book-60

நவபாரத சிற்பிகள்

பி.ஆர்.அம்பேத்கர்

-டபிள்யு.என்.குபேர்

“கல்வி என்பது தனிமனித முன்னேற்றத்திற்கான கருவி மட்டுமல்ல; சமூக மாற்றத்திற்கான சக்தியும் ஆகும்.”

நிகழ்கால வருங்கால சந்ததியினர் பயன்பெறும் வகையில் இந்த நவபாரத சிற்பிகள்.புத்தகம் மத்திய தகவல் ஒலிபரப்பு அமைச்சகம்

 வெளியிட்டுள்ளது.15 அத்தியாங்களாக விரியும் இந்நூல் அம்பேத்கரின் முகங்களை பதிவு செய்கிறது.சமூகத்தின் அடித்தளத்தில் பிறந்த ஒருவராக, தனது வாழ்க்கையில் எதிர்கொண்ட தீண்டாமை, சாதிப் பாகுபாடு, சமூக அவமதிப்பு போன்ற தடைகளை கல்வி மற்றும் அறிவின் துணையுடன் எதிர்கொண்டு உயர்ந்த அம்பேத்கரின் பயணத்தை நூல் எடுத்துரைக்கிறது.

சமூக கட்டமைப்பு பகுதிக்குள் சாதியின் தோற்றுவாய் உருவான வரலாற்றையும் அதன் தொடர்ச்சியாக தீண்டாமை பின் விளைவாய் அமைந்தது.புத்தர்,கிறிஸ்தவ, பிரிட்டிஷ் ஆட்சியிலும் தொடர்ந்தது. இந்திய தாழ்த்தப்பட்ட வர்க்கங்களின் சேவை சங்கம் 1917ல் மாநாடு கூடி தீண்டத்தகாதவர்களின் கோரிக்கையை அன்றைய காங்கிரஸ் மாநாட்டில் தீர்மானமாகவும் நிறைவேற்றப்பட்டது.

அம்பேத்கரின் வாழ்க்கையை வெறுமனே ஒரு தனிமனிதரின் வெற்றிக்கதையாக ஆசிரியர் அணுகவில்லை. சமூக சமத்துவம், கல்வி, மனித உரிமை, பெண்களின் உரிமை, பொருளாதார நீதி, அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் போன்ற பல்வேறு தளங்களில் அவர் முன்வைத்த சிந்தனைகளையும் பதிவு செய்கிறார்.

'இந்தியாவிற்கான தேசியப் பங்கீடு: வரலாறு பூர்வமான பகுப்பாய்வு எனும் ஆய்வுக்கட்டுரையை 1916 சமர்ப்பிக்கிறார்.அதில் பிரிட்டிஷாரின் தொழில் கொள்கை, உற்பத்தியாளர் நலன்,சமூக ஒடுக்குமுறைகள் அதில் பேசப்பட்டுள்ளது.

பரோடா மன்னரின் நிதி அமைச்சராக நியமிக்கப்பட்டும் அவமானஙகளை சந்தித்தார்.அதனபின் தீண்டாமை ஒழிப்பு மாநாடு, மூக்நாயக் இதழ், லண்டனில் பொருளாதார  படிப்பு, என செல்கிறது. அவர் தனது ஆசான்களாக கபீர், ஜோதிபாபூலே, புத்தர் ஆகியோரைக் கொண்டிருந்தார்.1927ல் மனு ஸ்மிரிதி எரிப்பு போராட்டம், அர்ச்சகர் தொழில் ஜனநாயக்கப்படுத்தல், சத்தியாகிரகம்

கோவில் நுழைவு போராட்டங்கள், போன்ற சமூகப் போராடஙகளை விரிவாக எடுத்துரைத்துள்ளனர்.

தனி வாக்காளர் தொகுதிகளும், தனி இட ஒதுக்கீடும் தீண்டாமையை ஒழிப்பதற்கான வழிகள் அல்ல என்றார் காந்தி.

தனி வாக்காளர் தொகுத்திக்கான வரலாற்று ரீதியிலான போராட்டங்கள், சீக்கியர்கள், முஸ்லீம்கள் அப்படியே தொடரலாம் எனில் தீண்டத்தகாதவர்கள் அவ்வறே தொடரலாமா என அண்ணல் கேள்வி எழுப்பினார்.அதற்குபின்வருமாறு உறிதி அளித்தார்.

காந்திஜி, "ஐந்தாண்டுகள் அல்லது என் வாழ்நாளுக்குள்" என்று தம் இறுதி முடிவாகக் கூறினார்.  ஆனாலும் காந்திஜி பத்தாண்டுகளுக்குத் தம் ஒப்புதலைக் கொடுத்தார். இந்தத் தீர்ப்பாணையின் மூலம் தனியே தேர்தலை நடத்துவதற்குப் பதிலாக, தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினரின் தலைவர்கள் இரு கட்டங்களில் தேர்தல்களை நடத்திட ஒப்புக்கொண்டார்கள். நான்கு வேட்பாளர்கள், தனித் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பு வாக்காளர்களிலிருந்து தேர்ந் தெடுக்கப்பட வேண்டும் என்றும், பின்னர் அவ்வாறு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நால்வரில் ஒருவரை, பொது வாக்காளர்கள் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்பதே அவர்கள் முன்வைத்த ஒப்பந்தமாகும். பின்னர் இந்த ஒப்பந்தம் 1932 செப்டம்பர் 24 சனிக்கிழமையன்று 5 மணியளவில் கையொப்பமிடப்பட்டது. இதுவே வரலாற்றில் பூனா ஒப்பந்தம் எனப் பதிவு செய்யப்பட்டது. இந்தப் பூனா ஒப்பந்தம் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. 1935ம் ஆண்டு ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது.

பின்னர் பூனா ஒப்பந்தம் மாற்றாக 1944 செப் 23ல் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு தனி வாக்காளர் தொகுதி கோரி தீர்மானம் கொண்டு வந்தார்.சிறுபான்மையின அடிப்படை உரிமைகளை பெற்றிட வேண்டுமென தம்மாலான அனைத்து முயற்சிகளையும் மேற்கொண்டார்.

ஹரிஜன இயக்கம், இந்து மதத்திலிருந்து வெளியேறும் போராட்டம்,இரட்டை வாக்குரினை அதிருப்தியை வைஸ்ராயிடம் கூறினார். உலகப்போர் வந்ததால் வைஸ்ராய் போர் முடிந்தவுடன் சரிசெய்வதாக கூறி,எக்ஸிக்யூட்டிவ் கவுன்சிலில் தொழிலாளர் உறுப்பினராக நியமிக்கபப்ட்டார். அப்போது வந்த வெள்ளையனே வெளியே இயக்கத்தை பற்றி அதிருப்தியை வெளியிட்டதால் விமர்சிக்கப்பட்டார்.இந்து முஸ்லீம் மட்டுமல்லாது தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினரிடையேயும் முத்தரப்பு ஒப்பந்தம் அவசியம் என கூறினார்.

மேலும் பிரிட்டிசார் சென்றாலும் தாழ்த்தப்பட்டவர்க்கு அரசியலைப்பு சட்டத்தில் பாதுகாப்பு வழஙகிட வேண்டுமெனவும் வலியுறுத்தினார்.

இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்குவதில் அம்பேத்கரின் பங்களிப்பு நூலின் முக்கியமான பகுதியாக அமைகிறது. சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம், ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் அடிப்படை உரிமைகள் வேண்டும், சமூக நீதியின்றி உண்மையான ஜனநாயகம் சாத்தியமில்லை எனக்கூறுகிறார். அரசியலைப்பு சட்டத்தை வெற்றிக்கரமாக.முடித்த அரசியல் சூழல் காரணமாக 1951 செப் 27ல் அமைச்சரவையிலிரிந்து ராஜினாமா செய்கிறார்.1952 தேர்தலில் தோற்கடிக்கப்படுகிறார்.காஷ்மீர் பிரிவினையை நியாயப்படுத்தியது, பம்பாய் முஸ்லீம்களுக்கு தனித்தொகுதி கோரியது, கட்சியின் ஸ்தாபன பலவீனமும் தோல்விக்கு காரண்மாகின.1954 இடைத்தேர்தலிலும் தோற்கடிக்கப்பட்டார்.

தான் புத்த மதத்திற்கு மாறியதற்கான காரணத்தை எடுத்துரைக்கும் பகுதி சுருக்கமாகவும் ஆழமாகவும் தரப்பட்டுள்ளது.தலாய்லாமா விழாவை முடித்துக்கொண்டு டிசம்பர் 4 ல் மாநிலங்களவையில் பங்கேற்று டிச்மபர் 6 அன்று உறக்கத்திலேயே இறந்துவிட்டதை அவர் மனைவி அறிந்தார்.சர்க்கரை நரம்பு மண்டல நோயின் விளைவாக அவர் இறந்தார். விமானம் மூலம் பம்பாயில் அவர் இல்லத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது.இரங்கல் கூட்டத்தில் அவரது மகன் மறைவு குறித்து விசாரணை நடத்த முறையீடு செய்கிறார்.1957 நவம்பர் 26 மக்களவையில் நேரு அம்பேத்கர் இயற்கையாகவே மரணம் அடைந்ததாக குறிப்பிடுகிறார்.

*7மொழிகள் அறிந்திருந்தார். ராஜ்கிரிகா எனும் தனது பங்களாவை நல்ல நூலகமாக கட்டினார்.அங்கேயே தங்கி உறஙகுவார்.

*உஸ்மானியா, கொலம்பியா பல்கலைக்கழகங்கள் முனைவர் பட்டம் வழங்கி சிறப்பித்தது.

*தீண்டாமை எப்படி உருவானது என்பது குறித்து அவர் கூறுவதாவது: கி.பி. 200 வரை தீண்டாமை உருவாக வில்லை. பின்னர் அது கி.பி. 600 வாக்கில்தான் உருவாகத் தொடங்கியது. கி.பி. நான்காம் நூற்றாண்டு வாக்கில் பசுக்களைக் கொல்லுதல் மாபெரும் குற்றமாகக் கருதப்பட்டது. எனவே, தீண்டாமை என்பது கி.பி. 400 வாக்கில் வந்திருக்கலாம் என்கிற முடிவுக்கு அவர் வந்தார். புத்தமதத்திற்கும் பிராமணீயத்திற்கும் இடையிலான போராட்டத்திலேயே தீண்டாமை பிறந்தது என்கிறார். 

*அம்பேத்கதால் உருவாக்கப்பட்ட இந்திய குடியரசுக்கட்சி 1969ல் இரண்டாக பிளவுண்டது.1974ல் ஒன்றிணைந்தது.1975 மாநாட்டில் கவாய் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

அம்பேத்கர் குறித்து அறிந்து கொள்ள உதவும் நூல்

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

book-59

Book-59

என் பல்வண்ணக்காட்சிக் கருவி

-இறையன்பு

இறையன்பு அவர்களின் பரந்துபட்ட வாசிப்பில் அமைந்த 50 கட்டுரைகளின் தொகுப்பு நூல் இது. சங்க இலக்கியம், மருத்துவம், கவிதை, ஆய்வுநூல் என அவரின் வாசிப்பில் மூலம் தான் பெற்ற அனுபவத்தை வாசகருக்கு அர்ப்பணிக்கிறார் இறையன்பு.

ஒரு பொருளை ஒரே கோணத்தில் பார்த்தால் அதன் முழுமையான பரிமாணத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. பல வண்ணங்களைக் காட்டும் காட்சி கருவியைப் போல, வாழ்க்கையையும் பல்வேறு கோணங்களில் அணுக வேண்டும் என்ற சிந்தனையை மையமாகக் கொண்டு அமைந்த நூலாக பல் வண்ணக்காட்சி கருவி விளங்குகிறது

இறையன்புவின் எழுத்தில் வழக்கமாகக் காணப்படும் எளிமை, ஆழமான சிந்தனை, வாழ்க்கை அனுபவங்கள், உளவியல் பார்வை, சமூகக் கவனிப்பு ஆகியவை இந்நூலிலும் வெளிப்படுகின்றன. அன்றாட வாழ்க்கையில் நாம் சாதாரணமாகக் கடந்து செல்லும் நிகழ்வுகள், மனிதர்களின் குணங்கள், உறவுகள், வெற்றி–தோல்விகள் போன்றவற்றை வேறுபட்ட பார்வையில் சிந்திக்கத் தூண்டுகிறார்.

மனிதம் தழைத்தோங்க  வன்மத்தை விட்டொழிக்க வலியுறுத்துகிறார். பூனையின் மகிமைகளை அடுக்கிப்பேசி..சேலத்தில்.காந்தி ஐயர் என்பவர் தீண்டாமை ஒழிப்பில் இணைத்துக்கொண்டு தனது உணவகத்தில் தாழ்த்தபப்ட்ட சமூகத்தினரும் உட்கார்ந்து சாப்பிட அனுமதித்ததால் ஊரில் யாரும் சாப்பிட வரவில்லை.ஆனாலும் கொள்கையில் விடாபிடியாய் இருந்து தொடர்ந்து நடத்தி வெற்றி பெற்றார் எனும் அறியாத தகவலையும் பகிர்ந்திருப்பார்.

சாலை என்பது கற்களால் போடப்படுவது.பாதை என்பது சொற்களால் அமைக்கப்படுவது என அகநோக்கில் சொல்லியிருப்பார். மனதளர்ச்சி,சீனத்தில் மதக்கலவரமே நடந்ததில்லை என்பது கண்ணில் ஒற்றிக்கொள்ள வேண்டிய செய்தி எனக்கூறி கன்பூசியஸ், லாவொட்ஸ் குறித்த சிந்தனைகள் பகிர்கிறார்.

*ஜோசப் பிரௌதான் என்கிற பொருளாதார நிபுணர் வறுமையின் தத்துவம் என்கிற நூலை எழுதினார். அதிலிருந்த கருத்துகளுக்குச் சவாலாக மார்க்ஸ் எழுதிய நூல்தான் தத்துவத்தின் வறுமை. பிரௌதானுடைய தத்துவம் சத்தானது அல்ல என்பதே மார்க்சின் வாதம்.

தொ.ப வின் நூல்களை திறனாய்வு செய்வதுடன், அதில் தான் படித்து வியந்த செய்திகளை பகிர்கிறார். சாதிய ஆதிக்கத்தால் கொல்லப்பட்ட ஒருவனை தெய்வமாக்கப்பட்டால் அவன் இரண்டு சாதியாராலும் வணங்கப்படுவான் அவனை கொன்ற ஆதிக்க சாதி ஆவி அச்சம் காரணமாகவும், கொலை செய்யப்பட்டவர் சாதி பாதுகாப்பு கருதியும் வணங்குவதை சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

மண்ணுக்கு மருதாணி எனும் அத்தியாத்தில் விவசாயம் சம்பந்தமான தகவலகளையும் புத்தகங்களையும்.அறுமுகம் செய்கிறார்.பெரும்பாலும் நாம் அறியாத தகவல்களே உள்ளன.

காற்றே பாதுகாப்பு வேலிக்கு சவுக்கு மரங்களை வாழை மரத்தோப்பிற்கு ஓரமாக நட்டால் சாய்க்காமல் பாதுக்காக்கும்.அதன் நிழல் பயிரை பாதிக்காது என்கிறார்.ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் இடம்பெற்ற துணுக்குச் செய்தி கட்டுரைகளை சுவாரஸ்யமாக்குகிறது.

அலப்பரை' என்கிற தமிழ்ச் சொல் எப்படி வந்தது என்று முத்துநிலவன் கூறும் செய்தி சுவையானது. 'பறை' என்பது ஊரறியச் சொல்வது. 'அலர்' என்றால் மலர்ந்த பூ என்று பொருள். தமக்குள் மறைவாகப் பேசிக்கொள்வது பலரும் அறியப் பகிரப்பட்டால் அது 'அலர்' ஆகி விடும். அப்படி அனைவருக்கும் தகவலைப் போட்டு உடைப்பது 'அலர்ப்பறை' அதுவே 'அலப்பர' என்னும் மதுரைத் தமிழாகி 'அலப்பரை' என்கிற சென்னைத் தமிழானது.மேலும் அடமானம்,ஆய்த எழுத்து எனும்  வார்த்தைகளை மேற்கோளாய் சொல்லியிருப்பார்.

நகைச்சுவையோடு இருப்பதற்கு வாசிப்பு அவசியம் என்று சொல்லி அதற்கு காரணம் வாசிப்பவர்க்கு மூளையின் ஒரு பகுதி துடிப்பாக இருப்பதுதான் காரணம் என்கிறார். முடிவெடுப்பது எவ்வாறு என்று கேள்விப்பட்டிருப்போம் ஆனால் மேலாண்மையில் முடிவெடுப்பதை தவிர்ப்பது எவ்வாறு என்று கூறிகிறார்.பாரதிதாசன் திருபுவனையில் ஆசிரியராகப் பணியாற்றும்போது பிரஞ்சு அரசுக்கு எதிராக செயல்பட்டாரென சிறையில் அடைக்கப்பட்டு பணி நீக்கம் செய்யப்பட்டு..மீண்டும் வழக்கு தொடுத்து ஆசிரயரானார், மணியாச்சி சம்பவத்தில் மாடசாமிக்கு பாவேந்தர் அடைக்கலம் கொடுத்துள்ளார்..என்பது புதிய செய்தியாக இருந்தது.

நேர்மை குறித்த பார்வையில் நிதர்சனத்தை சொல்லியிருப்பார்..

நேர்மைக்கு நம் மக்கள் தருகிற வினோதமான விளக்கங்களை நினைத்து நான் வியந்திருக்கிறேன். 'அவராகக் கேட்கமாட்டார், கொடுத்ததை வாங்கிக் கொள்வார். மிகவும் நல்லமனிதர்' என்றுபாராட்டுவார்கள். 'பணம் வாங்கினால் அவசியம் செய்து கொடுப்பார், நேர்மையான மனிதர்' என்று சிலாகிப்பார்கள். 'காரியம் முடியவில்லை என்றால் பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்து விடுவார்' என்று புளகாங்கிதம் அடைவார்கள்.

மகத்தான பணிகளை மெளனமாக ஆற்றுபவர்கள் போல முக்கிய உறுப்புகள் கண்ணுக்கு தெரியாமல் இருப்பதை சிலாகிக்கிறார்.ஓஷோ, கலீல்ஜிப்ரான், கிருஷ்ணமூர்த்தியின் தத்துவங்களை பல நூல்களில் மேற்கோளாக சொல்லுவார்.

/நான் போன நேரம்

ரூமி செருப்பில்

ஆணி அடித்துக் கொண்டிருந்தார்

வலிக்காதா? என்றேன்

ஆணிக்கும் தான் வலிக்கும்

சுத்திக்கும் தான் வலிக்கும்

கைக்கும் தான் வலிக்கும்

வலியில்லாமல்

என்னதான் நடக்கும்

என்றார் ரூமி/

கண்ணாடியில் உள்ள களங்கம் எப்போது நீங்கும் என்று கேட்டதும்

ரூமி சொன்னார்

'கண்ணாடி முன் நீ முகம் காட்டாதபோது'

என்கிறார் ஈரோடு தமிழன்பன்

இக்கவிதைகள் ஏற்கனவே படித்திருந்தாலும் மேலும் சுவையூட்டுகிறது.

மழைப்பாதை வெண்மேகஙகள், வாபிசாபி,சராசரி என்கிற எதிரி,Tongue of the slip,Reasons to stay alive,The golden road, தெய்வம் என்பதோர்,யுகபாரதியின் மேல் கணக்கு, நேர்மைபடும் பாடு, லோகோபைலட்டின் வாழ்க்கை, திருநெல்வேலி எழுச்சியும் வ உ.சியும், முத்துநிலவன் புத்தகம்,நெஞ்சறுப்பு, ஆங்கில புத்தகங்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு புத்தகங்களை அறிமுகம் செய்கிறார் ஒவ்வொரு அத்தியாத்திலும்.

கட்டுரை எழுதுவது சாதாரண காரியமன்று. அதிகம் வாசித்திருக்க வேண்டும். தகுந்த மேற்கோள் சொல்ல வேண்டும்.தன் சுய அனுபவத்தை எந்தவித மிகையுமல்லாமல் சொல்லும்போது ஒரு கட்டுரை என்று நினைவு கூரப்படும் பொக்கிஷ்மாக மிளிரும்.

முதுமுனைவர் இறையன்புவின் கலைடாஸ்காப்பும் அவ்வித பொக்கிஷமே

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

கடந்த காலம் என்பது வருத்தப்படுவதற்காக அல்ல..கற்றுக் கொள்வதற்காக-படித்தது

அலப்பரை' . 'பறை' என்பது ஊரறியச் சொல்வது. 'அலர்' என்றால் மலர்ந்த பூ என்று பொருள். தமக்குள் மறைவாகப் பேசிக்கொள்வது பலரும் அறியப் பகிரப்பட்டால் அது 'அலர்' ஆகி விடும். அப்படி அனைவருக்கும் தகவலைப் போட்டு உடைப்பது 'அலர்ப்பறை' அதுவே 'அலப்பர' என்னும் மதுரைத் தமிழாகி 'அலப்பரை' என்கிற சென்னைத் தமிழானது-நா.முத்துநிலவன்

அகழ்வாரைத் தாங்கும்நிலமல்லஇதுபுகழ்வாரைத் தாங்கும்நிலம்-தங்கம் மூர்த்தி

ஆங்கிலத்தில் ஒழுங்கை discipline என்று சொல்லுகிறோம்.அதன் பொருள் கற்றுக்கொள்ளுதல்.அந்த வார்த்தையில் இருந்துdisciple என்ற வார்த்தை வந்தது. அது ஆங்கிலத்தில் சீடனைக் குறிக்கும் சொல்.சீடன் என்பவன் கற்றுக் கொள்ளத் தயாராக இருப்பவன்-ஓஷோ

இரவு மணி பத்துக்கு மேல் ஆகிவிட்டதால் தெருவில் நடமாட்டம் இல்லை.நிலவு பால் போல் காய்ந்து கொண்டிருந்தது.உடற்பிணியும் மனப்பிணியும் உள்ளவர்களைத் தவிர மற்ற எல்லாரும் உறங்கியாகிவிட்டது..~நாடகத்தின் முடிவு கதையின் துவக்கத்தில்-அசோகமித்திரன்

book-58

Book-58

வெட்டுப்புலி’

- தமிழ்மகன் 

வருத்தப்படாத வாலிபர் சங்கத்தில் திடீர்னு ஒரு கொலை நடக்கும். அதன் பின்னணியில் இருக்கும் மர்மம் வெளிப்படுவது போல் திடீரென பார்த்த வெட்டுப்புலி தீப்பெட்டி அட்டையில், ஒருவர் சிறுத்தைப்புலியை எதிர்கொள்வது போன்ற படம் இடம்பெற்றிருக்கும்.

அது என் கொள்ளுத்தாத்தா என சொல்ல போதையில் உள்ள பிரபாஸூம் பெர்னாண்டஸூம் ஆச்சர்யப்பட்டு..அந்தப் படத்தில் இருக்கும் உண்மையான மனிதரைத் தேடி கிராமத்துக்கு செல்கின்றனர்.

ஒரு சிறிய சம்பவத்தின் வழியாகப் பெரிய வரலாற்றைச் சொல்லும் முயற்சி 

தமிழ்ச்செல்வன் தனது நண்பர்களுடன் அந்தப் படத்தின் பின்னணியைத் தேடிச் செல்கிறான். அந்தத் தேடல், ஒரு வீரனின் வாழ்க்கையை மட்டும் வெளிப்படுத்தாமல், ஒரு நூற்றாண்டு காலத் தமிழக சமூக, அரசியல், பண்பாட்டு மாற்றங்களுக்குள் வாசகனை அழைத்துச்செல்கிறது.

அங்கு உறவினர்கள சொல்லும் கதை 1930களில் பயணப்படுகிறது. நள்ளிரவில் ஆங்கிலேயரின் குதிரைகளை எடுத்துக்கொண்டு செல்லும் லட்சுமணன்.. விடியலில் வீட்டுக்கு வந்ததும் ஊர் முழுக்கச்செய்தி வாழை தோட்டத்தில் பெரிய நைனாவின் அருகில் செத்துப் போன சிறுத்தையுடன் பார்த்த மக்கள் வெட்டுப்புலி எனவே நைனாவை அழைக்கத்தொடங்கினர்.லட்சுமணன் எடுத்து வந்த குதிரை யை திருடியதாக ஆங்கிலேயர் லட்சுமணனை விசாரிக்க ஒரு கலகம் ஆரம்பிக்கிறது.

ஆங்கிலேயரின் தண்டனையின்றி சமாதானம் அடைந்து தந்தை தசரத ரெட்டி மகன் லட்சுமணனை வேறு ஊருக்கு அனுப்பி வைக்க அங்கு அவர் காதலில் விழுகிறார்.அந்த காதல் தோல்வியுற..மீண்டும் ஊர் திரும்பும்போது சாதிய எதிர்பாளராக மாறி ஊருக்கு முற்போக்கு எண்ணங்களை விதைக்கும் நாவல்அதன் பின் ஒவ்வொரு பத்து ஆண்டுகளாக கதை நகர்கிறது.

காலவெள்ளத்தில் நிகழ்காலத்தில்.லட்சுமணன் பேரன் அவர் சென்ற பாதையிலேயே சிறுத்தை சண்டை நடைபெற்ற ரங்காவரம் பகுதிக்குச் செல்கிறான். லட்சுமணன் பிறந்ததை தசரத ரெட்டி கொண்டாடுகிறார்.சுதந்திர போராட்ட காலக்கட்டம் என்பதால்.. அந்த போராட்டங்கள் விடுதலை முயற்சி போன்றவை சொல்லப்படுகிறது.  ஆறுமுக முதலி என்பவர் அந்த காலக்கட்டத்தில் சென்னையில் படம் எடுக்க வருகிறார்.தசரத ரெட்டியின் சகலைக்கு அண்ணனான சின்னா ரெட்டியை தோப்பில்.இருக்கச் சொல்லிவிட்டு போனபோதுதான் சிறுத்தை வரும் காட்சி சொல்லப்படுகிறது.அதன் பின் சின்னாரெட்டியின் பின்னணி போன்றவை சொல்லப்படுகிறது.

அந்த சிறுத்தை கொல்லப்பட்ட இடத்தில் நின்று அவர்களின் பேரன்களும் நண்பர்களும் உணர்ச்சி பொங்க பார்க்கின்றனர்.

அதன் பின் கதை தொடர்சியாக தமிழகத்தில் நடைபெற்ற இந்தி எதிரப்பு, திராவிட அரசயல் என வரலாற்றை பதிவு செய்கிறது. சிறுத்தையை கொன்றவர் கதையை மையமாக க்கொண்டு அப்போதிருந்து  தற்போது வரையிலான தமிழகத்தின் மாற்றங்களை பதிவு செய்கிறது.  சென்னை மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளின் மக்களின் வாழ்க்கை, பழக்கவழக்கங்கள், அரசியல் மாற்றங்கள், சமூக உறவுகள், ஆசைகள், ஏமாற்றங்கள் போன்றவை நாவலில் இடம் பெறுகின்றன. சென்னை, செங்கல்பட்டு பகுதிகளில் திராவிட இயக்க குடும்பங்களின் வரலாறு சொல்லப்படுகிறது.

சிறுத்தையை வெட்டிய குடும்பத்தினர் அடுத்தடுத்த தலைமுறையினர் அரசியலில் ஈடுபாடுடனும் ஆர்வத்துடன் இருப்பது சொல்லப்படுகிறது. அரசியலும் சிறுத்தையை போல அடக்கியாள வேண்டுமா என குறியீடு புலப்படுகிறது.

நான்லீனியர் முறையில் நாவல் சுவாரஸ்யமாக பயணிக்கிறது. தமிழக அரசியலில் திராவிட இயக்கங்களின் தாக்கம்,மிசா, சென்னையின் வரலாறு அண்ணாவின் அரசியல் வருகையும் எழுச்சியும், இந்தி எதிர்ப்பு,இலங்கை தமிழர் பிரச்சனை, அன்றைய காலகட்ட சினிமாக்கள் என்ன காலப்பயணம் பயனிக்கிறது.வரலாறும் புனைவும் இணைந்து பயணிக்கிறது.லட்சுமண ரெட்டி கதாபாத்திரம் நாவல் முழுதும் வரும் முக்கிய கதாபாத்திரம்.

1930 களில் துவங்கி 2009சமகாலம் வரை பயணிக்கிறது.அன்றைய அரசியல் காலகட்டங்களை, சினிமாவின் வரலாற்றையும் கூறுவதுடன் கால ஓட்டத்தில் இவ்விரண்டு மாற்றங்களையும் கூறுகிறது.சினிமாவில் சாதிக்க நினைத்த சிவகுருவும், அரசியலில் கோலோச்ச நினைத்த தியாகராசன் வீழ்ச்சியும் சொல்லியுள்ளார்.

*கண்டுகொள்ளாமல்.இருப்பதும் சும்மா இருப்பதும் வாழ்வின் ஒரு தரிசனம் போல

மனிதர்கள் ஏற்படுத்தும் தடயங்களை காலம் அரித்து நிர்மூலமாக்கும் அழகிய விளையாட்டை நினைத்துக் கொண்டேன் என முடிகிறது நாவல்

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

56

கல்விக்கதைகள்

-ச தமிழ்ச்செல்வன்

‘கல்விக்கதைகள்’ கல்வியைப் பற்றிய வழக்கமான அறிவுரைகளைச் சொல்வதற்குப் பதிலாக, குழந்தைகள், பள்ளி, ஆசிரியர், வகுப்பறை, கல்விமுறை ஆகியவற்றை கதைகளின் வழியாகச் சிந்திக்க வைக்கும் ஒரு சிறப்பான சிறுகதைத் தொகுப்பு. 2023-ஆம் ஆண்டு எஸ்.ஆர்.வி. தமிழ்ப் பதிப்பகம் வெளியிட்ட இந்நூல் 311 பக்கங்களைக் கொண்டது.

ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு திறப்புதான்.ஒவ்வொரு கதையும் அவ்வகையில் ஒரு சுரங்கம் தான். கல்வி குறித்த மாணவர் குறித்த பள்ளி வயது பாலியம் குறித்த 21 கதைகள் இத்தொகுப்பில் உள்ளன.

தமிழின் முக்கியமான படைப்பாளிகள் கல்வி மற்றும் குழந்தைகள் சார்ந்து எழுதிய கதைகள் இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளன

‘கல்வி’ என்ற சொல்லைக் கேட்டவுடன் நமக்கு பள்ளி, ஆசிரியர், பாடப்புத்தகம், தேர்வு, மதிப்பெண் போன்றவைதான் முதலில் நினைவுக்கு வருகின்றன. ஆனால் கல்வி என்பது இவற்றைத் தாண்டி, ஒரு மனிதனைச் சிந்திக்கவும் கேள்வி கேட்கவும் சமூகத்தைப் புரிந்துகொள்ளவும் உருவாக்கும் ஒரு நீண்ட பயணம். இந்தப் பரந்த பார்வையை முன்வைக்கும் நூலாக ச. தமிழ்ச்செல்வன் தொகுத்த ‘கல்விக்கதைகள்’ அமைந்துள்ளது.

ஆரம்ப காலத்தில் படித்த நிகும்பலை கதை எனக்கு அப்போதே உந்துசக்தியாக இருந்தது. கல்லூரியில் பரிட்சைக்கு படிக்கும் மாணவர்களின் செயல்களும் தேர்வறைக்கு சென்று புறமுதுகிட்டு வரும் வீரர்களின் கதையை சுவாரஸ்யமாக சொல்லியிருப்பார். ஒரு அன்பளிப்பு குழந்தைகளின் வாழ்வில் எத்தகைய மாற்றமெல்லாம் தரும் என இக்கதை கூறுகிறது. அழகிரிசாமி எழுதிய இக்கதையை க்ளாசிக் என்றே சொல்லலாம். இன்றும் நான் குழந்தைகளுக்கு அன்பளிப்பு கொடுக்க காரணமாக இருந்தது இக்கதைதான்.

பள்ளிக்கூடமும் கல்வியும் இயற்கையாய் ஆடு மாடுகளை மேய்த்துக் கொண்டிரிந்த ராமசாமிக்கு எவ்வளவு அழுத்தத்தை கொடுத்தது என கி.ரா வின் ஜெயில் கதை உணர்த்துகிறது.

புதிதாய் வந்த எலிசபெத். டீச்சருக்கும்

மண்டை ஓட்டை கழட்டி பாடங்களை உள்ளே வைத்து மூடி விடுவதில் சாமர்த்தியசாலி.சீனியரான பத்மாவதி டீச்சருக்கும்.இடையில் நடக்கும் தொழில்முனை போட்டியில் யார் வென்றார் என்பதே எங்கள் டீச்சர் கதை.மற்றொரு கதையான கால்பந்து விளையாட்டில் கோப்பை வாங்க வைத்த ஏகாம்பரம் சார் அன்று மாணவர்களுக்கு கடவுள். திறமைகளை வெளிக் கொண்டு வந்த அவருக்கு ஒரு சோதனை வருகிறது அது என்பதுதான் நாடார் சார் கதை.

மரி என்ற பெண்ணுக்கு ஏன் டி.சி கொடுக்க கூடாது என பேச்சை ஆரம்பிக்கும் தலைமையாசிரியரிடம் அவள் பற்றிய விபரங்கள் தெரிந்து கொள்ளும்.ஆசிரியர் அவள் வீட்டுக்கு செல்கிறார். அவளின் அணுகுமுறையில் ஆசிரியரின் குணத்தினால மாற்றமடைவதுதான் மரி என்ற ஆட்டுக்குட்டியின் கதை.சுதந்திர தினம் வருவதை ஒட்டி பள்ளியும் மாணவர்களும் கலெக்டர் வருகைக்கு காத்திருக்கிறார்கள். அவர் வந்து சென்ற பின் முத்தையாவும் பள்ளியும் புது பொலிவு பெறுகிறார்கள்.

கணக்கில் எத்தனை பூஜ்யம் நான் சம்பாதித்திருக்கேன். பூஜ்யம் எனது நண்பர்கள்.என போகும் கதை.. கண்க்கு வாத்தியாருக்கும் மாணவனுக்கும்.நடக்கும்.கதை. பொதுவாக கணக்கு பலருக்கு வேப்பங்காய். அதை தேன் போல் மாற்றுவது ஆசிரியர் செயல்பாடுதான். அதுபோன்ற கதைதான் கிருஷ்ணன் நம்பி எழுதியிருப்பார்.

ஆசிரியருக்கு காசு கொடுக்க நினைக்கும் புவனுவின் குடும்ப சூழல் பயம் ஆகியவை இறுதியில் பனிபோல் விலகுகிறது ராசேந்திர சோழனின் கதையில்.இரு குழந்தைகளின் உலகத்தை சிலிர்ப்பு கதையில் காட்டியிருப்பார் தி.ஜா.

இன்பச் சுற்றுலா செல்வதற்கு தயாராய் இருந்த சோலை அதற்கு செல்லமுடியாத சூழல் அமைகிறது. அது அவனை மட்டும் பாதிக்கவில்லை படிக்கும் நம்மை உலுக்கிறது. அவன் தந்தையைப் போல தேற்றுவதற்கு நமக்கு வார்த்தைகளின்றி தவிக்கிறோம்.இன்பச்சுற்றுலா என்றவுடன் வண்ணதாசன் எழுதிய குற்றால அருவி கதையும் நினைவுக்கு வருகிறது.

இமையத்தின் அரசாங்க பள்ளிக்கூடம் கதை ஒரு மேல்நிலைப்பள்ளி தலைமயாசிரின் பணிகளை சொல்கிறது. பணிகள் என்றால் கோப்புகளை கவனிப்பதோ, வகுப்பறை மேற்பார்வையோ அல்ல. மாணவர் பிரச்சினை தீர்ப்பது, புள்ளி விபரங்களை கொடுப்பது என கழிகிறது அந்த நேரத்தில் மாணவி ஷாலினியின் பிரச்சனையை  வகுப்பாசிரியர் தலைமை ஆசிரியரிடம் கொண்டு வருகிறார்.இப்பிரச்சினை என்ன என்பதை இயல்பான நடையில் யதார்த்த உண்மைகளை வெளிச்சமிட்டு காட்டுகிறார்.

சமகால நெருக்கடியையும் சமூகத்தின் முகத்தையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

அ.வெண்ணிலா எழுதிய வெளியே கதை படிக்கும் போதே நெஞ்சம் கனக்கும். 90களில்.கழிவறை இல்லா காலங்களில். வீட்டிலும் பள்ளியிலும் கழிவறை இல்லாமல் காட்டிற்கு தான் செல்லவேண்டும். அப்படி செல்லும் சிறுமி யின் கதை தான். நாம் எப்படிப்பட்ட கஷ்டகாலத்தை கடந்து வந்திருக்கிறோம் என்பதை உணரமுடிந்தது.

இக்கதைகள் அனைத்தும் குழந்தைகளின் மன உலகையும், பள்ளிக்கூட அனுபவங்களையும் விவரிக்கிறது.இக்கதைகள் அனைத்தும் தனித்தன்மையானவை.

கல்வி என்பது தேர்வில் வெற்றி பெறுவதற்கான கருவி மட்டுமல்ல; அது மனிதனை மனிதனாக உருவாக்கும் செயல்முறை என்பதை இந்நூல் வலியுறுத்துகிறது. கிராமப்புற விளிம்பு நிலை மக்கள் கல்வியை அணுகும் விதம், கிராமிய சூழல், மனிதம், ஆசிரியர் மாணவர் உறவு ஆகியவை ஒவ்வொரு கதைகளின் அடி நாதமாக இருக்கிறது.இன்றைய பள்ளி மாணவ மாணவியர் இக்கதைகளை வாசித்தால் மனதில் பெரும் மாற்றம் வரும்.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

55

பாரதி ஒரு பார்வை

-வலம்புரி ஜான்

பாரதி- மின்னலை விழுங்கி, மின்சாரத்தைக் கொப்பளித்தவன்

ஆதிக்க வெள்ளத்தின் அடியில் கிடந்தாலும்-பாதிக்கப்படாத பாஸ்பரஸ் அவன்

வலம்புரி ஜான் பாரதி குறித்து எழுதிய வரிகள்

பாரதி குறித்து வரும் புத்தகங்கள் பாரதி குறித்த மதிப்பினை இன்னும் உயர்த்துவதாகும். அதிலும் இப்புத்தகம் இன்னும் ஒரு படி மேல். பாரதியை வெறுமனே சிலாகிக்காமல் தன் மொழித்திறத்தால் கற்பனை திறத்தால் அவன் தொட்ட உச்சத்தை படிக்கும் போது ஏன் அவரை சிலாகிக்க வேண்டும் எனும் உண்மையும் உரைத்துள்ளது.

சாதிக்கு எதிரான பார்வை பாரதியின் பாடலில் உள்ளது போல் அவரின் வாழ்விலும் அதை கடைபிடித்தாரா? எவ்வாறு என்பதை ஆய்வு செய்கிறது.

விடுதலை ஒன்றே குறிக்கோள்.எனும் நோக்கில் காந்தி திலகர் வரிசையில் பாரதியும் செயல்பட்டுள்ளார்.

பாரதியின் எழுத்துக்களில் உள்ள முரண்களை பற்றி பேசுகிறார். அச்சம்தவிர் எனில் ஏன் பாண்டிச்சேரியில் இருக்க வேண்டும், பெரிதினும் பெரிது கேள் எனில் ஏன் காணி நிலம் கேட்கிறார். எழுத்துக்கும் வாழ்க்கைக்கும் இடையில் இடைவெளி கூடாது என விவரித்து ஏன் என்பதற்கு சரியான காரணத்தையும் அடுக்குகிறார். பாரதியின் தீர்க்கதரிசன நினைவு எவ்வளவு நுட்பமானது என்பதை உணரவைக்கிறார் வலம்புரியார்.

பெண்களை எத்தனையோ கவிஞர்கள் புகழ்ந்துள்ளனர். தள்ளியும் உள்ளனர். பாரதி மட்டுமே பெண் விடுதலை குறித்தும் பெண் அடிமைப்பட்டுள்ளார் எனும் நெருப்பு விதைகளை ஊன்றியன். சிந்தித்தவன்.

'பெண்டாட்டி தனியடிமைப் படுத்த வேண்டிப்

பெண்குலத்தை முழுதடிமைப் படுத்தலாமோ?

எனும் வரியில் பெண்டாட்டி அடிமையாக நினைக்கலாம் அவன் பிள்ளை மனைவி மகள்,மருமகள் என அத்தனி பேரும் அடிமைப்படுத்த பட்டிருப்பதாக தெரிவிக்கிறார். சந்திரிக்கையின் கதையில் விதவையின் மறுமணம் பற்றி எழுதுகிறார்.

எங்கிருந்து பார்த்தாலும் வானம் ஒன்றுதான் என்பது வைரமுத்து அடிக்கடி பயன்படுத்தும் வார்த்தை. வல்ம்புரியாரும் எல்லா சமயங்களும் அன்பை போதிப்பதாக ஒரு கட்டுரைக்கு இத்தலைப்பில் தான் கருத்து சொல்லியிருப்பார். உண்மையைத் தேட முயற்சிக்கிறவன் எங்கிருந்தும் தேடட்டும்.இந்தப்வழி ஒன்றே சரியானது என்கிற முரட்டுத்தனமான மூடத்தனத்திலிருந்து மாத்திரம் தன்னை விடுவித்துக் கொண்டால் போதுமானது இல்லையெனில் மண்டைக்காடுகளே உலகமெஙகிலும் தொடர்கதைகளாகும்.

இன்றில்லாமல் போகலாம் நாளை மறுநாள்.. என்றாவது ஒரு நாள்..இந்த என்றாவது ஒரு நாள் இருக்கிறதே அதுதான் வாழ்க்கை என்கிறார். இப்படித்தான் பாரதி ஆடுவோமே பாடலை எழுதுகிறார்.'பொழுது புலர்ந்தது யாம் செய்த தவத்தால்.. என நம்பிக்கையூட்டியவர்.கடுகளவு விசுவாசம் உனக்கு இருந்தால், இந்த மலையை நோக்கி, நீ நகர்ந்து சென்று கடலிலேவிழு என்றால் விழுந்துவிடும் என்பதாக நம்பிக்கை ஊட்டும் கருத்துகளை பல்வேறு இடங்களில் மேற்கோளாக கூறுகிறார்.

கவிதை என்பது ஒரு Impulsive rebellion against the already existed scheme of ideas

என கவிதை உருவாக காரணம் என்ன என அலசுகிறார்.தன்னில் முரண்படுபவன் எழுதுகிறான்.சமாதானத்துடன் இருப்பவர் சத்தமில்லாமல் இருக்கிறார்.தண்ணீர் விடாத செடியில் முதலாக பட்டுப்போவது தளிர்தான் அந்த தளிரே கவிஞன். புதுக்கவிதை என்பது வசந்தத்தின் வரவு.வரலாற்றின் விளைச்சல். காலத்தின் கட்டாயம். என நவீன கவிதை குறித்தும் பாரதியின் கவிதை குறித்தும் பாரதிக்கு பின்னால் வந்த கவிஞர்களின் கவிதை குறித்தும் பேசியுள்ளார்.

கரும்புத் தோட்டத்திலே உழைத்து உழைத்து ஓடாகிப் போகிற பாரத மாதர்களுக்காக அவன் அழுகிறான். அதைச் சொல்லுகிறபோது, 'விம்மி விம்மி விம்மி விம்மி அழும் குரல் கேள் காற்றே' என்று நான்கு தடவை சொல்லுகிறான். குசேல பாக்யானத்தில் வரும் குசேலரை அழைப்பான் கண்ணன். 'வம்மின் வம்மின் வம்மின்' என்று அழைப்பான். நான்காவது முறை அவர் அப்படிச் சொல்லமாட்டார். காரணம் தமிழ் அப்படிச் சொல்ல விடவில்லையாம். மூன்று முறை அழைத்ததும் கேட்டதால் வந்தார். அவல் தந்தார்; ஆவலை நிறைவேற்றிக் கொண்டார். குசேலர் பிழைத்தார்.ஆனால் பாரதி நான்கு முறை சொல்லுகிற ஆறுதல் பிறக்காத என தேறுதல் குறித்து. பாரதியின் எழுத்தை நுட்பமாக ஆராய்கிறார்.

வந்தே மாதரம் என்பது இந்திச் சொல் அல்ல வங்க சொல்..அதன் அர்த்தம்.மாநிலத்தாயை வணஙகுவது. Textம்  notes ம் போடுகிற வழக்கத்தை ஆரம்ப்பித்தது பாரதியே.

வயிற்றுக்கு சோறிட வேண்டும் என்கிறான். சாப்பிட்டேன் என்று எப்போது சொல்வோம்.வயிறு ஆரச் சாப்பிட்டால் தானே.வருந்துகின்ற பசி ஆறச் சோறிட வேண்டும் என பொறுமையாக புரிந்து கொண்டால் அர்த்தம் புதிது.

ஒளவையின் பாடலையும்.மேற்கோள் சொல்கிறார் ஓதாமல் ஒருநாளும் என் வரும். படிக்காமல், வாசிக்காமல் என இருந்திருக்கலாம்.“எந்த நாளும் கல்வி கற்காமல் இருக்கக் கூடாது. கற்காமல் என்பது நாம் புதிதாக ஒன்றை கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். வெறுமனே வாசித்தால்.மட்டும் போதாது எனும் பொருளும் உண்டு

அன்றாடம் படி புதிதாக உரக்க படி என்கிறார்.

பாரதி திலகர் பிரிவை சார்ந்தவராய் இருந்தாலும் காந்தியை பழித்தவர் அல்ல.அடிமைத்தனம் போக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் ஆசை கொண்டவர்.அதனால் தான் அவர் பாடாதது தாலாட்டுப்பாடல் மட்டுமே.

விடுதலை தாகத்தை அனைவருக்கும் தம் எழுத்தின் மூலம் பறைசாற்றியவர்.அதோடு தமிழ் மக்கள்.அறிந்து கொள்ள வேண்டிய முற்போக்கு விசயங்களை தம் எழுத்தில் வடித்தார்.இது போன்ற ஆய்வுக்கட்டுரைகளை எழுதுவதற்கு பாரதியை முழுமையாக படித்தால் மட்டும் போதாது அதே சிந்தனையில் இருக்கும் மற்ற இலக்கியங்களையும் அறிந்து தக்க இடத்தில் மேற்கோள் காட்ட வேண்டும். சங்க இலக்கியம், உலக இலக்கியம், பைபிள்,  சிவ புராணம், ஆழ்வார் பாசுரம் என அனைத்தும் தக்க இடத்தில் தந்து அனைத்து கட்டுரைகளையும் திறன்பட திறனாய்வு செய்துள்ளார் வலம்புரி ஜான்

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

இளங்கோ

பரிணாம வளர்ச்சி விகிதத்தில் இதுவரை வந்த தலைமுறைகள் முந்தைய தலைமுறையை விட அடுத்த தலைமுறை சிறப்பான கற்கும் திறன் செயல்திறன் புரிதல் போன்ற அளவுகோல்களில் சிறந்து இருந்தது நரம்பியல் நிபுணர்களால் நிறுவப்பட்டுள்ளது.

 ஆனால் 1990 களுக்குப் பின்னர் பிறந்த தலைமுறை கற்கும் திறன் குறைவாக உள்ளது என்று பல ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. நாம் நினைப்பது போல தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி அவர்களின் எந்தத் திறனையும் வளர்த்தெடுக்கவில்லை. இரசனை என்று ஒன்று கூட இல்லை. குழந்தைகள் பிறக்கும் போதே குறைவான திறனுடன் பிறக்கின்றன. 

மொழியை உள்வாங்குவதில் இளம் வயது மூளை சிறப்பாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் மொழியை ஏற்கும் திறன் குறைய குறைய மற்ற தொடர்பு வழிமுறைகளும் திறன்களையும் குழந்தைகள் இழக்கிறார்கள். இதில் திரை நேரம் என்று சொல்லப்படும் ஸ்க்ரீன் டைம் இரண்டாம் சேதாரத்தை ஏற்படுத்துகிறது. 

உற்பத்தி அறிவு ஆக்க அறிவு தர்க்க அறிவு போன்ற மூளையை குவியப்படுத்தும் திறன் இல்லாமல் ஆகிறது. 

இதெல்லாம் முன்பு அறம் சார்ந்த சிக்கல்கள் என்று தான் கல்வியாளர்கள் கருதினார்கள். இப்போது வரும் பல ஆய்வு முடிவுகள் உள்ளார்ந்த சேதாரத்தை ஸ்கேன் செய்து காட்டுகிறார்கள். மித மிஞ்சிய கோபம் குரோதம் என எல்லா வகையான எதிர்மறையான விளைவுகளை காட்டுகிறது. 

உண்மையில் ஒழுக்கம் சார்ந்த பார்வை அல்ல. மூளையின் பிரச்சினை இது.

54

டார்வின் ஸ்கூல்

-ஆயிஷா இரா நடராசன்

தமிழ் சிறார் இலக்கியத்தில் அறிவியலையும் சுவாரஸ்யமான கதை சொல்லலையும் இணைத்துப் படைப்பதில் குறிப்பிடத்தக்கவர் எழுத்தாளர் ஆயிஷா இரா. நடராசன். குழந்தைகளிடம் அறிவியல் ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் பல படைப்புகளை உருவாக்கியுள்ள அவர், எளிய மொழியில் ஆழமான சிந்தனைகளை முன்வைப்பவர். அந்த வகையில் ‘டார்வின் ஸ்கூல்’ குறிப்பிடத்தக்க நூலாகும்.

டார்வின் என்ற பெயர் கேட்டவுடன் நினைவுக்கு வரும்போது பரிணாம வளர்ச்சியும் உயிரினங்களின் தோற்றமும்.கதையின் நாயகனான ரோச் பீட்டர் எனும் சிறுவனின் மூளைக்குள் விலங்குகளின் மொழியைப் புரிந்து கொள்ளும் மைக்ரோ சிப் ஒன்றை அவரின் அப்பா பொருத்தியதால்..எல்லா விலங்குகளின் மொழியும் அவனுக்குப் புரிகிறது.

மாரி எனும் ஆந்தையுடன் ரோச் பீட்டர் விலங்குகள் படிக்கும்.பள்ளியை அறிகிறான். அதனை பார்க்க ஆவல் கொள்கிறான்.மாரியின் உதவியிடன் அங்கு செல்கிறான்.பாரதி எனும் முயல் உடன் வருகிறது.அது அடிக்கடி கவிதை பாடுகிறது.ஆனால் சிறிது நேரத்தில் மாரி, பாரதி,ஆர்.பி மோப்ப சக்தி நாய் ஆகியோர் தொலைந்து விடுகின்றனர்.பெரும் ஒளி அவனை நோக்கி வருகிறது.மின்மினி ஒளி என தெரிகிறது.

ஒவ்வொரு விலங்கின் உதவியுடன் நண்பர்களை தேடும்போது ஒவ்வொரு உயிரினங்களின் அமைப்பை அறிந்து கொள்கிறான்.வெளவால்களின் பதிலகள் தலைகீழாக எழுத்துக்கள் அமைந்தது நாமும் காட்டிற்குள் இருக்கும் உணர்வை தருகிறது.

உணவு சங்கிலியின் முக்கியத்துவம் கூறப்பட்டுள்ளது.

காடுகளின் பல்லுயிர்ப் பாதுகாப்பு, காடுகளை பாதுகாக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும் எடுத்துரைக்கிறது.

ஃபிலோஸ் எனும் எலி, கோவிங்டன் ஆகியோர் உதவுகின்றனர்.

இப்புத்தகம் குழந்தைகளை கேள்வி கேட்கும் மனப்பான்மையை ஊக்குவிக்கும் வகையில் இருக்கிறது.

இயற்கைத் தேர்வு, உயிரினங்களின் தோற்றம் போன்ற அறிவியல் கருத்துகள் நமக்கு நினைவுக்கு வருகின்றன. ஆனால், இந்நூல் வெறும் அறிவியல் தகவல்களை எடுத்துச் சொல்லும் நூலாக மட்டும் அமையாமல், குழந்தைகளின் உலகத்தையும் அவர்களுடைய கேள்விகளையும் சிந்தனைகளையும் மையமாகக் கொண்டு அறிவியலை அணுகுகிறது.டார்வினின் ஃபிலோஸ் எனும் பெயரையே நாயகனை அழைக்கின்றனர்.

சிறுவனுக்கு உதவி செய்த கோவிங்டன் எனும் பெயர் கொண்ட எலி. இந்தப் பெயர் டார்வின் பயணம் செய்த கப்பலில் உதவியாளராக இருந்த கர்னல் கோவிங்டன். 

ஆந்தைக்கு ஏன் இரவில்.கண் தெரிகின்றன?

பறவை இனம் எப்போது தோன்றியது? என கேள்விகளும் பதில்களும்

தேன்சிட்டு, பாம்பு, யானை, கானகத்தின் பயன்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு தகவல்களை கூறியுள்ளனர்.

*மனிதன் உணர்ச்சிகளுக்கு அடிமையாகும் போது விலங்குகள எல்லாவற்றையும் விட பலமாகவும் பலவீனனாகவும் ஒரே சமயத்தில் ஆகிவிடுவான்.

* பாம்பு நாக்கை நீட்டி மடக்குவது காற்றை சுவை கொண்டு அறிவதற்கு.காற்றில் பரவியுள்ள வேதிப்பொருளை அறிந்து தற்காத்துக் கொள்ள உதவுவதாக கூறியுள்ளன்ர்.

குழந்தைகளிடம் ஆதாரத்துடன் சிந்தித்தல், சந்தேகம் எழுப்புதல், காரணத்தைத் தேடுதல், மூடநம்பிக்கைகளை ஆராய்ந்து பார்க்கும் மனப்பான்மை போன்ற அறிவியல் குணங்களை வளர்க்கும் வகையில் இந்நூல் அமைந்துள்ளது.

இறுதியில் கானகத்திற்கு வரும் ஆபத்தை எவ்வாறு சிறுவனும் அவனுடைய நண்பர்களும் எதிர்கொண்டனர் என்பதை கூறியுள்ளனர். குழந்தைளுக்கு படிக்க உகந்தது

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

சக்திவேல்

ஒருபோதும் அன்பு என்பது ஒரு மக்கள் இயக்கமாக இருந்ததில்லை. உண்மையில் யாருமே சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பியதில்லை. ஒரு சில மனிதர்களின் அன்பினாலும், தீராத பேரார்வத்தினாலும் தான் இந்த உலகம் ஒன்றாகப் பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறது. உண்மையில் அது அப்படித்தான் இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இல்லையென்றால் நீங்கள் எப்போதோ விரக்தியில் மூழ்கியிருப்பீர்கள்.

ஏதாவது ஒரு மத்தியானப் பொழுதில், ஏதாவது ஒரு நகரத்தின் தெருவில் ஜாலியாக நடந்து செல்லுங்கள். உங்களைச் சுற்றியிருப்பவர்களைக் கூர்ந்து கவனியுங்கள். நீங்கள் யாரைப் பார்க்கிறீர்களோ, அவர் வேறு யாருமல்ல, அவர் நீங்களே தான் என்பதை மட்டும் நினைவில் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் பார்க்கும் ஒவ்வொரு மனிதரும் நீங்களே தான்.

நீங்கள் அந்த மோசமான

மனிதராக இருந்திருக்கலாம். நீங்கள் அந்த அரக்கனாக இருந்திருக்கலாம் அல்லது அந்த அதிகார வெறி மிக்க

காவல்துறை அதிகாரியாக

இருந்திருக்கலாம். அவர்களைப் போல

மாறாமல் இருக்க, உங்களுக்குள்ளேயே நீங்கள் தான் முடிவு செய்ய வேண்டும்.

- ஜேம்ஸ் பால்ட்வின்

tom addison

ஐன்ஸ்டீனின் 7 வாழ்வியல் சார்ந்த கருத்துக்களை  Tom additison எழுதுகிறார்

1. வாழ்க்கை — நகர்ந்து கொண்டே இரு

“வாழ்க்கை என்பது மிதிவண்டி ஓட்டுவது போன்றது. சமநிலையைப் பேண வேண்டுமென்றால், தொடர்ந்து நகர்ந்து கொண்டே இருக்க வேண்டும்.”

வாழ்க்கையில் நகர்வதை நிறுத்துவதற்கு ஒருபோதும் சரியான நேரம் கிடையாது.

துயரமான காலங்களிலும் அல்ல.

நல்ல காலங்களிலும் அல்ல.

சோகமான நேரங்களிலும் அல்ல.

எந்த நேரத்திலும் அல்ல.

உங்களுக்கு என்ன நடந்தாலும், நீங்கள் முன்னோக்கி நகர்ந்துகொண்டே இருக்க வேண்டும்.

இல்லையெனில் நீங்கள் கீழே விழுந்துவிடுவீர்கள். விழுந்த பிறகு மீண்டும் எழுந்து நிற்பது கடினமாகிவிடும்.

2. வெற்றியை விட மதிப்புமிக்கவராக இருங்கள்

“வெற்றியடைந்த மனிதராக மாற முயற்சிக்காதீர்கள்; மாறாக, மதிப்புமிக்க மனிதராக மாற முயற்சி செய்யுங்கள்.”

வெற்றி பெற வேண்டும் என்பதையே ஒரே நோக்கமாகக் கொண்டிருப்பவர்கள், பெரும்பாலும் உண்மையான வெற்றியை அடைவதில்லை.

மிகவும் வெற்றிகரமானவர்கள், பிறருக்கு மிகப் பெரிய மதிப்பை வழங்குவதில் கவனம் செலுத்துகிறார்கள்.

அவர்கள் பெறுவதைவிட அதிகமாகக் கொடுக்கிறார்கள்.

சிறந்த சேவையை வழங்குகிறார்கள்.

அதற்குப் பதிலாக எதையும் எதிர்பார்ப்பதில்லை.

3. கேள்வி கேட்பதை நிறுத்தாதீர்கள்

“கேள்வி கேட்பதை நிறுத்தாமல் இருப்பதே முக்கியம். ஆர்வத்திற்கு அதற்கே உரிய ஒரு காரணம் இருக்கிறது.”

அளவற்ற ஆர்வமே ஞானத்தையும் ஆழமான அறிவையும் வளர்த்துக்கொள்வதற்கான மிகச் சிறந்த வழியாகும்.

‘முட்டாள்தனமான கேள்வி’ என்று எதையும் நினைக்காமல் கேளுங்கள்.

ஒரே ஒரு பதிலைக் கேட்டவுடன் திருப்தியடைந்து விடாதீர்கள்.

உங்களைச் சுற்றியுள்ள மற்றவர்களைவிட ஆழமாகச் சிந்தித்து, மேலும் தெரிந்துகொள்ளத் தயாராக இருங்கள்.

4. “துன்பம் ஒருவனை அவனுக்கே அறிமுகப்படுத்துகிறது.”

கடுமையான சவால்களைக் கடந்து செல்லாமல் ஒருவர் தன்னுடைய சிறந்த வடிவத்தை அடைய முடியாது.

துன்பங்களின் வழியாகத்தான் நாம் வளர்கிறோம்.

சவால்களின் வழியாகத்தான் நம்முடைய வாழ்க்கையின் முழுமையான திறனை உணர முடிகிறது.

5. எளிமையாக விளக்க முடியாவிட்டால்...

“ஒரு விஷயத்தை எளிமையாக விளக்க முடியவில்லை என்றால், அதை நீங்கள் போதுமான அளவு புரிந்துகொள்ளவில்லை என்று அர்த்தம்.”

நீங்கள் புரிந்துகொண்ட ஒரு விஷயத்தை சில எளிய வாக்கியங்களில் தெளிவாக விளக்க முடியும்.

அவ்வாறு விளக்க முடியவில்லை என்றால், அந்த விஷயத்தைப் பற்றிய உங்கள் அறிவு இன்னும் ஆழமாகவில்லை என்று பொருள்.

எனவே மீண்டும் கற்றுக்கொள்ளத் திரும்பிச் செல்ல வேண்டும்.

6. தவறுகள் செய்வது தவறல்ல

“ஒருபோதும் தவறு செய்யாத ஒருவர், புதிய முயற்சி எதையும் செய்ததில்லை.”

யாரும் தவறு செய்ய விரும்புவதில்லை. தோல்வியடைவதும், பிறர் முன்னிலையில் முட்டாளாகத் தோன்றுவதும் யாருக்கும் பிடிக்காது.

ஆனால் ஒருபோதும் தவறு செய்யாத ஒருவர், உண்மையில் தன்னுடைய எல்லைகளைத் தாண்டி முயற்சி செய்ததில்லை.

தவறுகள் மோசமானவை அல்ல.

அடுத்த முறை எதைச் சிறப்பாகச் செய்ய வேண்டும் என்பதைக் கற்றுக்கொடுக்கும் அனுபவத் தரவுகளே தவறுகள்.

7. மனிதர்களின் இயல்பு

“பிரபஞ்சமும் மனித முட்டாள்தனமும் மட்டுமே முடிவில்லாதவை; ஆனால் பிரபஞ்சத்தைப் பற்றி எனக்கு அவ்வளவு உறுதியாகத் தெரியவில்லை.”

பழமொழி சொல்வது போல, மனிதர்கள் எப்போதும் மனிதர்களாகத்தான் இருப்பார்கள்.

அவர்கள் சில நேரங்களில் முட்டாள்தனமான செயல்களைச் செய்வார்கள்.

பகுத்தறிவற்ற விதத்திலும் நடந்து கொள்வார்கள்.

அவர்களின் செயல்கள் நம்மைத் தலையசைக்கவும் வைக்கும்.

ஆனால் இதைப் பற்றி நம்மால் பெரிதாக எதுவும் செய்ய முடியாது!

எனவே, பிறருடைய குறைகளைப் பொறுமையுடனும் மன்னிக்கும் மனப்பான்மையுடனும் அணுகுவதுதான் நம்மால் செய்யக்கூடிய சிறந்த செயல்.

52

இடக்கை

-எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்

இந்த நாவல், மொகலாயப் பேரரசர் ஔரங்கசீப்பின் இறுதி நாட்களையும், அதே காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த விளிம்புநிலை மனிதர்களையும் மையமாகக் கொண்டது. உலகையே தன் கைக்குள் வைத்திருந்த பேரரசர், தன் இறுதிக் காலத்தில் ஒரு எளிய படுக்கையில் தனிமையில் கிடக்கிறார். "இரவின் முன் மன்னரும் எளியவரும் ஒன்றுதானே" என்ற தத்துவம், மரணத்தின் முன்னால் அதிகாரம் எவ்வளவு பலமற்றது என்பதை உணர்த்துகிறது.

மனிதன் இறுதியில் சந்திக்கப்போவது தன் தனிமையையும் கடந்த கால நினைவுகளையும் மட்டுமே. வாழ்க்கை என்பது வெறும் நினைவுகளின் தொகுப்பு என்பதை ஔரங்கசீப்பின் கதாபாத்திரம் நமக்குப் புரியவைக்கிறது.

நாவலின் தலைப்பான 'இடக்கை' என்பது இடது கைப் பழக்கம் கொண்ட 'சாமர்' இன மக்களைக் குறிக்கிறது. தூமகேது என்ற கதாபாத்திரத்தின் வழியாக, இந்த எளிய மக்கள் அதிகார வர்க்கத்தால் எப்படி அநீதியாக நடத்தப்படுகிறார்கள் என்பதை ஆசிரியர் விவரிக்கிறார். "இடக்கை என்பது வெறும் கையல்ல; அது இந்த ராஜ்யத்திற்குப் புறக்கணிக்கப்பட்ட ஒரு பகுதி" என்ற தாயின் கூற்று சமூகத்தின் ஏற்றத்தாழ்வைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.தூமகேதுவின் மனைவி மலம் அள்ளும் தொழில் செய்பவர்."சொர்க்கத்திற்கு சென்றாலும் அங்கேயும் நம்மை மலம் அள்ளச் சொல்லுவார்கள்.நம்மை இவர்கள் மனிதர்களாக மதிப்பதேயில்லை எனும் வரிகள் வலிமிகுந்தது.

 செய்யாத குற்றத்திற்காக தூமகேது கைது செய்யப்பட்டு, பிஷாடன் என்ற சிற்றரசனின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள 'காலா' சிறையில் அடைக்கப்படுகிறார். அங்கு சக்ரதார் போன்ற அறிஞர்களைச் சந்திப்பதன் மூலம் நீதியைப் பற்றிய புதிய பார்வையைப் பெறுகிறார். பின்னர் சிறையிலிருந்து தப்பிக்கும் அவர், தனது மனைவி நளா மற்றும் பிள்ளைகளைத் தேடி நாடெங்கும் அலைகிறார்

நாவலில் வரும் சூபி ஞானி இபின் முகைதீன் மற்றும் சிறைச்சாலையில் சந்திக்கும் சக்ரதார் போன்ற கதாபாத்திரங்கள் நீதியைப் பற்றிய நுட்பமான தத்துவங்களைப் பேசுகிறார்கள். "சட்டம் யாவருக்கும் சமம், ஆனால் அந்தச் சட்டத்தை யார் உருவாக்குகிறார்கள் என்பதில் தான் நீதி ஒளிந்துள்ளது" என்பது போன்ற விவாதங்கள் சிந்திக்க வைக்கின்றன.

அதிகாரம் நீதியை வளைக்கலாம், ஆனால் காலம் வழங்கும் நீதியையும் இயற்கையின் விதியையும் யாராலும் மாற்ற முடியாது.

பேரரசரின் அந்தப்புரப் பணியாளரான அஜ்யா என்ற திருநங்கையின் கதாபாத்திரம், ஒளரங்கசீப் இறந்தவுடன் கைது செய்யப்பட்டு, சிறைவாழ்வு விவரிக்கப்படுகிறது.  அதிகார மாற்றத்தின் போது நடக்கும் வன்முறைகளையும், ஒரு தனிமனிதனின் விசுவாசத்தையும் காட்டுகிறது. ஔரங்கசீப் தன் கைப்படத் தைத்த ஒரு குல்லாவையும், தங்க நாணயங்களையும் ஒரு எளிய மனிதனிடம் ஒப்படைக்கச் சொல்லி அஜ்யாவிடம் வேண்டுவது, அவரது இறுதிக்கால மனமாற்றத்தைக் காட்டுகிறது.அஜ்வாக்காக உயில் எழுதுகிறார். தான் இறந்த பின் ஒப்படைக்க வேண்டிய பொருட்களை குறித்துக் கொடுக்கிறார்.

இதற்காகப் பயணம் மேற்கொள்ளும் அஜ்யா, ஒற்றர்களால் சந்தேகிக்கப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்படுகிறார். இறுதியில், மிகக் கொடூரமான சித்திரவதைகளுக்குப் பிறகு அஜ்யா தூக்கிலிடப்படுகிறார்.

'இடக்கை' நாவல் வெறும் வரலாற்றுச் செய்திகளின் தொகுப்பல்ல. அது, "அதிகாரம் என்பது ஒரு மரண சிம்மாசனம்" என்ற உண்மையை உரக்கச் சொல்கிறது. ஒரு மனிதன் தன் வாழ்வில் எதைத் தேடி ஓடினாலும், இறுதியில் அவன் எஞ்சுவது அவனது அறம் சார்ந்த செயல்களால் மட்டுமே என்பதை இந்நாவல் மிக அழகாகப் பதிவு செய்துள்ளது.

*நாவல், அரியணையில் உலகையே அசைத்துப் பார்த்த மொகலாயப் பேரரசர் ஔரங்கசீப், தனது 88-வது வயதில் நோய்வாய்ப்பட்டு படுக்கையில் கிடப்பதில் இருந்து தொடங்குகிறது. மரணத்தின் விளிம்பில் இருக்கும் அவர், தனது கடந்த காலச் செயல்களை எண்ணி வருந்துகிறார். குறிப்பாக, தனது இளமைக்காலத்தில் 'அனா' என்ற தாதி கேட்டுக் கொண்டதற்காக, உதிர்ந்த ஒரு பூவை மீண்டும் கிளையில் ஒட்ட வைக்க முயன்று தோற்றுப்போகிறார். அந்தத் தோல்வியைத் தாங்க முடியாமல் அந்தப் பூவைத் தைக்கத் தெரிந்த அந்தத் தாதியை யானை காலில் மிதித்துக் கொல்ல ஆணையிடுகிறார். இந்தச் செயல் அவரது மனச்சாட்சியைத் தனது இறுதிக்காலத்தில் பிசைகிறது.

*சத்கர் தேசத்தை ஆளும் பிஷாடன், அதிகார போதையில் இருக்கும் ஒரு கோரமான ஆட்சியாளராகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார். குரங்குடன் சதுரங்கம் ஆடுவது, மக்களுக்கு விசித்திரமான தண்டனைகளை வழங்குவது என இவரது காலம் அநீதியால் நிறைந்துள்ளது. இவரது முட்டாள்தனமான உத்தரவுகளால்  மக்கள் பெரும் துயருக்கு ஆளாகிறார்கள்.

நாவலின் இறுதியில், ஔரங்கசீப் இறந்துபோகிறார். அவர் அஜ்யாவிடம் கொடுத்து அனுப்பிய குல்லா, பல கைகள் மாறி இறுதியாக அலைந்து திரியும் தூமகேதுவின் கைகளுக்கு வந்து சேர்கிறது. பேரரசர் தன் கையால் தைத்த அந்தக் குல்லாவை, அதன் மதிப்பு அறியாமல் ஒரு பிச்சைக்காரன் தூமகேதுவுக்குத் தானமாகத் தருகிறான்.

*கஷ்டங்கள் தானே வருவதில்லை, நாம் என்றோ விதைத்தவையே இன்று உருமாறித் திரும்பி வருகின்றன."

*குற்றத்தின் நிழலில் வாழும்போது சிரிப்பு ஒன்றுதான் ஆறுதலானது

*தூமகேதுவின் இறுதி அலைச்சல்: பல ஆண்டுகள் தனது மனைவி நளா மற்றும் பிள்ளைகளைத் தேடி அலைந்த தூமகேது, இறுதியில் உடல் நலிந்து, பேசக்கூடத் தெம்பற்ற நிலையில் ஒரு புளியமரத்தடியில் வந்து அமர்கிறார். தான் ஒரு நடைப்பிணம் என்று உணரும் அவர், இனி ஒரு அடிகூட எடுத்து வைக்க முடியாது என்ற விரக்தியில் கண்களை மூடிக்கொள்கிறார்.

அதற்கு மொகலாய் ஆட்சி மாற்றத்தை விவரிக்கிறார்.

அப்போது அந்த வழியாக ஒரு தர்காவிற்கு யாத்திரை செல்லும் ஒரு பெரிய கூட்டம் வருகிறது. அவர்களில் ஒருவர் தூமகேதுவுக்குச் சில நாணயங்களைத் தருகிறார், மற்றொருவர் உணவும் நீரும் தந்து அவரை ஆற்றுப்படுத்துகிறார்.

அந்தக் கூட்டத்தில் இருந்த ஒரு பிச்சைக்காரன், தனது தலையில் இருந்த வெண்ணிறக் குல்லாவைக் கழற்றி, "சகோதரா, இதை அணிந்து கொள். வெயிலில் இருந்து உன்னைப் பாதுகாக்கும்" என்று கூறி தூமகேதுவுக்குத் தானமாகத் தருகிறான். அது பேரரசர் ஔரங்கசீப் தனது இறுதிக்காலத்தில் தன் கைப்படத் தைத்து, அஜ்யாவிடம் கொடுத்து அனுப்பிய அதே குல்லா என்பது தூமகேதுவுக்குத் தெரியாது.

 யாத்ரீகர்களில் ஒருவன் தனது கையில் இருந்த ஒரு சாமந்தி மாலையை தூமகேதுவை நோக்கி வீசுகிறான். பத்து வயதில் ஒரு திருவிழாவின் போது தான் ஆசைப்பட்ட அந்தச் சாமந்தி மாலை தன் மடியில் வந்து விழுந்ததும், தூமகேதுவின் கண்கள் கலங்குகின்றன.தன்மனைவியை காட்ட தேடுகிறான்.அவள் இல்லாமல் வருந்துகிறான். ஆனாலும் அங்கு கேட்கும் மேளச்சத்தத்தை கேட்டு இடது கை தாளமிடுகிறது.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

book-51

உப்புக்கடலைக் குடிக்கும் பூனை

-க.சீ சிவக்குமார்

‘உப்புக்கடலைக் குடிக்கும் பூனை’ என்ற தலைப்பு வாசகனுக்குள் உடனடியாக ஒரு வினாவை எழுப்புகிறது.பூனை ஏன் உப்புக்கடலைக் குடிக்கிறது?

இது இயல்புக்கு மாறான ஒரு காட்சியை உருவாக்குகிறது. ஆனால் சிவகுமாரின் கதைகளின் இயல்பே இதுதான். வாழ்க்கையில் சாதாரணமாகத் தோன்றும் சம்பவங்களுக்குள் இருக்கும் விசித்திரத்தையும் நகைச்சுவையையும் அவர் கண்டுபிடிக்கிறார்.தலைப்பு வெறும் நகைச்சுவைத் தலைப்பு அல்ல; வாழ்க்கையின் முரண்பாடுகளைச் சுட்டும் படிமம்.

நவீன சிறுகதைகளில் அரிதாகிவரும் நகைச்சுவை சிவகுமாரின் எழுத்தில் இயல்பாக வெளிப்படுகிறது. அவரது கதாபாத்திரங்கள் பெரிய சாதனையாளர்களாகவோ, அசாதாரண மனிதர்களாகவோ இருப்பதில்லை; நம்மைச் சுற்றி வாழும் எளிமையான, பாசாங்கற்ற, வெள்ளந்தியான மனிதர்களே. அதனால் அவர்களுடன் வாசகன் மிக நெருக்கமாகப் பயணிக்க முடிகிறது

 "அறிவின் புனித ஊற்று தொடர்ந்து பீறிட்டே கொண்டே இருப்பதால் யாருடமாவது பேசியே தீர வேண்டுமென" தேனி தேனரசனின் குணாதிசியத்தை அமிழ்து அமிழ்து கதை மூலம் காணலாம்.தன்வினை, பிறவினையை தமிழில் படித்திருப்போம் அது சாராயம் விற்கும் வேலன்துறை அய்யப்பனுக்கு நடக்கும்.போது நமக்கு எளிதில் புரிகிறது. தற்கொலை செய்த நண்பனின் பிணத்தை தூக்கிக் கொண்டு வருகையில் வழி தோறும் அவன் நினைவுகளின் வலியை இயல்பிகந்த கிண்ணாரத்தில் வெளிப்படுத்தியிருப்பார். அக்கதையில் தன் பெயரையே பயன்படுத்தியிருப்பது இன்னும் ஆச்சர்யம்.உன் கல்லறை வாக்கியம் என்ன என முடிகிறது கதை

கடிகாரத்தை பழுது பார்க்க செல்கையில் நடக்கும் சுவாரஸ்யத்தை சுற்று கதையில் தவறவிடக்கூடாது. நிலவொளியில் வானவில்லை தோன்ற செய்யும் காதலர்களாக கானலங் காதலில் எள்ளலுடம் வெளிப்படுத்தியிருப்பார்.

"கைக்கு கிடைக்கும் வரை சொந்த கோழியும் சொந்த கோழி அல்ல" என கறி.கதையில் புதிய கோணத்தில் எழுதியிருப்பார்."ஈடில்லாததும், வீடில்லாததுமான அந்த நாய்’’ என ஆரம்பிக்கும் தி நேம் இஸ் மணி ஜாக்கிசான் பட டைட்டில்.கதை அக்மார்க் நையாண்டி. " அடிபடாமல் நீண்டநாள் வாழனும்னா கொஞ்சம்.கட்டுக்குள் தா இருக்கனும்னு ஜென் தத்துவத்தை போதித்திருப்பார்.

கிராமிய வாழ்வையும், எளிய மனிதர்களின் அன்றாடப் பாடுகளையும், அவர்களுடைய ஆசை–ஏமாற்றங்களையும் நகைச்சுவையும் கருணையும் கலந்த பார்வையில் அணுகுகிறது. 

சினிமா ஆசையில் சென்னையில் ரூம் மேட்டாக வரும் பூந்துறை பாரதி, ஒடலை காமராசுவின் யதார்த்த வாழ்க்கை பலரின் நிழல்களை தொட்டுப் பார்க்கிறது.குருசேவ் குழந்தையாக இருக்கும்போது கதை கிட்ணன்-ராச்சாளின் சுய விளம்பர கதைகளை சொல்கிறது.சாதி சான்றிதழ் வாங்கச் செல்லும் அனுபவம என்பது ஏழு மலைஎழு கடல் தாண்டி செல்லும் ராஜசேகர ரணதீரன் உண்மையில் மாவீரன் தான். கிளி.ஜோசியம் பார்த்து பீதியடைந்த ஓட்டுநர் தர்மராஜின் பயமயம் சிரிக்க வைக்கிறது நம்மை." பிராய்டுகள் தோன்றியிருக்கவிட்டாலும் கனவுகள் தோன்றியிருக்கக் கூடும் என்பது அக்மார்க் குசும்பு.செத்தது எதுவாக இருந்தாலும்.மத்தது அதுவாக இருக்கும் என் எந்த பூனை செத்தது என நம்மையும் கண்ணாமூச்சி ஆட வைத்திருப்பார்.

தனிமை, ஏக்கம், உறவுகளின் வெறுமை போன்ற ஆழமான உணர்வுகளை அவர் நேரடியாகப் பிரசங்கிப்பதில்லை. அவற்றைச் சாதாரண நிகழ்வுகள், விலங்குகள், மனிதர்களின் நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றின் வழியாக வெளிப்படுத்துகிறார்.வீட்டுக்கு ஓடு மாற்றும் மராமத்து அவஸ்தைகளை இயல்பாடு வீடு கதையில் சொல்லியிருப்பார்.

பைக் ஓட்டும் மகளிடம் இயல்பாக தாய்க்கு ஏற்படும் பயத்தை தனக்கே உரிய பாணியில் பயம் வந்திட கதையில் சொல்லியிருப்பார். வாழ்த்து அட்டையை, காதல் கடிதங்களை மையப்படுத்திய கரு சுவாரஸ்யமானது.மளிகை பாக்கி செலுத்த வேண்டியது தான் மட்டுமே

 என மனைவி சொல்லும் நோக்கத்தில் தன்மானம் மிளிர்கிறது. கைம்பெண்ணுக்கு கலர் புடவை கட்டியதை முற்போக்குத்தனமாக எதிர்கொள்ளாமல் இன்னும்.பழைய காலத்தில் உழலும் அக்கா கணவனுக்கு சரியான பதிலடி கொடுத்திருப்பார் மல்லிகா

அண்ணன் தங்கைக்கு எழுதும் ஒரு கடிதம் தான் கதை.அதில் சொல்ல மறைத்த ஆயிரம் விஷயங்கள் இருக்கும்.கடன் பாக்கி வைத்ததை செலுத்தவரும் நோயாளி.. கதை நெகிழ்ச்சியுடன் மனிதனின் விவரமான மறுபக்கமும் தெரிகிறது.

"கடல் வத்தி மீன் புடிக்கலாம்னா முடியாதே". புகுந்த வீட்டில் செத்துப் போகும் நினைவைக் கொண்டு வரும் ரோமி நாய் நெஞ்சை உலுக்குகிறது.

"ஜெயிச்சா ஊருக்கு நல்லது, தோத்தா நமக்கு நல்லது" என அரசியல் அரிச்சுவயை அஞ்சாப்பு வாய்ப்பாடு மாதிரி எளிதில் சொல்லியிருப்பார்.

தன்னுடைய கதைகளை பற்றி முன்னுரையில் கூட கதைகள் அனுபவத்தில் முகிழ்ந்தவை.அதை கைப்பற்றுத் திராணியற்றவர்களின் கழிவிரக்கத்தோடு பொருத்துகையில்

கறுப்பு நகைச்சுவையுடன் கூடிய ஒரு கலையாக மாறுவதாக கூறுகிறார்.

எந்த ஒரு வருணனை, மூக்குத் தொடும் வித்தையெல்லாம் இன்றி இயல்பான நகைச்சுவையுடன் எள்ளலுடன் கதை சொல்லும் பாணி கைவரப்பெற்றவர் க.சீ சிவக்குமார். இந்த ஸ்ட்ரெஸ் உள்ள காலத்தில் அவரின் நகைச்சுவை எழுத்தினை இந்த தமிழ் சமூகம் மிஸ் செய்கிறது.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

The journey starts with a single step — not with thinking about taking a step.”“பயணம் என்பது ஒரு அடியை எடுத்து வைப்பதில்தான் தொடங்குகிறது; அந்த அடியை எடுத்து வைப்பதைப் பற்றி சிந்தித்துக் கொண்டிருப்பதில் அல்ல.”-Jeff olson

படித்தது

ஷேக்ஸ்பியர் தனது 'சிம்பலைன்' (Cymbeline) நாடகத்தில் சொன்னது: "செலுத்தப்படாத சில படகுகளையும் அதிர்ஷ்டக் காற்று துறைமுகத்திற்கு அடித்துக் கொண்டு வருகிறது!"

ஆனால், நகர முடியாத அளவிற்கு பலமாக நங்கூரமிடப்பட்ட எந்தவொரு படகையும் அதிர்ஷ்டத்தால் கூடக் கரையேற்ற முடியாது!

மேதைகளின் மறைக்கப்பட்ட பழக்கவழக்கங்களில் ஒன்று என்ன தெரியுமா? 

அவர்கள் அனைவரும் தங்களின் இலக்குகளை அடைவதற்காக ஒரு பெருநகரத்திற்கோ (Metropolis) அல்லது ஒரு பல்கலைக்கழகத்திற்கோ புலம்பெயர்ந்து செல்கிறார்கள்!

ஷேக்ஸ்பியர், பெஞ்சமின் பிராங்க்ளின், மற்றும் ஃபிளெமிங்— லண்டன் நகருக்குச் சென்றார்கள்.

வாட்சன் மற்றும் கிரிக் — கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக் கழகத்திற்கு சென்றார்கள்.

லூயிஸ் பாஸ்டர் — லில்லி நகருக்கும், பின்னர் பாரிஸிற்கும் சென்றார்.

மார்க் ஜுக்கர்பெர்க்— சிலிக்கான் வேலிக்குச் சென்றார்.

இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்களின் இளம் பருவத்தில் ஒரு பெருநகரத்திற்கோ, ஒரு பல்கலைக்கழகத்திற்கோ, அல்லது ஒரு பெருநகரத்திற்குள் இருக்கும் பல்கலைக்கழகத்திற்கோ புலம்பெயர்ந்தார்கள்.

"நான் அதிர்ஷ்டத்தை நம்புவதில்லை. அதிர்ஷ்டம் என்பது உழைப்பிற்கான தயாரிப்பும், வாய்ப்பின் தருணமும் சந்திக்கும் புள்ளியாகும்" என்றார் ஓப்ரா வின்ஃப்ரே 2011-ல். 

உண்மைதான், ஆனால் அந்த சந்திப்பு நடக்கும் இடத்திற்கு நீங்கள் முதலில் சென்றாக வேண்டும் அல்லவா? 

ஓப்ரா வின்ஃப்ரே சிகாகோ நகருக்குப் புலம்பெயர்ந்தார்!

மேதைகளும், அவர்களின் மாபெரும் நகரங்களும்

ஏதென்ஸ்: சாக்கிரட்டீஸும் பிளேட்டோவும் அங்கே பிறந்தவர்கள்; ஆனால் அரிஸ்டாட்டில் தனது 17-ஆவது வயதில் அங்கே புலம்பெயர்ந்து சென்றவர்!

லண்டன்: மைக்கேல் ஃபாரடே அங்கே பிறந்தவர்; ஆனால் ஷேக்ஸ்பியர், சார்லஸ் டிக்கன்ஸ், மற்றும் வர்ஜீனியா வுல்ஃப் ஆகியோர் பிற இடங்களிலிருந்து லண்டனுக்கு வந்தவர்கள்.

வியன்னா:  சூபெர்ட் மற்றும் ஷோன்பெர்க் ஆகியோர் அந்நகரத்து உள்ளூர்வாசிகள்; ஆனால் ஹேடன், மொஸார்ட், பீத்தோவன், பிராம்ஸ், மற்றும் மாலர் ஆகியோர் பிற இடங்களிலிருந்து குடிபெயர்ந்தவர்கள்! சிக்மண்ட் பிராய்டும் அப்படித்தான்.

நியூயார்க்: அலெக்சாண்டர் ஹாமில்டன் நியூயார்க்கிற்கு புலம்பெயர்ந்தார். 

நவீன கலை உலகின் மாபெரும் ஆளுமைகளான யாயோய் குசாமா, ஜாக்சன் பொல்லாக், ராபர்ட் மதர்வெல், மார்க் ரோத்கோ, மற்றும் ஆண்டி வார்ஹோல் ஆகியோர் நியூயார்க்கிற்கு புலம்பெயர்ந்தவர்கள். 

1953-ல் ஜப்பானின் கிராமப்புற பழமைவாதச் சூழலிலிருந்து நியூயார்க்கிற்குச் சென்றதைப் பற்றி குசாமா கூறியது: "நான் அங்கிருந்து வெளியேறியாக வேண்டியிருந்தது!"

பல்கலைக்கழகங்களைப் பொறுத்தவரை: ஐசக் நியூட்டனுக்குக் கேம்பிரிட்ஜ் இருந்தது. ஐன்ஸ்டீனுக்கு பெர்லினில் உள்ள மேக்ஸ் பிளாங்க் நிறுவனமும், பின்னர் பிரின்ஸ்டனில் உள்ள உயர்கல்வி நிறுவனமும் இருந்தன. தொழில்நுட்பக் குருக்களான இலான் மாஸ்க், செர்ஜி பிரின், லாரி பேஜ், மற்றும் பீட்டர் தீல் ஆகியோர் ஸ்டான்போர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் கழித்த காலங்கள் முக்கியமானவை.

மேதைகள் ஒரே இடத்தில் தங்குவதில்லை. தங்களுக்கு சாதகமான சூழல் எங்கு இருக்கிறதோ, அங்கே நோக்கி நகர்கிறார்கள்!

மேதாவித்தனத்தின் 'இயக்க விதி' (Genius Anti-inertia Law)

இந்த இடப்பெயர்வு விதியை நாம் "மேதாவித்தனத்தின் இயக்க விதி" (Genius Anti-inertia Law) என்று அழைக்கலாம்.

நிச்சயமாக இந்த விதிக்கு சில விதிவிலக்குகளும் உள்ளன:

ஓஹியோவின் சிறிய நகரமான டேட்டனிலேயே தங்கியிருந்த ரைட் சகோதரர்கள்.

திறந்தவெளிப் புலங்கள் தேவைப்பட்ட தாவரவியலாளர்கள் கிரிகோர் மெண்டல் மற்றும் ஜார்ஜ் வாஷிங்டன் கார்வர்.

இயற்கை ஆராய்ச்சியாளரான டார்வின் மற்றும் வெளிப்புற ஓவியர்களான (Plein air painters) க்ளாட் மோனே, ஜார்ஜியா ஓ'கீஃப் போன்றோர் தங்களின் தொழில்முறைத் தேவை காரணமாக இந்த விதியிலிருந்து விலக்கு பெறுகிறார்கள்.

ஆனால் ஒரு பொதுவான விதியாக,மேதைகள் பண்ணைகளிலேயே தேங்கிவிடுவதில்லை!

'நட்சத்திரங்கள் மின்னும் இரவு' ஓவியத்தை வரைந்த வின்சென்ட் வான்கோ கூட தனது இளம் வயதில் கூறினார்: "மாதத்திற்கு 50 பிராங்குகள் குறைவாகக் கிடைக்கிறது என்பதற்காக என்னை மீண்டும் கிராமத்திற்கே செல்லச் சொல்வது நியாயமில்லை. என் எதிர்கால ஆண்டுகள் அனைத்தும் நான் ஆண்ட்வெர்ப் அல்லது பாரிஸ் போன்ற நகரங்களில் உருவாக்கிக் கொள்ளும் தொடர்புகளோடுதான் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன."

1886-ல் வான்கோ பாரிஸ் நகருக்குக் குடிபெயர்ந்தார்!

அக்காலகட்டத்திலோ அல்லது அதற்குச் சற்றுப் பின்னரோ பாரிஸிற்குப் புலம்பெயர்ந்த மற்ற கலைஞர்கள்:

ஓவியர்கள்:

பிக்காசோ, மார்ட்டிஸ், மோடிக்லியானி, மார்க் சகால், பிராக், பிரான்குசி, ஜோன் மிரோ, மற்றும் டியாகோ ரிவேரா.

இசையமைப்பாளர்கள்: 

க்ளாட் டெபுசி, ஸ்ட்ராவின்ஸ்கி, மற்றும் ஆரோன் கோப்லாண்ட்.

எழுத்தாளர்கள் & கவிஞர்கள்: எஸ்ரா பவுண்ட், அபோலினேர், ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸ், கெர்ட்ரூட் ஸ்டைன், எர்னஸ்ட் ஹெமிங்வே, மற்றும் ஃபிட்ஸ்ஜெரால்ட்.

"நான் பாரிஸுக்குப் போயிருக்காவிட்டால், இன்று யாராக இருக்கிறேனோ அப்படி ஆகியிருக்க முடியாது"* என்றார் மார்க் சகால்.

"நாங்கள் யாராக இருந்தாலும், இறுதியில் பாரிஸிற்கே திரும்பி வந்தோம்" என்றார் ஹெமிங்வே.

மேதைகளை ஈர்க்கும் காந்தச் சக்திகள்

பாரிஸ், இருபதாம் நூற்றாண்டின் நியூயார்க், அல்லது இன்றைய சிலிக்கான் வேலி போன்ற பெருநகரங்களை நோக்கி ஒரு மேதையை ஈர்ப்பது எது?

வரலாற்றுப் பூர்வமாக படைப்பாற்றல் மிக்க நகரங்கள் அனைத்தும், பல்வேறு பின்னணிகளைக் கொண்ட மனிதர்கள்—பெரும்பாலும் புதிய புலம்பெயர்ந்தோர்கள்—தங்களின் மாறுபட்ட சிந்தனைகளோடு ஒன்றிணையும் 'சந்திப்புப் புள்ளிகளாகவே' (Crossroads) இருந்துள்ளன!

புதிதாக வருபவர்கள், ஏற்கனவே உள்ள அறிவு சூழலில் புதிய சிந்தனைகளை விதைக்கிறார்கள்.

அதன் மூலம் புதிய சிந்தனை முறைகள் பிறக்கின்றன. 

உலகெங்கிலும் உள்ள மிகச் சிறந்த தொழில்நுட்ப மூளைகளைச் சிலிக்கான் வேலி 'H-1B விசா' மூலம் ஈர்க்கிறது.  இது உயர்திறன் கொண்ட வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் குடியேற்றத்தை அனுமதிப்பதால் "மேதாவி விசா" (Genius visa) என்றே அழைக்கப்படுகிறது.

"நாகரிகத்தின் அனைத்து மாபெரும் முன்னேற்றங்களும் சர்வதேசத்தன்மை உச்சத்தில் இருந்த காலகட்டங்களிலேயே நிகழ்ந்துள்ளன" என்றார் வரலாற்றாசிரியர் கென்னத் கிளார்க்.

இறுதியாக, இத்தகைய மாறுபட்ட சிந்தனைகள் ஒன்றோடொன்றுக் குறுக்கு விசாரணை (Cross-pollinate) செய்யப்பட வேண்டுமானால், அங்கே அரசு சார்ந்த தடைகள் இருக்கக் கூடாது. 

"சுதந்திரமான வளி மண்டலத்தில் மட்டுமே மேதாவித்தனத்தால் சுதந்திரமாக மூச்சுவிட முடியும்" என்றார் ஜான் ஸ்டூவர்ட் மில்.

அதேபோல, அது ஊக்குவிக்கப்படவும் வேண்டும்! 

சிலிக்கான் வேலி முதலீட்டாளர்கள் உலகின் எந்த இடத்தையும் விட அதிகத் துணிகர முதலீட்டு நிதியை (Venture capital) வழங்குகிறார்கள். 

நிதி ஆதரவு, புதிய யோசனைகளுக்கான அணுகல், கருத்து சுதந்திரம், ஆரோக்கியமான போட்டி, மிகச்சிறந்தவர்களுடன் தன்னைச் சோதித்துப் பார்க்கும் வாய்ப்பு—இவையே மேதைகளை ஈர்க்கும் ஈர்ப்பு விசைகளாகும் (Gravitational forces).

அடுத்த சிலிக்கான் வேலி எங்கே?

அந்த நகரம் எவ்வளவு பெரியதாக இருக்க வேண்டும்? ஒரு 'மையப் புள்ளியை' (Critical mass) அடையும் அளவுக்குப் பெரியதாக இருக்க வேண்டும்!

ஒரு இசையமைப்பாளருக்கு திரையரங்குகள், கலைஞர்கள், தயாரிப்பாளர்கள், பார்வையாளர்கள் மற்றும் விமர்சகர்கள் தேவை.

ஒரு ஓவியருக்கு சக கலைஞர்களின் ஆதரவு மட்டுமன்றி, முகவர்கள், கலைக்கூடங்கள், விழாக்கள், காட்சி இடங்கள் மற்றும் கலைப் புரவலர்கள் தேவை.

ஒரு தொழில் நுட்ப பொறியாளருக்குப் பிற பொறியாளர்கள், உபகரணங்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சிப் பணம் தேவை.

அவர்கள் அனைவருக்கும் போட்டியாளர்களும் தேவை, வேலைகளும் தேவை!

வாய்ப்புகளின் திரட்சியே (Agglomeration of opportunity) மேதைகளை நகர வைக்கிறது.

மேதைகளைப் போலவே, இந்தப் படைப்பாற்றல் மையங்களும் எப்போதும் நகர்ந்துகொண்டே இருக்கின்றன. 

வரலாற்றுப் பூர்வமாக அவை கிழக்கிலிருந்து மேற்காக நகர்ந்து வந்துள்ளன: 

சீனாவிலிருந்து மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்கும், ஐரோப்பாவிற்கும், ஐக்கிய ராஜ்யத்திற்கும், அமெரிக்காவின் கிழக்குக் கரைக்கும், பின்னர் மேற்குக் கரைக்கும் நகர்ந்துள்ளன.

அடுத்த சிலிக்கான் வேலி எங்கே உருவாகும்? 

மேதாவித்தனம் ஒரு முழு வட்டமடித்து மீண்டும் ஆசியாவிற்கே திரும்புமா? 

அது ஏற்கனவே சிங்கப்பூரில் உருவெடுத்துவிட்டதா? 

பாரிஸ் சுற்றுலா பயணிகளால் நிறைந்து வழியும் நிலையிலும், நியூயார்க்கின் வாடகைகள் விண்ணைத் தொடும் நிலையிலும்—அடுத்த கண்டுபிடிப்பு மையம் எங்கே அமையும்?

இந்தக் கேள்விக்கான விடையை தெரிந்து கொள்ள, அந்த ஓய்வில்லாத மேதைகளை பின் தொடருங்கள்! அல்லது, அதைவிடச் சிறந்த வழி: 

அந்த சாதகமான காற்று எந்தத் திசையில் வீசுகிறது என்பதைக் கணித்து, பெட்டியைக் கட்டிக்கொண்டு, மற்றவர்களுக்கு முன்பாகவே அங்கே போய் இறங்குங்கள்!

-படித்தது

வேலைக்கான ஒரு விண்ணப்பத்தில், "நீங்கள் எப்போதேனும் கைது செய்யப்பட்டுள்ளீர்களா?" என்று ஒரு கேள்வி இருந்தது. அக்கேள்விக்கு, "இல்லை" என்று விண்ணப்பதாரர் பதிலளித்தார். முதல் கேள்வியின் தொடர்ச்சியாக, இரண்டாவது கேள்வி, "ஏன்?" என்று இருந்தது. இதற்கு விடையளிக்க வேண்டியதில்லை என்பதை உணர்ந்திராத அந்த "நேர்மை"யான, வெகுளியான விண்ணப்பதாரர். "ஏனென்றால், நான் ஒருபோதும் பிடிபடவில்லை என்று நினைக்கிறேன்," என்று எழுதினார்.

கவலை என்பது ஒருஆடுகுதிரை மாதிரிதான்.இருக்கும் இடத்திலேயே நம்மை உட்கார வைத்துவிட்டு எங்கேயோ நம்மை அழைத்துச் செல்வதைப் போன்ற போலியான எண்ணத்தை உருவாக்கிவிடும்.அதில் ஆடி ஆடி நம் நேரத்தை வீணாக்குகிறோம்-சுகபோதானந்தா

அதிகம் கேள்

அதிகம் கேளுங்கள்; குறைவாகப் பேசுங்கள்

இன்றைய காலத்திய உரையாடல்கள், ஒருவர் பந்தைத் திருப்பி அடிக்காமலேயே அடுத்த பந்தை எப்படிப் போடுவது என்று யோசித்துக்கொண்டிருக்கும் டென்னிஸ் போட்டிகளைப் போல மாறிவிட்டன.

ஆனால், உண்மையாகவே கேட்கத் தெரிந்த ஒருவர் நம்மிடம் பேசும்போது, அந்த அனுபவமே வித்தியாசமாக இருக்கிறது. குறுக்கிடாமல் கேட்பார்கள். நாம் சொல்வதை முடிப்பதற்குள் தங்களுடைய கதையைச் சொல்ல அவசரப்படமாட்டார்கள். நம்முடைய மோசமான நாளைவிட தங்களுடைய மோசமான நாளை உயர்த்திக் காட்டவும் முயலமாட்டார்கள்.

வேலை தொடர்பான ஒரு மின்னஞ்சல் உங்களுக்கு ஏற்படுத்திய மன அழுத்தத்தைப் பற்றி நீங்கள் சொல்லும்போது, நீங்கள் பாதியிலேயே இருக்கும்போது,

“அட, எனக்கும் அதே மாதிரிதான் நடந்தது…”

என்று தங்கள் அனுபவத்தைத் திணிக்காமல், நீங்கள் சொல்லி முடிக்கும் வரை அமைதியாகக் கேட்பார்கள்.

உங்கள் தருணத்தை அவர்கள் தங்களுக்கான தருணமாக மாற்றிக்கொள்ள மாட்டார்கள். அதனால்தான், அவர்களுடன் பேசிவிட்டு வரும்போது நம்முள் ஒரு நல்ல உணர்வு தங்குகிறது.

ஏன்?

ஏனெனில் கேட்பது என்பது குறைத்து மதிப்பிடப்படும் ஒரு வகையான அன்பு.

சில நேரங்களில், பேசாமல் ஒரு கணம் அமைதியாக இருப்பதும், ஒருவருடைய உணர்வுகளுக்கு இடம் கொடுப்பதும் நம்மை இன்னும் அழகாகக் காட்டுகிறது.

மனிதனுக்கு இரண்டு காதுகளும், ஒரு நாவும் இருப்பதற்கும் ஒரு காரணம் இருக்கிறது.

அதனால், குளிர்ச்சியாகவும் முதிர்ச்சியாகவும் இருப்பவர்கள்,

தாங்கள் பேசுவதைவிட அதிகமாகக் கேட்கிறார்கள்.

கேளுங்கள். புரிந்துகொள்ளுங்கள். அதன் பிறகு பேசுங்கள்.

ஆங்கிலத்தில் Nadeem

நான் போன நேரம்ரூமி செருப்பில்ஆணி அடித்துக் கொண்டிருந்தார்வலிக்காதா? என்றேன்ஆணிக்கும் தான் வலிக்கும்சுத்திக்கும் தான் வலிக்கும்கைக்கும் தான் வலிக்கும்வலியில்லாமல்என்னதான் நடக்கும்என்றார் ரூமி-ஈரோடு தமிழன்பன்

தாவோ

ஒரு நாள் இளவரசன் ஒருவன் தன் படைகளோடு காட்டிற்கு சென்றான். அவனைப் பார்த்ததும் மரக்கிளைகளில் விளையாடிக் கொண்டிருந்த குரங்குகள் எல்லாம் ஓடிவிட்டன. ஆனால் ஒரே ஒரு குரங்கு மட்டும் இவனைப் பற்றி கவலைப்படாமல் மரத்துக்கு மரம் தாவிக் கொண்டிருந்தது. அது அந்த இளவரசனக்கு எரிச்சலை ஏற்படுத்த அந்த குரங்கை நோக்கி அம்பை எய்தான்.

 அந்த குரங்கு தன்னை நோக்கி பாய்ந்து வந்த அம்பை கையால் பிடித்து தூர வீசியது. கோபம் அடைந்த இளவரசன் தன் படைவீரர் அனைவரையும் அழைத்து குரங்கை கொல்ல உத்தரவிட்டான். அடுத்த கணம் நூற்றுக்கணக்கான அம்புகள் பாய குரங்கு அந்த இடத்திலேயே உயிர் விட்டது. ஒருவனுக்கு திறமைகள் இருந்தால் அதை அத்தனை பேருக்கும் விளம்பரமாய் காட்டக்கூடாது. அதுவே அழிவுக்கு காரணம் ஆகிவிடும்.

-தாவோ

விக்னேஷ்

ஒரு மான் சிங்கத்தைப் பார்த்தால் மட்டுமே பயந்து ஓடும்..

ஆபத்து நீங்கிய பின், அமைதியாகப் புல் மேயத் தொடங்கிவிடும். 

ஆம், மனிதர்களைத் தவிர மற்ற எல்லா உயிரினங்களும் 

நேற்றைய பற்றிய கவலைகளையும் 

நாளையைப் பற்றிய பயங்களையும் பற்றி யோசிக்காமல் நிகழ்காலத்தில் மட்டுமே வாழ்கிறது..

ஆனால் மனிதன் மட்டுமே

"நாம் ஒருநாள் இறந்துபோவோம்" என்ற உண்மையை முன்கூட்டியே உணர்ந்த ஒரே உயிரினம்..

எதிர்காலம் பற்றிய சிந்தனை வந்தவுடனே, மரண பயமும் வந்துவிட்டது. தான் சேர்த்து வைத்தது, நேசித்தது எல்லாம் ஒருநாள் தன்னை விட்டுப் போய்விடும் அல்லது தான் அவற்றை விட்டுப் போக வேண்டும் என்ற நிதர்சனம், அவனுக்குள் ஒரு மாபெரும் இருத்தலியல் வலியை உருவாக்குகிறது..இந்த வலியிலிருந்து தப்பிக்கவே அவன் மறுபிறப்பு, சொர்க்கம்,கடவுள் போன்ற தத்துவங்களைத் தேடினான்..

பசி, தாகம், பாதுகாப்பு என்ற அடிப்படைத் தேவைகள் நிறைவேறியவுடன் மனித மூளை அமைதியாக இருப்பதில்லை. 

"நான் ஏன் இங்கே இருக்கிறேன்? 

என் வாழ்வின் அர்த்தம் என்ன?" 

என்பதைப் போன்ற பதில் இல்லாத கேள்விகளை கேட்கத் தொடங்கியது.

பிரபஞ்சத்திற்கு எந்த நோக்கமும் இல்லை..ஆனால் மனிதனுக்கு மகிழ்ச்சியாய் இருக்கவும் அழுது புலம்பவும் ஏதோ ஒரு காரணம் தேவைப்படுகிறது.. எல்லாவற்றிலும் ஒரு நோக்கம் அல்லது 'அர்த்தம்' தேவைப்படுகிறது. இந்த முரண்பாடுதான் மனிதனின் ஆகப்பெரிய உளவியல் துயரம்..

நாம் எப்போதும் எதன் மீதோ தீராத ஆசையை வளர்த்துக் கொண்டே இருக்கிறோம்.. தொடர்ந்து ஆசைப்படுவதும், ஒன்று கிடைத்ததும் மற்றொன்றைத் தேடுவதிலும் 

"இந்த உலகம் என்பது நமது சிந்தனையின் பிரதிபலிப்பே என்ற உண்மை புரியும்போது ஏமாற்றமும் சலிப்புமே எஞ்சி நிற்கிறது!

மனிதன் தன் சிந்தனைகளைப் பகிர்ந்துகொள்ள மொழியைக் கண்டுபிடித்தான். 

ஆனால், எவ்வளவுதான் வார்த்தைகளைக் கோர்த்தாலும் தனக்குள் இருக்கும் அந்த ஆழமான வெறுமையை, துயரத்தை இன்னொருவருக்கு முழுமையாகக் கடத்த முடிவதில்லை என்பதே நிதர்சனம்.. கூட்டமாக வாழ்ந்தாலும், ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒரு தனித்தீவுதான்!

தனிமையைப் போக்கிக் கொள்ளும் முயற்சிகளில் தான்  கலையும், கவிதைகளும், காதலும் பிறந்தன..

கற்பனைத் திறன் மட்டுமே அவனுக்கு சிறகுகள் கொடுத்தது.. கலைகளை கற்றுக்கொள்ள நிர்பந்தித்தது..

நிரந்தர தப்பித்தல் மரணம் என்றாலும் தற்காலிக தப்பித்தல் மகிழ்ச்சிக்கான வழி என்று உரைத்துச் சொன்னது..

ஆனால் நம் சிந்தனைகளை நாம் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதை விட நிகழாத ஒன்றை யோசித்து நிகழ வாய்ப்பே இல்லாத ஒன்றை அதிகதிகமாக சிந்தித்து நம்மை நாமே நொந்து கொள்கிறோம்..

நமக்குள் மகிழ்ச்சியை விதைப்பவைகளை சிந்திப்பதும் 

இந்த நொடியில் வாழ்வது மட்டுமே மகிழ்ச்சியான வாழ்விற்கு அடிப்படை! 

சிந்தனை என்பது மனிதனுக்குக் கிடைத்த வரம் மட்டுமல்ல..

அது அவன் சுமக்க வேண்டிய ஒரு  சிலுவையும்கூட..!

- விக்னேஷ்வரன்

book-49

Reading_Marathon2024

#24RM050

Book No:36/100+

Pages:-247

திருநெல்வேலி எழுச்சியும் வ உ சி யும் 1908

-ஆ.இரா வேங்கடாசலபதி

வரலாறு என்பது நாம் தெரிந்து கொண்ட வரலாற்றை விட நாம் அறிந்து கொள்ளும் வரலாற்றை மீண்டும் நம் மனதில் கட்டமைக்கிறோம். நேற்று திருச்செந்தூர் செல்லும் வழியில் பாரதியாரின் இல்லத்துக்குச் சென்றிருந்தபோது கிடைத்த தகவல்.. அது பாரதியாரின் தாயார் வீடு அவரின் தந்தை வீடு சீவலப்பேரில் உள்ளது. அப்போதே வீட்டோட மாப்பிள்ளையாக வந்ததால் அந்த வீட்டிலேயே இறுதிவரை பாரதியாரின் தந்தை இருந்தார் என்பதுதான். இவ்வாறு வரலாற்றை மீளாய்வு செய்து கேட்கும்போது உண்மையான வரலாறு நமக்குத் தெரிய வருகிறது.

தமிழை தமிழ் படித்தவர்கள் மட்டுமல்லாது பொறியியல் படித்தவர்களும் தமிழ் இலக்கிய உலகுக்கு சேவை செய்வது போலத்தான்..சலபதியும் வணிகவியல் படித்து வரலாற்று துறைக்கு பெருமை சேர்க்கும் விதமாக இந்த ஆய்வு நூல் விளங்குகிறது.

நூலின் துவக்கத்தில் 1908 ஆம் ஆண்டு சுதேசி இயக்கத்தின் உச்சகட்டமாக மார்ச் 12ஆம் தேதி வ உ சி சுப்பிரமணிய சிவாவும் பத்மநாப அய்யங்கார் கைது செய்ததை அடுத்து..ஊரில் நடைபெற்ற எழுச்சிகளை விவரிக்கும் விதமாக இருக்கிறது. இதனை அரசாங்க அலுவலகத்தில் ஆவணங்களிலும் திருநெல்வேலி கலகம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. மக்கள் எழுச்சி என்ற போது வெள்ளையர் தமக்கும் அதிகாரத்தின் கிளர்ச்சியாகவும் கண்டமையால் கலகம் என்றே வருணித்தனர். ஆனால் எழுச்சி என்பதே மிகவும் பொருத்தமானது என்று கூறுகிறார் ஆசிரியர்.

இந்த எழுச்சியின் பின்னால் சுதேச இயக்கத்தில் இந்தியாவில் பல இடங்களில் போராட்டங்கள் வலுவாக நடைபெற்றது. தமிழகத்தில் அப்போது அமைதி பூங்காவா இருந்தது அடுத்து சுதேசி இயக்கம் வந்தபின் தான் கிளர்ச்சிகள் ஆரம்பித்தன.

வ உ சி யோடு இணைந்து சுப்பிரமணிய சிவாவும் வந்தது அந்தப் பகுதி மக்களிடையே புது உத்வேகத்தை தந்தது. பொதுக்கூட்டங்கள் நடைபெற்றது கருத்தாழமிக்க உரைகள் மக்களை சிந்திக்க தூண்டின. அதோடு கப்பல் கம்பெனியும் ஆரம்பித்தது அன்றைய அரசுக்கு பெரும் தலைவலியாக இருந்தது. தூத்துக்குடியில் தடை மீறி போராட்டத்தில் பொதுக்கூட்டங்கள் நடைபெற்றது. அறிந்த வின்ச் அவர்கள் வ.உ.சிக்கு மிரட்டல் விடுத்தார். ஆயினும் மிரட்டலுக்கு பணியாத நிலையில் அவரை கைது செய்து பாளையங்கோட்டை சிறைக்கு அழைத்து செல்லப்பட்டனர். ஆயினும் பிணை வழங்க மறுத்தாலும் பத்மநாப ஐயங்கார் மட்டும் விடுதலை ஆனார். ஜூலை 7ஆம் தேதி வ உ சிக்கு இரட்டையாளர் தண்டனையும் சிவாவுக்கு 10 ஆண்டு விதித்தது.

மறுநாள் ஊரில்  கிளர்ச்சி செய்ய ஆரம்பித்தனர் இந்து கல்லூரியில் மாணவர்களும் ஆசிரியர்களும்.

காவல் நிலையத்தில் சென்று வந்தே மாதரம் முழங்கியவாறு காவல் நிலையத்தை முற்றுகையிட்டு, மருத்துவ நிலையத்தை முற்றுகை இட்ட சிலரையும் கைது செய்தனர்.மின் கம்பிகள் அறக்கப்பட்டன.தெருவிளக்கு ஏறத்தாழ அனைத்தும் உடைக்க பட்டன. எல்லாம் காரணம் வ உ சி ஏற்படுத்திய எழுச்சிகரமான பேச்சை கேட்டு மாணவர்கள் பலரும் விடுதலைப் போராட்டத்தில் தீவிரமாய் பங்கு கொண்டதே ஆகும். நெல்லையில் நடந்த துப்பாக்கிச் சூட்டில் மூன்று பேர் இருந்ததாக செய்திகள் தெரிகிறது தச்சநல்லூரிலும கிளர்ச்சிகள் தொடர்ந்தவாறு இருந்தன.

வணிகர்கள் அனைவரும் கடைகளை அடைத்து விட்டு நெல்லைக்கு வந்து தூத்துக்குடி வணிகர்கள் கடைக்காரர்களை கடைகளை மூடுமாறு தூண்டியதே துவக்க புள்ளியாக அமைந்ததாக சொல்கிறார். அன்றைய நெல்லை மாவட்டத்தில் மொத்தம் இருந்த ஐரோப்பியர்கள் 397 பேர் மட்டுமே .இங்கிருக்கும் மக்கள் எழுச்சி தொடர்ந்து நிகழ்ந்தால் என்ன செய்வது என்று அதிகாரிகள் கையை பிசைந்தனர்.

ஆனாலும் கிளர்ச்சிக்குப் பிறகு கைது செய்வோர் எண்ணிக்கை அதிகரித்த வண்ணம் இருந்தது. திருநெல்வேலி 57 பேரும் தூத்துக்குடியில் 36 பேரும் கைதாக 27 பேர் தண்டனை அடைந்தனர். எழுச்சியை கட்டுப்படுத்த உதவிய போலீசாருக்கு பரிசுகளையும் அரசாங்கம் வழங்கியது.

திருநெல்வேலி கஷ்ட நிவர்த்தி நிதியை திரட்டுவதற்கு அனைவரும் மயன்றனர் அதில் வந்த தொகையையும் முக்கிய பிரமுகஸ்தர்கள் அனுப்பிய நன்கொடையும் அது தெளிவாக விரித்துள்ளார். கலகத்தை தொடர்ந்து வழக்கு விசாரணையும் தொடர்ந்து நடைபெற்றது கழகத்தில் ஈடுபட்ட மக்களுக்கும் தண்டனை கிடைத்தது. வழக்கின் முடிவில் 32 பேர் எழுச்சிக்கு காரணமாக குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் ஆனவர்கள் கலவரத்துக்கு முழு முதற்காரணம் வ.உ.சி.எம் சுப்பிரமணிய சிவாவும் என்ற குற்றம் சாட்டப்பட்டனர் நீதிபதி. இதில் முதலாதவர் ஏட்டு குருநாதய்யர் அவரின் பின்புறம் என்ன என்பதையும் விரிவாக ஆய்வு செய்கிறது. அவருக்கு ஏழு ஆண்டுகள் நாடு கடத்தல் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. இவரின் வரலாற்றை அறியும் போது மிகவும் வியப்பாக இருந்தது. 

அதேபோல லோகநாத ஐயர் சங்கரநாராயண அய்யர் சங்கரநாராயணன் பிள்ளை மற்றும் சிறை கைதிகள் பற்றியும் இந்த நூல் விரிவாக பேசுகிறது. .பொதுவாக கைதானவர்களை பற்றி மட்டுமே பேசாமல் கைதுக்கு பின்புலமாய் யார் இருந்தார்கள் என்பதை குறித்தும் ஆய்வு செய்கிறது. வ உ சிக்கு ஆதரவாக எதிராக ஆஜரான வக்கீல்கள் அவர்களின் சம்பளத்தொகை முதல் கொண்டு என்ன ஒவ்வொரு நாளையும் விவரிக்கிறது. 

தமிழகத்தில் இப்படி ஒரு எழுச்சியா என்பது மற்ற மாநிலங்கள் திரும்பிப் பார்க்கவும் அளவிற்கு திருநெல்வேலியில் இருந்தது என்று கூறுகிறார். ஆறு மாதத்திற்குப் பிறகு லாலி கவர்னர் நெல்லை வந்தார். அதற்குப்பின் தண்டகாவல்படை விளக்கிக் கொள்ளப்பட்டது. தண்டக்காவல் படை என்பது குற்றச்செயலில் ஈடுபட்டால் அல்லது கிளர்ச்சி செய்தால் மொத்த ஊரையுமே குற்றவாளியாக கருதி கூட்டு தண்டனை விதிப்பது இதுவாகும்.

இச்செய்திகள் எல்லாம் சுதேசி,இந்து நாளிதழ் விரிவாக பதிவு செய்தனர். பாரதி நடத்திய இந்தியா இதழ் சுதேசி இயக்கத்தின் அரிய கருவூலமாக சலபதி கூறுகிறார்.

வ உ சி யின் மனநிலை எவ்வாறு இருந்தது என்பது ஒரு கதாநாயகனுக்கு உரிய அம்சத்தோடு விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. கிளர்ச்சியை கண்டு செய்திகளை கேட்டதும் குடும்பத்தினரை பாதுகாப்பான இடங்களுக்கு செல்ல வைத்ததும் அறிய முடிகிறது. தம்மோடு சேர்ந்து சிறை கைதிகள் அதிகம் வருவதுகண்டு கவிதை நடையிலேயே வீரமிக்க பாடல்களை சொல்லி இருக்கிறார். அதன் பின்பு கடித போக்குவரத்து மூலம் சுதேச இயக்க நிலைப்பாட்டினையும், குடும்பத்தாரின் எண்ணங்களையும், மற்றும் உள்ள தலைவர்களின் நிலையும் அறிந்து கொள்ள உதவியது.

இந்த எழுச்சி ஏற்படுத்திய மாற்றங்கள் என்னென்ன கிடைத்த விடுதலை உணர்வு என்ன, மக்களின் மனதில் தோன்றிய கருத்துக்கள், மக்களின் கைதுகள், ஆங்கில அரசின் திட்டங்கள் என்பனை பற்றி எல்லாம் விரிவாக இறுதி அத்தியாயத்தில் பேசுகின்றது. கரூரில் திருவனந்தபுரத்திலும் இந்த எழுச்சி ஆதரவாக ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடைபெற்றன தெரிய வருகிறது. அதை தொடர்ந்து திலகரும் சில மாதங்களுக்குப் பிறகு கைது செய்யப்பட்டபோது, ரஷ்ய புரட்சியாளர் லெனின் உடன் கடிதப் போக்குவரத்து நடைபெற்றதும் அறிய முடிகிறது.

வ உ சி யும் சுப்பிரமணிய சிவாவும் விடுதலை ஆன பின்பு அவர்களை முடக்கி போட்டு விட்டது. காந்தி யுகத்தின் எழுச்சி சுதேசி இயக்க பல அரசியல் செயல்பாட்டாளர்களை நிலைகுலைய வைத்தது. பலர் காந்தி வழிக்கு திரும்பியதால் இவர்களால் தொடர்ந்து இயங்க இயலாமலும் போய்விட்டது.

அதன் பின்பு வந்தவர்களும் திருநெல்வேலியில் எழுச்சியை பற்றி தொடர்ந்து கொண்டு செல்ல இயலவில்லை இவை வெற்றியா தோல்வியா என்ற கருத்து மட்டும் கேள்வி மட்டும் எஞ்சி நிற்பதாக சொல்லி இருக்கிறார். ஆனாலும் இந்த திருநெல்வேலி புரட்சி தமிழகத்தில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. அகில இந்திய அளவில் பேச வைத்தது. துவக்க நிலையிலேயே இந்த எழுச்சி மக்களிடையே தன்னம்பிக்கை வளர்த்தது. தமிழகத்தின் தென்பகுதியில் இதன் தாக்கம் அதிகம் இருந்ததை உணர முடிகிறது.

ஆய்வு நூலுக்குரிய அத்தனை அம்சங்களும் இருக்கிறது. ஒவ்வொரு பத்தியின் முடிவிலும் இது எங்கிருந்து எடுக்கப்பட்டது, இதன் ஆய்வு நூல்கள் என்னென்ன என்பதையும ,பிற்சேர்கை நூல்கள் எவை என்பதனையும் அறிய முடிகிறது. விரிவான ஆய்வு பார்வை இருந்தால் மட்டுமே இது போன்ற நூல்களும் வரலாற்று உண்மைகளையும் மீண்டும் படிப்பது சாத்தியமாகும் 

தொடர்ந்து வாசிப்போம் 

தோழமையுடன் மணிகண்ட பிரபு

ஆங்கில கட்டுரை

மனித வரலாற்றிலேயே மிகப்பெரிய கவனச் சிதறல் நெருக்கடியின் காலத்தில் நாம் வாழ்கிறோம்.

ஒவ்வொரு காலையும் நீங்கள் விழித்தெழும்போது, உங்கள் கவனத்தையும் விழிப்புணர்வையும் கவர்ந்து செல்லும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு உலகையே எதிர்கொள்கிறீர்கள்.

உலகின் மிகச் சிறந்த பொறியாளர்களில் ஆயிரக்கணக்கானோரும், கோடிக்கணக்கான டாலர்கள் மதிப்புள்ள கணினிச் செயலாக்கத் திறனும், ஒரே ஒரு நோக்கத்திற்காகவே இப்போது செயல்படுகின்றன: உண்மையில் முக்கியமல்லாத விஷயங்களில் உங்கள் பார்வையை நிலைநிறுத்தி வைப்பது.

பொய்கள், தவறான கூற்றுகள், தரமற்ற ஆலோசனைகள் இவ்வளவு அதிகமாகிவிட்டன; எதை நம்புவது என்பதையே நம்மால் உறுதியாக அறிய முடியாத நிலை உருவாகியுள்ளது.

அதுமட்டுமல்ல, நாம் நம் நேரத்தின் பெரும்பகுதியை இணையத்தில் செலவிடுவதால், நம் மனத்தின் மீது நிகழும் இந்தத் தொடர்ச்சியான தாக்குதல்கள் தெளிவாகச் சிந்திக்கும் நமது திறனையே மெதுவாகச் சிதைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன.

நமது நலனில் உண்மையான அக்கறை இல்லாதவர்களிடமே, நமது மனத்தின் சாவியை நாமே ஒப்படைத்துவிட்டோம்.

ஸ்டோயிக் தத்துவஞானி Epictetus இதே பிரச்சினையை இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சுட்டிக்காட்டினார். அவர் கூறுகிறார்:

"யாராவது உங்கள் உடலை ஒரு வழிப்போக்கனிடம் ஒப்படைத்தால், நீங்கள் கோபப்படுவீர்கள். ஆனால், சந்திக்கும் ஒவ்வொருவரிடமும் உங்கள் மனதை ஒப்படைத்து, அவர்கள் அதை விரும்பியபடி குழப்பவும் கலக்கவும் அனுமதிப்பதில் உங்களுக்கு வெட்கமாக இல்லையா?"

சிந்திக்கும் திறனை இழந்துவிட்டால், உங்கள் வாழ்க்கையை உங்கள் விருப்பப்படி வாழும் திறனையும் இழந்துவிடுகிறீர்கள்.

அப்போது உங்கள் வாழ்க்கையின் ஓட்டுநர் நீங்கள் அல்ல; வெறும் பயணியாக மட்டுமே மாறிவிடுகிறீர்கள்.

இந்தச் சத்தமும் சிதறலும் நிரந்தரமாகிவிடும் முன்பே, நமது மனத்தின் வடிகட்டும் திறனை நாம் சரிசெய்ய வேண்டும். இல்லையெனில், மிகவும் ஆபத்தான ஒரு வலையில் நாம் சிக்கிக்கொள்வோம்.

திறமை பற்றிய மாயை

நாம் அடிக்கடி தகவல்களை நுகர்வதையே திறமை பெறுவதுடன் குழப்பிக்கொள்கிறோம்.

நீங்கள் ஐந்து செய்திமடல்களைப் படிக்கிறீர்கள். மூன்று பாட்காஸ்ட்களைக் கேட்கிறீர்கள். காலையிலான தலைப்புச் செய்திகளை விரைவாகப் பார்வையிடுகிறீர்கள்.

அதனால், "நான் எல்லாவற்றையும் தெரிந்துகொண்டு இருக்கிறேன்; நிகழ்வுகளைப் பின்தொடர்கிறேன்" என்று உங்களுக்குத் தோன்றலாம்.

ஆனால், அந்தத் தகவல்கள் நீண்ட காலத்தில் உங்கள் நடத்தை அல்லது வாழ்க்கை முறையில் எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை என்றால், நீங்கள் உண்மையில் எதையும் கற்றுக்கொள்ளவில்லை.

நீங்கள் செய்தது, அதிகச் செலவுள்ள ஒரு பொழுதுபோக்கில் பங்கேற்றது மட்டுமே.

செயலாக மாறாத தகவல் என்பது வெறும் சுமை. அது மனதை நிரப்பும் தேவையற்ற குப்பை மட்டுமே.

நோபல் பரிசு பெற்ற பொருளாதார அறிஞர் Herbert A. Simon பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பே கூறியிருந்தார்:

"தகவல்கள் பெருகும்போது, கவனம் வறுமையடைகிறது."

-Darius Foroux

மனிதர்கள் அனைவரும் கைவிடப்பட்டவர்கள். நம்மையுமறியாமல் நாம் இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் தூக்கி எறியப்பட்டு இருக்கிறோம். நாம் அனைவரும் வாழ்க்கை மேடைக்கு தரதரவென்று இழுத்து வரப்பட்டிருக்கும் நடிகர்கள். நமக்கு நம்முடைய வசனங்கள் பற்றிய அறிதல்கள் இல்லை. நமக்காக அந்த வசனத்தை யாரும் எழுதவுமில்லை; சொல்லிக் கொடுப்பதற்கும் ஆள் இல்லை. நம் வசனங்களை நாமே பேசி நம்முடைய வாழ்க்கையை நாம்தான் அமைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.அர்த்தங்கள் அற்ற ஓர் உலகில் மனிதன் அந்நியனாகவே வாழ்கிறான். ஜீன்-பால் சார்த்ரே.

48

பிளவு

எஸ்.எல்.பைரப்பா

எஸ்.எல். பைரப்பா எழுதி, ஜெயா வெங்கட்ராமன் தமிழில் மொழிபெயர்த்த 'பிளவு' நாவல், நவீன சமூகத்தில் மனித உறவுகளுக்கு இடையே ஏற்படும் விரிசல்களையும், சட்டத்திற்கும் யதார்த்தத்திற்கும் இடையிலான போராட்டத்தையும் மிக நுணுக்கமாகப் பேசுகிறது. மொழிபெயர்ப்பு என்ற எண்ணமே ஏற்படாமல் அடுத்தடுத்த சம்பவங்கள் முந்தைய சம்பவங்களின் நீட்சியாக ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் விரிகிறது

ஒரு தொழிற்சாலையின் உரிமையாளரான ஜெயகுமார், அவனது குடும்பம், மற்றும் பேராசிரியை இலா ஆகியோரின் வாழ்க்கைப் பாதையில் நிகழும் 'பிளவுகளை' இந்த நாவல் மையமாகக் கொண்டுள்ளது.

நாவலின் தொடக்கத்திலேயே ஜெயகுமார் தனது இரண்டாவது மனைவி மங்களாவால் உள்நோக்கத்துடன் ஒரு பொய் வழக்கில் சிக்கவைக்கப்பட்டு சிறைக்குச் செல்கிறார். ஜெயகுமாரின் முதல் மனைவி வைஜெயந்தி, அவரோடு இணைந்து கம்பெனியை வளர்த்தவர். அவளது மறைவிற்குப் பிறகு, தனது தனிச்செயலாளரான மங்களாவைத் திருமணம் செய்கிறார். ஆனால், இந்தத் திருமணம் அன்பினால் உருவானது அல்ல, மாறாக மங்களாவின் திட்டமிட்ட 'சட்ட வலை' என்பதை ஜெயகுமார் பின்னாளில் உணர்கிறார்

ஜெயகுமார் மங்களாவுடன் கொண்ட தற்காலிக உடல் உறவின் விளைவாக அவள் கர்ப்பமடைகிறாள். இதனைத் திருமணத்தில் முடிக்க மங்களா விரும்புகிறார். தனது கௌரவத்தைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளவும், சிறை செல்வதைத் தவிர்க்கவும் ஜெயகுமார் மங்களாவைத் திருமணம் செய்ய நிர்ப்பந்திக்கப்படுகிறார்

இந்நாவல் நவீன பெண்ணியச் சிந்தனைகளையும், அவை சில நேரங்களில் எவ்வாறு தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பதையும் விவாதிக்கிறது. மங்களா மற்றும் வழக்கறிஞர் சித்ரா ஹசூர் போன்ற கதாபாத்திரங்கள் சட்டத்தின் துணையுடன் ஜெயகுமாரை முடக்குகின்றனர். டெல்லியில் நடைபெறும் கசப்பான சம்பவத்தினால் சிறைதண்டனை பெறுவதோடு தனது தொழிற்சாலையையும் இழக்கிறார்.

நியாயம், அநியாயம், மதிப்பு, மரியாதை இதெல்லாம் சட்டத்துக்குச் சம்பந்தப்பட்டது இல்லை. இருக்கற சட்டத்தை உபயோகிச்சுக்கிட்டு ஒவ்வொரு குழுவும் எவ்வளவு பலன்பெற முடியுமோ அது எங்கயும் நடக்கறதுதான்" என்று வழக்கறிஞர் சுப்பராமய்யா கூறும் வரிகள், நாவல் உணர்த்தும் கசப்பான உண்மையைப் பிரதிபலிக்கின்றன.

அதேபோல், பேராசிரியை இலா போன்ற படித்த பெண்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் பிளவுகளையும் நாவல் சித்தரிக்கிறது. தனது தொழில் முன்னேற்றத்திற்காகக் கணவனைப் பிரிந்து வாழும் இலா, பின்னாளில் ஒரு அமைச்சரின் தொடர்பால் தனது மதிப்பையும் மகளின் பாசத்தையும் இழக்கிறாள்

நாவலில் நம்பிக்கையூட்டும் ஒரு பகுதியாக ஜெயகுமாரின் மகள் வத்ஸலா (புட்டக்கா) மற்றும் நஸிகேதனின் உறவு அமைகிறது. விபத்தில் மூளை வளர்ச்சி பாதிக்கப்பட்ட வத்ஸலாவை, அமெரிக்காவிலிருந்து திரும்பிய நஸிகேதன் மனப்பூர்வமாகத் திருமணம் செய்துகொள்கிறான்

பிளவு' நாவல் வெறும் குடும்பக் கதை மட்டுமல்ல; அது நவீன இந்தியச் சட்டங்கள், பாலினப் பாகுபாடுகள் மற்றும் மனிதர்களின் இரட்டை வேடங்களைத் தோலுரித்துக் காட்டும் ஒரு சமூக ஆவணம்.

*திருமணம்ங்கறது ஒரு சவப்பெட்டி. அதுக்குள்ள நம்மள அடச்சு மூடி ஆணி அடிக்கிறாங்க"

*நல்லவர்களுக்கு எப்போதுமே அறிவு கொஞ்சம் குறைவு, பயமும் அதிகம்

*காதலிச்சவங்களை அவநம்பிக்கைக்கு உள்ளாக்குறதவிட அதிகமான வலி உலகத்துல என்ன இருக்கு?"

விவாகரத்திற்குப் பிறகு ஜெயகுமாரிடமிருந்து ஒரு கோடி ரூபாய் மற்றும் வீட்டைப் பெற்றுக்கொண்ட மங்களா, நிம்மதியான வாழ்வைத் தேடுகிறாள். ஆனால், அவளது முன்னாள் காதலன் பிரபாகரன், தனது குடும்ப கௌரவம் மற்றும் பதவியைக் கருத்தில் கொண்டு அவளைத் திருமணம் செய்ய மறுப்பதோடு, அவளுடனான உறவையும் துண்டித்துக் கொள்கிறான். வேலைக்காரர்களும் அவளை விட்டுச் செல்ல, வீட்டில் அவள் தனிமைப்படுத்தப்படுகிறாள்.

நாவலின் இறுதியில், மூளை வளர்ச்சி குன்றிய வத்ஸலா, நஸிகேதனைத் திருமணம் செய்து கொண்டு மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையைத் தொடங்குகிறாள். மங்களா ஜெயகுமாரைப் பார்க்கச் செல்லும்போது, வத்ஸலா ஏழு மாதக் கர்ப்பிணியாக, ஒரு சுமங்கலிப் பெண்ணின் பொலிவுடன் காட்சியளிக்கிறாள். பின்னர் அவர்களுக்கு ஒரு அழகான ஆண் குழந்தை பிறப்பதையும், வத்ஸலா ஒரு சிறந்த தாயாகத் திகழ்வதையும் இலா-வின் மகள் பிரீத்தி எழுதும் கடிதம் உறுதிப்படுத்துகிறது.

ஒட்டுமொத்தமாக, தவறான உறவுகளும் சட்டத்தின் ஓட்டைகளும் தற்காலிக வெற்றியைத் தந்தாலும், உண்மையான அன்பும் தார்மீக விழுமியங்களுமே இறுதியில் நிலைக்கும் என்பதை நாவல் உணர்த்துகிறது.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

47

தென்னிந்திய சிறுகதைகள்

-கே.வி ஷைலஜா

தென்னிந்திய மொழிகளின் இலக்கிய வளத்தை ஒரே தொகுப்பில் அறிமுகப்படுத்தும் முக்கியமான முயற்சியாக கே.வி. ஷைலஜா தொகுத்த தென்னிந்திய சிறுகதைகள் அமைந்துள்ளது. தமிழ், மலையாளம், தெலுங்கு, கன்னடம் ஆகிய நான்கு மொழிகளிலும் எழுதப்பட்ட சிறந்த சிறுகதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து வாசகர்களுக்கு வழங்கும் இந்நூல், மொழிகளுக்கு இடையேயான இலக்கியப் பாலமாக விளங்குகிறது.

ஒவ்வொரு மொழிக்கும் தனித்துவமான பண்பாடு, வாழ்க்கை முறை, சமூகச் சிக்கல்கள், மனித உறவுகள் மற்றும் உணர்வுகள் உள்ளன. அவை அனைத்தும் இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ள கதைகள் வழியாக இயல்பாக வெளிப்படுகின்றன. மொழி மாறினாலும் மனித மனம் ஒன்றே என்பதை இந்தக் கதைகள் உணர்த்துகின்றன.

இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ள கதைகள் வெறும் பொழுதுபோக்கிற்காக மட்டுமல்ல; சமூக அக்கறை, பெண்களின் வாழ்க்கை, வறுமை, சாதி, குடும்ப உறவுகள், காதல், தனிமை, நகரமயமாக்கல், மனிதநேயம் போன்ற பல்வேறு கருப்பொருள்களை ஆழமாகச் சித்தரிக்கின்றன.

முன்னுரையில் குளத்தங்கரை அரசமரம் பற்றி குறிப்பிடும் பிரபஞ்சன் சிறுகதைகளின் நுட்பத்தையும் வரலாற்றையும் பாடமாக கூறியுள்ளார். சிறுகதையின் விஸ்தரிப்பை ஏற்படுத்திய கதைகள் சிலவற்றை தொகுத்துள்ளார்.

இனி விடிதலுக்கான, சாத்தியமற்ற இருள் இது.மழையினால் பூமியை தின்ன, வெறி பிடித்து வானம் வாய் பிளந்து நிற்கிறதாக வறண்ட ஊரில் திருட வந்து மாட்டிக்கொண்ட திருடன் வறண்ட பூமியை போல வறண்ட மனமுள்ள மனிதர்களிடம் எவ்வாறு ஈரம் ஏற்பட்டது என்பதுதான் சத்ரு கதை

ஜே.பி சாணக்யாவின் புகழ்பெற்ற ஆண்களின் படித்துறை கதை.இந்த கதையில் முடிவை பல முறை வாசித்துள்ளேன் மனம் கலங்க வைக்கும் இடம்."யாருமற்ற அவள் வீட்டுவாசலில், சாவைப் பற்றி நினைத்திராத சமயத்தில் துவைத்துக் காயவைத்த ஆடைகள் ஈரத்துடன் காற்றில் படபடத்துக் கொண்டிருந்தன என இருக்கும்

நோய்வாய்ப்பட்டு தனித்திருக்கும் இளைஞனுக்கு வாசிப்பின் போதையும் நோய்மையின் வாதையும் எவ்வாறு சமநிலைப்படுத்திக் கொண்டான் என்பது அட்சர ஆழியின் கதை.வேளான்கன்னியும்.கிறிஸ்டோபரும் சேர்ந்துவிட மாட்டார்களா என நினைக்க வைக்கிறது மறையும் முகம் கதை.

பால்யகால காதல் வாழ்க்கை பிரிவையே பரிசாக அளிக்கிறது. "அந்த காடு கனவு.எங்கள் ஆன்மாக்கள் பரந்த வெளியெங்கும் சுற்றிக் கொண்டிருக்கும்.காடு எனக்குள் இப்போதும் ஒரு நாளும் முடிவுக்கு வராத தனிமையைக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது என உண்ணியை பிரிந்த இளம் பெண்ணின் வேதனையை காட்டின் பெருங்கனவு கதை சொல்கிறது.

கடன் தொல்லை தாளாமல் வரும் ஆகஸ்ட் மாதம் 15ம் தேதி நள்ளிரவு பன்னிரண்டு மணிக்கு குடும்ப சகிதம் தற்கொலை செய்யப்போகிறோம் என்பது தான் கொமாலா கதையின் துவக்க வரி. இதற்கு பின் நடப்பதுதான் கதை.'ஒருவிதத்தில் பார்த்தால் ஒவ்வொருவரும் கடன் பட்டவர்கள்" எனும் வரி பொருத்தமாய் இருந்தது.

எல்லா செய்திகளும் முன்னரே எழுதப்படுபவை தான்.ஒவ்வொன்றையும் எவ்வளவு சீக்கிரம் கண்டடையப் போகிறோம் என்பதுதான் பத்திரிக்கையாளனின் சாமர்த்தியம் -கே.ஆர் மீராவின் செய்திகளின் நாற்றம் கதையில்.

செய்தியாளர் மாணவர் விழித்திறன் சவால்கொண்ட மூவரைப் பற்றி செய்தி சேகரிக்கச் செல்லும்போது

நடக்கும் கதைதான் மூன்று குருடர்கள் யானையைப் பார்த்த அங்கத சுவையுடன் இக் கதை.

19ம் நூற்றாண்டில் மலபார் பிரதேசத்தில் விலைமலிவான உலோகத்தை தங்கமாக்கும் ரசவாதத்தை கண்டுபிடிக்கும் முயற்சியிலிருக்கும் அய்யாச்சாமிக்கு அடுத்து நிகழ்ந்தது என்ன என்பது ரசவாதத்தின் சரித்திரம்.'ஒவ்வொரு வாழ்க்கையும் ரசவாதத்தைக் கண்டு பிடிப்பதற்கான முயற்சிதான் என்பதும்,அவன் மனிதனைத் தங்கமாக்கும் வித்தையைத்தானே கண்டுபிடித்தான் எனும் வரிகளும் ரசித்தவை.

#தெலுங்கு கதைகள்

தமிழ் மண்ணின் விவசாயம், குடும்ப உறவுகள் போலவே தெலுங்கு அடிப்படையில் கதைகள் உள்ளன.

கணவன் மறுமணம் செய்த பிறகு பத்தாண்டுகள் கழித்து மாமனார் பார்க்க வரும் லாவண்யா எதிர்கொள்ளும் சவால்கள், கிராமத்திலிருந்து பிழைக்க நகரத்திற்கு வரும் சிவாவும் லட்சுமியும் சந்திக்கும் இடர்கள், கிராமத்து வாழ்க்கையை தொலைத்து நகர்த்திற்கு சென்று காசுக்கு வாங்கும் ஆக்ஸிஜன் மரத்தின் மெளன அழுகை தெரிகிறது.வீட்டு வேலை செய்யும் ஷகிலாவின் வாழ்க்கை, விவசாயி கடன் வாங்க செல்லும் விவசாய வங்கியின் விதிமுறைகளால் தடம் புறளும் வாழ்க்கை, பலாத்காரம் செய்யப்பட்ட பெண்ணை பார்க்கும் உலகம் என ஒரு மொழியில் பிறந்த சிறந்த படைப்புகள் மற்றொரு மொழி வாசகர்களையும் சென்றடைய வேண்டும் என்ற இலக்கிய நோக்கத்தை இது வெற்றிகரமாக நிறைவேற்றுகிறது.பெண்களின் குரலுக்கும் விளிம்புநிலை மக்களின் அனுபவங்களுக்கும் உரிய இடம் அளிக்கிறது.

#கன்னட கதைகள்

செம்மானின் கங்கை கதை காசிக்கு சென்று கங்கை நதிக்கு தான் கொடுக்க நினைக்கும் பரிசை கொடுக்க நினைக்கும் செருப்பு தைக்கும் கிழவனுக்கு உதவி செய்கிறான் ஒருவன் அதன் பின் நடப்பது கதை.கேப் டப்பியை திருடும் சிறுவன் கதையில் விரியும் கதை, கதை சொல்லும் சக்கக்காவின் கதையை இனிமேல் யார் சொல்லுவாங்ல எனும் பாபுவின் கதை

 ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு சமூகத்தின் கண்ணாடியாகவும், ஒரு காலத்தின் பதிவாகவும் அமைகிறது.

தொகுப்பாசிரியர் கே.வி. ஷைலஜா கதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்த விதம் இந்நூலின் சிறப்பாகும். வெவ்வேறு இலக்கியப் பாணிகளையும், பல தலைமுறை எழுத்தாளர்களின் குரல்களையும் ஒரே நூலில் வாசகர்கள் அறிந்து கொள்ளும் வாய்ப்பை அவர் உருவாக்கியுள்ளார். இதன் மூலம் தென்னிந்திய இலக்கியத்தின் பரந்த பரிமாணத்தை வாசகர்கள் எளிதாக உணர முடிகிறது.

மொத்தத்தில், தென்னிந்திய சிறுகதைகள் என்பது சிறுகதைத் தொகுப்பாக மட்டுமல்ல; தென்னிந்திய மக்களின் வாழ்க்கை, பண்பாடு, சிந்தனை மற்றும் மனித உணர்வுகளை அறிமுகப்படுத்தும் இலக்கியச் சாளரமாகும். சிறுகதை வாசிப்பில் ஆர்வமுள்ளவர்களுக்கும், ஒப்பிலக்கியத்தை அறிய விரும்பும் மாணவர்களுக்கும், தென்னிந்திய மொழி இலக்கியங்களை விரிவாகப் புரிந்துகொள்ள விரும்பும் வாசகர்களுக்கும் இந்நூல் வழிகாட்டியாக அமைகிறது.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

guardian கட்டுரை

மக்கள் எதைப் பற்றி சிந்திக்கிறார்கள்? – ஒரு ஆய்வின் தமிழாக்கம்

மக்கள் எதைப் பற்றி அதிகம் சிந்திக்கிறார்கள் என்பதை ஆராய்ந்த ஒரு ஆய்வு, நவீன மனித மனத்தின் செயல்பாட்டை வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வந்துள்ளது. பெரும்பாலானோரின் சிந்தனைகள் வேலை, காபி குடிக்க வேண்டும் என்ற விருப்பம், மீண்டும் படுக்கைக்குச் சென்று தூங்க வேண்டும் என்ற ஆசை ஆகியவற்றைச் சுற்றியே இருப்பதாக அது கண்டறிந்துள்ளது.

இந்த ஆய்வில், மற்றவர்களைவிட அதிக நேரம் உலகைப் பற்றிக் கவலைப்படுபவர்கள், வீட்டு வேலைகள் மற்றும் பணநிலையைப் பற்றிச் சிந்திப்பவர்கள், உடல் மற்றும் மனநலத்தில் கவனம் செலுத்துபவர்கள், வேலைக்கும் பொழுதுபோக்கிற்கும் சம முக்கியத்துவம் கொடுப்பவர்கள் என நான்கு தனித்துவமான சிந்தனைக் குழுக்கள் இருப்பதற்கான ஆதாரங்களும் கிடைத்தன.

இந்தக் குழுக்கள் நிரந்தரமானவை அல்ல; காலத்திற்கேற்ப ஒருவர் ஒரு குழுவிலிருந்து மற்றொரு குழுவிற்கு மாறக்கூடும். இருப்பினும், மக்களின் சிந்தனைகளை சீரற்ற நேரங்களில் பதிவு செய்வதன் மூலம் மனித சிந்தனைப் போக்குகளை நுட்பமாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும் என்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்தனர்.

அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியாவில் உள்ள Claremont Graduate University மற்றும் சீனாவின் Wuhan University ஆகியவற்றைச் சேர்ந்த பொருளாதார அறிஞர்கள் இந்த ஆய்வை மேற்கொண்டனர். 

மனிதர்களின் விழிப்புணர்வுள்ள சிந்தனைகள் குறித்து இதுவரை மிகக் குறைவான ஆய்வுகள் நடந்திருந்ததே இதற்குக் காரணம்.

ஆய்வின் மூத்த ஆசிரியரான டாக்டர் ஜோஷுவா டாசோஃப் கூறுகையில்:

"மனிதனாக இருப்பதன் பெரும்பகுதி நம் மனதில் என்ன நடக்கிறது என்பதையே சார்ந்துள்ளது. பொருளாதார அறிஞர்களாகிய நாம் இதைப் பற்றி இதுவரை ஆழமாக ஆராயாதது உண்மையிலேயே ஆச்சரியமானது."

ஆய்வு எவ்வாறு நடத்தப்பட்டது?

19 முதல் 71 வயதுக்குட்பட்ட 258 தன்னார்வலர்கள் தங்கள் கைப்பேசியில் ஒரு செயலியைப் பதிவிறக்கம் செய்தனர். இரண்டு வாரங்கள், தினமும் எட்டு முறை சீரற்ற நேரங்களில் அந்த செயலி ஒலி எழுப்பியது. ஒவ்வொரு முறையும், அவர்கள்:

*அந்த நேரத்தில் என்ன சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்,

*என்ன செய்து கொண்டிருந்தார்கள்,

*தங்களின் மகிழ்ச்சி அளவு என்ன

என்பதை பதிவு செய்ய வேண்டியிருந்தது.

மொத்தமாக 23,000-க்கும் அதிகமான பதிவுகள் சேகரிக்கப்பட்டன.

ஆய்வின் முக்கியக் கண்டுபிடிப்புகள்

பகல் நேரத்தில் மக்களின் சிந்தனைகள் பெரும்பாலும் வேலை சார்ந்ததாகவும், மாலை மற்றும் இரவு நேரங்களில் பொழுதுபோக்கை நோக்கிச் செல்வதாகவும் கண்டறியப்பட்டது.

மக்களின் சிந்தனைகளில் சுமார் பாதி திட்டமிட்ட (Intentional) சிந்தனைகளாக இருந்தன. மீதமுள்ளவை திடீரென தோன்றும் அல்லது மனம் அலைபாய்வதால் உருவாகும் சிந்தனைகளாக இருந்தன.

சிந்தனைகளில்:

20% – உடல் உணர்வுகள் (சோர்வு, தூக்கம் போன்றவை)

17% – வேலை

14% – உணவு

10% – பொழுதுபோக்குகள், விளையாட்டு, கலை

10% – உறவுகள்

ஆகியவை இடம்பெற்றன.

தேவைகளைப் பற்றிய சிந்தனைகளில்:

29% – ஓய்வு

குறிப்பாக சிறிது தூக்கம் அல்லது குட்டித் தூக்கம் (Nap)

ஆகியவை முக்கிய இடம் பெற்றன.

மனம் வெறுமையாக இருந்ததா?

மிக அரிதாக மட்டுமே "எதுவும் நினைக்கவில்லை" என்று பதிலளிக்கப்பட்டது. அதே சமயம், பாலியல் தொடர்பான சிந்தனைகள் மிகவும் குறைவாகப் பதிவாகின. இதற்குக் காரணம், அவற்றைப் பகிர்வதில் மக்கள் தயக்கம் காட்டியிருக்கலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் கருதினர்.

ஆய்வின் போது அனுப்பப்பட்ட அறிவிப்புகளில் சுமார் 25%க்கு எந்தப் பதிலும் வரவில்லை.

மார்கஸ் ஆரேலியஸின் கருத்து சரியா?

ரோமப் பேரரசரும் தத்துவஞானியுமான மார்கஸ் ஆரேலியஸ் கூறிய,

"உன் வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சி, உன் சிந்தனைகளின் தரத்தைப் பொறுத்தது."

என்ற கருத்தையும் ஆய்வாளர்கள் சோதித்தனர்.

அவர்களின் முடிவு:

ஒருவர் எதைப் பற்றி சிந்திக்கிறார் என்பது, அவர் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார் என்பதை கணிக்க மிகவும் முக்கியமான காரணியாக இருந்தது.

இதனால், "மார்கஸ் ஆரேலியஸ் கூறியது உண்மையாக இருக்கலாம்" என்று ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிட்டனர்.

ஆய்வின் வரம்புகள்

இந்த ஆய்வில் பங்கேற்றவர்கள் அனைவரும் மேற்கு நாடுகளைச் சேர்ந்த, கல்வியறிவு, தொழில்மயமாக்கல், செல்வம் மற்றும் ஜனநாயகச் சூழலில் வாழும் (WEIRD) மக்களாக இருந்தனர். எனவே, இந்த முடிவுகளை உலகம் முழுவதற்கும் பொதுவாகப் பொருத்த முடியாது என்று ஆசிரியர்கள் எச்சரித்துள்ளனர்.

நான்கு வகையான சிந்தனையாளர்கள்

1. கவலைப்படுபவர்கள் (The Worriers)

இந்தக் குழுவினர் உலக அரசியல், போர்கள், சமூகப் பிரச்சினைகள், கொரோனா போன்ற நிகழ்வுகள் குறித்து சராசரியைவிட 60% அதிகமாகச் சிந்தித்தனர்.

தங்கள் உடல்நலம் மற்றும் பாதுகாப்பைப் பற்றியும் 50% அதிகமாக சிந்தித்தனர்.

இவர்கள் மற்றவர்களைவிட இசையைப் பற்றியும் இரு மடங்கு அதிகமாகச் சிந்தித்தனர்.

2. குடும்ப மற்றும் நடைமுறை சிந்தனையாளர்கள் (The Domestics)

இவர்கள் வீட்டு வேலைகள், குடும்பம், பணநிலை, செலவுகள் ஆகியவற்றைப் பற்றிச் சராசரியைவிட 50% அதிகமாகச் சிந்தித்தனர்.

மேலும் திரைப்படங்கள், புத்தகங்கள், தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பற்றியும் சிந்தித்தனர்.

3. உடல்–மன சிந்தனையாளர்கள் (The Bodily Thinkers)

இந்தக் குழுவினர் தங்கள் உடல் உணர்வுகள், மனநிலை மற்றும் உணர்ச்சிகளைப் பற்றியே அதிகம் சிந்தித்தனர்.

சராசரி வயது: 32

மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெண்கள்

தேவையற்ற, திடீர் சிந்தனைகள் அதிகம் (28%)

பெண்களில் மாதவிடாய் சுழற்சி அல்லது உடல், மனநலப் பிரச்சினைகள் காரணமாகவும் இவ்வகை சிந்தனைகள் அதிகரித்திருக்கலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

4. வேலைக்கும் வாழ்க்கைக்கும் சமநிலை கொடுப்பவர்கள் (The Work-hard, Play-hards)

இவர்கள் வேலை குறித்துச் சராசரியைவிட 50% அதிகமாகவும், அதே நேரத்தில் பொழுதுபோக்குகள், விளையாட்டு, கலை போன்றவற்றைப் பற்றியும் 25% அதிகமாகவும் சிந்தித்தனர்.

இந்தக் குழுவினரே:

அதிக வருமானம் பெற்றவர்கள்

அதிக மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தவர்கள்

இந்த ஆய்வு, மனித மனம் எப்போதும் சுறுசுறுப்பாக இயங்கிக்கொண்டே இருப்பதையும், நமது சிந்தனைகளின் தரமும் திசையும் நமது மகிழ்ச்சியுடன் நேரடியாக தொடர்புடையவை என்பதையும் வெளிப்படுத்துகிறது. மேலும், ஒரே மனிதர் வாழ்க்கைச் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப இந்த நான்கு சிந்தனைப் போக்குகளுக்கிடையே மாறிக்கொண்டே இருக்கலாம் என்பதையும் இந்த ஆய்வு வலியுறுத்துகிறது.

நன்றி The Guardian