மழையை நேசிப்பவனின்கையில் குடையிருக்கிறதுநேசிக்காதவனின் கையில்மழையிருக்கிறது-முபாரக்

93

#Reading_Marathon2025

#25RM055

Book No:93/100+

Pages:-248

சலூன்

-க.வீரபாண்டியன்

பிம்பங்களற்ற தனிமையில் ஒன்றிலொன்று 

முகம் பார்த்தன சலூன் கண்ணாடிகள்.

-நா.முத்துக்குமார்

எல்லோரும் சிறுவயது முதல் மாதந்தோறும் செல்லும் இடம் சலூன் கடை. குழந்தையா இருக்கும்போது பலகை மேல அமர்ந்து முடி வெட்டியது ஒரு காலம் இயற்கை பலருக்கு குறிப்பிட்ட வயதுக்கு பிறகு சலூன் கடைக்கு செல்லும் வாய்ப்பை தருவதில்லை சலூன் கடைகள் என்றாலே நமக்கு மனதுக்கு பிடித்தவர் முடிவெட்டினால் தான் குடும்ப மருத்துவர் நமக்கு நோய்க்கான சிகிச்சை அளித்தது போல ஒரு மனதிருப்தி அடுத்த முறை செல்வது வரை இருக்கும் வேறு யாரையும் யாரேனும் முடிவெட்டி விட்டாலோ மனதுக்கு ஒப்பவே ஒப்பாது மீண்டும் அவரிடம் சென்று முடிவெட்டினால் தான் மனம் திருப்தி அடையும். 

பள்ளிக்கூடத்துக்குச் செல்லும் போது முடியை ஒட்ட வெட்டி விடுங்கள் என்பதுதான் ஒவ்வொரு குடும்பத்தினரும் வேதவாக்கு ஆகும். கையில் பிடிக்க முடி இருக்கக் கூடாது என்பது ஒரு காலத்தில் ஒழுக்கத்தின் மதிப்பீடாக பார்க்கப்பட்டது. கண்ணாடி டப்பாவில் இருந்து பீச்சி அடிக்கும் தண்ணீருக்காக வெட்கப்படாத ஆண்களே இருக்க முடியாது அந்த குதூகலம் இளமையில் அவசியம் அனுபவிக்க வேண்டிய ஒன்று. முன்பு வானொலி ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும் அழகிய பாடல்கள் கேட்கும். இன்று தொலைக்காட்சி வந்த பிறகு அதில் பார்க்கும் படங்களும் கேட்கும் பாடல்களும் என்றும் இனியவை தான்.

கதையின் நாயகன் ஆனந்தன் முருகையா அமெரிக்கா செல்வதற்காக அவசரமாய் விமான நிலையம் செல்லும் போது அங்கே முடி வெட்டும் நிலையம் இருக்குமா என்று தன் நண்பரிடம் கேட்கிறார் அவர் இல்லை என்று சொன்னவுடன் அமெரிக்காவில் சென்று வெட்டிக் கொள்ளலாம் என்று கிளம்பும்போது அங்கே பேருந்து ரயிலுக்கு முன்பதிவு செய்வது பல முடி வெட்டுவதற்கும் முன்பதிவு செய்ய வேண்டும் என நினைக்கும் போது ஆச்சரியம் துளிர்க்கிறது அவருக்கு. அப்போது தான் டெல்லியில் பயின்ற போது முடிவெட்டிய தாத்தாவை நினைவு கூறுகிறார். அப்போது தான் முடிவெட்டிய சிறு வயது முதல் யார் யாரெல்லாம் முடிவெட்டினார் என்பதை நினைவு கூறுகிறார்.. நமக்கு ஒன்றாம் வகுப்பு ஆசிரியர் பள்ளியில் பாடம் நடத்தினார் அதுபோல சிறுவயதில் மதுரை செல்வம் அண்ணன், பள்ளியில் பயிலும் போது முத்தையா தாத்தா கல்லூரியில் பயிலும் போது ரோஸ் பவுடர் முகத்தில் தெளிக்கும் மாணிக் பாட்ஷா, டெல்லியில் சந்தித்த மோகன் தாகூர் பிறகு நாகன்னா என ஒவ்வொரு கதாபாத்திரங்களில் வாழ்வியல் நினைவுகளோடு நாவல் பயணிக்கிறது.

எந்த கடையில் முடி வெட்டலாம் என்பது முதன்முறையாக புதிய ஊரில் முடிவெட்ட செல்பவருக்கு இருக்கும் மிகப்பெரிய சவாலாகும். மூன்று கடைகளிலும் இளைஞர் யாரேனும் முடி வெட்டுகிறார்களா என்பதை முதலில் நாம் பார்ப்போம். அவ்வாறு இளைஞர்கள் முடிவெட்டினால் நம்பி அந்த கடைக்கு நுழைவோம் அப்படித்தான் ஆனந்தும் நுழைகிறார் ஒரு கடையில்.

அமெரிக்காவில் வேலை நிமித்தமாக செல்லும்போது கேத்தரின் எனும் பெண்ணுடன் நட்பாக பழகி வருகிறார். அப்போது ஆனந்தனுக்கு கண்ணில் ஒரு பிரச்சனை வரவே மருத்துவர்கள் சில நாட்களுக்கு கணினியை பார்க்கக் கூடாது என கட்டளை இடுகிறார்கள். பின்பு டெல்லியில் வேலை கிடைத்தவுடன் அங்கு வருகிறார். தான் ஆசையாக முடிவெட்டிய கடைகளை பார்க்கிறார் ஆனால் மோகன் தாகூர் அங்கு இல்லை.

சூளைமேட்டில் இருக்கும் குட்டி என்பவரிடம் முடிவெட்டிக் கொண்டு தொலைக்காட்சி பார்ப்பது மிகவும் பிடிக்கும். ஒன்பதாம் வகுப்பு படிக்கும் போது நடைபெற்ற விபத்தில் சலூன் கடைக்காரர் முத்தையா தாத்தா இறந்தது பெரும் சலனத்தை ஏற்படுத்துகிறது. முத்தையா தாத்தா உடன் ஆன சலூன் கடை நினைவுகள் பகிர்ந்து கொள்கிறார் நம்மிடம்.

கல்லூரியில் படிக்கும் போது தன் மாணிக்கம்

 சலூன் நினைவுகளை பகிருகிறார் முடி நரைத்தல் வழுக்கை விழுதல் போன்ற பல்வேறு விதமான முடி சம்பந்தமான பிரச்சனைகளுக்கும் தீர்வினை நொடிப்பொழுதில் நமக்கு தருபவர் தான் மாணிக்கம். ஹாஸ்டலில் பயில்வோர் பெரும்பாலும் உடன் இருக்கும் மாணவர்கள் இன்னொரு மாணவருக்கு முடி வட்டி விடுதல் மிகவும் இயல்பான சூழல்.அது போலவே விடுதியில் இருக்கும் சேரன் எனும் மாணவன் முடி வெட்டுவதில் கைதேர்ந்தவன்.

ஆனால் முடி வெட்டுவதில் சிலர் முத்திரை குத்தியதால் சாதி சம்பந்தமான பிரச்சனை எழுந்ததால் சேரன் முடி வெட்டுவதை கைவிட்டு விட்டான்.

அதன் பிறகு ஹைதராபாத்தில் நாகண்ணா தனக்கு முடிவெட்டிய நினைவுகளை பகிர்கிறார். அன்பும் மரியாதையும் கலந்த நாகண்ணாவின் பேச்சு மீண்டும் மீண்டும் பலரையும் கிடைக்க வரத் தூண்டும். தான் பணிபுரிந்த பன்னாட்டு கம்பெனியில் அமெரிக்காவுக்கு நான் சென்றது போலவே அங்கிருந்த கேத்தரினா இந்தியாவுக்கு வந்தார். அவர் என்னுடைய சீனியர் வேலையிலும் வயதிலும் ஆனாலும் நட்புடன் பழகக்கூடியவர். கேத்தரின் சமூக செயல்பாடுகளில் ஆர்வம் மிக்கவர் அமெரிக்க அரசியல் குறித்தும் உலகப் பார்வை குறித்தும் தன்னுடைய ஆழமான கருத்துக்களை உரையாடலும் போது தெரிவிப்பார். திருப்பதியில் இருவகையான நாவிதர்கள் இருந்தனர் ஒருவர் தேவஸ்தானம் மூலமாக நியமனம் பெற்றவர்கள் மற்றவர்கள் தற்காலிக பணிகளில் கூலிமுறையில் ஈடுபடுபவர்கள். ஆனால் அதிலேயே அவ்வாறு நாகண்ணா இல்லாமல் தன்னுடைய தொழில் முறை பயிற்சியில் காலத்துக்கு ஏற்ற மாதிரி இக்காலத்திற்கு ஏற்ற வகையில் தன்னுடைய முடிவெட்டுதலை மாற்றிக் கொண்டார். அவருடைய மனைவியும் ஒப்பனை செய்ய ஆரம்பித்ததால் வாழ்வில் முன்னேற தொடங்கினர்.

தனக்கு முடி வெட்டிய ஐந்து பேரும் ஒன்று சேர்ந்து அமர்ந்து உரையாடினால் எவ்வாறு இருக்கும் என்பதை கற்பனை செய்கிறான் ஆனந்த். ஒவ்வொருவரும் தங்கள் மனதில் உள்ள கேள்விகளையும் பதில்களையும் உரையாடுவதன் வழியே சாதி குறித்து மதம் குறித்து சமூகம் சார்ந்த சிந்தனைகள் குறித்து உரையாடுகிறார்கள்.

*பரந்த சமதள பரப்பில் ஓடும் நதியைப் போல மனம் எவ்விதமான சப்தமும் எழுப்பாமல் காட்சிகளோடு மட்டும் ஓடிக் கொண்டே இருக்கிறது.

*ஆழ்மனது தேங்கி கிடப்பவற்றை கலக்கி விட்டு கலங்கி நினைவுகளை நிதானமாக மேலே மிதக்க விடுகிறது. நேரமாக நேரமாக நினைவுகள் இருட்டு குகைக்குள் இருந்து வரும் மிருகத்தைப் போல துல்லியமாகவும் துணக்கமாகவும் தெரிகின்றன.

*தனக்குத் தேவையானவற்றை தானே தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளும் பருவத்தில் தான் உண்மையான சுதந்திரம் கிடைக்கிறது.

*மனிதன் காலமெல்லாம் ஆராய்ந்து கொண்டே இருக்க வேண்டிய புதிர்கள் இருக்கின்றன புதிர்கள் அவிழ்ந்து விட்டதாக நினைக்க நினைக்க வினோதங்கள் தலைகாட்டுகின்றன.

*எல்லா குழப்பங்களில் இருந்தும் வெளிவந்துவிட வேண்டும் என்று தான் மனிதன் கடுமையாக முயற்சி செய்கிறான்.

இறந்தவர்களுக்காக முடியை எடுக்கும்போது நாவிதரின் கைகள் தன்னுடைய துத்தகத்தையும் சேர்த்து எடுத்துக் கொள்வது போல இருந்தது. அவர்களுக்கும் குடும்பங்கள் உண்டு .கஷ்டங்கள் உண்டு என்று ஒரு நாவிதரின் பார்வையில் இருந்தும் இந்த நாவல் பயணிக்கிறது. சக மனிதர்களை காவியம் ஆக்கியது போல சலூன்  கடைக்காரர்களையும் ஒவ்வொரு நிமிடம் நினைக்க வைத்திருப்பார் இந்த நாவல் முழுவதும்

தொடர்ந்து வாசிப்போம் 

தோழமையுடன் மணிகண்ட பிரபு

136

#கற்கை_நன்றே_136

தனிமை இரண்டு விதம்.

தனிமையாய் ஆகுவது..

தனிமையாய் ஆக்கப்படுவது.

இரண்டுமே..

வெவ்வேறு பாடங்களை 

கற்றுக் கொடுக்கிறது.

-பாலகுமாரன்

தனிமை என்பதன் பொருளே மற்றவர்களின் சிந்தனையோட்டம் நம்மைப் பாதிக்காமல் இருப்பதுதான். மற்றவர்களின் சிந்தனை நம்மைப் பாதித்தால் நாம் எதிர்வினை மட்டுமே ஆற்றுவோம். யார் சிந்தனையும் நம் மேல் படாத நேரங்களில் மட்டுமே சுயமாகச் சிந்திப்போம் என்கிறார் நியாண்டர் செலவன்..மேலும் தனிமையின் பொருள் குறித்து கூறுகிறார்..

ஊடகம், தொலைக்காட்சி, செல்ஃபோன், நேரடி உரையாடல். அனைத்தையும் தவிர்த்துவிட்டு ஒரு நாளைக்கு ஒரு மணிநேரமாவது தனிமையில் இருக்கவேண்டும். அதற்காகப் பூட்டிய அறைக்குள் உட்கார்ந்திருக்கக் கூடாது. எழுந்து நடக்கவேண்டும். இது நான் சொல்வதல்ல. தத்துவஞானிகள் பலரும் சொல்வது இதுவே.

 ‘உலகை மாற்றும் சிந்தனைகள் அனைத்துமே தனிமையில் நடந்து செல்கையில் தோன்றுபவையே’ என்கிறார் நீட்சே. சார்லஸ் டார்வினின் பரிணாமவியல் கோட்பாடு அவரது நீண்ட நடைப்பயணத்தில் உருவானதே. தன் மாலை நேரத் தனிமை நடையை எப்போதும், எதற்காகவும் விட்டுக்கொடுக்கமாட்டார் டார்வின். 

கவிஞர் வில்லியம் வர்ட்ஸ்வர்த்தின் கவிதைகள் அவரது நடையில் உருவானவையே.நீட்சே ஒரு நோட்டு, பென்சிலுடன் நடப்பார். நடக்கையில் தோன்றும் சிந்தனைகளை எழுதி வைத்துக் குறிப்பு எடுத்துக்கொள்வார். மீண்டும் நடப்பார். அவர் அளவுக்கு நடந்த தத்துவஞானிகள் யாருமிலர். அவர் நடந்துகொண்டே சிந்திப்பதைப் பற்றிக் கீழ்க்கண்டவாறு எழுதுகிறார். 

‘எத்தனைக்கு எத்தனை குறைவாக உட்காரமுடிகிறதோ அத்தனை குறைவாக உட்காருங்கள். சுதந்திரமான வெளியிலும் சுத்தமான காற்றிலும் உருவாகாத எந்தச் சிந்தனைகளையும் நம்பாதீர்கள். அனைத்துத் தீமைகளும் கசடுகளும் உட்கார்ந்து சிந்திப்பதில் உருவாகின்றவையே.’ ஒரு நாளைக்கு எட்டுமணிநேரம் நடப்பார் நீட்சே. இப்படி நடந்து குறிப்புகள் எழுதியே உலகை மாற்றிய பெரும் நூல்களை எழுதி முடித்தார். 

ஓடுவது உடற்பயிற்சிக்கு. கூட்டமாகப் பேசியபடி நடப்பது சோசியலைஸிங் செய்ய. தனிமையில் நடப்பது மனதுக்கான பயிற்சி.  முழுநேரமும் தனிமையில் இருக்கமுடியாது. முழுநேரமும் மற்றவர்களுடன் இருக்கவும் முடியாது. தினம் கொஞ்ச நேரம் நாம் நம்முடன் மட்டுமே இருக்கவேண்டும். நம் வாழ்க்கையே அதனால் மாறும். ‘ஆய்வுகள் பலவும் இதனால் மூளையின் ஹிப்பாகாம்பஸ் பகுதி பெரிதாவதாகவும், மூளையின் பழைய செல்கள் உதிர்ந்து புதிய செல்கள் வளர்வதாகவும் கூறுகின்றன. ஏனெனில் நடக்கையில் மூளைக்குக் கூடுதலாக ரத்தம் பாய்கிறது. அப்போது தோன்றும் சிந்தனைகள் புதிதானவையாக இருக்கும்.

‘சமூக வலைத்தளங்களில் பிறரது மகிழ்ச்சி, இன்பம், துன்பம், ஆவேசம், அறச்சீற்றம் அனைத்தும் நம்மைப் பாதிக்கின்றன. நம்மை அறியாமல் அவற்றுக்கு நம் மனதில் இடம்கொடுக்கிறோம்.அவற்றிற்கு இடம் தராமல் தனிமை பழகுவோம்

நற்காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

92

#Reading_Marathon2025

#25RM055

Book No:92/100+

Pages:-248

பருக்கை

-வீரபாண்டியன்

மலைவாழை அல்லவோ கல்வி என்ற வரிகள் ஏழைகளுக்கு எட்டாக்கனியாக உள்ள கல்வியை எப்பாடுபட்டேனும் பெற துடிக்கும் ஏழை மாணவர்கள் பெருநகரங்களுக்கு படையெடுத்துச் செல்வது கல்வியை வென்றெடுக்கத்தான். அந்த வகையில் ஊர் புற கிராமங்களில் இருந்து சென்னைக்கு முதுகலை பட்டப் படிப்புக்கு வரும் மாணவர்கள் விடுதியில் தங்கி பயில்கின்றனர். ஒருபுறம் கல்லூரி மாணவர்கள் கேளிக்கைகளில் ஈடுபட்டு, விலை உயர்ந்த இருசக்கர வாகனங்களில் வந்து கொண்டிருப்பதை பார்க்கிறோம் .

ஆனால் மறுபுறம் அரசு கல்லூரிகளில் படிக்கும் மாணவர்கள் பகுதி நேர வேலையாக.. சமையல் உதவியாளராக, பரிமாறுபவர்களாக ,பல்வேறு பரிணாமங்களை எடுத்து தங்களுடைய பொருளாதார நெருக்கடிகளை தாங்கிக் கொண்டு கல்வியையும் பயின்று வெற்றி பெற்று வருகின்றனர். அந்த வகையில் சிலம்பு செல்வா சுரேஷ்,சக்தி ஆகியோர் பட்ட மேற்படிப்புக்காக விடுதியில் தங்கி பயின்று வருகின்றனர். கிடைக்கும் சொற்ப நேரங்களில் படிப்புடன் சேர்ந்து கேட்டரிங் ஏஜென்டிடம் வேலை பார்த்து வருகின்றனர். இந்த நான்கு மாணவர்களின் வாழ்வியல் சித்திரம் தான் இந்த நாவல் நாவலின் மையப் பகுதியாக சாப்பாடு முக்கிய கதாபாத்திரமாக வந்து கொண்டே இருக்கிறது.

விடுதிகளில் சரியான உணவு வழங்காமல் இது போன்ற உணவு வகைகளை சுவைத்துப் பார்க்க மாணவர்களை தூண்டுகிறது ஒவ்வொரு பந்தி முடிந்தவுடனும் பசியுடனும் கடைசி பந்துக்காக காத்திருக்கும் அவர்களின் ஏக்கம் கண் முன் வருகிறது.

இந்த கதையின்  மாந்தர்கள் திருமண நிகழ்வுகளில் பங்கேற்று உணவு பரிமாறும் மாணவர்களாக இருந்து வருகின்றனர். பணத்தின் தேவை அவர்களை இந்த சூழலுக்கு தள்ளி இருக்கிறது. சென்னையின் முதல் பாரம் தண்ணீர் கேனை சுமப்பதில் தான் துவங்கியது என்று சக்திவேல் எனும் மாணவர் எழுதியிருப்பார் .அதே நேரம் சுரேஷ் என்பவர் அந்த நள்ளிரவிலும் கூட புத்தகத்தை எடுத்து திருமணம் மண்டபத்தில் படித்துக் கொண்டு படிப்பு தன் பிடிமானம் என்று விளக்குகிறார்.

இன்னொரு மாணவர் எத்தகைய சூழலிலும் தம் கஷ்டங்களை பகடி செய்து கவிதை சொல்லுவார். இளம் மாணவர்களுக்கே உரிய எள்ளலுடன் கதை நகர்கிறது.ஒவ்வொரு முறை பந்தியில் பரிமாறும் போது ஆர்வம், கோபம், அமைதி அனைத்தும் அவர்களுக்கு வருவதை இயல்பாய் சொல்லியிருப்பார்.

ஆய்வுப் படிப்பு கேட்டரிங் வேலை என தொடர்ச்சியாக மாறி மாறி சென்று கொண்டிருக்கும்போது ஒரு முறை இனி வேலைக்குச் செல்லக்கூடாது என முடிவெடுக்கின்றனர். அப்போது பாடம் நடத்தும் ஆசிரியர் ஒரு இடத்தில் சாப்பாடு போடுவது ஒரு வேலை இல்லை தர்மம் என்கிறார். அது இவர்களின் தீர்மானத்தின் மீது தீக்குச்சி கிழித்து போட்டது போல இருக்கிறது. மனித ஆசைகள், முடிவுகள் எல்லாமே அப்படித்தானே நிலையில்லாத வாழ்க்கையில் சிலவற்றை நிலைப்படுத்த விரும்பும் போது ,நிலையாமை வந்து பாடம் புகட்டி விட்டு போகிறது என்று சரியான தருணத்தில் விளக்கி இருக்கிறார்.

இந்நாவலில் அவ்வப்போது வரும் ஒன்லைனர்கள் சுவாரஸ்யம் தருகின்றன..

*பூனைக்கு யார் மணி கட்டுவது? என்பது போல் யார் முதலில் தட்டை தூக்கிக்கொண்டு போவது என்று விழாவுக்கு வந்தவர்கள் ஆளாளுக்கு பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.

*இத்தனை பிரச்சனைகள் வீட்டிலிருந்தாலும் வீடு தான் அவனது சந்தோசம். அங்கு தன் அவனது ஆத்மா உலாவி கொண்டிருக்கிறது

 

*ஒவ்வொருவரும் சாப்பிட்டு முடித்து எழும்போது, என் வயிறு என் கையைப் பிடித்து இழுத்தது 

*சாப்பாட்டுக்கும் பணத்துக்கும் என்ன வித்தியாசம் தான் 

சாப்பாட்ட serve பண்ண முடியும்

Save பண்ண முடியாது 

பணத்தை save பண்ண முடியும்

Serve பண்ண முடியாது

*இது என்ன ஒரு பூ.. புத்தகத்தில் தேன் எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது

இத்தனை மலைகளைத் தாண்டி வந்தது இந்த தேனுக்காக தானா?

உரையாடல்கள் வழியாகவும் அவர்கள் வேலை பார்ப்பதில் வழியாகவும் நாவல் பயணிக்கிறது. 

இயல்பான உரையாடல்களின் வழியே சாமானிய மக்களின் வாழ்வியலை நாவல் படம் பிடித்து காட்டுகிறது. பெரிய திருப்புமுனைகள் ஏதும் இந்த நாவலில் இல்லை கதை நேர்கோட்டிலேயே பயணிக்கிறது வரக்க வேறுபாடுகள் மாணவர்களை எவ்வாறு எல்லாம் அலைகழிக்கிறது என்பதை பேசுகிறது.

படிப்பு முடிந்து செல்லும் மாணவர்கள் பேருந்து நிலையம் வந்த போது புதிதாக வெவ்வேறு ஊர்களில் இருந்து பல மாணவர்கள் இறங்குவதை குறிப்பால் உணர்த்துகின்றனர். அவர்களும் நாளை கேட்டரிங் வேலைக்கு செல்வதோ அல்லது கிடைக்கும் சில பல வேலைகளில் செய்வதோ என அடுத்த தலைமுறையாக அவர்களை பார்ப்பதோடு பேருந்து புறப்படுகிறது

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

135

#கற்கை_நன்றே_135

தலைவன் என்பவன் தன்னுடைய வழியறிந்து,

தன்வழி நடந்து, வழிகாட்டுபவனாகவும் இருப்பான்

-ஜான். சி. மேக்ஸ்வெல்

செய்திகளை இன்றியமையாமல் வலியுறுத்துவது தலைமைதுவத்தின் முக்கிய பண்பாகும்.ஒருமுறை ஐன்ஸ்டீனின் உதவியாளர், ஒரு கண்ணாடி பாத்திரத்தை கொண்டு வந்து கொண்டிருந்தார். அடிக்கடி ஐன்ஸ்டீன் பத்திரம் பத்திரம் எனக் கூறினர்.ஐயா நாந்தான் கீழே விடவில்லையே என்றார்.அதற்கு நீ பாத்திரத்தை சரியான முறையில் கொண்டுவரத்தான் எச்சரித்தேன். கீழே விழுந்தபின் எச்சரிக்கை செய்ய முடியாது அல்லவா? என்றார்.

ஒரு செய்தியை திரும்ப திரும்ப கூறுவதன் நோக்கம் அதனை சரியாக செய்ய வேண்டும் என்பதற்காகத் தான். ஒரு சிலர் தான் அந்த வேலையைச் செய்தால் எவ்வாறு நேர்த்தியாக செய்வேனோ அதேபோல்.நீயும் செய்யவேண்டும் எனும் நோக்கத்தில் ஒவ்வொரு முறையும் சொல்லிக் கொண்டே இருப்பார்.பிறர் கூறும் போது நமக்கு சற்று அலட்சியமாய் தோன்றலாம்.. நாமே நமக்கு சில வார்தைகளை கூறிக் கொண்டே இருந்தால் அதுவே சுய முன்னேற்றம்.

ஒரு பிரபல அணிக்காக விளையாடிய பேஸ்பால் வீரர் ஒருவர் ஒரு போட்டியின்போது மிகவும் களைத்துப் போய்விட்டார். வெப்பநிலை 101 டிகிரியாக இருந்தது. சுட்டெரிக்கும் மதிய வெயிலில் கடினமாக விளையாடியதில் அவர் சில கிலோ எடை குறைந்திருந்தார். போட்டியில் ஒரு சமயத்தில் அவர் மிகவும் தளர்ந்துவிட்டார். 

தான் இழந்து கொண்டிருந்த சக்தியை மீண்டும் புதுப்பித்துக் கொள்ள  வழிமுறையைக் கையாண்டார். தன் தாய் கூறும் சமயப்பாடலான.."வெற்றிக்காக காத்திருப்பவர்கள் புது வலிமை கிடைக்கப் பெறுவார்கள்; கழுகுகளைப்போல தங்கள் இறக்கைகளைக் கொண்டு உயர எழுவார்கள்; அவர்கள் ஓடினாலும் களைப்படைய மாட்டார்கள்; நடந்தாலும் சோர்ந்து போக மாட்டார்கள்." இந்த அனுபவத்தைப் பெற்ற ஃபிராங்க் ஹில்லர் என்ற விளையாட்டு வீரர், விளையாட்டு மைதானத்தில் நின்று இந்த வரிகளைக் கூறும்போது, உண்மையிலேயே தன் வலிமை புதுப்பிக்கப்பட்டதாகவும், போட்டி முடிந்த பிறகும்கூடத் தான் சோர்வடையவில்லை என்றும் என்னிடம் கூறினார். 

"ஆற்றலை உற்பத்தி செய்யும் ஒரு சக்தி வாய்ந்த எண்ணத்தை நான் என் மனத்தில் விதைத்தேன்," என்று கூறி அவர் தன் உத்தியை விளக்கினார். நாம் எவ்வாறு உணர்கிறோம் என்று நாம் சிந்திக்கும் விதம், உடலளவில் நாம் உண்மையிலேயே எவ்வாறு உணர்கிறோம் என்பதில் ஒரு நிச்சயமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. 

நீங்கள் களைப்பாக இருப்பதாக உங்கள் மனம் கூறினால், உங்கள் உடல் இயக்கங்களும், நரம்புகளும், தசைகளும் அந்த உண்மையை ஏற்றுக் கொள்கின்றன. உங்கள் மனம் ஒரு விஷயத்தில் தீவிர ஆர்வத்துடன் இருந்தால், ஒரு நடவடிக்கையைக் காலவரையறை இன்றி உங்களால் செய்து கொண்டே இருக்க முடியும். 

பயமுறுத்தல்களால் நீங்கள் ஊக்கப்படுத்த முடியும், மேலும் பாராட்டுக்களாலும் ஊக்கப்படுத்த முடியும். ஆனால், இவ்விரண்டு வழிகளுமே தற்காலிகமானவைதான். சுயமாக ஊக்கமளித்துக் கொள்ளுதலே நிரந்தரமானது."என்கிறார் ஹோமர் ரைஸ்.

நற்காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

91

#Reading_Marathon2025

#25RM055

Book No:91/100+

Pages:-158

‘எழுதித் தீராத பக்கங்கள்’

- செல்வம் அருளானந்தம் 

விண்வெளி வீரர் யூரிககாரின் விண்வெளி பயணத்தில் பூமியைப் பார்த்து.. என் பூமி எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறது. வெளியே வந்து பார்க்கும் போது தான் நாம் வாழும் வாழ்க்கை, ஊர், நாடு எவ்வளவு அழகென்று தெரியவரும். இப்புத்தகத்தின் முக்கிய அம்சமே ஊரைவிட்டு செல்லும் அகதியாக செல்லும் ஒருவன்.. இறுதவரை பிறந்த நாட்டை நினைத்து வாழ்வதுதான்.புலம்பெயர் வாழ்க்கையின் பெருந்துணை  பகல் கனவுகள்தான்.இறந்தபின் வரும் பிணம் எனும் பெயர்போல நாட்டை விட்டு சென்றால் அகதி எனும் பெயர்தான் சொந்தம்.

தழும்புகளைத் தடவிக்கொண்டே காயங்களை பற்றிப் பேசும் போது அதுவலியாகத் தெரியாது.. அனுபவமாகத் தெரியும்.கஷ்டமான வாழ்க்கையை பின்னால் எண்ணிப் பார்க்கும் போது அது சாகசமாகத் தெரியும். நாமா அந்த சவால்களைத் தாண்டி வந்தோம் என எண்ணத்தோன்றும்.எழுத்தாளர் இனப்போராட்டத்தால் புலம்பெயர்ந்த

துக்க அனுபவத்தினை இப்புத்தகத்தில் பதிவு செய்துள்ளார்.

வாழ்க்கை மற்றும் போராட்டங்களின் கசப்பையும், இனிமையையும் சமநிலையில் கூறுகிறார்.

தன்னைப்ப்போலவே அயல் நாட்டில் புலம்பெயர்ந்த ஒருவரை சந்தித்து உரையாடுகிறார்.அதில் கேலியும் கிண்டலும் தெரிகின்றன.மதுவுடன் சமையல் செய்யப்படும் ஆண்கள் கடந்த கால ஏக்கச் சுவைகளில் ஒன்றாகும்.புன்னகையும் வெரிகுட் எனும் வார்தையும் சிறந்த சமாளிப்பு எந்திரமாக பயன்படுகிறது.

பிரான்ஸ், கனடா,ஜெர்மன் என புலம்பெயர் வாழ்வு அமைந்தது. உணவுச்சாலையில் பாத்துரம் கழுவுதல்,துப்புரவு, வீட்டுவேலை என இவைமூன்றும்தான் பெரும்பாலும் வழங்கப்படும். மொழி தெரியாததால் அடிக்கடி வேலை இழப்பு என தன் அனுபவத்தை கூறுகிறார். ஒரு இடத்தில் விசா பேப்பரை அங்குள்ள அலுவலரிடம் காட்டிய போது.. அவர் சிறுகதை வாசிப்பது போல நீண்ட நேரம் எடுத்துக் கொண்டார் என்பார்.

அங்கு பணிபுரியும் ஒரு பெண் வெரிகுட் என்றாள்.அதற்கு பெரிய அர்த்தமெதுவும் அவளிடம் இருப்பதாக தெரியவில்லை என்று பகடி செய்கிறார்.

அயல்நாட்டு நண்பர்களுடன் சேர்ந்து குடிப்பது கேளிக்கையில் ஈடுபடுவது என செல்லும் போது..உள்ளூரில் ஜாதி பார்க்கும் அவர்கள் அங்கு சென்றவுடன் யாரும்  ஜாதி பார்க்கவில்லை என்பது பெரும்வியப்பாய் பட்டது அவருக்கு.

ஆனால் அரசியல் பேசுகிறார்கள்.  தமிழ் தேசியத்துக்கும் கம்யூனிஸ்ட்டும் இடையில் வாக்குவாதம் செய்கிறார்கள்.ரசிக சண்டை எம். ஜி.ஆர், சிவாஜிக்குமிடையே நடக்கும்.

ஞாயிற்றுக்கிழமை சமையல் இடியாப்பத்துக்கு முயன்று முறுக்கு தின்று மகிழ்வதுதான்.மண்ணின் மனம் போல் இனிய மணம் ஏதுமில்லை.

அந்த வீட்டின் ஜன்னல் சுவரிலும் இருந்தது..கூரையிலும் இருந்தது எனும் வரி சிந்திக்க வைக்கும்படி இருந்தது.ஆசிரியர் தனது சொந்த அனுபவங்களை மிக நுட்பமாகவும், நேர்மையாகவும் பகிர்கிறார். குறும்பான நகைச்சுவை, வாழ்க்கைப் பெருமூச்சு, பழக்கம் மற்றும் சூழல் வித்தியாசங்கள் – என்பவற்றை ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் வாசகன் உணர முடிகிறது.

 முதல் தலைமுறை புலம்பெயர் வாழ்வில் வரும் சிரமங்கள், எதிர்ப்புகள், மற்றும் சோகம் வரை, மனதைத் துளைக்கும் வகையில் வெளிப்படையாகக் கூறுகிறார். துயரமான அனுபவங்களைக் கூட நகைச்சுவையாக எழுதும் அவர் செம்மையான மனநிலையை வெளிப்படுத்துகிறார்.

பிரான்சில் தங்கியிருக்குமிடத்தில் வேறு ஒரு தமிழர் தங்க வருகிறார். அப்போது போர் பதட்ட சூழல்..இருப்பது பிரான்ஸ் என்றாலும் இலங்கையில் நடப்பது அவர்களுக்கு பதட்டத்தையே தருகிறது.

தாயகம் பற்றிய ஏக்கமும் புதிய சூழலுக்கிடையே உள்ள ஒட்டாத வாழ்வும் அவர்களை அலைகழிக்கிறது. தனிமையான பொழுதுகளில் மெல்லிய விளக்கொளியில்  ஊரில் உள்ளவர்களை நினைக்க வைக்கிறதுஎன்பது நமக்கும் ஏக்கத்தை வரவைக்கிறது. 

தயக்கங்கள் சோர்வாக்கும் போது காரணத்தோடும் காரணம் இல்லாமலும் மகிழ்ச்சி தரும் வேளையில் சில இடங்களை தேடி வருவார்.பாரிஸ் நகர சுய நினைவுகளில் மூழ்குவதற்கான இடம் அது.தன்னைத் தவிரி எல்லாரும் சந்தோசமாய் இருப்பது எரிச்சல் தரும் விஷயம்.விதியை நோவதைத் தவிர வேறு என் செய்ய முடியும். வேறு நாட்டிற்கு பறக்க வேண்டிய நேரம் வந்து..அட்லாண்டிக்சமுத்திரத்தில் பறப்பதுடன் இந்த வாழ்வியல்  அனுபவம் தொடர்கிறது

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

134

#கற்கை_நன்றே_134

இந்த உலகை அறிந்துகொள்ளுதல்,

பயன்படுத்துதல் என

அறிவியலின் இரண்டு விளைவுகள் உள்ளன.அறிவு பயன்பாடாக ஆகிறது,பயன்பாடு மேலும் அறிந்துகொள்ள தூண்டுதலை அளிக்கிறது. அறிவை அறிவியல் என்றும் பயன்பாட்டை தொழில்நுட்பம் என்றும் அழைக்கிறோம். 

இவ்வாறு தொடர்ச்சியாக அறிவும் பயன்பாடும் வளர்ந்ததே இன்றை நவீன உலகை உருவாக்கியது என்கிறார் ரஸல்

மனிதர்களின் சுபாவங்களைப் பற்றி

நியாண்டர் செல்வன் சொல்லும் போது..

இருவகையான மோசமான மனிதர்களை நாம் வாழ்நாளில் சந்திப்போம். ஒருவர் வெறும் பயமுறுத்துபவர். இவர்கள் விரும்புவது வெறும் ஆதிக்கத்தை மட்டுமே.அவர்களிடம் இருக்கும் ஒரே சக்தி பயமுறுத்தல் மட்டுமே. 70-80% பேர் வெத்து மிரட்டலுக்கே பயந்து போய், நமக்கு ஏன் வம்பு என ஒதுங்கிப் போய்விடுவார்கள். 

இரண்டாவது வகை ஸ்ட்ரீட் ஸ்மார்ட். இவர்களும் வெத்துவேட்டுகள்தான். ஆனால் நேரடியாக மிரட்ட மாட்டார்கள். இவர்களிடம் இருக்கும் ஒரே தன்மை சூழ்ச்சி மட்டுமே. கிட்டத்தட்ட 90-99% பேர் இவர்களிடம் ஏமாந்துவிடுவார்கள். ஏமாற்றுவதில் கைதேர்ந்தவர்கள். இவர்கள் நம் மேல் இருக்கும் கோபம், வஞ்சம் அனைத்தையும் வெளியே காட்டிக்கொள்ளவே மாட்டார்கள்.

 சொல்லப்போனால் இவர்கள் ஆள் பார்த்து நன்றாக நடந்துகொள்வதால் இவர்களுக்கு எதிரிகள் எனவே யாரும் இருக்கமாட்டார்கள். ஆனால் உலகம் முழுவதையும் இவர்கள் வேட்டை ஆடுவார்கள். சூழ்ச்சியை வெல்லும் சக்தி படைத்த ஒரே ஆயுதம் அறிவுதான். 

அறிவுக்கும் சூழ்ச்சிக்கும் என்ன வேறுபாடு? சூழ்ச்சி முட்டாளின் ஆயுதம். சூழ்ச்சிக்கு ஆழ்ந்த திட்டமிடல் கிடையாது. கிடைக்கும் வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி ஏமாந்தவனை ஏய்ப்பதே சூழ்ச்சி. 

ஒருவனிடம் அது செல்லுபடி ஆகாது என்றால் அடுத்த வினாடி இன்னொருவனை நாடி நகர்ந்துவிடுவார்கள். சூழ்ச்சிக்கு எல்லைகள், வரம்புகள், நீதி, நேர்மை ஏதுமில்லை. அறிவற்ற முட்டாள்களே பெரும்பாலும் சூழ்ச்சியில் ஈடுபடுவதால் அதன் பேட்டர்ன், சிக்னல்கள் அனைத்தையும் கண்டுபிடிப்பது மிக எளிது. 

அறிவு ஒருவரை வீழ்த்தும் அளவு மிக வலுவான ஆயுதம். ஆனால் அறிவாளி தன் அறிவைப் பெரும்பாலும் அப்படி வீணாக்குவதில்லை. சூழ்ச்சியும், அறிவும் மோதுகையில் அறிவு சூழ்ச்சியை வெகு விரைவில் அடையாளம் கண்டுபிடித்துவிடும். சில வகை யுத்திகளை மட்டுமே கையாண்டு வெற்றி பெறும் சூழ்ச்சி, அறிவாளி முன் அது பயனாகாது போவதைக்கண்டு திகைக்கும். அதன்பின் அறிவை விட்டு விலகி எளிதான இரையைத் தேடி நகர்ந்துவிடும்.

அறிவு தன் கோபத்தை அத்தனை எளிதில் வெளிக்காட்டாது. உடனடியாகவும் காட்டாது. அறிவு வெற்று மிரட்டல்களை விடுக்காது. பார்த்தால் பயப்படும்படியாகவும் இருக்காது. ஆனால் ‘இதை நீ இனியும் தொடர்ந்தால் பதிலுக்கு நான் இதைச் செய்வேன்’ என அறிவு மிகத்தெளிவான எல்லைகளை வகுக்கும். அறிவு மிகத் தெளிவாக, மிகத் தீர்க்கமாக, வரம்புகளுக்குட்பட்டு ஆனால் திரும்ப அந்தப் பிரச்சினையே எழாதவாறு ஒரே அடியில் விஷயத்தைத் தீர்க்கும்.

  சூழ்ச்சியை அறிவு, ராஜதந்திரம் என நினைத்து ஏமாறுவது மிகப்பெரும் தவறு. அதைவிட மிகப்பெரிய தவறு அறிவை பலகீனம் என நினைத்துத் தொடர்ந்து தவறுகள் இழைப்பது தான்

நற்காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

ஜானகிராம்

நம்ம கையில் ஒரு கப் காபியை வைத்திருக்கிறோம். அப்போது, யாரோ ஒருவர் வந்து நம் மீது மோதிவிடுகிறார், நம் கையில் இருந்த கோப்பை தடுமாறி, காபி நம்மைச் சுற்றி எல்லா இடங்களிலும் கொட்டிவிடுகிறது. அப்போது, யாராவது நம்மிடம், "ஏன் காபியைக் கொட்டினாய்?" என்று கேட்டால், நாம, "யாரோ நம் மீது மோதிவிட்டார்கள்" என்று சொல்லுவோம்.

இது உண்மையில் தவறான பதில்.

நமது கோப்பையில் காபி இருந்ததால் நாம காபியைக் கொட்டினோம். கோப்பையில் தேநீர் இருந்திருந்தால், நாம தேநீரைக் கொட்டியிருப்போம். அந்தக் கோப்பைக்குள் எது இருக்கிறதோ அதுவே வெளியே கொட்டும். எனவே, வாழ்க்கையில் எதாவது ஒரு தருணம் நம்மை உலுக்கும் போது, நமக்குள் உள்ளது தான் வெளியே வரும். நாம தடுமாறாத வரை அதை வெளிக்காட்டாமல் மறைத்துக்கொள்வது எளிது.

"என் கோப்பையில் என்ன இருக்கிறது?" என்று நாம் நம்மை நாமே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும். எனது வாழ்க்கை கடினமாக மாறும் போது, என்ன கொட்டுகிறது என்று கவனிக்க வேண்டும். அது, மகிழ்ச்சி, நன்றி, அமைதி மற்றும் பணிவு போன்றவையா அல்லது கோபம், கசப்பு, பாதிக்கப்பட்ட மனநிலை மற்றும் விரக்தி சோகமா?

காலமும் வாழ்க்கையும், நம்மிடம் ஒரு கோப்பையை மட்டுமே வழங்குகிறது, ஆனா, அந்தக் கோப்பையை எவற்றால் நிரப்புவது என்பதை நாம் தான் தேர்வு செய்கிறோம்.  

நமது கோப்பைகள் இரக்கம், அன்பு, நன்றியுணர்வு, மன்னிப்பு, மகிழ்ச்சி ஆகியவற்றால் நிரம்பியிருக்கட்டும். 

-ஜானகிராம்

133

#கற்கை_நன்றே_133

கனவு ஓர் அதிசயக் கண்ணாடி;

அதில் மனிதன் எதை மறைக்கிறானோ அதைக் காண்கிறான்

-உருது கவிதையில்

வாழ்வில் கனவு காண்பது இயல்பு. பலர் அதனை வெளிப்படுத்துவார்கள். ஆனால் சிலர் சொல்லாமல்.அதற்கான முயற்சியில்.தொடர்ந்து செயல்பட்டுக் கொண்டே இருப்பார்கள். இரையை கவ்வும் உன்னிப்பு இருக்கும் மிருகம் போல.. நாள் தோறும் தங்களை வலுப்படுத்திக் கொண்டே இருப்பார்கள்.ஜெயித்ததும் சொல்வார்கள்.சிலர் நிறைவேறவில்லை யெனில் தங்கள் நெருக்கமானவர்களிடம்.மட்டும் புலம்புவார்கள்.இது குறித்து இணையத்தில் படித்த ஒரு கதை..

ஒரு ஓநாய் கூட்டம் இருந்தது. அந்த கூட்டத்திலேயே மிக பலவீனமான ஓநாய் சொன்னது - "ஒரு நாள் நான் மிகவும் வலிமையானவன் ஆவேன்."

இதைக் கேட்டு அந்த கூட்டத்திலிருந்த எல்லா ஓநாய்களும் சிரித்தன - ஒரே ஒரு ஓநாயைத் தவிர. சிரிக்காத ஒரு ஓநாய் - அந்த கூட்டத்தின் மிக வலிமையான ஓநாய்.

ஏனென்றால், வலிமையான ஓநாய்க்குத் தெரியும் - மகத்துவம் என்பது மனதிற்குள் ஒரு சிறிய கனவாகவே துளிர் விடும். வெளியே ஒரு கர்ஜனையாக அல்ல.

கனவுகள் வலிமை வாய்ந்தவர்களுக்கு மட்டுமே உரியவை அல்ல. அவை கவனிக்கப்படாதவர்களின் நெருப்பு, குறைவாக மதிப்பிடப்பட்டவர்களின் தீப்பொறி.

ஒரு கனவு காண்பவரைச் சாதிப்பவரிடமிருந்து பிரிப்பது வலிமை அல்ல — நம்பிக்கை. ஒரு மனம் தளராத நம்பிக்கையும், அமைதியான நெகிழ்வுத்தன்மையும், அந்த கனவை அடைந்தே தீருவேன் என்கிற ஸ்திரத்தன்மையும் மட்டுமே கனவு காண்பவரை அந்த கனவைச் சாதிப்பவராக மாற்றுகிறது.

ஒவ்வொரு நாளும் மிகப்பெரும் உத்வேகத்துடன் எழுந்து, வெறியோடு போராடி, காயமடைந்து, வடுப்பட்டு, அவமானப்பட்டு, மொத்த கவனத்தையும் ஓரிடத்தில் செலுத்தி உழைக்கும் பிரமாண்டமான குணம் அது.

ஆகவே ஏளனமாகச் சிரிப்பவர்கள் சிரிக்கட்டும்.நீங்கள் அவர்களைத் தவறு என்று நிரூபிக்க இங்கே இல்லை.

நீங்கள் உங்களைச் சரி என்று நிரூபிக்க இங்கே இருக்கிறீர்கள்.

உங்களை நீங்களே தொடர்ந்து கட்டமையுங்கள், உங்களை நீங்களே தொடர்ந்து நம்புங்கள். 

ஏனென்றால் ஒரு நாள், நீங்கள் மட்டுமே எப்போதும் அறிந்திருந்த மிக வலிமையான ஓநாயை இந்த உலகம் பார்க்கும் - பார்த்து மிரண்டு போகும்.

செய்யும் பணி எதுவானாலும் அதில் கரைந்து போய் உச்சத்தைத் தொடவேண்டும், மிகச் சிறந்த விளைவுகளைப் பெறவேண்டும் என்கிற கனவை வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள். மிகச் சிறந்ததைத் தவிர வேறெதுவும் எனக்கு வேண்டாம் என்னும் மனநிலையை உருவாக்கிக்கொள்ளுங்கள் என்பார் பா.ரா

நற்காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

90

#Reading_Marathon2025

#25RM055

Book No:90/100+

Pages:-133

#ஒரே_எழுத்தாளர்_12மாதம்_12புத்தகங்கள்

நிழல் முற்றம்

-பெருமாள் முருகன் 

திரையரங்கம் எனபது மக்களின் வாழ்வில் ஒரு அங்கமாய் இருந்தது. வார இறுதி, பண்டிகை நாட்கள் எதுவாய் இருந்தாலும் திரையரங்கம் தான் ஒவ்வொருவரும் செல்லும் இடமாகும். திரையரங்கில் வேலைக்கு செல்வது அல்லது திரையரங்கில் யாரேனும் ஒருவரை தெரிந்து வைத்தல்  என்பது அரசாங்க அலுவலகத்தில் ஒருவரை தெரிந்து வைத்திருப்பது மாதிரி.. அவ்வளவு மதிப்பு. அதேபோல தியேட்டர் கேண்டீனில் பொருள் விற்பவரும் நம் மதிப்புக்கு உரியவரே. எல்லாரும் கூட்டமாய் சூழ்ந்திருக்கும் போது அல்ட்சியமாய் அனைவரையும் பார்த்து கடந்து விட்டு செல்வார்.

திரையரங்கையும் அதில் பணியாற்றும் வேலையாட்கள் பற்றியும் பெருமாள் முருகன் எழுதிய

நாவல் இது. தமிழில் பிரபலமான இடைவிடாத வாசகர்களைப் பெற்ற நாவல்களில் ஒன்றாகும்.

இந்த நாவல் 1970களில் சேலம் 

நகரில் சிறிய சினிமா திரையரங்குப் பணியாளர்களை மையமாக கொண்டு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. அங்கு உள்ளவர்கள் அனைவரும் பொருளாதார பின்புலமில்லாதவர்கள்

அந்த வகையில் சக்திவேல், நடேசன், பெரியசாமி, விசுவன், பூதன்— ஆகியோர் கதையின் முக்கிய பாத்திரங்கள்.இவர்கள் தியேட்ட்ரில் முறுக்கு, சோடா போன்றவை விற்கும் அன்றாடம் காய்ச்சிகள். இவர்களின் வேலை, அனுபவம், வாழ்க்கை சூழல்களின் உலகம் தான் நாவல்.

திரையரங்கின் அன்றாட நிகழ்வுகளை கண்முன் படம் பிடித்து காட்டியிருப்பார்.

"விருத்துப்போன தன் கால்களை இழுத்துப்பார்த்தான் நீண்டு விறகுக்கட்டை போல் உயிர்ப்பித்திருந்தது" எனும் வரி.. நீண்ட நேரம் டிக்கெட் எடுக்க காத்திருந்தவனின் நிலையை சொல்கிறது.டிக்கெட் கொடுக்கப்பட்டவுடன் "வரிசை கலைக்கப்பட்ட எறும்புகளாய் கூட்டம் சிதறியது" என்றும்.. காட்சிகள் இல்லாதபோது "திரையரங்கின் சுவர்கள் ஆசுவாசமாய் மூச்சு வாங்கிக் கொண்டிருந்தன'" எனும் வரியும் திரையரங்கு குறித்த நினைவுகளை சிந்திக்க வைக்கின்றன.

நாவலின் உள்ள கதை நகர்தல் எல்லாமே கட் பன்னின்னா சக்திவேல் என்ன செய்து கொண்டிருந்தார், மேனேஜர்,சைக்கிள் ஸ்டாண்ட், சோடா கடை முதலாளி செய்யும் செய்கைகள் என சினிமா பானி எடிட்டிங் விதத்தில்.அமைந்தது சிறப்பு.அடக்கமான மொழிநடையுடனும், துல்லியமான வாசகரை உருவாக்கும் எழுத்துக்களும் இந்நாவலின் தனிச்சிறப்பு.சமூகத்தில் கடைநிலை மனிதர்களின் வாழ்வியல் அனுபவங்களை, புறக்கணிக்கப்பட்ட சிறிய மனிதர்களின் கதையை, மிக நம்பகமான மற்றும் நேரடி நயத்துடன் வெளிப்படுத்துகிறது

 சொற்ப ஊதியத்துக்கு மனைவியை பிரிந்து பணி செய்யும் பணியாள், தந்தையை வெறுத்து திரையரங்க வேலைக்கு வந்த சக்திவேல், டிக்கெட்கொடுத்தது போகமீதி நேரம் தாயகட்டை, சீட்டாட்டம், ஊருக்குள் போஸ்டர் ஒட்டும் பணி,ஆட்கள் குறைவாய் இருந்தால் போய் அடுத்த காட்சிக்கு வரச் சொல்லுவது என தியேட்டர் அனுபவங்கள் கண் முன் வந்தது.

சோடா கடை முதலாளி வீட்டிற்கு பாதை அமைக்க போஸ்டர் ஒட்டும் பணியின் போது சேர்த்து அந்த வேலையை கொடுக்கிறார். ஐவரும் ஆசையாய் செல்கின்றனர். நிலத்தகராறு பங்காளிச்சண்டை நடக்கிறது.சண்டை முடிந்து நடேசன் தோளில் ஏதோ விழ அலறல்.சினிமா பாணி போல் கட்

அடுத்து சக்திவேல் தூங்கிக் கொண்டிருக்க சோடா கடைபூட்டு தியேட்டரில் உடைந்து களவு போயிருந்தது. எல்லோரையும் விசாரித்துக் கொண்டிருந்தார் சோடா கடை முதலாளி.நண்பர்களை ஒரு கட்டத்தில் இழந்த வெறுமையில் சக்திவேல் என்ன முடிவு எடுத்தான் என்பது கதை.

இந்நாவல் துப்பறியும்.கதையோ வாழ்வை புரட்டிப் போடும் நாவலோ அல்ல. திரையரங்கில் வாலிப வயதை நெருங்கியவர்கள் வாழும் வாழ்க்கை, அங்கே பிழைப்பு நடத்துபவர்களின் அனுபவங்கள் விவரிக்கப்படுகின்றன.

வெளிச்சம் குறைந்த வாழ்க்கையிலும் மனிதர்கள், சந்தோஷ நேரங்களை தங்கள் முறையில் எவ்வாறு அனுபவிக்கிறார்கள் என்ற யதார்த்தவாதம் வெளிப்படுகிறது.

நாஞ்சில் நாடன் சொல்வது போல படைப்பின் மீது தத்துவச் சாயம் பூசாமலும், அல்லது தத்துவ சாயத்தில் முக்கி எடுக்காமலும் அசலான மனிதர்களின் வாழ்வியல் அனுபவங்களை இதில் பதிவு செய்துள்ளார்

தொடர்ந்து வாசிப்போம்

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

டெட்டனஸ்

கால்களில் முள் தைத்து விட்டாலோ 

ஆணி பாய்ந்து விட்டாலோ 

விபத்து ஏற்பட்டு  லேசான காயம் முதல் பெரிய ரத்தக் காயங்கள் ஏற்படும் போது

விவரம் தெரிந்த பெரியவர்களும் உற்றார் உறவினரும்

"அந்த செப்டிக் ஊசிய போட்டுட்டு வந்துரு"

என்றும் 

"டிடி ஊசி போட்டாச்சா?" என்றும் வாஞ்சையுடன் விசாரிப்பதைப் பார்க்க முடியும். 

லேசான ரத்தக் காயம் ஏற்பட்டாலும் 

டிடி ஊசி போட வேண்டும் சரி.. 

எதற்காக அந்த  செப்டிக் / டிடி ஊசி  போடப்படுகிறது  என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டாமா? 

வாங்க பார்ப்போம்... 

800 கோடி ஹோமோசேப்பியன்ஸ் ( நவீன மனிதர்கள்) இப்புவியில் மூன்று லட்சம் வருடங்களாக  வாழ்கிறோம். 

ஆனால் 

உலகம் தோன்றிய காலந்தொட்டு 

முன் தோன்றிய முதல் மூத்தகுடிகள் 

யாரென்று பார்த்தால் 

நுண்ணியிரிகளான 

பாக்டீரியா 

வைரஸ் 

பூஞ்சை ஆகியன என்பது ஹோமோசேப்பியன்களாகிய  நாம் அனைவரும் ஒப்புக்கொள்ள வேண்டிய உண்மை. 

இப்போதும் கூட நாம் "ப்ளேனெட்  ஆஃப் மைக்ரோப்ஸ்" ( நுண்ணியிரிகளின் கிருகம்) த்தில் கூட அனுசரித்து ஒண்டிக்குடித்தனம் நடத்தி வருகிறோம் என்று கூறினாலும் தகும்.

நமது உடலில் ட்ரில்லியன் செல்கள் இருக்கின்றன என்று நாம் மார்தட்டினாலும் 

அதையொத்த அளவில் பாக்டீரியாக்கள் நமது உடலில் வாழ்ந்து வருகின்றன என்பதையும் மறுக்க முடியாது. 

அத்தகைய பாக்டீரியாக்களில் 

நல்லவர்களும் உண்டு

தீயவர்களும் உண்டு. 

மனிதர்களுக்கு பேலியோலித்திக் காலம் தொட்டு  தீது விளைவித்து வரும் பாக்டீரியாக்களை வகுத்தால் அதில் 

முக்கியமானவையாக

"க்ளாஸ்ட்ரீடியம்" எனும் இந்தக் குடும்பம் வரும். 

க்ளாஸ்ட்ரீடியம் பெர்ஃப்ரிஞ்சன்ஸ் 

க்ளாஸ்ட்ரீடியம் டெஃபிசில் 

க்ளாஸ்ட்ரீடியம் பாட்டுலினம்  

என இந்த பரம்பரையின் வகையறாக்கள் நமக்கு தீது மட்டுமே செய்து பழக்கப்பட்டவை. 

அவற்றுள் முக்கியமான வகையறா தான்

"க்ளாஸ்ட்ரீடியம் டெட்டானி"

( Clostridium tetani) 

இந்த வகை பாக்டீரியாக்கள் 

நமது உடலுக்குள் புகுந்து நோய் உண்டாக்கும் போது 

கடுமையான தசை இறுக்கத்தை ஏற்படுத்தி 

தசைகளை முறுக்குவதால் "டெட்டானஸ்- தசை முறுக்கும் நோய்" என்று பெயரிடப்பட்டன. 

தமிழில் இந்த நோய்க்கு

"இரண ஜன்னி" என்று பெயரிடப்பட்டுள்ளது 

இரணம் = புண் / காயம்

ஆம்.. ஒரு காயமோ புண்ணோ ஏற்பட்ட பிறகு வரும் ஜன்னி = ஜுரம்  = காய்ச்சல் 

என்பதால் இந்த காரணப்பெயர் வந்தது. 

க்ளாஸ்ட்ரீடியம் டெட்டானி பாக்டீரியா 

உலகமெங்கும் கல் - மண் - புல் - முள் என்று சகலத்திலும் வியாபித்து இருக்கிறது. 

வெளியுலகில் இருக்கும் போது 

அதன் வித்திகளாக ( SPORES) 

அமைதியாக உயிரற்றவை போன்று இருக்கும். 

மனிதர்கள்/விலங்குகளில் உடலுக்குள் சென்று தோதான வாகான சூழல் ஏற்பட்டதும் மீண்டும் உயிர்பெற்று 

பல்கிப்பெருகி டெட்டானஸ் நோயை உண்டாக்கும். 

டெட்டானஸ் நோய் ஏற்பட்டவர்களுக்கு 

நரம்பு மண்டல பாதிப்பு ஏற்பட்டு 

தசைகள் அனைத்தும் இறுக்கமடைகின்றன.  

குறிப்பாக 

தாடை இறுகக் கட்டிக் கொள்ளும். இதை "பூட்டப்பட்ட தாடை" என்று கூறுகிறோம். 

இதனால் எதையும் உண்ணவோ பருகவோ முடியாது. 

நெஞ்சுப் பகுதி தசைகள் இறுக்கம் கண்டால் மூச்சு விட முடியாது. 

இன்னும் நோய் தீவிரம் அடையும் போது 

கழுத்து - முதுகு பகுதி தசைகள் அனைத்தும் ஒரு சேர தீவிரமாக இறுகிக்கொள்ள 

வில் போல நோயாளி வளைந்து படுக்கையில் கிடப்பார். 

இத்தகைய கொடுமையான பிணியைச் சந்தித்து முறையான தீவிர உயர் சிகிச்சை வழங்காமல் விட்டால் மரணம் தழுவுவது திண்ணம். 

இத்தகைய கொடூரமான நோய் தற்போது 

அரிதினும் அரிதாக மாறிவிட்டதற்கான முக்கிய காரணம் 

இந்த ரணஜன்னிக்கு எதிரான தடுப்பூசிகள் நமது தேசிய தடுப்பூசித் திட்டத்தில் இலவச தடுப்பூசிகளாக கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாகத் தொடர்ந்து வழங்கப்பட்டு வருவதே என்றால் அதில் எந்த மிகையுமில்லை.

குழந்தை பிறந்த 

ஆறாவது வாரம் (PENTAVALENT 1)

பத்தாவது வாரம் ( PENTAVALENT 2) 

பதினான்காம் வாரம் ( PENTAVALENT 3)  என போடப்படும் 

ஐந்து நோய்களைத் தடுக்கும் 

பெண்டாவேலண்ட் ஊசியில் டெட்டானஸ் தடுப்பு மருந்தும் உள்ளது. 

அதற்குப் பிறகு 

முதல் பூஸ்டர் 

16 முதல் 24 மாதங்களிலும் ( DPT-1 

இரண்டாவது பூஸ்டர் 

ஐந்து முதல் ஆறு வயதிலும் (DT-2) 

அதற்குப் பிறகு 

10 வயதிலும் ( TdaP1) 

16 வயதிலும் (Tdap2) 

இந்த ரணஜன்னிக்கு எதிரான தடுப்பூசியை 

அரசு இலவசமாக மக்களுக்கு வழங்கி வருகிறது என்பதை நாம் அனைவரும் அறிந்திருக்க வேண்டும். 

கர்ப்பிணித் தாய்மார்களுக்கு 

அவர்களின் முதல் மூன்று மாத கர்ப்ப காலத்திலேயே ஒரு மாத இடைவெளி விட்டு இருமுறை டெட்டானஸ் தடுப்பூசி வழங்கப்பட்டு வருகிறது. 

 2015 ஆம் ஆண்டு முதல் 

கர்ப்பிணிகளுக்கு ஏற்படும் ரணஜன்னி 

பச்சிளம் குழந்தைகளுக்கு ஏற்படும் ரணஜன்னி ஆகியவற்றை இந்தியாவில் இருந்து நீக்கியதில்- இந்தத் தடுப்பூசிக்கு முக்கியப் பங்கு உண்டு. 

2021ஆம் ஆண்டு 

எடுக்கப்பட்ட ஆய்வில் 

இந்தியாவில் 1240 டெட்டானஸ் நோய் தொற்றாளர்கள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளனர். இன்னும் பதிவு செய்யப்படாமல் சில ஆயிரம் இருக்கக் கூடும். 

கடந்த மார்ச் மாதம் கூட 

அஞ்செட்டி எனும் ஊரில் 

ஐந்து வயது சிறுவன் டெட்டானஸ் ஏற்பட்டு மரணமடைந்தது கவனத்தை ஈர்த்தது. 

இந்த சூழ்நிலையில் டெட்டானஸ் குறித்து 

தென்னிந்தியாவில் செய்யப்பட்ட ஆய்வுகளில் 

2001 முதல் 2010 காலத்தில் மைசூரில் உள்ள மருத்துவமனையில் 512 டெட்டானஸ் தொற்றாளர்கள் கண்டறியப்பட்டனர் 

அதில் 379 பேர் ஆண்கள் 

133 பேர் பெண்கள் 

நோய் பாதித்து இறந்தவர்கள் 42.2% 

இறந்தவர்களில் அதிகமானோர் 40 வயதுக்கு மேல் இருந்தவர்கள். 

மற்றொரு ஆய்வில் 

2017 முதல் 2019 காலக்கட்டத்தில் 

பதிவு செய்யப்பட்ட 

58 டெட்டானஸ் தொற்றாளர்களையும் 

வைத்து பெறப்பட்ட முடிவுகள் 

டெட்டானஸ் தொற்று ஏற்பட்டவர்களில் 

பெரும்பான்மையினர் விவசாயிகள். 

வெறும் காலில் நடந்து செல்பவர்கள். 

அதிகமான காயங்கள் - கால்களிலும் பின் கைகளிலும்  ஏற்பட்டன. 

குண்டூசியை வைத்து பல் குத்தியும் சிலருக்கு டெட்டானஸ் ஏற்பட்டது பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. 

இந்த ஆய்வில் 

டெட்டானஸ் தொற்று ஏற்பட்டவர்களில் 

18% மரணம் ஏற்பட்டுள்ளது. 

காயம் ஏற்பட்டவுடன் உடனடியாக 

காயம்பட்ட இடத்தை 

போவிடோன் ஐயோடின் திரவத்தைக் கொண்டு சுத்தம் செய்து கல்/ மண் போன்றவற்றை  நீக்கி விட்டு 

உடனடியாக டெட்டானஸ் தடுப்பூசி பெற வேண்டும். 

சாதாரண காயம் என்றோ 

கல் / மண் போன்றவை பட்டு  அசுத்தம் அடையாத காயம் என்றோ 

முள் / ஆணி குத்தினாலும் ரத்தம் வராத காயம் என்றோ உதாசீனம் செய்யக்கூடாது. 

மேற்கூறிய அனைத்துக்கும் டெட்டானஸ் ஷாட் வழங்கப்பட வேண்டும். 

டெட்டானஸ் அறிகுறிகள் தோன்றியவுடனே 

தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு இருக்கும் மருத்துவக் கல்லூரிகளில் அட்மிஷன் செய்யப்பட வேண்டும். 

உடனடியாக டெட்டானஸ் தடுப்பூசி அதனுடன் 

டெட்டானஸ் இம்யூனோகுளோபுளின் எனும் உடனடி முறிவு மருந்து ஆகியவை வழங்கப்படும். 

செயற்கை சுவாசக்கருவியில் பொருத்துதல். நீண்ட நாட்கள் செயற்கை சுவாசம் தேவைப்படும் தன்மை. 

தசை இறுக்கத்தை சரிசெய்யும் தளர்வு மருந்துகள் என மூன்று முதல் நான்கு வாரங்கள் கடுமையான போராட்டம் நடக்கும். 

தற்போதைய சூழ்நிலையில் 

செயற்கை சுவாச கருவிகள், 

தசை தளர்த்தி மருந்துகள் 

டெட்டானஸ் இம்யூனோகுளோபுளின் இருப்பு ஆகியவை உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளதால் 

இறப்பு விகிதம் குறைந்துள்ளது. 

எனினும், 

எளிதான தடுப்பூசியால் தடுக்க முடிந்த ஒரு நோய் குறித்து விழிப்புணர்வு பெறாமல் 

இருப்பது தவறு. 

தங்களது குழந்தைகளுக்கு அவர்கள் பிறந்த பின்

ஆறாவது வாரம் 

பத்தாவது வாரம் 

பதினான்காம் வாரம் 

அதற்குப் பிறகு 16 முதல் 24 மாதங்கள் 

அதற்குப் பின் ஐந்து முதல் ஆறு வயதுக்குள் 

அதற்குப் பின் பத்து வயதிலும் 

பதினாறு வயதிலும் டெட்டானஸ் தடுப்பூசியை வழங்குவதை உறுதி செய்யவும். 

காயம் சிறிதோ பெரிதோ 

உடனடியாக டெட்டானஸ் தடுப்பூசி பெறுவதை வழக்கமாகக் கொள்ளவும். 

ஏற்கனவே டிடி ஊசியை ஐந்து வருடங்களுக்குள் போட்டிருந்தால் தேவையில்லை. எப்போது போட்டோம் என்று சந்தேகம் இருப்பின் காயத்துக்கு பின்பு டிடி  தடுப்பூசி பெறுவது நல்லது. அதனால் எந்த பாதகமும் இல்லை. 

டெட்டானஸ் ஏற்பட்டு மரணமடைந்த சிலருக்கு காயமுற்ற பின் டிடி ஊசி போடப்பட்டும் டெட்டானஸ் ஏற்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது. இதற்குக் காரணம், 

ஏற்கனவே முறையான பூஸ்டர் தடுப்பூசிகளை குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் பெறாமல் விட்டு, காயம் ஏற்பட்ட பின் தடுப்பூசி போட்டாலும் 

அதற்குரிய எதிர்ப்பு சக்தி போதுமான அளவு வெளிப்படாமல் போவதால் டெட்டானஸ் கிருமி வென்று விடுகிறது. 

சமீபத்தில் டெட்டானஸ் ஏற்பட்டு இறந்த அஞ்செட்டி கிராம சிறுவனுக்கும் அவனுக்கு காயம் ஏற்பட்ட பின் உடனடியாக டிடி ஊசி போடப்பட்டது. ஆயினும் அவனுக்கு டெட்டானஸ் நோய் ஏற்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது 

இது போன்ற சூழ்நிலையை கருத்தில் 

கொண்டு தயவு கூர்ந்து 

நமது பிள்ளைகளுக்கு அவர்கள் பிறந்த

முதல் வருட தடுப்பூசிகளை சிறப்பாக சரியாக வழங்கும் நாம்.. 

அவர்களின் ஐந்தாவது வயது (DT) , பத்தாவது வயது, பதினாறாம் வயது அதற்குப் பிறகு பத்து வருடம் ஒருமுறை டெட்டானஸ்  தடுப்பூசிகளையும் சரியாக வழங்கிடுவோம் என்று உறுதி ஏற்போம் 

டெட்டானஸை முற்றிலுமாக ஒழிப்போம் 

நன்றி 

Dr.அ.ப.ஃபரூக் அப்துல்லா 

பொது நல மருத்துவர் 

சிவகங்கை

132

#கற்கை_நன்றே_132

வேலை மகிழ்ச்சி தரும் போது,

வாழ்க்கை சந்தோஷமாகிறது.

வேலை கடமையாகும் போது,

வாழ்க்கை அடிமைத்தனமாகி விடுகிறது.

- மாக்சிம் கார்க்கி

நவீன காலங்களில வேலை என்பது வெறுப்பை கொட்டும் இடமாகப் பார்க்கப்படுகிறது.உற்சாகமற்ற வேலையை இனிப்பு போன சூயிங்கம்மை மெல்வது போல சாரமற்றதாய் பார்க்கப்படுகிறது. வேலை மீதான் உற்சாகம் குறைந்து கொண்டே வருகிறது. அதிக வேலை செய்பவர்களை பார்த்து.. குறைவால வேலை செய்பவர் ஏமாளி போல பார்க்கிறார்.இவ்லோ வேலை செய்றியே உனக்கு என்ன அவர்டா கொடுக்கப் போறாங்க? எனக் கேட்கிறார்கள்.மனம் உடனே ஒப்பீடு செய்து சுயபரிசோதனை செய்கிறது. அப்படி உழைக்கனுமா என எண்ணி நம்மை நாமே கேள்வி கேட்கிறோம். வேலை மீதான வெறுப்புனர்வோடு இந்த விரக்தியும் சேர்ந்து கொள்கிறது.

வேலைசெய்வதற்கான உற்சாகமின்மைதான் இதற்கெல்லாம் காரணமென நார்மன் வின்செண்ட் பீல் குறிப்பிடுகிறார்.அவர் மேற்கோள் சொல்கிறார்..

உளவியல் மருத்துவரான டாக்டர் ரோலோ மே. நியூயார்க்கில் ஒரு கூட்டத்தில் பேசியபோது,"வாழ்வில் திறம்பட இயங்குவதற்கு உங்களுக்கு உதவி செய்யும் ஓர் அம்சம்தான் உங்களுடைய ஆளுமை. ஒவ்வொருவரிடமும் இரண்டு விதமான ஆளுமைத் திறன்கள் இருக்கின்றன. நீங்கள் மற்றவர்மீது எப்படிப்பட்டதொரு தாக்கத்தை விளைவிக்கிறீர்கள் என்பது ஒன்று. மற்றவர்கள் உங்கள்மீது எத்தகைய தாக்கத்தை விளைவிக்க நீங்கள் அனுமதிக்கிறீர்கள் என்பது இரண்டாவது. இவை இரண்டும் சேர்ந்ததுதான் உங்களுடைய ஆளுமை," என்று குறிப்பிட்டார்.

டேல் கார்னகி வேலை குறித்த உற்சாகத்தைப் பெறுவதற்கு.. தான் வேண்டுமென்றே வேலை,பணம், சொத்துக்கள்,புகழை இழந்துவிட்டதாக கற்பனை செய்வேன்.கடும் வேதனையில் குதிப்பேன்.பின் நான் எவற்றையெல்லாம் இழந்திருக்கவில்லை என் கணக்கிட்டு பல மடங்கு உற்சாகத்தையும், புத்துணர்வையும் மீட்டெடுப்பேன் என்றார்.

மற்றொரு உத்தி, உங்கள் வேலையை வேறு ஒருவர் எப்படிப் பார்ப்பார் என்ற கேள்வியை உங்களுக்கு நீங்களே கேட்டுக் கொள்ளுங்கள். அந்த நபர் அந்த வேலையை எப்படிச் செய்வார் என்று உங்கள் கற்பனைக் குதிரையைத் தட்டிவிடுங்கள். தனக்குக் கொடுக்கப்படும் எந்த வேலையையும் மிகச் சிறப்பாகச் செய்யும் ஒரு நபராக அவர் இருக்கக்கூடும். சுவாரசியமற்றது என்று நீங்கள் கருதிய அந்த வேலைக்கு உயிரூட்ட அவர் எந்தவிதமான நடவடிக்கைகளை எடுப்பார்? அவற்றையெல்லாம் யோசியுங்கள்.

பின் அவற்றை உங்கள் வேலையில் பயன்படுத்தத் தொடங்குங்கள். ஆனால் உங்களால் அந்த நபரைவிடச் சிறப்பாகச் செய்ய முடியும். ஏனெனில், உங்கள் வேலையில் உங்களுக்கு அந்த நபரைவிட அதிக அனுபவம் இருக்கிறது. உங்களுக்கு நன்கு பரிச்சயமானதொரு வேலையில் உங்களால் புதிய கற்பனை வளமிக்க ஏதாவது ஒரு மாற்றத்தைக் கண்டிப்பாகப் புகுத்த முடியும். இப்புதிய அணுகுமுறை உங்களுக்கு உங்கள் வேலையில் உற்சாகத்தையும் வலுவையும் அளிக்கும்.

எந்தவொரு நாளையும் உற்சாகத்தால் நிரப்பினால்.. அந்த நாள் உங்களுக்கு தன்னால் முடிந்த அளவு அனைத்தையும் திருப்பி அளிக்கும்.

நற்காலை

தோழமையுடன் மணிகண்ட பிரபு

131

#கற்கை_நன்றே_131

ஒரு நாட்டை நிர்வகிக்கும்போது

எது எதிர்பார்க்கப் படுகிறதோ

அதைத் தலைமை செய்ய வேண்டும்.ஒரு போரை வெல்வதற்கு எது எதிர் பார்க்கப்படுவதில்லையோ

அதைச் செய்ய வேண்டும்

-தாவோ

எப்பொழுதாவது ஒரு சூழலில் தலைமைப் பொறுப்பு கிடைத்தால் பலரும் அதனை ஏற்றுக் கொள்ளத் தயாரில்லை.எதுக்கு வம்பு பேசாம சிவனேனு இருப்போம் என பொறுப்புத் துறப்பு விளம்பரதாரர் நிகழ்ச்சி போல் தான் பலர் நடந்து கொள்கிறோம்.ஏன் எனில் தலைமைப் பண்பு என்பது பொறுமை, விரைந்து சிந்தித்து முடிவெடுக்கும் திறனில் இருப்பதால் பலர் ஏற்பதில்லை.பேர் புகழ் கிடைத்து ரிஸ்க் இல்லையெனில் அனைவ்ரும் தயார்.ஆனால் ரிஸ்க் இருப்பது தெரிந்தால் பின் வாங்கிவிடுவோம்.

உண்மையான தலைமைப் பண்பு என்பது பாராபட்சமின்றி எல்லோரும் பாராட்டும்படி நிறைவாக அழகாக முடிப்பதில் உள்ளது.தலைமைப் பண்புகள் நான்கு விதங்களில் அமைவதாக இறையன்பு குறிப்பிடுகிறார்..

முதலாவது, சர்வாதிகாரப் போக்கு. யாரையும் கலந்து ஆலோசிக்காமல் தாங்களாகவே தன்னிச்சையாக முடிவெடுத்து அதை அமல்படுத்துவது. இது ஆபத்தான போக்கு. வெறுப்பையும், ஈடுபாடின்மையையும் ஏற்படுத்திவிடும். இத்தகைய தலைவர்கள் தொடக்கத்தில் சிறந்தவர்களைப்போல தோன்றுவார்கள். நாளடைவில் எடுபடாமல்போய் வீழ்ச்சியடைவார்கள். 

இரண்டாவது, கண்டுகொள்ளாத தலைமை. யார் என்ன செய்தாலும் கவலைப் படாமல் பொறுப்புகளை ஏற்றுக் கொள்ளாமல் விட்டேத்தியாக இருப்பது இப்படிப்பட்ட தலைமை முறை. இது ஒரு கட்டத்தில் மிகப் பெரிய சிக்கல்களை ஏற்படுத்தி விடும். தடியெடுத்தவர்கள் எல்லாம் தண்டல்காரர்கள் ஆகிவிடுவார்கள். இறுதியில் நிர்வாகமே சீர்குலைந்துபோய்விடும். ஆற்றலற்ற ஒருவர்தான் இப்படிப்பட்ட பொறுப்பற்ற தலைமையை விரும்புவார்.

மூன்றாவது, தன்னைச் சற்று உயர்வாகத் தந்தையைப்போல நினைத்துக்கொண்டு பணியாற்றுவது. இதையும் மக்கள் விரும்புவதில்லை. சரிசமமாகத் தங்களை நடத்துவதைத்தான் விரும்புவார்களே தவிர தான் மட்டும் உயர்ந்தவர்போல எண்ணிக்கொண்டு ஏதோ நன்மை செய்வதைப்போல ஒவ்வொன்றையும் கையைப் பிடித்துக் கற்றுக்கொடுப்பவர்களை மக்கள் விரும்புவதில்லை. தனக்கான பரப்புவெளியை அனைவரும் விரும்புகிறார்கள்.

நான்காவது, ஜனநாயக முறைப்படி தலைமைப் பொறுப்பைச் செயல்படுத்துவது. அனைவரையும் கலந்தாலோசித்து, அவர்கள் சொல்லும் தீர்வுகளிலிருந்து சிறந்ததைத் தேர்ந்தெடுத்து, அது சிறந்தது என அனைவரையும் ஒப்புக்கொள்ள வைத்தல், பிறகு எல்லோரும் ஒருமனத்தோடு அந்தத் தீர்வைச் செயல்படச் செய்தல் ஆகிய கூறுகளின் மூலம் இத்தகைய தலைமைப் பொறுப்பு வெற்றிகரமாகத் திகழ்கிறது.

ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் ஒரு உரையில் தெரிவித்தது ''மனிதர்கள் ஒவ்வொருவருடைய வாழ்க்கையும் குறுகியது. இதை நினைவில் கொண்டு இந்த வாழ்க்கையை வீணடிக்காதிருங்கள். உங்களது வாழ்க்கையை வாழ்வதற்குப் பதிலாக அடுத்தவர் வாழ்க்கையை வாழ்ந்தும், அடுத்தவர் சிந்தனையின் சாராம்சத்தையே சிந்தித்தும் வாழ்க்கையை வீணடித்துவிடாதீர்கள். பிறரது கருத்துக்களின் வீச்சுக்களுக்கு மத்தியிலே உங்களது உள்ளுணர்வின் வார்த்தைகளைக் கவனமாகக் கேட்க மறந்து விடாதீர்கள். உங்களது இதயமும், உள்ளுணர்வும் கூறுவதைக் கூர்ந்து - கவனமாகக் கேட்டு அதன்படி வாழுங்கள் ;சாதிக்க வேண்டும் என்ற பேராவலோடு இருங்கள்; அறிவுப் பசி எப்போதும் உங்களை ஆட்கொண்டிருக்கட்டும்!'என்றார்.

தலைமைப் பண்புக்கு தயக்கம் வேண்டாம்.அடுத்த திருப்பத்தில் கூட தலைமைப் பண்புக்கான வாய்ப்பு வரும்.அப்போது நாம் தயாராய் இருக்க வேண்டும்

நற்காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

88

#Reading_Marathon2025

#25RM055

Book No:88/100+

Pages:-342

ஜெயலலிதா மனமும் மாயையும்

-வாஸந்தி

பல்வேறு மாற்றுக் கருத்துக்கள் இருந்தாலும் ஜெயலலிதா அவர்களின் வாழ்க்கை வரலாறு சுவாரசியமானது.வாஸந்தி அவர்கள் எழுதிய இப்புத்தகம் அப்போதே பரபரப்பாய் விற்கப்பட்டது.புத்தகம் ஜெ வின் ஆரம்ப கால வாழ்க்கை முதல் அரசியல் வாழ்வு வரை சுவாரஸ்யமாக ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஜெ வின் இளமைக்கால நண்பரின் பார்வைகள், பேட்டிகள், அவரின் சொந்த வாழ்க்கை போன்றவை சுவாரஸ்யமாய் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஜெவின்ன் தந்தை வழித் தாத்தா டாக்டர் ரங்காச்சாரி மைசூர் மகாராஜாவின் நெருக்கமான நண்பரும் மருத்துவரும் கூட. கண்டிப்புக்கு பேர் போனவர். ஆனால் தன் மகன் ஜெயராமன் தந்தை பெயரை காப்பாற்றாமல் இருந்ததால் மனமுடைந்து ஒரு நாள் தாத்தா இறந்தார். அதன் பிறகு ஜெய விலாஸ் நிலை குலைந்தது. அவருக்கு இரு பிள்ளைகள் பப்பு எனும் ஜெயக்குமாரும் அம்மு என்ற ஜெயலலிதாவும் இருந்தனர்.

தன் அப்பா ஜெயராமின் மறைவுக்கு பின் குடும்பம் எதிர்காலம் பெரிய கேள்விக்குறியாகிறது.தன் அம்மாவின் தங்கை அம்புஜா விமான பணி பெண்ணாக தன் வாழ்க்கையை துவங்கி சினிமா நடிகை ஆகிறார். அதன்பிறகு அம்முவின் அம்மாவான வேதாவும் சந்தியாவாக மாறி திரைப்பட நடிகையாக மாறிவிடுகிறார். கணவருடைய ஈமக்கிரியை முடிந்தவுடன் தன் இரண்டு பிள்ளைகளுடன் பெங்களூருவுக்குப் பயணமானார்.

இவ்வாறு செல்லும் வாழ்க்கையில் அம்மாவுடன் படப்பிடிப்புக்கு செல்லும் அம்மு மெட்ரிகுலேஷன் பரிட்சை முடிந்த பின்

 வேண்டுகோளுக்கிணங்க விடுமுறை நாளில் ஆயிரத்தில் ஒருவன் படத்தில் நடித்து முடிக்கிறார். அதன் பிறகு கல்லூரி செல்ல விண்ணப்பித்து காத்திருக்கும் போது தான் வெண்ணிற‌ஆடை பட வாய்ப்பு வருகிறது.அவருக்கு கூட்டம் என்றால் பிடிக்காது யாரும் நெருங்கி வந்து பேசுவதும் பிடிக்காது. அரசியல்வாதி ஆனபின் மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டவர்கள் அவரின் நண்பர்கள் தான். ஐஏஎஸ் தேர்வுக்கு தயாராக வேண்டும் என்பதுதான் அவர்களின் விருப்பமாக இருந்தது ஆனால் காலம் மாற்றி அமைத்து விட்டது .

1984 ஆம் ஆண்டு இறுதியில் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் நிருபர் சுதாங்கன் ஜெ விடம் யார் உங்களுடைய பர்சனல் எதிரி? ஆர்.எம்.வியா, கருணாநிதியா? என்று கேட்டதற்கு கருணாநிதி என்னுடைய அரசியல் எதிரி ஆர்.எம்.வி எனது பர்சனல் எதிரி என்றார். அதற்கான காரணத்தையும் அந்த பேட்டியில் சொல்லி இருப்பார் விரிவாக. சிவாஜிக்கும் ஜே வுககும்

 இடையே

எம்ஜிஆர் உடல்நலக்குறைவு காரணமாக வெளிநாட்டுக்குச் சென்ற போதும், திரும்பி வந்த போதும் சரி.. அரசியல் நிகழ்வுகளில் ஜெ எதிர் கொண்ட பிரச்சனைகளையும், அதனை சமாளித்த விதங்களையும் தக்க எடுத்துக்காட்டுகளுடன் விவரமாக விளக்கியிருக்கிறார்கள். புரட்சித் தலைவரின் இறப்புக்கு பின் மார்ச் 25 1989 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற சட்டமன்ற கூட்டத்தொடரில் தமிழக வரலாற்றில் முக்கியமான விளைவை அன்று ஏற்படுத்தியது அன்று எழுந்த களேபரத்தில் தான் இன்னும் அரசியலில் தீவிரமாய் ஈடுபட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை உருவாக்கியது.

1990 க்கு பிறகான அரசியல் பிரவேசம் முதலமைச்சர் பதவியும் இரண்டாம் பாகத்தில் விரிவாக கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. சசிகலா நட்பு மற்றும் தனது முன்னாள் தோழிகளான ஸ்ரீமதி, சாந்தி புலானி ஆகியோரை தொடர் பெற்ற நிலைக்கு சென்றது குறித்தும் இதில் அலசி உள்ளார். பத்திரிக்கையாளர் சோலை, பிலிம் நியூஸ் ஆனந்தன் ஆகியோர்களின் பேட்டிகளும்  இடம்பெற்றுள்ளன. அதன் பிறகு நடந்த தேர்தலில் கட்சியின் வெற்றிகளும் தோல்விகளும் வரிசையாக சொல்லப்பட்டுள்ளன. 

வீரப்பன் வீழ்த்தியது , ஊழல் வழக்குகள்,சுனாமி பேரலை உருவாக்கிய அதிர்வு, ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் ஏற்பட்ட கூட்டணி கணக்குகள், அப்போது நடந்த அரசியல் நிகழ்வுகள் ஆகியவை அனைத்தும் மிக சுவாரசியமாக கடந்த காலத்தை திரும்பிப் பார்க்கும் படி ஒவ்வொரு கட்டுரைகளும் அமைந்துள்ளன. அவரின் இறப்பு வரை இந்த புத்தகம் ஒவ்வொரு அத்தியாயங்களிலும் பதிவு செய்துள்ளது. தெரிந்த தகவல்களை நினைவூட்டியதும் தெரியாத சம்பவங்களை சொல்லி இருப்பதும் சிறப்பாக அமைந்தது.

 தொடர்ந்து வாசிப்போம் 

 தோழமையுடன் மணிகண்ட பிரபு

வெந்து கெட்டது முருங்கை, வேகாமல் கெட்டது அகத்தி.......முருங்கைக் கீரையை அதிகம் வேக வைத்தால் அதன் சத்துக்கள் நமக்குக் கிடைக்காமல் போய்விடும்.....அதனை அளவாக வேக வைத்து பதமாக சாப்பிட வேண்டும். அப்போதுதான் அதில் உள்ள இரும்புச்சத்து முதல் அனைத்துச் சத்துக்களும் முழுமையாகக் கிடைக்கும்......ஆனால், அகத்திக் கீரை இதற்கு நேர் எதிரானது. அதனை அதிகம் வேகாமல் பயன்படுத்தினால் முழுமையாக அதன் சத்து கிடைக்காது.....அதனை நன்றாக வேகவைக்க வேண் டும். ஏனெனில் அகத்தியில் இரும்புச்சத்து உள்ளிட்டவை மிக நிறைவாக உள்ளன.....அது நமது செரிமானத்துக்கு தாங்காது. ஆடு போன்ற விலங்கினங்களால்தான் அதனை பச்சையாகவும் அரைவேக்காடாகவும் சாப்பிட இயலும்.....மென்மையான சீரண மண்டலம் கொண்ட மனிதர்களா கிய நாம் அகத்திக் கீரையைச் சாப்பிட வேண்டுமானால் அதனை நன்றாக வேக வைக்க வேண்டும்.....இதுவே இப்பழமொழி சொல்லும் நேரடிப் பொருள். ஆனால், இது போலத்தான் ஒரு செயல் அல்லது ஒரு பொருள் ஒருவருக்கு குறைவாகத் தேவைப்படும். .....இன்னொருவருக்கு அதிகமாகத் தேவைப்படும். அதிகம் தேவைப்படுபவர் குறைவாக கிடைத்தாலும் நஷ்டமடைவார்.....குறைவா கத் தேவைப்படுபவர் அதிகம் கிடைத்தாலும் கையாளத் தெரியாமல் சிரமப்படுவார்.....இதனையே இப்பழமொழி உள்ளர்த்தமாகக் குறிக்கிறது.-படித்தது

பறவைகள் தூங்கும்போது நம்மைப்போலவே அவற்றின் மூளையின் இரண்டு அரைக்கோளங்களும் தூக்கத்தில் ஆழ்ந்து விடுகின்றன. ஆனால், வரிசையாக அமர்ந்து தூங்கும் பறவைகளில் இரண்டு விளிம்புகளிலும் அமர்ந்திருக்கும் பறவைகள் தமது ஒற்றை அரைக்கோளத்தை மட்டுமே தூங்குவதற்கு பயன்படுத்துகின்றன. இப்படி காவல் காக்கும் பறவைகளுடைய உடலின் ஒரு பகுதி, விழிப்போடு செயல்பத் தயாராக இருக்கும். இது ஆபத்தை உடனடியாக உணர்ந்து தன் கூட்டத்தைக் காக்க உதவுகிறது. இப்படி விளிம்பில் அமரும் பறவைகள் விழித்திருக்கும் தமது இன்னொரு அரைக்கோள மூளைக்கு ஓய்வுகொடுக்க 180 பாகை திரும்பியபடி அதுவரையிலும் விழித்திருந்த மூளைக்கும் உடல் பாகங்களுக்கும் ஓய்வு கொடுக்கின்றன.- Why we sleep நூலிலிருந்து.

130

#கற்கை_நன்றே_130

'எந்த மரத்தை வெட்டப்போகிறோமோ அந்த மரத்தின் நிழலில்தான் அதை வெட்டுவதற்கான கயிறையும் கோடாரியையும் வைக்கிறோம்

-வண்ணதாசன்

மானுடத்தின் கைமலர்களாக

அன்பும் வெறுப்பும் உள்ளதென இளங்கோ கிருஷ்ணன் ஒரு கட்டுரையில் கூறுகிறார்.மேலும் அவர் இரண்டிற்கும் இடையேயான வேறுபாட்டை கூறும் போது..

 ஒரு தட்டில் அன்பையும் இன்னொரு தட்டில் வெறுப்பையும் வைத்தால் நாம் முன்னதை எடுக்கவே எப்போதும் விரும்புவோம். நாம் நம்மை நேசிப்பது போல எல்லோரையும் நேசிக்க முடிந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று சில சமயம் நினைப்போம். ஆனால், அது நடைமுறையில் சாத்தியமே இல்லை. 

ஒருமுறை ஜெனே உன்னை மகிமைப்படுத்த என்னை ஏன் சிறுமை செய்கிறாய். போதுமான அளவு வெறுப்போடு இரு' என்று சொன்னபோது நான் நிஜமாகவே அதிர்ந்தேன். நம்மிடமிருந்து தன் இருப்பைக் கோரும் மற்றமையின் குரல் அது. கீழ்மைகள் எவ்வடிவில் இருந்தாலும் கீழ்மைதான்.பிறரை வெறுப்பதால் நாம்சாதித்துவிட்டதாய் நினைப்பது அப்போதைய சூழலில் அர்த்தம் பெறலாம்.ஆனால், வெறுப்பால் ஒருபோதும் நம்மை பலமாக்கிவிட முடியாது. வெறுப்போடு வாழ்கிறோம் என்பது ஒரு பலவீனம். 

வெறுப்பைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். ஆழமான காழ்ப்புகளால் கடும் விஷத்தைக் கக்கிய தருணங்கள் உண்டு. என் மனமே நடுங்குமளவு கடும் விஷம். விழுந்த இடம் பொசுங்கும் ஆலகாலம். இவ்வளவு கசப்பு, இவ்வளவு

விஷம் என்னிடம்தான் இருந்ததா என்று நினைத்துத் துன்புறுவேன்.

 உண்மையில் என்னால் யாரையுமே எப்போதும் வெறுக்க முடியாது. அன்பின் தத்தளிப்பும் பிரிவின் ரணமும் உலர்ந்துபோன ஓர் இயல்பான நாளில் 'நான் இப்போ என்ன செய்துட்டேன். பேச மாட்டேங்கிற... பேசு.' என்று போய் நிற்பேன். மன்னிப்புக் கேட்பேன். பெரும்பாலான சமயங்களில் மனிதர்கள் என்னை மன்னித்திருக்கிறார்கள். ஒருவேளை மன்னிக்கத் தயாராய் இல்லை என்றாலும் சகித்துக்கொண்டு 'சரி போய்த் தொலை' என்றாவது சொல்லியிருக்கிறார்கள். இதுதான் மனிதர்கள் இயல்பு. மனிதர்களின் மேன்மை. 

இதை எல்லாம் புரிந்தும்தான் நாம் வெறுப்பைக் கக்கிக்கொண்டே இருக்கிறோம். குறைந்தபட்சம் நான் அதைச் செய்து கொண்டிருக்கிறேன். ஆனால், அப்படிச் செய்யக்கூடாது என்கிற மனநிலை எனக்கு எப்போதும் உண்டு. குறைந்தபட்சம் கருத்தியல் அளவிலாவது என்னால் இப்படி இருக்க முடிகிறது என்று ஆசுவாசம் அடைகிறேன். மனிதர்கள் மேல் அன்பாய் இருப்பது ஏன் அவசியம் என்று எனக்குச் சொல்லத் தெரியவில்லை. ஆனால், அது அவசியம் என்று மட்டும் தோன்றுகிறது. 

எல்லோரையும் ஒன்றாகப் பார்ப்பதற்கு மகத்தான அன்பு ஒன்று வேண்டும்

எல்லோரையும் ஒன்றாக நடத்துவதற்கு எல்லையற்ற வெறுப்பு ஒன்று வேண்டும் என்பார் மனுஷ்.

அன்பைத் தேர்ந்தெடுப்போம் முடிந்தவரை

நற்காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

சந்தோஷம் என்பது இரண்டு துடுப்புகள் கொண்ட படகு. ஒன்று கொடுப்பது; மற்றது வாங்குவது. இரண்டையும் சமமாக நாம் பயன்படுத்தவேண்டும் என்பதே எளிய உண்மை.எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்

87

#Reading_Marathon2025

#25RM055

Book No:87/100+

Pages:-128

கூத்தொன்று கூடிற்று

-லட்சுமி ஹர்

வாசிப்பின் மனநிலை சொற்களெங்கும் பரவிக்கிடக்கும் மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. நேர்க் கோட்டுபாதையில் கதை சொல்வது வேறு. சொற்களின் வழியே மனதை ஈர்த்து சொற்களின் பாதையில் அர்த்தங்கள் எங்கும் சிதறிக் கிடக்கும் வண்ணம் ஒவ்வொன்றாய் நாமே எடுத்துச் சென்று கதையின் ஊடாக பயணிக்கும் அர்த்தங்களை தருகிறது. ஒரே மூச்சில் படிக்க முடியாது. கதைகள் இடையே தரும் ஆசுவாசம் அடுத்த கதையை படிக்க நேரம் எடுக்கிறது.ஒவ்வொரு கதையும் வார்த்தை சிக்கனத்தில் குறுநாவல் படித்த மென் உணர்வை தருகிறது.தலைப்புகள் அனைத்தும் ரசிக்கும் வண்ணம் இருந்தது.உதாரணத்திற்கு என்னுரை என்பது தான் தோன்றி தணல்.ஒரு கதையின் தலைப்பு 'நடக்கக் கற்றுக் கொண்ட மண்ணின் நிறுத்தற்குறிகள்.. அடடே சொல்ல வைத்தவை.

முதல்.கதையான மெழுகு இளைஞன் ஒருவன் மருத்துவமனை செல்லும் போது தேவாலையத்தின் வழியே கடந்து செல்கிறான்.அப்போது அங்கிருந்த கிழவியிடம் உரையாடல் நடக்கிறது.பின் திரும்பி வரும் மீண்டும் தேவாலயம் உள்ளே சென்று மனம் எழுப்பும் கேள்விகள் நம் அகத்தை தொட்டுப்பார்க்கிறது."எத்தனையெத்தனை வேண்டுதல்களின் உச்சரிப்புகள் அவ்விடத்தை நிரப்பிக் கொண்டிருந்தன" என சொல்லி கிழவியை செல்லமாய் விமர்சிகிறார்.

கூர்தீட்டிக்கொண்ட ஆயுதங்களாகச் செவியின் மடல்கள் மாறினாலொழிய உங்களால் அதன் உயிர்நிலையை அறிய முடியாது, திசையின் வேர்கள் எங்கும் ஊடுருவும் இசையை அனுபவிக்க ஒரே விதி..எனத் துவங்குகிறது கதவுச்சிறகு கதை.

சகமனிதர்களை வெறும் நம்பர்களாக எண்ணும் மனிதன் ஒருவன் லூதரின் பறவை பற்றிய ஆய்வுக்குழுவில் இணைகிறான்.அப்பயணமும் பறவைகளும் கற்றுக் கொடுக்கும் வாழ்கைப் பாடம் தான் இக்கதை. உங்களுக்குப் பரிசாக கிடைப்பது.உங்களுடனிருக்கும் ஒரு பறவையை ஒரு நாளும்.மறக்க வேண்டாம் என்பதே சாரம். தொழில் நுட்பத்தில் தோய்ந்த  மனிதர்களை பறவைகள் மீட்கிறார்கள்.செய்திகளின் ஆச்சர்யத்தில்.நுழைந்து நுழைந்து பேரியற்கைக்குள் மனிதன் ஒளிந்து கொள்கிறான்.

கிராமத்து வீட்டில் மூலைமுடுக்கெல்லாம் சிதறி இருப்பது ' உங்களோட மேல் கூரை அழியும்" என்பதால் அக்கிராமத்தில் புதிதாய் மேற்கூரையுடன் வீடுகட்ட தயங்குகின்றனர்.கிராமத்து நம்பிக்கை உடைபட்டதா? உயிர்பெற்றதா என்பதே கூடாரக் கரிசன கதை.கோவா திரைப்பட விழாவில் வூடி ஆலனின் திரைப்படங்களை காணப் போகும் நாளிற்காய் காத்திருந்தான் திரைக்கலைஞன். செல்லும் வழியில் இளநீர் ரம் ஸ்பெசல் அருந்துகிறான்.அங்கே ஒரு பெண் அவனுக்கு அறிமுகமாகிறாள்.'சுவைகள் அனைத்தும் ஒன்றே, 

அது மனிதர்களை சார்ந்து மட்டும் பொருந்துவது அல்ல என்றும் பிரித்தெறிய முயலாதே அதன் முடிச்சுகள் தரும் யாவற்றையும் அனுபவி என்றாள். அந்த சிந்தனை அவனை வாட்டியது. செயலின் மூலமே தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ள முடியும் என்பதை உணர்த்தினாள் என்பதை ஆன் தி ராக்ஸ் கதை. பயணங்களில் கிடைக்கும் அறிவு வாழ்க்கையின் மாற்றத்தில் எவ்வாறெல்லாம் உதவுகிறது அல்லது சிந்தனையை தெளிவுபடுத்துகிறது என்பதனை கதை உணர்த்துகிறது.

பல வருடங்களாக மருத்துவத் துறையில் வெற்றிகரமான மருத்துவராக வலம் வந்தவர் சுகி. ஒவ்வொரு நாளும் அவரால் குணமடைந்தவர்கள் அவருக்கு நன்றி தெரிவித்துக் கொண்டே இருந்தனர். ஆனால் ஒரு கட்டத்தில் அவருக்கு முதுமை காரணமாக நினைவு மறதி ஏற்பட தொடங்கியது. அது சக மனிதர்களின் பார்வையை எவ்வாறு வெளிப்படுத்துகிறது என்பதுதான் நடக்க கற்றுக் கொண்ட மண்ணின் நிறுத்தக்குறிகள் என்பது."இயலாமையை அவரது மூளை ஞாபகப்படுத்திக் கொண்டே இருந்தது" என்ற வரி கதையின் ஓட்டத்திற்கு மிகவும் பொருத்தமாக இருந்தது.

சர்வேயர் வருகிறாரா என்று பார்த்து சொல் என்ற அப்பா மகளிடம் சொல்ல வெளிச்சசாயில் கதை தொடங்குகிறது தன் பூர்வீக வீட்டினை விற்பதற்கு அப்பா தயாராகும் நிலையில் மகளுக்கு உடன்பாடு இல்லை என்றாலும் அப்பாவின் நிலையை அறிந்து சம்மதிக்கிறாள். ஆனாலும் அவள் வைத்திருக்கும் குடை அவளுக்கு எல்லாமுமாக இருந்தது. அந்த குடை அவளுக்கு ஒரு உற்ற தோழியாக இருந்தது. ஒருமுறை வீடு விற்பதற்காக வந்த சர்வேயரிடம் அப்பா மழையில் செல்வதற்காக தான் ஆசையாய் வைத்திருந்த குடையை தந்து விடுகிறார். அதிலிருந்து சர்வேயரை அவள் தன் எதிரியாகவே நினைக்கிறாள். கதையில் "ரகசியத்தைப் பற்றிய ஒரு உரையாடலில் ரகசியத்தை தெரிந்து கொள்ள விருப்பம் இல்லையா? என்று கேட்பான். அதற்கு அவள் "காரணம் எப்போதும் அலுப்பை தரக்கூடியது என்கிறாள்."இடப்பெயர்வு என்பது வெளியில் சொல்ல முடியாத ஊமை வழி .நிகழ்ந்தவற்றை மாற்ற முடியுமா என்று யோசிப்பது எவ்வளவு பெரிய முட்டாள்தனம் என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக் கொள்கிறாள்.

இமைகளின் வருடல்களால் பார்வையின் நோக்கை மட்டும் உண்மை என ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாய உணர்வுக்கு அனைவரும் தள்ளப்பட்டிருந்தார்கள் என்ற கவித்துவ உணர்வுடன் உள்ள நிப்பாணக் கதை.. இக்கதையின் நாயகி ஜமீன் வீட்டின் மகள். தனது காதல் காரணமாக ஜமீன் வீட்டை விட்டு வெளியேறி விடுகிறாள் ஒரு கட்டத்தில் கணவனை இழந்து தன்னுடைய கைக்குழந்தை கழுகு தூக்கி செல்வதை பார்த்து பித்து பிடித்து நிர்வாணமாக மீண்டும் தன் ஊரின் வீதியின் வழியாக நுழைந்து ஜமீன் வீட்டை அடைகிறாள். அதில் அவளை பூட்டி வைக்கிறார்கள்.

கதையின் பிற்பகுதியில் நாயகன் எவ்வாறு நாயகியை தேடி வரும்போது உயிர் துறக்கிறான் என்பதை நேரடியாக பார்ப்பது போல விவரித்து இருப்பார்.

சந்திரன் மாமா இறந்துவிட்டார் அவரை காணச் செல்லும் போது வழிநெடுக சுமந்து வந்த அமைதியை அம்மா மட்டும் விசும்பல் அழுகையால் கெடுத்து வந்தார். 3 தங்கைகளுக்கு அண்ணனான சந்திரன் மாமா எவ்வாறெல்லாம் தன்னுடைய வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டார்.. ஓட்டுனராக இருந்தபோது தான் சந்தித்த சவால்களை இறப்புகளை விபத்துகளை பற்றி எல்லாம் சிறுவயதில் தொடக்கச்சொல்லி கொடுத்ததை நினைவு கூர்ந்து கொண்டே கதையில் பயணிக்கிறான். அவருடைய ஒட்டுமொத்த வாழ்வையும் நினைத்துப் பார்க்கும் கதை தான் அந்த சொல்லில் மட்டும் பதிவின் வாசனை கதை.

மூவேந்தர்களின் படையெடுப்பால் குறுநில மன்னனான மாதி தீவிர தன்மையோடு போரிடும் முடிவெடுக்கிறான். இறுதியில் என்ன ஆனது என்பதுதான் யுதிரம் கதை. சினிமாவில் உதவிய இயக்குனராக இருக்கும் ஒருவன் ஒரு பயணத்தில் ஒரு சவப்பெட்டியை கவனிக்கிறான் அது கருப்பு வண்ணத்தில் இல்லாமல் வண்ண வண்ண நிறத்தில் இருப்பதால் அதனை தனது அடுக்குமாடி குடியிருப்ப எடுத்து வருகிறாள்

 அங்கு இருக்கும் நண்பனுக்கும் இவனுக்கும் நடைபெறும் உரையாடலும் அந்த சவப்பெட்டி என்னவெல்லாம் செய்தது வண்ணங்களை தந்தது என திரில் கதை போல இந்த கதை அமைந்துள்ளது.

மரணம் தன்னை கதவாக மாற்றிக்கொண்டு தான் சந்திக்கும் மனிதர்களிடம் தனக்கான சாவியை அளித்துவிட்டு தன் வண்ணத்தினை மறைத்து வைத்துக் கொண்டு, தன்னை தைரியமாக அனுப்பும் மனிதனுக்காக காத்திருக்கிறது எனும் வரி கற்பனையின் அழகான அம்சமாக கருதப்படுகிறது.

கதைகள் இயல்பாக ஒரே வரியில் சொல்லாமல் மணல் விளையாட்டில் ஒளித்து வைக்கப்படும் கற்கள் போல கதைகள் தேடித் தேடிப் பிடித்து பின் தொடரும் அனுபவத்தை தருகிறது. கதையின் ஊடாக வரும் தத்துவ வரிகள் அந்த கதைகளை இன்னும் இறுக்கிப்பிடித்து மேலே செல்ல பயணிக்க உதவுகிறது .கதையின் மையம் ஓரிரு வரிகள் என்றாலும் அதனை சுற்றிய மொழி சரடு அதனை பிரித்துப் பார்த்தால் வரும் கதையின் மையம் என அழகிய மிட்டாய்களைப் போல ஒவ்வொரு கதையும் அமைந்துள்ளது. ஏற்கனவே நாம் ஒரு வரியை படித்தவுடன் ஊகிக்கும் மனதை மாற்றிக் கொண்டு சொற்களின் வழியாக கதைகள் காட்டும் பாதையில் சென்று பயணிக்கும் போது பெருங்காட்டியின் மௌனமும் பிரம்மாண்டமும் நமக்குத் தெரியவரும்.

 தொடர்ந்து வாசிப்போம் 

தோழமையுடன் மணிகண்ட பிரபு

129

#கற்கை_நன்றே_129

பிறரைப் பின்பற்றுவதற்காக நீங்கள் பிறக்கவில்லை, வழிநடத்துவதற்காகவே அவதரித்துள்ளீர்கள்.

நாம் எவ்வளவு பெரிய ஆளுமையாக இருந்தாலும் ஒரு வேலையை தனியே செய்ய வேண்டுமெனில் பிறர் என்ன செய்கிறார்கள் எனப் பார்க்கிறோம்.ஹோட்டலுக்கு சென்றால் பக்கத்து டேபிள் இலைதான் அறிவிக்கப்படாத மெனு கார்ட்.அவ்வாறு பிறரை பார்த்து செய்வது, போல நடந்து கொள்வது எல்லா நேரங்களிலும் வொர்க் அவுட் ஆகுமா?

இயல்பாகவே, பலர் அடுத்தவர்களைப் பின்பற்றுபவர்களாகவே உள்ளனர். சிறந்த மனிதர்களை முன்மாதிரியானவர்களாகப் பார்த்து, நாமும் அதுபோல் ஆக முயற்சிப்பது ஒரு நேர்மறையான பண்புதான். ஆனால், அவரிடம் நீங்கள் அடிபணியும் போது, அதுவே ஒரு பலவீனமாகிவிடுகிறது என்கிறார் மஹாத்ரயா ரா

ஒருவரைப் பின்பற்றுபவரை வேறு எவரும் பின்பற்றுவதில்லை. நீங்கள் பார்த்துப் பிரமிக்கும் ஒருவர், உங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் உங்களைவிடச் சிறந்தவராக இருப்பார் என்று நீங்கள் நம்பினால், நீங்கள் ஒட்டுமொத்தமாக உங்களைக் குறைவாக மதிப்பிட்டுள்ளீர்கள். உங்கள் சொந்த சாத்தியக்கூறுகள் உங்கள் கண்களுக்குப் புலப்படுவதில்லை. 

ஒரு நிறுவனம் என்ற முறையிலும் சரி, ஒரு தனிநபர் என்ற முறையிலும் சரி, முதல் சுற்றில் யார் வேண்டுமானாலும் என்னை வழிநடத்திச் செல்லட்டும். இரண்டாம் சுற்று, மூன்றாம் சுற்று, . . . என்று எத்தனை சுற்றுக்கள் வேண்டுமானாலும் அவர்கள் என்னை வழிநடத்தட்டும். ஆனால் ஏதோ ஒரு சுற்றில் நான் முன்னேறிச் சென்று, அதுவரை என்னை வழிநடத்தியவர்களை அச்சுற்றிலிருந்து நான் வழிநடத்துவேன் என்று நான் நம்ப வேண்டும்.

 நம் மேலதிகாரிகளைக் காட்டிலும் நாம் சிறந்தவர்களாக ஆக முடியும். நாம் பார்த்துப் பிரமிக்கும் ஒருவருக்கு எத்தனை வாய்ப்புகளும் சாத்தியக்கூறுகளும் ஏற்படுகின்றனவோ, நமக்கும் அத்தனை சாத்தியக்கூறுகளும் அவற்றுக்கு அதிகமானவையும் வெளிப்படும். ஒருவருக்குச் சாத்தியப்படுவது அனைவருக்கும் சாத்தியம். ஒருவன் செய்ய முடிவதை எல்லோராலும் செய்ய முடியும். இன்னும் சொல்லப் போனால், சிறப்பாகவே செய்ய முடியும். எல்லாரும் ஐ.ஏ.எஸ் ஆகமுடியாது. ஆனால் ஐ.ஏ.எஸ் ஆகக்கூடிய வாய்ப்பு அனைவருக்கும் வழங்கப்படுகிறது.

கிரகாம் பெல் இறப்பதற்கு ஒரு வாரத்துக்கு முன்பு அவர் ஒரு பத்திரிகையாளரிடம் கூறிய கூற்று கூர்ந்து கவனிக்கத் தக்கது. "எந்த ஒரு மனிதர் தொடர்ந்து ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் கூர்ந்து கவனிக்கின்றாரோ, அப்படிக் கூர்ந்து கவனித்த விஷயத்தை தன் நினைவில் தொடர்ந்து நிறுத்துகிறாரோ, ஒவ்வொரு விஷயமும் ஏன் நடக்கிறது?எப்படி நடக்கிறது ? என்ற கேள்விகளுக்கு எல்லாம் விடைகாண முயல்கின்றாரோ, அவருடைய சிந்தனைகள் ஒருபோதும் வீணாவது இல்லை" என்று கூறினார்.

நற்காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

பஞ்சாயத்துபஞ்சம்'' என்ற சொல்லுக்கு ''ஐவர்'' என்றும் ''ஆயம்'' என்ற சொல்லுக்கு ''கூட்டம்'' என்றும் கழகத்தமிழ் அகராதி குறிப்பிடுகிறது. இந்த இரண்டு சொற்களும் இணைந்து (பஞ்சம்+ஆயம்) ''பஞ்யசாயம்'' என்ற சொல் உருவானது. பஞ்சயத்து என்ற சொல்லுக்கு ''village jury'' என்ற தமிழ் ஆங்கிலஅகராதியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும் ''an assembly of five or more persons'' என்றும் விளக்கம் தருகிறது. இதனை ''ஐவர் கூடிய நியாய சபை'' எனவும் கழகத்தமிழ் அகராதி குறிப்பிடுகிறது.#info

ட்விட்டர்

#TWITTER  இல் படித்த சில அருமையான tweets

*மணி

 > முன்னே செல்பவனை விட்டுவிடுங்கள், பின்னால் வருபவனிடம் மட்டும் கொஞ்சம் எச்சரிக்கையாய் இருங்கள், அவனால்தான் உங்களை முந்திச்செல்ல முடியும்..

 > துரோகிகளில் சிறந்தவனை தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன், நண்பனாக்கிக்கொள்வதற்கு...

 > பார்வை அற்ற ஒருவருக்கு சாலையை கடக்க உதவினேன், சிறுது நேர கண் தானம் செய்த திருப்தி..

 > மன்னிப்பு என்றால் என்ன? பூக்களை கசக்கும் போது அது தரும் நறுமணம்...

 > சில நேரங்களில் தனிமை எனக்கு மிகவும் பிடித்துவிடுகிறது... ஏனெனில் அங்கு தான் முகமூடியின் அவசியம் எனக்கிருப்பதில்லை....

 > 'சாவ' வச்சு பணம் பாக்கறதுல வெட்டியானும் மீடியாவும் ஒன்னு

 > நம்ம வாழ்க்கையில எது வேணும் எது வேணாம்னு நாம தான் தீர்மானிக்கனும்.. அப்போதான் அது நமக்கு பிடிச்ச வாழ்க்கையா அமையும்..

 > ஓர் நிராகரிப்பில் வேதனையின் உச்சத்தில் விழிகளில் இருந்து தடையை மீறி விழுந்தது என்றாலும் சிறு காயங்களுடன் பிழைத்து கொண்டது தன்மானம்

 > வெட்டாதீர்கள் - மழை தருவேன் என்கிறது "மரம்...." வெட்டுங்கள் - மழை நீரைசேமிப்பேன் என்கிறது "குளம்..........."

 > ஆன்லைனில் கிடைக்கும் அன்பும் ஆன்ட்ராய்ட் போனில் இருக்கும் சார்ஜும் அதிகம் நீடிப்பதில்லை..

 > தோசைகளின் எண்ணிக்கையை சட்னியின் தரமே தீர்மானிக்கிறது

 > கல்வி கற்க புத்தகங்களை விட 'நோட்டுக்களே' அதிகம் தேவைப்படுகின்றன.!

 > பொறுமை உடையவர்களின் கோபம் பொல்லாதது!

 > பெண்மையை விற்பவள் மட்டுமல்ல கண்ணியத்தை விற்கும் ஆணும் விபச்சாரியே!!!

 வாழ்க்கை ஒரு மாடர்ன் ஆர்ட் மாதிரி! ஒவ்வொருத்தர் கண்ணுக்கு ஒவ்வொரு அர்த்தம் கொடுக்கும்! ஒரு சிலருக்கு புரியாம கூட போயிடுது!!

 > என் இறப்பு எவருக்கும் வருத்தம் அளிப்பதாக இல்லாமல் போனாலும், ஒருவர் கூட நிம்மதி பெருமூச்சு விடுவதாக அமைந்துவிடக் கூடாது!!!

 

 > மதிப்பே இல்லாத பூஜ்ஜியத்தை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தி தன் மதிப்பை கூட்டியவன் தான் இந்தியன்!!

 > ஒரு சில பிரிவுகள் வலியும் வேதனையையும், ஒரு சில பிரிவுகள் மகிழ்ச்சியும் கொண்டாட்டமும் தரும்!!!

 > யாதொருவரின் அன்பிலும் தேங்கி நின்றுவிடாமல் விடை பெற்றுச் செல்வதே புத்திசாலித்தனம்..

 > உயிரற்ற மண்ணுக்கும் பசி! உணவான மனித உடல்கள் மீது!

>  "உங்கள் சொந்த ஊர் என்ன?" என்ற கேள்வி பெரும்பாலும் ஜாதியை தெரிந்துக் கொள்ளவே கேட்கப்படுகிறது!! எனக்கு ஊரே இல்ல போங்கடா!!!

>  உலகில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களும் அழிந்தாலும் அவை அனைத்தையும் உண்பதற்கு "மண்" உயிருடன் இருக்கும்... இதுதான் வாழ்க்கை....

 > பாம்புக்கு காது கிடையாது எனில், ’தவளை எப்படி தன் வாயால் கெடும்’. சொல்லுங்க.??

 > எனக்கு பயம் என் திறமை மீது அல்ல, உங்கள் எதிர்ப்பார்ப்பின் மீதே!!!

 

 > சந்தோசமாக உள்ளவனிடம் மட்டுமே இவ்வுலகம் நலம்விசாரிக்கும்! கஷ்டத்திலே இருப்பவனோட தொலைபேசிஎண்கள் கண்டிப்பாகபழைய செல்போனோட தொலைஞ்சுபோயிருக்கும்

 > வீட்டுக்கு வரும் விருந்தினர்க்கு முதலில் தண்ணீர் கொடுப்பதுதான் பண்பாடு இப்ப வைபை பாஸ்வேர்ட் கொடுப்பதே சிறந்த பண்பாடு

 > எங்கிட்ட வேலையில்ல, பணமில்ல'னு கேவலமா பார்க்கும் அனைத்து உறவுகளுக்கும் , நான் சிரிச்சுகிட்டே ஒன்னுமட்டும் சொல்லிக்கிறேன் நா இன்னும் சாகலடா

>  நம்மை நிராகரிக்கப்படும் இடத்தில்.. நம் கோபத்தை காட்டுவதை விட சிரித்த முகத்தை காட்டுவதே மிகச்சிறந்த பதிலடி..

 > அன்பு நிறைய பேர்கிட்ட கிடைக்கும் ஆனா ஒருவரிடம் நாம் இழந்த அன்பை ஆயுளே அழிந்தாலும் இன்னொருவரிடம் பெற முடியாது

 > ஏதோ ஒரு உறவு தந்த ஏமாற்றம் தான் நிறைய ஆண்களின் வாழ்க்கை மற்றும் நடவடிக்கையின் மாற்றத்திற்கு காரணம்

 > இப்பவெல்லாம் "Silence Please"னு சொல்றதுக்கு பதிலா, ஒரு மோடம் வெச்சி "WIFI" Password குடுத்தா போதும் மயான அமைதி கெடச்சிடும்..   

 > பழகிய மிருகங்களிடம் இருக்கும் பாசம் கூட சில மனிதர்களிடம் இல்லை!

 > வாழ்க்கை எவ்வளவு வேகமாக பயணித்தாலும் இறுதி ஊர்வலத்தில் மெதுவாகத்தான் சென்று முடியும்!!

 > வாழத் தெரியாம சாமியார போனவங்கிட்ட எப்படி வாழறதுன்னு கேக்க போவுது ஒரு மூடர் கூட்டம்!!!

 > வேண்டாம் என விலகியவர்களும் வேண்டும் என இனைய வைக்கும் சக்தி #பணத்திடம் உண்டு..;-)

 > பேச்சிலர்கள் சமயலின் போது குக்கரின் உட்புறத்தை மட்டுமே துலக்குகிறார்கள் எங்களுக்கு சுத்தம்தான் முக்கியம்

 > காரணமே இல்லாமல் சோகமாக இருப்பது ஒரு சாபம். காரணமே இல்லாமல் மகிழ்ச்சியாய் இருப்பது ஒரு வரம்.

 > திருக்குறளை... வாழ்றதுக்காக படிச்சவங்கள விட..! "ரெண்டு மார்க்" வாங்குறதுக்காக படிச்சவங்க'தா அதிக பேரு..!

 > அனுபவத்தை எந்த ஆசிரியராலும் கற்றுக்கொடுக்க முடியாது! அதற்கு பல தோல்விகளும்,சில துரோகிகளும் தேவை!!

 > #Money மட்டுமே மதிக்கப்படுகிறது... மனிதம் பலரால் மிதிக்கப்படுகிறது..

 > முதுகில் குத்திய உன்னை திரும்பிப் பார்க்கிறேன், என்னுடனான நட்பின் மிச்சம் உன் பார்வையில் இருக்கிறதா என்று!!

 > அம்மா சுருங்கி "Mom" ஆனாள், அப்பா சுருங்கி "Dad" ஆனார், சகோதரன் சுருங்கி "Bro" ஆனான்,, இன்னும் சுருங்காதது நம் வாய் மட்டுந்தான்..

>  நம்மை நிர்ணயிக்கும் இரண்டு விசயங்கள் :- 

நம்மட்ட ஒன்னும் இல்லனு தெரிஞ்சும் நம்மோட பொறுமை..! 

எல்லாம் இருக்கும் போது நம்மோட நடத்தை..!

 > 5000 ரூவா சம்பளம் வாங்கும்போது இருந்தா பற்றாக்குறை லட்ச ரூவா வாங்கும்போது வந்தா நாமதான் வாழ தெரியாம வாழ்றோம் அர்த்தம்

 > எவ்வளவோ மூட நம்பிக்கை இருக்கு, அதில ஒன்னா, பொது இடத்துல எச்சில் துப்பினா சாமி வாயில குத்தும்ன்னு சொல்லி வளர்த்து இருக்கலாம்

 > இதுவும் கடந்து போகும்.. கடந்து போனால் பரவாயில்லை.. ஏறி மிதிச்சி நம்மள சட்னி ஆக்கிட்டு தான் போகுது ...

>  எப்பொழுதும் திரையரங்குகள் மீது எனக்கு இனம் புரியா மரியாதை 

உண்டு...!! எளியவர்களை முன் இருக்கைகளில் அமர வைத்து அழகு பார்க்கும் ஒரே இடம்...!!!

 > சிரிக்க நினைத்தால் சிரித்து விடுங்கள், மற்றவர்கள் பார்ப்பார்களே என கவலைப்பட்டால், அவர்கள் உங்களை ஆயுள் முழுதும் சிரிக்க விட மாட்டார்கள்

 > எல்லையை மீறினால் தான் சில நேரங்களில் நமக்கான எல்லையே தெரிகின்றது! #வாழ்வில்

 > தெய்வமாக மதிக்கும் அனைத்துக்கும் பெண்ணின் பெயர் வைத்த இந்த சமூகம் கீழ்தரமான கெட்ட வார்த்தைகளை அவர்கள் பெயரால் உ௫வாக்கியது ஏன் #முரண்

>  மண்டியிட்டு தான் வாழ வேண்டும் என்றால் இறந்து விட்டு போகலாமே,, மண்டியிட்டு வாழ்ந்து என்ன சாதித்து விட முடியும்..?

 > எவ்வளவு நேரம் வேண்டுமானாலும் அழுது கொள்ளுங்கள் ஆனால் மீண்டும் அதே காரணத்திற்காக மட்டும் அழக்கூடாது.

 > கார்ட்டூன் சேனலில் இருந்து கிரிக்கெட் சேனலுக்கு மாறி தான் வளர்வதை அவனையும் அறியாமல் எனக்கு உணர்த்துகிறான் என் மகன்!!!

 > நேர்மையாக சம்பாரித்த பணம் பெரும்பாலும் கோயில் உண்டியல்களுக்கு வருவதில்லை !

 > போக்குவரத்து விதிகளை சாகசமாய் மீறும் எமக்கு... அடுத்தவர் மீறுவதைக் கண்டதும் உடனே கோபம் வருகிறதே.... ஊருக்கு தான் உபதேசமோ

 > பலூன் வியாபாரியின் மூச்சுக் காற்றில் தான் அவன் குடும்பமே உயிர் வாழுகிறது!!

 > பணம் மரத்தில் காய்க்குமானால் மனிதன் கோடாறிக்கு பதிலாக ஏணியை தேர்வு செய்திருப்பான்...

 > நாம் பைத்தியம் என்று ஏளனமாக பார்ப்பவர்கள் தான்., வாழ்நாள் முழுவதும் சிரித்துக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்..

 > முத்தத்தை கொடுக்கும் போது வாங்கி விட்டு, வாங்கிய பின் "ச்சீ எச்சி" என துடைப்பதில் இருக்குது மகள்களின் பேரழகு.. #மகளதிகாரம்

 > தவறே செய்யாவிட்டாலும் ஆசிரியர் மீதும் காவலர் மீதும் ஒரு வித இனம் புரியாத பயம் இருக்கத்தான் செய்கிறது!!!

 > நாம மேல ஏற ஏற கீழ இருப்பவர்கள் சிறிதாய் தெரிய ஆரம்பித்தால், 'தன்னடக்கம்' என்னும் கண்ணாடி அணிந்து கொள்வது அவசியம். உணர்ந்தவன் உயர்வான்!!

 > இந்த வாய்க்கரிசிமட்டும் நேற்று கிடைத்திருந்தால் பட்டினிச்சாவை ஓரிருநாள் தள்ளிப்போட்டிருக்கலாம்!!

>  சோகமாய் இருப்பவரிடம் இருந்து"என்ன ஆச்சு"என்ற கேள்விக்கு "ஒண்ணுமில்லை" என்று வரும் பதிலுக்கு 'உன் வேலைய பாரு' என்றே பொருள் கொள்ளவேண்டும்!!

 > காசுபணம் இல்லாம படிப்பவிட்டவன் நிறைய இருக்கான்! ஆனா காசு இல்லைனு பீடி,சிகரெட்,தண்ணி,கஞ்சா, குட்காவ விட்டவன் ஒருத்தன் கூட இல்ல! #வாழ்க்கை

 > லாரியில அழுது கொண்டே சென்றது..... ஆற்றிடமிருந்து பிரிந்த மணல்.......!!!

 > கஷ்டங்கள் பழகிக்கொண்டாலும் வலித்துக் கொண்டே தான் இருக்கிறது...

-மணி

128

#கற்கை_நன்றே_128

சில சமயங்களில் நீங்கள் வேலியின் எந்தப் பக்கத்திலிருந்து தாண்டிக் குதிக்கிறீர்கள் என்பது முக்கியமல்ல. தாண்டி குதிப்பதுதான் முக்கியமானது. முடிவுகள் எடுக்கப்படாமல் முன்னேற்றங்கள் இல்லை

-ஜிம்ரான்

நாம் பணிபுரியம் இடத்திலோ, வீட்டிலோ ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தில் ஆலோசனை கேட்டால் தயங்குகிறோம். எங்கே நாம் சொல்லி செயல்படுத்தி தோல்வியடைந்தால் அது நம் பிரச்சனையாகிவிடும் என அதிகம் யோசிக்கிறோம்.ஆனால் வேறு ஒருவர் ஆலோசனை கூறி அது தோல்வியடைந்தால் என்க்கு அப்பவே தெரியும் என புளகாகிதம் அடைகிறோம். உண்மையில் நம்மிடம் முடிவெடுக்கும் திறன் அதிகம் இருக்கிறது. ஆனாலும் எதுக்கு வம்பு என  பின்வாங்கிவிடுகிறோம்.

தலைமைப் பொறுப்பில் இருப்பவர் முடுவெடுக்க வேண்டிய கட்டாயம் இருந்தே தெரியும்.அந்த முடிவுக்கு ஏற்ற தகுந்த விளக்கமும் அவரிடம் இருக்க வேண்டும்.முடிவெடுக்காமல் இருப்பதே சிறந்த  முடிவு என பலரும் எண்ணுவார்கள்.எடுத்த முடிவை பிறரை திருப்தி செய்யும்படி பல நேரங்களில் அமையாது. அப்போது அடுத்த முடிவு எடுக்க தயாராய் இருக்க வேண்டும்.

ஒரு புத்தகத்தில் படித்த கருத்து இதை வழி மொழிவது போல் இருந்தது."முட்டாள்கள் தைரியமானவர்கள்,..ஏனெனில் புத்திசாலிகள் ரிஸ்க் இருக்கும் செயலை செய்யமாட்டார்கள். அவர்களுக்கு நன்றாக யோசிக்க தெரியும். அதனால் யோசித்து "பிசினஸில் இறங்கினால் பணம் லாஸ் ஆகும்...நாம வேலைக்கே போவோம்" என போய்விடுவார்கள்.

 முட்டாளுக்கு அந்த ரிஸ்க்கை சமாளிக்க முட்டாள்தனமான ஐடியா ஒன்று கையில் இருக்கும். அதை வைத்துக்கொண்டு காரியத்தில் இறங்குவார். பெரும்பாலும் அந்த முட்டாள்தனமான ஐடியா ஒர்க் அவுட் ஆகாது. ஆனால் அவர் தான் முட்டாள் ஆச்சே? இன்னொன்றை முயல்வார். அது ஒர்க் அவுட் ஆகிவிடும்.

 முட்டாள்களின் இந்த தைரியத்தை பார்த்துத்தான் 'Fools rush in where angels fear to tread" எனும் ஆங்கில பழமொழி பிறந்தது. அதனால் முட்டாள்கள் எப்படி வெற்றி பெறுகிறார்கள் , நாம இத்தனை புத்திசாலியா இருந்தும் ஏன் நாம ஜெயிக்கலைனு குழம்பவேண்டாம்... ரொம்ப புத்திசாலியா இருந்தால் ஜெயிக்க மாட்டாங்க. பெரிய காரியங்களை எடுத்து செய்ய கொஞ்சம் முட்டாளா, அதுவும் முரட்டு முட்டாளா இருப்பது அவசியம்.

இது எல்லாவற்றுக்கும் அல்ல.. சில்வற்றிற்குத்தான்.

சில நேரங்களில் புத்திசாலித்தனமும் ஆபத்தில் முடிகிறது.ஒரு வேடிக்கைக்கதை..

ஒரு பிராடு சாமியார்,ஒரு அரசியல் வாதி,ஒரு இயற்பியல் பேராசிரியர் என்று மூவருக்கு கில்லட்டின் இயந்திரத்தினால் மரணதண்டனை விதிக்கப்பட்டது.

முதல்ல பூசாரி -

சாகுறதுக்குள்ளே ஏதாச்சும் சொல்ல விரும்புறியா?

நான் கும்புடுற சாமி என்னய காப்பாத்தும்.

மேடையிலே ஏத்தி லீவரை இழுத்தா கத்தி வேகமா இறங்கி கழுத்துக்கு மேலே அரையடியிலே நின்னுருச்சு.எல்லாருக்கும் ஆச்சர்யம்.

சரி!இறங்கு.பொழைச்சுப்போ!

நெக்ஸ்ட்!

அரசியல்வாதி.

சாகுறதுக்குள்ளே ஏதாச்சும் சொல்ல விரும்புறியா?

என் நாடும் என் தலைவனும் என் உசுரை காப்பாத்துவாங்க.

மேடையிலே ஏத்தி லீவரை இழுத்தா கத்தி வேகமா இறங்கி கழுத்துக்கு மேலே அரையடியிலே நின்னுருச்சு.எல்லாருக்கும் ஆச்சர்யம்.

சரி!இறங்கு.பொழைச்சுப்போ!

நெக்ஸ்ட்!

சாகுறதுக்குள்ளே ஏதாச்சும் சொல்ல விரும்புறியா?

யெஸ்!

சொல்லு?

ஏ முட்டாப் பசங்களா!அந்த கில்லட்டின் கத்தி இங்குறப்போ முடிச்சு ஒரு இடத்துல லாக் ஆகி கழுத்துக்கு மேலே அரையடியிலே நின்னுடுது.இதை பாக்க துப்பில்லே!

செக் பண்ணுங்கப்பா!

ஆமாங்க.உண்மைதான்.அவரு புத்திசாலி.

சரி செஞ்சாச்சு!

சரி!ஸ்டேஜ்ல ஏறு!

லீவரை இழு!

சக்ஸஸ்!

புத்திசாலித்தனமே சில நேரங்களில் ஆபத்து

நற்காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

126

#கற்கை_நன்றே_126

சந்தேகிப்பது நல்லது. சந்தேகித்தால், தொடர்ச்சியாக நீங்கள் சந்தேகித்துக் கொண்டே வந்தால், நீங்கள் சந்தேகிக்கவே முடியாத கற்பாறை போன்ற ஒரே ஒரு நிகழ்வு மிச்சப்படும்.அதுவே உங்களின் இருத்தல். பின் ஒரு புதிய தேடல் எழும்

-ஓஷோ

தேடல்கள் தான் மனித வாழ்வை உயிர்ப்புடம் வைத்திருக்கும். தேவைகள் நிறைவு செய்தாலும் தேடல்கள் இருந்து கொண்டே  இருப்பது உயர்வதற்கான வழியாக இருக்கும்.டாக்டர் மெ ஞானசேகர் தேடலை நோக்கி கைகுலுக்குவோம் எனும் கட்டுரையில்..

இங்கிலாந்து நாட்டின் தொழில் அதிபர் ஜேம்ஸ்டெலி என்பவரும், ஆங்கில பேராசிரியரும் நண்பர்கள். இருவரும் உரையாடும் போது.. மொழிகளும்,வார்த்தைகளும் பல்வேறு நாட்டு மொழியிலிருந்து கொஞ்சம் மாறுபட்டுத்தான் உருவாகிறதே தவிர,புதிதாய் ஒரு வார்த்தை கூட உருவாகவில்லை என்றார்.டேலி, பேராசிரியரிடம் முயற்சி செய்தால் புதிய பொருளுள்ள வார்த்தை கிடைக்கும் என்றார்.பேராசிரியர் இதனை மறுத்தார்.

டேலி ஊர் முழுக்க சுவர்களில் Q,U,I,Z என எழுத உத்தரவிட்டார். தெருக்களில் சென்ற மக்கள் அதனை பார்த்து அர்த்தம் கேட்டார்கள். இதன் பதில் டேலிக்கு தான் தெரியும் என்றனர்.டேலியிடம் Quiz என்றால் என்ன அர்த்தம் என்று கேட்டதற்கு, அதற்கு அவர் 'என்ன? என்றுதான் அர்த்தம் அதாவது வினா எனக் கூறினார்.தேடலில் புதிய சொல் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மகிழ்ச்சி இருவருக்கும்.

ஒரு பெண்மணியின் கணவர் இறந்தவுடன் அந்த மனைவிக்கு சொல்லொனா துயரம்.அவளும் தற்கொலை செய்து கொள்ளலாமா என யோசித்தாள்.பெரிய படிப்பு படித்து அயல்நாட்டில் சென்று வேலை பார்க்க வேண்டும் எனும் தனது மக்ளின் இலட்சியத்தை நினைத்துப் பார்த்தவுடன் தன் வாழ்க்கைக்கு ஒரு அர்த்தம் கிடைத்ததால் பொறுத்துக் கொள்கிறாள்.இலட்சியமும் தேடலும் கிடைத்தவுடன் ஒவ்வொரு பிரச்சனையும் எதிர்கொள்வது கடினமாய் இல்லை என அறிகிறாள். ஆகவே தேடல் நம் வாழ்க்கைக்கு உன்னதமான அர்த்தத்தையும் கொடுக்கிறது.

இன்று தேடல் என்றவுடன் கூகுள் chatgpt என்று ஆகிவிட்டது. சுயமான தேடலோ புத்தகம் வாசிப்பதோ குறைந்து விட்டது. க்ரியா ராமகிருஷ்ணனிடம் தமிழ் அகராதி தயாரித்த போது சிலர் கேட்டனர்.. அனைவர் கைகளிலும் அலைபேசி உள்ளது. அதிலேயே அர்த்தங்கள் பார்த்துக் கொள்ள மாட்டார்களா? எனக் கேட்டபோது.. உண்மைதான் அலைபேசியில் நீங்கள் தேடும் ஒரு சொல்லுக்கு மட்டும் அர்த்தம் கிடைக்கும். ஆனால் நீங்கள் அகராதியில் ஒரு சொல் தேட முனைகையில் ஐந்தாறு வார்த்தைகளை தேடித்தான் அதை கண்டடைவீர்கள். அந்த ஐந்தாறு வார்த்தைகள் உங்கள் தேடலில் போனசாக கிடைத்தவை.

பயன்படுத்தப்படாத பணம் அதன் மதிப்பை இழக்கிறது. பயன்படுத்தப்படாத திறமை மங்கிப் போகிறது. பயன்படுத்தப்படாத ஆற்றல் குறைந்துவிடுகிறது. பயன்படுத்தப்படாத கருவிகள் துருப்பிடித்துவிடுகின்றன. பயன்படுத்தப்படாத நேரம் காணாமல் போய்விடுகிறது. பயன்படுத்தப்படாத அறிவு ஒரு சுமையாகிவிடுகிறது. பயன்படுத்தப்படாத அனைத்தும் முறைதவறிப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்கிறார் மஹாத் ரயா

வளர்ச்சி தொடர்கின்ற போது இன்னும் பல மாற்றங்கள் உலகில் வரும். ஆனால், இவை அனைத்துமே தேடல் மூலம் விளைந்த அற்புதங்கள் தான் என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது.வாழ்க்கை உள்ள வரை,உலகம் உள்ளவரை தேடல்கள் தொடர்ந்து கொண்டேயிருக்க வேண்டும். ஆனால், இந்தத் தேடல்கள் எல்லாம் மனிதக் குலத்தின் மாண்புமிக்க வளர்ச்சிக்கு உதவுவதாக அமைய வேண்டும். இந்தத் தேடல்தான் அனைத்தையும் பாதுகாக்கும் அல்லது நெறிப்படுத்தும்.

நற்காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

127

#கற்கை_நன்றே_127

அழகான பொருள் எப்போதும் நினைந்து இன்புறத்தக்கது. அதன் பொலிவு அதிகரிக்கிறது.அது ஒருபோதும் இன்மையை நோக்கிச் செல்வதில்லை

-ஜான் கீட்ஸ்

சமகாலத்தில் வாழ்ந்து வரும் மனிதர்களிடம் எது குறைந்து வருகிறது? 

நமது நடைமுறை வாழ்க்கையில்  நாளுக்கு நாள் வளர்ந்து வரும் ஒழுங்கீனங்களை கண்டு அதிர்ச்சியுறும் தன்மை மெலிந்து கொண்டே வருகிறது. ஒரே மாதிரியான சம்பவங்கள் மீண்டும் மீண்டும் நடப்பதால், அதற்கேற்ப நாம் பழகிவிடுகிறோம். அதனால் ஒரு கட்டத்தில் shock-ஐ உணர்ந்துபார்க்கும் திறனே குறைந்து விடுகிறது.இதனை

The law of Decreasing Shock ability என்கிறார்கள்.எப்போதும் கடுகடுப்பு சக மனிதரை நேசிப்பது இன்மை, பெற்றோரை விட்டு விலகி இருத்தல் போன்றவையும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்.தனித்த வாழ்வு, ஊருக்கு கெஸ்ட் போல் சென்று வருவது தொடர்பின்மை போன்றவை அன்றாட பணிகளுக்கு அடிமையான நிலை தொடர்கிறது.

கணவனும் மனைவியும் தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். நள்ளிரவு. ஆழமான தூக்கம். தொலைபேசி அழைப்பு வருகிறது. அவன் எடுத்துப் பேசுகிறான். மறு முனையில் தாய். பதறிப்போய் என்ன, ஏது என்று விசாரிக்கிறான். 'உன் ஞாபகம் வந்தது. பேச வேண்டும் என்று தோன்றியது' என்று அம்மா சொன்னதும் சற்றுக் கோபக் குரலில் 'அசந்து தூங்கிக்கொண்டிருக்கும்போது எழுப்பி என்னைத் தொந்தரவு செய்ய வேண்டுமா' என்று அவன் கூறுகிறான். அதற்கு அவள் 35 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இதே நேரத்தில் நீ என்னைத் தொந்தரவு செய்தாய். பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்' என்று கூறி வைக்கிறாள். அவன் முகம் முழுவதும் பரவசத்துடன் அக்குறும்படம் முடிகிறது.தன் தவறை உணர்ந்தவன் அன்று இரவு முழுவதும் தூங்கியிருக்க மாட்டான். முன் முடிவோடு எதையும் அணுகவோ யூகிக்கவோ கூடாது என அப்படம் உணர்த்துகிறது.

நமது சின்ன சின்ன செயல்கள் நேர்மறையானவையாய் இருக்கட்டும். அதனால் நாம் நம்மையும் மற்றவர்களையும் மாற்றுவதில் வெற்றியடைவோம். நமது இலக்கை எளிதாக அடைவோம்.

உதாரணமாக, மூன்று நண்பர்கள் தங்களுக்குள் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். அவர்களில் ஒருவர் அவர்களை தன் வீட்டு நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்க அழைத்திருந்தார். அங்கிருந்த சூழல், அழகான வீடு, கட்டிடத்தைப் பார்த்து இரண்டாமவர் முதல் நண்பரிடம் சொன்னார்.

'இவ்வளவு அழகான வீட்டை எப்படி கட்டினீர்கள்?

முதலாமவர் பதில் சொன்னார் - 'நான் கட்டவில்லை. என் மூத்த சகோதரர் கட்டியிருக்கிறார். அவர் இந்த வீட்டை அன்பளிப்பாகக் கொடுத்துள்ளார். '

இரண்டாவது நண்பர் ஆச்சரியப்பட்டு சொன்னார். 'அடடா, என்னிடமும் இதுபோன்ற வீடு இருந்தால்!'

அப்போது முதல் நண்பர் புரிய வைத்தார் 'அப்படி சொல்லாதே, குறைவானதில் ஏன் மகிழ்ச்சி அடைகிறாய்? இப்படி சொல், அடடா எனக்கு இப்படி ஒரு சகோதரன் இல்லையே என்று.

அப்போது அவர்களின் பேச்சை கேட்டுக் கொண்டிருந்த மூன்றாம் நண்பர் இப்படி சொன்னார். 'அப்படிக்கூட சொல்லாதே, அடடா, நான் அப்படிப்பட்ட ஒரு சகோதரனாய் இருக்கக் கூடாதா?'

மாற்றம் தன்னிலிருந்து துவங்காமல் உலகம் மாறும் எனக் காத்திருந்தால் முடிவின்றி காத்திருப்போம் எந்த பயனுமின்றி..

நற்காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

85

#Reading_Marathon2025

#25RM055

Book No:85/100+

Pages:-193

சிறகுகள் முளைக்கும் வயதில்

-ஜி.ஆர் சுரேந்தர்நாத்

இளமை ததும்பும் எழுத்துக்களுக்கு சொந்தக்காரன் தான் ஜி ஆர் சுரேந்திரநாத். காதல் கதைகளாகட்டும் துப்பறியும் கதைகளாகட்டும் இவரின் நடை அழகு மிகவும் யதார்த்தம் சார்ந்ததாய் இருக்கும். சொல்ல வந்த விஷயத்தை நேர்த்தியான முறையில் சொல்வதோடு  எளிமையாக இருக்கும் வண்ணம் இவரின் எழுத்துக்கள். காலம் நமக்கு கம்ப்யூட்டரையும் டிவியும் செல்போனையும் கொடுத்துவிட்டு பதிலுக்கு ஏராளமானவற்றை நம்மிடம் இருந்து பறித்துக் கொண்டது. அப்போது சற்றே ஆயாசமாக புத்தகங்களை தான் நாம் நாட வேண்டியிருக்கும். இந்த நூலில் உள்ள நான்கு குறுநாவல்கள் வெவ்வேறு அனுபவங்களை தரும் வண்ணம் அமைந்துள்ளது.

சிறகுகள் முளைக்கும் வயதில் என்பது நான்கு நண்பர்களுக்கு இடையிலான கதை .கிராமங்களில் நாம் பார்த்த அல்லது நகரங்களில் நாம் பார்த்த நண்பர்கள்.. படிப்பு முடிந்தவுடன் வேலைக்குச் செல்லும் காலகட்டத்தில் வேலைக்குச் செல்லாமல் பல்வேறு கனவுகளுடன் நகரையோ கிராமத்தில சுற்றி வருவார்கள். அவர்களின் நகைச்சுவை ததும்பும் பேச்சும், வாழ்வு குறித்த எந்த ஒரு திட்டமிடலும் இல்லாமல் நகரும் காலம் பொற்காலம் என்று சொல்லலாம். அந்த வகையில் அசோக் ஜெய் பிரசாத் தினேஷ் ஆகிய நால்வரை சுற்றித்தான் இந்த குறுநாவல் அமைந்திருக்கும். 

இதில் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தையும் அறிமுகப்படுத்தும்போது நகைச்சுவை மிளிரும் வகையில் இருந்திருக்கும். அசோக்கிடம்  ஐடியாக்கள் நிறைய இருந்தாலும் பணம் இல்லாத தால் பட்டம் அறுந்த நூல் கண்டு போல கீழே இருக்கிறார் .ஜெய் என்பவர் காதல் இளவரசன். பல பெண்களிடம் பேசிக் கொண்டே இருப்பவர். தினேஷ் என்பவர் நன்கு படிக்கக் கூடியவன். இதில் பிரசாத் என்பவன் காதலித்த பெண் அவனை கைவிட்டு விட சோகமான மன நிலையில் உள்ளவன். இவர்கள் நால்வரும் சேர்ந்து ஊரில் டுடோரியல் வகுப்பு ஆரம்பிக்கிறார்கள். அதனோடு பிரச்சனகளும் ஆரம்பமாகின்றன. அந்த பிரச்சனைகள் தீர்ந்தனவா இவர்களின் நட்பு என்னவானது என்பதைத்தான் மிக சுவாரசியமாக இந்த நாவலின் சொல்லி இருப்பார்.

இரண்டாவதாக ஒரு தற்கொலை சில குறிப்புகள் துப்பறியும் நாவல்.துப்பறியும் நாவலில் கிளைமாக்ஸ் பகுதி தான் ஆரம்பத்தில் இருக்கும். அந்த ஆரம்பத்தை நோக்கி கிளைமாக்ஸ் சென்று கொண்டே இருக்கும் வகையில் இந்த நாவல் அமைந்துள்ளது. ஆரம்பத்தில் ஒரு அறையில் ஒருவன் பிணமாய் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறான். அதனை ஜன்னல் வழியே பார்த்த தங்கை அவன் ஏன்? தற்கொலை செய்து கொண்டான், என்று அறிய காவலர்களை நம்பாமல் ஒரு பத்திரிக்கையாளரை தேடி செல்கிறாள். அப்போது பல்வேறு குற்ற வழக்குகளை கண்டுபிடிக்கும் அந்த பத்திரிக்கையாளர் தான், இவன் தற்கொலைக்கான காரணத்தையும் கண்டுபிடிக்கிறார். கதை ஷேர் ஆட்டோவில் செல்வது போல ஒவ்வொரு நிறுத்தத்திலும் புதிய புதிய விஷயங்கள் வந்து கொண்டு இருக்கிறது. அதனை பின்தொடர்ந்து  சென்றால் இறுதியில் இவன் தற்கொலைக்கான காரணங்களை நியாயமான விதத்தில் விளக்கி இருப்பார்கள்.

தற்கொலை குறித்து சொல்லும் போது ஒரு வரலாற்று தகவலும் சொல்லி இருக்கிறார். அமெரிக்க எழுத்தாளர் ஹெமிங்வே  தற்கொலை செய்து கொண்டிருந்தார் .அடுத்த 35 வருடங்கள் கழித்து அவருடைய பேத்தியும் தற்கொலை செய்து கொண்டார். அதேபோல சிரியா நாட்டு கவிஞர் சில்வியா ப்ளாத் தற்கொலை செய்தார். அவர் பையனும் தற்கொலை செய்து கொண்டார். இவ்வாறு குடும்பத்தில் ஏதேனும் தற்கொலைகள் நிகழ்ந்தால் மீண்டும் நிகழ வாய்ப்புள்ளதாக ஒரு கதாபாத்திரம் கூறுகிறது.

மூன்றாவதாக உள்ள தேடாதே என்னும் குறுநாவலும் துப்பறியும் வகை கதைதான். செய்தி தொலைக்காட்சியில் பணி செய்யும் கௌதம் சிரவந்தி இருவரும் காதலர்கள். விஜய் டிவி கோபிநாத் போல டாக் ஷோ நடத்துவது துப்பறியும் கேள்வி நேரம் நடத்தும் நிகழ்ச்சியில் ஹீரோ இருக்கிறார்.அப்போது ஆஸ்கார் விருது பெற்ற இயக்குனராக இருக்கும் நந்தகுமார் என்பவர் மூன்றாவது படத்தில் ஆஸ்கார் விருது வாங்கியவுடன் இனி நான் படம் இயக்கப் போவதில்லை என முடிவுக்கு வருகிறார். அப்போது அவரை பேட்டி காணச் செல்லும் ஹீரோ ஒரு கட்டத்தில் வாக்குவாதம் ஆக மாற இவர் ஏன் படம் இயக்கவில்லை என்ற காரணத்தை துப்பறிகிறார். துப்பறியும் போது கிடைத்த தகவல்கள் ஆச்சரியம் அளிக்கும் வகையில் இருக்கின்றன கதையும் சுவாரசியமாக செல்கிறது.

நான்காவது நாவல் அழகிய பெண்ணே. கதையின் நாயகியான தேவி அக்கா நாயகனின் பக்கத்து வீட்டில் வசிக்கிறார் .ஒரு வயது தான் மூத்தவர் என்றாலும் அக்கா என்று தான் அழைக்கிறார். ஒரு அழகான பெண்ணை அக்கா என்று அழைக்க நேருவது எவ்வளவு பெரிய துரதிர்ஷ்டம் என்கிறான் நாயகன். ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் அக்கா என்று அழைக்கும் போது அவனுக்குள்ளே ஒரு குற்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது. ஏனெனில் தேவி அக்கா உண்மையிலேயே அழகானவள். ஆனால் இளமைக்காலம் முதல் கொண்டு அவளோடு சினேகமாக பழகி வருகிறான் நாயகன். எத்தனையோ ஆண்கள் பெண் பார்த்து சென்றாலும் அனைவரையும் பிடிக்கவில்லை என நிராகரிக்கிறாள். அவளுக்கு ஏத்த ஆடவன் இன்னும் வரவில்லை என்று யோசிக்கிறாள் .அப்போதுதான் கணினி வகுப்புக்கு செல்லும் போது அங்கு இருக்கும் ஆசிரியரை அவள் காதலிக்கிறாள். இந்த காதலை நாயகனிடம் மட்டும் சொல்கிறாள் .ஒரு கட்டத்தில் அவனுக்கு சாலை விபத்து ஏற்பட முகவெட்டு பாதிக்கப்படுகிறது. காலில் சிறு ஊனம் ஏற்படுகிறது. இதனை ஏற்க முடியாத தேவி அக்கா அவனையும் நிராகரிக்கிறாள். இவ்வாறு அழகான ஒருவன் தான் தனக்கு கணவனாக வரவேண்டும் என்று சொல்லும்போது அவளுக்கு வயது கூடிக் கொண்டே போகிறது. இறுதியில் யாரை கை பிடித்தாள் என்பதுதான் இந்த கதையின் இறுதி முடிவு .

கற்பனைக்கும் வாழ்க்கைக்கும் உள்ள வித்தியாசங்களை தேவி அக்காவின் வழியே நமக்கு கற்பிக்கிறார் ஆசிரியர். சாலைகளில் பலரையும் நாம் பார்க்கும் போது தேவி அக்காவின் சாயலை நாம் காண முடிகிறது .எத்தனை சுய சமாதானங்களுக்கு பிறகு தேவி அக்காக்கள் மணமுடிக்கின்றனர் என்பதனையும் இந்த நாவல் முடிந்தவுடன் எண்ணிப் பார்க்க தோன்றுகிறது.

தொடர்ந்து வாசிப்போம் 

தோழமையுடன் மணிகண்ட பிரபு

நிறைவின் போதும்நிறைவின்மையின் போதும் ஆறு அப்படியே இருக்கிறது.நிறைவின் நீர்ப்புன்னகையை விடவும்,நிறைவின்மையின் மணற்சிரிப்பு இன்னும் அழகு-அழகிய பெரியவன்

125

#கற்கை_நன்றே_125

மிகச் சிறந்த கேள்வி எது?

தன் மனசாட்சியை நோக்கி ஒருவர் கேட்டுக் கொள்வது

"எந்த ஒரு கருத்தையும் ஒன்றிரண்டு வரிகளுக்கு மேல் உள்வாங்கிக்கொள்ள இணையத்தில் வாசிப்பவர்களால் முடிவதில்லை.எதை எப்படி விரிவாகச் சொன்னாலும் அதிலிருந்து ஒற்றை வரியை உருவி அதை மட்டும் புரிந்துகொள்வார்கள்.

மிகப்பெரும்பாலும் இணையவாசகர்கள் நாலைந்து பத்திகளுக்கு மேல் வாசிக்கமாட்டாங்க (குறிப்பா கூகுளில் search பன்னிய பிறகு கீழே பேஜ் கொடுத்திருப்பாங்க.அதில முதல் பேஜ்ஜை கூட தாண்டமாட்டாங்க)

எப்போதும் மொழிநடை அரட்டைபோல் இருக்க வேண்டும். துண்டு துண்டாகச் சொல்லப்பட்டிருக்க வேண்டும். அதாவது கொஞ்சம் கூட தீவிரமோ கனமோ இருக்கக்கூடாது. அவர்களுக்கு தெரிந்த அரட்டைப்போல் இருக்க வேண்டும் என்பார் ஜெயமோகன்.மேலும் அதில்  அறிதல் தெரிதல் குறித்த இலக்கணம் பின்வருமாறு ஜெமோ கூறியிருப்பார்..

அறிதல்-தெரிதல்

தெரிந்துகொள்ளுதல் என்பது எப்போதும் ஒரு துண்டு அறிவைத்தான்.அறிதல் என்பது முழு அறிவை.தெரிந்துகொள்ளும்போது சலிப்பும் சோர்வும் உண்டு. கல்விக்கூட வகுப்புகள் போல. அறிதல் அவ்வாறில்லை. மனித வாழ்க்கையின் உச்சகட்ட இன்பம் அறிதல்.

தெரிந்துகொள்ளுதல் நம் நினைவை நிரப்புகிறது.அறிதல் ஆளுமையை மாற்றியமைக்கிறது.நாம் வளர்வதை எப்படி உணர்வதில்லையோ அதுபோல்தான் அறிதலையும். இருபது வயதில் உங்களுக்கு உறவுகளைப்பற்றி என்ன எண்ணம் இருந்தது.இப்போது என்ன இருக்கிறது என்று மட்டும் பாருங்கள்.ஒரு பெரிய மாறுதல்.

அந்த அறிதல் கிணற்றிலிருந்து நீர் ஊறி நிறைவதுபோல.அந்த அறிதல் ஒரு விதை மரமாவது போல.அவ்விதை விழுந்த கணம்தான் அறிதலின் கணம்.

தெரிந்துகொள்ள நூல் பல உள்ளன.கோழி வளர்ப்பது எப்படி, லெபனானின் பொருளாதாரம், தெரிந்துகொள்ளலாம்.ஆனால் அறிதலின் கணங்களை சாத்தியமாக்குகின்றன.

சிலர் அசட்டுதனமாக எல்லாத்தகவல்களும் இணையத்தில் உள்ளன.புத்தகம் எதற்கு என்பார்கள்.இணையம் வெறும் தகவல் வெளி. அந்த தகவல்களை நாம் அறிதலாக ஆக்காவிட்டால் பயனில்லை. முட்டாள்தனமான தகவல் மூட்டையாக ஆக்கும்.

"அசோகமித்ரனின் திருப்பம் என்ற சிறுகதை.மல்லையா கிராமத்து இளைஞன்.ட்ரைவிங் கத்துக்க சென்னை வருகிறான்.சரியாக பிடிபடவில்லை.வெறுத்துப்போகிறான். முதலாளி திட்டுகிறார். ஒருகனம் கன்னா பின்னாவென்று ஓடி,மல்லையா அவனையறியாமல் அவன் கைக்கு கார் பழகிவிட்டது தெரிந்துவிட்டது.ஒவ்வொரு முறையும் கியர் சரியாக விழுகிறது.அவ்வளவு சின்ன விஷயம் அது என அவனுக்கு தெரிந்து ஆச்சரியமாகவும்.உற்சாகமாகவும் இருக்கிறது.பரவசத்தை தொட்டுவிட்டான்.இதுவே அறிதலின் கணம்.

வேட்டைநாய் இறைச்சியை கண்டுகொள்வதுபோல, ஞானத்தை கண்டுகொள்ள வேண்டும்.அறிதல் என்பது ஒரு மாயக்கணத்தில் நிகழ்கிறது.அதன் சாத்தியங்கள் எல்லையே இல்லாதவை.சட்டென்று நாம் மலர்ந்துவிடுகிறோம்.சட்டென்று தெளிவாகிவிடுகிறது.அது அறிபடுபொருளும் அறிபவனும் ஒன்றாக ஆகும் கணம்.அந்தக் கணத்தில் அறிவு நாமே ஆகிவிடுகிறது.அதைத்தான் நாம் மெய்மறத்தல் என்கிறோம்.

"தெரிந்து கொள்ளும் விஷயங்களில் நமக்குப் பயனற்றவை உள்ளன. ஆனால் அறிந்துகொள்ளும் விஷயங்களில் பயனற்றவையே இல்லை.

நற்காலை

தோழமையுடன் மணிகண்டபிரபு

84

#Reading_Marathon2025

#25RM055

Book No:84/100+

Pages:-163

நீங்கள் நினைக்கின்ற அனைத்தையும் நம்பிவிடாதீர்கள்

-ஜோசப் நுயென்

ஒருமுறை சிந்தித்தால் சிந்தனை

பலமுறை ஒரே விஷயத்தை சிந்திப்பதை குழப்பம்.என்கிறார்கள். இந்த ஓயாத சிந்தனை எப்படி நம் எண்ணங்களை வாழ்வை பாதிக்கிறது என்பதுதான் இப்புத்தகம்.நடைமுறை கார்ப்ரேட் வாழ்வில் எந்த சிந்தனையும் அளவாக வைத்து மன அழுத்தம் இன்றி வாழ் இப்புத்தகம் சொல்கிறது.

சில சமயம் துன்பம் என்பது நம்மளுடைய விருப்பத்தேர்வாக அமைகிறது. தவிர்க்கக் கூடிய வழியாக இருந்தாலும் அதனை சிந்திப்பதன் மூலம் விரும்பி வேண்டி ஏற்றுக் கொள்கிறோம். அந்த சிந்தனைக்கு எதிர்வினை ஆற்றும் போது துன்பம் இன்னும் பல மடங்கு  கூடுகிறது .புத்தமதம் சொல்கிறது முதல் அம்பு உடல் ரீதியான காயத்தை விளைவிக்க வல்லது.. அதிக வலி ஏற்படுத்தக் கூடியது.ஆனால் இரண்டாவது அம்பு என்பது இன்னும் அதிக வலி ஏற்படுத்தக் கூடியது. முதல் அம்பை நாம் கட்டுப்படுத்த முடியாவிட்டாலும் இரண்டாவது அம்பை கட்டுப்படுத்தும் ஆற்றல் நம்மிடம் தான் இருக்கிறது என்று புத்தர் கூறுவதை மேற்கோள் காட்டி.. துன்புறுதல் துன்புறாமல் இருத்தல் ஆகிய இரண்டில் ஒன்றை தேர்ந்தெடுப்பதற்கான  வாய்ப்பை நாம் ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்று ஆலோசனை கூறுகிறார்.

நாம் எதார்த்த உலகை விட்டு வெளியே வந்து வெகு நாட்கள் ஆகிறது .மாறாக நாம் சிந்தனை உலகில் தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பார் சிட்னி பாங்க்ஸ். எண்ணங்களின் ஊடாகத்தான் எதார்த்தங்களை வழிந்து உருவாக்கிக் கொண்டு வருகிறோம். நம்முடைய சொந்த கண்ணோட்டத்தில் ஒவ்வொரு விஷயங்களையும் பார்ப்பதால் தான் உண்மை நிலை என்னவென்று நாம் தெரிந்து கொள்ள முயல்வதில்லை. உதாரணத்திற்கு பணம் என்பது ஒருவருக்கு நேரமாக இருக்கலாம், மாறாக ஒருவருக்கு சுதந்திரமாக இருக்கலாம் .100 பேரிடமும் ஒரு விஷயத்தைப் பற்றிய 100 கண்ணோட்டங்கள் இருக்கும் .பிறர் ஏன் நம் கண்ணோட்டத்திற்கு பொருந்தவில்லை என்று போராடுகிறோம். அதனை தவிர்க்க வேண்டும் எதிர்மறை கற்பனைகளை அறவே நிறுத்த வேண்டும் என்று ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார்.

எண்ணங்களுக்கும் சிந்தித்தல் முறைக்கும் உள்ள வேறுபாடுகளை கூறும் போது எண்ணங்கள் ஆற்றல் மிக்கதாக மனரீதியான எண்ணங்களை எந்த உதவியும் இல்லாமல் எண்ணங்களின் உதவி இல்லாமல் நாம் அனுபவமாக மாற்ற முடியாது எண்ணுவதற்கு நாம் பெரிய முயற்சி எதுவும் எடுக்கத் தேவையில்லை அது இயல்பாகவே தோன்றும் ஆனால் சிந்தித்தால் என்பது அப்படி அலல அதற்கு ஏராளமான ஆற்றல் முயற்சி மன உறுதி போன்றவை தேவைப்படுகின்ற

 நம்முடைய மனதில் நம்முடைய எண்ணங்களோடு செயல் தொடுப்புடன் உறவாடுவது தான் சிந்தித்தல் உங்களுடைய மனதில் உதிக்கின்ற அனைத்து எண்ணங்களோடும் நீங்கள் உறவாட வேண்டிய தேவையில்லை உறவாடுகின்ற போது அது சிந்தித்தலாக மாறுகிறது 

உதாரணத்திற்கு உங்களுடைய மாத வருமானம் என்ன என்று கேட்டால் ஒரு நொடியில் நீங்கள் சொல்லிவிடலாம். அதனை ஐம்பதால் பெருக்குங்கள் என்று சொன்னவுடன் மனது உடனே பெருக்கிக் காட்டுகிறது. உடனே அந்த தொகை குறித்து நாம் சிந்திக்க ஆரம்பிக்கிறோம். என்னவென்றால் அந்த பெரிய தொகையை நம்மால் ஒருபோதும் சம்பாதிக்க முடியாது. குடும்ப வருமானம் அவ்வளவு இல்லையே என்ற ஏக்கம் முதலில் தோன்றுகிறது. அந்த பணத்தை நாம் அடைவது பேராசை என்று ஒவ்வொரு எண்ணமாக அடுத்தடுத்து வந்து கொண்டு இருக்கும். இதனைத் தான் அவர் சிந்தனை என்கிறார். மொத்தத்தில் எண்ணங்கள் படைப்பாற்றல் மிக்கவை. சிந்தனைகள் அழிவுபூர்வமானவை .சிந்திக்காமல் இருந்தால் எதிர்மறை உணர்வுகளை எடைபோடுதல்களையும் குறைக்க முடியும் என்கிறார். ஆசிரியர் கூறியது எல்லாவற்றுக்கும் அல்ல, ஒரு சில எதிர்மறை சிந்தனைகளுக்கானது என்பதனை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

சிந்திக்காமல் நம்மால் இருக்க முடியாது. ஆனால் சிந்தனைக்குள் மாட்டிக் கொள்ளாமல் இருக்கும் நிலையை நாம் எடுக்க வேண்டும் ." ஒரு நீர் நிரம்பியுள்ள கோப்பையில் தண்ணீர் இருக்கிறது. அது அசுத்தமாக இருக்கிறது அதனை சுத்தப்படுத்த என்ன செய்ய வேண்டும்? என்று கேட்டவுடன் நாம் நீரை வடிகட்டலாம், கொதிக்க வைக்கலாம் என்று வெவ்வேறு யோசனைகளை பரிந்துரைப்போம். ஆனால் அந்த நீரினை அப்படியே வைத்திருந்தால் அதில் உள்ள கசடுகள் தானாகவே படிந்து சுத்தம் ஆகிவிடும் என்பதை பலர் அறிந்து இருப்பார்கள். ஆனால் அதனை செய்ய மாட்டார்கள். நம் மனதும் அப்படித்தான். ஒரு எண்ணம் தோன்றுகின்ற போது அதை ஒன்றும் செய்யாமல் விட்டு விட்டால் அதுவே தானாக அடங்கி விடும். நம் மனமும் சிந்திக்க வேண்டிய அவசியத்தில் இருந்து விடுபட்டு விடும் என்ற எளிய எடுத்துக்காட்டு மூலம் நமக்கு கூறுகிறார்.

போர்களில் ஈடுபடுகிற வீரர்கள் மற்றும் விளையாட்டில் கலந்து கொண்டு ஓடும் வீரர்கள் தங்களுடைய எண்ணங்களை தேவையற்ற சிந்தனையில் ஈடுபடுத்த மாட்டார்கள். கவனத்தை செலுத்த மாட்டார்கள். அவர்களுடைய மனதில் எந்தவித எண்ணங்களும் இல்லாமல் தூய நிலையில் இருப்பார்கள். இதனை சிந்தனையற்ற நிலை என்று கூறுகிறார்கள். ஜப்பானியர்கள் இதனை முஷின் என்று அழைக்கின்றனர். எண்ணங்கள் கோபம் பயம் அகங்காரம் போன்றவற்றிலிருந்து மனம் விடுபட்டு இருக்கின்ற நிலை தான் முஷின்.

ஒரு பியானோவில் 88 விசை பலகைகள் இருக்கின்றன. அதனை பார்க்கும் போது ஒன்று போல் தோன்றினாலும் அவை ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு இசையை கொண்டு வரும். ஒவ்வொன்றும் ஒத்திசைவாய் இருக்காது. ஆனால் அதில் இருக்கின்ற ஒவ்வொரு விசையும் ஒவ்வொரு இசையை நமக்கு கொடுத்து சந்தோசப்படுத்துகிறது. வாழ்வும் அதுபோல பல்வேறு மனிதர்களை நாம் சந்திக்கும் போது அவர்கள் அனைவரும் நம்முடன் ஒத்திசைவாக இருக்க மாட்டார்கள். ஆனால் அவர்களுக்குள் இருக்கும் ஒரு உண்மை நிலையை அறிந்து கொள்கின்ற போது மெய்யான சந்தோஷத்தை நாம் அடைய முடியும்.

நம் மனதில் இருக்கின்ற எண்ணங்கள் உண்மை தகவல்கள் அல்ல. சில நேரங்களில் மனம் கற்பனையான ஒன்றைக் கூட நமக்கு சொல்லும். அப்போது அதனை புறந்தள்ளி எதிர்மறை உணர்ச்சிகளை உண்டாக்காமல், அதனோடு வினை புரியாமல், உண்மை குறித்த நம்மளுடைய புரிதலை மேம்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். தெளிவு நம்முடைய மனதின இயல்பான நிலை. சில நேரங்களில் நாம் சிந்திக்கின்ற போது அது குழப்பம் அடைகிறது. யாரிடமும் நமக்கு பிரச்சனை இல்லை. ஆனால் நம்முடைய சிந்தனை சில நேரங்களில் பிறர் மீதான கோபத்தை ஏற்படுத்துகிறது. நேர்மறையான சிந்தனைகளையும் சிந்தனைகளின் வழியே நமக்கு கிடைக்கின்ற மகிழ்ச்சியையும் அன்பையும் நாம் மீட்டெடுக்கும் போது மற்ற மனிதர்களிடமும் அந்த அன்பையும் மகிழ்ச்சியும் நாம் பாரபட்சம் இன்றி கொடுப்போம் 

தொடர்ந்து வாசிப்போம் 

தோழமையுடன் மணிகண்ட பிரபு

நான் சிரிக்கிறேன் என்பதற்காக எனக்கு சோகமே இல்லை என்று நினைக்கிறாயா???இது அழ முடியாதவனின் சிரிப்பு என் அதரம் முழுவதும் அக்னி பிழம்பு.செயற்கையாய் சிரிப்பது சிலுவையை சுமப்பதைக் காட்டிலும் கொடுமையானதாகும்.ஒரு துளிக்கே மரணம் என்றால்எனக்கு மட்டும் ஏன் இத்தனைகோப்பை விஷம்??? -"இளவேனில்"