ஆங்கில கட்டுரை

மனித வரலாற்றிலேயே மிகப்பெரிய கவனச் சிதறல் நெருக்கடியின் காலத்தில் நாம் வாழ்கிறோம்.

ஒவ்வொரு காலையும் நீங்கள் விழித்தெழும்போது, உங்கள் கவனத்தையும் விழிப்புணர்வையும் கவர்ந்து செல்லும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு உலகையே எதிர்கொள்கிறீர்கள்.

உலகின் மிகச் சிறந்த பொறியாளர்களில் ஆயிரக்கணக்கானோரும், கோடிக்கணக்கான டாலர்கள் மதிப்புள்ள கணினிச் செயலாக்கத் திறனும், ஒரே ஒரு நோக்கத்திற்காகவே இப்போது செயல்படுகின்றன: உண்மையில் முக்கியமல்லாத விஷயங்களில் உங்கள் பார்வையை நிலைநிறுத்தி வைப்பது.

பொய்கள், தவறான கூற்றுகள், தரமற்ற ஆலோசனைகள் இவ்வளவு அதிகமாகிவிட்டன; எதை நம்புவது என்பதையே நம்மால் உறுதியாக அறிய முடியாத நிலை உருவாகியுள்ளது.

அதுமட்டுமல்ல, நாம் நம் நேரத்தின் பெரும்பகுதியை இணையத்தில் செலவிடுவதால், நம் மனத்தின் மீது நிகழும் இந்தத் தொடர்ச்சியான தாக்குதல்கள் தெளிவாகச் சிந்திக்கும் நமது திறனையே மெதுவாகச் சிதைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன.

நமது நலனில் உண்மையான அக்கறை இல்லாதவர்களிடமே, நமது மனத்தின் சாவியை நாமே ஒப்படைத்துவிட்டோம்.

ஸ்டோயிக் தத்துவஞானி Epictetus இதே பிரச்சினையை இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சுட்டிக்காட்டினார். அவர் கூறுகிறார்:

"யாராவது உங்கள் உடலை ஒரு வழிப்போக்கனிடம் ஒப்படைத்தால், நீங்கள் கோபப்படுவீர்கள். ஆனால், சந்திக்கும் ஒவ்வொருவரிடமும் உங்கள் மனதை ஒப்படைத்து, அவர்கள் அதை விரும்பியபடி குழப்பவும் கலக்கவும் அனுமதிப்பதில் உங்களுக்கு வெட்கமாக இல்லையா?"

சிந்திக்கும் திறனை இழந்துவிட்டால், உங்கள் வாழ்க்கையை உங்கள் விருப்பப்படி வாழும் திறனையும் இழந்துவிடுகிறீர்கள்.

அப்போது உங்கள் வாழ்க்கையின் ஓட்டுநர் நீங்கள் அல்ல; வெறும் பயணியாக மட்டுமே மாறிவிடுகிறீர்கள்.

இந்தச் சத்தமும் சிதறலும் நிரந்தரமாகிவிடும் முன்பே, நமது மனத்தின் வடிகட்டும் திறனை நாம் சரிசெய்ய வேண்டும். இல்லையெனில், மிகவும் ஆபத்தான ஒரு வலையில் நாம் சிக்கிக்கொள்வோம்.

திறமை பற்றிய மாயை

நாம் அடிக்கடி தகவல்களை நுகர்வதையே திறமை பெறுவதுடன் குழப்பிக்கொள்கிறோம்.

நீங்கள் ஐந்து செய்திமடல்களைப் படிக்கிறீர்கள். மூன்று பாட்காஸ்ட்களைக் கேட்கிறீர்கள். காலையிலான தலைப்புச் செய்திகளை விரைவாகப் பார்வையிடுகிறீர்கள்.

அதனால், "நான் எல்லாவற்றையும் தெரிந்துகொண்டு இருக்கிறேன்; நிகழ்வுகளைப் பின்தொடர்கிறேன்" என்று உங்களுக்குத் தோன்றலாம்.

ஆனால், அந்தத் தகவல்கள் நீண்ட காலத்தில் உங்கள் நடத்தை அல்லது வாழ்க்கை முறையில் எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை என்றால், நீங்கள் உண்மையில் எதையும் கற்றுக்கொள்ளவில்லை.

நீங்கள் செய்தது, அதிகச் செலவுள்ள ஒரு பொழுதுபோக்கில் பங்கேற்றது மட்டுமே.

செயலாக மாறாத தகவல் என்பது வெறும் சுமை. அது மனதை நிரப்பும் தேவையற்ற குப்பை மட்டுமே.

நோபல் பரிசு பெற்ற பொருளாதார அறிஞர் Herbert A. Simon பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பே கூறியிருந்தார்:

"தகவல்கள் பெருகும்போது, கவனம் வறுமையடைகிறது."

-Darius Foroux