு, அருமை ஆகியவை தவறவிடுகின்றனர்.இதற்கு ஜாக்கிசான் செய்த செயலை மேற்கோளை படித்தபோது நெகிழ்ச்சி ஏற்படுகிறது.தேவைக்கு மிஞ்சிய அனைத்தும் ஆசைகள் தான்.எனவே குழந்தைகளின் அறிவு, ஆரோக்கியம், நற்பண்புகளுக்கு பெற்றோர்கள் செலவிட வலியிறுத்துகிறார் ஆசிரியர்.

குழந்தைகளைத் தனித்த ஆளுமை கொண்ட மனிதர்களாக மதிக்க வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது.குழந்தை வளர்ப்பில் பெற்றோரின் பொறுப்பையும் அணுகுமுறையையும் மறுபரிசீலனை செய்ய வைக்கிறது.

கல்வி என்பது மனப்பாடத்தையும் மதிப்பெண்களையும் தாண்டியது என்பதை உணர்த்துகிறது.

பாலினச் சமத்துவம், சாதிய எதிர்ப்பு, சமூகப் பொறுப்பு போன்ற கருத்துகளை குழந்தை வளர்ப்புடன் இணைத்துப் பேசுகிறது.

பெற்றோர், ஆசிரியர்கள் மற்றும் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தில் அக்கறை கொண்ட அனைவரும் சிந்திக்க வேண்டிய கருத்துகளை முன்வைக்கிறது. 

செல்லங்கொடுத்தல் எனும் உணர்வு வெற்றி தோல்வியை தாங்க தேவையான பக்குவத்தை வளர்க்க தவறுகிறது.நீ திறமைசாலி என சொல்லாமல் நீ மட்டும்தான் திறமைசாலி என சொல்லி வளர்ப்பது அவர்ளுக்கு உண்டான பக்குவத்தை தடுக்கிறது.

இரண்டு வித சவால்கள் பெற்றோர் முன் உள்ளது.ஒன்று குற்றங்களுக்கு பலியாகாமல் குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பது, அடுத்தது குற்றங்கள் புரிந்துவிடாமல் தடுப்பது

மேலும், குழந்தைகளின் வளர்ச்சியில் சாதியச் சிந்தனைகள், பாலினச் சமத்துவமின்மை, சமூகப் பாகுபாடுகள் போன்றவை எவ்வாறு தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன என்பதையும் நூல் பேசுகிறது. குழந்தைகளுக்குச் சுதந்திரமான சிந்தனை, சமூகப் புரிதல், சமத்துவ உணர்வு ஆகியவற்றை வளர்க்க வேண்டியதன் அவசியத்தை எடுத்துரைக்கிறது.

குழந்தைகளை நாம் எப்படி வளர்க்கிறோம் என்பதைக் காட்டிலும், அவர்கள் எப்படிப்பட்ட மனிதர்களாக வளர உதவுகிறோம் என்பதே முக்கியம் என்பதை இந்நூல் உணர்த்துகிறது. குழந்தைகள் மீது அன்பு செலுத்துவதோடு நின்றுவிடாமல், அவர்களின் தனித்தன்மையைப் புரிந்துகொண்டு, கேள்வி கேட்கும் திறனையும் சுயமாகச் சிந்திக்கும் ஆற்றலையும் வளர்ப்பதே உண்மையான குழந்தை வளர்ப்பு என்பதை ஜெயராணியின் எழுத்துகள் சிந்திக்க வைக்கின்றன.

“குழந்தைகள் நம்முடையவர்கள் என்பதற்காக நமது விருப்பப்படி வாழ வேண்டியவர்கள் அல்ல; அவர்களுக்கான தனித்த வாழ்க்கையை உருவாக்க நாம் துணை நிற்க வேண்டியவர்கள்” என்ற புரிதலை நோக்கி வாசகர்களை அழைத்துச் செல்லும் சிந்தனையூட்டும் நூல் இது. பெற்றோர்களும் ஆசிரியர்களும் அவசியம் வாசித்துச் சிந்திக்க வேண்டிய படைப்பு.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

book-81

Book-81

மலர்மஞ்சம்

-தி.ஜானகிராமன்

மனித மனத்தின் நுண்ணிய உணர்வுகளையும், உறவுகளுக்குள் தோன்றும் விருப்பு வெறுப்புகளையும், வாழ்க்கையின் சிக்கல்களையும் அழகிய மொழிநடையில் வெளிப்படுத்தியவர். அவரது படைப்புகளில் உளவியல் நுட்பமும், கலைநயமிக்க வருணனைகளும், இயல்பான உரையாடல்களும் சிறப்பிடம் பெறுகின்றன.

மலர் மஞ்சம் என்ற தலைப்பே மலரின் மென்மையையும், வாழ்வின் அழகையும் நினைவூட்டுகிறது. தி. ஜானகிராமனின் படைப்புலகைப் புரிந்துகொள்ளும்போது, மனித உறவுகளின் வெளிப்புறத் தோற்றத்தைத் தாண்டி அவற்றின் உள்ளார்ந்த உணர்வுகளை ஆராயும் அவரது தனித்துவமான அணுகுமுறை சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன

மலர் மஞ்சம்’ நாவலின் மையக்கதை, தந்தை-மகள் இடையிலான ஆழமான பாசம், மரபு சார்ந்த வாக்குறுதி மற்றும் பெண்ணின் சுயசார்பு/சுதந்திரத்திற்கு இடையிலான மனப்போராட்டங்களை மையமாகக் கொண்டு நகர்கிறது:

ராமையா நாவலின் மையக் கதாபாத்திரம். காமாட்சி(25)பிரசவத்தின் போது இறந்துவிட்டார்., கங்கா சில காலத்தில் இறந்துவிட்டார்., பங்கஜம்,காய்ச்சல் இறப்பு 

அகிலாண்டம் குழந்தை பிறந்தவுடன் இறந்துவிட்டார்கள். ஆகிய நான்கு மனைவிகளையும் இழந்தவர். தனது நான்காவது மனைவி அகிலாண்டத்திற்குப் பிறந்த ஒரே பெண் குழந்தையான பாலியை நல்லமுறையில் வளர்த்து ஆளாக்குவதையே தனது வாழ்வின் லட்சியமாகக் கொண்டவர்.தன் சகோதரி வடிவுக்கு பிள்ளை இல்லாததால் அங்கேயே இருந்து வளர்க்கும் பொறுப்பு கிடைத்துவிட்டது.

ராமையா நன்றாகப் பாடுவார். வைத்தீஸ்வரன் கோவில்க்கு அடிக்கடி செல்பவர்.பூர்வீகமாய் இருக்கும் மீனாட்சி கொல்லையை செப்பனிட்டு பராமரித்து வந்தார்.பாலம்மாள் என்கிற தனது மகள் பாலி அறிவுக்கூர்மையுடன் வளர்கிறாள்.

அகிலாண்டத்தின் மரணத் தருவாயில் அவளுக்குக் கொடுத்த வாக்கின்படி, பாலியைத் தங்கராஜனுக்கே திருமணம் செய்து கொடுக்க வேண்டும் என்ற கட்டாயத்தில் இறக்கும் தருவாயில் ராமையாவிடம் சொல்ல.. குழந்தை வளர வளர அது பற்றி பேச தயங்குகிறார்.

தனபாக்கியம்- வையன்னா, பிரச்சனையில் ராமையாவின் தோட்டம் பாதிக்கப்படுகிறது.  கிராமத்து மனிதர்களின் பேச்சுகளாலும் சலசலப்புகளாலும் ஏற்பட்ட மன உளைச்சலைத் தவிர்க்க, தன் நண்பர் கோணவாய் கிருஷ்ண நாயக்கரின் உதவியுடன் தஞ்சாவூருக்கு மகளுடன் குடிபெயர்கிறார்.அங்கு புதிதாய் சேர்ந்த பள்ளியில் நடைபற்ற நடன நாடக நிகழ்ச்சி பார்ப்பவர் அனைவரையும் கவர்ந்து விட்டது. வக்கீல் நாகேஷ்வரய்யர் சிலாகிக்க அவரின் வீட்டில் உள்ள ராஜாவின் நட்பு பாலிக்கு கிடைக்கிறது.

 பாலி பரதநாட்டியக் கலையில் சிறந்து விளங்குபவள். கல்லூரியில் உயர் கல்வி கற்பதற்காக மெட்ராஸ் (சென்னை) செல்லும் சுதேசி சிந்தனையும் சுதந்திர மனப்பான்மையும் கொண்ட இளம்பெண்.சென்னையில் செல்லம் நட்பு கிடைக்கிறது. தனக்கான மணமகன் தங்கராஜ் காத்திருக்கிறான்.

பாலியிடம் அன்பு காட்டும் தங்கராஜன் மற்றும் வக்கீலின் பேரன் ராஜா ஆகிய இரு இளைஞர்களின் வெவ்வேறு இயல்புகளும், அவர்களுக்கு இடையே பாலியின் மனம் சந்திக்கும் உணர்வுப் போராட்டங்களும் நுட்பமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன.எதிர்பாராத விதமாக ராஜனுக்கு பாலி உதவ வேண்டிய சூழலும் அதற்கு ராமையா என்ன செய்தார் என்பதும் அழகாக கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

#ரசித்தவை

நாவலின் தலைப்புக்கு ஏற்ப, ராமையா அமைத்த ‘மீனாட்சி கொல்லை’ என்னும் பூந்தோட்டம் அழகியலின் மையமாகத் திகழ்கிறது. நந்தியாவட்டை, மல்லிகை, ரோஜா, காசித் தும்பை, பவழமல்லி, கொன்றை, செங்கொழுந்து மாங்கன்றுகள் பூத்துக் குலுங்கும் தோட்டம் ராமையாவின் மனத் துறவுக்குப் புகலிடமாகிறது

*: ரெட்டிப்பாளையம் ரோஜாப் பூக்களின் தனித்துவமான மணம், கூடையில் நூற்றுக்கணக்கான குழந்தைகள் ஒண்டிப் படுத்திருப்பது போல் குவிந்து கிடக்கும் பூக்களின் அழகு, மாலை கட்டுபவர்களின் கை லாகவம் ஆகியவை மலர் அழகியலை வெளிப்படுத்துகின்றன

*விடுதலைக்கு எத்தனை வல்லமை! மரணம்கூட அழகாகத்தான் இருக்கின்றன" 

*உலகத்தில் அறிவு பிறந்த அன்றே இந்த நிம்மதியும் அமைதியும் போய்விட்டன

*துன்பத்திலிருந்து தப்பிக்க வழி என்ன? இன்பத்தையே நினைப்பதுதான். வேறு ஒன்றையும் நினைக்காமல் தள்ளிவிடுவதுதான்

*எந்தவொரு கலைக்கும் பூரணத்துவத்திற்கும் முடிவே இல்லை, தொடர்ச்சியான உழைப்பில் அழகு சேர்ந்துகொண்டே இருக்கும் 

*தியாகம் எவ்வளவு ஆழ்ந்த போதை! பிறருக்காக உழைக்க ஆரம்பித்துவிட்டால், தன் உடல், தன் மனம், தன் நினைவு எல்லாம் எப்படிச் செத்துவிடுகின்றன

*விடுதலைக்கு எத்தனை வல்லமை! மரணம்கூட அழகாகத்தான் இருக்கின்றன. மரணம்தான் அழகு என்று அறிவை மயக்கி விடுவதுபோல்கூடத் தோன்றிற்று

*நமக்கு நாமே தான் தேத்திக்க முடியும். உசத்திக்க முடியும். நமக்கு நாமதான் காவல், பலம் எல்லாம்

*அவதியில் சிரிக்கிற சிரிப்புத்தான் சிரிப்பு. சிரித்துக்கொண்டே சிரிக்கிறது சிரிப்பு இல்லை

ராமையாவின் மனைவிகள் அனைவரும் மலர்களைப் போலக் குறுகிய காலமே அவரது வாழ்வில் பூத்து, பிரசவத்திலோ நோயினாலோ வாடி உதிர்ந்து விடுகிறார்கள்

வாழ்க்கையில் ஏற்படும் இழப்புகளும் துயரங்களும் முட்களாக உருவெடுத்தாலும், கலையினாலும், அன்பினாலும், ஆன்மீகப் பற்றினாலும் மனிதன் தன் அக மனதை ஒரு ‘மலர் மஞ்சமாக’ (அமைதியான சோலையாக) மாற்றிக் கொள்ள முடியும் என்ற ஆழமான வாழ்வியல் மெய்யியலை இத்தலைப்பு உணர்த்துகிறது

தி ஜாவின் மிகப்பெரிய வெற்றியே நாவலில் நம்மையும் ஒரு கதாப்பாத்திரமாக்கி..அந்த சூழலில் நம்மையும் வாழவைத்து விடுவார்

தொடர்ந்து வாசிப்போம் 

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

வாடிக்கையாளர்தான் ஒரு நிறுவனத்தின் உண்மையான முதலாளி. அந்த முதலாளி, உங்களை நேருக்கு நேராகக் கண்டிக்க மாட்டார். உங்களது பொருள் தரமற்றது என்று நேரடியாக உங்கள் சம்பளத்தைக் குறைக்கமாட்டார். உங்களது வருகைப் பதிவேட்டில் உங்கள் நேரந்தவறிய காலத்தைச் சுட்டிக் கேள்வி கேட்கமாட்டார்.ஆனால் அந்த முதலாளி, தன் விருப்பத்தை, தன் விற்பனையை இன்னொரு நிறுவனத்திற்கு மாற்றுவதன் மூலம் உங்களைத் தண்டிக்கமுடியும்.-பி.கே.பழனிக்குமார்

உம்பெர்கோ

தும்பி சிறார் இதழின் 94வது பிரதி அச்சில் மலர்ந்து பூக்குழந்தைகளை சென்றடைந்துள்ளது. இவ்விதழில் பிரசுரமாகியுள்ள கதை முற்றிலும் மாறுபட்ட இரண்டு குடும்பங்களைப் பற்றியது. அவர்களை பிணைப்பது இரு வீட்டுக்கும்  நடுவில் வளரும் ஒரு ரோஜாச் செடி. ஏதோ ஒரு காரணத்தால், இரண்டு வீட்டின் பெரியவர்களும் சண்டை போட்டுக்கொண்டு, குழந்தைகள் விளையாடிக் கொண்டிருந்த இடத்தில் வேலி அமைக்கிறார்கள். குழந்தைகளும், ரோஜாச் செடியும் மெல்ல வாடத் தொடங்குகிறது. இவற்றை கவனித்து வந்த இரு வீட்டின் செல்லப்பிராணிகளான பூனையும் நாயும் ஒன்றிணைந்து அவ்வேலியை அகற்றுகின்றன. இரு குடும்பங்களும் முன்பு போல் இயல்பாக பேசிக் கொள்கிறார்கள். இப்போது குழந்தைகள் தாராளமாக ஓடியாடி விளையாடுகிறார்கள், ரோஜாச் செடியும் உயிர்த்து பூத்துள்ளது. போர் எதிர்ப்பை மிக எளிமையாக பேசும் கதை. கருப்பு வெள்ளை பின்னணியில் முக்கியமான இடங்களில் மட்டும் சிவப்பு வண்ணங்கள் கொண்ட ஓவியங்கள் அமைந்துள்ளது குழந்தைகளை நிச்சயம் ஈர்க்கும். மேலும் 'விளையாட்டுகள்' என்ற சிறார் பாடலும், குழந்தைகள் கிறுக்க வண்ணம் தீட்ட வித்யா பெனோவின் கோட்டோவியங்களும் உள்ளடங்கியுள்ளன. கதையை வாசிக்கும் குழந்தைகள் என்றும் ரோஜா செடிகளுக்கு தண்ணீர் ஊற்றுபவர்களாக மலர்வார்கள் என்று மனதார நம்புகிறோம், போரில்லா பூமி அமைய உளமாற பிரார்த்திக்கிறோம்.

இதழ் வடிவமைப்பு: கல்ஆல், இரா. தியாகராஜன்

படைப்புகளை அனுப்ப / பேச/ இதழ் பெற:

9843870059, thumbigal@gmail.com

https://thumbigal.com/

எதிர்கதையாடல் நிகழ்த்தும் பிரதிகள்-சுப்பிரமணி இரமேஷ்

தி இந்து ஞாயிறு மலரில் இவரின்  இலக்கிய கட்டுரைகளை வாசித்துள்ளேன். கருத்து செறிவும் ஆய்வும் இவரின் கட்டுரைகளில் மிளிரும்.

இலக்கியம் என்பது கதைகளைச் சொல்வதற்கான ஒரு கலை மட்டுமல்ல; மனித வாழ்க்கையையும் சமூகத்தையும் வரலாற்றையும் பல்வேறு கோணங்களில் புரிந்துகொள்வதற்கான ஓர் அறிவுசார் செயல்பாடும் ஆகும். ஒரு படைப்பு முன்வைக்கும் கருத்துகளை ஏற்றுக்கொள்வது மட்டுமின்றி, அது எவற்றை மறைக்கிறது, யாருடைய குரலுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது, எந்தக் கருத்துகளை எதிர்க்கிறது என்பதையும் ஆராய்வதே திறனாய்வின் முக்கியப் பணியாகும்.இத்தகைய வாசிப்பு அணுகுமுறைக்கு வழிகாட்டும் நூலாகச் சுப்பிரமணி இரமேஷ் எழுதிய ‘எதிர்க்கதையாடல் நிகழ்த்தும் பிரதிகள்’ அமைகிறது.

கடந்த இருபது ஆண்டுகளில் வெளிவந்த நவீனத் தமிழ்ப் படைப்பிலக்கியங்களிலிருந்து படைப்புகளைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவற்றை ஆழமாக வாசித்து, தனது விமர்சனப் பார்வையை ஆசிரியர் இந்நூலில் முன்வைத்துள்ளார்.

பாரதியார் என்றதும் விடுதலை உணர்வு தேசப்பக்தி பாடல்கள் என்பதுதான் நினைவுக்கு வரும். அவர் குறித்து பெண்ணிய எதிர்கதையாடலை முதல் கட்டுரை விளக்குகிறது.அவரின் மனைவி குறித்த செய்திகள் மறைக்கப்பட்டுள்ளன.தங்கம்மாவால் எழுதப்பட்ட பாரதி சரித்திரம், யதுகிரி அம்மாள் எழுதிய பாரதியார் நினைவுகள் இருபுத்தகம் தவிர செல்லம்மா குறித்த செய்திகள் இல்லை என்பது ஆச்சர்யமளிக்கிறது.பாரதிக்கு செல்லம்மா பற்றிய எண்ணங்களையும் நிகழ்வுகளையும் இப்படைப்பில் முன்னிருத்துகிறார்

கெளதம முனிவரால் சாபமடைந்த அகலிகையின் கதையை நாம் ராமாயணத்தில்.படித்திருந்தாலும் அகலிகையின் மற்றொரு வரலாற்றை எட்டுத்தொகை நூல், பிரபஞ்சன் எழுதிய அகலிகை பற்றிய ஆதாரத்துடன் கூறுகிறார்.நவீனமாக புதுமைப்பித்தன் எழுதிய சாபவிமோசனம் கதையையும், ராமனிடம் அகலிகை கேட்கும் கேள்விகளையும் மேற்கோளாக கூறி, அகலிகையின் வாதத்தை நியாயப்படுத்துகிறார்.

ஒவ்வொரு கட்டுரையும் ஆய்வுபோல அதன் கதையோடு மட்டும் நிறுத்திப் பார்க்காமல், அதன் பின்னணியில் இயங்கும் சமூக, பண்பாட்டு, அரசியல் கருத்துகளையும் ஆராய வேண்டியதன் அவசியத்தை இந்நூல்  நமக்கு உணர்த்துகிறது.

பெண்வழிக் கவிதைகள் குறித்த கட்டுரையில் ஆரம்ப கால கட்டங்களில் பெண்ணிய கவிதைகளில் தங்களின் ஆதங்கத்தை மட்டும் முன்னிலைப்படுத்தி, கலைத்தன்மை இரண்டாம் பட்சமாக.இருந்த வரலாறு பின்னர் இருபதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் சிரத்தையான படைப்புகள் வெளிவர துவங்கின.

தமிழில் பெண்களின் சுய அனுபவம், உடல்,தனிமை குறித்த அவஸ்தை, சமூகம், கிராமிய வாழ்க்கை, அந்தரங்கம்,தாய்மை குறித்த எழுதி பின்னர் விரிவடைந்தன.80 களுக்கு பிறகு ஆண்கள் மட்டும் எழுதி வந்த தலித் இலக்கியத்தில் பெண்ணிய படைப்பாளிகளும் இணைந்தனர். ஆக்கபூர்வ விமர்சனங்களை தாண்டி பெண்ணிய கவிஞர்கள் அடுத்த கட்டத்தை நோக்கி சென்றனர்.

இதனைத் தொடர்ந்து சந்திராவின் பூனைகள்.இல்லாத வீடு சிறுகதை தொகுப்பை முன்வைத்து பெண் எழுத்து சார்ந்த ஆய்வை சொல்கிறார்

பெண்களுக்கான மொழியை உருவாக்கத் துவங்கினர். வெளிப்படையான பிரச்சார தொனி இன்றி ஆனால் பெண் வாழ்க்கை சார்ந்த விஷயங்களை படைப்புகளில் பேசினர்.

எதிர்கால சமூக வரலாற்றை எழுதும் போது தற்காலத்திய சமூக வரலாறே தரவுகளாக நிற்கும் வகையில் அமைந்த இமையத்தின் ஆறுமுகம், செடல், கோவேறுகழுதைகள் நாவல்களை முன்வைக்கிறார். புதிரை வண்ணான் என்ற  சாதியின் உண்மையான பெயர் பாதிராவு வண்ணான்.பாதி ராத்திரியில் மட்டும் நடமாட வேண்டும்.மேலும் ஏகாலிக்கான பெயர் காரணத்தையும் விவரிக்க்கிறார். ஒடுக்கப்பட்ட சாதியினரால் ஒடுக்கப்படும் வண்ணார் சமுதாயத்தின் வலியை பேசுவதோடு..நாவல் வந்த புதிதில் எதிரகொண்ட நிகழ்வுகளையும் பிரச்சனைகளையும் பேசுகிறது.

தலித்திய கவிதைகள் நாட்டார் தெய்வங்கள்,கதைப்பாடல்கள் ஆகியவைகள் இக்கால கட்டத்தில் மீட்டுருவாக்கம் பெறுகின்றன.அது குறித்த ஆய்வினை சான்றுகளுடன் பதிவு செய்துள்ளார்.

சமூகத்தால் புறக்கணிக்கப்பட்ட பாலியல் தொழிலாளிகளை பற்றி நவீன இலக்கியத்தின் மூலம் வெகுஜன மக்களிடம் கொண்டு சென்றவர் ஜி நாகராஜன். சிறுகதைகளை விட நாவல் மூலம் அறியப்பட்டவர்.

தவறான பழக்கங்கள் மூலம் வாழ்வினை முடித்துக் கொண்டார்.அடுத்ததாக புலம் பெயர் மக்கள்குறித்த வரலாற்றை அடுத்த அத்தியாயத்தில் பேசுகிறது.

80களின் இறுதியிலம் தொண்ணூறுகளின் தொடக்கத்திலும் சோளகர்கள் கூட்டு அதிரடிப்படையின் வன்முறைகளை எதிர்கொண்டனர்.நீதிபதி சதாசிவம் ஆணையத்தின் அறிக்கைக்கு அ.மார்க்ஸ் ஆற்றிய எதிர்வினையும், சோளகர்களின் வாழ்க்கையை கூறும் ச.பாலமுருகனின் நாவலும் கூறப்பட்டுள்ளது.தேடுதல் வேட்டையில் நிகழ்த்தப்பட்ட  வன்முறைக்கு எந்த தீர்வும் வரவில்லை எனும் வேதனையான விசயத்தையும் பதிவு செய்கிறார்.

எண்பதுகளின் பிற்பகுதியில் வந்த எஸ் ராமகிருஷ்ணனின் கதைகள் யதார்த்தமானவை,கிராம வாழ்க்கையை தொலைத்த நகரில் சேர்த்த மனிதர்களின் சோகத்தால் நிரம்பியவை.அடுத்ததாக வந்த இவரது காதல்.கதைகள் நுட்பமானவை. தாவரங்களின் உரையாடல், பெயரில்லாத ஊரின் பகல் வேளை, ரகசிய  ஆண்கள் என மேலும் சில கதைகளை ஆய்வுக்கு உட்படுத்தியுள்ளார்.

 ஒரு படைப்பின் வெளிப்படையான கதையைத் தாண்டி அதன் உள்பொருளையும் கருத்துநிலைகளையும் ஆராயும் திறனை வளர்க்கிறது.

இலக்கியப் படைப்புகளை ஒரே கோணத்தில் அணுகாமல், பல்வேறு பார்வைகளில் வாசிக்கத் தூண்டுகிறது.

 படைப்புகளை ரசிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், அவற்றின் கருத்துகள், உத்திகள், சமூகப் பின்னணிகள் ஆகியவற்றையும் விமர்சனபூர்வமாக அணுக வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்துகிறது.ஏற்கெனவே நிலைபெற்றிருக்கும் கருத்துகளை மறுபரிசீலனை செய்வதும், புதிய கேள்விகளை எழுப்புவதும், மாற்றுப் பார்வைகளை உருவாக்குவதும் இலக்கியத் திறனாய்வின் அடிப்படைப் பணிகளாகும்.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

“எந்தத் தளத்திலும் ஆரம்பம் என்பது மனச்சோர்வூட்டக்கூடியதாக, கடுமையானதாகவே இருக்கும். அந்த சோதனையை உங்களால் தாண்ட முடிகிறதா என்று பாருங்கள். தாண்டினால் உங்களுடைய இடத்தை நீங்கள் கண்டுகொள்வீர்கள்.ஒருவன் அன்றாடம் செய்யும் பணி முழுக்க அவனுக்கு மனநிறைவூட்டக்கூடியதாக இருக்கும் என்றால், அதுவே அவனுடைய கல்வியும் சாதனையும் கேளிக்கையும் வழிபாடும் ஆகும் என்றால் அவன் வாழ்க்கைதான் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது.“- ஜெயமோகன்

கற்றுக்.கொடுப்பது

நம்மால் ஏன் எந்த ஒரு விஷயத்தையும் முழுதாக கற்றுக்கொள்ள முடிவதில்லை? அது ஆங்கிலமோ, ஷேர் மார்க்கெட்டோ, சமையலோ, வண்டி ஓட்டுவதோ.... 

ஏனென்றால் நாம் கற்றுக்கொள்வதில் "பாடம் நடத்தப் படுகிற"  விதத்திற்கு பெரும் பங்கு உண்டு. "Learning Pyramid / Cone of Learning" எனும் ஆராய்ச்சி அதைத் தான் சொல்கிறது. 

நாம் அமைதியாக இருந்து வெறும் "Lecture" கேட்பதால் நம் மனதில் எவ்வளவு பதியும் தெரியுமா? வெறும் 5% மட்டும் தான். 

அதையே Audio - Visual  மூலம் கற்றுக் கொண்டால்? 20% மனதில் பதியும்.

Discussion மூலம்? (குரூப் டிஸ்கஷன், ஜோடி டிஸ்கஷன், ஆசிரியரிடமே டிஸ்கஷன்) அப்போதும் 50% தான். 

அப்படி என்றால் கற்றுக் கொள்வதற்கு எது பெஸ்ட் மெத்தட்? 

*"கற்றுக் கொடுப்பது"* 

ஆம். நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய விஷயத்தை, இன்னொருவருக்கு கற்றுக் கொடுப்பது. அவருக்கு புரிய வேண்டுமே என்று தெளிவாகப் படிப்போம், அவரது சந்தேகங்களைத் தீர்ப்போம், புரியாததைப் புரிய வைக்க மாற்றி சொல்லித் தருவோம். 

எனவே நாம் கற்றுக் கொள்ள விரும்பிய விஷயம் 90% மனதில் பதியும். 

-எஸ் கா

மஞ்சள் வெயில்-77

மஞ்சள் வெயில்

-யூமா வாசுகி

இந்த ஆண்டு சீர் வாசகத் வட்டத்தின் சார்பில் வந்து பரவலாக பலரால் வாசிக்கப்பட்ட புத்தகம் இது. பன்னிரண்டாம் வகுப்பு வரை பாய்ஸ் ஸ்கூலில் படிச்சிட்டு முதன் முதலில் இருபாலர் கல்லூரியில் சேர்பவனுக்கு பெண் பற்றிய பார்வை நட்பு ஆகியபை அனைத்தும் புதிது. தான் பார்த்த அத்தனை காதல் படத்தில் வரும் கதாநாயகனாக தன்னை உருவகப்படுத்திக் கொள்வான். அந்த infatuationபோவதற்கு பல மாதங்கள் எடுக்கும். அதுபோல் தன் வேலையை கலையை திறமையை ஏதேனும் ஒரு பெண் பாராட்டி விட்டால் அதன் மூலம் கிடைக்கும் இன்பமே தனி.

அப்படித்தான் நாவலின் நாயகனான கதிரவன் ஒரு ஓவியர். வார மாத இதழ்களுக்கு வரைந்து கொடுக்கும் ஓவியர். சென்னைக்கு வெளியே இருந்து தினசரி. பத்திரிககை

 அலுவலகத்துக்கு சென்று ஓவியங்களை வரைநது  வருபவர். அப்படி ஒரு நாள் வரும்போது அந்த அலுவலகத்தில் பணியாற்றும் ஜீவிதா எனும் பெண் தன்னை பற்றியும் தன் ஓவியத்தை பற்றியும் இணை ஆசிரியர் சந்திரனிடம் விசாரிக்கிறார். இதைப் பற்றி கதிரவனிடம் கூறும் ஆசிரியர் அந்த பெண் மீது வாஞ்சையும் அன்பும் கதிரவனுக்கு ஏற்படுகிறது.அது காதலாக கற்பனை செய்து கொண்டு மகிழ்ச்சியில் திளைக்கிறான்.

அதனை கடிதம் வழியில் தன்னிலை விளக்கமாக நாவல் கவித்துவ மொழியில் விரிகிறது.அபிராமியை பார்த்த குணா போல் வார்த்தையில் காதலை தன்னிலை விளக்கம் போல் கடிதத்தில் கூறி நாவல் நகர்கிறது.

ஜீவிதாவுடன் பேச தன் நண்பர்கள் உதவுயை நாடுகிறார்.கூச்சம், தடுமாற்றம் நிறைந்த இதயம்.முரளி போல காணப்படுகிறார் நாயகன். பணிபுரியம் பெண்கள் குறித்த இரக்கம் எப்போதும் அவருக்கு உண்டு. 

நகரத்தை விட்டு பேச்சிலர் ரூமில் இருக்கும் நாயகனுக்கு வானதி, பாலகிருஷ்ணன், ஹக்கீம்பாய், மனோ மகேந்திரன் என் நட்பு வட்டம் உண்டு. ஜீவிதாவின் ஒவ்வொரு அசைவையும் டேனியலிடம் கூறினால் அவனுக்கு நிம்மதி.தனிமையில்.இருக்கும்போதெல்லாம் ஜீவிதாவின் நினைவுகளைத்தான் அசைபோடுகின்றான்.தனினையின் வாதையில் தனக்கு ஏற்படும் இன்னல்களை ஒப்புதல் வாக்குமூலம் போல ஜீவிதா எதிரில் இருப்பதாக நினைத்துக் கூறுகிறான்.

பொதுவாக கற்பனைக்கென்று குணமுண்டு. ஆரம்பத்தில் நாமே வலுக்கட்டாயமாக அதை உருவாக்குவோம்.பின்னர் அதை உருவகப்படுத்தி நாள்தோறும் அந்த எண்ணங்களின் இன்பத்திலேயே வாழ ஆரம்பித்துவிடுவோம். அது உண்மையை நெருங்காத வரை ஒன்றுமில்லை..உண்மை அறிந்தால் கற்பனையெல்லாம் நீர்குமிழியாக உடைந்துவிடும்.அப்படித்தான் தகுதிக்கு மீறி ஆசையாக மணிகண்டன் சொன்னவுடன் தான் கற்பனை செய்த ஒவ்வொன்றுக்கும். மனம் நியாயம் சேர்த்துக் கொண்டே இருந்தது.

விருப்பமே தொல்லையாக மாறியதால் என்னவோ ஜீவிதா கதிரவனின் காதலை ஏற்கவில்லை. அதன்பின் கதிரின் முரட்டுத்தனமான அன்பு என்ன ஆனது? ஜீவிதா செய்த காரியம் என்ன என்பதே மீதிக்கதை

வசனக்கவிதை போல் பிசிரின்றி எழுதிய நடை விறுவிறுப்பாக செல்கிறது.நாவல் ஒரு ஆணின் மனப்போராட்டத்தை பேசுகிறது.இது ஓவரா நமக்கு தென்படலாம் ஆனால் அவன் வளர்ந்த சூழல், சுபாவம் அது என்பது அவனின் பார்வையில் புரிகிறது.பூ படத்தில் வரும் பார்வதி தங்கராசுவை நினைப்பாலே அதேபோல கதிரவன்

மெயில் அனுப்ப ப்ரவுசிங் செல்லும் காலம் கிட்டத்தட்ட 2000 க்கு முன்பாக இருக்கலாம்.

பிரிவு தான் மிகச்சிறந்த காதலை பரிசளிக்கும் என்பதற்கு உதாரணமாக சொல்லலாம்.

*உங்கள்.மீதான பேரன்பே கடுமையான அச்சத்தையும் பதற்றத்தையும் நிலைகொள்ளாத தத்தளிப்பையும் தருகிறது.

*ஒநாயாக உருவங்கொள்ளுகிறது தனிமை.அதன் முன்னே சிறு பூனை அளவே நான் இருக்கிறேன்

*என் கனவு மரத்தின் கண்ணாடி இலைகளில் எவ்வளவு நிறங்கள் வசிப்பதற்கு வந்தன

*ஈர்ப்பின் கொக்கிகள் என் வன்மத்தின் சக்தி கேந்திரத்தில் பொருந்தி இழுக்கின்றன

*அவநம்பிக்கையான எந்தச் சிந்தனையின் மீதும் அச்சத்தின் பெரும்பாறைகள் சரிந்து விழும்

ஒருதலைக்.காதல் தான் கதையின் மையம். அதனை அற்புதமான மொழி நடையில் சொல்லியிருக்கிறார் யூமா வாசுகி

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

நீ செய்தாக வேண்டும் என்பதற்காக எதையும் செய்யவே செய்யாதே. ஒரு செயலை செய்வதற்கான ஒரே காரணம், நீ அதை செய்ய விரும்புவதாலும், நீ செய்வதற்கான சரியான செயல் அது தான் என்று நீ அறிந்திருப்பதாலும் மட்டுமே. - The Monk who sold his Ferrari.

ஒழுக்க வீழ்ச்சி

"ஒரு சமூகத்தில் ஒழுக்க வீழ்ச்சி ஏற்படும் போது, ஆரம்பத்தில் மக்கள் அதை எதிர்ப்பார்கள். ஆனால் காலப்போக்கில், அதை மறுத்து பேசுவதில் சலிப்படைந்து, பின்னர் படிப்படியாக அதை ஏற்றுக்கொள்ளத் தொடங்குவார்கள். அதன் பிறகு, அது அச்சமூகத்தின் பொதுவான கலாச்சாரமாகவே மாறிவிடும். கடைசியில், அந்த வீழ்ச்சியைக் கண்டிப்பவரே தவறானவராகக் கருதப்படுவார்.

எனவே, நாம் மறுப்பதற்கு வெட்கப்படும் வகையில் ஒரு தவறு ஆதிக்கம் செலுத்தும் கலாச்சாரமாக மாறுவதற்கு முன்பே, அதை ஆரம்பத்திலேயே தடுத்து நிறுத்த வேண்டும்."

- கலாநிதி நாயிப் பின் நஹார் -

அருந்தவப்பன்றி

அருந்தவப்பன்றி – சுப்பிரமணிய பாரதி’ 

-பாரதி கிருஷ்ணகுமார்

இந்தப் புத்தகம் பாரதியைப் பற்றிய ஆய்வு நூல்.பாரதியாரால் 1898 முதல் 1904 ம் ஆண்டு வரை எழுத முடியவில்லை.அவரது வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட மனப்போராட்டங்கள், தடைகள், கவிதை எழுத முடியாமல் போன காலம், மீண்டும் கவிதையின் பக்கம் அவர் திரும்பிய விதம் ஆகியவற்றை ஆராய்கிறது."ஆய்வு என்பது பல பக்கமும் எட்டு திசையும் போகக்கூடாது.ஒரு குறிப்பிட்ட மையத்தை நோக்கித்தான் போக வேண்டும்.இறுதியாக நாம் என்ன சொல்ல வருகிறோமோ அதற்கான படிக்கட்டை ஒழுங்காக அமைத்துத்தர வேண்டும்" எனும் பிரபஞ்சனின் வரிக்கு ஏற்ற ஆய்வு நூல் இது.

நாய் பிழைப்பு என பலரும் பல கட்டங்களில்.சொல்வதுண்டு. ஆனால் பன்றி வாழ்க்கை என சொல்லுவதில்லை.பாரதியே தன்னுடைய ஒரு காலகட்ட வாழ்க்கையை ‘அருந்தவப்பன்றி’ என்ற உருவகத்தின் மூலம் குறிப்பிடுகிறார். அருந்தவம் செய்த முனிவன் சாபத்தால் பன்றியாக மாறி, பின்னர் அந்த வாழ்க்கையையே விரும்பி வாழ்வது போன்ற உருவகத்தைத் தன் வாழ்க்கையுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறார் பாரதி. பெருவாரியான மனிதர்கள் அருந்தவபன்றிகள் தான். இவ்வுண்மை தெரியாதவர்கள் கொடுத்து வைத்தவர்கள் என்கிறார் முன்னுரையில் 

எட்டயபுர ஜமீன் போல பல சமஸ்தானங்கள் அதிகாரமின்றி இருந்த காலகட்டம்.மன்னரை புகழ்ந்து பாடும் பாடல்களை பாடி மன்னரை சந்தோசப்படுத்த வேண்டும்.அந்த காலத்தில் பாரதியும் அங்கு பணி செய்தார்.அதனை நினைத்து வருந்தி

"கவிதா தேவி அருள் வேண்டல்’ என்ற நீண்ட சுயசரிதைக் கவிதைப் பாடலில் தனது வாழ்க்கையில் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் கவிதையிலிருந்து விலகியிருந்ததை இந்தக் கவிதையின் வழியாகக் கண்டறிந்து, அந்தக் காலகட்டத்தின் பின்னணியை ஆசிரியர் ஆராய்கிறார். 

இக்கவிதை இந்தியா இதழில் 85 வரிகள் முதல் பகுதியாக 87 வரிகள் இரண்டாம் பகுதிகளாக வருகிறது.

1893ம் ஆண்டு சிவஞான யோகியார் பாரதியின் கவிப்பெருக்கைக் கண்டு " பாரதி எனும் பட்டத்தை வழங்கினார்.

பாரதியின் தந்தை சின்னச்சாமி க்கு இருந்த தொழில்நுட்ப அறிவைப் பற்றி கூறியுள்ளார்.ஜி டி நாயுடு போன்று தொழில் துறையில் அவருக்கிருந்த முனைப்பை காட்டுகிறது.பீதப்புரத்தில் எட்டயபுரம் காட்டன் ஜின்னிங் பேக்டரி லிமிட்டெட் கம்பெனி பற்றி ஆய்வு செய்து கூறியுள்ளார். அதனைப் பார்க்கும்போது அன்றே அவருக்கு இருந்த ஆர்வத்தையும் இந்தியாவிலேயே மேலைநாட்டு தொழில்நுட்ப அறிவை நம் நாட்டுக்கு பயன்படும்படி எண்ணிய சிந்தனை வியக்க வைக்கிறது.

பாரதியார் வரலாற்றை படிக்க நினைப்போர்க்கு வ ராமசாமி எழுதிய புத்தகத்தோடு இந்த அருந்தவபன்றியும் முக்கியமானவையாகும். தன் படிப்புக்கு செலவு செய்ய பெற்றோரால் உதவ முடியாத நிலையில் எட்டயபுர  மன்னருக்கு சீட்டுக்கவி எழுதியதை முதல் கவிதையாக 64 வரிகளில் எழுதியுள்ளார்.இதனை 1974ம் ஆண்டு கலைமகள் இதழில் அவரின் தம்பி விசுவநாதன் பிரசுரித்துள்ளார். தஞ்சை தமிழ் பல்கலைக்கழக ஆய்வுப் பதிப்பில் உள்ளது.அதனை பொருளுடன்,எந்த சூழலில் எழுதப்பட்டது என்பதை இப்புத்தகத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளளார்.

அதாவது, உயர்ந்த சிந்தனைகளையும் கவிதைத் திறனையும் கொண்ட பாரதி, தன்னுடைய படைப்பாற்றலிலிருந்து விலகி வாழ்ந்த காலத்தைத் தாழ்வான வாழ்க்கையாக உணர்ந்தார் என்பதே

அவரே கவித்துவத்தில் குறிப்பிடுகிறார்.சின்ன சங்கரன் கதையின் நுட்பத்தையும் பதிவு செய்கிறார்.எல்லாரும் கதையின் நடுப்பகுதியில் இருநது தொடங்குவார்கள். ஆனால் இக்கதையில் பாரதி இரு வேறு முறைகளை பயன்படுத்தி கதைகளை எழுதியுள்ளார். இக்கதை நகைச்சுவையும், கிண்டலுமான கதை.

பாரதியார் பாண்டிச்சேரியில் இருந்த காலகட்டத்தில் இருந்த நிலையை குறித்தாலும் எட்டயபுரம் குறித்த ஆய்வு அவ்வப்போது சொல்லப்பட்டு கொண்டே இருக்கிறது.அதாவது மையத்தை விட்டு அகலாமல் ஆய்வு நூல் செல்கிறது.

 

இந்நூல் பாரதியின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய வெளிப்புறத் தகவல்களை மட்டும் பயன்படுத்தாமல், பாரதியின் கவிதைகள், கதைகள், கட்டுரைகள் போன்ற அவரது படைப்புகளுக்குள் இருக்கும் அகச்சான்றுகளை ஆராய்கிறார்.பாரதியின் இளமை வரலாற்றையும் அவர் தங்கை பாகிரதி தாயார் இறந்த பின் வள்ளியம்மைக்கு பிறந்த தன் தங்கை தம்பி விசுவநாதன் ஆகியோர் பற்றிய தகவலையும் தருகிறார்.

பாரதியை பற்றி படிக்கும் போதெல்லாம் பிரம்மிப்புதான். செல்வ செழிப்பில் பிறந்தாலும் அவர் நினைத்திருந்தால் எட்டயபுர மன்னருக்கு பணிவிடைகள் செய்து எட்டயபுரத்தில் ஆஸ்தான கவியாக இருந்து ஊர் மெச்ச வாழ்ந்திருப்பார்.

மதுரை சேதுபதி பள்ளியில் ஆசிரியராக பணியாற்றி நல் வாழ்வு வாழ்ந்து ஓய்வு பெற்றிருப்பார். சுதந்திர தாகம் கொண்டு தன்னலம் கருதாது விடுதலை உணர்வை அனைவருக்கும் ஊட்டியதால் மகாகவி என போற்றப்படுகிறார்.

'அருந்தவப்பன்றி’ பாரதியைப் பற்றிய வழக்கமான வாழ்க்கை வரலாறு அல்ல; பாரதியின் உள்ளத்தை அவரது படைப்புகளின் வழியாக வாசிக்க முயலும் ஓர் ஆய்வு. பாரதியைப் புதிய கோணத்தில் புரிந்துகொள்ள விரும்பும் வாசகர்களுக்கு இது குறிப்பிடத்தக்க நூலாகிறது. 

*ஜமீனுக்கும் பாரதிக்கும் உள்ள நட்பு.. விலகி இருந்தால் சேரத்துடிக்கும் அன்பு..சேர்ந்திருந்தால் விலக துடிக்கும் சுயம் என்று வர்ணிக்கிறார் ஆசிரியர்

*9 மொழிகள் அறிந்துள்ளார். அதனால் தான் என்னவோ யாம் அறிந்த மொழிகளிலே என குறிப்பிடுகிறார்.

*ஆறு ஆண்டுகளுக்குப்பிறகு தனிமை இரக்கம் எனும் கவிதை விவேகபானுவில் வெளி வருகிறது.

பிற்சேர்க்கையில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

*சீட்டுக்கவி, சின்ன சங்கரன் கதை ஆகியவை பின்னிணைப்பில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

*எனக்கிவ் வாழ்க்கை இன்புடைத் தேயாம்: 

நினக்கிதில் துன்பம் நிகழுமேல் சென்றவ் 

வாளினின் நெஞ்சை வகுத்துநீ மடிக" என்றிது கூறி அருந்தவப் பன்றிதன் இனத்தொடும் ஓடி இன்னுயிர் காத்தது.

*1905ல் முற்றிலும் பெண்களுக்கான சக்கரவர்த்தினி எனும் மாத பத்கிரிக்கை ஆசிரியராகிறார்

*இளசை என்பது எட்டயபுரத்தின் இன்னொரு பெயர்.சமஸ்தானத்திற்கு சீட்டுக்கவி எழுதிய போது இளசை சுப்பிரமணியன் என்றே எழுதுகிறார்.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

பூனைகள்.நகரம்

பூனைகள் நகரம்

- ஹாருகி முரகாமி

தமிழில்: ஜி.குப்புசாமி

ஜப்பானிய எழுத்தாளரான ஹாருகி முரகாமியின் கதைகள் வெகுவாக தமிழில் வந்துள்ளன.  பூனைகள் நகரம் என்பது ஜப்பானிய எழுத்தாளர் ஹாருகி முரகாமியின் தனித்துவமான கதை உலகத்தை அறிமுகப்படுத்தும் படைப்பு. முரகாமியின் வழக்கமான மாய யதார்த்தம், தனிமை, கனவு–நனவு கலப்பு போன்ற கூறுகள் இதில் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.

இத்தொகுப்பில் மொத்தம் எட்டு கதைகள் உள்ளன. முதலாவதாக

 'ஆளுண்ணும் பூனைகள்' கதையில்

பூனைகள் ஆட்களை தின்றதாக செய்தித்தாளில் செய்தி வருகிறது. அதை நாயகன் தன் காதலி இசுமிக்கி படித்துக் காண்பிக்கிறான். பூனை குறித்த விவாதம் வருகிறது.பின் தன் மனைவியை விட்டுவிட்டு காதலி இசுமியுடன் கிரீஸ் நாட்டில் உள்ள தீவிற்கு செல்கிறார்கள்.தங்களது சேமிப்பில் உள்ள பணம் சிறிது காலத்துக்கு வரும் என திட்டத்துடன் தங்குகிறாள்.நள்ளிரவில் இசுமி காணமால் போகிறாள். அடுத்தது என்ன என்பதே கதை. மேஜிக்கல் ரியலிசத்தை தன் கதையில் கொண்டு வந்திருப்பார்.சாதாரண மனிதனின் உணர்வுகளை சொல்லியிருப்பார். உங்களால் துறக்க முடிந்தது சொற்பமானவை அலல்...மிக சொற்பமானவை என்றொரு வரி தங்களின் சிக்கலான காலகட்டத்தை உணரச் செய்தது.

மனதர்களின் அகச்சிக்கலை அலசும் விதத்தில் அமைந்தது பிற்கால முதலாளித்துவத்தின் முன் ஒரு சரித்திரம். தலைப்புப் க்கு ஏற்றது போல உள்ளடக்கம் இல்லை.. நண்பனின் அகச்சிக்கலை கூறும் விதத்தில் அமைந்த கதை. கோபோவில் தன் உடன் படித்த நண்பன் யூஷிகாவுடன் காதலில் விழுந்து பிரிந்த கதை இவனின் பார்வையில் சொல்லப்படுகிறது 

உன் கணவரின் தந்தை ட்ராம் வண்டியில் அடிபட்டு இறந்து போனார் என மருமகளிடம் கதை சொல்கிறார் அபார்ட்மெண்ட் வாசி.அவர் காணாமல் போனவர்களை கண்டுபிடிப்பதில் ஆர்வமுள்ளவர்.தந்தை இறப்பிற்குபின் தாயை கவனித்துக் கொண்டு வருபவர்.ஒருநாள் திடிரென காணாமல் போகிறார்.அதன் கதை சொல்லி துப்பறிகிறார்..அதன் பின் என்ன என்பது தேடல் கதை.

 தன் பெயரை மறந்துவிடும் வியாதி பீடித்திவிடுகிறது ஒஸாவாவுக்கு.அந் நோயிருலிந்து மீட்டுத்தரும்படி டெட்சுகோ சகாகி எனும் உளவியல் வழிகாட்டுநரை அணுகுகிறார்.அவர் அந்த வியாதியை சரி செய்தாரா அதற்கு காரணம் ஒரு குரங்கு என்பதை கண்டறிகிறார். ஏன் அவ்வாறு நடந்தது என்பதை பேண்டசியில் வகை பாணியில் ஷினாகவா குரங்கு கதை அமைந்து ள்ளது." பொறாமை உன் மனதில் இருந்தால் நரகத்தை சுமந்து கொண்டு இருப்பது போல எனும் வரி கதையில் ரசிக்க வைத்தது

பூனைகள் நகரம் இக்கதையின் நாயகன் டெங்கோ அறிதிறன் குறைபாடுள்ள நோயாளிகளை பராமரிக்கும் இடமான சாண்டோரியத்தில் உள்ள தந்தையை பார்க்க ரயிலில் செல்கிறான்.இளம் வயதில் தொலைக்காட்சி நிறுவனத்தில் வரி தண்டலராய் வேலை பார்த்த தந்தையுடன் செல்வதால் ஞாயிற்றுக்கிழமை என்பதே உணராதவன்.டெகோவிற்கும் அவனது தந்தைக்கும் இடையிலான உறவு மிகவும் சிக்கலானது. 

தனது தந்தையைப் பார்க்கச் செல்லும் பயணத்தின் போது, டெங்கோ 'பூனைகள் நகரம்' என்ற தலைப்பிலான ஒரு கதையைப் படிக்கிறான். அக்கதை, ஒரு இளைஞன் தற்செயலாக ஒரு ஊரில் இறங்குவதையும், அங்கு இரவில் மனிதர்களுக்குப் பதிலாகப் பூனைகள் நடமாடுவதையும், இறுதியில் அவன் அந்த உலகத்திலேயே சிக்கிக் கொள்வதையும் விவரிக்கிறது.டெங்கோவின் தாய் குறித்த உண்மைகளை அவனது தந்தை சொல்கிறார். தன் பிறப்பு குறித்து நீண்ட காலச் சந்தேகம் தீர்ந்தது. .

"நான் யார்?" என்ற கேள்விக்கான விடையைத் தேடுவதே அவனது வாழ்க்கையின் முக்கிய நோக்கமாக அமைகிறது.தனது பிறப்பின் உண்மை தேடும் அவனது பயணம், அந்த மர்மமான நகரத்திற்குள் செல்வதைப் போன்றது என உணர்கிறான்.

விளக்கம் இல்லாமல் ஒன்றைப் புரிந்து கொள்ள முடியாவிட்டால், விளக்கினாலும் அதைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது" என்ற தத்துவார்த்தமான உரையாடல்கள் தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையே நிகழ்கின்றன. 

'விநோத நூலகம்' கதை நூலகத்திற்கு புத்தகம் மாற்றச் செல்லும் சிறுவன்.. தான் தேடிக்கொண்டிருக்கும் புத்தகத்தை குறிப்பிடுகிறான். நேராகப்போய் கீழே இறங்கி வலதுபுறம் திரும்புங்கள் என்கிறார். அதை நம்பிச்செல்லும் சிறுவன் படியில்.கீழே இறங்கி மாய உலகில் அகப்படுகிறான்.  அதன் பின் எப்படி மீண்டான் என்பதே கதை.

ஸாம்சாவின் காதல் கதையிலும் மாய உலகில் இருப்பது போன்றே கதை பின்னப்பட்டிருக்கும்.

*ஒரு வெற்றிடம் உருவானால் அதை வேறொன்று வந்து நிரப்ப வேண்டும்" 

எனும் வரி கதையுடன் இணைந்து வரும் அழகியாலாக மிளிர்கிறது.

முரகாமியின் படைப்புகளில் காணப்படும் யதார்த்தமும் கனவும் கலந்த உலகம் இங்கும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. கதாபாத்திரங்கள் தங்களுக்குள் இருக்கும் வெறுமையையும், தாங்கள் தொலைத்துவிட்ட ஒன்றையும் தேடிச் செல்கின்றனர். பூனைகள் இங்கு வெறும் விலங்குகள் அல்ல; அவை மனிதர்களின் மனநிலைகளையும் மர்மங்களையும் பிரதிபலிக்கும் குறியீடுகளாகத் தோன்றுகின்றன.மாயத்தன்மை கொண்ட எழுத்து நடை எளிமையாகவும் சுவாரஸ்யமானதாகவும் இருக்கிறது

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

தொலைத்த இடம்தெரியவில்லை..எங்கோ எவருக்கோஎனக்கானகாலத்தையும் நேரத்தையும்காட்டிக் கொண்டிருக்கும்என் கைக்கடிகாரம்-சீனு

ராமச்னுஜ்ச்ம்

கவனம் குவிக்கும் கலை

அபாரத் திறமைசாலிகள், மேதைகள் எப்படி மற்றவர்களிடமிருந்து வேறுபடுகிறார்கள்?

Expert Psychology என்னும் உளவியல் துறை இதற்குப் பல விடைகளைத் தருகிறது.

முக்கியமாகக் கடின உழைப்பு, விடாப்பிடித்தனம் ( Grit ), தணியாத ஆர்வம் ( Passion), நம்பிக்கை மனப்பாங்கு ( Mindset) எனப் பல இருக்கின்றன.

(Angelina Duckworth எழுதிய Grit , மற்றும் Carol Dweck இன் Mindset ஆகியவை மிக முக்கியமான நூல்கள்).

ஆனால் ஒரே வார்த்தையில் இவர்களை மற்றவர்களிடமிருந்து வேறுபடுத்த வேண்டுமென்றால் அது கவனிக்கும் திறன் எனலாம் (Focus).

தாங்கள் செய்வதை மிகக் கவனமுடன் செய்வார்கள். சாதாரண பயிற்சியைவிட அதீத தீவிரமான Deliberate Practice தான் திறமையை வளர்க்கும் என்பது Peak என்ற நூலில் Anders Ericsson என்னும் இந்தத் துறையின் அத்தாரிட்டி அறிஞர் சொல்லும் கருத்து.

தீவிரப் பயிற்சியின் முதல் அம்சமே அர்ஜுனன் குறிபார்ப்பதுபோல் வேறெதையும்விட தங்கள் இலக்கு மட்டுமே பயிற்சியின் போது மேதைகளுக்குத் தெரியும். மேலும் மிகத் தெளிவாக எதனைப் பயிற்சி செய்யப் போகிறோம் , எதை முன்னேற்ற வேண்டும் என்பதைப் பற்றி எல்லாம் மிகத் தெளிவான இலக்குகள் வைத்திருப்பதுதான் Deliberate பயிற்சி.

வேறெதையும் மறந்து கவனம் குவிக்கும் நிலையை Flow என்கிறார்கள் . ( இந்தத் துறையின் பிஸ்தா Mihali Csikszentmihali என்னும் அறிஞர் எழுதிய Flow என்னும் நூல் மிக முக்கியம்).

அதே போல மிகக் கூர்மையாகக் கவனத்தைக் குவிப்பதை Deep work என்கிறார் Carl Newport.  அப்படிக் கவனம் குவித்து வேலை செய்பவர்களே போட்டிகள் அதிகரித்து வரும் இக்காலத்தில் வெற்றி பெற முடியும் என அவர் தனது Deep work என்னும் நூலில் குறிப்பிடுகிறார். 

Chris Bailey எழுதிய Hyperfocus என்னும் நூலும் முக்கியமானது.

இவை பற்றி எல்லாம் எனது மனசுக்குள் ஒரு ஜிம் நூலில் விளக்கி இருக்கிறேன்.

இந்த இணைய உலகில் அதீதமான தூண்டுதல்களால் நமது கவனம் சிதறுகிறது. படிக்க வாசிக்க முடியவில்லை. இதனை Digital Distraction என்கிறார்கள்.

இது பற்றி The Shallows by Nicholass Carr, Digital minimalism by Carl Newport ஆகிய நூல்கள் விரிவாகச் சொல்கின்றன.

இவை பற்றி தமிழ் இந்து திசை நாளிதழில் நான் எழுதிய ' உள்ளங்கையில் ஒரு சிறை " என்னும் தொடரில் சொல்லி இருக்கிறேன்.

சமீபத்தில் இது தொடர்பாக இன்னும் இரண்டு நூல்களை வாசித்தேன்.

1. Stolen Focus by Johan Hari

2. Daniel Goleman எழுதிய Focus

Daniel Goleman தான் Emotional Intelligence என்ற மிகப் புகழ்பெற்ற நூலின் ஆசிரியர்.

கவனம் குவிப்பது ஒரு கலை . அதற்கு இவை நல்ல வழிகாட்டிகள்

டாக்டர் ஜி ராமானுஜம்

book-73

மீசை

-எஸ் ஹரீஸ்

~தமிழில் மோ செந்தில்குமார்

எஸ். ஹரீஷின் மீசை ஒரு சாதாரண கிராமியக் கதையாகத் தொடங்கி, சாதியமைப்பு, சமூக அதிகாரம், அடக்குமுறை, பாலினப் பார்வை, நாட்டுப்புற நம்பிக்கைகள் ஆகியவற்றைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் விரிந்த நாவலாக உருவெடுக்கிறது.

கதையில் பவியான் என்பவன் வழியே நாவல் துவங்குகிறது. அவருடைய மகன் வாவச்சன்.தோணியில் சென்று மீன் பிடிப்பது,புல் அறுத்து வீடுகளுக்கு கொடுப்பது,.எனச் செல்கிறது.காலம் காலமாக தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தில் அடிமை போல் வாழ்பவர்கள். பவியானின் மூதாதையர் சோவனின் கதையும் சொல்லப்படுகிறது.இக்

கரையிலிருந்து அக்கரைக்கு தோணி ஓட்டுவது வேலை.அச்சமயத்தில் வந்த இருவர் பட்டாளத்தில் சேரும் திட்டத்தை கூறிய போது வாவச்சனின் மனதில் தன்னையும் அறியாமல் ஆசை பிறக்கிறது.

பிள்ளைக்கு கதை சொல்லும் எழுத்தாளனின் கதாபாத்திர அறிமுகமாகிறது.எழுத்தச்சன் எனும் நாடக கலைஞன் அந்த ஊருக்கு தோணியில் வருகிறார். ஊரில் நாடகம் நடப்பதாக செய்தி பரவுகிறது. நடிகர்கள் கிடைக்காமல் வாவச்ச்னை அவர் காவலர் வேடத்தில் நடிக்க வைக்க மீசை வைக்கிறார். அந்த ஊரில் யாரும் இதுவரை மீசை வைத்ததில்லை. வாவச்சனும் இயற்கையாக மீசை வைக்கின்றனர். அவனது நடிப்பு அனைவரையும் பயம் கொள்ள வைக்கிறது.அந்தக் கதாபாத்திரத்திற்கு ஒரு வசனம்கூட இல்லை. ஆனால் அவர் மேடையில் தோன்றும் தருணத்திலேயே பார்வையாளர்கள் அச்சத்தில் நடுங்குகின்றனர்.பிறகு அதே மீசையுடன் இருக்க விரும்புவதாக வாவச்சன் தெரிவிக்கிறார்

நாடகம் முடிந்து அவர்கள் சென்றாலும்

கிருஷ்ணன் தட்டன் ,வாவச்சன் மட்டுமே அதே கதாபாத்திர உணர்வுடன் ஊரில் வலம் வந்தனர். கிருஷ்ணன் மீது எதிர்மறை விமர்சனம் வந்தது. ஆனால் வாவச்சன் மீசை மீது ஆத்திரம் வந்தது. புலையர்களை வெறுத்தனர் அவர்கள் மீசை வைத்தால் இன்னும் சமநீதி அதிகமாகும் என எண்ணுகின்றனர்.ஊர்க்காரர்கள் புலையர்கள் பகலில் நடமாடுவதாக கலவரத்தில் ஈடுபட்டு பவியான் வீட்டை சூறையாடினர். வாவச்சன் இல்லாததால் ஏமாற்றத்துடன் திரும்புகின்றனர்.ஊர் கலவரம் வந்ததால் விசாரணை அதிகாரி அதற்கு காரணம் வாவச்சன் மீது குற்றம் சாட்டுகிறார். இதற்கிடையில் குட்டத்தி எனும் வேசி அறிமுகப்படுத்துகிறாள். அவளுக்கு மீசை வைத்த வாவச்சனை பற்றி அதிகாரியிடம் சொல்ல அதிகாரி இன்னும் மூர்க்கமாகிறார்.

மீசைகுறித்த செய்தி ஊர் முழுவதும் பரவிவிட்டது

“அது இன்னும் அதிகமாக விரிந்து பரவிவிட்டது. இனி வாவச்சன் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் அதற்குள்ளேயே ஒளிந்துகொள்ளலாம் என்கிறார் ஆசிரியர்.

பசியில் இருக்கும் வாவச்சன் உணவு தேடி அலைகிறான்.வாழை படத்தில் சிறுவன் ஓடுவது போல.தான் முன்பு அருந்திய உணவு வகைகளை எண்ணி கற்பனையில் பசியை ஆற்றிக் கொள்ளும் இடம் பதைபதைக்க வைக்கிறது.இதற்குள் ஊருக்குள் மீசை வைத்த வாவச்சனை தீவிரவாதி போல் சித்தரிக்கிறார்கள். அவன் மீசையில் மாந்திரிக சக்தி இருக்கிறது என புரளி பரவுகிறது. கேசவன் பிள்ளையும் ஆள் அனுப்பி தேடுகிறார்.. சிக்கவில்லை.

மீசை, பின்னர் அவனது அடையாளமாகவும் சமூக எதிர்ப்பின் குறியீடாகவும் மாறுகிறது.

அவனைச் சுற்றி உருவாகும் கதைகள், நாட்டுப்புறக் கற்பனைகள், புராணத் தன்மை கொண்ட சம்பவங்கள் ஆகியவை அவனை ஒரு சாதாரண மனிதனிடமிருந்து ஒரு வாழும் தொன்மமாக மாற்றுகின்றன.

தன் பரம்பரைக்கே இழுக்கு உண்டாக்கும்படி செய்து  இனி கஞ்சிக்கும் கூழுக்கும் என்ன செய்வதென்ற கோபம் பவியானுக்கு தன் மகன் மீது ஆத்திரம் ஏற்படுகிறது.தன் தாய் குறித்த நினைவுகளை மீட்டெடுத்து நினைத்துப் பார்க்கிறான் வாவச்சன்.

நான் லீனியர் முறையில் கதை நகர்வதால் பல்வேறு கதாபாத்திரங்கள் வருகின்றன. செல்லா, தாணுலிங்கநாடார், தவளை, பாம்பு, முதலை என.திருவாங்கூர் காவலர் ஒருவர் மர்மமான முறையில் இறந்துவிட மீசைக்காரனை விட்டுவிட்டு அந்த விசாரணை பரபரக்கிறது.மீசைக்காரன் வேலனுடன், அவறாச்சனுடன், கடைசி முதலையுடன் உரையாடல் நடைபெறுகிறது

மலாயாவுக்குச் செல்லும் தனது வழியைக் கண்டுபிடிப்பதும், தான் விரும்பும் பெண்ணைச் சந்திப்பதுமே அவனுடைய ஒரே நோக்கங்கள்.மலேயாவுக்குச் சென்றானா?சீதையை கைபிடித்தானா?

இறுதியில் மீசைக்காரன் ஊர்க்கார்களிடம் கிடைத்தானா? என்பதே நாவல். மீசை என்பது தொன்மமாக உருவாகும் நாட்டார் மரபும் சொல்லப்படுகிறது. கதையில் குட்டநாட்டின் நீர்நிலங்கள், வயல்கள், கிராமங்கள், நாட்டுப்புறப் பண்பாடு ஆகியவை நாவலின் பின்னணியாக மட்டுமல்லாமல், கதையின் முக்கியமான ஓர் அங்கமாகவே இயங்குகின்றன. நாட்டுப்புறக் கதைகள், பாடல்கள், நினைவுகள், மாய யதார்த்தக் கூறுகள் ஆகியவற்றை இணைத்து ஹரீஷ் தனித்துவமான கதைசொல்லல் முறையை உருவாக்குகிறார்.மீசையின் கதைகள் வாய்மொழியாக கிழக்கு கரையெல்லாம் பரவுகிறது.

~ரசித்தவை

*“ஒரு மீசை எப்படி ஒரு மனிதனின் அடையாளத்திலிருந்து சமூக எதிர்ப்பின் அடையாளமாகவும், பின்னர் ஒரு தொன்மமாகவும் மாறுகிறது என்பதே ‘மீசை’ நாவலின் தனித்துவமான கதைப் பயணம்.”*

*அர்ஜுனனின் அஸ்திரம் போன்றது நல்ல கதை. எடுக்கும்போது ஒன்று, தொடுக்கும் போது பத்து, மனதில் தைக்கும் போது நூறும் பத்தாயிரமும்

*நாம் பார்ப்பவற்றுக்கும் கேட்பவற்றுக்கும் இன்னொருவர் உடன் இருந்தால் மட்டுமே முக்கியத்துவம் இருக்கும்

*ஒரு புத்தக வெளியீட்டு விழாவில் அழைக்கப்பட்டவர் எதை வேண்டுமானாலும் பேசுவதற்கு லைசென்ஸ் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது

*மரணம் ஒன்றுதான் இருக்கிறது என்றாலும் ஒருத்தனுக்குப் பலவிதங்களில் சாவதற்கான சாத்தியதைகள் உண்டு.

*தங்களுடைய இடங்கள் குறைந்தும் கூட முதலைகள் கவலைப்படவில்லை. பலவீனமானவரகளால் என்ன செய்ய முடியும்?

*கண்கள் உண்மை பேசாது என்ற நம்பிக்கை உள்ளதால் மீண்டும் பார்த்தேன்

மீசை வைப்பது என்ற ஒரு வரியைக் கொண்டு முந்நூறுக்கு மேற்பட்ட பக்கங்களில் சுவாரஸ்யமாக்கி, கிளைக்கதைகள் உருவாக்கி.. அக்காலத்திய நிலவுடமை சமுதாயம் உழைக்கும் வர்க்க, ஒடுக்கப்பட்ட வர்க மனிதர்களை கதாபாத்திரங்களாக்கி

நாவல் எழுதப்பட்டுள்ளது.மொழி பெயர்ப்பு என்ற உணர்வே இல்லாமல் எளிமையாக உள்ளது.ஆழமான ஆய்வு நோக்கில் கதை பின்னிப்பட்டுள்ளது

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

book-72

ஆதிமங்கலத்து விசேஷங்கள்

-க.சீ.சிவகுமார்

Ignorance is bliss

-Thomas gray

க.சீ சிவக்குமாரின் மாஸ்டர் பீஸ் என்று இந்த புத்தகத்தை சொல்லலாம்.அறியாமைதான் நகைச்சுவையின் மூலம். அதை இலாவகமாக கையாண்டு புத்தகத்தை முழுவதும் பன்னீர் தெளித்திருப்பார்.கிராமத்து வாழ்க்கையின் எளிய நிகழ்வுகளையும், புதிய தொழில்நுட்பங்கள் கிராம மக்களின் வாழ்க்கைக்குள் நுழைந்தபோது ஏற்பட்ட வியப்புகளையும் நகைச்சுவையும் பகடியும் கலந்த நடையில் பதிவு செய்யும் படைப்பு.

கருத்து என்பது மூக்கு போலவும்,

நகைச்சுவை என்பது மூக்குத்தி போலவும் இருக்க வேண்டும் என படித்த வரி நினைவுக்கு வருகிறது.

க.சீ யின் நகைச்சுவை எழுத்தும் அவ்வாறே. தாராபுரத்துக்கு அருகில் ஆதிமங்கலம் எனும் கற்பனை கிராமத்தில் அறிவியல் சாதனங்கள் நுழையும் போது நடக்கும் விசயங்களை தனக்கே உரிய கொங்குதமிழில் நகைச்சுவை கட்டுரை வாயிலாய் நம்மையும் 1980களுக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்.

கிராமத்திற்குள் மின்சாரம், தொலைபேசி, தந்தி போன்ற புதுமைகள் அறிமுகமாகும்போது, அவற்றை மக்கள் எவ்வாறு புரிந்துகொள்கிறார்கள், தங்களுக்குத் தெரிந்த உலகத்தோடு எவ்வாறு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறார்கள் என்பதையே சிவகுமார் சுவையான சம்பவங்களாக மாற்றுகிறார்

பஸ்ஸில இன்னிக்கும் நடுவில் உட்கார்ந்தால் ஆக்சிடன்ட்ல இருந்து தப்பிச்சிடலாம்னு நினைக்கும் அறிவாளிகள் இன்னும் வாழ்கின்றனர்.முதன்முதலாய் ஆதிமங்கலத்துக்கும் பஸ் வரும்போது அந்த ஸ்டேரிங்கை பார்த்து இதுதான் வண்டிக்கு கயிறுபோலனு ஊரே அதிசயமாய் பார்த்து நம்புகிறது.

கரன்ட் கண்டுபிடித்த அன்று பல்பை விடிய விடிய ஊதி அணைக்க முற்பட்டார்களாம்.அதுபோல ஆதிமங்கலத்தில் வீடு தீப்பிடிச்சுனு நினைச்சு ஊரே ஒரு வீட்டை வேடிக்கை பார்க்கிறது கூட்டம்.பின்பு இரு சக்கர வாகனத்தை எருமைக்கும் பன்னிக்கும் பொறந்தது மாதிரி இருக்கும் மோட்டார் பைக் அறிமுகமாகிறது.ஒருத்தன் உக்காந்து உதைச்சதுல அது வலி தாங்க முடியாம படபடானு கிளம்பி ஓடுதுனு முடிவு செய்யறாங்க.

தபால் ஆபிசு குறித்தும் அதன் சாக்கு பை குறித்தும் விவரித்து அந்த சிவப்பு பெட்டியின் ரகசியம் கொள்ளவும் ஆழங்கான முடியாது என நம்புகிறார்கள்.தந்தியில் வந்த இறப்பு செய்தியில் அம்மா இல்லாமல் நாமில்லை..அப்பத்தா இல்லாமலும் நாம் இல்லைனு பஞ்ச் வைக்கிறார்.

அம்பாசிடர் காரை தொட்டுப் பார்க்காத,பின்னாடியே ஓடாத 80' கிட்ஸ் யாரும் இருக்க முடியாது. ஆதிமங்கலத்தில் இருக்கும் ஒத்த கார் நிற்கும் இடமும் ஸ்டாண்ட் என்றே அழைக்கப்பட்டது.

குளிபட்டி சுப்பிரமணி எங்கிருந்தாலும் உடனடியாக கொறட்டு வாசற்படிக்கு வரவும் என அறிவிக்கும் மைக்செட் வேலுச்சாமி நஷ்டம் அடைந்த கதையும்,லாட்டரி ஏஜென்சீஸ் ஏ.கே.எஸ் கருப்புசாமி வீரவரலாறும் நகைச்சுவையாய் எழுதியிருப்பார்.

ஊருக்குள் ஸ்டவ் அறிமுகமானபோது பாத்திரங்கள் பளபளக்க துலக்குப் பிடியும் அறிமுகமாகிறது.

முதன்முதலில் பேஸ்ட்டில் பல் துலக்கும் மலேசியக்காரரை பார்த்து "ஏதோ பூச்சி கடிச்சிருச்சுபோல வாயில நொரத் தள்ளீருச்சு" என ஊர் மக்கள் பரிதாபப்படுகிறார்கள்.

மதுக்கடை அறிமுகமான ஆதிமங்கலத்தில் "நீ நிம்மதியா குடிப்பேயப்பா குடும்பம் என்றார் குழந்தைவேல்.அந்த குடும்பத்தை மறக்கத்தான் குடிக்கிறேன் என்பார் கண்ணுசாமி.இந்த இந்திக்காரன் ஏன் எல்லா எழுத்து மேலயும் கம்பிய கட்டிவிட்டு ஜாயின்ட் அடிச்சிருக்கான எமகாதனுக எனும் எள்ளல் தொனியும் வெளிப்படுகிறது.

உடல்நலமில்லாத ஊரிலிருந்து வந்த வீராசாமியிடம் அது ஒன்னுமில்ல க்ளைமேட் சேன்ஜ் என்பதை கிலோமீட்டர் சேன்ஜ் என வெகுளியாகவும்,சளீனு சொன்னா ஏன் ஸ்டெதஸ்கோப்பை மூக்கில் வைத்து பார்க்கலனு அறியாமல் மருத்துவரிடம் விவாதம் செய்கின்றனர். ஒரு முறை காய்ச்சலுக்கு மருந்தை குடிச்சேன் என்பதை அந்நாள்வரை விசத்தை குடிப்பதை தான் மருந்தை குடிக்கும் பொருளில் பயன்பட்டதை குறிப்பிட்டு நடக்கும் நிகழ்வை விளக்குகிறார்.

புதிதாய் வந்த ஸ்டூடியோவில் படம் எடுத்த ஈஸ்வரன் கண்ணில் வெளிச்ச புள்ளி விழ..எங்க பரம்பரையில் யாருக்குமே கண்ணுல பூ விழுந்ததில்லனு திட்டி தீர்க்கிறார். டிவி வந்த புதிதில் எல்லோரும் ஒரு வீட்டில் ஒலியும் ஒளியும் பார்க்க வீட்டுக்காரம்மா மட்டும் எப்ப ஒழியும் னு பார்க்கும் யதார்த்த உண்மையையும் பதிவிட்டிருக்கிறார்.பெருசுகள் வாழும்  வீட்டில் டிவியை அணைக்க தெரியாமல் ஊருக்கு போன மகன் வரும்வரை ஒன்றரை நாள் டிவி ஓடுயதையும் நகைச்சுவை மிளிர கூறுகிறார்.

தனியாய் செல்போன் பேசும் சதீசை அவனென்னமோ கிறுக்கெழும்பிப் போய் தனியாப் பேசிக்கிட்டு இருக்கிறானேயா என ஊர்ப்பெருசுகள் விவாதிக்கிறாங்க.

ஒருமுறை தான் தேடியழைந்த காதலியின் எண்ணை சேமித்து வைத்திருக்கிறான்.கைமறதியாய் செல்லை பாத்ரூமில் வைத்துவிட அண்ணன் குளியல் சோப்புக்கு பதில் அதை எடுத்து முகத்தில் தேய்க்க..மரணவிபத்து அடைகிறது செல்போன்.கூடவே செல்'வன் சதீஸின் காதலும்.

ஒரு காலகட்டத்து கிராமத்து மனிதர்களின் வியப்பையும், வெகுளித்தனத்தையும், நகைச்சுவையையும், வாழ்க்கை முறையையும் நம் கண்முன் கொண்டு வரும் சுவையான எழுத்து.”

90 களின் கிராமத்து வாழ்வினை அப்படியே படம் பிடித்துள்ளார்.

படித்துக்கொண்டு போகும்போதே நம் மனதில் விரிவடையும் காட்சிகளும் மனிதர்களும் நிஜமாய் அவர்களின் அருகினில் வாழ்ந்த அனுபவத்தை தருகின்றன.எளிய அனுபவங்கள் என்றாலும் அதனை கடக்கும்வரையோ பழகும்வரையோ இமாலய உயரம் தான் எல்லாருக்கும்.ஒரு குக்கர் அறிமுகமான போது குடும்பமே நின்று மூன்று விசிலை எண்ணியது, கேபிள் டிவி வந்தபோது அந்த கருப்பு ஒயருக்குள் தான் எல்லா சேனலும் ஓடுகிறது என்றும், டிவிஎஸ் 50 ஸ்டார்ட் செய்வதை வீதியே நின்று வேடிக்கை பார்த்திருக்கோம்.அதனை நினைத்து சிரிப்பதுதான் அந்த அறியாமைக்கு செய்யும் இறுதி அஞ்சலி.

நம் அறியாமைகளை அப்படியே திரும்பி பார்ப்பது போல் இருக்கிறது இப்புத்தகம். 

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்ட பிரபு

book-70

Book-70

வணக்கம் வள்ளுவ

- ஈரோடு தமிழன்பன்

'வள்ளுவம்' இதழாசிரியர்களின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க 'வள்ளுவத்துக்குக் கவிதை' வழங்கும் முயற்சியாக இத்தொடர் கவிதைகள் எழுதத் தொடங்கப்பட்டன

மரபுச் சிறப்புமிக்க திருக்குறளையும் திருவள்ளுவரையும் மையமாகக் கொண்டு, வள்ளுவரோடு உரையாடியும், விவாதித்தும், இன்றைய சமுதாயத்தைச் கூர்மையாக விமர்சிக்கும் நோக்கில் இக்கவிதைகள் படைக்கப்பட்டுள்ளன

இந்நூலில் மொத்தம் 22 புதுக்கவிதைகள் இடம்பெற்றுள்ளன. அவற்றுள் 'வணக்கம் வள்ளுவ!', 'எட்டாவது சீர்...', 'எது வள்ளுவம்?', 'வள்ளுவர் வழங்கும் விடுதலை', 'வள்ளுவர் வீணை வாசிக்கிறார்', 'விலைமாதர்கள் வள்ளுவரிடம் கேட்ட வினாக்கள்' போன்றவை குறிப்பிடத்தக்கவை ஆகும்

"கடவுளையே கோவில்களிலிருந்து விடுதலை செய்தவர்...

செம்பிலிருந்து கல்லிலிருந்தும் கடவுளை விடுதலை செய்தார் என வள்ளுவர் வழங்கும் விடுதலையில் குறிப்பிடுகிறார்.

" காலம் உன் கருத்துகளின் சந்திப்பில்

தனது கோடுகளை கரைத்து விட்டது" எனும் வரி காலத்தையும் சிந்தனையையும் இணைக்கிறது.

"தராசு முள்களை மழுங்கடித்த மனு தர்மத் தட்டுகளில் மனிதச் சதைகளை எடைபோடும் சந்தைக்குள் சந்தேகங்களின் எடை கனத்தது

வழிபாடுகளையும் வரிகளையும் வற்புறுத்திய தெய்வ பிம்பங்களிலிருந்து மன்னர்களை உரித்தெடுத்தாய்"

எனும் வரிகள் வள்ளுவரின் சிந்தனை பாமரனையும் மனுதர்மம், மன்னர்கள் குறித்து சிந்திக்க வைத்தது.

சிலி நாட்டு கவிஞர் பாப்லோ நெருடாவின் கவிதையாக்க நெறி ஆசிரியருக்கு ஒரு தூண்டுதலாக விளங்கியுள்ளது. சமுதாய விமர்சனம், மனிதநேயம், படிமங்கள் மற்றும் முரண்களைப் பயன்படுத்தி வள்ளுவத்திற்கு ஒரு புதிய பரிமாணத்தை இக்கவிதைகள் தருகின்றன

ஏழாவது சுரம் கதவை மூடியதால் ஏமாந்த எட்டாவது சுரம், 'இங்கு இடமில்லை' எனத் தள்ளப்பட்ட எட்டாவது வண்ணம், வாரத்தின் ஏழு நாட்களுக்குப் பின் தோன்றத் துடித்துத் தீக்குளித்த எட்டாவது கிழமை போல, 'எட்டாவது சீர்' என்பதும் வள்ளுவரால் வாசலிலிருந்து விரட்டப்பட்டதா என உருவகமாகக் கேட்கப்படுகிறது

வள்ளுவனுக்கு எண்ணங்களே முக்கியம்; ஆனால் மனிதர்களுக்கோ எண்ணிக்கையே முக்கியம்" என்ற முரணைச் சுட்டிக்காட்டி, பொருளுக்காக அறத்தையும் இன்பத்தையும் அடகு வைக்கும் மனிதர்களின் போலித்தனமான வாழ்க்கையை இக்கவிதை விமர்சிக்கிறது

"பசித்தவன் வயிற்றில் பற்றி எரியும் நெருப்பிடம் படைத்தவன் முகவரியைக் கொடுத்துப் 'பாதகம் இல்லை தாக்கு என்று அனுப்புகிற வள்ளுவம்'"

என எது வள்ளுவம் கவிதை படைத்தவனை கேள்விக்கு உள்ளாக்குகிறார்

"அறிவது அறிவென

நாங்கள் அறிந்தாலும்

அறிவது எப்படியென்று அறிவித்தவன் நீ" 

என வள்ளுவனுக்கு புகழ் மாலை சூட்டுகிறார் 

கருத்துகள் வளர்வதைவிட

கருத்துக்களைப் பற்றிய

கருத்துக்கள்

வேர்கள் இல்லாமலேயே வேகமா

வளர்ந்துவிடுகின்றன

என நவீன கருத்தியவர்களை எளிமையாக சில சொற்களில் உணர்த்திவிடுகிறார்.

திருக்குறளின் தத்துவங்களையும் மனிதநேயத்தையும் இசையோடு உருவகித்து, இன்றைய சமுதாய அவலங்களைச் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு மிகச்சிறந்த கவிதையாக வள்ளுவர் வீணை வாசிக்கிறார் கவிதை உள்ளது.

ஒரு மாலை நேரத்தில் வள்ளுவர் வீணை மீட்டும் போது, அந்த இசையின் வெள்ளம் உறங்கிக் கொண்டிருந்த நட்சத்திரங்களை எழுப்புகிறது; பூமியும், காற்றும், வானும் இன்பத்தில் திளைத்துச் சுழல்கின்றன.கடல் அலைகள் இசை அலைகளில் கரைந்து நிற்க, வானவில் வண்ணம் அள்ளுகிறது.

வீணையின் நரம்புகளில் இல்லறத்தின் இனிமை ஒலிக்கிறது. பல்லாயிரம் வீடுகளில் அமைதியும், கைக் குழந்தைகள் கிலுகிலுப்பை அசைக்கும்போதும், முதியவர்கள் வெற்றிலை இடிக்கும்போதும் பின்னணியில் வள்ளுவ இசை மயக்க வலைகளைப் பின்னுகிறது.

ரோமானிய மன்னன் நீரோ நகரம் எரியும்போது கவலையின்றி வீணை வாசித்தான் என்பார்கள்; ஆனால் வள்ளுவரோ மக்களின் துயரங்களையும் சமுதாயப் பிளவுகளையும் கண்டு நெஞ்சம் கொதித்து, அவற்றுக்கு மருந்தாக வீணை மீட்டித் தன் விரல்கள் கொப்பளித்துக் களைப்படைகிறார் 

நானும் உறங்க வேண்டும் வள்ளுவர் போல்..

வள்ளுவர் தூக்கத்திற்குள்

ஒரு கனவு போல் நுழைந்துவிட

நானும் உறங்க வேண்டும்

என தன் கற்பனையில் கூட கவித்துவ ஆசையைக் கூறுகிறார்.

வசப்படுவாயா வள்ளுவ கவிதையில்

ஆயிரம் சாவிகளால் திறக்கப்படும் அதிசயப்பூட்டு, உனது நூல்! திறப்புகளால் நிரப்பி வைத்திருக்கும் உன் பூட்டை உடைக்காத குறை..... ஆள் ஆளுக்கும் அள்ளி வருகிறார்கள் அர்த்தங்களை!

என ஒவ்வொருவருக்கும் அர்த்தங்களை அள்ளித்தெளிக்கும் அமுத சுரபி போல் உள்ள வள்ளுவ கருத்துக்களை கூறுகிறார்.

மனதில் 

கருத்தரிப்பார் வள்ளுவர்

ஏட்டில் 

ஈன்றெடுக்கும் எழுத்தாணி

இரு தாய்க்கும் பிறந்த 

ஒரு சேய் குறள் பனுவல் 

என அழகியலில் உவமையாக கூறுகிறார்.

ஈகை குணம் பற்றித கவிதையில்

மனிதனின் இதயத்தில் ஈரம் இருந்தால், அவனது விரல்களே கிளைகளாகவும், நகங்களே கனிகளாகவும் மாறும்; அவனது உள்ளங்கை ரேகைக் கொடியிலும் ஆயிரம் வாசப்பூக்கள் பூக்கும்.

உண்மையான ஈகையாளன் வெறும் தானம் மட்டும் கொடுப்பதில்லை; தன்னையே கொடுக்கிறான். அவன் "வான மழையின் வயிற்றில் பிறந்தவன்", "கடலின் மூத்த சகோதரன்" என்று உருவகிக்கப்படுகிறான்.வங்கிக் கணக்கை மட்டும் வளர்ப்பவன் வாழ்க்கைக் கணக்கில் விடைதெரியாமலே விடைபெறுகிறான்" என்று பொருளாசை பிடித்தவர்களை விமர்சிக்கிறார்.

உனது

வாய்மைப் பேரரசில்

வார்த்தைகள்

மானுடத்தைக் கொண்டாடுகின்றன....

எண்ணங்களைக்

கொண்டாடுகின்றன...

தங்களையும்

கொண்டாடிக் கொள்கின்றன.....

அர்த்தங்களை மாற்றிவைத்து வார்த்தையை, வாழ்க்கையை அழுக்காக்கி விடுகிறான் மனிதன் திசை மாற்றி வைப்பானோ மனிதன் என்று தினம் தினம் விடியல்கூடத் தடுமாறி விடுகிறது.

வள்ளுவரை போற்றி புகழ்வதோடு அவரின் கருத்துகளை நவீன் மனிதர்களின் சிந்தனைகளோடு ஒப்பிட்டு வள்குவரை உயர்த்தி பிடிப்பதுடன்.. சாமானியர்கள் சிந்தனை வளம் பெறவும் வள்ளுவத்தை நமக்கு எளிய மொழிகளில் போதிக்கிறார். ஒவ்வொரு அத்தியாத்திலும் துவங்கம் முன் ஒரு கவிதை சொல்வது அந்த அத்தியாத்தின் சுவைக்கு ஒரு பதம்

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

70

எந்நாடுடைய இயற்கையே போற்றி

-கோ.நம்மாழ்வார்

'பசுமை விகடன்' இதழில் தொடராக வெளிவந்த கட்டுரைகளின் தொகுப்பாக இந்நூல் உருவாக்கம் பெற்றுள்ளது

செயற்கை உரங்களின் தீமைகளும் இயற்கை விவசாயத்தின் தீர்வும் பெருகிவரும் மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ப உணவு உற்பத்தியைப் பெருக்கப் பயன்படுத்தப்படும் யூரியா போன்ற செயற்கை இரசாயன உரங்கள், நச்சுப் பூச்சிக்கொல்லிகள் மற்றும் தவறான தொழில்நுட்பங்களால் நிலம், நீர், காற்று மாசுபடுவதோடு உயிரினப் பன்மயமும் அழிகிறது. மனித சமூகத்திற்குப் பல்வேறு நோய்களை உண்டாக்கும் இச்சிக்கல்களுக்கு, மண் வளத்தைப் பெருக்கிச் சூழலைப் பாதுகாக்கும் .இயற்கை விவசாய முறையே' சரியான தீர்வாகும் என்பதை நூல் விளக்குகிறது.

அறிவியல் பூர்வமான ஆதாரங்கள்: "இயற்கை விவசாயம் சாத்தியமா, அதற்கு அறிவியல் ஆதாரங்கள் உள்ளனவா?" என எழுப்பப்படும் கேள்விகளுக்கு விடையளிக்கும் வகையில், இயற்கை வேளாண்மைக்கான அறிவியல் விளக்கங்களையும் நமது முன்னோர்களின் பாரம்பரிய அனுபவ ஆதாரங்களையும் ஆசிரியர் தெளிவாக முன்வைக்கிறார்

பண்டைய வரலாறும் பண்பாட்டுச் சான்றுகளும்..தமிழகத்தில் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக நடைமுறையில் இருந்த இயற்கை வேளாண்மை, சோழர் காலம் மற்றும் பண்டைய கல்வெட்டுகள் கூறும் ஏக்கர் மகசூல் விவரங்கள், திருக்குறள் மற்றும் சங்க இலக்கியக் குறிப்புகள் வாயிலாகத் தமிழர்களின் உழவியல் மேன்மையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்

மண் வளமும் இயற்கைச் சூழலும்: மண்ணில் வாழும் கோடிக்கணக்கான நுண்ணுயிரிகள் (பாக்டீரியா, காளான்கள்), நாட்டு மாடுகள் மற்றும் கால்நடைகளின் பங்கு, பயிர் சுழற்சி முறைகள், தோழிச் செடிகள் (Companion plants) மற்றும் இயற்கைப் பூச்சி/நோய் மேலாண்மை ஆகியவை பற்றி விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது

உலகளாவிய இயற்கை வேளாண் சிந்தனைகளாக ஜப்பானிய இயற்கை வேளாண் அறிஞர் மசானபு ஃபுகோகாவின் 'ஒற்றை வைக்கோல் புரட்சி' போன்ற சர்வதேச அனுபவங்களையும், அமெரிக்கா மற்றும் பிற நாடுகளின் இயற்கை வேளாண் சோதனைகளையும் இதில் ஒப்பிட்டுக் காட்டுகிறார்

அறிவியல் என்ற பெயரில் நடக்கும் வணிகச் சுரண்டல்களைப் புரிந்து கொண்டு, எந்நாட்டவராக இருந்தாலும் இயற்கையைப் போற்றிப் பாதுகாப்பது அனைவரின் கடமையாகும். இயற்கையிடம் மனதையும் அறிவையும் சரணடையச் செய்யும்போது உண்மையான இயற்கை வளத்தையும் ஆரோக்கியத்தையும் பெற முடியும் என்பதே இந்நூலின் சாராம்சமாகும்

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

book-69

தமிழ்ச் சிறுகதையின் தடங்கள்

-ச தமிழ்ச்செல்வன்

2014 ஆம் ஆண்டு அல்லது 2015 ஆம் ஆண்டு கோவையில் மாநில அளவிலான இலக்கிய பாசறை கூட்டத்தை தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கம் ஏற்பாடு செய்திருந்தது. அன்று முதல் நாள் நிகழ்வில் இரவு தமிழ்ச்செல்வன் அவர்கள் தமிழ் சிறுகதையின் வரலாறு குறித்து ஏறத்தாழ ஒரு இரண்டு மணி நேரம் பவர் பாயிண்ட் பிரசெண்டேஷன் முதன் முதலாக ஒரு இலக்கிய சபையில் கண்டது அப்போதுதான். இரண்டு மணி நேரம் சிறுகதையின் ஆழ அகலங்களை மிக விரைவாகவும், அதன் பின்னணி வரலாற்று குறித்தும், தமிழ் சிறுகதை ஆசிரியர்கள் குறித்தும் அவர்களின் முத்தான கதைகள் குறித்தும் அதில் விரிவாக எடுத்து வைத்திருந்தார். ஒரு சிறுகதை எவ்வாறு ஆரம்பிக்கப்பட வேண்டும்.. ஒரு எடுப்பு தொடுப்பு முடிப்பு என்ற மூன்று விதங்களில் ஒரு சிறுகதை எதையெல்லாம் தொட்டுச் சென்று இருக்க வேண்டும் என்பது பற்றி சொல்லியிருந்தார்.

அதன் பிறகு ஆனந்த விகடன் இணைய இதழில் சிறுகதைகள் குறித்து அவ்வப்போது எழுதி வந்திருந்தார்‌ அதன் தொடர்ச்சியாக நீட்சியாக இந்த புத்தகம் ஒரு ஆய்வு நூல் போல் தமிழ் சிறுகதையாளர்கள் பற்றிய விரிவான கண்ணோட்டத்தை இதில் சொல்லி உள்ளது. முதலாவதாக வ.வேசு ஐயர் முதல் திராவிட இயக்க எழுத்தாளர்கள் வரை 60களின் இறுதிவரை முதல் பகுதியாகவும் இரண்டாம் பகுதியில் எழுபதுகளின் எழுச்சியாக வண்ண நிலவனில் ஆரம்பித்து கந்தர்வன் வரை மொத்தம் 52 எழுத்தாளர்கள் குறித்து கதைகளையும் அவர்கள் கதை சொல்லும் விதம் குறித்தும் இதில் சொல்லி இருக்கிறார்.

பெரும் இதழ்களுக்கு இணையாக சிற்றிதழ்களும் சிறுகதைகளை விதைதூவி மலரச் செய்தனர். ரகுநாதனின் சாந்தி இதழும் விஜயபாஸ்கரனின் சரஸ்வதி பின்னர் தாமரையும் செம்மலரும் மண ஓசையும் வர வேண்டி இருந்தது.புறச்சூழலில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களை தமிழ் சிறுகதைகளின்

அகச்சூழலை மாற்றி அமைத்தன. சொல் புதிது என்கிற இதழில் வரும் தலையங்கத்தில் இப்படி அமைந்திருந்தது " ஒரு சமூகத்தின் சிந்தனை போக்குகளை தீர்மானிப்பது அதன் அறிவார்ந்த மையம். தமிழ் சமூகத்தின் அறிவார்ந்த மையம் இன்று வரை மார்க்சிய அணுகுமுறைகளினாலும் நவீன பார்வையினாலும் தீர்மானிக்கப்படும் ஒன்றாகவே இருந்து வந்துள்ளது என்பதை பற்றி தன்னுடைய முன்னுரையில் இதனை தெரிவித்து இருப்பார்.

1912இல் வ.வே.சு ஐயர் வெளியிட்ட சிறுகதை தொகுதியில் வந்த குளத்தங்கரை அரசமரம் கதை முதல் கதையாக பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால் இதில் வேறுபட்ட கருத்தாக பாரதியாரின் கதையும் சொல்லப்படுகிறது. சிறுகதைக்கு முன்பாகவே நாவல் வாசிப்பு ஒரு மௌனவாசிப்பாளர்களை உருவாக்கி வைத்திருந்தது. இவர்களில் பெரும்பாலானோர் உயர் ஜாதிகளை சேர்ந்த நடுத்தர வர்க்கத்தினர் என்பதால் கதைகளும் அவர்களை பற்றியதாகவே அன்று வந்தன. தான் சார்ந்த பிராமண குடும்பத்தில் இருந்த சிந்தனைகளை பகடி செய்தவர் மாதவையா. சாஸ்தா பிரீதி என்ற கதையில் அதைச் சொல்லி இருப்பார். தமிழ் சிறுகதை வரலாற்றின் மூவர் வ.வே.சு, மாதவய்யா, பாரதி ஆகிய மூவருமே 1926 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பே மறைந்து விட்டனர். இவர்களின் காலத்தை சிறுகதை வரலாற்றில் முதல் கட்டம் எனக் குறிப்பிடலாம்.

புதுமைப்பித்தன் சிறுகதைகளில் உச்சமான கதையாக சொல்லப்படுவது செல்லம்மாள் ஆகும். ஒரு நாள் கழிந்தது நாசகார கும்பல் என்று மணிக்கொடி காலத்தில் துவங்கி பல்வேறு இதழ்கள் வந்த கதைகளை சிலாகித்து சொல்லுவார். அதன் பிறகு மௌனி கதைகளில் குறைவாகவே எழுதி இருப்பார். குடும்பத்தேர் என்கிற கதை தன் தாயை சமீபத்தில் இழந்திருந்த கிருஷ்ணய்யர் அவர்களை பற்றிய நினைவுகளில் ஆழ்ந்து போய் அவற்றை விவரிப்பது போல் அமைந்தது.

வாழ்க்கை என்னும் பெரும் நதி ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது அதிலிருந்து ஒவ்வொரு எழுத்தாளனும் ஒரு குடத்தை கொண்டு போய் நீர்முண்டு வந்து நமக்கு தருகிறான் என்று அன்னதா சங்கர்ராய் குறிப்பிடுவார். அந்த குடத்தின் அளவையும் தன்மையும் பொறுத்து நமக்கு கிடைக்கும் கதையின் தன்மை அமையும். இப்படிப்பட்ட புகழாரம் சூட்டியிருப்பவர் கு.பா ராஜகோபாலன் அரசு பணியில் இருந்து வருவாய் கண்காணிப்பாளராக பதவி ஏற்பட்ட காலத்தில் இவருடைய கதைகள் மிகவும் பிரபலமாக இருந்தது. இவரின் சிறிது வெளிச்சம் கதை கனகாம்பரம் விடியுமா போன்ற கதைகள் முக்கிய கதைகளாக தமிழ் சூழலில் இருக்கின்றன.

300-க்கும் மேற்பட்ட கதைகள் எழுதியிருந்தாலும் இலக்கிய உலகில் மறக்க பட்ட மனிதராகவே காட்டப்பட்டு இருப்பார் பி எஸ் ராமையா என்று அவரின் வரலாற்றை இதில் சொல்லி இருக்கிறார். பேரறிஞர் என்கிற அடைமொழியுடன் குறிப்பிடப்படும் அறிஞர் அண்ணா திராவிட நாடு இதழிலும் குடியரசு இதழிலும் சிறுகதைகளை எழுதியுள்ளார் 1934 ஆம் ஆண்டு ஆனந்த விகடனில் கொக்கரக்கோ என்ற சிறுகதை வெளியாகியது. வார்த்தையை சிக்கனம் என்பதை விட வாசகருக்கு தன் கருத்து போய் சேர வேண்டும் என்ற அக்கறையே அவருடைய சிறுகதைகளின் அடிநாதமாக இருக்கும். உண்மையான காந்தியவாதியான சி.சு செல்லப்பா இலக்கிய துறையில் தான் சரியான நம்பிக்கை ஒன்றிற்காக எல்லாவற்றையும் செய்தவர் .அவருடைய "மூடி இருந்தது" சிறுகதை சிறை வாழ்க்கையின் கடைசி நாளை நினைவில் பேசுவது போல் இருந்ததாக ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார்

கல்கிக்கான பெயர் காரணம் கேட்டபோது தான் வெளியிட்ட ஒரு கட்டுரையில் பழமையான சம்பிரதாயங்களையும் அர்த்தமற்ற பழக்கவழக்கங்களையும் விட்டொழித்து புதுமை யுகத்தை மலர செய்ய வேண்டும் என்ற நோக்கில் தான் புதுயுகத்தை சிருஷ்டிக்க போகும் பெருவீரனாக என்னை நினைத்துக் கொண்டு கல்கி என்ற புனைப் பெயரை தேர்ந்தெடுத்ததாகச் சொன்னார். அதே போல் அவரின் சிறுகதையில் கணவன் இறந்தால் மொட்டை போட்டுக் கொண்டு பிராமண வழக்கத்திற்கு எதிராக வாசக மனதில் அழுத்தமான உணர்வை தூண்டுவிடும் கதையாக கேதாரி எனும் கதை இருந்ததாக சொல்கிறார். இதனைத் தொடர்ந்து ராஜாஜி அனித்தமா கிருஷ்ணன் நம்பி லா.ச ராமாமிர்தம் விந்தன் மா அரங்கநாதன் ஜி நாகராஜன் போன்றோரின் படைப்புகளையும் பெண் படைப்பாளிகள் கதைகளை தேர்வு செய்து வை மு உட்பட பல்வேறு பெண் எழுத்தாளர்களை சொல்லி கௌரவப்படுத்தி உள்ளார்

70களில் இலக்கிய பாய்ச்சல் போல் சிறுகதைகளில் ஒரு புதிய பாய்ச்சலாக நல்ல பல எழுத்தாளர்கள் அப்போது தோன்றி எழுதி வந்தனர். அவர்களுக்கு பல்வேறு இலக்கிய இதழ்கள் இடமும் அளித்தனர்.அந்த வகையில் வண்ண நிலவன் ஜெயப்பிரகாசம் பூமணி போன்றோரின் கதைகள் அப்போது பெரிதும் பேசப்பட்டன. அப்போது எழுத்தாளர்களில் மண்வளம் சார்ந்து எழுத கூடியவர்களாக பலர் இருந்தனர் .குறிப்பாக கரிசல் எழுத்தாளர் என அடையாளப்படுத்தியதை கி ராஜநாராயணன் அவர்களும் பூமணி உதயசங்கர் போன்றோரும் சொல்லப்படுகின்றன .ஆனால் பூமணியை தலித் இலக்கியவாதி என்று அவரே தன்னை சொல்லிக் கொள்வார். இன் குலாப் சிறுகதை எழுதி இருக்கிறாரா என்ற வியப்புதான் பாலையில் ஒரு சுனையை பார்த்து மனதில் விழுந்ததாக 1992 இல் வந்த சிறுகதை தொகுப்பை பற்றி நமக்கு பகிர்கிறார்

70களில் துவங்கி 2017 வரை 212 சிறுகதைகளை எழுதியவர் தான் பிரபஞ்சன் பிரச்சார வாசனை சற்றும் இல்லாத எண்ணற்ற முற்போக்கான சிறுகதைகளை படைத்தளித்த படைப்பாளி அவர். சிறுகதைகளில் பீடிகையோ உணர்வு ரீதியான சண்டையோ இல்லாமல் "உன்னை பார்க்க வரும் போது வழியிலே ஒரு சண்டை ...என்பதாக மிகத் தற்செயலாக இந்த வாழ்க்கையின் போக்கில் நடக்கும் நிகழ்வுகளை திருப்பங்களை எவ்வித குரல் உயர்த்தலும் உணர்ச்சி மேலிடலும் இல்லாமல் சொல்லக்கூடியவர் தான் சா. கந்தசாமி.

மராட்டியத்தில் தோழர் பி சாய்நாத்தின் கட்டுரைகளை மட்டுமே பேசிக் கொண்டிருக்கும் மராட்டிய மாநில விவசாயிகளின் தற்கொலைகளை முன்வைத்து "யாம் உண்பேம்" என்ற ஒரு கதையை தமிழில் முதலில் எழுதிய எழுத்தாளர் தான் நாஞ்சில்நாடன். மராட்டிய மாநிலத்தில் பணிபுரிந்த காலத்தில் வாழ்ந்த வாழ்க்கையின் அர்த்தமாகவும் பெருங்கொடையாகவும் கதை இருப்பதாக தமிழ்ச்செல்வன் சொல்கிறார்

கந்தவர்வனின் பெயர் காரணத்தை அவர் சொல்லும் போது தமிழ் எழுத்தாளர் சங்க விமர்சனக் கட்டுரையை கண்ணதாசன் இதழுக்கு அனுப்பிய போது புனைப்பெயர் வைத்துக் கொள்ளும்படி சொன்னார்கள். திருலோ சீதாராமின் கந்தர்வகானம்

படித்துக் கொண்டிருந்தேன். அதில் உள்ள பெயரான கந்தர்வன் எனும் பெயரையே வைக்கலாம் என முடிவு செய்தேன். கந்தர்வன் கதையை பற்றி படிக்கும் போது அவரின் முதல் கதையான சனிப்பிணம் கதை மிகவும் படிப்பதற்கு சுவையானதாக இருக்கும். மேலும் ஜீவன், துண்டு, பாண்டியன் எக்ஸ்பிரஸ் மைதானத்து மரங்கள் போன்ற கதைகளில் இளமையும் எழிலும் கொண்ட நல்லதொரு சிறுகதையை வாசித்த அனுபவம் நிச்சயம் வாய்க்கும். அவருக்கு கி ராஜநாராயணன் எழுதிய கடித வரிகளை படிக்கும் போது கந்தர்வனின் மீது இன்னும் மதிப்பு கூடுகிறது.

*சிறுகதை என்பது தற்காலத்தில் எழுந்த மாநாட்டு சரக்கு .சிறுகதை என்றால் சிறிய கதை கொஞ்ச பக்கங்களில் முடிந்து விடுவது என்பதல்ல ஒரு சிறு சம்பவம் ஒரு மனநிலை என ஒரு பொருள் பற்றி எழுதுவது சிறுகதை என்பது வாழ்க்கை என் சாளரங்கள் என்றார் புதுமைப்பித்தன்

*உட்கார்ந்தா படிச்சு முடிச்சுட்டு தான் எழுந்திருக்க வேண்டும் முதல் வரியிலேயே கதை ஆரம்பம் ஆகிவிடும் ஒரு பொருள் பற்றியதாகவோ ஒரு மனநிலை பற்றியதாகவோ உரிமை கொண்டதாக அமைய வேண்டும் என்கிறார் அமெரிக்க எழுத்தாளர் 

*சொல்லை கொண்டு சொல்லற்ற நிலையை காட்ட முயல்வது தான் இலக்கியம் .அந்த இடத்தில் இலக்கிய உலகின் சிகரமும் ஆன்மீக உலகின் சிகரமும் இணைகின்றன

*சிறுகதை என்று எழுதப்படுகின்ற வாழ்க்கை புரிவது மாதிரி நிஜத்தில் இருக்கும். வாழ்க்கையே புரிபடாமல் இருக்கிறது என்பது இலக்கியச் சரித்திரமாக இருக்கிறது.

சிறுகதை எழுதுபவர்களில் முக்கியமாக தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய அல்லது சிறுகதையின் நுட்பத்தை அறிந்து கொள்ள விரும்புவர்கள் இந்த புத்தகத்தை நிச்சயம் வாசிக்க வேண்டும் .ஏனெனில் 54 எழுத்தாளர்களின் எழுத்துக்கள் பற்றியும் அவர்களின் வாழ்வியல் முறைகள் பற்றியும், கதை சொல்லும் விதம் பற்றியும், ஒரு ஆய்வு கட்டுரை போல இந்த நூல் இருக்கிறது. இதில் அவர்கள் பயன்படுத்திய மொழி வளமும் அவர்களின் பின்னால் இருந்த இலக்கிய வாசிப்பும் அவர்களை பற்றிய தெளிவான விளக்கமும் இந்த புத்தகத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. சிறுகதை குறித்து வாசிக்க வேண்டியவர்கள் வாசிக்க வேண்டிய முக்கியமான புத்தகம் இது 

தொடர்ந்து வாசிப்போம் 

தோழமையுடன் மணிகண்ட பிரபு

வார்த்தைகள் நமக்கு தேவைப்படுவதில்லை.. ஆனால் வார்த்தைகளுக்கு நாம் தேவைப்படுகிறோம்-ஹாருகி முரகாமி

68-ஒற்றை வைக்கோல் புரட்சி

ஒற்றை வைக்கோல் புரட்சி இயற்கை வேளாண்மை (The One-Straw Revolution) -மசானபு ஃபுகுவோகா

ஜப்பானிய இயற்கை விவசாயியும் தத்துவவாதியுமான

 ஃபுகுவோகா  அவர்கள் இளமையில் தாவர நோய்கள் குறித்த நுண்ணுயிரியல் நிபுணராகவும் வேளாண்மை ஆராய்ச்சி விஞ்ஞானியாகவும் பணியாற்றினார். பின்னர் இயற்கை குறித்த ஆழமான தெளிவுக்குப் பிறகு, தன் பணியைத் துறந்து கிராமத்திற்குத் திரும்பி, சுமார் 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தனது பண்ணையில் இயற்கை விவசாய முறைகளை நடைமுறைப்படுத்தி ஆராய்ந்தார்.

நவீன விவசாயத்தில் செய்யப்படும் தேவையற்ற கடின உழைப்புகளையும் இரசாயனப் பயன்பாடுகளையும் தவிர்த்து, இயற்கையின் போக்கிலேயே விவசாயம் செய்யும் எளிய தத்துவத்தை இவர் ஒன்றுமே செய்யத் தேவையில்லாத வேளாண்மை"என்று முன்வைக்கிறார்

இயற்கை வேளாண்மையின் நான்கு அடிப்படைகளாக பிரிக்கிறார்.

*உழவு செய்யாமலிருப்பது: நிலத்தை உழுவதோ திருப்புவதோ தேவையில்லை; தாவர வேர்களும் நுண்ணுயிரிகளுமே மண்ணை இயல்பாகப் பதப்படுத்தும்

*செயற்கை உரங்களை தவிர்த்தல்

வேதியியல் உரங்களோ தனியாகத் தயாரிக்கப்படும் தழையுரங்களோ தேவையில்லை

*களைக்கொல்லிகள் தவிர்வு: களைகளை முற்றிலும் அழிக்காமல், வைக்கோல் பரப்புதல் மற்றும் மூடு பயிர்கள் மூலம் அவற்றைக் கட்டுப்படுத்துதல்

*பூச்சிக்கொல்லிகள்  வேதியியல் பூச்சிக்கொல்லிகள் இன்றி, இயற்கைச் சமநிலையின் மூலம் பூச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துதல்

எளிய தொழில்நுட்பங்கள்: விதைகளைக் களிமண் உருண்டைகளாக்கி (seed balls) விதைத்தல், அறுவடைக்குப் பின் வைக்கோலை வயலிலேயே மூடாக்காகப் பரப்புதல் போன்ற முறைகள் மூலம் நவீன இரசாயன விவசாயத்திற்கு நிகரான மகசூலைப் பெற முடியும் என்பதை இவர் நிரூபித்தார்

*வயலில் நேரடியாக விதைகளைத் தூவும்போது எலிகள், பறவைகள், சுவர்க்கோழிகள் மற்றும் நத்தைகள் விதைகளைத் தின்றுவிடுகின்றன. மேலும், மழை பெய்து வயல் சகதியாக இருக்கும்போது நிலத்தில் இறங்கி வேலை செய்ய இயலாது. காரட் போன்ற சில காய்கறி விதைகள் எளிதில் முளைப்பதில்லை. இத்தகைய பிரச்சனைகளில் இருந்து விதைகளைப் பாதுகாத்து, அவை சரியாக முளைப்பதைத் உறுதிசெய்ய ஃபுகுவோகா களிமண் உருண்டை முறையைப் பயன்படுத்தினார்

*நெல் விதைகள் மட்டுமின்றி, பார்லி, கோதுமை, சோயாபீன்ஸ் மற்றும் காரட் போன்ற பல்வேறு தானியங்கள் மற்றும் காய்கறி விதைகளுக்கும் இக்களிமண் உருண்டை முறை பயன்படுத்தப்படுகிறது

*மசானபு ஃபுகுவோகா அவர்களின் இயற்கை வேளாண்மையில் வைக்கோல்  (Straw Mulching) என்பது நிலத்தின் வளத்தைப் பாதுகாக்கவும் உழைப்பைக் குறைக்கவும் பயன்படும் மிக முக்கியமான அடிப்படையாகும்

வைக்கோலை எந்திரங்களைக் கொண்டு துண்டாக்காமல், முழு வைக்கோலாகவே வயலில் பரப்ப வேண்டும். நிலத்திலிருந்து அறுவடை செய்யப்படும் தானியம் தவிர்த்து, எஞ்சிய வைக்கோல் அனைத்தையும் மீண்டும் நிலத்திற்கே திருப்பி அனுப்பிவிட வேண்டும். வைக்கோல் மூடாக்கு மண்ணின் ஈரப்பதத்தை நீண்ட நேரம் தக்கவைத்துக் கொள்வதால், அடிக்கடி நீர்ப்பாசனம் செய்ய வேண்டிய தேவையை நீக்குகிறது

ரசித்தவை

*இயற்கையை ஆக்கிரமித்து மனிதன் அதை 'மேம்படுத்துவது'  நோக்கமல்ல; மாறாக இயற்கையோடு முழுமையாக ஒத்துழைப்பதே அவரது கொள்கையாகும். 

*மனிதன் பகுப்பாய்வு அறிவியலின் மூலம் இயற்கையைத் துண்டு துண்டாகப் புரிந்து கொள்ள முயல்வது ஒரு குறுகிய பார்வை என்றும், அறிவியல் புரிந்து வைத்துள்ள இயற்கை என்பது ஆத்மாவற்ற, நாசம் செய்யப்பட்ட ஒரு எலும்புக் கூடு போன்றது என்றும் அவர் சாடுகிறார்.

*வேளாண்மை என்பது வெறும் பயிர்களையும் உணவையும் உற்பத்தி செய்வது மட்டும் அல்ல; "மனித இனத்தை வளர்த்து முழுமையடையச் செய்வதே அதன் இறுதி லட்சியமாகும்"

வேளாண்மை என்பது வெறும் பயிர்களை வளர்ப்பது மட்டுமல்ல; மனித இனத்தை வளர்த்து முழுமையடையச் செய்வதே அதன் இறுதி லட்சியம் என்று ஃபுகுவோகா வலியுறுத்துகிறார். இயற்கைக்கும் மனிதனுக்கும் இடையிலான பிணைப்பு, ஆரோக்கியமான உணவு முறை மற்றும் மனித மனநிலை குறித்த ஆழமான பார்வைகளை இந்நூல் வழங்குகிறது

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

book-67

கி.மு வில் சோமு

-சிம்புதேவன்

இயக்குநர் மற்றும் சித்திரக்கதை ஓவியரான சிம்புதேவன் (சிம்பு) படைத்த ‘கி.மு.வில் சோமு’ என்பது அறிவியல் கற்பனையும் நகைச்சுவையும் இணைந்த ஒரு சுவாரசியமான சித்திரக் கதையாகும். இக்கதை ஒரு கால இயந்திரத்தைக் (Time Machine) கண்டுபிடித்து, அதன் மூலம் கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் பயணம் செய்யும் கதாநாயகனின் சாகசங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு தொடங்குகிறது.

கதையின் தொடக்கத்தில், கதாநாயகன் சோமுவின் தாத்தா தனது விவசாய நிலத்தில் கிணறு தோண்டும்போது கிடைத்த ஒரு விசித்திரமான பழங்காலப் பலகையைக் கண்டெடுக்கிறார். அப்பலகையில் உள்ள குறியீடுகளின் அர்த்தத்தை அறிய அவர் 12 ஆண்டுகள் தீவிர ஆராய்ச்சி மேற்கொள்கிறார். ஆனால், ஒரு நாள் இரவில் அவரது ஆய்வகத்தில் ஏற்பட்ட எதிர்பாராத வெடிவிபத்தில் அவர் உயிரிழக்கிறார். இறப்பதற்கு முன் அவர் விட்டுச் சென்ற குறிப்புகளையும் சூத்திரத் தாளையும் சோமு பத்திரமாக எடுத்து வைத்துக்கொள்கிறான். பின்னர் சோமு படிப்பிற்காக மெட்ராஸுக்கு அனுப்பி வைக்கப்படுகிறான்

பதினெட்டு ஆண்டுகள் கடக்கின்றன. சோமு வளர்ந்து ஒரு திறமையான அறிவியலாளராக மாறுகிறான். அவனுடைய பால்ய நண்பனான வெங்கி ஒரு பட்டறையில் மெக்கானிக்காகப் பணியாற்றுகிறான். சோமு தன் தாத்தா விட்டுச்சென்ற பாதியில் நின்ற அதிசயக் குறிப்புகளைக் கொண்டு, தன் ஆராய்ச்சியை வெற்றிகரமாக நிறைவு செய்து யுரேகா’ என்று மகிழ்ச்சியடைகிறான்

காக்ஸ்

ஆறு மாதங்களாகச் சிறப்பு மருந்து கொடுத்து வளர்க்கப்பட்ட காகங்களின் உடலிலிருந்து கிடைக்கும் பறக்கும் சக்தியும், தலையில் அணியும் ‘காக்ஸ் தொப்பி’யின் செயல்பாடும் சேர்ந்து இந்த இயந்திரத்தை இயக்குகின்றன

இதன் மூலம் கி.மு., கி.பி. என எந்தவொரு வரலாற்று காலத்திற்கும், எதிர்காலத்திற்கும் எளிதாகப் பறந்து செல்ல முடியும்

சோமு இந்த இரகசியக் கண்டுபிடிப்பைத் தன் நண்பன் வெங்கியிடம் விவரிக்கும்போது, சோமுவின் மாமா மகளான சிறுமி ருக்கு அதை மறைந்திருந்து கேட்டுவிடுகிறாள். அவளும் பயணத்தில் கலந்துகொள்ள வற்புறுத்தவே, சோமு, வெங்கி, ருக்கு ஆகிய மூவரும் ‘காக்ஸ்’ இயந்திரத்தில் ஏறி முதன்முதலாக கி.பி. 1450-ஆம் ஆண்டை நோக்கித் தங்கள் காலப் பயணத்தைத் தொடங்குகிறார்கள்

தாத்தாவின் கனவை நனவாக்கி, காகங்களின் ஆற்றலால் இயங்கும் ‘காக்ஸ்’ கால இயந்திரத்தின் மூலம் சோமுவும் அவனது நண்பர்களும் மேற்கொள்ளும் இந்த பயணத்தின் அறிமுகமே, கதையின் சுவாரசியமான அடுத்தடுத்த சாகசங்களுக்கு வித்திடுகிறது..இறுதியில் அவர்கள் செய்த சாகசம் என்ன? கால இயந்திரம் இருந்தால் என்னென்ன நடக்கும்? என்பதை திரில்லுடன் நகைச்சுவையுடன் சொல்லப்பட்டுள்ளது. 

கதைகளின் ஜீவனே டைமிங் காமெடிதான்

*சோமுவின் ஆய்வகத்திற்குள் நுழையும் வில்லன் பிச்சு, தான் "பி.எஸ்.ஸி. இயற்பியல் படிச்சு 14 பேப்பர் அரியர்ஸ் வச்சிருக்கேன்" என்று பெருமையாகக் கூறிக்கொண்டே கால இயந்திரத்தின் நுட்பங்களைப் புரிந்து கொள்ள முயற்சிப்பான்

*ரோமாபுரியில் பிடிபடும் வில்லன் கபாலியை ஜூலியஸ் சீசர் மைதானத்தில் கொடூரக் காளையுடன் மோத விடுவார். ஆனால், தான் "அலங்காநல்லூர்காரன்" என்ற கெத்துடன் கபாலி ஜல்லிக்கட்டு பாணியில் அந்த மாட்டை அடக்கி அரசரையே வியப்பில் ஆழ்த்துவான்

தலைப்புகளே அனைத்துமே நகைச்சுவை பாணியில் இருக்கும். ஜூராசிக்கில் சுப்புணி,பிச்சுப் பயலின் பித்தலாட்டம்,காட்டிலே லூட்டி,

வலையில் சிக்கிய வெங்கி, கணவாய் பகுதியில் கபாலி,கேமரூன் கிளைமேக்ஸ்,கில்லாடி கிளியோபாட்ரா என படிக்க சுவாரஸ்யத்தைத் தூண்டும்.

*பணம் மற்றும் புகழ் மீதான பேராசை கண்ணை மறைத்ததால், தவறான வழியில் சென்று கால இயந்திரத்தைக் கைப்பற்ற முயன்றதாக சோமுவின் மாமா ஒப்புக்கொண்டு மனமாற்றம் அடைகிறார். பேராசையும் சுயநலமும் மனிதனைத் தவறான பாதைக்குக் கொண்டு செல்லும் என்பது இதன் மூலம் உணர்த்தப்படுகிறது

எதிர்காலச் சென்னையில் (கி.பி. 2090) தப்பிக்கும் முயற்சியில் பறக்கும் கம்பளம் தீப்பற்றி எரிகிறது. அப்போது ருக்குவை நோக்கிப் பாயும் துப்பாக்கிக் குண்டுக்கு இடையே, குட்டி டினோசரான சுப்புணி' குறுக்கே பாய்ந்து தன் உயிரைக் கொடுத்து ருக்குவைக் காப்பாற்றுகிறது

கபாலி ருக்குவை மீட்டெடுத்து வர, அனைவரும் 'காக்ஸ்' இயந்திரத்தில் ஏறி மீண்டும் நிகழ்காலத்திற்கு (1999 மார்ச் 30) திரும்புகிறார்கள். ஆனால்

ஒரு விபத்து நடந்து எதிர்பாராத இழப்ப்ய் ஏற்படுகிறது 

மறுநாள் ருக்குவின் பிறந்தநாள். தன்னைக் காப்பாற்ற உயிர்நீத்த சுப்புணியை நினைத்து அழுதுகொண்டே உறங்கும் ருக்குவின் கனவில், அவர்கள் காலப் பயணத்தில் சந்தித்த அசோகர், ஜூலியஸ் சீசர், கிளியோபாட்ரா, கொலம்பஸ் ஆகிய வரலாற்றுத் தலைவர்களும் சுப்புணியும் ஒன்றுகூடி ருக்குவிற்குப் பிறந்தநாள் வாழ்த்துத் தெரிவிப்பதுடன் கதை இனிதே நிறைவடைகிறது

நல்லதொரு கார்டூன் சித்திர நாவல்

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

64

மகாநதி

-பிரபஞ்சன்

மகாநதி என்றால் நீண்டதூரம் செல்லும் ஆறு.கிளை நதிகளையும் இணைத்துக் கொண்டு தனது தனித்துவம் இழக்காமல் செல்வது. அது போல் இந்நாவலும் கோவிந்தன் எனும் மைய கதாபாத்திரம் இறுதிவரை தன் கொள்கை பிடிப்புடன் செல்வது போல் இருக்கும்

பாண்டிச்சேரியில் தலை தலைமுறை கள்ளுக்கடை நடத்தி வரும் குடும்பத்தை சேர்ந்தவர் கோவிந்தன்.

ஒரு கை சம்பாத்திதால் நான்கு கைகளில் தான் தருமங்கள் செய்பவர்.

தனது வாழ்நாளில் ஒருவருக்கும் தீங்கின்றி வாழ்வை நடத்துபவர்.தன்னிடம் உதவி என்று கேட்டு வருபவருக்கு இல்லை என்று சொல்லாமல் உதவி செய்பவர்.

உத்ரா, வேதம் எனும் சிறுவர்களும் பாம்புக்கு பயந்து கள்ளுக்கடைக்குள் சென்று விடுகின்றனர். அப்போது கோவிந்தன் இவர்களை பாசத்துடன் நடத்துகிறார்.அதன்பின் வேதம் அவர்களின் குடும்பத்தில் ஒருவன் போல இருக்கிறான். அவனது பார்வையில் தான் நாவல் நகர்கிறது.

 கோவிந்துவின் மனைவி தையல்நாயகி கொள்கை பிடிப்புடன். இருக்கும் கணவனுக்கு ஏற்ற மனைவி. இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் உடன் இருப்பவர். இவர்களின் ஒரே மகள் கோகிலா. படிப்பு வராததால் வீட்டிலேயே இருக்கிறார். இவருக்கு வரன் பார்க்கும் நிகழ்வும் நடக்கிறது.

காந்திய கொள்கையில் பிடிப்புள்ளவராக, வள்ளலாரின் கருத்துக்களை மனதில் ஏந்தி வாழும் கோவிந்து ஒரு கட்டத்தில் கள்ளுக்கடையை விற்கிறார். தொழில் நசிவு, வரதுன்னுக்கு ஜாமின் கையெழுத்து போட்டதால் வீடு கைவிட்டுப் போகிதறது.இதன் பின்னும் தன் கொள்கையில் தளர்வு ஏற்பட்டதா? அதன் பின் என்ன ஆனார்? கோவிந்த் என்பதே நாவலின் மீதிப்பயணம்

கோவிந்துவின் குணம் தான் நாவல் முழுக்க சொல்லப்படுகிறது. அவருடைய வீடு பலருக்கு சரணாலயம் போல் இருக்கிறது. ஊரில் பலரும் அவரை மரியாதையுடன் நடத்துகின்றனர். அது முழுக்க முழுக்க அவரின் குணத்திற்காகவே.கணவனின் நிலை அறிந்து அவரின் முடிவை தன் முடிவாகவே எண்ணும் மனைவி தையல் நாயகி இன்னொரு மகாநதி.

மகளின் முடிவால் நிலைகுழையும் அதே வேளையில் அவள்.திரும்பி வந்தவுடன் ஏற்றுக் கொள்கிறார். கடைசி வரை மகளுக்கு உற்ற துணையாக இருந்து வழி நடத்துகிறார்.தன்னை நம்பி வந்த சோமு,பூஞ்சோலை-நடராசன், கட்சிக்காரர்கள் ஆகியோருக்கு மனதார உதவி செய்கிறார்.யாரிடமும் தான் உதவி கேட்டுச்செல்லாத இயல்புடம் இறுதிவரை வாழ்கிறார்.

கதைமாந்தர்களாக

விஸ்வநாதன்-சித்தப்பா-கள்ளுக்கடை எதிர்ப்பு போராளியாக மாமனாருக்கு எதிராகவே போராடுகிறார்.

கொள்ளுத்தாத்தா மூத்தார் பல தர மணம் கட்டி வாழும் அன்றைய சூழலை விவரிக்கிறார்.எப்படி வாழ்நதார்கள் என கேட்டதற்கு பசு மாட்டு கொட்டகையை உதாரணம் சொல்கிறார்.தனது நிலையாமையை டூப்ளக்ஸ் அவர்களின் கதையும், கருணையிடம் வாழ்வதை ஆயி எனும் தேவதாசி கதாபாத்திரம் இறந்த பின்னும் அவர்களின் குளத்து நீர் அவர்களை நினைக்க வைக்கிறது.

"குளம் எதை ஏற்று எதை தள்ளுகிறது. எவரை விரும்புகிறது? எவரை வெறுக்கிறது?பயனாவது அல்லாமல் குளத்தின் ஜனன நியாயம் வேறு என்ன? என்கிறார்

அரசியல் கருத்தில் தலைவனின் நிலையை விளக்குகிறார்..

"மக்கள் தங்கள் தலைவர்களைத் தாங்களே உருவாக்குவார்கள். தலைவர்களுக்கு இல்லாத பொய்ச் சிறப்புகளை இருப்பதாகப் பாவித்து அவர்களின்மேல் ஏற்றுவார்கள். தலைவர்களைத் தங்களினும் மேம்பட்டவர்களாக, மேம்பட்டவராகவே படைக்கப் பட்டவர்களாகத் தாங்களே கருதிக்கொள்வார்கள். தலைவர்களின் | ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும், அங்க அசைவுகளுக்கும் தாங்களே " புதுப்புது அர்த்தம் கற்பித்துக்கொள்வார்கள். தலைவர்களை விமர்சனத்துக்கும் அப்பாற்பட்டவர்களாக நினைப்பார்கள். அவர்களை யாரேனும் விமர்சித்தால், விமர்சிப்பவரைத் தங்கள் எதிரிகளாக கற்பிதம் செய்துகொள்வார்கள்.

அதே போல் தொண்டராய் வாழ்தலில் உள்ள குணங்களாக

"தொண்டராய் வாழ்தல்

தலைவரின் கட்டளை ஏற்றல், காதுகலஈ தீட்டி அவன் வசம் ஒப்புவித்தல்,

சொந்த உடம்பை அவம் காரியஙகளுக்கு ஒப்படைத்தல்

கடலில் தன்னை கரைத்துக் கொள்ளுதல், துளியைக் கடலுக்கு இரையாக கொடுத்தல், தனக்கென அளிக்கப்பட்ட ஒரு பிரத் யோக வாழ்க்கையை வீணே விரயம் செய்திடல்"

#ரசித்தவை

*பாம்பு...-இருக்கிற இடத்தை நிதானிக்க அதற்கும் அவகாக்சம் தேவைப்ப்ட்டது

*யாருக்குதான் மனசுக்குள் ஒரு லட்சியம் இல்லை.எப்படி ஆக விருப்பமோ அப்படியான மனுசனை மனதிற்குள் அடைகாக்காத மனுசன் யார்

*மனதின் மகிழ்ச்சி சம்பளத்தின் அடிப்படையிலா அமைகிறது?

சோற்றால் மட்டும் மனிதன் வாழ்கிறான் அல்ல.மன அமைதி மட்டுமே மனிதனை வாழ வைக்கிறது

*ஆரம்பபள்ளி.ஆசிரியனுக்கு ஒரு தாயின் சகிப்புத்தனமையும் எல்லையற்ற அன்பும் இருக்க வேண்டும்

*திருடரகளை காட்டிலும் மோசமான போலிசார் இருந்துவிட்டால்..?

*ரோசமுள்ள ஜாதிக்கு அடிக்கடி சாட்டையை சொடுக்கிறதே தப்பு. அதுவே மெதுவா போகும்

சாட்டை நிழகே போதும்

*என்னை வழிபடு துதி; என் நாற்காலிக்கு கால்கள் கொடுத்து உதவு.உன் மூளையை மூடி அடைத்துவிடு.உன் மனதை இருட்டாக்கிவிடு

*போராட்டமே வாழ்க்கை. போராடி போராடி தா வாழ்க்கை அங்குலம் அங்குல்மா முன்னேறிகிட்டு இருக்கு

*குளக்கரை படிக்கட்டுகள் சந்தோசமான ஆறுதலன சோகத்தை தருபவை

*குடிவிலக்கு முன்பு கெளரவம்.இப்போது அப்படியல்ல.

நிதனக்குடி சில சமயஙகளிளே சந்தோசத்தைக்கூட கொடுக்க முடியும்.

*ஒவ்வொரு ஊரிலும் காலைகளும்.மாலைகளும் ஒவ்வொரி விதத்தில் இருந்தன. காலஙகளுக்கு விசேசமான வித்தியாசமான மணஙகளும் இருந்தன.

*வெளியூரில் புதிய சூழ்நிலையில் வளர வாழ வாய்பப்பேற்படும் போதுதான் நாம் உண்மையில் வளர ஆரம்பிக்கிறோம்

*வேலாயுதத்தின் கதை நினைக்க மனசுக்கு வருத்தம். நம்மைச்சுற்றி மனிதர்கள் எவ்வளவு துன்பஙகளை சுமந்து கொண்டு வாழ்கிறார்கள்

*தனித்திரு-கூட்டத்துக்குள் கரைத்துக் கொண்டு ஒன்றும் இல்லாமல் ஆகிவிடாதே.

*நான் செண்பகத்தைக் காதலித்தேன். அப்படித்தான் அப் போது நினைத்தேன். அவள் என்னைக் காதலித்தாளா என்பது எனக்குத் தெரியாது. சிரித்தாள். நான் பேசினால் பதில் பேசி னாள். எனவே அது காதலாகத்தானே இருக்க வேண்டும்? அவள் என்னைக் காதலிக்கிறாள் என்று நினைப்பதும் நம்புவதும் ரொம்ப திருப்தியாக இருந்தது. 

*பெருமையைத் தூர நின்று தரிசிக்கும்போதுதான் பெருமை, சிறுமை என்கிற பேதமெல்லாம். பெருமைக்கு உள்ளே, பெருமையே நாமாய், நாமே பெருமையாய் பேதமற்றுக் கலந்துவிட்டால்? பெருமையும் இல்லை; சிறுமையும் இல்லை, 

*நஷ்டப்படாதவங்க யார் இருக்காஙக. இழந்ததை அனுபவமா எடுத்துக்கிட்டா நஷ்டம் என்னிக்கும் உறைக்காது

* வரதன் மகள்கள் பற்றி சொல்லும்போது..

காலத்துக்கு பல்லாயிரம் கைகள்.இருந்தன. அது வீடுதோறும் சென்று ஆளாகியிருக்கும் பெண்களுக்கெல்லாம் அவசர வளர்ச்சியை அள்ளிக்கொடுத்தது

*இறந்தகாலம் இறந்ததாகவே இருக்கட்டும். பழசை பாரமா சுமந்திக்கிட்டு நின்னா நல்ல காலத்தை நோக்கி வேகமா நடைபோட முடியாது.

இறுதியாக வேதம் கடிதம் எழுதுதலில் மனிதர்களின் வாழ்வியலை சொல்லியிருப்பார்..

"வாழ்க்கை, அர்த்தமற்ற, தர்க்கபூர்வமான காரணங்கள் இல்லாத நிகழ்ச்சிப் போக்குகளால் ஆனது என்றுதான் நான் நினைத்து வந்திருக்கிறேன். வாழ்க்கையை முடித்துக்கொண்ட மனிதர்களின் கதையை அணுகிப் பார்க்கும்போதோ, எல்லாமே ஒரு ஒழுங்கில், ஒரு சரடில், தீர்க்கமான முடிவை நோக்கித் தண்டவாளத்திலேயே அவர்கள் நடத்தப்பட்டு வந்திருக்கிறார்கள். . முடிவைக் குறிவைத்து அவர்களின் வாழ்க்கை நிகழ்வுகள் ஒழுங் காக நடைபெற்று வந்திருக்கின்றன. தண்ணீர் இருக்கும் இடத்தைத் தான் அவர்கள் தோண்டியிருக்கிறார்கள்.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு